«Δικαιολογημένη» η διαφθορά, «σκευωρίες» της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας: γαλάζιοι βουλευτές και υπουργοί, από κοντά φιλοκυβερνητικοί σχολιαστές προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, προσκρούοντας στον υποτιθέμενο «ευρωπαϊσμό» τους.

Μπροστά στον ορυμαγδό αποκαλύψεων για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και με τις νέες δικογραφίες που έχουν σχηματιστεί και περιλαμβάνουν «αποχρώσες ενδείξεις» ενοχής για υπουργούς και κυβερνητικούς βουλευτές, αλλά και πολύ σαφή τεκμήρια και αποδείξεις για το πώς λειτουργούσε ο μηχανισμός, στο κυβερνητικό στρατόπεδο προσπαθούν να καλυφθούν, επιχειρώντας να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Για παράδειγμα, η εκτεταμένη και στοχευμένη διασπάθιση ευρωπαϊκών επιδοτήσεων για να διαμορφωθεί φιλοκυβερνητικός συσχετισμός σε διάφορες κρίσιμες εκλογικές περιφέρειες παρουσιάζεται περίπου ως «αθώο ρουσφέτι». Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, «εάν τολμήσει βουλευτής της αντιπολιτεύσεως και σηκωθεί σε εμένα και κατηγορήσει τους συναδέλφους μου της ΝΔ, για αυτόν τον φάκελο που έστειλε η κυρία Παπανδρέου, δεσμεύομαι να δημοσιεύσω στο Twitter μου, όλα τα ρουσφέτια που μου έχει ζητήσει ο ίδιος. Γιατί δεν ξέρω πολλούς βουλευτές της αντιπολίτευσης που να μη μου έχουν ζητήσει».

Η στόχευση αυτής της δήλωσης είναι διττή. Από τη μια, επιχειρεί να παρουσιάσει τους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ως κάποιους που δεν έκαναν κάτι μεμπτό. Από την άλλη, να υπαινιχτεί ένα γενικευμένο «και εσείς τα ίδια κάνετε» και άρα ουσιαστικά μέσα από την καθολική «ενοχή», να υπάρξει συμψηφισμός, οπότε «τίποτα τελικά δεν έγινε» για τους κυβερνητικούς βουλευτές.

Αυτό δεν είναι υποχρεωτικά ρουσφέτι. Όταν, δηλαδή, το αίτημα αφορά το να βρεθεί ένα κρεβάτι σε ένα δημόσιο νοσοκομείο για ένα σοβαρό περιστατικό, ή να ολοκληρωθεί πιο γρήγορα μια γραφειοκρατική διαδικασία, ή να διορθωθεί μια άστοχη απόφαση (π.χ. εάν έχει απορριφθεί μια αναγκαία αδειοδότηση παρότι υπάρχουν τα τυπικά δικαιολογητικά), ή να ικανοποιηθεί ένα τοπικό αίτημα για ένα αναγκαίο έργο, ακόμη και μικρής κλίμακας, δεν μιλάμε ακριβώς για ρουσφέτι.

Μιλάμε για την αναγκαία δουλειά που πρέπει να κάνει ένας βουλευτής όταν εκπροσωπεί τους εκλογείς του και όταν υπάρχουν προβλήματα στην ικανότητα του κράτους να ικανοποιήσει πραγματικές κοινωνικές ανάγκες.

Στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ όμως δεν πρόκειται για κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, έχουμε να κάνουμε – και φαίνεται αυτό στα στοιχεία από τη δικογραφία που ήρθαν στη δημοσιότητα – με μια συνειδητή προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί μια παράτυπη πρακτική για να πάρουν επιδοτήσεις συγκεκριμένοι ψηφοφόροι, που δεν τις δικαιούνταν, με τους κυβερνητικούς βουλευτές να προσπαθούν να εξασφαλίσουν «μερίδιο» από αυτόν τον «μηχανισμό επανεκλογής».

Στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έχουμε καν μια προσπάθεια να δούμε εάν θα μπορούσαν να εξασφαλιστούν επιπλέον πόροι συνολικά για τους αγρότες. Έχουμε προσπάθεια πλήρους εργαλειοποίησης της διαδικασίας με σαφώς κομματικούς σκοπούς και με χρήμα που ένα μέρος του επιστρέφει σε συγκεκριμένες κομματικές τσέπες.

Κοντολογίς έχουμε να κάνουμε όχι μόνο με κακοδιαχείριση και διασπάθιση ευρωπαϊκών πόρων, αλλά και με διαφθορά.

Φαίνεται αυτό φυσιολογικό και «κανονικό» στον Άδωνι Γεωργιάδη;

Όμως, την ίδια στιγμή έχουμε και μια συστηματική προσπάθεια να «αποδομηθεί» ο θεσμός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Και πάλι ο Άδωνις Γεωργιάδης το είπε καθαρά: «φτιάχτηκε το 2021 όταν αποφάσισαν κάποιοι ευρωπαίοι να τη φτιάξουν. Δεν της χρωστάμε κανά σπουδαίο σεβασμό ως θεσμό, μπορεί να είναι και άχρηστος. Θα κριθεί αν δουλεύει από τους ανθρώπους από τους οποίους έλαβαν την εμπιστοσύνη για να κάνουν τη δουλειά τους. Δεν έχουν αποδεχθεί και οι ”27 ” την ευρωπαϊκή εισαγγελία, δεν είναι και το Κέιμπριτζ. Αυτό που κρίνει έναν θεσμό είναι πώς οι εκπρόσωποί του υλοποιούν την εξουσία. Αν οι εκπρόσωποι αντί να πολεμούν τη διαφθορά, πάνε και κάνουν πολιτικά παιχνίδια, τότε όχι δεν είναι άξιοι του θεσμού αλλά θα πάρουν στον λαιμό του και τον θεσμό».

Και αυτή δεν ήταν η μόνη απαξιωτική αναφορά του υπουργού Υγείας στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Σε άλλη δημόσια παρέμβασή του υποστήριξε ότι «η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι σαν να κρατάει όμηρο το πολιτικό σύστημα». Αλλά και ο Κωστής Χατζηδάκης μίλησε επίσης απαξιωτικά, εμμέσως πλην σαφώς, όταν αναρωτήθηκε «και στατιστικά να το δείτε πόσες υποθέσεις που ξεκινούν από τις εισαγγελικές αρχές δεν έχουν αθωωτικό αποτέλεσμα;».

Και βέβαια τη «γραμμή» την πήραν τα φιλοκυβερνητικά μέσα και «διαμορφωτές κοινής γνώμης: «Ως πότε θα κρατήσει η ομηρία μιας κυβέρνησης χώρας της ΕΕ από εισαγγελείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης». «Η υπόθεση έχει αρχίσει μ’ αυτά τα δεδομένα να θυμίζει ακόμη και εκείνη τη σκοτεινή υπόθεση της Novartis». «Πόσο θα τραβήξει το τροπάρι της Κοβέσι». Και αυτές είναι μόνο μερικές χαρακτηριστικές αποστροφές. Για να μην αναφερθώ σε όσους πρακτικά υπαινίσσονται ότι κάτι ύποπτο υπάρχει αφού μπορούσαν να συγκεντρώνουν αυτά τα στοιχεία και να κάνουν και αυτές τις νόμιμες επισυνδέσεις χωρίς να το αντιληφθεί η κυβέρνηση, παραβλέποντας βέβαια ότι αυτό ακριβώς είναι ο ορισμός μιας εισαγγελικής έρευνας που γίνεται με σωστό τρόπο.

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν επέλεξε μια τόσο ρητά επικριτική τοποθέτηση. Ωστόσο, δεν ήταν καθόλου τυχαίο ότι ήταν κατά βάση κυβερνητικές πηγές που «εξηγούσαν» πως το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός ζήτησε στο διάγγελμα από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία «να προχωρήσει ταχύτατα σε όλες τις ανακριτικές ενέργειες και να αποφανθεί αν, σε πόσους και σε ποιους προτίθεται να ασκήσει διώξεις», αποτελούσε σαφή αναφορά στο ότι δεν μπορούσε να είναι η κυβέρνηση και η πολιτική σε κατάσταση ομηρίας.

Βεβαίως, όλοι αυτοί αποφεύγουν να αναφέρουν τι ακριβώς κάνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Όλοι αυτοί οι υποτίθεται διαπρύσιοι Ευρωπαϊστές, οι αγωνιστές του «Μένουμε Ευρώπη», παραβλέπουν ότι ο συγκεκριμένος θεσμός συγκροτήθηκε ακριβώς επειδή υπήρχαν σοβαρά προβλήματα που αφορούσαν απάτες είτε για κονδύλια της Ευρώπης, είτε διασυνοριακές στον τομέα του ΦΠΑ. Η λογική ήταν απλή: υπάρχουν μορφές οικονομικής απάτης που είναι σε βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ και όχι μόνο των εθνικών προϋπολογισμών, άρα πρέπει να υπάρχει μια ευρωπαϊκή εισαγγελική αρχή. Και σε αντίθεση με όσα έγραψε ο πρωθυπουργός η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν θεσμοθετήθηκε το 2020, αλλά είχε αποφασιστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο νωρίτερα και ήδη το 2017 η χώρα μας ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του θεσμού, ενώ ήταν ένας νόμος της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, ο 4956/2019, που περιλάμβανε τις διατάξεις για την ενσωμάτωση του θεσμού και στο ελληνικό νομικό πλαίσιο.

Όλα αυτά δείχνουν ότι ο «ευρωπαϊσμός» της κυβέρνησης τελειώνει εκεί που αρχίζει το άμεσο κομματικό συμφέρον και η προσήλωσή της στο κράτος δικαίου εξαντλείται εκεί που αρχίζουν να διώκονται και οι παραβατικές συμπεριφορές δικών της κομματικών στελεχών.

Πράγμα που για άλλη μια φορά αποδεικνύει ότι η συχνή επίκληση της ευρωπαϊκής «κανονικότητας» από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, για να διαχωριστεί από τους υποτιθέμενους «αρνητές της Ευρώπης» που κυβερνούσαν πριν (παρότι ήταν αυτοί που κατάφεραν να συνεργαστούν τελικά με την Ευρώπη, να ρυθμίσουν το χρέος και να βγάλουν τη χώρα από τα μνημόνια), στην πραγματικότητα είναι απλώς μια ρητορική χωρίς αντίκρισμα. Με αποτέλεσμα όταν είναι η κυβέρνηση και τα κυβερνητικά στελέχη που βρίσκονται στο στόχαστρο των ευρωπαϊκών θεσμών, η αντίδραση να παίρνει τη μορφή: «και ποιοι είναι αυτοί οι Ευρωπαίοι που θα έρθουν να μας πουν πώς να διαχειριστούμε τα δικά μας σκάνδαλα».

Και αυτό δείχνει ότι το κόστος από την παράταση αυτού του μοντέλου διακυβέρνησης ολοένα και αυξάνεται για τη χώρα και την ελληνική κοινωνία. Γιατί σε μια εποχή αναδιαπραγμάτευσης συνολικά των ευρωπαϊκών σχεδιασμών, από την κοινή αγροτική πολιτική έως την κοινή πολιτική για την άμυνα, η χώρα πηγαίνει με τη διπλή «ρετσινιά», της αποδεδειγμένης παραβατικότητας στη διαχείριση πόρων και της αμφισβήτησης των ευρωπαϊκών θεσμών από κυβερνητικά στελέχη. Και ο πρωθυπουργός από μεγάλη ελπίδα – τουλάχιστον αυτό μας έλεγαν… – κάποτε της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς, ολοένα και περισσότερο γίνεται μία από τις μεγάλες της επισφάλειες.

Πηγή: in

Ο Ντόναλντ Τραμπ προειδοποιεί με 50% δασμούς σε όποια χώρα προμηθεύει στρατιωτικό οπλισμό στο Ιράν.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε την Τετάρτη ότι οποιαδήποτε χώρα προμηθεύει το Ιράν με στρατιωτικό εξοπλισμό θα αντιμετωπίσει άμεσα δασμούς ύψους 50%, χωρίς καμία εξαίρεση.

Η ανακοίνωση έγινε μέσω ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μία ημέρα μετά τη συμφωνία της Ουάσινγκτον με την Τεχεράνη για εκεχειρία διάρκειας δύο εβδομάδων.

Οι ΗΠΑ θα συνεργαστούν στενά με το Ιράν, στο οποίο έχει συμβεί «αλλαγή καθεστώτος» και θα συζητήσουν την άρση των δασμών και των κυρώσεων με την Τεχεράνη, δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, αφού κήρυξε κατάπαυση του πυρός δύο εβδομάδων.

«Δεν θα υπάρξει εμπλουτισμός ουρανίου», τόνισε ο Τραμπ σε ανάρτηση στο Truth Social, προσθέτοντας πως οι ΗΠΑ θα «συνεργαστούν» με το Ιράν για την εξόρυξη πυρηνικού υλικού που «θάφτηκε» από τους βομβαρδισμούς του 2025

«Μιλάμε και θα μιλάμε για ελάφρυνση δασμών και κυρώσεων με το Ιράν», συμπλήρωσε.

Συμπλήρωσε ότι πολλά από τα 15 σημεία του σχεδίου των ΗΠΑ που προτάθηκαν στο Ιράν έχουν συμφωνηθεί.

Οι Φρουροί της Επανάστασης δηλώνουν ότι κρατούν «το δάχτυλο στη σκανδάλη» παρά τη συμφωνία

Οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν (IRGC) δήλωσαν σήμερα ότι κρατούν «το δάχτυλο στη σκανδάλη» παρά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Τεχεράνης και Ουάσινγκτον, υποστηρίζοντας ότι δεν «εμπιστεύονται» τις ΗΠΑ.

Οι Φρουροί, «με το δάχτυλο στη σκανδάλη», είναι έτοιμοι να ανταποδώσουν «αν ο εχθρός επαναλάβει τους λανθασμένους υπολογισμούς του», τόνισαν στο κανάλι τους στο Telegram.

«Ο εχθρός ήταν πάντα παραπλανητικός, δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις του και θα απαντήσουμε σε οποιαδήποτε επιθετικότητα σε υψηλότερο επίπεδο», πρόσθεσαν.

Το Ιράν κατηγόρησε τις ΗΠΑ και το Ισραήλ για παραβίαση της εκεχειρίας και απείλησε να αποσυρθεί από τις διαπραγματεύσεις. Οι ισραηλινές επιθέσεις στον Λίβανο ήταν ένα σημαντικό σημείο διαφωνίας.

ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ — Μια συμφωνία δύο εβδομάδων για τον τερματισμό των αμερικανο-ισραηλινών επιθέσεων στο Ιράν απειλήθηκε από πολλαπλές κατευθύνσεις την Τετάρτη. Το Ιράν κατηγόρησε τις Ηνωμένες Πολιτείες ότι παραβίασαν την εκεχειρία. Το Ισραήλ πραγματοποίησε εκτεταμένες επιθέσεις στον Λίβανο. Το Ιράν πραγματοποίησε αντίποινα στην περιοχή του Περσικού Κόλπου. Και η κυκλοφορία στο Στενό του Ορμούζ παρέμεινε σε στασιμότητα.

Το Ιράν ενδέχεται να αποσυρθεί από τις συνομιλίες εάν συνεχιστούν οι παραβιάσεις της κατάπαυσης του πυρός, δήλωσε ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχάμεντ Μπαγκέρ Γκαλίμπαφ, σε ανακοίνωσή του την Τετάρτη, στην οποία περιγράφονται λεπτομερώς οι προφανείς παραβιάσεις της συμφωνίας, συμπεριλαμβανομένων των ισραηλινών επιθέσεων στον Λίβανο, της αναχαίτισης ενός drone στο Ιράν και της, όπως χαρακτήρισε, άρνησης του δικαιώματος του Ιράν να εμπλουτίζει ουράνιο από τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι «έχουμε ήδη πετύχει και ξεπεράσει» τους στρατιωτικούς του στόχους. Ωστόσο, οι στόχοι του παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεπίλυτοι.

Ο Πρόεδρος Τραμπ κήρυξε πόλεμο στις 28 Φεβρουαρίου δεσμευόμενος να αποτρέψει το Ιράν από το να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, να καταστρέψει τις πυραυλικές του δυνατότητες, να διαλύσει τους περιφερειακούς πληρεξούσιούς του, να εξαλείψει το ναυτικό του και να δημιουργήσει ένα άνοιγμα για αλλαγή καθεστώτος.

Μετά από πέντε εβδομάδες βομβαρδισμού, ο κ. Τραμπ συμφώνησε σε κατάπαυση του πυρός χωρίς κανένας από αυτούς τους στόχους να έχει σαφώς επιτευχθεί.

Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την Τρίτη, ανακοινώνοντας το τέλος των βομβαρδισμών των ΗΠΑ, προς το παρόν, εάν το Ιράν ανοίξει ξανά το Στενό του Ορμούζ, ο κ. Τραμπ δήλωσε ότι «έχουμε ήδη πετύχει και ξεπεράσει όλους τους στρατιωτικούς στόχους». Ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκεθ δήλωσε στους δημοσιογράφους την Τετάρτη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν πετύχει μια «ιστορική και συντριπτική νίκη» επειδή ο στρατός του Ιράν είχε καταστεί «ανενεργός στη μάχη για τα επόμενα χρόνια».

Ωστόσο, ακόμη και οι υποστηρικτές της απόφασης του προέδρου να ξεκινήσει πόλεμο εξέφρασαν αμφιβολίες για το αν το Ιράν είχε πράγματι ηττηθεί. Ο Μαρκ Λέβιν, ο παρουσιαστής του Fox News, τον οποίο ο κ. Τραμπ συχνά επαινεί, θρήνησε στην prime time την Τρίτη το βράδυ ότι το ιρανικό καθεστώς «επιβίωνε ακόμα». Η Λόρα Λούμερ, η ακροδεξιά ακτιβίστρια που βρίσκεται κοντά στον Λευκό Οίκο, δημοσίευσε στο διαδίκτυο ότι «δεν κερδίσαμε τίποτα» από τις συνομιλίες για την κατάπαυση του πυρός «και οι τρομοκράτες στο Ιράν γιορτάζουν». Ο Λίντσεϊ Γκράχαμ, ο γερακίστικος Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής από τη Νότια Καρολίνα, προειδοποίησε ότι το Κογκρέσο θα πρέπει να επανεξετάσει οποιαδήποτε συμφωνία .

Οι επικρίσεις από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του προέδρου τόνισαν την αποσύνδεση μεταξύ της τεράστιας ισχύος πυρός του αμερικανικού στρατού που επιδείχθηκε τον τελευταίο μήνα και των πιο περίπλοκων συνεπειών του πολέμου για την ασφάλεια και την επιρροή των ΗΠΑ. Ήταν μια ένδειξη της δυσφορίας με την έκβαση ενός πολέμου που, προς το παρόν, έχει αφήσει τη Μέση Ανατολή να φαίνεται σημαντικά διαφορετική από τις φιλοδοξίες που εξέθεσε ο κ. Τραμπ όταν ανακοίνωσε την έναρξη «μεγάλων πολεμικών επιχειρήσεων» πριν από περισσότερο από ένα μήνα.

«Αυτό το καθεστώς σύντομα θα μάθει ότι κανείς δεν πρέπει να αμφισβητεί τη δύναμη και την ισχύ των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών», δήλωσε ο κ. Τραμπ σε εκείνο το βιντεοσκοπημένο μήνυμα που έστειλε ο Αμερικανός πρόεδρος στις 28 Φεβρουαρίου, φορώντας ένα καπέλο του μπέιζμπολ με την επιγραφή «ΗΠΑ».

Ωστόσο, το Ιράν αμφισβήτησε τις Ηνωμένες Πολιτείες, ακόμη και όταν ο αμερικανικός στρατός έπληξε περισσότερους από 13.000 στόχους, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε το Πεντάγωνο την Τετάρτη. Το Ιράν επιτέθηκε σε εταίρους των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή και απαγόρευσε τη ναυτιλία από τον Περσικό Κόλπο.

Το αποτέλεσμα: Ενώ ο κ. Τραμπ δήλωσε στην αρχή του πολέμου ότι «θα διασφαλίσουμε ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα», κήρυξε την κατάπαυση του πυρός ενώ εκατοντάδες λίβρες ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού εξακολουθούσαν να βρίσκονται στην κατοχή του Ιράν. Ο πρόεδρος //truthsocial.com/@realDonaldTrump/posts/116368825638596650" title="" rel="noopener noreferrer" target="_blank" style="margin: 0px; padding: 0px; border: 0px; text-size-adjust: 100%; font: inherit; vertical-align: baseline; text-decoration-thickness: 1px; text-decoration-color: rgb(50, 104, 145); color: rgb(50, 104, 145); outline: transparent solid 2px; outline-offset: 0.125rem; text-underline-offset: 0.1em;">δήλωσε την Τετάρτη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι «δεν θα υπάρξει εμπλουτισμός ουρανίου» και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα «συνεργαστούν με το Ιράν» για να «ξεθάψουν και να απομακρύνουν» τα αποθέματά του. Αλλά δεν υπήρχε καμία ένδειξη ότι το Ιράν είχε συμφωνήσει με αυτούς τους όρους.

Ο κ. Τραμπ υποσχέθηκε επίσης να «καταστρέψει τους πυραύλους τους και να ισοπεδώσει τη βιομηχανία πυραύλων τους». Ο στρατηγός Νταν Κέιν, πρόεδρος του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, δήλωσε την Τετάρτη ότι οι αμερικανικές βόμβες έπληξαν «περισσότερες από 450 εγκαταστάσεις αποθήκευσης βαλλιστικών πυραύλων» και το 80% των εγκαταστάσεων παραγωγής πυραύλων του Ιράν. Ο Ρίτσαρντ Γκόλντμπεργκ, ανώτερος σύμβουλος στο σκεπτόμενο ινστιτούτο «Ιδρυμα για την Υπεράσπιση των Δημοκρατιών», εκτίμησε ότι έως και το ένα τρίτο του πυραυλικού οπλοστασίου του Ιράν παρέμεινε άθικτο και προειδοποίησε ότι «είτε θα το καταργήσουμε είτε όχι».