ενημέρωση 7:32, 8 October, 2026

Oleg Cassini και Grace Kelly – Οι ερωτικές επιστολές ενός μοδάτου ζεύγους του ’50

«Το να είσαι καλά ντυμένος είναι λίγο σαν να είσαι ερωτευμένος» συνήθιζε να λέει ο σχεδιαστής μόδας Oleg Cassini, o οποίος πρότεινε στη Grace Kelly, να προσθέσει «λίγο σεξ» στο ντύσιμό της. Ο έρωτάς τους ξέφυγε από τη μόδα, πέρασε στο πάθος αλλά «σκόνταψε» στον πρίγκιπα Rainier του Μονακό.


Το περίφημο ξενοδοχείο Bel-Air στο Λος Άντζελες απέκτησε πριν κάποια χρόνια την αλληλογραφία μεταξύ της Grace Kelly και του τότε φίλου της σχεδιαστή μόδας Oleg Cassini, η οποία γράφτηκε το 1954, ενώ η σταρ διέμενε εκεί κατά τη διάρκεια της προώθησης της ταινίας The Country Girl, για την οποία αργότερα θα κέρδιζε το Όσκαρ. Διανυκτέρευσε στο ίδιο ξενοδοχείο μετά την τελετή προβολής σε μια σουίτα που έκτοτε πήρε το όνομά της.

Σε ένα γράμμα προς στον «αγαπημένο» της, σχολιάζει: «Πόσο υπέροχο ήταν να γυρίσω σπίτι και να βρω τα λουλούδια σου. Βλέπουμε τον Charles Boyer στην τηλεόραση, και όσο κι αν τον αγαπώ, μόνο εσένα μπορώ να σκέφτομαι».

Αργότερα λέει στον Cassini ότι τον σκέφτεται «συνεχώς». «Τα λίγα λεπτά που μιλάμε κάθε βράδυ είναι τόσο υπέροχα για μένα, ωστόσο λυπάμαι που ακούγομαι σαν ηλίθια... Σε αγαπώ».

Oleg Cassini και Grace Kelly – Οι ερωτικές επιστολές ενός μοδάτου ζεύγους του ’50 2
Ενώ το ζευγάρι έβγαινε μαζί το 1954, η Grace έγραψε αρκετές επιστολές στον Oleg, συμπεριλαμβανομένων των τεσσάρων που έγραψε από το ξενοδοχείο Bel-Air.

"Δεν ενδιαφέρομαι για κανέναν άλλο»

Σε μια άλλη επιστολή, ο Cassini ζηλεύει τη φιλία της Kelly με τον ηθοποιό και τραγουδιστή Bing Crosby. «Με έχεις αναστατώσει τόσο πολύ που θα μπορούσα να πεθάνω» γράφει δραματικά. «Απλά δεν καταλαβαίνω τη στάση σου».

Η Grace συγκρίνει τη συμπεριφορά του με τη συμπεριφορά ενός «σχολιαρόπαιδου», διευκρινίζοντας ότι επρόκειτο για ένα δείπνο με φίλους και «δεν υπήρχε κάτι για να ζηλεύει κανείς».

«Δεν ενδιαφέρομαι για κανέναν άλλον εκτός από εσένα, αλλά δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να το εξηγήσω» συνεχίζει η Grace προσθέτοντας ότι έχει λίγους φίλους στο Χόλιγουντ, οπότε δεν θα ήθελε να τερματίσει τη φιλία της με τον Crosby.

Η Kelly παραδέχεται επίσης ότι ο ηθοποιός ήταν όντως ερωτευμένος μαζί της «αλλά, ωστόσο, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι για τους οποίους ο Bing νιώθει έτσι». Η Kelly συνεχίζει λέγοντας ότι το στούντιο την κρατά «απασχολημένη μακριά του» και ότι της λείπει «τρομερά» ο Cassini.

Σε μια άλλη επιστολή, ο Cassini ζηλεύει τη φιλία της Kelly με τον ηθοποιό και τραγουδιστή Bing Crosby. «Με έχεις αναστατώσει τόσο πολύ που θα μπορούσα να πεθάνω».
Oleg Cassini και Grace Kelly – Οι ερωτικές επιστολές ενός μοδάτου ζεύγους του ’50 3
Oleg Cassini / Wikimedia Commons

Ο Oleg, ο οποίος γεννήθηκε σε μια αριστοκρατική ρωσική οικογένεια με ιταλική καταγωγή από τη μητέρα του, πήγε στις Ηνωμένες Πολιτείες ως νεαρός αφού ξεκίνησε ως σχεδιαστής στη Ρώμη και γρήγορα άρχισε να δουλεύει με την Paramount Pictures. Ο Cassini εδραίωσε τη φήμη του σχεδιάζοντας για ταινίες.

Ο Cassini που έντυσε και τη Jackie Kennedy ήταν υπεύθυνος για την κομψή εμφάνιση της Kelly, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να κερδίσει την οικογένειά της. Παρά τον αρραβώνα τους, η ηθοποιός αναγκάστηκε να «ακυρώσει τον έρωτά τους» για να παντρευτεί to 1956 τον πρίγκιπα Rainier του Μονακό, μετά από επιθυμία των γονιών της.

Η Kelly δήλωσε αργότερα ότι μετάνιωσε για την απόφασή της. «Αντιλαμβάνεστε ότι αν η μητέρα μου δεν ήταν τόσο δύσκολη με τον Oleg Cassini, πιθανόν να τον είχα παντρευτεί;» λέγεται να είπε.

«Πόσους υπέροχους ρόλους θα μπορούσα να είχα παίξει μέχρι τώρα; Πώς θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί η ζωή μου; Αυτή η μία απόφαση να παντρευτώ τον πρίγκιπα Rainier άλλαξε ολόκληρο το μέλλον μου.

Για τον Cassini, ήταν απλό: «Ήμασταν ερωτευμένοι. Ήμασταν αρραβωνιασμένοι κι ετοιμαζόμασταν να παντρευτούμε. Αυτή είναι η αλήθεια. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο».

Ο πατέρας της, John Brendan Kelly, ο οποίος ήταν συντηρητικός και ρατσιστής, θεωρούσε ότι ο Cassini ήταν «πολύ ξένος».

«Το να είσαι καλά ντυμένος είναι λίγο σαν να είσαι ερωτευμένος»

Τα σχέδια του Oleg Cassini για την τότε Πρώτη Κυρία, γνωστά εν συντομία ως «The Jackie Look», αναγνωρίζονται ως η «μεγαλύτερη επιρροή της μόδας στην ιστορία» από την ενδυματολόγο κινηματογραφικών ταινιών, Edith Head.

Τα καινοτόμα σχέδια του Cassini, όπως η γραμμή Α, το Sheath Dress και το Empire Strapless, εξακολουθούν να ασκούν επιρροή και να κυριαρχούν και σήμερα. Τα πάθη του, όπως ο αθλητισμός και η κουλτούρα των πρώτων κατοίκων της Αμερικής, τροφοδοτούσαν το έργο του με φρεσκάδα και φαντασία, δημιουργώντας καινοτόμες εμφανίσεις που φιλτράρονταν από το πολύ προσωπικό του συναίσθημα ότι: «Το να είσαι καλά ντυμένος είναι λίγο σαν να είσαι ερωτευμένος».

Τα σχέδια του Oleg Cassini για την τότε Πρώτη Κυρία, γνωστά εν συντομία ως «The Jackie Look», αναγνωρίζονται ως η «μεγαλύτερη επιρροή της μόδας στην ιστορία».

Ντυμένη «σαν δασκάλα»

Η Grace Kelly ήταν με τον Γάλλο ηθοποιό Jean-Pierre Aumont, προσπαθώντας να ξεπεράσει τον χωρισμό από τον Ουαλό ηθοποιό και σκηνοθέτη Ray Milland (η Grace συνειδητοποίησε ότι ο Ray δεν είχε ξεπεράσει εντελώς τη γυναίκα του και ότι ήταν λάθος να είναι εκείνη η αιτία του διαζυγίου του), όταν γνώρισε τον Oleg Cassini.

Ο Cassini είχε δει πρόσφατα την Grace Kelly στην ταινία Mogambo και ήταν ήδη ερωτευμένος όταν την εντόπισε σε ένα εστιατόριο στη Νέα Υόρκη. Εκείνη ήταν με τον Aumont, τον οποίο ο Oleg Cassini γνώριζε ήδη (στο παρελθόν είχαν ανταγωνιστεί για τον έρωτα της Gene Tierney).

Σύμφωνα με τον Oleg, όταν συναντήθηκαν, η Grace ήταν ντυμένη «σαν δασκάλα». Εκείνος την ενθάρρυνε να «βάλει λίγο σεξ στα ρούχα της».

Ο Cassini, που ήταν μέγας γόης της εποχής, έβαλε στόχο να κερδίσει την καρδιά της Grace και το έκανε με τον κλασικό τρόπο που γνώριζε. «Θα ήταν η μεγαλύτερη, πιο συναρπαστική εκστρατεία της ζωής μου» σημείωσε αργότερα.

Grace Kelly was forever to lament breaking off her engagement to Oleg  Cassini, according to a new book.... Time????????

«Ανησυχητικά πλατωνική»

Ο θρύλος λέει ότι αρχικά ο Cassini έστελνε επί δέκα ημέρες μια δωδεκάδα κόκκινων τριαντάφυλλων στο σπίτι της Grace, χωρίς υπογραφή στην κάρτα -με μία μόνο φράση: «από τον φιλικό ανθοπώλη». Τη δέκατη ημέρα της τηλεφώνησε λέγοντάς της ότι ήταν ο «φιλικός ανθοπώλης».

Την έκανε να γελάσει και να δεχθεί την πρότασή του για ένα ραντεβού, στο οποίο πήγε με τη μεγαλύτερη αδελφή της, Peggy.

Η Grace είπε στον Oleg ότι ήταν ερωτευμένη με τον Ray Milland. Ο γεμάτος αυτοπεποίθηση Oleg της είπε ότι αυτό δεν ήταν πρόβλημα και ότι θα αρραβωνιαζόταν μαζί του μέσα σε ένα χρόνο. Η Grace έφυγε για το Λος Άντζελες την επόμενη μέρα, αλλά ο Cassini φρόντισε να τον απαθανατίσουν οι κουτσομπολίστικες στήλες παρέα με καλλονές όπως η Pier Angeli και η Anita Ekberg.

Τελικά Grace και Oleg συναντήθηκαν ξανά στη γαλλική Ριβιέρα όπου πέρασαν ένα βράδυ μαζί σε μια κατάσταση που ο σχεδιαστής θα περιγράψει ως «ανησυχητικά πλατωνική», ανοίγοντας την καρδιά του στην ηθοποιό και εστιάζοντας στην ουσία των επιθυμιών του.

Το μεγαλύτερο εμπόδιο του Oleg Cassini για την ισόβια ευτυχία με την Grace Kelly ήταν το ζωηρό παρελθόν του (είχε παντρευτεί και είχε συνδεθεί με πολλές όμορφες γυναίκες)

Για το «μπράβο» του πατέρα της

Το μεγαλύτερο εμπόδιο του Oleg Cassini για την ισόβια ευτυχία με την Grace Kelly ήταν το ζωηρό παρελθόν του (είχε παντρευτεί και είχε συνδεθεί με πολλές όμορφες γυναίκες), γεγονός που δημιούργησε πρόβλημα στη μητέρα της Grace, τη Margaret Katherine Maje, η οποία θεωρούσε τον Oleg «ρίσκο για έναν σύζυγο».

Ο πατέρας της, John Brendan Kelly, ο οποίος ήταν συντηρητικός και ρατσιστής, θεωρούσε ότι ο Cassini ήταν «πολύ ξένος».

Η Grace πείστηκε να μην παντρευτεί τον σχεδιαστή. «Αντιλαμβάνεστε ότι αν οι γονείς μου δεν ήταν τόσο αρνητικοί με τον Oleg Cassini, πιθανότατα θα τον είχα παντρευτεί;» απαντάει με ερώτηση κάποια χρόνια αργότερα σε μια τηλεοπτική συνέντευξη.

Ο γάμος της με τη βασιλική οικογένεια του Μονακό το 1956 ήταν μια προφανής προσπάθεια να κερδίσει την αποδοχή του πατέρα της, ο οποίος δεν είχε συγχαρεί την ίδια για κανένα από τα προηγούμενα επιτεύγματά της, συμπεριλαμβανομένου του Όσκαρ που της απονεμήθηκε για την ταινία του 1955, Τhe Country Girl(Η Χωριατοπούλα).

Oleg Cassini - Grace

«Όσοι με αγαπούν, με ακολουθούν»

Μόλις παντρεύτηκε, η Grace συνειδητοποίησε ότι δεν υπήρχε τρόπος να συνεχίσει την καριέρα στο Χόλιγουντ που τόσο αγαπούσε και άρχισε να μετανιώνει που δεν επέλεξε έναν γάμο που θα της επέτρεπε να εργαστεί.

Ο Oleg, ο οποίος δεν ξαναπαντρεύτηκε ποτέ έκτοτε, άφηνε τη λύπη να χρωματίσει τη φωνή του όταν μιλούσε για το πως θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί τα πράγματα, δίνοντας τη δική του αφήγηση για το love story τους: «Ερωτεύτηκα τη Grace όταν την είδα στο Mogambo. Όταν χώρισε με τον Milland, μου έστειλε μια καρτ ποστάλ ζητώντας μου να πάω στη νότια Γαλλία, ενώ γύριζε την ταινία To Catch a Thief (Το Κυνήγι του κλέφτη). 'Όσοι με αγαπούν με ακολουθούν', έγραψε.

»Λοιπόν, άφησα τις συλλογές των φορεμάτων μου να πάνε κατά διαόλου και πέταξα για τις Κάννες. Ήταν ζεστή και αστεία και στοργική, αλλά και πολύ πειθαρχημένη στη δουλειά της. Δεν έμενε ποτέ έξω μετά τις 11 μ.μ. Μέχρι τώρα η σχέση μας ήταν πλατωνική, αλλά περνούσαμε τόσο υπέροχα που όταν με ρώτησε ποιες ήταν οι προθέσεις μου, της είπα χωρίς δεύτερη σκέψη ότι ήθελα να την παντρευτώ. Αρραβωνιαστήκαμε κρυφά».

Η κρεβατοκάμαρα των γονιών της Grace

«Αργότερα είδα τους... καρχαρίες στο νερό» συνέχισε ο Oleg.

«Ήταν το 1955, και το Paris Match "σύστησε" τη Grace στον πρίγκιπα Rainier ως διαφημιστικό κόλπο για ένα άρθρο του περιοδικού. Δεν το σκέφτηκα καθόλου, τότε. Είπε ότι ο Rainier ήταν ωραίος, αλλά αυτό ήταν όλο….

»Επιστρέψαμε στη Νέα Υόρκη και η Grace είχε γίνει σούπερ σταρ. Κανένας από τους γονείς της δεν με συμπαθούσε. Το Σαββατοκύριακο που πέρασα στο εξοχικό τους, στο Ocean City, ήταν το χειρότερο της ζωής μου. Είχα το δικό μου δωμάτιο, αλλά έπρεπε να περάσω μέσα από την κρεβατοκάμαρα των γονιών της για να πάω εκεί.

»Συνέχισε, ωστόσο, να με βλέπει παρά τις αντιδράσεις της οικογένειάς της, προτείνοντας μάλιστα να παντρευτούμε αμέσως. Μου είπε να βρω έναν ιερέα και να προχωρήσουμε. Συμφώνησα, αλλά μετά αρρώστησε και κατέρρευσε. Μόλις ανάρρωσε, είχε αλλάξει γνώμη. Οι γονείς της την είχαν μεταπείσει. Δεν την ξαναείδα μέχρι που μου τηλεφώνησε για να μου πει ότι αρραβωνιάστηκε τον πρίγκιπα Rainier».

*Κεντρική φωτογραφία: H Grace Kelly στην πρεμιέρα της ταινίας Rear Window με τον fashion designer Oleg Cassini το 1954/ (Silver Screen Collection/Getty Images)

Κινέζικα αυτοκίνητα - Κερδίζουν το στοίχημα βήμα – βήμα

Σε κάθε περίπτωση οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν αποκτήσει φήμη, που μεταδίδεται με μεγάλες «ταχύτητες» στο διστακτικό αγοραστικό κοινό στην Ευρώπη.

Τα Κινέζικα αυτοκίνητα έχουν εισβάλει στην αγορά αυτοκινήτου, ενθουσιάζοντας το νέο τους κοινό με τις προτάσεις που αλλάζουν το προφίλ των επιλογών. Ξεχωρίζουν οι αμιγώς ηλεκτρικές προτάσεις χάρη στις μεγάλες μπαταρίες που παρέχουν δυναμικές αυτονομίες αλλά και τα Plug in υβριδικά που κερδίζουν το στοίχημα των πωλήσεων.

Στην Ευρώπη, τα νέα Κινέζικα μοντέλα δίνουν τα …ρέστα τους, με συγκεκριμένες φίρμες να έχουν εδραιωθεί στην συνείδηση του κοινού, αν και ακόμη είναι νωρίς να δημιουργήσουν «στερεότυπες» σχέσεις με τους αγοραστές, όντας η πρώτη γενιά που επενδύει στην επέλαση από την Απω Ανατολή .

Σε κάθε περίπτωση οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων έχουν αποκτήσει φήμη, που μεταδίδεται με μεγάλες «ταχύτητες» στο διστακτικό αγοραστικό κοινό στην Ευρώπη.

Είναι σημαντικό ότι σε αυτό το πεδίο φίρμες όπως οι BYD, MG και Leapmotor έχουν διεισδύσει σε μια αγορά που κυριαρχείται για πάνω από έναν αιώνα από «ντόπιες» ευρωπαϊκές φίρμες, που πίστευαν ότι έχουν κληρονομικό χάρισμα, το οποίο δεν θα κλονιζόταν  ποτέ. Και όμως έρευνες φανερώνουν ότι οι Κινέζοι δεν πάνε στα τυφλά! Εξίσου σημαντικό ότι τα μοντέλα από την Κίνα αρχίζουν να διώχνουν από πάνω τους την «ρετσινιά» της κακής ποιότητας, που αντικαθίσταται ταχύτατα με μοντέλα εξαιρετικής  κατασκευής, τεχνολογικής υπεροχής και άρτιας ηλεκτρικής απόδοσης. Σε αυτό το πλαίσιο φίρμες όπως η Geely  ή και Zeekr στοχεύουν να προσπεράσουν σε λίγα χρόνια μεγάλα brand, όπως την Stellantis!

Σε κάθε περίπτωση το καλό κλίμα για τα Κινέζικα αυτοκίνητα έρχεται από τους νέους. Σύμφωνα με έρευνα της Cox Automotive , το 69% των ερωτηθέντων της Γενιάς Ζ θα αγόραζε ευχαρίστως ένα κινεζικό αυτοκίνητο , ενώ μόνο το 39% των ερωτηθέντων δήλωσαν αρνητικοί στην αγορά ενός ηλεκτρικού μοντέλου.

 

Πάντως, η ίδια έρευνα δείχνει ότι υπάρχει ακόμη στο ευρύ κοινό σημαντική έλλειψη πραγματικής γνώσης για τα συγκεκριμένα αυτοκίνητα αλλά και τις μάρκες ( την ιστορία τους, τις παροχές τους και τη γκάμα τους). Ένα  35% των  ερωτηθέντες δήλωσαν ότι ήταν εξοικειωμένοι με την BYD, αλλά ο μέσος όρος για όλες τις μάρκες είναι περίπου 17% . Παρόλο που δραστηριοποιούνται πολλές κατασκευαστές από την Κίνα, σήμερα, ελάχιστοι αναπτύσσονται με ιλιγγιώδη ρυθμό και λαμβάνουν σημαντική δημοσιότητα στην Ευρώπη. Αλλά και στην Ελλάδα οι αγοραστές δηλώνουν ενθουσιασμένοι με τις νέες προτάσεις αν και πριν την τελική επιλογή τα συγκρίνουν με τα ευρωπαϊκά μοντέλα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2025, το μερίδιο αγοράς των κινεζικών εταιρειών αυτοκινήτου στην Ευρώπη έπιασε το εντυπωσιακό ποσοστό του 6%. Σε αριθμούς αυτό μεταφράζεται σε 800.000 μονάδες! Αυτό δείχνει ότι οι Ευρωπαίοι οδηγοί βλέπουν με θετικό μάτι τις νέες επιλογές, αναζητώντας κυρίως ηλεκτρικά και υβριδικά μοντέλα.

Ενδεικτικό της ανόδου των Κινέζων είναι το γεγονός ότι η BYD μετά από μια δεκαετία καταφερε να προσπεράσει σε πωλήσεις την Tesla! Οι πωλήσεις της BYD αυξάνονται ραγδαία στην Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική, ενώ ο Καναδάς ενδέχεται να είναι ο επόμενος σταθμός της.

Aλλά και ο Όμιλος της Geely σημείωσε το πρώτο δίμηνο του 2026 άνοδο 14% σε σχέση το 2025 , με τα οχήματα νέας ενέργειας να αποτελούν πλέον την πλειοψηφία των συνολικών πωλήσεων του ομίλου.

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

Πετρελαϊκοί κολοσσοί προειδοποιούν για ελλείψεις στην αγορά – Ενεργειακός «στραγγαλισμός» σε εξέλιξη

Αδειάζουν οι αποθήκες, ανεβαίνουν οι τιμές

Ευρωπαίοι ενεργειακοί κολοσσοί προειδοποιούν για σοβαρές αναταράξεις στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας, καθώς η σύγκρουση στο Ιράν και οι περιορισμοί στη ναυσιπλοΐα μέσω των Στενών του Ορμούζ απειλούν την ομαλή ροή πετρελαίου.

Οι τιμές του αργού έχουν αυξηθεί περίπου κατά 40% τις τελευταίες εβδομάδες, προσεγγίζοντας τα 120 δολάρια το βαρέλι, εν μέσω φόβων για ελλείψεις στην προσφορά και αυξημένης ανησυχίας στις αγορές.

Η κρίση έχει ήδη πλήξει έντονα την Ασία. Οι Φιλιππίνες κήρυξαν ενεργειακή κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ενώ η Νότια Κορέα προετοιμάζεται για «τα χειρότερα σενάρια».

Η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, Sanae Takaichi, ζήτησε από τη Διεθνή Υπηρεσία Ενέργειας (IEA) να εξετάσει νέα αποδέσμευση αποθεμάτων πετρελαίου, μετά τη συντονισμένη διάθεση 400 εκατ. βαρελιών μεταξύ των κρατών-μελών. Η Ιαπωνία αναμένεται να απελευθερώσει εθνικά αποθέματα την Πέμπτη, με το Τόκιο να προγραμματίζει πρόσβαση στα διεθνή αποθέματα προς το τέλος του μήνα.

Ωστόσο, αυξάνονται οι φόβοι ότι οι πιέσεις στην προσφορά θα μεταφερθούν σύντομα προς τη Δύση.

«Η Νότια Ασία χτυπήθηκε πρώτη. Τώρα το πρόβλημα κινείται προς τη Νοτιοανατολική και τη Βορειοανατολική Ασία και στη συνέχεια περισσότερο προς την Ευρώπη καθώς μπαίνουμε στον Απρίλιο», δήλωσε ο CEO της Shell, Wael Sawan, στο συνέδριο CERAWeek στο Χιούστον του Τέξας.

Ο Sawan προειδοποίησε τις κυβερνήσεις να αποφύγουν ενέργειες που θα μπορούσαν να επιδεινώσουν τις διαταραχές στην αγορά, υπογραμμίζοντας ότι «δεν μπορεί να υπάρξει εθνική ασφάλεια χωρίς ενεργειακή ασφάλεια».

Η Ευρώπη προσπαθεί να θωρακιστεί

Κυβερνήσεις σε όλη την Ευρώπη λαμβάνουν μέτρα για να προστατεύσουν τα νοικοκυριά από τις αυξήσεις στις τιμές ενέργειας. Η Σλοβενία έγινε η πρώτη χώρα που επέβαλε δελτίο καυσίμων, ενώ η Ισπανία ενέκρινε πακέτο στήριξης ύψους 5 δισ. ευρώ, με φοροελαφρύνσεις στην ηλεκτρική ενέργεια και το φυσικό αέριο, καθώς και επιδοτήσεις για μεταφορές, αγρότες και λιπάσματα.

Παράλληλα, οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξετάζουν προσωρινά μέτρα για τον περιορισμό των επιπτώσεων από την αύξηση των τιμών ενέργειας.

Απορρύθμιση της αγοράς

Ο CEO της TotalEnergies, Patrick Pouyanné, χαρακτήρισε την αγορά πετρελαϊκών προϊόντων «απορρυθμισμένη», σημειώνοντας ότι «γι’ αυτό βλέπετε τον αντίκτυπο σε πολλές χώρες της Ευρώπης, στις τιμές της βενζίνης και του ντίζελ, με τους πολίτες να δυσανασχετούν».

Ο Pouyanné εξέφρασε επίσης ανησυχία για τις προσπάθειες της Ευρώπης να αναπληρώσει τα αποθέματα φυσικού αερίου κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, καθώς η ζήτηση στην Ασία παραμένει ισχυρή. Προέβλεψε ότι οι τιμές του LNG θα μπορούσαν να φτάσουν τα 40 ευρώ ανά μεγαβατώρα, εάν η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή συνεχιστεί.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η υπουργός Οικονομικών Rachel Reeves ανέφερε ότι υπάρχει σχέδιο έκτακτης ανάγκης για τη στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων, αποκλείοντας ωστόσο ένα καθολικό πακέτο διάσωσης και υπογραμμίζοντας πως η κυβέρνηση πρέπει να παραμείνει «ευέλικτη».

Προειδοποιήσεις για μακροπρόθεσμες επιπτώσεις

Η Enquest, εταιρεία παραγωγής πετρελαίου με έδρα τη Βόρεια Θάλασσα, προειδοποίησε για «σημαντικές» επιπτώσεις μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, εκτιμώντας ότι 2 έως 3 εκατ. βαρέλια ημερησίως έχουν αφαιρεθεί από την αγορά λόγω απώλειας παραγωγής. Ο CEO Amjad Bseisu δήλωσε στο “Squawk Box Europe” ότι «η περίσσεια παραγωγικής ικανότητας έχει χαθεί για χρόνια» και εξέφρασε ανησυχία για το τι μέλλει γενέσθαι στα στενά του Ορμούζ, σημειώνοντας πως «το μέλλον δεν είναι σαφές».

Τι γίνεται με το φυσικό αέριο;

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάλεσε τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών της ΕΕ να ξεκινήσουν το συντομότερο δυνατό την πλήρωση των αποθηκών φυσικού αερίου, προκειμένου να προετοιμαστούν για τον επόμενο χειμώνα, καθώς ο πόλεμος στο Ιράν προκαλεί αναταράξεις στις παγκόσμιες αγορές καυσίμων, σύμφωνα με διπλωματικές πηγές της ΕΕ που επικαλείται το Reuters.

Σε κλειστή συνεδρίαση, η Επιτροπή επανέλαβε ότι δεν υπάρχει άμεση απειλή για την προμήθεια φυσικού αερίου στην ΕΕ, ωστόσο ενθάρρυνε τις κυβερνήσεις να δράσουν προληπτικά για να αντιμετωπίσουν την άνοδο των τιμών, ανέφεραν οι ίδιες πηγές.

Η Επιτροπή προέτρεψε τις χώρες να αρχίσουν να γεμίζουν τις αποθήκες από τον Απρίλιο, ώστε να δημιουργηθούν αποθέματα πριν από τον χειμώνα.

Αναταράξεις στις αγορές ενέργειας

Οι ευρωπαϊκές τιμές φυσικού αερίου έχουν αυξηθεί πάνω από 70% από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ με το Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου.

Η σύγκρουση έχει ανατρέψει τις αγορές ενέργειας, καθώς το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ —από όπου διέρχεται το 20% των παγκόσμιων ροών πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου— και οι ιρανικές επιθέσεις που έπληξαν το 17% της εξαγωγικής ικανότητας LNG του Κατάρ, έχουν περιορίσει σημαντικά την προσφορά.

Η Επιτροπή υπενθύμισε επίσης ότι οι κυβερνήσεις μπορούν, βάσει της ευελιξίας που παρέχει η ευρωπαϊκή νομοθεσία, να μειώσουν τον στόχο αποθήκευσης στο 80% της χωρητικότητας πριν από τον χειμώνα, αντί της τυπικής απαίτησης του 90%.

Χαμηλά αποθέματα και φόβοι για νέες αυξήσεις τιμών

Σύμφωνα με τα στοιχεία του οργανισμού Gas Infrastructure Europe, τα αποθέματα φυσικού αερίου της ΕΕ βρίσκονται σε ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα για την εποχή, μόλις στο 28% της χωρητικότητας.

Οι Βρυξέλλες επιθυμούν η διαδικασία πλήρωσης να ξεκινήσει νωρίς, ώστε να αποφευχθεί ένας πανικός στην αγορά αργότερα μέσα στο έτος, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες εκτινάξεις τιμών.

Ωστόσο, οι υψηλές τιμές φυσικού αερίου αποτρέπουν τις εταιρείες από το να προχωρήσουν σε αγορές για αποθήκευση, με ορισμένες χώρες να διαθέτουν σχεδόν άδειες αποθήκες – όπως η Ολλανδία, όπου η πληρότητα φτάνει μόλις στο 6%.

Εκπρόσωπος της Επιτροπής δήλωσε νωρίτερα την Πέμπτη ότι προς το παρόν δεν υπάρχει πρόβλημα στην προμήθεια φυσικού αερίου στην ΕΕ, η οποία βασίζεται κυρίως σε προμήθειες από τη Νορβηγία και τις Ηνωμένες Πολιτείες και όχι από παραγωγούς της Μέσης Ανατολής που επηρεάζονται από τις επιθέσεις.

Με πληροφορίες από το Cnbc και Reuters

Και γιατί να μάθουμε ποιος είναι ο Banksy;

Νέα έρευνα επιχειρεί να λύσει το μυστήριο γύρω από τον Banksy, όμως η αξία της αποκάλυψης αμφισβητείται, με ειδικούς να τονίζουν ότι η ανωνυμία είναι κομμάτι του ίδιου του έργου του

Ο Βρετανός street artist Banksy, που έχει χτίσει τη φήμη του πάνω –και– στην απόλυτη ανωνυμία, βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο αποκαλύψεων. Στις 13 Μαρτίου, το Reuters δημοσίευσε μια εκτενή έρευνα, υποστηρίζοντας πως κατάφερε να ταυτοποιήσει «πέρα από κάθε αμφιβολία» τον άνθρωπο πίσω από το όνομα.

Την ίδια συζήτηση προσεγγίζει από μια διαφορετική, πιο θεωρητική σκοπιά ο Peter Bengtsen, ακαδημαϊκός που ασχολείται συστηματικά με τη street art και τη σχέση της με τον δημόσιο χώρο. Σε άρθρο του στο The Conversation, επισημαίνει ότι το πραγματικό ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στο «ποιος είναι» ο Banksy, αλλά στο γιατί υπάρχει αυτή η έντονη ανάγκη να αποκαλυφθεί.

Όπως σημειώνει, η ανωνυμία δεν είναι ένα τυχαίο στοιχείο, αλλά μέρος της ίδιας της καλλιτεχνικής πρακτικής του πιο διάσημου γκραφιτά στον κόσμο. Με άλλα λόγια, η εμμονή στην ταυτοποίηση ίσως αποκαλύπτει περισσότερα για το κοινό και τα μέσα ενημέρωσης, παρά για τον ίδιο τον καλλιτέχνη.

Δεν είναι, βέβαια, η πρώτη φορά που κάποιος ισχυρίζεται ότι έλυσε το μυστήριο. Ανάλογες απόπειρες έχουν γίνει και στο παρελθόν, τόσο από δημοσιογράφους όσο και από ακαδημαϊκούς. Ενδεικτικά, πριν από περίπου μια δεκαετία δημοσιεύτηκε στο Journal of Spatial Science μια μελέτη που επιχείρησε να εντοπίσει τον Banksy μέσω γεωγραφικής ανάλυσης: χαρτογράφησε τα σημεία όπου εμφανίζονταν τα έργα του και κατέληξε σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ως πιθανό δημιουργό.

Τότε, ωστόσο, είχε τεθεί σοβαρό ζήτημα δεοντολογίας. Η αποκάλυψη ονόματος χωρίς σαφή λόγο που να εξυπηρετεί την ίδια την έρευνα έδινε την εντύπωση ότι στόχος ήταν περισσότερο η δημοσιότητα παρά η επιστημονική ουσία.

Τι κερδίζει πραγματικά το κοινό;

Η νέα έρευνα του Reuters είναι αναμφίβολα προσεγμένη και αναλυτική. Παρ’ όλα αυτά, αφήνει ένα βασικό ερώτημα ανοιχτό: ποια είναι η ουσιαστική αξία αυτής της αποκάλυψης για το κοινό;

Οι συντάκτες της υποστηρίζουν ότι υπάρχει έντονο δημόσιο ενδιαφέρον γύρω από την ταυτότητα ενός καλλιτέχνη με τόσο μεγάλη επιρροή στον πολιτισμό, την αγορά τέχνης και τον πολιτικό διάλογο. Όμως η πραγματικότητα είναι ότι η διαδρομή και η σημασία του Banksy έχουν ήδη αναλυθεί εκτενώς. Το όνομά του –ή μάλλον το ψευδώνυμό του– είναι αυτό που έχει σημασία για το έργο του. Η αποκάλυψη της ταυτότητας δύσκολα προσθέτει κάτι ουσιαστικό στην κατανόηση αυτής της επιρροής.

REUTERS/Mike Blake

Ο μύθος που έγινε μέρος του έργου

Το μυστήριο γύρω από τον Banksy δεν είναι απλώς μια λεπτομέρεια της καριέρας του· είναι βασικό συστατικό της. Η αίσθηση ότι μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε, ανά πάσα στιγμή, έχει ενισχύσει τον «μύθο» του. Και αυτός ο μύθος λειτουργεί παράλληλα με το ίδιο το έργο του, που συχνά σχολιάζει κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα με αιχμηρό τρόπο.

Η ανωνυμία δεν είναι απλώς προστασία – είναι καλλιτεχνική επιλογή.

REUTERS/Rebecca Naden

Λογοδοσία ή περιέργεια;

Το Reuters υποστηρίζει ότι, ως δημόσιο πρόσωπο, ο Banksy υπόκειται σε έλεγχο και ενδεχομένως σε «αποκάλυψη». Ωστόσο, όπως σχολιάστηκε και σε σχετική συζήτηση στο Reddit, δεν είναι σαφές πώς η δημοσιοποίηση του ονόματός του ενισχύει τη διαφάνεια ή τη λογοδοσία.

Στην πράξη, η ανωνυμία τού έχει επιτρέψει να δημιουργεί χωρίς περιορισμούς, μακριά από την πίεση των αρχών ή του κοινού. Αντιθέτως, περιπτώσεις ανθρώπων που στο παρελθόν «βαφτίστηκαν» Banksy δείχνουν ότι μια τέτοια αποκάλυψη μπορεί να έχει πραγματικές συνέπειες για τη ζωή κάποιου – ανεξαρτήτως αν είναι όντως ο καλλιτέχνης.

REUTERS/Ammar Awad

Όταν η ανωνυμία αφήνει χώρο στη φαντασία

Ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι η ανωνυμία επιτρέπει στο κοινό να «συμπληρώνει» τα κενά. Υπάρχουν ακόμη και θεωρίες ότι ο Banksy μπορεί να είναι γυναίκα.

Όπως έχει επισημάνει η Sofia Pinto, τέτοιες υποθέσεις συχνά βασίζονται σε στερεότυπα για το τι θεωρείται «θηλυκό» στην τέχνη, όπως η έμφαση στην κοινωνική ευαισθησία. Όμως το ζητούμενο δεν είναι η αληθινή ταυτότητα – είναι το γεγονός ότι η απουσία της επιτρέπει πολλαπλές αναγνώσεις.

Αυτή ακριβώς η ανοιχτότητα μπορεί να έχει εμπνεύσει και άλλους να ασχοληθούν με τη street art, χωρίς να νιώθουν ότι πρέπει να ταιριάζουν σε ένα συγκεκριμένο «πρότυπο δημιουργού».

Ο ιστορικός τέχνης Ulrich Blanché παρομοίασε την αναζήτηση της ταυτότητας του Banksy με κυνήγι θησαυρού. Ίσως όμως εδώ βρίσκεται και η ουσία: αν βρεθεί ο «θησαυρός», μήπως χαθεί το ίδιο το παιχνίδι;

Σε μια εποχή όπου ο κυνισμός κυριαρχεί, το μυστήριο γύρω από τον Banksy λειτουργεί σχεδόν σαν υπενθύμιση ότι η τέχνη μπορεί ακόμη να προκαλεί περιέργεια και θαυμασμό. Και ίσως αυτό είναι τελικά πιο σημαντικό από το να μάθουμε ένα όνομα.