ενημέρωση 2:41, 9 October, 2026

Το Στενό του Ορμούζ θα μπορούσε να ανοίξει μόλις το Ιράν σταματήσει να απειλεί τη ναυτιλία --- Ρούμπιο

...άφου έκανε τις Δηλώσεις αυτές πραγματοποίησε μια μεγαλειώδη κωλοτούμπα σαν τον Ιωάννη Μελισανίδη

Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ απέφυγε να απαντήσει σε ερώτηση σχετικά με την πιθανότητα χερσαίας επιχείρησης των ΗΠΑ.

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, 27 Μαρτίου. /TASS/. Η ναυτιλία μέσω του Στενού του Ορμούζ θα ανοίξει ξανά μόλις το Ιράν πάψει να αποτελεί απειλή για τη διεθνή ναυσιπλοΐα, δήλωσε την Πέμπτη στους δημοσιογράφους ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο.

«(Το Στενό του Ορμούζ — TASS) θα μπορούσε να ανοίξει αύριο εάν το Ιράν σταματήσει να απειλεί την παγκόσμια ναυτιλία», δήλωσε ο Ρούμπιο, σύμφωνα με την υπηρεσία Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ο Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ απέφυγε να απαντήσει σε ερώτηση σχετικά με την πιθανότητα χερσαίας επιχείρησης των ΗΠΑ για την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας στο στενό.

Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ξεκίνησαν στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Μεγάλες ιρανικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Τεχεράνης, επλήγησαν. Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) του Ιράν εξαπέλυσε αντίποινα εναντίον του Ισραήλ και των στρατιωτικών εγκαταστάσεων των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν, την Ιορδανία, το Ιράκ, το Κατάρ, το Κουβέιτ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία.

Οι ιρανικές αρχές αποφάσισαν επίσης να κλείσουν το Στενό του Ορμούζ σε πλοία που συνδέονται με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και χώρες που υποστήριξαν την επιθετικότητα κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, πολλά δεξαμενόπλοια δέχτηκαν επιθέσεις επειδή διέσχισαν το στενό χωρίς την άδεια της Τεχεράνης. Στις 25 Μαρτίου, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί ανακοίνωσε ότι το Ιράν είχε επιτρέψει σε φιλικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας, της Ινδίας, του Ιράκ, της Κίνας και του Πακιστάν, να διέλθουν από το Στενό του Ορμούζ.

Αυτοί που θέλουν να φέρουν την αλλαγή πρέπει να δείξουν ότι μπορούν να αλλάζουν και οι ίδιοι

Η διαμόρφωση μιας εναλλακτικής διακυβέρνησης απαιτεί ένα διαφορετικό τοπίο στη δημοκρατική αντιπολίτευση

Σε πείσμα της κυβερνητικής προσπάθειας να παρουσιάσει μια εικόνα δημοσκοπικής ανόδου και προοπτικής εκλογικής νίκης, το βασικό συμπέρασμα των δημοσκοπήσεων παραμένει ένα ισχυρό αίτημα πολιτικής αλλαγής. Καταγράφεται σταθερά μια ιδιαίτερα έντονη αποδοκιμασία της κυβερνητικής πολιτικής πρωτίστως σε σχέση με την έκρηξη της ακρίβειας, αλλά και σε σχέση με την περιφρόνηση των θεσμών που αποδεικνύουν τα σκάνδαλα, όπως αυτά των υποκλοπών.

Μόνο που η πολιτική αλλαγή απαιτεί και σχήματα που μπορούν να εκπροσωπήσουν αυτό το αίτημα, δηλαδή σχήματα που να εκπροσωπούν μια εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Γιατί δεν αρκεί μόνο να ξέρεις από πού θέλεις να φύγεις, αλλά να ‘χεις και κάπου να πας.

Διαφορετικά η κοινωνική δυσαρέσκεια ή αγανάκτηση καταγράφεται μεν, επηρεάζει τους πολιτικούς συσχετισμούς, διαμορφώνει αυτή την εικόνα πολύ μεγάλης πολιτικής ρευστότητας, αλλά δεν δρομολογεί πολιτική αλλαγή.

Και εδώ είναι που αρχίζουν τα δύσκολα.

Τα υπαρκτά σχήματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης έχουν δείξει τα πολιτικά τους όρια. Αυτό δεν μειώνει την ορθότητα των παρεμβάσεών τους, εντός και εκτός κοινοβουλίου, αλλά καταδεικνύει ότι δεν πείθουν, το καθένα ξεχωριστά ότι είναι ένα κόμμα διακυβέρνησης.

Εδώ πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η πολιτική εκπροσώπηση είναι μια εξαιρετικά σύνθετη διαδικασία. Δεν είναι ένα διαγώνισμα όπου κάποιος παίρνει τον καλύτερο βαθμό. Δεν αφορά απλώς την ορθότητα κάποιων θέσεων. Ούτε καν την ποιότητα των στελεχών.

Αφορά το εάν πείθει ένα πολιτικό σχήμα ότι μπορεί να κυβερνήσει τη χώρα. Αυτό έχει να κάνει με το είδος των κοινωνικών εκπροσωπήσεων που συγκεντρώνει και εάν ευρύτερα τμήματα της κοινωνίας αναγνωρίζονται σε αυτό. Εξαρτάται σαφώς από τη σοβαρότητα των προγραμματικών επεξεργασιών και το εάν αυτές όντως αποτελούν εναλλακτικές προτάσεις και όχι απλώς μετάφραση της δυσαρέσκειας σε πολιτικές θέσεις. Σίγουρα παίζουν σημαντικό ρόλο τα πρόσωπα και το εάν εμπνέουν εμπιστοσύνη. Και σαφώς έχει να κάνει με τον τρόπο που η κοινωνία αποτιμά τη διαδρομή των σχημάτων αυτών, την κυβερνητική τους εμπειρία, τα «γραμμάτια» που μπορεί να κουβαλούν.

Και μέχρι τώρα, εάν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις, η ετυμηγορία της κοινωνίας είναι αυστηρή και σε μεγάλο βαθμό επικριτική. Ως ένα βαθμό, αυτό οφείλεται στον τρόπο που ένα φιλοκυβερνητικό μιντιακό οικοσύστημα στοχοποιεί πρόσωπα, αποσιωπά παρεμβάσεις, διαστρεβλώνει απόψεις. Όμως, αυτός δεν είναι ο κύριος λόγος. Ο βασικότερος είναι ότι οι άνθρωποι συνεκτιμούν όλα τα παραπάνω.

Αυτό εξηγεί γιατί τα υπάρχοντα σχήματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης δεν κατορθώνουν να αποκτήσουν μια μεγάλη δυναμική. Και σίγουρα ο μεταξύ τους διαγκωνισμός – ή ο εσωτερικός διαγκωνισμός μεταξύ των ηγετικών στελεχών κάθε σχήματος – είναι επιβαρυντικός παράγοντας. Όμως, δεν θα βοηθούσε και το απλό άθροισμά τους. Γιατί η κοινωνία θα έβλεπε με σαφήνεια ότι πρόκειται για άθροισμα ελλειμμάτων και αδυναμιών.

Από την άλλη, τα όρια των υπαρκτών σχημάτων δεν σημαίνουν ότι γενικά χρειαζόμαστε κάτι το «νέο». Όχι προφανώς γιατί δεν χρειάζεται η πολιτική σκηνή νέα και άφθαρτα πρόσωπα που να έρχονται από την κοινωνία και όχι την επαγγελματική πολιτική, αλλά γιατί από μόνη της η επίκληση του «νέου», ή η άρνηση της «επαγγελματικής πολιτικής», εύκολα μπορεί να γίνει βασιλική οδός για την αποϊδεολογικοποίηση και αυτή με τη σειρά της να στρώσει το έδαφος για αντιλήψεις κάθε άλλο παρά δημοκρατικές και προοδευτικές. Πολύ συχνά η ακροδεξιά υιοθετεί αυτή την αισθητική ότι δήθεν εκπροσωπεί την κοινωνία και είναι σε «ρήξη» με την επίσημη πολιτική.

Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται ένας συνδυασμός ανάμεσα σε νέες αντιλήψεις, μορφές, πρακτικές και δεξιότητες, άρα και τα νέα πρόσωπα που θα τις εκπροσωπούν, και από την άλλη την εμπειρία και τις εκπροσωπήσεις του σημερινού υπαρκτού δυναμικού. Με κριτήριο ως προς την ηγεσία το τι διαμορφώνει πραγματικά πειστική πρόταση διακυβέρνησης και όχι την όποια φιλοδοξία. Και με μια λογική συσπείρωσης όχι απλώς κομματικών μηχανισμών, αλλά πρωτίστως κοινωνικών δυνάμεων.

Κοντολογίς με την επίγνωση ότι για να αλλάξουν τα πράγματα πρέπει και αυτοί που σηκώνουν το βάρος μιας τέτοιας επιλογής να αποδείξουν ότι είναι ικανοί να αλλάξουν. Ακόμη και εάν αυτό σημαίνει να κάνουν πίσω από την όποια φιλοδοξία τους.

Πηγή: in

Η μεγαλύτερη κρίση τιμών καυσίμων στην ιστορία πλησιάζει — απεσταλμένος της Ρωσίας

Ο Κίριλ Ντμίτριεφ τόνισε ότι η αύξηση των τιμών του πετρελαίου ήταν θετική για τη Ρωσία και ότι η Ευρώπη θα παρακαλούσε για προμήθειες.

ΜΟΣΧΑ, 26 Μαρτίου. /TASS/. Η πιο ισχυρή κρίση στις τιμές των καυσίμων πλησιάζει, η οποία θα οδηγήσει σε οικονομικά προβλήματα στην ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο ειδικός εκπρόσωπος του προέδρου για επενδύσεις και οικονομική συνεργασία με ξένες χώρες και διευθύνων σύμβουλος του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων, Κίριλ Ντμιτρίεφ.

«Συζητήσεις βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη ότι (το πετρέλαιο — TASS) θα μπορούσε να κοστίσει 150 ή ακόμα και 200 ​​δολάρια ανά βαρέλι. Και γιατί είναι αυτό σημαντικό; Επειδή έχουμε μια σειρά από πολύ σαφείς προβλέψεις που έχουμε επίσης εκφράσει σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι πολύ απλές. Βλέπουμε ότι η πιο ισχυρή ενεργειακή κρίση στην ιστορία της ανθρωπότητας πλησιάζει. Ούτε η Ευρώπη ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο είναι καθόλου προετοιμασμένοι γι' αυτήν. Επιπλέον, έχουν αυτοτραυματιστεί εγκαταλείποντας τους ρωσικούς ενεργειακούς πόρους», δήλωσε ο Ντμίτριεφ.

Πρόσθεσε ότι η αύξηση των τιμών του πετρελαίου είναι θετική για τη Ρωσία και η Ευρώπη θα ζητιανέψει για προμήθειες.

«Αναμφίβολα, αυτό που συμβαίνει είναι γενικά θετικό για τη Ρωσία, επειδή τα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου μας και οι διαφοροποιημένες προμήθειές μας παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων των χωρών BRICS, αναμφίβολα ενισχύουν τη θέση της Ρωσίας στις παγκόσμιες αγορές. Η Ρωσία σίγουρα θα λάβει πολλά αιτήματα από την Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο για την απόκτηση ρωσικών ενεργειακών πόρων και θα αποφασίσει αν θα τους παράσχει ή όχι. Αλλά η πρόβλεψή μας είναι πολύ σαφής - ότι η Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο θα παρακαλέσουν για ρωσικούς ενεργειακούς πόρους και η Ρωσία θα λάβει τις κατάλληλες αποφάσεις ή θα επιλέξει να μην το κάνει», δήλωσε ο Ντμίτριεφ.

Ταυτόχρονα, η Ρωσία βρίσκεται στην ισχυρότερη θέση στις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και λιπασμάτων, δήλωσε ο Ντμίτριεφ στους δημοσιογράφους.

«Χωρίς αμφιβολία, η Ρωσία βρίσκεται στην ισχυρότερη θέση επειδή είμαστε ένας σημαντικός παραγωγός όχι μόνο πετρελαίου και φυσικού αερίου, αλλά και λιπασμάτων. Και τώρα ξεκινά μια κρίση στις αγορές λιπασμάτων και γεωργικού τομέα. Ως εκ τούτου, η Ρωσία βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε πολύ ισχυρή θέση», δήλωσε ο Ντμίτριεφ.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ο Nord Stream ανατινάχθηκε από Ουκρανούς σαμποτέρ με ανοιχτή υποστήριξη της Δύσης - Λαβρόφ

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι κανείς δεν καταδίκασε αυτή την πράξη

ΜΟΣΧΑ, 27 Μαρτίου. /TASS/. Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε σε συνέντευξή του στο France Televisions ότι οι αγωγοί Nord Stream ανατινάχθηκαν από Ουκρανούς σαμποτέρ με την προφανή υποστήριξη των δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών.

«Ο αγωγός Nord Streams ανατινάχθηκε από Ουκρανούς σαμποτέρ με την προφανή υποστήριξη των δυτικών υπηρεσιών πληροφοριών. Κανείς δεν καταδίκασε αυτή την πράξη. Ούτε η Γαλλία ούτε η Γερμανία, οι οποίες, κατά την άποψή μου, είναι ντροπή για ένα τέτοιο έθνος, δέχτηκαν σιωπηλά αυτή την ανατρεπτική τρομοκρατική ενέργεια που στρέφεται εναντίον των βασικών τους συμφερόντων. Τώρα και οι Ηνωμένες Πολιτείες λένε ότι θέλουν να αναλάβουν τον έλεγχο του Nord Streams», δήλωσε ο Λαβρόφ.

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2022, πραγματοποιήθηκε μια άνευ προηγουμένου τρομοκρατική επίθεση στους αγωγούς φυσικού αερίου Nord Stream και Nord Stream 2, αφήνοντας άθικτη μόνο μία αλυσίδα του Nord Stream 2 από τις τέσσερις του συστήματος. Το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσίας ξεκίνησε έρευνα για πράξη διεθνούς τρομοκρατίας.