ενημέρωση 12:16, 29 October, 2026

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2026 - Στην Αν Κάρσον απονεμήθηκε το βραβείο

Η 76χρονη Καναδή ποιήτρια, μεταφράστρια και δοκιμιογράφος είναι η νικήτρια του Νόμπελ Λογοτεχνίας 2026.

Το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας του 2026 απονέμεται στην Καναδή συγγραφέα Αν Κάρσον, «για το τολμηρό και εφευρετικό έργο της, το οποίο, μέσα από έναν παιχνιδιάρικο διάλογο με την κλασική παράδοση, έχει δημιουργήσει νέες μορφές για τη σύγχρονη λογοτεχνία».

Η Αν Κάρσον είνα η 19η γυναίκα που τιμάται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, σε σύνολο 122 βραβευθέντων. Η τελευταία ήταν η Νοτιοκορεάτισσα συγγραφέας Χαν Κανγκ, το 2024.

Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο και συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο St. Andrews της Σκωτίας, ενώ έχει διδάξει σε σημαντικά πανεπιστήμια του Καναδά και των ΗΠΑ, μεταξύ άλλων στα Princeton, McGill, Berkeley, Michigan και New York University.

Το έργο της ξεχωρίζει για τον υβριδικό του χαρακτήρα καθώς κινείται με άνεση ανάμεσα σε πολλά είδη. Σε πολλά από τα βιβλία της συνυπάρχουν, σε διαφορετικό βαθμό, η ποίηση, το δοκίμιο, η πεζογραφία, η κριτική και η θεατρική πρόζα.

Για τη συγγραφική της δουλειά έχει τιμηθεί με σημαντικές διακρίσεις, όπως τα βραβεία Lannan Literary Award, Griffin Poetry Prize, T. S. Eliot Prize και PEN Award.

Στα πιο γνωστά βιβλία της συγκαταλέγονται τα «Έρως ο γλυκόπικρος» (1986), «Αυτοβιογραφία του κόκκινου» (1998), «Η ομορφιά του συζύγου» (2001), «Nox» (2010), «Hof H Playbook» (2021) «Red Doc>» (2013), «Float» (2016) «Ιf Not, Winter: Fragments of Sappho» 2002,«Glass, Irony, and God» (1995).

Παράλληλα, έχει μεταφράσει στα αγγλικά έργα της αρχαιοελληνικής γραμματείας και ποιητές όπως ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης, ο Όμηρος, η Σαπφώ και ο Αισχύλος.

Αντλεί, επίσης, έμπνευση από το έργο νεότερων συγγραφέων και στοχαστών, όπως η Έμιλι Μπροντέ, ο Πάουλ Τσέλαν, η Έμιλι Ντίκινσον, ο Χέγκελ, ο Μάρτιν Χάιντεγκερ, ο Φρίντριχ Χαίλντερλιν, ο Φραντς Κάφκα και η Βιρτζίνια Γουλφ.

Η σχέση της με την αρχαιότητα παραμένει σταθερός άξονας της γραφής της, όχι όμως ως μια απλή αναδρομή στους κλασικούς. Αντίθετα, η Carson χρησιμοποιεί την αρχαία ποίηση ως υλικό για να συνομιλήσει με το σήμερα. Το πιο πρόσφατο βιβλίο της, Wrong Norma (2024), είναι μια συλλογή πεζών κειμένων, ποιημάτων και προσωπικών σημειώσεων, που συνοδεύονται από δική της εικονογράφηση.

Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί τα εξής βιβλία της: «Αυτοβιογραφία του κόκκινου» (Πατάκης, μτφρ. Χάρης Βλαβιανός, 2026), Έρως ο γλυκόπικρος (Δώμα, μτφρ. Ανδρονίκη Μελετλίδου, 2019), «Η ομορφιά του συζύγου», (Πατάκης, μτφρ. Δημήτρης Αθηνάκης και Ευτυχία Παναγιώτου, 2023), «Λίγα λόγια», (δίγλωσση έκδοση, Πατάκης, μτφρ. Χάρης Βλαβιανός, 2013).

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2026: Στην Anne Carson απονεμήθηκε το βραβείο

Press Point: Η απαγορευμένη σάτιρα στο καθεστώς Μητσοτάκη

Χθες έσκασε σαν βόμβα το πρωί και η ανακοίνωση μας ήρθε από το ίδιο το «Ράδιο Αρβύλα» και όχι από το κανάλι τους, τον ΑΝΤ1

Χθες έσκασε σαν βόμβα το πρωί και η ανακοίνωση μας ήρθε από το ίδιο το «Ράδιο Αρβύλα» και όχι από το κανάλι τους, τον ΑΝΤ1. «Μετά τη λήξη της στα τέλη Ιουνίου, γνωστοποιούμε σήμερα την τελική μας απόφαση, να μην ανανεώσουμε τη συνεργασία μας με τον Αντέννα. Αποχωρούμε από μια συνεργασία που μετρά σχεδόν τριάντα χρόνια, αποκλειστικά και μόνο για λόγους αρχής».

Και δεν είναι μόνο τα τριάντα χρόνια συνεργασίας, είναι και τα νούμερα της τηλεθέασης που επιτύγχανε το «Ράδιο Αρβύλα»: ήταν μακράν πρώτο στην ώρα του. Επομένως η μη ανανέωση της συνεργασίας τους χωλαίνει παντού. Ειδικά από τη στιγμή που η αποχώρηση γίνεται «αποκλειστικά και μόνο για λόγους αρχής».

Πέρυσι, που λέτε, για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή, τα «Παραπολιτικά» έγραψαν ότι Μητσοτάκης και Κυριακού (ο ιδιοκτήτης του ΑΝΤ1), πλακώθηκαν μεταξύ τους για το «Ράδιο Αρβύλα». Δεν έλεγε τους λόγους του τσακωμού αλλά αποκλείεται να ήταν επειδή ο πρωθυπουργός ζητούσε από τον Θοδωρή Κυριακού να προσθέσει περισσότερο «Ράδιο Αρβύλα» μέσα στην εβδομάδα. Μάλλον το αντίθετο θα ήθελε.

Ουδείς από τους κυβερνώντας δεν γουστάρει την πολιτική σάτιρα, αλλά αυτοί εδώ που έχουμε τώρα, αυτοί του επιτελικού κράτους, την κυνηγούν και από πάνω. Τα πρώτα χρόνια του καθεστώτος, τότε που έδειχναν και ήταν πολύ δυνατοί, σχεδόν εξαφάνισαν την πολιτική σάτιρα από την τηλεόραση. Ούτε μία εκπομπή δεν υπήρχε. Τα τελευταία χρόνια ξαναγύρισαν κάποιες. Θυμηθείτε πόσα χρόνια ήταν αποκλεισμένος από την τηλεόραση ο Λάκης Λαζόπουλος και το «Αλ Τσαντίρι Νιούζ», μέχρι που επέστρεψε στο Mega (και χθες ξεκίνησε και σεζόν).

Το βράδυ έβγαλε ανακοίνωση και ο ίδιος ο ΑΝΤ1 που ευχαριστούσε την ομάδα του «Ράδιο Αρβύλα« για τη συνεργασία κτλ, κτλ. Αλλα λόγια να αγαπιόμαστε και καμία απάντηση στους «λόγους αρχής». Σιγά να μην άφηναν ελεύθερο το «Ράδιο Αρβύλα» σε προεκλογική περίοδο…

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Μπούμερανγκ για την Ουκρανία η θερινή «αντεπίθεση των drones» – Αλλάζει στρατηγική η Ρωσία

«Πρωθυπουργό της Ουκρανίας» αποκαλούν πλέον σκωπτικά τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς οι πολιτικοί του αντίπαλοι στη Γερμανία – και όχι άδικα, όπως έδειξαν οι νέοι εναγκαλισμοί του με τον Ζελένσκι αλλά και τα φρέσκα οπλικά «δωράκια» ύψους 1,4 δισ. ευρώ στο φλεγόμενο από τους ρωσικούς πυραύλους και drones Κίεβο

Πρωθυπουργό της Ουκρανίας» αποκαλούν πλέον σκωπτικά τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς οι πολιτικοί του αντίπαλοι στη Γερμανία – και όχι άδικα, όπως έδειξαν οι νέοι εναγκαλισμοί του με τον Ζελένσκι αλλά και τα φρέσκα οπλικά «δωράκια» ύψους 1,4 δισ. ευρώ στο φλεγόμενο από τους ρωσικούς πυραύλους και drones Κίεβο. Αλλά ο εξαιρετικά αντιδημοφιλής Μερτς δεν είναι μόνος σε αυτή την πολεμοχαρή αντιρωσική εκστρατεία – σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εξακολουθούν να στηρίζουν αδιαπραγμάτευτα την Ουκρανία και μοιάζουν αποφασισμένες να ενθαρρύνουν με κάθε μέσον τη χρεοκοπημένη και εξαντλημένη χώρα να συνεχίσει τον πόλεμο μέχρις εσχάτων.

Το πραγματικό πρόβλημα για τον Ζελένσκι και τον Μερτς, όμως, είναι ότι όλος αυτός ο ποταμός χρημάτων και όπλων δεν έχει ώς τώρα οδηγήσει σε κάποια χειροπιαστή επιχειρησιακή επιτυχία, ικανή να αλλάξει τη δυναμική της σύρραξης. Ολα θα ήταν διαφορετικά αν οι Ουκρανοί είχαν κάτι χειροπιαστό να επιδείξουν στα αχανή μέτωπα του πολέμου στο Ντονμπάς, στο Χάρκοβο ή στη Ζαπορόζιε – ή έστω στον αεροπορικό «πόλεμο των drones» που έχουν εξαπολύσει εδώ και μήνες στα ρωσικά μετόπισθεν, με κύριο στόχο τα μεγάλα ρωσικά λιμάνια και διυλιστήρια. Αυτό ήταν άλλωστε το σκεπτικό της θερινής αεροπορικής «αντεπίθεσης» – να ανεβάσουν το κόστος του πολέμου τόσο ψηλά ώστε η Ρωσία να αναγκαστεί να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Ομως τα νέα δεν είναι καλά: παρά τις σημαντικές ανθρώπινες απώλειες και τις μεγάλες οικονομικές ζημιές, οι Ρώσοι εξακολουθούν να διατηρούν την πρωτοβουλία και να νικούν ξεκάθαρα στον χερσαίο πόλεμο φθοράς, έχοντας πλέον το πάνω χέρι και στην τεχνολογική μάχη των μη επανδρωμένων, που κυριαρχούν στα σύγχρονα πεδία των μαχών. Και κάθε εβδομάδα ανακοινώνουν την κατάκτηση και νέων οικισμών, που πολύ δύσκολα θα επιστρέψουν στην ουκρανική επικράτεια.

Ομως το σημαντικότερο είναι πως το Κρεμλίνο, εξοργισμένο από τα ουκρανικά πλήγματα, δείχνει να αλλάζει στρατηγική, εντατικοποιώντας μετά από τεσσεράμισι χρόνια σύρραξης τους βομβαρδισμούς σε ολόκληρη την ουκρανική επικράτεια και σημαδεύοντας για πρώτη φορά την περασμένη εβδομάδα τις γέφυρες του Δνείπερου στο Κίεβο και στη Ζαπορόζιε.

Οι επιθέσεις έχουν για πρώτη φορά στόχο τη συντριβή ολόκληρης της εφοδιαστικής αλυσίδας, του «ομφάλιου λώρου» που μεταφέρει όπλα, καύσιμα και πολεμοφόδια από την Ευρώπη στην Ουκρανία, και ιδιαίτερα τις λιμενικές εγκαταστάσεις στην Οδησσό και το σιδηροδρομικό δίκτυο, με σκοπό την επιχειρησιακή απομόνωση του μετώπου.

Οπως αναφέρουν χαρακτηριστικά τις τελευταίες μέρες αρκετοί δυτικοί αναλυτές, όπως για παράδειγμα ο διπλωμάτης Φρέντρικ Βέσλαου στο πάντα επιδραστικό αμερικανικό Foreign Policy, η επιμονή του Ζελένσκι στις επιθέσεις βαθιά μέσα στη Ρωσία οδήγησε στο αντίθετο αποτέλεσμα, με το Κρεμλίνο να «βγάζει τα γάντια» και να μεταφέρει τον πόλεμο στην οικονομία, στις μεταφορές, στην ενέργεια και τελικά στην καθημερινότητα του μέσου Ουκρανού πολίτη.

Ο Βέσλαου κάνει λόγο για μια συνολική νέα ρωσική «θεωρία νίκης», η οποία επιδιώκει να παραλύσει τις βασικές λειτουργίες του ουκρανικού κράτους καθώς πλησιάζει ο χειμώνας και κυρίως να καταστήσει τον πόλεμο ακριβότερο, δυσκολότερο και τελικά μη βιώσιμο για την Ουκρανία και τους Ευρωπαίους υποστηρικτές της. Σιδηρόδρομοι, πρατήρια καυσίμων, λιμενικές εγκαταστάσεις, πλοία, ενεργειακές υποδομές, βιομηχανικές μονάδες και κέντρα δεδομένων βομβαρδίζονται καθημερινά – και κάθε αεριωθούμενο drone είναι και μια πρόσθετη μαχαιριά στην πιθανότητα επιβίωσης της Ουκρανίας ως λειτουργικού κράτους. Κι όμως ο Μερτς, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και οι ομοϊδεάτες τους επιμένουν στην παράταση του πολέμου…

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Τσίπρας κατά κυβέρνησης για Ρούμπιο - Το καλώδιο, η Πνύκα και το «δίκαιο του ισχυρού»

«Θα περίμενα δήλωση στήριξης του διεθνούς δικαίου» τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός, σχολιάζοντας τη στάση Πόντιου Πιλάτου που κράτησε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ σχετικά με το καλώδιο, στρέφοντας τα βέλη του και στην παραχώρηση της Πνύκας

Bαριά εκτεθειμένη βγήκε η κυβέρνηση από την επίσκεψη Ρούμπιο, τόσο σε σχέση με όσα δήλωσε για το καλώδιο ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών όσο και για την παραχώρηση του βήματος της Πνύκας για τις ανάγκες της πολιτικής πλατφόρμας Ρούμπιο: αυτό είναι το συμπέρασμα όσων είπε ο Αλέξης Τσίπρας χθες το απόγευμα από το συνέδριο της εφημερίδας «Το Βήμα», «Διάλογοι για την Αθήνα». Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, στη συνέντευξη με τη δημοσιογράφο Νίκη Λυμπεράκη, τη στιγμή που μίλησε, είχε ως μοναδικό δεδομένο τις δηλώσεις Ρούμπιο – Γεραπετρίτη, δεν έπεσε όμως έξω στις εκτιμήσεις του για την ομιλία από την Πνύκα.

Οι φωτογραφίες

Εισαγωγικώς, ο πρώην πρωθυπουργός δεν εμφανίσθηκε αρνητικός με τον ελληνο-αμερικανικό στρατηγικό διάλογο, θυμίζοντας ότι ξεκίνησε επί κυβερνήσεώς του, ενώ είχε απτά αποτελέσματα (East Med). Το ζητούμενο, ωστόσο, του διμερούς διαλόγου είναι τα αποτελέσματα που φέρνει και «οι πρώτες δηλώσεις μετά τη συνάντησή του με τον υπουργό Εξωτερικών μού προξενούν προβληματισμό», παρατήρησε.

Το σημείο στο οποίο εστίασε, μάλιστα, είναι αυτό του καλωδίου, όπου ο Μάρκο Ρούμπιο, ως άλλος Πόντιος Πιλάτος, εμφανίστηκε να λέει, σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, ότι «είναι ένα ζήτημα που δεν αφορά μονάχα την Ελλάδα, αφορά και άλλες χώρες και θα τα συζητήσουμε κατ’ ιδίαν». Ομως η στάση «νίπτω τας χείρας μου» είναι «εξαιρετικά αρνητική», αφού «μιλάμε για κατάφωρη παραβίαση διεθνούς δικαίου», σημείωσε ανήσυχος.

Το ζητούμενο αυτών των επισκέψεων δεν είναι οι φωτογραφίες, είναι «και το τι πραγματικά κερδίζει η χώρα. Μακάρι να πέφτω έξω, αλλά φοβάμαι ότι αυτοί που θα κερδίσουν είναι οι ΗΠΑ που μάλλον επιδιώκουν την αγορά νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων από την Ελλάδα […] Εγώ θα περίμενα σήμερα μια ουσιαστική δήλωση στήριξης του διεθνούς δικαίου και του αναφαίρετου δικαιώματος της χώρας να προχωρήσει στην υλοποίηση του διεθνούς δικαίου υπερασπίζοντας τα συμφέροντά της».

Εκτενή αναφορά έκανε –απαντώντας σε σχετικό ερώτημα– και στο θέμα παραχώρησης της Πνύκας: «Αν δεν κάνω λάθος, μόνο μια φορά, το 1959, δόθηκε η δυνατότητα σε υπουργό ξένης κυβέρνησης να μιλήσει στην Πνύκα. Στον Γάλλο υπουργό Πολιτισμού τότε. Επί των ημερών μου είχα προσκαλέσει τον Γάλλο πρόεδρο, τον Μακρόν, να μιλήσει στην Πνύκα. Ηταν να μιλήσει και ο Ομπάμα, για λόγους ασφαλείας επέλεξε να πάει στο “Νιάρχος”».

Ο συμβολισμός

Με τη διευκρίνιση ότι θα περιμένει να ακούσει το περιεχόμενο της ομιλίας του Αμερικανού υπουργού, υπογράμμισε τον «ιδιαίτερο συμβολισμό» της Πνύκας – και «θα ήθελα σήμερα να δω αν ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών θα εκφωνήσει μια ομιλία που θα λάβει υπόψη την ιδιαιτερότητα του σημείου, τον συμβολισμό αυτού του τοπόσημου.

»Η Ελλάδα είναι η γενέτειρα της δημοκρατίας, μην το ξεχνάμε, και η δημοκρατία απειλείται από την άνοδο της Ακροδεξιάς και από μια ακραία λογική, ακραία αντίληψη, για το “δίκαιο του ισχυρού”. Νομίζω ότι το πνεύμα της Πνύκας δεν συνάδει με την αντίληψη του “δίκαιου του ισχυρού”», παρατήρησε και πρόσθεσε:

«Δεν λέω ότι κακώς (παραχωρήθηκε), λέω ότι είναι μια, αν θέλετε, “παρακινδυνευμένη” απόφαση, πολύ τολμηρή απόφαση, δεδομένου ότι γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι το κίνημα MAGA, που εκπροσωπεί ο σημερινός πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά καιρούς είχε τοποθετήσεις οι οποίες ήταν απολύτως οριακές σε σχέση με το θέμα της δημοκρατίας. Δεν συνάδει η δημοκρατία με την είσοδο στο Καπιτώλιο», τόνισε εν κατακλείδι.