Ο Λευκός Οίκος «ζυγίζει» ακόμη και χερσαία επιχείρηση για τα πυρηνικά του Ιράν, αψηφώντας το μεγάλο ρίσκο, αναφέρει δημοσίευμα των New York Times.

Ο Ντόναλντ Τραμπ επιστρατεύει και πάλι το βασικό του επιχείρημα προκειμένου να δικαιολογήσει την απόφασή του να επιτεθεί στο Ιράν. Ο Αμερικανός πρόεδρος επιμένει ότι η Τεχεράνη βρισκόταν στα πρόθυρα της απόκτησης πυρηνικών όπλων και θα τα χρησιμοποιούσε πρώτα εναντίον του Ισραήλ και στη συνέχεια εναντίον των ΗΠΑ.

«Θα τα χρησιμοποιούσαν μέσα σε μία ώρα ή μία μέρα», δήλωσε ο Τραμπ τη Δευτέρα. Στην πραγματικότητα, ακούγοντας τον Τραμπ τις τελευταίες ημέρες, έχει κανείς την εντύπωση ότι ο πρόεδρος συζητά αν θα διατάξει την μεγαλύτερη αποστολή όλων εποχών στο Ιράν: να καταλάβει ή να καταστρέψει το πυρηνικό υλικό, σχεδόν κατάλληλο για την κατασκευή βόμβας, το οποίο πιστεύεται ότι είναι αποθηκευμένο σε μεγάλο βαθμό βαθιά κάτω από ένα βουνό στο Ισφαχάν.

Θα ήταν, από κάθε άποψη, μία από τις πιο τολμηρές και επικίνδυνες στρατιωτικές επιχειρήσεις στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία, πολύ πιο περίπλοκη και επικίνδυνη από την επιχείρηση για τη δολοφονία του Οσάμα Μπιν Λάντεν πριν από 26 χρόνια ή τη σύλληψη του Νικολά Μαδούρο από το κρεβάτι του στις αρχές Ιανουαρίου, αναφέρουν οι New York Times σε ανάλυσή τους.

Όπως είπε ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, πριν από μερικές εβδομάδες στο Κογκρέσο, αυτή είναι μια επιχείρηση που θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο αν δοθεί εντολή σε μια ομάδα κομάντος να «μπουν και να το πάρουν».

Ο Τραμπ «ζυγίζει» μία από τις πιο επικίνδυνες επιχειρήσεις των ΗΠΑ: Πώς θα αποκτήσει τα πυρηνικά του Ιράν και το «δόλωμα» της Τεχεράνης.

Ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος εξετάζει σαφώς το ενδεχόμενο της επιχείρησης, την οποία πριν από μερικές εβδομάδες είχε δηλώσει ότι θα επιχειρούσε μόνο αν ο στρατός του Ιράν ήταν «τόσο αποδεκατισμένος ώστε να μην είναι σε θέση να πολεμήσει στο έδαφος». Τη Δευτέρα, απάντησε απότομα σε έναν δημοσιογράφο.

Γιατί ο Τραμπ δεν μπορεί να κάνει πίσω τώρα

Αλλά είναι ο ίδιος ο Τραμπ που συνεχίζει να αναρωτιέται για το πρόβλημα του τερματισμού του πολέμου πριν λυθεί το πρόβλημα. Ο Μάθιου Μπαν, ειδικός σε θέματα πυρηνικής ενέργειας στο Χάρβαρντ, σημείωσε ότι αν ο Τραμπ σταματούσε τώρα, «θα άφηνε ένα αποδυναμωμένο αλλά πικραμένο καθεστώς…».

Έτσι, τώρα ένας πρόεδρος που έκανε ελάχιστα για να προετοιμάσει το αμερικανικό κοινό για την επίθεση κατά του Ιράν φαίνεται να εκδίδει καθημερινές προειδοποιήσεις.

Καθώς επιστρέφει ξανά και ξανά στην πυρηνική απειλή, ο Τραμπ υπερβάλλει σχετικά με το πόσο γρήγορα το υλικό μπορεί να μετατραπεί σε όπλο.

Στην πραγματικότητα, πριν ξεσπάσει ο πόλεμος στις 28 Φεβρουαρίου με τη κοινή επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ, οι περισσότεροι αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών δήλωναν ότι δεν έβλεπαν άμεσο κίνδυνο.

Αυτό επιβεβαιώθηκε με την παραίτηση του Τζο Κεντ, διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, ο οποίος υποστήριξε ότι «το Ιράν δεν αποτελούσε άμεση απειλή».

Αμερικανικοί δορυφόροι παρακολουθούσαν τις εγκαταστάσεις του Ιράν.

Τώρα, όμως, η κατάσταση έχει αλλάξει. Μετά από βομβαρδισμούς από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, το πυρηνικό υλικό αποτελεί μία από τις τελευταίες γραμμές άμυνας του Ιράν. Όπως δήλωσε ο Τζορτζ Πέρκοβιτς από το Ίδρυμα Κάρνεγκι για τη Διεθνή Ειρήνη.

Το «δόλωμα» του Ιράν

Οι Ιρανοί καταλαβαίνουν ότι το Ισραήλ και οι Ηνωμένες Πολιτείες θέλουν να καταστρέψουν αυτό το υλικό.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν τέτοιες επιχειρήσεις εδώ και χρόνια.

Δεν είναι σαφές αν οι ΗΠΑ θα επιχειρούσαν μια μυστική επιχείρηση όπως αυτή για τον Μπιν Λάντεν.

«Αν και ένα μεγάλο μέρος βρίσκεται στο Ισφαχάν, πρέπει να υποθέσουμε ότι δεν βρίσκεται εκεί το σύνολο», δήλωσε ο Μπαν. Κάποια ποσότητα μπορεί να βρίσκεται στο Pickaxe Mountain, καθώς και στο Φόρντο και στο Νατάνζ.

Οι επιπλοκές είναι τόσο μεγάλες που ενδέχεται να οδηγήσουν την κυβέρνηση Τραμπ να επανεξετάσει πρόταση του Αμπάς Αραγτσί, υπουργού Εξωτερικών του Ιράν.

Το υλικό θα μπορούσε να τεθεί υπό την εποπτεία του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας.

Οι διαπραγματευτές των ΗΠΑ, Τζάρετ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, απέρριψαν την ιδέα.

Η συνάντηση ματαιώθηκε λόγω της επίθεσης των ΗΠΑ και του Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου.

Ωστόσο, όλοι οι πόλεμοι τελειώνουν κάποια στιγμή και ενδέχεται να υπάρξει νέα διαπραγμάτευση.a

Η κυβέρνηση οφείλει να καταλάβει ότι δεν μπορεί άλλο να συγκαλύπτει την ευθύνη της για τις υποκλοπές και πλέον ό,τι λέει μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον της

Την περασμένη εβδομάδα είχαμε μια από τις πιο σημαντικές αποκαλύψεις για το σκάνδαλο των υποκλοπών, το Μαξίμου gate. Ο Ταλ Ντίλιαν, ένας από τους «ιδιώτες» που καταδικάστηκαν πρωτόδικα για τις υποκλοπές, δήλωσε (στη Δώρα Αναγνωστοπούλου και στην εκπομπή Mega Stories) ότι η εταιρεία του παρέχει το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό Predator μόνο σε κυβερνήσεις και κρατικές υπηρεσίες ασφαλείας και αυτό ακριβώς έκανε και στην Ελλάδα.

Με άλλα λόγια επιβεβαίωσε αυτό που όλοι είχαμε υποπτευθεί εξαρχής, ότι δηλαδή ήταν η ελληνική κυβέρνηση και η ΕΥΠ που προμηθεύτηκαν το κατασκοπευτικό λογισμικό που χρησιμοποιήθηκε στην προσπάθεια να «μολυνθούν» τα τηλέφωνα υπουργών, δικαστικών, ανώτατων αξιωματικών, πολιτικών, δημοσιογράφων και επιχειρηματιών.

Δηλαδή, αποκάλυψε ότι το Μέγαρο Μαξίμου, δηλαδή ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο ανιψιός του και γενικός γραμματέας του τότε, Γρηγόρης Δημητριάδης, έκαναν την πολιτική επιλογή να προμηθευτούν λογισμικό για να παρακολουθούν το μισό υπουργικό συμβούλιο, την ηγεσία του στρατού και της δικαιοσύνης, επιχειρηματίες και δημοσιογράφους. Και μάλιστα, αφού πρώτα είχαν δοκιμάσει να κάνουν το ίδιο πράγμα χρησιμοποιώντας τις «νόμιμες επισυνδέσεις» της ΕΥΠ, που όμως δεν προσέφεραν τις ίδιες δυνατότητες με το λογισμικό Predator.

Η κυβέρνηση επέλεξε να αρνηθεί να απαντήσει επί της ουσίας σε αυτή την αποκάλυψη. Φάνηκε αυτό από την άρνηση του κυβερνητικού εκπροσώπου να τοποθετηθεί απέναντι στις επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων και να οχυρωθεί για άλλη μια φορά πίσω από το διαβόητο πόρισμα του Αρείου Πάγου.

Μόνο που το πόρισμα αυτό είναι σαν μην υπάρχει. Πιο σωστά, υπάρχει μόνο ως μια αρνητική στιγμή στην ιστορία της ελληνικής δικαιοσύνης, που αντί να ρίξει φως σε μια δυσώδη υπόθεση, απλώς επιβεβαίωσε ότι όποιος υποκλέπτει τις επικοινωνίες δικαστικών, μετά εξασφαλίζει ευνοϊκές τοποθετήσεις της δικαιοσύνης.

Καθόλου όμως ασφαλές καταφύγιο δεν είναι για την κυβέρνηση και το επιχείρημα περί «μη ύπαρξης κρατικής εμπλοκής» στις υποκλοπές και «υπόθεση ιδιωτών». Γιατί όπως επισημαίνουν ειδικοί εάν το το Predator δεν αποτελεί κυβερνητική προμήθεια και το χρησιμοποιούσαν ιδιώτες, χωρίς την επίσημη συμμετοχή της ΕΥΠ ή του Ελληνικού Κράτους, έχουμε πλέον, μετά την δικαστική απόφαση της καταδίκης του Φέλιξ Μπίτζιου της Intellexa, δύο ενδεχόμενα:

α) είτε ιδιώτες και εξωεθνικοί παράγοντες παρακολουθούσαν εντός της χώρας, αξιωματούχους της κυβέρνησης, των Ενόπλων Δυνάμεων και επιχειρηματίες και ως εκ τούτου η ΕΥΠ πρέπει να ξεκινήσει «διαδικασία» και έρευνα για την εξάρθρωση του συνόλου του δικτύου παρακολουθήσεων, τη διερεύνηση του περιεχομένου της παρακολούθησης και των σκοπών αυτής. Να διαταχθεί έρευνα σκοπιμότητας από τον Άρειο Πάγο και ως υποστηρικτής κατηγορίας να δηλώσει παράσταση και η Ελληνική Πολιτεία.

β) είτε να δεχθούμε πως ένα κλιμάκιο της ΕΥΠ αυτονομήθηκε και αυτοβούλως συνεργάστηκε με δίκτυο ξένων πρακτόρων με σκοπό την παρακολούθηση κρίσιμων «στόχων», υποβοηθώντας με αυτό τον τρόπο κατασκοπεία κατά της χώρας και διευκόλυνση στη διάτρηση της Εθνικής Ασφάλειας και της θεσμικής πολιτειακής προστασίας. Οπότε θα κινηθούν αναλόγως οι διαδικασίες που προβλέπονται τόσο σε δικαστικό, όσο και σε διοικητικό εσωτερικό έλεγχο στην Υπηρεσία.

Κοινώς το ότι εξακολουθεί να προσποιείται η κυβέρνηση πως δεν γνωρίζει ποιος ακριβώς ήταν ο χειριστής του Predator δεν αμβλύνει τις ευθύνες της, ούτε διαφεύγει από τις παραπάνω εκδοχές, αντιθέτως τις ενισχύει!

Κρίσιμο και επιτακτικό ερώτημα, που επιβαρύνει τη θέση της κυβέρνησης, αφορά και το «προϊόν» που προέκυψε από τις επισυνδέσεις του Predator. Εάν έχει αποτελέσει μέρος αναφορών ανάμεσα σε κλιμάκια της ΕΥΠ, έχει πρωτοκολληθεί και έχει καταχωρηθεί με τις προβλεπόμενες διαδικασίες ασφαλείας ευαίσθητων για την εθνική ασφάλεια πληροφοριών, τότε αποτέλεσε συγγνωστό κυβερνητικό project. Εάν όχι, ισχύουν τα ενδεχόμενα που αναφέρθηκαν παραπάνω και πρέπει να εξεταστεί η περίπτωση, ως γεγονός υψίστης σημασίας λόγω διακεκριμένης εθνικής δολιοφθοράς και συστηματικής κατασκοπείας κατά της χώρας.

Ανεξιχνίαστο και ύποπτο παραμένει όμως και το πώς ενήργησε το Μαξίμου το καλοκαίρι του 2022, οπότε πληροφορήθηκε την υπόθεση Predator και ειδικά μετά τον Αύγουστο του 2022, όταν και οδηγούνται σε παραίτηση ο Γρηγόρης Δημητριάδης και Παναγιώτης Κοντολέων.

Τα ερωτήματα πολλά: Κίνησε τις διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου στα στελέχη και στο περιβάλλον του Μαξίμου; Ζήτησε την συνδρομή της ΕΥΠ για τη διερεύνηση ευρύτερης διάτρησης του Μαξίμου και του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, λόγω των ενδείξεων απειλής που ανέδειξε το θέμα; Έκανε ΕΔΕ; Κατασχέθηκαν οι υπολογιστές και τα τηλέφωνα Δημητριάδη και ελέγχθηκαν και τα αντίστοιχα μέσα των λοιπών μελών του Μαξίμου; Ο Δημητριάδης και ο Κοντολέων ανακρίθηκαν πολυμετρικά από κλιμάκια της ΕΥΠ για τη διαλεύκανση του ρόλου τους, όπως θα γίνονταν από κάθε Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών στον κόσμο που σέβεται τον εαυτό της; Εάν αυτά έγιναν υπάρχουν αρχεία και αναφορές που έχουν αρχειοθετηθεί προβλεπόμενα; Ερευνήθηκε ο κύκλος επαφών και των δύο, όπως και των συνεργατών τους; Διακόπηκε άμεσα σε αυτόν τον κύκλο ανθρώπων, μετά την δημοσιοποίηση του θέματος, κάθε πρόσβαση σε αρχεία του Κράτους; Τους αφαιρέθηκε κάθε διαβάθμιση πρόσβασης σε δεξαμενές ευαίσθητων και μη πληροφοριών; Αφαιρέθηκε κάθε εξουσία πρόσβασης και διαταγής επί τρίτων, όπως θα γίνονταν σε κάθε σοβαρό κράτος που θέλει να μονώσει και να θωρακίσει την Εθνική του Ασφάλεια και την Υπηρεσία Πληροφοριών; Υπήρξε απαγόρευση στον Δημητριάδη και τον Κοντολέοντα για  μετάβαση στο εξωτερικό και η οποιαδήποτε επαφή, συνεργασία ή συναλλαγή με υπηκόους ή αξιωματούχους ξένων κρατών, έως ότου διαλευκανθεί η υπόθεση;

Εάν δεν έγιναν όλα αυτά, με ποιού την παραίνεση ή την διαταγή δεν έγιναν; Τί τρομερές παραλήψεις είναι αυτές; Εάν δεν έγιναν σκοπίμως τότε όλα ήταν υπό την αιγίδα της όποιας Ανωτάτης Αρχής, το εύλογο συμπέρασμα που προκύπτει. Εάν δεν έγιναν λόγω παράλειψης , τότε η Ανωτάτη Αρχή είναι άχρηστη, επικίνδυνη και επιζήμια για τα Εθνικά συμφέροντα.

Η κυβέρνηση έχει βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο και προφανώς θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην προχωρήσουν οι αποκαλύψεις. Ήδη προσπαθεί να ασκήσει κάθε πιθανή επιρροή στη δικαιοσύνη για να μην συνεχιστεί η δικαστική διερεύνηση και φτάσει κοντά στις κυβερνητικές ευθύνες. Θα προσπαθήσει να αποφύγει όσο μπορεί το ενδεχόμενο νέας εξεταστικής επιτροπής. Θα ανακαλύψει προφανώς «διαχρονικές ευθύνες», όπως έκανε και με τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Μόνο που όλα αυτά θα πέσουν στο κενό. Το κουβάρι των αποκαλύψεων για τις υποκλοπές δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ. Η αναφορά για πρώτη φορά του Αντώνη Σαμαρά, που υπήρξε θύμα των υποκλοπών, στο θέμα από τη βήμα της Βουλής δεν ήταν τυχαία, ενώ και οι πληροφορίες ότι ετοιμάζονται νέες προσφυγές προοιωνίζονται ραγδαίες εξελίξεις. Σύντομα η πραγματική κυβερνητική εμπλοκή θα έρθει στο φως. Δηλαδή, θα έρθει πλήρως στο φως ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα παράνομης παρακολούθησης στην Ευρώπη και η ελληνική κοινωνία θα βρεθεί αντιμέτωπη με το γεγονός ότι αυτό που μεθόδευσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του, ήταν στην πραγματικότητα ένα επιτελικό παρακράτος και μια πλήρης εργαλειοποίηση του κρατικού μηχανισμού και μάλιστα των υπηρεσιών ασφαλείας για τους πιο κοντόθωρους μικροπολιτικούς, κομματικούς και σε ορισμένες περιπτώσεις προσωπικούς σχεδιασμούς.

Και όταν συμβεί αυτό, τότε η κυβέρνηση και η Νέα Δημοκρατία θα διαπιστώσουν ότι εν τέλει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν αποτελεί απαλλακτικό βούλευμα και ότι δεν μπορεί να αποτρέψει την αναμέτρηση με τις πραγματικές πολιτικές και ποινικές ευθύνες που της αναλογούν.

Μπορεί να προκύψει και κυβέρνηση ειδικού σκοπού λόγω των συνθηκών που υπάρχουν. Πρόθυμοι στην Αντιπολίτευση υπάρχουν πολλοί

Την αποχώρηση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την ηγεσία της ΝΔ αμέσως μετά τις εκλογές θεωρεί δεδομένη ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Αποκαλύπτει μάλιστα ότι στους γαλάζιους διαδρόμους αυτό έχει ήδη αποφασιστεί και δρομολογείται. Μιλά για κυβέρνηση ειδικού σκοπού, αναλύει την πολιτική κατάσταση και τη δύσκολη γεωπολιτική συγκυρία. Επιμένει ότι η κυβέρνηση εμπλέκει τη χώρα και τον λαό στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και δεν παίρνει τίποτα πίσω για την απειλή στη Σούδα.

Χειμαρρώδης και αποκαλυπτικός ο Δημήτρης Κουτσούμπας, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην εφ΄όλης της ύλης συζήτησή του με την Ράνια Τζίμα για την ενότητα interviews του in, μιλά για τους επικίνδυνους κυβερνητικούς χειρισμούς που εμπλέκουν τη χώρα στο πόλεμο, είναι καταπέλτης εναντίον της κυβέρνησης για το σκάνδαλο των υποκλοπών εκτιμώντας ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει «και ποινικές εκτός από πολιτικές ευθύνες», ασκεί δριμεία κριτική στο σύστημα και τα κόμματα που κατά την άποψή του το εκφράζουν μιλώντας για την πολιτική κατάσταση στη χώρα.

«Ο Μητσοτάκης η εκτίμησή μας είναι ότι θα φύγει μετά τις εκλογές», λέει ευθαρσώς ο κ. Κουτσούμπας αποκαλύπτοντας και εξομολογήσεις γαλάζιων στελεχών στο εντευκτήριο της Βουλής.

«Η ΝΔ στις εκλογές δεν υπάρχει περίπτωση ούτε στα όνειρά της τα καλύτερα να δει αυτοδυναμία. Δεν υπάρχει περίπτωση καμία. Και ας λέει ό,τι θέλει. Όσα και να ‘ναι τα μικρά κόμματα, που θα ‘ναι αρκετά, τα οποία θα μείνουν εκτός Βουλής, κινούμενα στο φάσμα δηλαδή του 3% και κάτω, παρόλα αυτά δεν θα πάρει αυτοδυναμία. Θα είναι πολύ χαμηλά τα ποσοστά της» σε σχέση με αυτά που είχε στις προηγούμενες και στις τελευταίες εκλογές, επισημαίνει ο κ. Κουτσούμπας και προεξοφλεί την αποχώρηση Μητσοτάκη από την ηγεσία της ΝΔ. «Μέσα στη Νέα Δημοκρατία υπάρχουν φωνές, που δεν θέλουν τον κύριο Μητσοτάκη, είναι καθαρό. Δηλαδή ο κύριος Σαμαράς, ο κύριος Καραμανλής, άλλοι επίσης που ακόμα δεν εκδηλώνονται ανοιχτά, αλλά συζητάνε και τα λένε και σε σας τους δημοσιογράφους, τα λένε και σε εμάς, τα λένε στους διαδρόμους της Βουλής. Λένε ότι τέλειωσε…» προσθέτει με τον χαρακτηριστικό τρόπο του.

Ούτε να το σκεφτεί η κυβέρνηση

«Ούτε να το σκεφτεί η κυβέρνηση» για συνδρομή στις ΗΠΑ προκειμένου να εξασφαλιστεί η διέλευση στα Στενά του Ορμούζ είναι το μήνυμα που στέλνει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ενώ την ίδια στιγμή σημειώνει ότι η κυβέρνηση με όσα έχει κάνει μέχρι σήμερα, «εμπλέκει μέρα τη μέρα, ώρα την ώρα, όλο και περισσότερο τη χώρα μας, τον ελληνικό λαό σ’ αυτό το θέατρο του πολέμου που δεν βρίσκεται κάπου μακριά, είναι πολύ κοντά εδώ στην περιοχή μας».

«Ουδετερότητα δεν είναι το να έχεις στρατιωτικές αμερικάνικες βάσεις οι οποίες να χρησιμοποιούνται ως ορμητήριο σ’ αυτόν τον επικίνδυνο και εγκληματικό πόλεμο ενάντια σε άλλους λαούς της περιοχής. Ουδετερότητα δεν είναι να στέλνεις φρεγάτες στην Ερυθρά Θάλασσα για να στηρίζουν τις νηοπομπές και όλα τα υπόλοιπα συμφέροντα εκεί, που δεν είναι συμφέροντα του ελληνικού λαού. Ουδετερότητα δεν είναι να έχεις συστοιχίες Patriot στη Σαουδική Αραβία για την προστασία της Σαουδικής Αραβίας» τονίζει.

Αναφερόμενος δε ειδικά στο ζήτημα της αποστολής δυνάμεων στην Κύπρο, ο κ. Κουτσούμπας, υπογραμμίζει για μία ακόμα φορά πως αυτό «δεν είναι προστασία της Κύπρου και του Κυπριακού λαού. Κάθε άλλο. Ίσα ίσα μεγαλώνει η εμπλοκή και γίνεται η Κύπρος και ο κυπριακός λαός στόχος αντιποίνων».

Επιχειρηματολογώντας υπέρ της θέσης του ΚΚΕ τονίζει ότι η επίθεση από το Ιράν ή τη Χεζμπολάχ που δέχτηκε το νησί, έγινε στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι, η οποία όπως υπενθυμίζει «είναι βρετανικό έδαφος, που έχει απόλυτη κυριαρχία. Δεν αφορά, δεν είναι κυρίαρχο κυπριακό έδαφος. Άρα λοιπόν εκεί, δεν χτυπήθηκε η Κύπρος, δεν χτυπήθηκε ο κυπριακός λαός».

Η απειλή στη Σούδα

Σχολιάζοντας κινήσεις της κυβέρνησης, όπως η αποστολή συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο, ο κ. Κουτσούμπας μιλά για μία επιθετική πολιτική της Αθήνας που δεν έχει στόχο την άμυνα της χώρας, από απειλή, αλλά στρέφεται απέναντι στους αντιπάλους των ΗΠΑ και του Ισραήλ, δηλαδή το Ιράν και επιδίωξη είναι η προστασία της Σούδας.

Επιμένει παράλληλα στις πληροφορίες του ΚΚΕ πως δύο drones που καταρρίφθηκαν κατευθύνονταν στη Σούδα, μία πληροφορία που όπως είπε την είχαν όλα τα κόμματα και η κυβέρνηση και αυτή συνδυάζεται με σειρά δηλώσεων, όπως του ΥΠΑΜ της Βρετανίας, ενώ ακολούθησε η αποστολή συστοιχίας Patriot στην Κάρπαθο, τότε αυτή αξιολογείται ως έγκυρη.

«Εμείς δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε ανησυχία στον ελληνικό λαό. Εμείς θέλουμε να πούμε αυτό που λέμε από την πρώτη στιγμή. Ότι η ανησυχία μας είναι ότι η βάση της Σούδας, οι άλλες στρατιωτικές βάσεις των Αμερικάνων εδώ στην Ελλάδα, όλη αυτή η εμπλοκή που γίνεται με φρεγάτες, με οπλικά συστήματα, με συστοιχίες Patriot, με άλλα οπλικά συστήματα που στέλνονται για βοήθεια των συμμάχων, αυτό που λέει η κυβέρνηση, είναι παράγοντες αστάθειας, είναι παράγοντες κινδύνου» υπογραμμίζει ο Δημήτρης Κουτσούμπας.

Οι κυβερνώντες έχουν συμφέροντα

Ο κ. Κουτσούμπας αρνείται ότι οι κυβερνώντες «είναι απλώς κάποιοι ανίκανοι, κάποιοι αφελείς, κάποιοι υπόδουλοι μόνο σε κάποιους ξένους και λοιπά, αλλά είναι και οι ίδιοι που έχουν οικονομικά συμφέροντα τα οποία τα στηρίζουν συμμετέχοντας σ’ αυτό τον πόλεμο, με κίνδυνο για τους λαούς».

Ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι η κυβέρνηση στηρίζει και το εφοπλιστικό κεφάλαιο, σημειώνοντας ότι οι Έλληνες εφοπλιστές έχουν κέρδη εκατομμυρίων «λόγω ακριβώς αυτού του ιμπεριαλιστικού πολέμου», ενώ την ίδια στιγμή οι ναυτεργάτες που δουλεύουν εκεί «δεν έχουν κέρδος. Αντίθετα την πληρώνουν και με τη ζωή τους».

Σαφής είναι ο κ. Κουτσούμπας και όσον αφορά τα μέτρα για την ακρίβεια, τονίζοντας πως «αυτή τη στιγμή έπρεπε να υπάρχει πλαφόν στις τιμές. Έπρεπε να υπάρχουν πλαφόν στις χονδρικές τιμές επίσης, στο καύσιμο, στην ενέργεια, και όχι πλαφόν στα περιθώρια κέρδους. Γιατί αυτά ουσιαστικά ευνοούν τους έχοντες και κατέχοντες».

Ποινικές εκτός από πολιτικές ευθύνες για τον Μητσοτάκη στις υποκλοπές

«Αν θέλετε την πολιτική εκτίμησή μου, είμαι 100% σίγουρος ότι ο πρωθυπουργός ζήτησε τις υποκλοπές. Διότι είναι στις αρχές του και του κ. Μητσοτάκη και άλλων, ότι βεβαίως πρέπει να παρακολουθούμε για διάφορους λόγους και πολιτικούς» λέει ο Δημήτρης Κουτσούμπας.

Στο στόχαστρο του Δημήτρη Κουτσούμπα μπαίνουν πάντως και τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, του κ. Ανδρουλάκη που υπήρξε θύμα των υποκλοπών συμπεριλαμβανομένου: «Ψήφισε όμως το θεσμικό πλαίσιο που ως δόγμα έχει ‘ουδείς εξαιρείται των παρακολουθήσεων’. Άρα λοιπόν σκέφτεσαι τι κάνεις πριν το κάνεις γιατί μετά γίνεσαι εσύ θύμα», λέει, προσθέτοντας ότι την τελευταία δεκαετία έχουν δοθεί 100.000 άδειες από την Εισαγγελία για παρακολούθηση προσώπων.

Δεν παραλείπει δε να αναφερθεί στην παρακολούθηση του τηλεφωνικού κέντρου του ΚΚΕ , στηλιτεύοντας τη στάση των υπόλοιπων κομμάτων που δεν πίεσαν για τη διερεύνηση της υπόθεσης.

Το ΚΚΕ δεν έχει την αγωνία της ακυβερνησίας

Ο Δημήτρης Κουτσούμπας αναλύει το πολιτικό σκηνικό στην παρούσα συγκυρία. Δεν συμμερίζεται καθόλου την αγωνία περί ακυβερνησίας. «Το σύστημα έχει διεξόδους. Μπορεί να βρει. Ίσως η χώρα να μην έχει διακυβέρνηση με τον τρόπο που συνήθως υπάρχει μέχρι σήμερα, τα 50 και πλέον χρόνια της μεταπολίτευσης» όπου κυριάρχησε ο δικομματισμός.

Εκφράζοντας τις γνωστές θέσεις του ΚΚΕ ο κ. Κουτσούμπας σημειώνει ότι «η σοσιαλδημοκρατία διεθνώς, ειδικότερα στην Ευρώπη και πιο πολύ στην Ελλάδα, έχει φθαρεί. Βρίσκεται σε στρατηγικό αδιέξοδο. Και γιατί κυβέρνησε και πήρε κυβερνήσεις με συνθήματα πολύ προωθημένα, ριζοσπαστικά, τα οποία τα έκανε φύλλο και φτερό, τα πέταξε στην άκρη απ’ την άλλη μέρα κιόλας, και αυτό ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ακολούθησαν αντιλαϊκές πολιτικές, αντίστοιχες με τις δεξιές που μέχρι τότε κατήγγειλαν». Προσθέτει ότι η σοσιαλδημοκρατία «βρίσκεται σήμερα σε μια στρατηγική ταύτιση και ενιαία πορεία με τους χώρους της δεξιάς, τη Νέα Δημοκρατία, τα φιλελεύθερα κόμματα στην Ευρώπη».

Τονίζοντας ότι ουσιαστικά έχουμε ήδη μπει σε προεκλογική περίοδο, ο κ. Κουτσούμπας προβλέπει ότι οι εξελίξεις θα είναι ταχύτερες από το φθινόπωρο και μετά «γιατί ακόμα δεν έχει τελειώσει αυτή η πρώτη φάση αναμόρφωσης αυτού του αστικού πολιτικού συστήματος».

«Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι από ό,τι φαίνεται ότι θα ‘ναι με αυτή τη σύνθεση όλα τα κόμματα στις εκλογές τις ερχόμενες» λέει ο Δημήτρης Κουτσούμπας και αναφέρεται όχι ομολογουμένως με θετικά λόγια στα νέα κόμματα που αναμένονται, της Μαρίας Καρυστιανού και του Αλέξη Τσίπρα.

Ενδιαφέρον, αν και δεν κρύβει κάποια έκπληξη, έχει η απάντηση του κ. Κουτσούμπα κληθείς να σχολιάσει την προτροπή Τσίπρα για προσπάθεια εύρεσης κοινού τόπου μεταξύ των κομμάτων που βρίσκονται στα αριστερά της ΝΔ προκειμένου να υπάρξει ένας ισχυρός διαφορετικός πόλος. «Εμείς ακούμε το διαφορετικό πόλο και την εναλλακτική μόνο που έχουμε εντελώς διαφορετική άποψη για το ποιος πρέπει να είναι αυτός ο πόλος και αυτή η εναλλακτική», λέει ο κ. Κουτσούμπας για να καταλήξει ότι οι διαφορές είναι πολύ μεγάλες και θα πρέπει ο ίδιος ο λαός να δώσει την απάντηση, «πρέπει να στραφεί ενάντια σε όλους αυτούς και να φτιάξει το δικό του μέτωπο, τη δική του συμμαχία, το δικό του εναλλακτικό πόλο, μέσα στο κίνημα».

Σε ότι αφορά τα ποσοστά του ΚΚΕ στις δημοσκοπήσεις ο κ. Κουτσούμπας εστιάζει όχι στα ποσοτικά αλλά στο «ποιοτικό στοιχείο» που είναι η σταθερότητα του ποσοστού σε όλες τις έρευνες κοινής γνώμης. «Δηλαδή το ΚΚΕ δεν είναι κόμμα ασανσέρ» σημειώνει.

Η συζήτηση ολοκληρώνεται με αναφορά στις συγκλονιστικές φωτογραφίες – ντοκουμέντα από τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή.

«Ιδιαίτερα αυτή η τελευταία φωτογραφία είναι συγκλονιστική. Αυτή που φεύγουν ήδη οι σφαίρες, έχουν πυροβολήσει δηλαδή φαίνεται ο καπνός απ’ τα όπλα και είναι όρθιοι ακόμα, δεν τους έχουν αγγίξει για να πέσουν κάτω. Και πώς στέκονται αγέρωχοι. Αυτό είναι οι κομμουνιστές. Γι’ αυτό ήταν, είναι ήρωες, αγωνιστές, Έλληνες, ακριβώς επειδή ήταν κομμουνιστές».

Πηγλη: in

Νετανιάχου υπομειδιά, κρατώντας το τηλέφωνο. Ενας στρατιωτικός καθισμένος δίπλα του χαμογελά σχεδόν χαρούμενος. Τη φωτογραφία έδωσε στη δημοσιότητα ο ίδιος ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, για να απαθανατίσει τη στιγμή που διατάζει τη δολοφονία ενός Ιρανού πολιτικού. Του Αλί Λαριτζανί. Κάλεσε δηλαδή φωτογράφο, πήρε πόζα με το τηλέφωνο στο αυτί, έστησε δίπλα του τον εκπρόσωπο του στρατού και έδωσε σε όλη την ανθρωπότητα την απόδειξη ισχύος του Ισραήλ. Μπορώ με ένα τηλεφώνημα να σκοτώσω όποιον θέλω, όχι μόνο χωρίς τον φόβο της τιμωρίας, αλλά και με τη βεβαιότητα του επαίνου για την πράξη μου. Για τη δύναμή μου. Για τη δύναμη της χώρας μου.

Λέγεται ότι μια φωτογραφία ισούται με χίλιες λέξεις. Η συγκεκριμένη φωτογραφία το επιβεβαιώνει. Ισως μάλιστα να ισούται όχι με χίλιες, αλλά με χιλιάδες λέξεις. Για τη διαστροφή και το έγκλημα που αποτυπώνει ως κανονικότητα. Για τη φρίκη που γίνεται χαμόγελο και καθημερινότητα. Για τον φόνο που γίνεται πόζα, διεκδικώντας χειροκρότημα. Αν, μάλιστα, αναλογιστούμε ότι ο άνθρωπος με το τηλέφωνο καταζητείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου και κατά της ανθρωπότητας, τότε ίσως καταλάβουμε πού οδηγείται ο κόσμος μας από τους Νετανιάχου και τους Τραμπ, που αποφάσισαν και διέταξαν ότι δίκιο είναι το δίκιο του πιο αποτελεσματικού δολοφόνου. Στη Γάζα, στο Ιράν, στον Λίβανο. Οπου γης τελικά.

Και δεν μπορούν μόνο επειδή διαθέτουν την κατάλληλη νοοτροπία και τα κατάλληλα μέσα. Μπορούν και επειδή η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί. Και δεν θέλει, ένα μεγάλο μέρος της. Επειδή η τρομοκρατική τους ασυδοσία, το νταηλίκι τους, παγώνει κόσμο και καθορίζει συμπεριφορές. Επειδή η Ευρώπη αρκείται σε χλιαρές ευχές και καταδικάζει τα θύματα και όχι τους θύτες. Επειδή η Ρωσία και η Κίνα προτάσσουν τα δικά τους συμφέροντα κα τις δικές τους βλέψεις. Και επειδή η διεθνής κοινή γνώμη δείχνει να εθίζεται σιγά σιγά στον πόλεμο και τα εγκλήματά του. Επειδή, επειδή, επειδή… Παρ’ όλα αυτά, ας μην ανησυχούμε για το καλοκαίρι που έρχεται. Το Μουντιάλ θα γίνει…

Πηγή: efsyn