Tο νέο εξώφυλλο του ιστορικού περιοδικού συμπυκνώνει τη «νέα εποχή» Τραμπ

Το περιοδικό TIME προκάλεσε για ακόμη μία φορά αίσθηση με το νέο του εξώφυλλο για τον Ντόναλντ Τραμπ.

Με τίτλο «Make Iran Great Again», το περιοδικό διασκευάζει το διάσημο «Make America Great Again» που είχε κάνει σημαία ο Τραμπ κατά την προεκλογική του εκστρατεία, σχολιάζοντας καυστικά την τρέχουσα εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ειδικά την εμπλοκή τους στον πόλεμο στο Ιράν.

Η συγκεκριμένη εικόνα δεν αποτελεί πρωτοφανές γεγονός για το Time, το οποίο έχει μακρά ιστορία στα πρωτότυπα και αιχμηρά εξώφυλλα. Ωστόσο, αυτή η έκδοση συμπυκνώνει τη «νέα εποχή» Τραμπ.

Την ένταση στις διεθνείς σχέσεις, αλλά και την επιθετική στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ, ειδικά μετά την επάνοδό του στην προεδρία.

Το περιοδικό επισημαίνει έτσι ότι, αντί να εκπληρώσει την υπόσχεσή του για τερματισμό των πολέμων, ο Τραμπ έχει μετατρέψει την εξωτερική πολιτική σε ένα συνεχές «πεδίο μάχης», επεκτείνοντας τη στρατιωτική του δράση σε διάφορα μέτωπα ανά τον κόσμο.

Για πρώτη φορά ο Αλέξης Τσίπρας θα παραστεί σε εκδήλωση πρωτοβουλίας πολιτών, χαιρετισμός – παρέμβαση εν μέσω θερμών εξελίξεων στα εθνικά και στις υποκλοπές.

Μόνο τυχαία δεν είναι η σημερινή παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη και στην εκδήλωση που διοργανώνουν προσωπικότητες που εργάζονται για την ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου.

Ανάμεσα στους οργανωτές είναι και ο Άρης Στυλιανού από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο και στενός συνομιλητής πλέον του πρώην πρωθυπουργού και ένας εκ των ανθρώπων που μίλησαν σε παρουσίαση του βιβλίου του κ. Τσίπρα, την «Ιθάκη».

Στο κάλεσμά του ο κ. Τσίπρας, όπως αποδεικνύεται, ήταν δύσκολο να μην ανταποκριθεί παρά την υψηλού συμβολισμού παρουσία του σε μια εκδήλωση που παραπέμπει σε εκδηλώσεις όπως αυτές των πυρήνων αυτοοργάνωσης υποστηρικτών του πρώην πρωθυπουργού και που αποτελούν το πρόπλασμα της κομματικής οργάνωσης.

Από την Αμαλίας αποφεύγουν να μιλήσουν για κομματική εκδήλωση ή για την επίσημη πρώτη του κόμματος Τσίπρα σε οργανωτικό επίπεδο.

Παρ’ όλα αυτά αναγνωρίζεται η σημασία της παρουσίας του κ. Τσίπρα σε αυτή την εκδήλωση απόψε το βράδυ σε αίθουσα του δημαρχείου Θεσσαλονίκης.

Είναι χαρακτηριστικό ότι για αυτή την εκδήλωση ο κ. Τσίπρας θα θυσιάσει… τη μια από τις δυο ημέρες που αφιερώνει σε κάθε πόλη σταθμό της περιοδείας της «Ιθάκης» καθώς αύριο Σάββατο θα βρεθεί στην Κοζάνη για την παρουσίαση του βιβλίου του.

Παρέμβαση

Εν μέσω ραγδαίων γεωπολιτικών εξελίξεων και σημαντικών δικαστικών εξελίξεων στο μέτωπο των υποκλοπών ο κ. Τσίπρας θα απευθύνει χαιρετισμό στην εκδήλωση ο οποίος όμως αποκτά βαρύνουσα σημασία με δεδομένο ότι ήδη έχουν αρχίσει συζητήσεις γύρω από το αν εξαιτίας αυτού του κλίματος θα επιταχυνθούν και οι αποφάσεις του ίδιου για το νέο κόμμα.

Τυπικά πρόσωπα με αναφορά στον πρώην πρωθυπουργό αποσυνδέουν πλήρως τις τρέχουσες εξελίξεις από το πότε θα γίνει και επίσημα το νέο κόμμα, ωστόσο αναγνωρίζουν δυο βασικά ζητήματα που επαναφέρουν στο πολιτικό σκηνικό το παλιό και γνώριμο δίπολο στους πολίτες Τσίπρας – Μητσοτάκης.

Συσπειρώσεις

Από τη μια πλευρά είναι η πολεμική συνθήκη και η ενεργοποίηση πατριωτικών αντανακλαστικών από την πλευρά της κυβέρνησης, που συσπειρώνει το συντηρητικό ακροατήριο και τους ψηφοφόρους της ΝΔ.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως φάνηκε και στην τελευταία συζήτηση στη Βουλή αξιοποιεί τη συγκυρία και πετυχαίνει το διττό στόχο του, να εξασφαλίσει και τη συναίνεση των άλλων κυβερνητικών κομμάτων και να κόψει τη φόρα των δεξιότερων κομμάτων, όπως το κόμμα Βελόπουλου.

Αντίστοιχα και από το περιβάλλον του κ. Τσίπρα εκπέμπεται μια αντίστοιχη θεώρηση καθώς ο πρώην πρωθυπουργός με τις παρεμβάσεις του στο θέμα της ελληνικής εμπλοκής στα αμερικανοισραηλινά σχέδια και της ενδοτικότητας της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτούς τους σχεδιασμούς συσπειρώνει και εκείνος το δικό του ακροατήριο στοχεύοντας στο προοδευτικό κέντρο.

Ατζέντα

Σε κάθε περίπτωση ο κ. Τσίπρας το τελευταίο διάστημα είναι αποφασισμένος να πυκνώνει και να διευρύνει την ακτίνα των θεμάτων στα οποία θα τοποθετείται δημόσια και αυτό όχι παρακολουθώντας μόνο την δημόσια συζήτηση με όρους επικαιρότητας.

Αναπόφευκτα το ζήτημα των υποκλοπών μέσα από δυο διαδοχικές αποφάσεις της δικαιοσύνης – καταδίκες των ιδιωτών του predator και εντολή του Συμβουλίου της Επικρατείας στην ΕΥΠ να ανασυντάξει το φάκελο ακόμη κι αν αυτός έχει καταστραφεί της παρακολούθησης Κουκάκη – αλλάζουν τους όρους του παιχνιδιού και η Δικαιοσύνη ακόμη και στον ανώτατο βαθμό δείχνει αντανακλαστικά κάθαρσης των υποθέσεων μείζονος ενδιαφέροντος.

Όσο δηλαδή κι αν αλλάζει η ατζέντα εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή το ζήτημα είναι να μην μπορεί ο κ. Μητσοτάκης να κρυφτεί από τα μεγάλα σκάνδαλα στα οποία εμπλέκεται η κυβέρνησή του με πρώτο θύμα το Κράτος Δικαίου στη χώρα.

Tην άνοιξη του 2003, Γαλλία και Γερμανία, που ήταν αντίθετες στην εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, συγκρούστηκαν μετωπικά με την κυβέρνηση Μπους.

Σε όλη τη διάρκεια του πολέμου, Παρίσι και Βερολίνο σεβάστηκαν ευλαβικά τις ανειλημμένες συμμαχικές υποχρεώσεις τους προς τις ΗΠΑ, είτε στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ είτε σε διμερές επίπεδο.

Η αμερικανική βάση του Ραμστάιν στη Γερμανία έπαιξε κομβικό ρόλο στην αμερικανική επίθεση κατά του Ιράκ.

Σήμερα το Ιράν διακηρύττει ότι νομιμοποιείται να πλήττει όλες τις αμερικανικές βάσεις που μετέχουν στη στήριξη των εναέριων επιδρομών εναντίον του, μια θέση που διευρύνθηκε για να συμπεριλάβει το σύνολο της επικράτειας των χωρών που παρέχουν διευκολύνσεις στην Ουάσινγκτον.

Πρόκειται για μια εξέλιξη που ανατρέπει ό,τι είχε απομείνει από τους κανόνες του παιχνιδιού της διπολικής αντιπαράθεσης 1947-1991.

Την ίδια στιγμή που η Τεχεράνη στοχοποιεί όλους τους συμμάχους των ΗΠΑ, η Βρετανία δεν δέχτηκε σε πρώτη φάση να στηρίξει τον Τραμπ, αρνούμενη τη χρήση της βρετανικής βάσης του Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό από την Ουάσινγκτον.

Οι στρατιωτικές βάσεις, μέχρι και την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου το 1947, επιβάλλονταν συνήθως στους ηττημένους από τους νικητές. Η βάση του Γκουάνταναμο στην Κούβα λειτούργησε σαν αποσχισμένο τμήμα της επικράτειας της φιλοξενούσας χώρας.

Σήμερα οι υπερπόντιες βάσεις, κυρίως των ΗΠΑ, υπάρχουν για να διασφαλίζουν ανάλογα με την περίσταση είτε την αυτόματη πολιτική ευθυγράμμιση της φιλοξενούσας χώρας είτε τη φερεγγυότητα των εγγυήσεων ασφαλείας που έχει δώσει η φιλοξενούμενη χώρα.

Το ειδικό βάρος των βάσεων είναι σε άμεση συνάρτηση με τις αλλαγές στις εσωτερικές και περιφερειακές ισορροπίες στη φιλοξενούσα χώρα.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της αμερικανικής στρατιωτικής βάσης στο Ιντσιρλίκ της νοτιοανατολικής Τουρκίας, που εθεωρείτο η σημαντικότερη υπερπόντια βάση των ΗΠΑ.

Η άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει την άνοιξη του 2003 τη διέλευση στρατιωτικών δυνάμεων των ΗΠΑ που θα άνοιγαν βόρειο μέτωπο στο Ιράκ οδήγησε στη σταδιακή παρακμή του Ιντσιρλίκ, το οποίο όμως με τη σημερινή επιβίωσή του διαμηνύει ότι ο φιλοξενών και ο φιλοξενούμενος δεν επιθυμούν μη αντιστρέψιμη ρήξη.

Πηγή; efsyn