ενημέρωση 2:05, 19 October, 2026

Στρατιές Ισραηλινών «μποτ» σε οργανωμένη επιχείρηση για το Ιράν

Αξιοποιώντας την οργή προς το καθεστώς Χαμενεΐ, το Ισραήλ επιχειρεί την παλινόρθωση της μοναρχίας στο Ιράν. Σύμφωνα με στοιχεία του δημοσιοποίησαν οι ισραηλινές εφημερίδες Haaretz και The Marker, το Ισραήλ έχει ενορχηστρώσει τους τελευταίους μήνες ψηφιακές εκστρατείες υπέρ της δυναστείας Παχλαβί.

Ο Ρεζά Παχλαβί είναι γιος του τελευταίου σάχη του Ιράν, ο οποίος είχε επιβληθεί μετά το πραξικόπημα που οργάνωσαν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και της Βρετανίας το 1953, ανατρέποντας την προοδευτική κυβέρνηση του Μοχάμαντ Μοσαντέκ. Ο Σάχης ανατράπηκε κατά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979 και αντικαταστάθηκε από το καθεστώς των Αγιατολάχ. Ο Παχλαβί, ο οποίος ζει επί δεκαετίες στο εξωτερικό, παρουσιάζεται συχνά στη Δύση ως η πλέον φιλελεύθερη, δημοκρατική εναλλακτική στο καθεστώς των Αγιατολάχ.

Η επίσημη επίσκεψή του στο Ισραήλ στις αρχές του 2023, με οικοδέσποινα τη Γκίλα Γκαμλιέλ -τότε υπουργό Πληροφοριών και σήμερα υπουργό Επιστημών- αποτέλεσε, σύμφωνα με τη Haaretz, κομβική στιγμή για τη δημόσια εικόνα του. Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν την επίσκεψη ως απόδειξη ότι η αντιπαράθεση Ισραήλ–Ιράν αφορά το καθεστώς του Ιράν και όχι τους λαούς, ενισχύοντας το αφήγημα περί φυσικής συμμαχίας ανάμεσα σε Ισραηλινούς και Ιρανούς πολίτες απέναντι στην Τεχεράνη.

Ωστόσο, αναλυτές και ειδικοί που μιλούν στην Haaretz επισημαίνουν ότι, παρότι ο Παχλαβί διατηρεί υποστηρικτές στη διασπορά, η ιδέα της αποκατάστασης της μοναρχίας δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση το κυρίαρχο αίτημα στην ιρανική κοινωνία. Αντίθετα, πολλοί Ιρανοί επιθυμούν μια «κανονική ζωή», με λιγότερη καταστολή, οικονομική σταθερότητα και κοινωνικά δικαιώματα, χωρίς να επιστρέψουν στο παρελθόν του καθεστώτος του σάχη, το οποίο συνδέεται στη συλλογική μνήμη με τη διαφθορά, την πολιτική καταπίεση και βασανιστήρια.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Haaretz και η The Marker με ρεπορτάζ τους τον Οκτώβριο του 2025 αποκάλυψαν τις ψηφιακές επιχειρήσεις του Ισραήλ για τον επηρεασμό της ιρανικής κοινής γνώμης. Οι πηγές των εφημερίδων περιγράφουν ένα πολυεπίπεδο σύστημα, στο οποίο ιδιωτικοί φορείς- ορισμένοι εκ των οποίων λάμβαναν κρατική στήριξη- χρηματοδότησαν εκστρατείες που εξυπηρετούσαν τα γεωπολιτικά συμφέροντα του Ισραήλ.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, για την υλοποίηση των εκστρατειών στρατολογήθηκαν ομιλητές της περσικής γλώσσας, οι οποίοι διαχειρίζονταν λογαριασμούς σε πλατφόρμες όπως το Χ (πρώην Twitter), το Instagram και το Telegram. Οι λογαριασμοί αυτοί παρίσταναν Ιρανούς πολίτες, συχνά με λεπτομερή «προσωπικά» προφίλ, ενώ πολλές από τις φωτογραφίες τους είχαν παραχθεί με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Στόχος ήταν να δημιουργηθεί η εντύπωση μιας αυθόρμητης, εσωτερικής ιρανικής δυναμικής υπέρ της ανατροπής του καθεστώτος και υπέρ συγκεκριμένων πολιτικών λύσεων.

Οι πηγές αναφέρουν επίσης εσωτερικές τριβές. Δύο από τα άτομα που μίλησαν στην εφημερίδα δήλωσαν ότι αισθάνθηκαν άβολα όταν τους ζητήθηκε να χρησιμοποιήσουν τα ίδια δίκτυα όχι μόνο για την προώθηση αντικαθεστωτικών μηνυμάτων, αλλά και για την ενίσχυση της δημόσιας εικόνας της Γκίλα Γκαμλιέλ, στενής πολιτικής συμμάχου του Νετανιάχου. Το γεγονός αυτό ενίσχυσε, σύμφωνα με τις πηγές, την αίσθηση ότι οι επιχειρήσεις είχαν και εσωτερική πολιτική διάσταση, πέρα από τον διεθνή τους ρόλο.

Το ρεπορτάζ συνδέει τις νέες αποκαλύψεις με προηγούμενες έρευνες της Haaretz. Ο δημοσιογράφος Μπαρ Πελέγκ, καθώς και ανεξάρτητοι ερευνητές κοινωνικών δικτύων όπως οι Νιτσάν Γιασούρ και Γκιλ Φέλντμαν, είχαν ήδη εντοπίσει εκατοντάδες ύποπτους λογαριασμούς που προωθούσαν φιλοπαχλαβικό περιεχόμενο και χρησιμοποιούσαν hashtags όπως #KingRezaPahlavi. Αν και δεν αποδόθηκαν όλοι οι λογαριασμοί σε μία ενιαία επιχείρηση, η συνολική εικόνα, όπως περιγράφεται στο άρθρο, παραπέμπει σε ευρύ και διαρκές οικοσύστημα ψηφιακής επιρροής.

Καθοριστικό ρόλο στην τεκμηρίωση των ευρημάτων παίζει το Citizen Lab, ερευνητικό κέντρο του Πανεπιστημίου του Τορόντο με διεθνή φήμη στη μελέτη ψηφιακών απειλών, παρακολούθησης και παραπληροφόρησης. Το εργαστήριο εντόπισε ένα δεύτερο, ξεχωριστό αλλά συγγενές δίκτυο άνω των 50 λογαριασμών στα περσικά, τους οποίους χαρακτήρισε με υψηλό βαθμό βεβαιότητας ως μη αυθεντικούς.

Σύμφωνα με το Citizen Lab, οι λογαριασμοί αυτοί δημιουργήθηκαν το 2023, αλλά παρέμειναν ανενεργοί για μήνες, έως ότου ενεργοποιήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα στις αρχές του 2025. Η χρονική αυτή σύμπτωση, σε συνδυασμό με την ένταση της δραστηριότητάς τους κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου, θεωρείται ισχυρή ένδειξη συντονισμένης επιχείρησης. Επιπλέον, οι ερευνητές κατέγραψαν εκτεταμένη χρήση περιεχομένου παραγαγμένου με τεχνητή νοημοσύνη, συμπεριλαμβανομένων βίντεο που παρουσίαζαν τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, με σατιρικό ή προσβλητικό τρόπο, βασισμένο σε γνωστά πολιτισμικά μοτίβα.

Η πιο σοβαρή αποκάλυψη αφορά την υπόθεση της φυλακής Έβιν στην Τεχεράνη. Σύμφωνα με τα ευρήματα του Citizen Lab, λογαριασμοί του δικτύου άρχισαν να δημοσιεύουν αναφορές για «εκρήξεις» στην περιοχή της φυλακής πριν ακόμη υπάρξουν σχετικές ειδήσεις στα ιρανικά μέσα ενημέρωσης. Λίγο αργότερα, διανεμήθηκε βίντεο που υποτίθεται ότι έδειχνε έκρηξη στο σημείο. Το βίντεο αυτό αναπαράχθηκε διεθνώς, προτού αποκαλυφθεί, σε έρευνα των New York Times, ότι δεν ήταν αυθεντικό.

Το Citizen Lab θεωρεί ότι ο χρονικός συγχρονισμός των αναρτήσεων με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων καθιστά εξαιρετικά απίθανο το ενδεχόμενο οι λογαριασμοί να δρούσαν χωρίς εκ των προτέρων γνώση των γεγονότων. Με βάση αυτό το στοιχείο, οι ερευνητές αποδίδουν την εκστρατεία είτε απευθείας στο ισραηλινό κράτος, είτε σε εργολάβους που ενεργούσαν για λογαριασμό του.

Το ρεπορτάζ καταγράφει επίσης πώς οι ψηφιακές εκστρατείες επιχείρησαν να «καβαλήσουν» υπαρκτές κοινωνικές εντάσεις στο Ιράν. Λογαριασμοί του δικτύου ενίσχυαν καλέσματα για διαδηλώσεις, οικονομική αναταραχή ή ακόμη και επιθέσεις σε τράπεζες, ενώ παράλληλα υιοθετούσαν πραγματικά συνθήματα και αιτήματα που κυκλοφορούσαν ήδη στην ιρανική κοινωνία. Στόχος, σύμφωνα με το Citizen Lab, ήταν η δημιουργία χάους και η αποσταθεροποίηση του καθεστώτος, εκμεταλλευόμενοι τις υπαρκτές κοινωνικές ρωγμές.

Η Haaretz παραθέτει τις δηλώσεις του επικεφαλής της έρευνας του Citizen Lab, Αλμπέρτο Φιταρέλι, ο οποίος επισημαίνει ότι, ενώ τέτοιες πρακτικές είναι συνηθισμένες σε αυταρχικά καθεστώτα. Η απόδοση ευθυνών ωστόσο, όπως τονίζει, είναι εξαιρετικά δύσκολη χωρίς τη συνεργασία των ίδιων των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίες έχουν στην κατοχή τους κρίσιμα δεδομένα.

Πηγή: infowar

Ο Τσίπρας στο χακί

Πολιτική στήριξη στην απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Νίκου Δένδια να εμπλέξουν την Ελλάδα στον πόλεμο εναντίον του Ιράν, με την αποστολή στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο, παρείχε ο Αλέξης Τσίπρας με μήνυμα που ανάρτησε στο Facebook.

Αξίζει να διαβάσουμε προσεκτικά κάθε παράγραφο.

«Η Κύπρος αλλά και η Ελλάδα, για πρώτη φορά με τόση ένταση και βαριές συνέπειες, βρίσκονται στο επίκεντρο μιας πολεμικής σύγκρουσης. Πρώτη προτεραιότητα σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, είναι η Ελλάδα να ανταποκριθεί στο αίτημα της Κύπρου για στήριξη της άμυνας και της ασφάλειας των πολιτών της απέναντι στις ιρανικές επιθέσεις».

Το κείμενο ξεκινά με ένα είδος επιβεβαίωσης των ψευδών δηλώσεων Δένδια ότι δέχθηκε επίθεση η Κυπριακή Δημοκρατία. Η επίθεση όμως πραγματοποιήθηκε σε βρετανικές βάσεις δηλαδή σε βρετανικό έδαφος. Ο Τσίπρας προχωρά και ένα βήμα παραπέρα υποστηρίζοντας ότι και η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο μιας πολεμικής σύγκρουσης (;). Ουσιαστικά δημιουργεί εδώ ένα πρωθύστερο σχήμα: αντί να καταγγείλει ότι η αποστολή ελληνικών δυνάμεων για την προάσπιση των επιτιθέμενων (ΗΠΑ-Βρετανίας) θα φέρει την Ελλάδα στο επίκεντρο ενός πολέμου, δημιουργεί μια εικονική πραγματικότητας για να στηρίξει την εμπλοκή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων.

Παρεμπιπτόντως όλα αυτά συμβαίνουν όταν σύμφωνα με το Reuters «η Βρετανία δεν έχει αποφασίσει ακόμη να στείλει πολεμικά πλοία για την άμυνα των στρατιωτικών της βάσεων». Και γιατί να το κάνει αφού στέλνει η Ελλάδα για να υπηρετήσουν μια ξένη χώρα.


Όσοι όμως, λένε σήμερα μεγάλα λόγια για τον ελληνισμό θα πρέπει να αναλογιστούν αν η ασφάλειά του, τα συμφέροντα και οι αξίες του υπηρετούνται με το να πρωτοστατεί σε μέτωπα πολέμου αναζητώντας προστάτες ή σε σχήματα ειρήνης, οικοδομώντας συμμαχίες.

Σε αυτό το σημείο ο Τσίπρας κατηγορήθηκε ότι είναι ήξεις αφήξεις σε σχέση με την προηγούμενη παράγραφο. Διαφωνώ. Η μια πρόταση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την άλλη. Το συγκεκριμένο μοτίβο με μικρές αλλαγές θα μπορούσε να αποτελεί το σημείωμα της σύνταξης κάποιας μεγάλης φιλελεύθερης εφημερίδας στις ΗΠΑ ή τη Βρετανία μετά από κάθε εμπλοκή σε πόλεμο. Θυμάμαι σαν τώρα τα editorial του Guardian πριν και μετά την εισβολή στο Ιράκ το 2003 που έλεγαν κάτι πολύ απλό: «εμείς δεν θέλαμε βέβαια πόλεμο αλλά από τη στιγμή που ο πόλεμος ήρθε σε εμάς, θα πρέπει να στηρίξουμε “τα αγόρια μας” στο μέτωπο».

Κανένας πόλεμος βέβαια δεν «ήρθε» στη Βρετανία και τις ΗΠΑ το 2003 και κανένας πόλεμος δεν «ήρθε» στην Ελλάδα και την Κύπρο το 2026. Αντί όμως να προτείνει το μπλοκάρισμα των στρατιωτικών δράσεων από τις βρετανικές βάσεις της Κύπρου, όπως έκανε η κυβέρνηση της Ισπανίας για τις αμερικανικές βάσεις, ο Τσίπρας μας φέρνει μπροστά σε δήθεν τετελεσμένα γεγονότα ζητώντας την αποστολή του ελληνικού στρατού.


«Η Ελλάδα, όπως και η Κύπρος, δεν έχουν κανένα λόγο να γίνονται μέρος αυτού του πολέμου που διεξάγεται απροκάλυπτα, με κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου, με βασικό στόχο τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών του Ιράν και προφανώς όχι τη δημοκρατία στη πολύπαθη χώρα».

Ο Τσίπρας φαίνεται να αναμασά αυτά που θα έλεγε για την εισβολή και κατάληψη του Ιράκ το 2003. Και το κάνει για ένα προφανές λόγο – να βγάλει από το κάδρο τις ευθύνες του Ισραήλ. Καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές στις ΗΠΑ κυριαρχεί η συζήτηση για το αν το Ισραήλ έσυρε την Αμερική στον πόλεμο, στο πλαίσιο της ατζέντας του για το Μεγάλο Ισραήλ. Ακόμη και ο Μάρκο Ρούμπιο και οι New York Times παραδέχoνται δημόσια ότι η αμερικανική επίθεση έγινε αναγκαστικά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή γιατί το Ισραήλ είχε ήδη αποφασίσει να επιτεθεί δημιουργώντας τετελεσμένα για το Πεντάγωνο.

Η αναφορά στις ενεργειακές πηγές του Ιράν είναι μεν σωστή αλλά στην παρούσα φάση είναι απλώς μια αντιπολεμική καραμέλα που στόχο έχει να συγκαλύψει το ρόλο του Ισραήλ. Ο Τσίπρας φυσικά σαν στενός σύμμαχος και προσωπικός φίλος του Νετανιάχου (όπως είχαμε μάθει από τον Σάμπι Μυωνή) και ως ο πρωθυπουργός που υπέγραφε συμφωνίες για τις μυστικές υπηρεσίες Ελλάδας – Ισραήλ (λίγο πριν εμφανιστεί και το predator στην Ελλάδα) δεν μπορεί να πεί δημόσια τη λέξη Ισραήλ.

Το δε Ηνωμένο Βασίλειο οφείλει να δώσει εξηγήσεις για την εμπλοκή – και μάλιστα απροειδοποίητα – της Βρετανικής βάσης της Κύπρου στις Αμερικανικές επιχειρήσεις θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια του νησιού.

Η παραπάνω φράση, αν δεν προστέθηκε για να γεμίσει το κείμενο, δείχνει τρομακτική άγνοια των μυστικών συμφωνιών που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες (και επιβεβαιώθηκαν από τις αποκαλύψεις του Σνόουντεν) για τη χρήση των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο από τις ΗΠΑ. Η ίδια η ύπαρξη των βάσεων αποτελεί απειλή για την Κύπρο και ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο (αφού έπαιξαν ενεργό ρόλο και στη γενοκτονία στη Γάζα) όχι η «απροειδοποίητη» εμφάνιση των ΗΠΑ.


Την ίδια στιγμή τεράστιες είναι και οι ευθύνες της ηγεσίας της ΕΕ που παρακολουθεί αμήχανα τις εξελίξεις χωρίς να έχει κάνει τίποτα για διπλωματική λύση στο ζήτημα του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.
Με την απαράδεκτη στάση της αποδεικνύει ότι όλες οι κατά καιρούς μεγάλες διακηρύξεις περί κοινής ευρωπαϊκής άμυνας αποτελούν λόγια του αέρα, ιδίως δε όταν δεν πρόκειται για την Ουκρανία αλλά για τη Κύπρο.

Είναι όμορφο να ακούς κριτική προς την ΕΕ από τον άνθρωπο που αμφισβήτησε την εντολή του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα, προκειμένου για να στηρίξει τις θέσεις της ΕΕ, αλλά και αυτή η πρόταση είναι βαθιά προβληματική. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν παρακολουθεί «αμήχανα» αλλά στηρίζει ολόψυχα την αμερικανο-ισραηλινή επιδρομή εναντίον του Ιράν όπως προκύπτει από τις δηλώσεις της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και της εκπροσώπου Εξωτερικής Πολιτικής της ΕΕ, Κάγια Κάλλας.

Για άλλη μια φορά ο Τσίπρας δεν ζητά την καταδίκη της επίθεσης από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς αλλά μεταφέρει έντεχνα την ευθύνη στο Ιράν μιλώντας για το πυρηνικό του πρόγραμμα – τις συμφωνίες για το οποίο τίναξε στον αέρα ο Τραμπ. Αντί να ζητά σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας ενός ανεξάρτητου κράτους απαιτεί «κοινή ευρωπαϊκή άμυνα». Άμυνα απέναντι σε ποιόν; Η μόνη χώρα που έχει αμφισβητήσει ανοιχτά την εδαφική ακεραιότητα της ΕΕ τα τελευταία χρόνια είναι οι ΗΠΑ με το αίτημα του Τραμπ να του παραδώσουν τη Γροιλανδία. Δεν νομίζουμε ότι ο Τσίπρας έχει στο μυαλό του αυτή την απειλή.

Όταν όμως ζητάς άμυνα απέναντι σε ανύπαρκτες απειλές (που πάντα πρέπει να έρχονται εξ ανατολών) στην πραγματικότητα ζητάς επίθεση.

Πηγή: infowar

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Φυσικό αέριο στην Ευρώπη στα 700 δολάρια, άνοδος των ρωσικών μετοχών - αντίκτυπος από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ

Η αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου από την αρχή της ημέρας ξεπέρασε το 30%

ΜΟΣΧΑ, 3 Μαρτίου. /TASS/. Η τιμή του φυσικού αερίου στο χρηματιστήριο στην Ευρώπη ξεπέρασε τα 700 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα για πρώτη φορά από τον Ιανουάριο του 2023, εν μέσω δηλώσεων του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης σχετικά με τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ, σύμφωνα με στοιχεία του ICE του Λονδίνου.

Ο δείκτης MOEX με επιπλέον ticker IMOEX2 αυξήθηκε κατά 0,45% κατά την έναρξη της πρωινής συνεδρίασης στο Χρηματιστήριο της Μόσχας στις 7:00 π.μ. ώρα Μόσχας (4:00 π.μ. GMT), φτάνοντας τις 2.848,3 μονάδες.

Το TASS συγκέντρωσε τα κύρια στοιχεία για την οικονομική κατάσταση εν μέσω εντάσεων στη Μέση Ανατολή.

Αέριο

Η τιμή του φυσικού αερίου στο χρηματιστήριο στην Ευρώπη ξεπέρασε τα 700 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα για πρώτη φορά από τον Ιανουάριο του 2023, σύμφωνα με στοιχεία του ICE του Λονδίνου.

Η τιμή των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης Απριλίου στον κόμβο TTF στην Ολλανδία έχει εκτοξευθεί σε περίπου 711 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα ή 59,015 ευρώ ανά MWh (με βάση την τρέχουσα συναλλαγματική ισοτιμία ευρώ προς δολάριο, τα στοιχεία για την ICE παρουσιάζονται σε ευρώ ανά MWh).

Η αύξηση των τιμών από την αρχή της ημέρας έχει ξεπεράσει το 30%.

Πετρελαιο

Η τιμή του φυσικού αερίου θα διπλασιαστεί, ενώ η τιμή του πετρελαίου μπορεί να ξεπεράσει τα 100 δολάρια ανά βαρέλι, πιστεύει ο Ειδικός Εκπρόσωπος του Ρώσου Προέδρου για Επενδύσεις και Οικονομική Συνεργασία με Ξένες Χώρες, Διευθύνων Σύμβουλος του Ρωσικού Ταμείου Άμεσων Επενδύσεων (RDIF), Κιρίλ Ντμίτριεφ.

Η άνοδος των μετοχών των ρωσικών εταιρειών πετρελαίου και φυσικού αερίου ήταν ο κύριος παράγοντας που επέτρεψε στον δείκτη MOEX να ξεπεράσει την ενοποίηση κάτω από το όριο των 2.800 μονάδων, δήλωσε η υπηρεσία Τύπου της VTB στο TASS, επικαλούμενη τον επενδυτικό στρατηγό της VTB My Investments, Stanislav Kleshchev.

Πολύτιμα μέταλλα

Η τιμή των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης ασημιού για παράδοση τον Μάιο του 2026 στο χρηματιστήριο Comex (τμήμα του Χρηματιστηρίου Εμπορευμάτων της Νέας Υόρκης) έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 6%, σύμφωνα με στοιχεία συναλλαγών.

Μέχρι τις 9:38 π.μ. ώρα Μόσχας (6:38 π.μ. GMT), η τιμή του ασημιού είχε διευρύνει τις απώλειές της στο 6,58%, καθώς διαπραγματευόταν στα 83,005 δολάρια ανά ουγγιά. Εν τω μεταξύ, η τιμή των συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης χρυσού για παράδοση Απριλίου 2026 αυξήθηκε κατά 0,08% στα 5.316 δολάρια ανά ουγγιά.

Οι γεωπολιτικές εντάσεις στη Μέση Ανατολή θα μπορούσαν να οδηγήσουν τις τιμές του χρυσού σε ιστορικά υψηλά, με την τιμή του πολύτιμου μετάλλου να είναι πιθανό να σκαρφαλώσει στα 6.000 δολάρια ανά ουγγιά, δήλωσε στο TASS ο Μπόρις Κρασνοζένοφ, επικεφαλής ανάλυσης της αγοράς κινητών αξιών στην Alfa Bank.

Σύμφωνα με τον αναλυτή της BCS World of Investments, Νικολάι Μασλίκοφ, η μέση τιμή του χρυσού μπορεί να φτάσει τα 4.824 δολάρια ανά ουγγιά το 2026, ενώ το ασήμι θα ακολουθήσει τον χρυσό με μεγαλύτερη μεταβλητότητα.

Επιπτώσεις στη ρωσική οικονομία

Ανοδικά κινήθηκε η χρηματιστηριακή αγορά της Ρωσίας καθώς ξεκίνησε η κύρια συνεδρίαση συναλλαγών την Τρίτη, σύμφωνα με τα στοιχεία συναλλαγών.

Ο δείκτης MOEX με επιπλέον ticker IMOEX2 αυξήθηκε κατά 0,45% κατά την έναρξη της πρωινής συνεδρίασης στο Χρηματιστήριο της Μόσχας στις 7:00 π.μ. ώρα Μόσχας (4:00 π.μ. GMT), φτάνοντας τις 2.848,3 μονάδες.

Στις 10:00 π.μ. ώρα Μόσχας (07:00 π.μ. GMT) οι δείκτες MOEX και RTS σημείωσαν άνοδο 0,45% στις 2.848,51 και 1.163,58 μονάδες αντίστοιχα. Στις 10:15 π.μ. ώρα Μόσχας (07:15 π.μ. GMT), οι δείκτες σημείωσαν άνοδο 0,36% στις 2.845,84 μονάδες και 1.161,67 μονάδες αντίστοιχα.

Μια πιθανή αύξηση της τιμής των πρώτων υλών στις παγκόσμιες αγορές, λόγω της αμερικανο-ισραηλινής επιχείρησης κατά του Ιράν, μπορεί προσωρινά να αυξήσει τα έσοδα ορισμένων εξαγωγέων, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας, δήλωσε στο TASS ο Αμερικανός πολιτικός επιστήμονας και αναλυτής Τζον Κάβουλιτς.

Η Ρωσία θα είναι ο «πιο ορατός ωφελημένος», σημείωσε ο Κάβουλιτς.

Τα έσοδα των Ρώσων εξαγωγέων υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) θα αυξηθούν ως αποτέλεσμα της αύξησης των τιμών φυσικού αερίου και πετρελαίου στις παγκόσμιες αγορές και της αυξημένης ζήτησης λόγω προβλημάτων στη μεταφορά του LNG του Κατάρ μέσω του Στενού του Ορμούζ, δήλωσε στο TASS η Μαρία Μπέλοβα, διευθύντρια έρευνας στην εταιρεία συμβούλων Implementa.

Νωρίτερα, ειδικοί που έδωσαν συνέντευξη στο TASS δήλωσαν ότι η κλιμάκωση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή οδήγησε σε σημαντική αύξηση των τιμών του πετρελαίου και των μετάλλων, επηρεάζοντας θετικά τις τιμές των μετοχών των ρωσικών εταιρειών πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πληγεί από μια νέα οικονομική κρίση εάν η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή διαρκέσει περισσότερο από τέσσερις εβδομάδες, ανέφερε το Bloomberg, επικαλούμενο αναλυτές.

Σύμφωνα με τον Carsten Brzeski της ING, η εξάρτηση από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο της περιοχής καθιστά την ΕΕ την πιο ευάλωτη μεγάλη οικονομία στις επιπλοκές του πολέμου με το Ιράν.

Η παρατεταμένη στρατιωτική σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και οι συνεχείς μειώσεις στις προμήθειες πετρελαίου και φυσικού αερίου από την περιοχή θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε σημαντική αύξηση του πληθωρισμού και απότομη πτώση του όγκου παραγωγής στην Ευρωζώνη, δήλωσε στους Financial Times (FT) ο επικεφαλής οικονομολόγος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Φίλιπ Λέιν.

Η ΕΕ ενδέχεται να επανεξετάσει την απαγόρευση εισαγωγής ρωσικού LNG σε περίπτωση παρατεταμένων διακοπών εφοδιασμού από το Κατάρ, δήλωσε στο TASS ο αναλυτής της Finam Financial Group, Σεργκέι Κάουφμαν.

Λαβρόφ - Η επιθετικότητα κατά του Ιράν μπορεί να αναγκάσει την Τεχεράνη να δημιουργήσει πυρηνικά όπλα

Ο υπουργός τόνισε ότι «ο φαινομενικά παράδοξος ευγενής στόχος της έναρξης ενός πολέμου για την αποτροπή της εξάπλωσης των πυρηνικών όπλων μπορεί να οδηγήσει στο ακριβώς αντίθετο»

ΜΟΣΧΑ, 3 Μαρτίου. /TASS/. Η επιθετικότητα κατά του Ιράν μπορεί κάλλιστα να αναγκάσει τη χώρα να δημιουργήσει πυρηνικά όπλα, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξη Τύπου.

«Αυτός ο πόλεμος που εκτυλίσσεται εναντίον του Ιράν μπορεί να οδηγήσει όχι μόνο την Τεχεράνη, αλλά και άλλες χώρες, στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων», επεσήμανε ο κορυφαίος διπλωμάτης. «Τέτοια αισθήματα μπορεί γρήγορα να εμφανιστούν σε αραβικές χώρες που γειτνιάζουν με το Ιράν», πρόσθεσε.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Λαβρόφ τόνισε ότι «ο φαινομενικά παράδοξος ευγενής στόχος της έναρξης ενός πολέμου για την αποτροπή της εξάπλωσης των πυρηνικών όπλων μπορεί να οδηγήσει στο ακριβώς αντίθετο».

Επίθεση στο Ιράν

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ ξεκίνησαν μια μεγάλης κλίμακας στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν στις 28 Φεβρουαρίου. Μεγάλες ιρανικές πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Τεχεράνης, δέχτηκαν επίθεση. Ο Λευκός Οίκος δικαιολόγησε την επίθεση επικαλούμενος φερόμενες πυραυλικές και πυρηνικές απειλές από το Ιράν. Ταυτόχρονα, η ηγεσία των ΗΠΑ κάλεσε ανοιχτά τον ιρανικό πληθυσμό να εξεγερθεί ενάντια στην κυβέρνησή του και να καταλάβει την εξουσία. Ως αποτέλεσμα των επιθέσεων, ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, και αρκετά άλλα ανώτερα στελέχη της ηγεσίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας σκοτώθηκαν. Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης ανακοίνωσε μια επιχείρηση αντιποίνων, με στόχο τοποθεσίες στο Ισραήλ. Επλήγησαν επίσης αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στο Μπαχρέιν, την Ιορδανία, το Κατάρ, το Κουβέιτ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία.
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0