Η Μπάρμπρο Ένμπομ φέρεται να πρότεινε νεαρές γυναίκες στον Τζέφρι Έπστιν, στέλνοντας φωτογραφίες και πληροφορίες για την εμφάνισή τους, ακόμα και όταν εκείνος ήταν στη φυλακή για σεξουαλικά εγκλήματα

Ημία μετά την άλλη έρχονται οι αποκαλύψεις για τη δράση του Τζέφρι Επστιν και όλες τις επιφανείς προσωπικότητες που τον βοήθησαν, με τον άλλο ή τον άλλο τρόπο, να συνεχίζει τα σεξουαλικά του εγκλήματα.

Η Μπάρμπρο Ένμπομ, μια Σουηδοαμερικανίδα επιχειρηματίας, που λειτουργούσε ως μέντορας για νεαρές γυναίκες, έστελνε φωτογραφίες από μερικές από τις «καλύτερες και πιο λαμπρές» στον εκλιπόντα χρηματιστή, ο οποίος επέλεγε ποιες ήθελε να συναντήσει.

Η Ένμπομ, που στη Σουηδία έχει προβληθεί για την «προώθηση των γυναικών στην κορυφή» σε παραδοσιακά ανδροκρατούμενους τομείς όπως οι βιοεπιστήμες και τα χρηματοοικονομικά, πρότεινε επί περισσότερα από δέκα χρόνια νεαρές γυναίκες στον Επστιν για συναντήσεις στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Politico δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι γυναίκες που πρότεινε η Ένμπομ στον Επστιν ήταν ανήλικες ή ότι κακοποιήθηκαν από τον ίδιο. Η Ένμπομ δεν απάντησε σε επανειλημμένα αιτήματα για σχόλιο, ωστόσο σε ανάρτησή της στο LinkedIn στα σουηδικά δήλωσε ότι είναι «αηδιασμένη που είχε οποιαδήποτε επαφή» με κάποιον που «αποκαλύφθηκε για πράξεις που δεν έχουν καμία δικαιολογία».

Τα emails

Σε εκατοντάδες emails μεταξύ της Ένμπομ και του Eπστiν ή της βοηθού του, Λέσλι Γκροφ, ο οικείος και χαλαρός τόνος σκιαγραφεί μια εδραιωμένη σχέση που ωφελούσε και τις δύο πλευρές.

Η αλληλογραφία εκτείνεται από το 2005 έως το 2018, μετά την καταδίκη του το 2008 και κατά τη διάρκεια της 13μηνης φυλάκισής του. Υπενθυμίζουμε ότι ο Επστιν αυτοκτόνησε στη φυλακή το 2019 και η Ένμπομ δήλωσε αργότερα ότι ήταν «βαθιά εξοργισμένη» από την κακοποίηση κοριτσιών.

Τα μηνύματα που δημοσιοποίησε το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ και εξέτασε το Politico δείχνουν την Ένμπομ να λέει στον Επστιν ότι εξαρτιόταν οικονομικά από εκείνον για να συνεχίσει τα πρότζεκτ της στη Σουηδία. Σε αυτά περιλαμβάνονταν το Swedish-American Life Science Summit, μια κλειστή εκδήλωση για επιχειρήσεις, επιστήμονες και επενδυτές που συνίδρυσε, το δίκτυο νεαρών γυναικών Barbro’s Best and Brightest («BBBs»), καθώς και η υποτροφία Female Economist of the Year, όλα με αφετηρία το 2001.

Σε πολλά emails η Ένμπομ ζητούσε χρήματα από τον Επστιν και κατά καιρούς συστάσεις στο δίκτυο των πλούσιων γνωριμιών του. Τα μηνύματα υποδηλώνουν ότι ο Επστιν κατέθετε συχνά 25.000 δολάρια σε οργανισμούς που συνδέονταν με την Ένμπομ, ενώ εκείνη άφηνε να εννοηθεί ότι είχε κάνει και δωρεά 100.000 δολαρίων.

Οικονομική και πολιτική ελίτ

Σε ορισμένα μηνύματα, γυναίκες τον ευχαριστούσαν για «εμπνευσμένες, συναρπαστικές και ουσιαστικές συζητήσεις». Μία άλλη, στην οποία είχε κανονίσει να ταξιδέψει στην Αφρική, χαρακτήρισε το ταξίδι «όνειρο ζωής».

Στις 16 Δεκεμβρίου, η Ένμπομ κοινοποίησε στο Χ ανάρτηση στο LinkedIn από πρώην μέλος των «BBB», την Καμίλα Βάγκνερ, η οποία ανέφερε ότι, αν και δεν είχε γνωρίσει ποτέ τον Έπστιν, γνώριζε γυναίκες που «όπως πολλοί στην οικονομική, πολιτική και επιχειρηματική ελίτ, είχαν επαφές μαζί του πριν το 2019, όταν έγιναν γνωστά τα φρικιαστικά εγκλήματά του». Η ίδια τόνισε ότι «η κρίση χωρίς πλαίσιο είναι εύκολη αλλά σπάνια έντιμη».

«Το BBB δεν είναι δίκτυο “όμορφων γυναικών”», έγραφε. «Είναι ένα δίκτυο ικανών γυναικών που βοηθούν η μία την άλλη. Ανοίγουν πόρτες. Μοιράζονται επαφές. Δημιουργούνται καριέρες». Η ανάρτηση αυτή έχει πλέον «κατέβει».

Το Politico, το οποίο δεν κατονομάζει τις γυναίκες για λόγους προστασίας πιθανών θυμάτων, επικοινώνησε μέσω LinkedIn με τρεις γυναίκες που αναφέρονταν στα emails της Ένμπομ προς τον Έπστiν, όμως καμία δεν απάντησε.

Μέχρι τον Ιούλιο του 2017, η Ένμπομ είχε καθοδηγήσει περίπου 200 γυναίκες μέσω του προγράμματός της, όπως ανέφερε στον Έπστiν. Μεταξύ 2005 και 2016, συζητούσαν περίπου δέκα συγκεντρώσεις «BBB» στο σπίτι του στη Νέα Υόρκη.

Φωτογραφίες και σημειώσεις

Η Ένμπομ του έστελνε φωτογραφίες γυναικών συνοδευόμενες από σχόλια για την εμφάνισή τους, μερικές φορές την ηλικία τους και αν «του ταίριαζαν»:

«μικρή, όμορφη, με σκούρα μαλλιά»,
«πολύ ελκυστική»,
«μικρή ξανθιά με ροζ φόρεμα… είναι πολύ όμορφη νομίζω… παρατηρώ ότι έχετε παρόμοιο γούστο»,
«22 σήμερα!!».

Τα μηνύματα αυτά συνεχίστηκαν και μετά την καταδίκη του για προσέγγιση ανήλικης για πορνεία.

Με τα χρόνια, η αλληλογραφία δείχνει ότι η Ένμπομ πρότεινε συστηματικά γυναίκες για βραδιές στο σπίτι του Έπστιν με ακριβά ποτά και φαγητά. Ορισμένες επικοινωνούσαν απευθείας μαζί του μετά, κάποιες τον επισκέπτονταν μόνες τους, άλλες λάμβαναν καθοδήγηση ή πολυτελή ταξίδια. Πολλές έδειχναν υπερβολικά ευγνώμονες και κολακευμένες, θεωρώντας ότι εξετάζονταν για επαγγελματικές ευκαιρίες.

Οι επαφές στη φυλακή

Η Ένμπομ διατηρούσε επαφή με τον Έπστιν ακόμα και όταν εκείνος ήταν στη φυλακή, στέλνοντάς του ενημερώσεις για διάφορα πρότζεκτ της, φωτογραφίες νεαρών γυναικών από τα προγράμματά της και γενικά δείχνοντας την υποστήριξή της.

«Είσαι πάντα έξω; Ουάου, σχεδόν ένας ολόκληρος χρόνος! Πώς νιώθεις τώρα;» έγραψε τον Ιούνιο του 2009, όταν ο Έπστιν θα είχε δικαίωμα να εργάζεται εκτός φυλακής κατά τη διάρκεια της ημέρας. Συχνά έκλεινε τα μηνύματά της λέγοντας ότι του έλειπε.

Σε ένα email στις αρχές του 2009, κατά τη διάρκεια της ποινής του, ρώτησε: «Σου άρεσε η νεαρή που σου έστειλα την περασμένη εβδομάδα;» Δεν είναι σαφές σε τι αναφερόταν. Κάποιες από τις γυναίκες που παρουσιάστηκαν στον Έπστιν μέσω της Μπάρμπρο παρέμειναν πιστές σε εκείνον κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του για σεξουαλικά εγκλήματα.

Σε άλλο email του Ιουνίου 2009, μια γυναίκα ρώτησε τη βοηθό του, Λέσλι Γκροφ: «Πώς είναι; Έχει βγει ακόμα; Άκουσα από την Μπάρμπρο ότι του επιτρέπεται να εργάζεται κατά διαστήματα από το γραφείο του στη Φλόριντα;» Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, μια άλλη γυναίκα από τις επαφές της Ένμπομ αμφισβήτησε αν ήταν αλήθεια ότι ο Έπστιν είχε βγει από τη φυλακή και ζήτησε να τον επισκεφθεί.

Το Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης (Stockholm School of Economics) διέκοψε τη συνεργασία του με την Ένμπομ το 2015, όταν ενημερώθηκε από το πρακτορείο ειδήσεων Reuters ότι το ίδρυμα είχε λάβει δωρεές από τον Έπστιν.

Ο πρώην πρωθυπουργός της Νορβηγίας και πρώην πρόεδρος της Νορβηγικής Επιτροπής Νόμπελ, Θόρμπιορν Γιάγκλαντ, φέρεται να νοσηλεύεται έπειτα από απόπειρα αυτοκτονίας, σύμφωνα με πληροφορίες.

Παράλληλα, η νορβηγική αστυνομία φέρεται να έχει ξεκινήσει πρόσφατα έρευνα σε βάρος του σχετικά με την υπόθεση των αρχείων του Τζέφρι Έπστιν.

Σημειώνεται ότι το Norwegian Nobel Institute έχει ζητήσει εξηγήσεις από τον πρώην πρόεδρο της Επιτροπής και πρώην πρωθυπουργό αναφορικά με ενδεχόμενα οικονομικά οφέλη που μπορεί να αποκόμισε από τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα χρηματιστή.

Ο 75χρονος Γιάγκλαντ διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Νόμπελ από τον Ιανουάριο του 2009 έως τον Μάρτιο του 2015. Στο παρελθόν υπήρξε πρωθυπουργός της Νορβηγίας (1996–1997), υπουργός Εξωτερικών (2000–2001) και γενικός γραμματέας του Council of Europe από το 2009 έως το 2019.

Ο υπουργός Υγείας κάποια στιγμή πρέπει να αντιληφθεί ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι να αναβαθμιστεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας

Στη βάση όλου αυτού του πολέμου ανακοινώσεων και δημοσιευμάτων τις τελευταίες μέρες σχετικά με την επίσκεψη του υπουργού Υγείας στο Νοσοκομείο της Νίκαιας, μια σκέψη επανέρχεται στο μυαλό μου: ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι αρκετά έμπειρος στην πολιτική γενικά και στο χώρο της υγείας ειδικά, ώστε να γνωρίζει ότι εάν πήγαινε στο συγκεκριμένο νοσοκομείο, η υποδοχή δεν θα ήταν ακριβώς να τον ραίνουν με ροδοπέταλα.

Είναι ένα νοσοκομείο «θυμωμένο», γιατί ενώ είναι «πρώτης γραμμής», οι εργαζόμενοι σε αυτό γιατροί και νοσηλευτές, αισθάνονται ότι  το έργο τους διαρκώς υπονομεύεται, ότι δεν έχουν τη στήριξη που χρειάζονται, ότι το υπουργείο δεν είναι στο πλευρό τους.

Είναι, ακόμη ένα νοσοκομείο που έχει μια ισχυρή παρουσία, δεκαετίες τώρα, συνδικαλιστών προερχόμενων από την Αριστερά, οι οποίοι μάλιστα έχουν σημαντικό κύρος όχι μόνο για τη συνδικαλιστική τους δράση και την υπεράσπιση της δημόσιας υγείας αλλά και για την επιστημονική τους επάρκεια.

Και όταν κάπου υπάρχει μαζική κινητοποίηση, και πάει και ένας υπουργός, συγκεντρώνονται και αστυνομικές δυνάμεις έχουμε το απαραίτητο «σκηνικό έντασης», για να χρησιμοποιήσω ένα δημοσιογραφικό κλισέ.

Ιδίως από τη στιγμή που – ας μη το ξεχνάμε και αυτό – διαμαρτυρίες τέτοιου είδους είναι ένας από τους τρόπους ώστε οι εργαζόμενοι σε έναν χώρο και οι συνδικαλιστικοί τους εκπρόσωποι να εξασφαλίσουν ότι δημοσιότητα θα πάρουν και τα πραγματικά και σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν και όχι μόνον η κορδέλα που θα κόψει ο υπουργός.

Επειδή λοιπόν όλα αυτά τα γνώριζε ο κ. υπουργός Υγείας, αναρωτιέται κανείς γιατί παρ’ όλα αυτά επέλεξε όχι μόνο να πάει, αλλά και -κυρίως- με τον τρόπο και τη συνοδεία που πήγε στο νοσοκομείο στη Νίκαια. Γνωρίζω ότι θα μου πείτε ότι είχε κάθε δικαίωμα να πάει ως ο αρμόδιος υπουργός, ίσως και την υποχρέωση. Συμφωνώ, αλλά θα προσέθετα ότι όλοι οι υπουργοί ξέρουν πότε και κυρίως πώς να πάνε σε ένα χώρο χωρίς να υπάρξει αναστάτωση και ένταση. Η συνέχεια δε που έδωσε στα γεγονότα ενισχύει τις απορίες ως προς τις επιλογές του.

Εκτός και εάν εμμέσως το επεδίωκε, δηλαδή να δώσει την εικόνα ότι είναι ένας υπουργός «με έργο» που απέναντι του έχει τους «κακούς» συνδικαλιστές, που όμως αυτός δεν θα τους μηνύσει, γιατί είναι μεγαλόψυχος, αλλά έχει αρχίσει και να το μετανιώνει που ήταν τόσο μεγαλόψυχος και την επόμενη φορά δεν θα είναι και τότε θα έχουμε ποινικές και πειθαρχικές επιπτώσεις, και όλα αυτά να τα λέει και να τα ξαναλέει, να το αναπαράγουν τα ΜΜΕ, πρωτίστως τα «παραταξιακά» και στο τέλος όλοι να ασχολούμαστε μαζί του.

Και δεν είναι τόσο παράλογη αυτή η σκέψη, εάν αναλογιστούμε ότι έχει ανοίξει η γενική προεκλογική εκστρατεία για τις επόμενες βουλευτικές εκλογές, άρα και η μάχη του σταυρού, αλλά εμμέσως πλην σαφώς και η κούρσα για τη διαδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη, όποτε αυτή προκύψει ως ανάγκη. Εύλογο είναι να έχουμε «πλασαρίσματα» σε αυτή την κατεύθυνση, και τα οποία προϋποθέτουν παραταξιακή δημοφιλία αλλά και ισχυρή καταγραφή σε επίπεδο σταυρών. Γιατί εάν δεν μπορείς να πρωτεύσεις σε σταυρούς στην περιφέρειά σου, πώς ελπίζεις ότι θα διεκδικήσεις ηγεσία;

Εδώ να ξεκαθαρίσω κάτι: δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα με την πολιτική φιλοδοξία, όταν αυτή οδηγεί στην παραγωγή έργου. Δεν έχω πρόβλημα εάν ένας υπουργός παράγει έργο στο υπουργείο και είναι αποτελεσματικός όχι γιατί πραγματικά ενδιαφέρεται να λύσει προβλήματα, αλλά γιατί με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζει ότι παίρνει αρκετούς σταυρούς για να επανεκλεγεί και αυξάνει τη δημοφιλία του, ώστε να μπορεί να προωθήσει την πολιτική φιλοδοξία του. Από ένα σημείο και μετά με νοιάζει στους πολιτικούς το αποτέλεσμα, το έργο, το εάν λύνονται ή όχι προβλήματα των κατοίκων αυτής της χώρας και όχι τα «ταπεινά» ή «υψηλά» κίνητρά τους. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το μόνο πολιτικό σύστημα που μπορεί να μετατρέψει την ατομική πολιτική φιλοδοξία σε κοινωνική προσφορά.

Εκεί, όμως, που αρχίζω και έχω πρόβλημα είναι όταν το πολιτικό παιχνίδι και η εύλογη φιλοδοξία οδηγεί σε καταστάσεις που δεν παράγεται έργο και δεν λύνονται προβλήματα, αλλά απλώς εξυπηρετείται η πολιτική φιλοδοξία και ο προσωπικός πολιτικός υπολογισμός.

Γιατί το εάν ένας υπουργός θα καταστεί «αμετακίνητος» σε έναν ανασχηματισμό, επειδή σε αντίθετη περίπτωση θα είναι ως εάν ο πρωθυπουργός να δικαιώνει τους «κακούς» (τους συνδικαλιστές, την αντιπολίτευση κ.λπ.) που επιτίθεντο κατά αυτού του υπουργού, δεν μπορεί να γίνει με τίμημα περιττή αναστάτωση του δημοσίου συστήματος υγείας, συγκρούσεις και εντάσεις που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, και κυριαρχία μιας εικόνας που απλώς υπονομεύει την εμπιστοσύνη των πολιτών στην ικανότητα του κράτους να ανταποκρίνεται στις ανάγκες τους.

Διότι καλό και κατανοητό και σεβαστό σε τελική ανάλυση το πολιτικό παιχνίδι και το χρηματιστήριο της πολιτικής φιλοδοξίας και το να θες να είσαι ο «ήρωας της παράταξης», αλλά κάποια στιγμή πρέπει να χαράσσεται μια κόκκινη γραμμή και να ασχολούμαστε με τα σοβαρά προβλήματα.

Και τότε αυτό που χρειάζεται δεν είναι ούτε αναρτήσεις του τύπου «την άλλη φορά δεν θα είμαι τόσο μεγαλόψυχος», ούτε συνεχείς δηλώσεις, ούτε «δείτε το βίντεο τι μου κάνουν», ούτε θεατρινισμοί. Χρειάζεται διάλογος με τους ανθρώπους που εργάζονται στο δημόσιο σύστημα υγείας, ή στον όποιον άλλο νευραλγικό τομέα του κράτους, σεβασμός απέναντι στην αγωνία που εκφράζουν και τα αιτήματα που διατυπώνουν και πραγματική προσπάθεια, ώστε, στο μέτρο του δυνατού, να λυθούν προβλήματα. Ένας διάλογος χωρίς κανάλια, χωρίς ΜΑΤ, χωρίς ντουντούκες και συνθήματα, με βασικές προϋποθέσεις ένα τραπέζι και καρέκλες ώστε να χωρέσουν όλοι και ειλικρίνεια. Με σκοπό προφανώς όχι να συμφωνήσουν σε όλα, ούτε να κάνουν θαύματα, αλλά να λύσουν κάποια προβλήματα που να εξασφαλίζουν ότι οι πολίτες θα μπορούν να πάνε στο ΕΣΥ για να βρουν την υγεία τους.

Πηγή: in.gr