Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εργάζονται για οικονομικά θέματα σε μικρές ομάδες σε περίπτωση απουσίας ομοφωνίας, δήλωσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ζήτησε έναν μηχανισμό που θα αποδυνάμωνε περαιτέρω την απαίτηση ομοφωνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης - έναν βασικό πυλώνα που στηρίζει το μπλοκ. Πρότεινε τα κράτη μέλη με παρόμοιο τρόπο σκέψης να μπορούν να εργάζονται σε οικονομικά θέματα σε μικρές ομάδες, ελλείψει συναίνεσης σε ολόκληρη την ΕΕ.

Τους τελευταίους μήνες, η ΕΕ βασίζεται ολοένα και περισσότερο σε μια ρήτρα που επιτρέπει τη λήψη αποφάσεων με την έγκριση 15 από τα 27 κράτη μέλη της. Η λύση αυτή έχει χρησιμοποιηθεί για να παρακαμφθεί η αντίθεση ορισμένων χωρών σε βασικά ζητήματα, όπως οι εισαγωγές ρωσικής ενέργειας και η απαλλοτρίωση παγωμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων. Ορισμένα έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας, έχουν καταγγείλει την πρακτική ως απαράδεκτη υπέρβαση των Βρυξελλών σε κυρίαρχα ζητήματα.

Σε επιστολή που απηύθυνε στους ηγέτες της ΕΕ τη Δευτέρα, η φον ντερ Λάιεν έγραψε ότι «η φιλοδοξία μας θα πρέπει πάντα να είναι η επίτευξη συμφωνίας μεταξύ και των 27 κρατών μελών», όπως ανέφεραν πολλά μέσα ενημέρωσης.

«Ωστόσο, όταν η έλλειψη προόδου ή φιλοδοξίας ενέχει τον κίνδυνο να υπονομεύσει την ανταγωνιστικότητα ή την ικανότητα δράσης της Ευρώπης, δεν θα πρέπει να διστάζουμε να χρησιμοποιήσουμε τις δυνατότητες που προβλέπονται στις συνθήκες για την ενισχυμένη συνεργασία», φέρεται να δήλωσε ο πρόεδρος της Επιτροπής.

Η φον ντερ Λάιεν αναφερόταν σε ένα μέσο που καταρτίστηκε το 1997, το οποίο επιτρέπει σε τουλάχιστον εννέα κράτη μέλη να συνεργαστούν, παρακάμπτοντας την απαίτηση ομοφωνίας της ΕΕ.

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, δήλωσε ομοίως ότι ήταν καιρός να «απελευθερωθούμε από τα δεσμά της ομοφωνίας» και να προχωρήσουμε προς την ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία σε ορισμένους τομείς της εξωτερικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των κυρώσεων και της στρατιωτικής βοήθειας.

Τον Ιανουάριο, η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Κάγια Κάλας δήλωσε επίσης ότι «η ομοφωνία σημαίνει ότι δεν μπορούμε πάντα να ενεργούμε με την ταχύτητα της συνάφειας».

Οι προτάσεις της ηγεσίας της ΕΕ έχουν προκαλέσει αντιδράσεις από τη Σλοβακία, με τον πρωθυπουργό Ρόμπερτ Φίκο να προβλέπει ότι η άρση του βέτο θα «σημάνει το τέλος του μπλοκ».

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν κατηγόρησε επίσης αξιωματούχους της ΕΕ στις Βρυξέλλες ότι «καταπατούν συστηματικά τον νόμο».

Πηγή: RT

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Τα πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ονειρεμένα. Το φυσικό περιβάλλον, οι εγκαταστάσεις, το ανθρώπινο δυναμικό αγκαλιάζουν, ενθαρρύνουν κάθε παιδί «φανατικό για γράμματα», που λέει και ο Καβάφης.

Θέλεις να εγκύψεις στην τεχνητή νοημοσύνη, στη ρομποτική; Στη Φιλαδέλφεια, το 1945, κατασκευάστηκε ο πρώτος ηλεκτρονικός υπολογιστής. Είχε διαστάσεις δωματίου, λειτουργούσε με λυχνίες, τον χειρίζονταν αποκλειστικά σχεδόν γυναίκες, εκείνες αποκαλούνταν τότε κομπιούτερ, όχι το μηχάνημα… Σε θέλγουν τα οικονομικά; Η σχολή του Πανεπιστημίου του Σικάγο σε περιμένει, να εξελίξεις τα διδάγματά της ή να τα ανατρέψεις. Αναζητάς προσωπικό δρόμο προς τη γνώση; Στο Brown University μπορείς να επιλέξεις ανάμεσα σε διακόσια μαθήματα, να συνδυάσεις το μπαλέτο με το μάρκετινγκ, την τέχνη του γυαλιού με τη μεσαιωνική ιστορία. Σε οτιδήποτε και αν λαχταράς να εμβαθύνεις, θα βρεθεί εκείνος που θα στο διδάξει. Σου ανοίγουν εν ολίγοις οι σπουδές στην Αμερική το μυαλό. Σου εξασφαλίζουν χρόνια μεστά από γνώσεις κι εμπειρίες. Αρκεί να πληρώνεις – ή να πληρώνει κάποιος άλλος για λογαριασμό σου – τα δίδακτρα. Τα οποία κυμαίνονται από σαράντα μέχρι εβδομήντα χιλιάδες δολάρια. Πρόσθεσε διαμονή, διατροφή, βιβλία ακόμα – ακόμα, το ετήσιο κόστος αγγίζει τις εκατό χιλιάδες!

Απευθύνονται συνεπώς τα εκεί πανεπιστήμια αποκλειστικά στους πλούσιους; Θα ήταν κάτι τέτοιο εκτός από κατάφωρα άδικο και εντελώς ανόητο. Αλίμονο στην κοινωνία που δεν αξιοποιεί τα ταλέντα της από όπου και αν προέρχονται. Καμαρώνουν οι Αμερικανοί που ο Λίνκολν είχε γεννηθεί σε μια καλύβα από αναλφάβητους γονείς. Που ο Μπιλ Κλίντον πέρασε τα πρώτα χρόνια του υιοθετημένος από έναν μέθυσο – θα μπορούσε να έχει μαραζώσει στο περιθώριο, άδραξε ωστόσο κάθε ευκαιρία, έγινε ο ίδιος το πεπρωμένο του. Προσφέρει σήμερα το αμερικάνικο εκπαιδευτικό σύστημα ευκαιρίες; Ναι, άμα είσαι προφανώς ιδιοφυής, παιδί-θαύμα. Προικισμένος αθλητής, να ενισχύσεις την ομάδα του πανεπιστημίου στο μπάσκετ ή και στο υποβρύχιο χόκεϊ ακόμα. Εάν ανήκεις σε μια βάναυσα καταπιεσμένη μειονότητα. Εάν προέρχεσαι από μια κατεστραμμένη χώρα… Ειδάλλως; Θα υπογράψεις συμβόλαιο με κάποια τράπεζα. Εκείνη θα αναλάβει τις σπούδες σου κι εσύ την υποχρέωση να αποπληρώνεις με τόκο το δάνειο, ίσως και μετά τα σαράντα σου.

Αντιλαμβάνεσθε τον βαθμό της δέσμευσης. Να κυνηγάς μονίμως την πιο προσοδοφόρα εργασία. Εάν είσαι, για παράδειγμα, γιατρός, να διαλέγεις την ειδικότητα που πληρώνει καλύτερα – «έχουμε πήξει στους νευροχειρουργούς» μου έλεγε ένας φίλος στο Ροντ Αϊλαντ «και ψάχνουμε με το τουφέκι παθολόγο!». Θέλεις να φέρεις τη ζωή σου τούμπα; Σε εμποδίζουν αόρατες πλην ατσάλινες κλωστές. Κι άμα πεθάνεις; Τότε μονάχα γλίτωσες. Για αυτό το ενυπόθηκο δάνειο στα αγγλικά λέγεται mortgage. Διότι τελεί υπό την αίρεση του «mort». Του θανάτου.

Οι άσχετοι και οι επιπόλαιοι χλευάζουν τους Αμερικανούς επειδή ασχολούνται τάχα διαρκώς με τα λεφτά. Σάμπως υπάρχει διαφορετική επιλογή. Εχεις ιδιόκτητο διαμέρισμα στη Φιλαδέλφεια; Δίνεις για κοινόχρηστα δύο χιλιάρικα τον μήνα. Στέλνεις τα παιδιά σου σε δημόσιο σχολείο; Ο φόρος εκπαίδευσης υπερβαίνει τα δίδακτρα των καλύτερων ιδιωτικών. Να μη μιλήσουμε για την κοινωνική ασφάλιση. Οι περισσότεροι από όσους συνάντησα στο υπερατλαντικό ταξίδι μου σκοπεύουν να δουλεύουν μέχρι τα βαθιά τους γεράματα. Με τη σύνταξη ίσα που επιβιώνεις. Εκτός αν έχεις επενδύσει αποδοτικά τις οικονομίες μιας ζωής. Η φτώχεια στην Αμερική αποτελεί τη σκοτεινή, τη ζοφερή πλευρά της σελήνης. Περνώντας από τις «υποβαθμισμένες» – τι ευφημισμός! – γειτονιές, βλέπεις ετοιμόρροπα κτίρια, ανθρώπους μεθυσμένους ή μαστουρωμένους να παραδέρνουν, παρέες εφήβων που το μάτι τους γυαλίζει και το όπλο φουσκώνει στις τσέπες τους. Οταν σε αντιμετωπίζουν σαν μαύρο, ισπανόφωνο ή λευκό σκουπίδι, επόμενο κι εσύ να ζεις έξω νου και νόμου.

Κοινωνία δύο ταχυτήτων. Προς τα εκεί οδεύει, φοβάμαι, όλος ο δυτικός κόσμος. Μη εξαιρουμένης της Ελλάδας. Κάτω από τα ευήλια σπίτια μας, τις απολαύσεις, τις αναζητήσεις μας, ένα καζάνι θα βράζει. Και θα εκραγεί ενώ εμείς θα τυρβάζουμε περί των ταυτοτήτων και της πολιτικώς ορθής γλώσσας.

Το Συμβούλιο Ειρήνης, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, θα πρέπει να ασχοληθεί με τις υποκείμενες αιτίες της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, σημείωσε ο κορυφαίος διπλωμάτης

ΜΟΣΧΑ, 9 Φεβρουαρίου. /TASS/. Η Μέση Ανατολή είναι ένα μέρος όπου συγκρούονται τα συμφέροντα πολλών χωρών, επομένως η κατάσταση στην περιοχή είναι απίθανο να βελτιωθεί σύντομα, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ στο 15ο Συνέδριο για τη Μέση Ανατολή που διοργανώθηκε από τη Διεθνή Λέσχη Συζήτησης Valdai.

Το Συμβούλιο Ειρήνης, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, θα πρέπει να ασχοληθεί με τις υποκείμενες αιτίες της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή, σημείωσε ο κορυφαίος διπλωμάτης.

Το TASS συγκέντρωσε τις βασικές δηλώσεις του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών.

Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή

«Η Μέση Ανατολή είναι η καρδιά πολλών παγκόσμιων διεργασιών. Ακόμη και πολλές από τις διεργασίες που προέρχονται από άλλες ηπείρους διαχέονται στη Μέση Ανατολή καθώς συγκρούονται τα συμφέροντα των χωρών. Δυστυχώς, δεν νομίζω ότι η περιοχή θα ηρεμήσει σύντομα στο παρόν στάδιο, παρά τον μεγάλο αριθμό πρωτοβουλιών που όλοι γνωρίζουμε.»

Συμβούλιο Ειρήνης

Το Συμβούλιο Ειρήνης που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του Τραμπ θα πρέπει να ασχοληθεί με «τις βαθύτερες αιτίες» της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή: «Θα ήθελα πολύ αυτό το συλλογικό όργανο, που συστάθηκε με πρωτοβουλία του Προέδρου Τραμπ, να αντιμετωπίσει πραγματικά τις βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης».

Δεν είναι ακόμη σαφές ποια πραγματική εξουσία θα έχει το Συμβούλιο Ειρήνης: «Το Συμβούλιο Ειρήνης έχει δημιουργηθεί, καθώς και οι υπηρεσίες που θα υπάγονται στο Συμβούλιο Ειρήνης, συμπεριλαμβανομένου ενός εκτελεστικού οργάνου που αποτελείται από Παλαιστίνιους τεχνοκράτες. Αλλά δεν είναι σαφές ποιες είναι στην πραγματικότητα οι εξουσίες τους».

Η κατάσταση γύρω από το Ιράν

Η Μόσχα ενδιαφέρεται για «πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων» μεταξύ του Ιράν και του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου.

Μια στρατιωτική λύση στην κατάσταση γύρω από το Ιράν «δεν θα διασφαλίσει την ασφάλεια μιας μόνο χώρας», επομένως χρειάζεται μια ειρηνική λύση: «Πιστεύουμε ότι απαιτείται μια ειρηνική διευθέτηση εδώ. Καταλαβαίνουμε ότι, όπως και με την Παλαιστίνη, ορισμένοι άμεσοι συμμετέχοντες στη διαδικασία μπαίνουν στον πειρασμό να χρησιμοποιήσουν βία και να αποτελειώσουν τους αντιπάλους τους, ας πούμε. Αλλά είναι λάθος να το επιδιώκουμε».

Εφαρμογή του σχεδίου για τη Γάζα

Η επιθυμία να οδηγηθεί το παλαιστινιακό ζήτημα «σε απόλυτο αδιέξοδο» είναι η κύρια τάση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Το ειρηνευτικό σχέδιο του Τραμπ δεν έθεσε τέλος στην επαναλαμβανόμενη βία στη Λωρίδα της Γάζας: «Η βία συνεχίζει να επαναλαμβάνεται και δεν υπάρχει καμία σαφήνεια σχετικά με τα άλλα στοιχεία του σχεδίου».

Κουρδικό ζήτημα

Το κουρδικό ζήτημα που αντιμετωπίζει η Συρία και άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής «είναι ένα περιφερειακό θέμα» που «απαιτεί ξεχωριστή συζήτηση».