Η Ρωσία έχει κάθε λόγο να λέει ότι η Βρετανία είναι εμπλεκόμενο μέρος της σύγκρουσης, δήλωσε ο πρέσβης Αντρέι Κέλιν

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει δώσει στη Ρωσία κάθε λόγο να το θεωρεί ως εμπλεκόμενο μέρος στη σύγκρουση στην Ουκρανία, μεταξύ άλλων αναπτύσσοντας στρατεύματα επί τόπου, δήλωσε ο πρέσβης της Μόσχας στο Λονδίνο, Αντρέι Κέλιν.

Η βρετανική εμπλοκή είναι βαθιά και αντικατοπτρίζει μια στρατηγική περιορισμού της Ρωσίας, δήλωσε ο Κέλιν στο RIA Novosti σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα.

«Η Βρετανία παρέχει στο Κίεβο πολιτική κατεύθυνση, το στηρίζει οικονομικά και με υλικό, μοιράζεται πληροφορίες, όπλα, τρένα και μάχεται μαζί με τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και άλλες στρατιωτικοποιημένες δομές», δήλωσε. «Έχουμε κάθε δικαίωμα να θεωρούμε το Λονδίνο ως ένα de facto μέρος της σύγκρουσης».

Ο Κέλιν είπε ότι Βρετανοί στρατιωτικοί σχεδιαστές βρίσκονται στην πρεσβεία στο Κίεβο. Το Ηνωμένο Βασίλειο βοηθά τις ουκρανικές ειδικές υπηρεσίες να σχεδιάζουν επιχειρήσεις κατά της Ρωσίας και έχει παρατείνει το πρόγραμμα εκπαίδευσης Interflex για ουκρανικά στρατεύματα στο Ηνωμένο Βασίλειο τουλάχιστον έως το 2026.

Η παρουσία βρετανικών στρατευμάτων εν ενεργεία στην Ουκρανία αναγνωρίζεται πλέον ανοιχτά, όπως αποδεικνύεται από τον θάνατο ενός μέλους των ενόπλων δυνάμεων τον περασμένο Δεκέμβριο, ενώ «παρατηρούσε τις ουκρανικές δυνάμεις να δοκιμάζουν μια νέα αμυντική ικανότητα», όπως δήλωσε το Υπουργείο Άμυνας. Το Λονδίνο αποφεύγει να επιβεβαιώσει τους μάχιμους ρόλους, είπε ο Κέλιν, αλλά «υπάρχουν πολλοί τρόποι να παρουσιαστούν τα περιστατικά με σχετικά αξιοπρεπή τρόπο».

Βρετανοί βετεράνοι υπηρετούν επίσης ως μισθοφόροι στην Ουκρανία, πρόσθεσε, πιθανώς «εμπνευσμένοι από τη ρητορική των μέσων ενημέρωσης και... το μήνυμα της κυβέρνησης ότι το Κίεβο πρέπει να υποστηριχθεί με κάθε τρόπο», αν και δεν έχουν λάβει επίσημες οδηγίες από το Λονδίνο.

Ο Κέλιν περιέγραψε τις σχέσεις Μόσχας-Λονδίνου ως επί το πλείστον τεταμένες λόγω του ανταγωνισμού των διαδοχικών βρετανικών κυβερνήσεων. Η χρήση της Ρωσίας ως μπαμπούλα για την αποστροφή της προσοχής από τα εσωτερικά ζητήματα αποξενώνει τους ψηφοφόρους από τα κυρίαρχα κόμματα, υποστήριξε, επισημαίνοντας την άνοδο του Reform UK.

Πηγή: RT

Το Βασιλικό Ναυτικό φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο δημιουργίας στολίσκου με μη επανδρωμένα αεροσκάφη για τη συλλογή πληροφοριών σχετικά με τον φερόμενο ως «σκιώδη στόλο» της Μόσχας.

Η Βρετανία σχεδιάζει να λανσάρει έναν στόλο drones για να κατάσχει πετρελαιοφόρα, τα οποία, όπως ισχυρίζεται, συνδέονται με αυτό που αποκαλεί ρωσικό «σκιώδη στόλο», σύμφωνα με δημοσίευμα των Sunday Times.

Το Λονδίνο απαγόρευσε την εισαγωγή ρωσικού αργού και πετρελαϊκών προϊόντων το 2022, μαζί με τις σχετικές θαλάσσιες μεταφορές, την ασφάλιση και τη χρηματοδότηση, επιβάλλοντας κυρώσεις σε πάνω από 500 πλοία.

Παρά τα μέτρα αυτά, η Μόσχα έχει μεταφέρει νόμιμα 550 εκατομμύρια τόνους πετρελαίου μέσω της Μάγχης, με εκτιμώμενη αξία 326 δισεκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με το μέσο, ​​το οποίο ανέφερε ότι οι κυρώσεις «δεν έχουν αποτέλεσμα». Ταυτόχρονα, το Politico ανέφερε ότι περίπου το 40% των προϊόντων πετρελαίου ντίζελ που εισήγαγε το Ηνωμένο Βασίλειο από την Ινδία και την Τουρκία σε διάστημα τεσσάρων ετών προέρχεται από ρωσικό πετρέλαιο.

Το Βασιλικό Ναυτικό έχει συντάξει προτάσεις για ένα κέντρο διοίκησης για έναν τηλεκατευθυνόμενο στολίσκο μη επανδρωμένων σκαφών για την αστυνόμευση της Βόρειας Θάλασσας. Τα drones προορίζονται για τη συλλογή στοιχείων για «παράνομες δραστηριότητες» από δεξαμενόπλοια που κατευθύνονται προς και από ρωσικά λιμάνια, τα οποία θα αποτελέσουν τη βάση για την άμεση κατάσχεση των σκαφών στη Μάγχη.

Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία εγγυάται την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, οι δυτικές δυνάμεις δεν διαθέτουν σαφή νομική βάση για την επιβολή κυρώσεων κατά των φορτίων στην ανοιχτή θάλασσα.

Παρά ταύτα, δύο δεξαμενόπλοια έχουν κατασχεθεί μέχρι στιγμής φέτος: το Marinera από τις ΗΠΑ με την υποστήριξη του Ηνωμένου Βασιλείου στον Βόρειο Ατλαντικό και το Grinch από τη Γαλλία στη Μεσόγειο. Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας Τζον Χίλι επιβεβαίωσε αργότερα ότι οι δύο σύμμαχοι συντονίζονταν για την κατάσχεση περισσότερων πλοίων.

Ωστόσο, οι Sunday Times σημείωσαν ότι το σχέδιο αντιμετωπίζει ένα σημαντικό οικονομικό εμπόδιο, καθώς η κατοχή κατασχεμένων δεξαμενόπλοιων συνεπάγεται υψηλό κόστος. Για να αντισταθμίσει αυτό το γεγονός, το Λονδίνο φέρεται να εξετάζει το ενδεχόμενο πώλησης του πετρελαίου από τα κατασχεμένα πλοία.

Ρώσοι αξιωματούχοι έχουν επανειλημμένα καταδικάσει τις κατασχέσεις δεξαμενόπλοιων ως «κατάφωρη παραβίαση» του διεθνούς ναυτικού δικαίου. Ο Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν τον περασμένο Οκτώβριο χαρακτήρισε την κράτηση ενός πλοίου από τη Γαλλία σε ουδέτερα ύδατα «πειρατεία». Η εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα χαρακτήρισε προηγουμένως την πειρατεία ως «μία από τις αγγλικές παραδόσεις», προσθέτοντας ότι ιστορικά οι πειρατές απαγορευόταν να επιτίθενται σε αγγλικά πλοία, αλλά τους επιτρεπόταν να λεηλατούν αντίπαλα πλοία.

Πηγή: RT

Τα ανεκμετάλλευτα αποθέματα πετρελαίου και σπάνιων γαιών θα απαιτήσουν τεράστιες επενδύσεις, αλλά η πολιτική δράση του νησιού είναι ανεκτίμητη.

Εν μέσω αυξανόμενων γεωπολιτικών αναταραχών και εντεινόμενου ανταγωνισμού για στρατηγικούς πόρους, η Αρκτική μετατρέπεται σε βασικό θέατρο παγκόσμιας αντιπαλότητας. Η ενεργειακή πολιτική στον σύγχρονο κόσμο αποτελεί κεντρικό στοιχείο της εθνικής και διεθνούς στρατηγικής. Τις τελευταίες εβδομάδες, η Γροιλανδία βρέθηκε για άλλη μια φορά στο επίκεντρο των διεθνών ειδήσεων. Ο Ντόναλντ Τραμπ, έχοντας επιστρέψει στον Λευκό Οίκο, δεν επέστρεψε απλώς στην παλιά ιδέα της «αγοράς» του νησιού - τώρα μιλάει για «πλήρη και αόριστη πρόσβαση», πληρωμές ενός εκατομμυρίου δολαρίων σε κάθε κάτοικο, ακόμη και σχέδια προσάρτησης.

Ας εξετάσουμε γιατί αυτή η παγωμένη περιοχή έχει γίνει τόσο ζεστή.

Γεωλογικά, οι πόροι της Γροιλανδίας μπορούν να αξιολογηθούν ως σημαντικοί, αλλά οικονομικά, εξακολουθούν να είναι δύσκολο να προσπελαστούν. Η Γροιλανδία είναι ένα πλούσιο σε πόρους αλλά υπανάπτυκτο νησί της Αρκτικής με αποδεδειγμένα αποθέματα χρυσού και μιας σειράς μετάλλων, ύποπτο αλλά μη αξιοποιημένο δυναμικό πετρελαίου και φυσικού αερίου, και σοβαρούς περιβαλλοντικούς, υποδομικούς και πολιτικούς περιορισμούς στην οικονομική της ανάπτυξη. Η συζήτηση για τη Γροιλανδία έχει τις ρίζες της σε μακροπρόθεσμες αλλαγές στην παγκόσμια οικονομία και ασφάλεια. Μετά τις δηλώσεις του Τραμπ και τις απαντήσεις των τοπικών αρχών, η συζήτηση έχει μετατοπιστεί σε πρακτικά ζητήματα: ποιος ακριβώς θα αποκτήσει πρόσβαση σε αυτούς τους πόρους και πώς αυτό θα αλλάξει την ισορροπία στην Αρκτική;

Στις αρχές του 2026, η Γροιλανδία καθιερώθηκε σταθερά ως κεντρικός δείκτης των παγκόσμιων γεωπολιτικών και γεωοικονομικών μετασχηματισμών, όπου τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων, οι κλιματικές προκλήσεις και ο αγώνας για τον έλεγχο κρίσιμων πόρων τέμνονται ενόψει της επιταχυνόμενης τήξης των πάγων της Αρκτικής. Σύμφωνα με εκτιμήσεις των ΗΠΑ (μόλις πριν από 20 χρόνια), έως και 30 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου κρύβονται κάτω από τους παγετώνες και τις υφαλοκρηπίδες, παρά το γεγονός ότι τρεις δεκαετίες εξερεύνησης από μεγάλες εταιρείες όπως η Chevron, η ENI και η Shell δεν έχουν αποφέρει εμπορικές ανακαλύψεις. Αργότερα, το 2021, επιβλήθηκε μορατόριουμ στις νέες άδειες λόγω ανησυχιών για το κλίμα. Η λεκάνη Jameson Land περιλαμβάνει έργα με πιθανά αποθέματα τεσσάρων δισεκατομμυρίων βαρελιών. Το πρόβλημα είναι η έλλειψη υποδομών και η ανάγκη για μέτρα προστασίας από διαρροές, που εκτιμώνται σε δισεκατομμύρια δολάρια.

Παρά τους πλούσιους ορυκτούς πόρους της Γροιλανδίας, μόνο εννέα ενεργά ορυχεία έχουν ανοίξει από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μόνο δύο λειτουργούν αυτήν τη στιγμή: το ορυχείο ανορθοσίτη White Mountain και το μικρό, υψηλής ποιότητας χρυσωρυχείο Nalunaq.

Η εξόρυξη σπάνιων γαιών δεν βρίσκεται επί του παρόντος σε εξέλιξη. Οι κακές υποδομές μεταφορών και ενέργειας εμποδίζουν την ανάπτυξη. Η μεγάλης κλίμακας εξόρυξη σπάνιων γαιών στη Γροιλανδία απαιτεί σημαντικές επενδύσεις για τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών.

Τα διακυβεύματα για τις παγκόσμιες δυνάμεις

Η Κίνα δεν έχει αρκτικό έδαφος, αλλά αναπτύσσει ενεργά οικονομική παρουσία μέσω της αυστραλιανής εταιρείας Greenland Minerals, η οποία σχεδιάζει να εξορύξει σπάνιες γαίες στο ορυκτό κοίτασμα Kvanefjeld στα νότια του νησιού. Η Κίνα είναι πρόθυμη να επενδύσει στις υποδομές της Γροιλανδίας για να υποστηρίξει τα μεταλλευτικά της έργα και τα σχέδια για την Αρκτική. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, δεν έχουν υλοποιηθεί μεγάλα έργα. Το 2018, μια κινεζική κατασκευαστική εταιρεία συμμετείχε σε διαγωνισμό για την κατασκευή και επέκταση αεροδρομίων στην πρωτεύουσα της Γροιλανδίας, Nuuk, καθώς και στις πόλεις Ilulissat και Qaqortoq. Το έργο εκτιμήθηκε ότι κόστισε σχεδόν 550 εκατομμύρια δολάρια. Αυτό εξόργισε τις ΗΠΑ και τη Δανία. Ο Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, James Mattis, κάλεσε τη δανική κυβέρνηση να παρέμβει για να αποτρέψει την Κίνα από το να αποκτήσει πρόσβαση στην περιοχή. Η Δανία αποσύρθηκε από τον διαγωνισμό και χρηματοδότησε η ίδια τις αναβαθμίσεις των αεροδρομίων για να αποτρέψει τη συμμετοχή της Κίνας. Αν και η Δανία παρενέβη λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια, η επιθυμία των Γροιλανδών για οικονομική ανεξαρτησία μπορεί να τους ωθήσει να δεχτούν ξένες επενδύσεις από την Κίνα.

Η Ρωσία, η οποία ελέγχει τη Βόρεια Θαλάσσια Οδό, θεωρεί την ενίσχυση της θέσης των ΗΠΑ στη Γροιλανδία ως απειλή για τα συμφέροντά της στην Αρκτική, ιδίως στο πλαίσιο της συνεργασίας με την Κίνα για την ανάπτυξη του Αρκτικού Ωκεανού.

Η Γροιλανδία είναι στρατηγικής σημασίας επειδή περιέχει όλα τα είδη σπάνιων γαιών, συμπεριλαμβανομένου του νεοδυμίου και του δυσπρόσιου, τα οποία είναι απαραίτητα για ισχυρούς μαγνήτες σε ηλεκτρικά οχήματα και ανεμογεννήτριες. Περιέχει επίσης τέρβιο, το οποίο καθιστά τους μαγνήτες πιο ανθεκτικούς στη θερμότητα, και πρασεοδύμιο, το οποίο ενισχύει τις μαγνητικές τους ιδιότητες.

Ο ανταγωνισμός για βασικά ορυκτά αυξάνεται, καθώς οι χώρες επιδιώκουν να μειώσουν την εξάρτησή τους από τους προμηθευτές. Αυτό αυξάνει το ενδιαφέρον για κοιτάσματα σε απομακρυσμένες περιοχές όπου η εξόρυξη ήταν προηγουμένως ασύμφορη λόγω δύσκολων συνθηκών. Η Αρκτική είναι μια τέτοια περιοχή όπου η κλιματική αλλαγή και η γεωπολιτική επηρεάζουν τους πόρους σπάνιων γαιών της Γροιλανδίας και τη στρατηγική της θέση.

Η μεταλλευτική βιομηχανία επικεντρώνεται συνήθως σε προσβάσιμα κοιτάσματα με καλούς τεχνολογικούς δείκτες. Ωστόσο, τα ζητήματα εφοδιασμού έχουν αναγκάσει την επανεξέταση έργων που προσφέρουν οφέλη διαφοροποίησης, ακόμη και αν είναι πιο ακριβά. Οι κυβερνήσεις και οι εταιρείες αξιολογούν πλέον τα μεταλλευτικά έργα με βάση όχι μόνο τα οικονομικά οφέλη αλλά και τη στρατηγική ασφάλεια.

Η Γροιλανδία βρέθηκε στο προσκήνιο λόγω του Ψυχρού Πολέμου για την Αρκτική. Η Δανία απέκτησε κυριαρχία επί του νησιού το 1933, παραχώρησε αυτονομία το 1979 και μεταβίβασε τον έλεγχο των πόρων της στις τοπικές αρχές το 2009. Η εξωτερική πολιτική και η άμυνα, ωστόσο, παρέμειναν υπό τον έλεγχο της Κοπεγχάγης.

Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι οι ΗΠΑ χρειάζονται τη Γροιλανδία για λόγους εθνικής ασφάλειας. Οι βοηθοί του έχουν υπονοήσει ότι οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να κατασχέσουν δανέζικο έδαφος για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους. Αυτό υπογραμμίζει την άποψη της κυβέρνησης Τραμπ για την ασφάλεια των πόρων ως ζήτημα εθνικής σημασίας. Η Γροιλανδία περιέχει σιδηρομετάλλευμα, γραφίτη, βολφράμιο, παλλάδιο, βανάδιο, ψευδάργυρο, χρυσό, ουράνιο, χαλκό και πετρέλαιο. Αλλά τα στοιχεία σπάνιων γαιών έχουν προσελκύσει την μεγαλύτερη προσοχή. Οι ΗΠΑ ανησυχούν για την προμήθεια στοιχείων σπάνιων γαιών για την αμυντική και εμπορική βιομηχανία. Το 2024, οι ΗΠΑ κλιμάκωσαν την κατάσταση. Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε «την ανάγκη για αμερικανικό έλεγχο της Γροιλανδίας ως βασικό στοιχείο της άμυνας των ΗΠΑ» και μάλιστα απείλησε με στρατιωτική κατάληψη, προκαλώντας ανησυχία στην Ευρώπη. Χώρες της ΕΕ όπως η Γαλλία, η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιταλία τόνισαν ότι η Γροιλανδία ανήκει στους κατοίκους της και άρχισαν να συζητούν για μια ισχυρότερη στρατιωτική παρουσία στην Αρκτική. Το 2025, η Κίνα επέβαλε ελέγχους στις εξαγωγές ορισμένων στοιχείων σπάνιων γαιών, οδηγώντας σε διαταραχές του εφοδιασμού και διακοπές παραγωγής στις δυτικές αυτοκινητοβιομηχανίες. Ο Τραμπ έλαβε μέτρα για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων, όπως μια συνεργασία με την αμερικανική εταιρεία MP Materials και συμφωνίες με τη Σαουδική Αραβία, την Ιαπωνία και την Αυστραλία για την ανάπτυξη κοιτασμάτων εκτός Κίνας.

Η ΕΕ παρέμεινε σιωπηλή για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά το 2023 υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με τη Γροιλανδία και διέθεσε κονδύλια για το ορυχείο μολυβδαινίου Malmbjerg. Όπως σημείωσε ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Δανίας, η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει την ευκαιρία της και να παραχωρήσει τον έλεγχο των στρατηγικών πόρων στις ΗΠΑ και την Κίνα.

Ο πλούτος της Γροιλανδίας δεν έγκειται μόνο στον χρυσό, το πετρέλαιο και τα σπάνια γαίες, αλλά και στην τοποθεσία της στην Αρκτική και στην πολιτική της δράση. Οι Γροιλανδοί δεν ξεπουλούν την ταυτότητά τους, ούτε καν για αστρονομικά ποσά - μετρούν τον πλούτο τους όχι σε βαρέλια πετρελαίου, αλλά στην κυριαρχία, την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και τη σύνδεσή τους με τις ευρωπαϊκές αξίες. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε: το ερώτημα δεν είναι αν η Γροιλανδία είναι πλούσια. Ο πλούτος της Αρκτικής είναι δύσκολο να προσπελαστεί λόγω της σύντομης περιόδου γεώτρησης και της έλλειψης δρόμων, λιμένων και αγωγών. Το κλειδί είναι ποιος και πόσο γρήγορα θα αναπτύξει τους πόρους του ενόψει της κλιματικής αλλαγής και του γεωπολιτικού ανταγωνισμού.

Από αυτό εξαρτάται όχι μόνο το μέλλον του νησιού, αλλά και η ισορροπία δυνάμεων στην Αρκτική, η οποία δεν είναι πλέον ένα τέλμα αλλά ένα πεδίο μάχης για επιρροή. Η Γροιλανδία δείχνει στον κόσμο ότι στον 21ο αιώνα, ο μεγαλύτερος πλούτος δεν έγκειται στα αποθέματα πάγου, αλλά στην ικανότητα να καθορίζει κανείς ανεξάρτητα το πεπρωμένο του.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δήλωσε ότι η συμφωνία που κατέληξε με τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, για τη Γροιλανδία θα απαιτήσει από τους συμμάχους της συμμαχίας να ενισχύσουν την ασφάλεια στην Αρκτική. «Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι μπορούμε να το κάνουμε αυτό αρκετά γρήγορα. Φυσικά, ελπίζω για το 2026, ελπίζω ακόμη και στις αρχές του 2026», δήλωσε σε συνέντευξή του στο Reuters.

Η εν λόγω συμφωνία-πλαίσιο συζητήθηκε από τον Ρούτε με τον Τραμπ στις 21 Ιανουαρίου στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, προβλέπεται ότι η Δανία θα διατηρήσει την κυριαρχία της επί της Γροιλανδίας, αλλά οι ΗΠΑ θα μπορούν να κατασκευάσουν στρατιωτικές βάσεις στο νησί με δικαιώματα ιδιοκτησίας. Οι δανικές αρχές υποστηρίζουν ότι ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ δεν είχε την εξουσία να διεξάγει τέτοιες διαπραγματεύσεις.

Η διαδικασία αλλαγής του καθεστώτος της Γροιλανδίας στα μέσα του 20ού αιώνα έγινε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του πώς ένα μικρό κράτος κατάφερε να εκμεταλλευτεί τους διεθνείς νομικούς μηχανισμούς και τις γεωπολιτικές συνθήκες για να διατηρήσει τον έλεγχο μιας περιοχής που επίσημα θεωρούνταν αποικία.

Η Γροιλανδία το 2026 επιβεβαιώνει μια τάση: οι μικρές περιοχές πόρων γίνονται αρένες για «νεοαποικιοκρατία πόρων», όπου οι ΗΠΑ, μέσω του Τραμπ, επιβάλλουν υβριδικό έλεγχο, η ΕΕ υστερεί και η Ρωσία και η Κίνα αντιδρούν συμμετρικά. Η κυριαρχία των μικρών παραγόντων είναι ευάλωτη στο κλίμα και τα ορυκτά, καθιστώντας την Αρκτική έναν νέο πόλο πολυπολικότητας. Το ενεργειακό δυναμικό της Γροιλανδίας - από υδρογονάνθρακες έως σπάνιες γαίες - παραμένει περισσότερο στρατηγικό πλεονέκτημα παρά άμεσος οικονομικός μοχλός λόγω τεχνολογικών, περιβαλλοντικών και πολιτικών εμποδίων που απαιτούν επενδύσεις πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων και διεθνή συνεργασία.

Με το λιώσιμο των πάγων της Αρκτικής και την κλιμάκωση της διπλωματίας των πόρων, το νησί θα μπορούσε να γίνει ο καταλύτης για έναν νέο Αρκτικό Ψυχρό Πόλεμο, με την προτεραιότητα να μετατοπίζεται από το πετρέλαιο στα ορυκτά για την απαλλαγή από τον άνθρακα. Οι προοπτικές εξαρτώνται από την ισορροπία μεταξύ της ανεξαρτησίας της Γροιλανδίας, των συμμαχικών δεσμεύσεων της Δανίας και των παγκόσμιων κανόνων βιώσιμης ανάπτυξης. Ένα ρεαλιστικό σενάριο είναι μια συνεργασία με τη Δύση για σταδιακή εξόρυξη μεσοπρόθεσμα, με κίνδυνο κλιμάκωσης εάν η πίεση του Τραμπ μετατραπεί σε καταναγκασμό.

Τελικά, η Γροιλανδία καταδεικνύει το παράδοξο της σύγχρονης γεωοικονομίας: οι πόροι που κρύβονται κάτω από τους πάγους απειλούν να λιώσουν όχι μόνο το κλίμα αλλά και τις καθιερωμένες συμμαχίες, απαιτώντας από τους παγκόσμιους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής να επιδείξουν στρατηγική διορατικότητα για χάρη της συλλογικής ασφάλειας.

Πηγή: RT

 Απουσία γραπτής καταγραφής στο ημερολόγιο του λιμενικού σκάφους, λόγω τραυματισμού στο αριστερό χέρι του δεξιόχειρα (!) κυβερνήτη

Το πλήρωμα του Λ.Σ. 1077 επιμένει, σύμφωνα με πληροφορίες, στους ισχυρισμούς ότι η πορεία της προσφυγικής βάρκας άλλαξε ξαφνικά και τα δύο σκάφη από την παράλληλη θέση που διατηρούσαν μέχρι εκείνη τη στιγμή βρέθηκαν να συγκρούονται.

«Ο κυβερνήτης της λέμβου έστριψε αριστερά και αναπτύσσοντας ταχύτητα συγκρούστηκε στη δεξιά μας πλευρά», φέρονται να κατέθεσαν, επιμένοντας ακόμα ότι είχαν προηγηθεί όλα τα προβλεπόμενα προειδοποιητικά σήματα που αγνόησε το καταδιωκόμενο σκάφος. Από την πλευρά του ο κυβερνήτης απαντώντας για το θέμα της κάμερας δήλωσε ότι η κάμερα του σκάφους είναι μόνο θερμική για ανίχνευση στόχων και δεν διαθέτει κάρτα καταγραφής. Επίσης ισχυρίστηκε ότι η απουσία σχετικής γραπτής καταγραφής στο ημερολόγιο πλοίου οφείλεται στον τραυματισμό του στο αριστερό χέρι, αν και ο ίδιος είναι δεξιόχειρας.

Εξίσου ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι ο τραυματισμός του προήλθε εξαιτίας ακριβώς του γεγονότος ότι κρατούσε το πηδάλιο, σε αντίθεση με τον φερόμενο ως κυβερνήτη του προσφυγικού που δεν φέρει τραυματισμό στα χέρια, κάτι που αμφισβητεί ότι υπήρξε πράγματι ο κυβερνήτης.

Αιφνιδιασμός

Λίγα λεπτά πριν από το τραγικό περιστατικό στη Χίο, το Λιμενικό προσέγγισε άλλο σκάφος, ιστιοπλοϊκό, με τον ίδιο αθόρυβο και αιφνιδιαστικό τρόπο με τον οποίο, όπως αναφέρουν οι μαρτυρίες των επιζώντων, προσέγγισε το μοιραίο φουσκωτό των προσφύγων. Η μαρτυρία του κυβερνήτη του ιστιοπλοϊκού δείχνει ότι το Λιμενικό ακολουθεί πράγματι την επιχειρησιακή μέθοδο του αιφνιδιασμού, αντίθετα με τους ισχυρισμούς των ίδιων των λιμενικών και αντίθετα φυσικά με τα επιχειρησιακά πρωτόκολλα, που θέτουν σε απόλυτη προτεραιότητα την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του κυβερνήτη του ιστιοπλοϊκού, τα στοιχεία του οποίου βρίσκονται στη διάθεση της «Εφ.Συν.», το ιστιοπλοϊκό είχε ξεκινήσει από το λιμάνι και ακολουθούσε πορεία προς Βορρά, παράλληλη στις ακτές και σε απόσταση 1,5-2 μιλίων από αυτές.

«Ακουσα μόνο μια μηχανή σκάφους να μας πλησιάζει από την ακτή με κανονική ταχύτητα και είπα στον συνεπιβάτη μου να ετοιμαστεί για έλεγχο από το Λιμενικό. Σε λίγο άναψε ένας προβολέας που κυριολεκτικά μας τύφλωσε για αρκετή ώρα, σε σημείο που ενοχλήθηκα. Στη συνέχεια ο προβολέας έσβησε και είδα το περιπολικό που απομακρύνθηκε με κανονική ταχύτητα από εμάς, πάλι προς την ακτή. Κατάλαβα ότι μας είδαν δυο άτομα στο σκάφος και ότι έφυγαν. Μετά από λίγο σταμάτησαν πιο κοντά στην ακτή. Αργότερα, όταν πλησίασα πιο κοντά, είδα και ένα δεύτερο περιπολικό και θεώρησα ότι είχαν βρει μια βάρκα με πρόσφυγες», αναφέρει ο κυβερνήτης.

«Αδικη προφυλάκιση»

Προφυλακισμένος με κακουργηματικές κατηγορίες και με τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα βρίσκεται από το Σάββατο το βράδυ ο 31χρονος Μαροκινός που φέρεται ως ο κυβερνήτης του προσφυγικού σκάφους της πολύνεκρης τραγωδίας στη Χίο. Οι κατηγορίες που τον βαραίνουν είναι αυτές της παράνομης μεταφοράς αλλοδαπών, της πρόκλησης ναυαγίου και της παράνομης εισόδου με την επιβαρυντική περίπτωση της ύπαρξης θυμάτων.

Εξίσου σοβαρά όμως είναι και όσα αναφέρουν οι δύο συνήγοροι του κατηγορούμενου, οι οποίοι μετά από μια εξαντλητική διαδικασία τεσσάρων ωρών προχώρησαν σε δηλώσεις αμφισβητώντας τις κατηγορίες.

«Ο ίδιος δηλώνει αθώος για όλες τις κατηγορίες και δεν υφίστανται αποχρώσες ενδείξεις ενοχής», τόνισε ο πρώτος εξ αυτών, Αλέξης Γεωργούλης. Οπως εξήγησε, στα χέρια των δικαστικών αρχών υπάρχουν πέντε προανακριτικές καταθέσεις που δεν αναγνωρίζουν τον συγκεκριμένο ως τον κυβερνήτη του μοιραίου σκάφους, ενώ ανακλήθηκε ενώπιον των αρχών μία αναγνώριση που είχε δηλωθεί προανακριτικά.

«Ο ίδιος δηλώνει μεταφερόμενος και δεν δέχεται ότι οδήγησε το σκάφος», τόνισε ο δικηγόρος, συμπληρώνοντας ότι και οι έξι συμπληρωματικές καταθέσεις που ζήτησε και πήρε η ανακρίτρια είναι αρνητικές ως προς την αναγνώριση του κατηγορούμενου.

Αντίθετα, θετική ως προς την αναγνώριση του Μαροκινού φέρεται να είναι η μία προανακριτική κατάθεση. Πρόκειται για την κατάθεση του πατέρα τριών παιδιών, δύο που μεταφέρθηκαν με C-27 από τη Χίο στην Αθήνα το Σάββατο (μαζί με τον πατέρα) και νοσηλεύονται μαζί με άλλα παιδιά στο Νοσοκομείο Παίδων και ενός 12χρονου νεκρού παιδιού. Πριν από λίγες ημέρες θεωρούνταν αγνοούμενο, ωστόσο ο πατέρας του φέρεται να το αναγνώρισε τελικά ανάμεσα στους 15 νεκρούς της εγκληματικής τραγωδίας, ενώ η μητέρα του (και σύζυγος του τραγικού πατέρα) νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση στην εντατική του Νοσοκομείου Χίου.

Ο πατέρας με άλλους δύο γονείς μεταφέρθηκε στην Αθήνα. Οπως έγινε γνωστό, και οι τρεις πρόκειται να εξαιρεθούν από τη διαδικασία καταγραφής και παραμονής στη ΒΙΑΛ. Σύμφωνα με ορισμένες πληφορορίες, για αυτούς τους τρεις ενεργοποιήθηκε ήδη το πρωτόκολλο διαδικασίας παροχής ασύλου που αφορά θύματα ναυαγίου. Αν ισχύει η πληροφορία, ο κρίσιμος αυτός μάρτυρας ενδέχεται να μη δώσει ποτέ το «παρών» στη δίκη που θα ακολουθήσει, όπως έχει γίνει και σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν.

Οσον αφορά τον κατηγορούμενο Μαροκινό, ερωτώμενος από την ανακρίτρια για τις συνθήκες που οδήγησαν στη φονική σύγκρουση, δήλωσε και αυτός ότι την ευθύνη τη φέρει το Λιμενικό.

«Ολοι οι μάρτυρες που ρωτήθηκαν από την ανακρίτρια δήλωσαν ότι την ευθύνη της σύγκρουσης την έχει το Λιμενικό», υπογράμμισε ο κ. Γεωργούλης. «Ολοι λένε ότι δεν υπήρξε κανένα σήμα, καμία προειδοποίηση, κανένα φλας, κανένας φάρος, κανένα φως. Μόνο μια σύγκρουση όταν έπεσε πάνω τους το λιμενικό σκάφος», τόνισε ο Δημήτρης Χούλης. «Μάλιστα λένε ότι πήγαιναν ευθεία, δεν έστριψαν ούτε δευτερόλεπτο», είπε αφήνοντας αιχμές για προειλημμένη απόφαση όσον αφορά την προφυλάκιση του Μαροκινού.

Ο κ. Χούλης δήλωσε συντετριμμένος από την άδικη προφυλάκιση καθώς και από το γεγονός ότι οι ίδιοι που προκάλεσαν το δυστύχημα, καλούνται να το διερευνήσουν. «Οι λιμενικοί που προκάλεσαν το ατύχημα, κυκλοφορούν ελεύθεροι και ένα θύμα τους μπαίνει στη φυλακή. Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά. Το ζήσαμε και στην Πύλο. Σήμερα οι ανακριτές πήραν έξι καταθέσεις και κανείς δεν αναγνώρισε τον κατηγορούμενο αλλά παρ’ όλα αυτά προφυλακίστηκε. Είναι άδικο και για τον κόπο τους. Αν είναι να παίρνουμε αποφάσεις για να ικανοποιήσουμε το κοινό περί δικαίου αίσθημα, τότε δεν χρειάζονται οι προανακριτικές πράξεις». Και σημείωσε ότι αποτελεί πρακτική του Λιμενικού η αποτροπή και ο εμβολισμός, ενώ παρέδωσε στικάκι με υλικό από ανάλογο περιστατικό καλώντας τα τηλεοπτικά δίκτυα να το προβάλουν.

Ο περίεργος «φράχτης» Αδώνιδος

Σε ακόμα μια επίδειξη αυταρχισμού προχώρησε ο Αδωνις Γεωργιάδης που, μετά την αποτυχημένη, όπως αποδείχτηκε, προσπάθεια δημιουργίας «υγειονομικής ζώνης» γύρω από τα θύματα της τραγωδίας της 3ης Φεβρουαρίου στη Χίο, επιχειρεί να κάνει το ίδιο και στο Νοσοκομείο Παίδων Αθηνών, εκεί όπου έχουν μεταφερθεί για περαιτέρω νοσηλεία έξι παιδιά (το ένα ασυνόδευτο) με τρεις γονείς συνοδούς. Εκεί προσπάθησαν να τους επισκεφτούν συλλογικότητες Αφγανών που ζουν στην Αθήνα, μεταξύ των οποίων και η βουλεύτρια της Νέας Αριστεράς Βασιλική Κατριβάνου. Ωστόσο η είσοδος τους απαγορεύτηκε κατ’ εντολή του υπουργού Υγείας Αδώνιδος Γεωργιάδη.

«Τα νοσοκομεία είναι χώροι νοσηλείας και όχι πολιτικού σόου και ιδεολογικού ακτιβισμού. Αρνηθήκαμε την είσοδο και ξεκαθαρίζω σε όλους ότι δεν θα επιτρέψω τα νοσοκομεία να χρησιμοποιούνται από καμμία συλλογικότητα, κόμμα ή οτιδήποτε άλλο για ψήφους. Οταν με το καλό τα παιδιά πάρουν εξιτήριο, ας τα δουν όπου νομίζουν», ανέφερε ο ίδιος σε ανάρτησή του.

Τρίτωσε το έγκλημα

Δεν είναι η πρώτη φορά που η αμφιλεγόμενη δράση του Λιμενικού στο πεδίο του προσφυγικού αφήνει πίσω της νεκρούς και τραυματίες. Με μια πρόχειρη αναζήτηση και πέραν της Πύλου και του Φαρμακονησίου, ανασύραμε ακόμα δύο περιπτώσεις σε Χίο και Ρόδο. Κοινός παρονομαστής όλων, οι κλειστές κάμερες και η προσπάθεια του Λ.Σ. να χρεωθούν όλες οι ευθύνες στους κυβερνήτες.

Παλαιότερη από τις τρεις, αυτή στη Χίο, όταν τα ξημερώματα της Παρασκευής 20 Οκτωβρίου 2023 περιπολικό του Λιμενικού προσέγγισε σκάφος με 21 επιβάτες, στην πλειονότητά τους Σύροι. Ακολούθησε σύγκρουση με θύμα έναν πατέρα τριών παιδιών, του οποίου ο θώρακας συνεθλίβη, ενώ ακόμα τρεις τραυματίστηκαν σοβαρά.

Οπως μάλιστα αναφέρει το News 24/7 που ανέσυρε την υπόθεση, τα θύματα κατήγγειλαν ότι το περιπολικό σκάφος τούς εμβόλισε. Αργότερα οι πραγματογνώμονες διαπίστωσαν ότι το φουσκωτό των προσφύγων «είχε στη δεξιά πλευρά του, κοντά στην πλώρη, ένα κάθετο σκίσιμο περίπου 35 εκατοστών και οριζόντιο χτύπημα πάνω στο κατάστρωμα, γεγονός που ενίσχυε το σενάριο το σκάφος του Λιμενικού να “καβάλησε” το φουσκωτό».

Τα θύματα υπέβαλαν μήνυση, ωστόσο τόσο τα ηχητικά όσο και τυχόν οπτικό υλικό δεν παραδόθηκαν ποτέ στις δικαστικές αρχές. Από την πλευρά τους οι λιμενικοί υποστήριξαν ακόμα μια φορά την πρόθεση του προσφυγικού να τους εμβολίσει με αλλαγή πορείας.

Στη δίκη που ακολούθησε με κατηγορούμενο τον συλληφθέντα ως διακινητή, οι λιμενικοί εν τέλει παραδέχτηκαν ότι έκαναν κύκλους γύρω από το φουσκωτό και ότι θα ήταν ανούσιο να κάνει κάτι τέτοιο καθώς το λιμενικό σκάφος ήταν κατά πολύ ισχυρότερο. Η μήνυση των θυμάτων απορρίφθηκε και δεν εξετάστηκε ποτέ.

Στη Ρόδο στις 20 Δεκεμβρίου 2024 σκάφος του Λ.Σ. συγκρούστηκε με ταχύπλοο διακινητών.

Στην ουσία πέρασε από πάνω τους με την προπέλα του λιμενικού σκάφους να τεμαχίζει κυριολεκτικά οχτώ ανθρώπους, να τραυματίζει βαριά ακόμα τέσσερα άτομα ενώ ένα μικρό κορίτσι κηρύχτηκε αγνοούμενο. Τότε η επίσημη εκδοχή ήταν ότι ο κυβερνήτης του προσφυγικού πραγματοποίησε αυτοκτονική μανούβρα που έφερε το σκάφος του στην πλώρη του λιμενικού με τα φρικτά αποτελέσματα. Τελικά η υπόθεση έκλεισε με την ομολογία των δύο συλληφθέντων που πήραν την πλήρη ευθύνη του τραγικού περιστατικού.

Την «καραμέλα» των διακινητών αναμασά και ο πρωθυπουργός

Με μια γενικόλογη αναφορά «κανείς δεν μένει ασυγκίνητος μπροστά σε τόσες ανθρώπινες απώλειες» προσπέρασε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης την εγκληματική απώλεια 15 προσφύγων στη Χίο κι αυτό αφού αναφέρθηκε σε έργα αναβάθμισης υποδομών στα συνοριακά περάσματα στον Εβρο «για την εθνική ασφάλεια και τον καλύτερο έλεγχο των συνόρων».

Ο κ. Μητσοτάκης παρέλειψε να πει ότι τα έργα στα σύνορα, που στερούν την πρόσβαση στη διαδικασία ασύλου από πρόσφυγες που θέλουν να ζητήσουν καταφύγιο στην Ευρώπη, στέλνουν στην αγκαλιά των διακινητών τους πρόσφυγες. Κατά τα άλλα υποσχέθηκε «μηδενική ανοχή» στους διακινητές που αδιαφορούν για τη ζωή των προσφύγων, «όπως δυστυχώς φάνηκε άλλη μια φορά […] στη Χίο», αναφέρθηκε ευθύς αμέσως σε μέλη ΜΚΟ με εγκληματική δραστηριότητα, στοχοποιώντας εμμέσως πλην σαφώς τους υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και υποσχέθηκε έρευνα «με απόλυτη διαφάνεια» για τη Χίο, την ώρα που έσπευδε να δηλώσει απόλυτη στήριξη στο Λιμενικό τονίζοντας «την αυταπάρνηση με την οποία τα στελέχη του Λιμενικού Σώματος επιτελούν το πατριωτικό τους καθήκον, φυλάσσοντας τα θαλάσσια σύνορα και σώζοντας ανθρώπινες ζωές».

Είναι που υποσχόταν στο CNN έρευνα για το βίντεο των New York Times το οποίο καταγράφει επαναπροώθηση, όπως και έρευνες για την Πύλο και για άλλες θανάσιμες επιχειρήσεις που είτε δεν γίνονται, είτε αποτελούν προπέτασμα καπνού για την πιο κραυγαλέα συγκάλυψη, όπως το διαπιστώνουν ανοιχτά πια οι διεθνείς έρευνες του αξιωματούχου Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Frontex, ο Συνήγορος του Πολίτη, η εισαγγελέας του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Παλιά του τέχνη κόσκινο η συγκάλυψη του κ. Μητσοτάκη.

Πηγή: efsyn