Γνωστός Ρώσος αναλυτής εκτιμά πως παρά τις διαπραγματεύσεις, η Ουάσιγκτον θα εκτελέσει επίθεση στο Ιράν, το οποίο θα πρέπει να τα παίξει όλα για όλα, καθώς δεν έχει τίποτα να χάσει.

Την Τρίτη 2 Ιανουαρίου, η Τεχεράνη, ανακοίνωσε ότι προετοιμάζεται για συνομιλίες με την Ουάσιγκτον, ειδικά για το πρόγραμμα πυρηνικής ενέργειας της χώρα. «Αν καταλήξουνε σε συμφωνία ο Αμερικανός πρόεδρος απείλησε ξανά ότι «πιθανόν θα γίνουν άσχημα πράγματα». Για κάποιους αναλυτές όμως, ο πόλεμος είναι προδιαγεγραμμένος και το Ιράν δεν έχει τίποτα να χάσει, παρά να διεξάγει ολοκληρωτικό πόλεμο.

Όσο υποτίθεται θα διεξάγονται όμως διαπραγματεύσεις, η ενίσχυση των αμερικανικών δυνάμεων συνεχίζεται με μαχητικά F-35A, EA-18 Growler -που τυφλώνουν τα συστήματα αεράμυνας- αντιαεροπορικά THAAD και όχι μόνο.

Για τον Ρώσο αναλυτή Αλεξάντερ Τιμόχιν, όμως, το παραπάνω τελεσίγραφο του Τραμπ είναι ψέμα.

«Δυστυχώς, το Ιράν βρέθηκε σε απελπιστική κατάσταση. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της αμερικανικής προσέγγισης είναι ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποιούν τις διαπραγματεύσεις ως όπλο ή ως τρόπο να παρατείνουν τον πόλεμο, ως τρόπο να εξαπατήσουν έναν ανόητο αντίπαλο, αλλά ποτέ ως πραγματικές διαπραγματεύσεις».

Απελπιστική κατάσταση για Ιράν

Ο ίδιος περιγράφει μια απελπιστική κατάσταση για τις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, η οποία όμως μπορεί να αποτελέσει και ισχυρό χαρτί στον πόλεμο.

Αρχικά εκτιμά ότι το Ιράν δεν έχει καμία πιθανότητα να επιφέρει μια αποφασιστική ήττα. Ο πυραυλικός πόλεμος που διεξήγαγε το καλοκαίρι του 2025 απαιτεί τεράστιο αριθμό πυραύλων και ο Ρώσος ειδικός εκτιμά ότι το Ιράν, αν και διαθέτει τις τεχνολογικές δυνατότητες, δεν θα έχει αρκετό χρόνο για να ξεκινήσει.

«Για να προκληθεί σοβαρή ζημιά στις ΗΠΑ, χρειάζεται μεγάλο απόθεμα τέτοιων πυραύλων, και ένα πλήγμα σε έναν ή περισσότερους αμερικανικούς στόχους θα προκαλέσει μόνο οργή».

Στη συνέχεια υποστηρίζει ότι τα επιθετικά drones, όπως το Shahed-136, είναι αποτελεσματικά εναντίον ενός αντιπάλου όπως η Ουκρανία, όχι απέναντι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Στον Πόλεμο των 12 Ημερών «οι Ισραηλινοί κατέρριψαν σχεδόν όλα αυτά τα drones χρησιμοποιώντας μικρό αριθμό επιθετικών ελικοπτέρων. Ένα μαζικό πλήγμα των Shahed μπορεί να λειτουργήσει εναντίον αμερικανικών βάσεων, αλλά πρέπει να εκτοξευθεί ένα πραγματικά μεγάλο σμήνος αυτών των drones — περισσότερα από όσα μπορεί να καταρρίψει ο αντίπαλος».

Φαντασιώσεις

Επίσης, ο Ρώσος αναλυτής είναι πεπεισμένος ότι τα ιρανικά συστήματα αεράμυνας είναι άχρηστα απέναντι σε αμερικανικά και ισραηλινά αεροσκάφη. «Το Ιράν μπορεί να μπορέσει να χρησιμοποιήσει μαχητικά, αλλά μόνο όπου μπορούν να κρυφτούν στις πτυχές του εδάφους όταν πετούν προς την περιοχή επιχειρήσεων. Σε μικρές ποσότητες, με χαμηλή πιθανότητα επιτυχίας και με τον υψηλότερο κίνδυνο απώλειας. Και ακόμη κι αν το Ιράν καταρρίψει κάποια εχθρικά αεροσκάφη, αυτό δεν θα επηρεάσει την πορεία των εχθροπραξιών».

Επιπλέον θεωρεί φαντασιώσεις ότι ιρανικά drones ή υποβρύχια θα πλήξουν ένα αμερικανικό αεροπλανοφόρο. «Τέτοιες κινήσεις εναντίον του αμερικανικού ναυτικού είναι άχρηστες και θα οδηγήσουν σε τίποτα άλλο παρά σε απώλειες» λέει θυμίζοντας πως όταν «οι Ιρανοί πολέμησαν τους Αμερικανούς στη θάλασσα το 1988 και κατασφάχτηκαν από γελοία μικρές αμερικανικές δυνάμεις».

Τέλος, εντοπίζει σοβαρότατες αδυναμίες στην ιρανική διοίκηση, η οποία λαμβάνει αποφάσεις εκ των προτέρων, καθιστώντας τις ίδιες προβλέψιμες. Το Ιράν μπορεί μόνο να ονειρεύεται μια δυτική προσέγγιση στη στρατιωτική διοίκηση, όπου οποιοδήποτε πρόβλημα προκύπτει ξαφνικά δεν κρύβεται, αλλά αμέσως διατυπώνεται και αρχίζει να επιλύεται.

Οπότε όλα έχουν τελειώσει για το Ιράν;

Τι διαθέτει το Ιράν

Το ισχυρότερο όπλο του Ιράν είναι πρωτίστως του πυραυλικό του οπλοστάσιο, σύμφωνα με τον Τιμόχιν.

«Όσο αποτελεσματικά κι αν είναι τα αμερικανικά πλοία ως μέσο αεράμυνας, μπορεί κανείς είτε να τα κατακλύσει με σμήνος πυραύλων, είτε να λάβει άλλα μέτρα για να δυσκολέψει την πυραυλική άμυνα. Εκτός από βαλλιστικούς πυραύλους, το Ιράν διαθέτει και έναν αριθμό πυραύλων κρουζ» λέει.

Το δεύτερο πλεονέκτημα, συνεχίζει ο ίδιος είναι ότι ο ιρανικός στρατός είναι έτοιμος να θυσιαστεί, διεξάγοντας ακόμα και επικίνδυνες αποστολές αυτοκτονίας, κυρίως μέσω των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC). «Το Ιράν διαθέτει στρατό οργανωμένο και εκπαιδευμένο όχι όπως οι στρατιώτες του IRGC, αλλά σύμφωνα με δυτικές μεθόδους. Και αυτός ο στρατός έχει καλά εκπαιδευμένες ειδικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένων βατραχανθρώπων, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για δολιοφθορά σε εχθρικούς στόχους».

Μαζικά πυραυλικά πλήγματα

Στην συνέχεια, η ανάλυση της Vzglyad υπογραμμίζει ουσιαστικά πως οι χερσαίες εγκαταστάσεις αντιπλοϊκών πυραύλων του Ιράν και οι πληρεξούσιες δυνάμεις στο Ιράκ αποτελούν έναν συνδυασμό εξαιρετικά επικίνδυνο για τους Αμερικανούς-Ισραηλινούς.

Έτσι, μπορεί πρώτον να πλήξει με μαζικά πλήγματα τις αμερικανικές βάσεις. «Για να το κάνει, πρέπει να βγάλει όσο το δυνατόν περισσότερους πυραύλους εκτός κινδύνου εκ των προτέρων, να τους διασπείρει και να τους καμουφλάρει, ώστε να μην μπορούν να καταστραφούν από πολλαπλά αεροπορικά πλήγματα. Έπειτα να επιτεθεί σε όλες τις διαθέσιμες αμερικανικές βάσεις, χρησιμοποιώντας πυραύλους σε τέτοιες ποσότητες ώστε οι Αμερικανοί να μην μπορούν να τους καταρρίψουν».

Δεύτερον, οι επιθέσεις των Shahed πρέπει να συγχρονιστούν με τα πυραυλικά πλήγματα. «Ο αντίπαλος πρέπει να βρεθεί μπροστά στην επιλογή σε ποιο πλήγμα να δώσει προτεραιότητα».

Τρίτον, προτείνει, δολιοφθορές σε εχθρικό έδαφος, σε γειτονικές χώρες. «Μπορεί να είναι μικρής κλίμακας, αλλά θα αναγκάσουν τον αντίπαλο να επιβαρυνθεί και να σπαταλήσει ενέργεια στην αντιμετώπισή τους» λέει. Για παράδειγμα, η οργάνωση Kataib Hezbollah στο Ιράκ «πρέπει να λάβει όσο το δυνατόν περισσότερα όπλα μεγάλου βεληνεκούς, κάτι που θα έδινε σε αυτούς τους σχηματισμούς τη δυνατότητα να πλήττουν αμερικανικά στρατεύματα από μεγάλη απόσταση και, μόλις αρχίσουν οι εχθροπραξίες, να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον αμερικανικών βάσεων».

Παντού νάρκες

Τέταρτον, το Ιράν πρέπει να αρχίσει να ποντίζει νάρκες στο Στενό του Ορμούζ, μπλοκάροντας τις προμήθειες πετρελαίου προς την παγκόσμια αγορά και εκτοξεύοντας τις τιμές. Αυτό θα καταστήσει την αμερικανική επιχείρηση εξαιρετικά τοξική για όλους τους καταναλωτές πετρελαίου στον κόσμο και θα δημιουργήσει σοβαρή πίεση στις ΗΠΑ. «Το Ιράν διαθέτει εκατοντάδες μικρά ταχύπλοα σκάφη ως μέρος των ναυτικών δυνάμεων του IRGC, τα πληρώματά τους είναι εκπαιδευμένα να ποντίζουν θαλάσσιες νάρκες, και το Ιράν έχει πολλές από αυτές τις νάρκες».

Μπορεί η ναρκοθέτηση να κοστίσει ανθρώπινες ζωές και στις ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, αλλά ο Αλεξάντερ Τιμόχιν, επικαλούμενο της αυτοθυσία των Ιρανών τονίζει πως «όσο κι αν βυθίζονται μηχανοκίνητα σκάφη φορτωμένα με νάρκες, περισσότερα πρέπει να επιστρέφουν στη θάλασσα».

Καθώς ο πόλεμος ναρκοθέτησης θα αναγκάσει τις αμερικανικές δυνάμεις να λάβουν μέτρα ναρκαλιείας, και να διέρχονται από σημεία που θέλουν οι Ιρανοί, δηλαδή εκεί που μπορούν να χρησιμοποιήσουν αντιπλοϊκούς πυραύλους από την ακτή. «Αν το στενό μπλοκαριστεί, ιρανικά μίνι-υποβρύχια θα μπορούν να διασχίσουν τον Περσικό Κόλπο, διασφαλίζοντας ενέργειες δολιοφθορέων και επίσης ποντίζοντας κρυφά νάρκες».

Μια άλλη δυνατότητα, σύμφωνα με τον Ρώσο, είναι να εμπορικό πλοίο του Ιράν να εξοπλιστεί με πολλά drones και ομάδα ειδικών δυνάμεων  και να χτυπήσει τη βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεκανό μόλις αρχίσουν οι εχθροπραξίες. «Και εδώ, προσωπικό έτοιμο να θυσιαστεί θα μπορούσε να αποδειχθεί χρήσιμο».

Με τέτοια μέτρα, καταλήγει ο ειδικός, θα είναι δυνατό να ελεγχθεί η κλιμάκωση του πολέμου, παραχωρώντας στις ΗΠΑ την υπεροχή στον αέρα και χωρίς τις νικήσει.

Κοντολογίς, όλοι μπορεί να χάσουν, αλλά κανείς δεν θα κερδίσει τον πόλεμο. «Το Ιράν δεν έχει επιλογή, θα πρέπει να πολεμήσει. Και επειδή δεν έχει τίποτα να χάσει, καλύτερα να ανεβάσει το διακύβευμα στα όρια και να μετατρέψει τον πόλεμο σε ολοκληρωτικό».

του Ταρίκ Αλί

Το BBC προφέρεται στην Παλαιστίνη ως «Μπίμπι Σι» (Ναι Μπίμπι)

30 Ιανουαρίου 2026: Αρκετοί άνθρωποι αντέδρασαν υποτιμητικά στην επιβεβαίωση του ισραηλινού στρατού ότι τα στοιχεία για τον αριθμό των θυμάτων που παρέχει το Υπουργείο Υγείας της Γάζας, το οποίο διοικείται από τη Χαμάς, είναι ακριβή.

Κάποιοι το έκαναν με το επιχείρημα ότι τα δεδομένα σχετικά με τη Γενοκτονία της Γάζας δεν χρειάζονται επικύρωση από εκείνους που διέπραξαν τη γενοκτονία και φέρουν άμεση ευθύνη για αυτά τα θύματα.

Άλλοι υποστήριξαν ότι η ισραηλινή επιβεβαίωση έγινε για λόγους στρατηγικούς. Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, ο σκοπός του Ισραήλ ήταν να παγιώσει τους τρέχοντες αριθμούς που παρήγαγε το Υπουργείο Υγείας και, με αυτόν τον τρόπο, να απαξιώσει τα πολύ υψηλότερα στοιχεία θυμάτων που μπορούν να αποδοθούν άμεσα στη γενοκτονική στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ.

Συγκεκριμένα, τα δεδομένα του Υπουργείου Υγείας δεν περιλαμβάνουν τις πολλές χιλιάδες νεκρών που είναι θαμμένοι κάτω από τα ερείπια, επειδή αυτοί δεν έχουν επαληθευτεί σύμφωνα με τo αυστηρό πρωτόκολλο του Υπουργείου, το οποίο τηρείται υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες που μπορεί να φανταστεί κανείς.

Τα δεδομένα επίσης αποκλείουν θύματα της Γενοκτονίας της Γάζας που δεν σκοτώθηκαν ως άμεσο αποτέλεσμα ισραηλινών στρατιωτικών επιχειρήσεων. Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται όσοι πέθαναν από πείνα, έκθεση σε ασθένειες, την παρεμπόδιση της παροχής ιατρικών προμηθειών και παρόμοια αίτια. Ο αριθμός τους αναμένεται να αυξηθεί -ίσως δραματικά- κατά το επόμενο έτος, ειδικά εάν οι συνθήκες παραμείνουν αμετάβλητες.

• Το Ισραήλ έχει πλέον επισήμως καταγραφεί να επιβεβαιώνει ότι τα δεδομένα του Υπουργείου Υγείας της Γάζας δεν είναι απλώς αξιόπιστα, αλλά πιο αξιόπιστα από τα δικά του — ή, ακριβέστερα, αξιόπιστα σε αντίθεση με τα δικά του. Με αυτόν τον τρόπο, το Ισραήλ επιβεβαιώνει ότι η σταθερή και συστηματική εκστρατεία του για την απαξίωση του Υπουργείου και των δεδομένων του δεν ήταν τίποτε άλλο παρά άσκηση προπαγάνδας. Υπό αυτές τις συνθήκες, η μόνη εύλογη εξήγηση για την προπαγανδιστική εκστρατεία του Ισραήλ είναι η άρνηση της γενοκτονίας.
• Αν κάποιος επιμένει, όπως πολλοί έχουν κάνει, να παίρνει κατά γράμμα τους ισχυρισμούς του Ισραήλ ότι το Υπουργείο Υγείας της Γάζας αποτελεί «επιχείρηση της Χαμάς», τότε το Ισραήλ επιβεβαιώνει δημόσια ότι τα δεδομένα που παράγονται από τη Χαμάς δεν είναι απλώς αξιόπιστα και έγκυρα, αλλά περισσότερο έγκυρα από τα δικά του.
• Η σημασία της παραδοχής του ισραηλινού στρατού δεν έγκειται στην αποδοχή των αριθμών του Υπουργείου Υγείας, αλλά στην επιβεβαίωση της αξιοπιστίας, της φερεγγυότητας και του επαγγελματισμού του Υπουργείου. Με απλά λόγια, μπορούμε πλέον, με μια περιφρονητική κίνηση του χεριού, να απορρίπτουμε με βεβαιότητα κάθε μελλοντική προσπάθεια του Ισραήλ να απαξιώσει τα δεδομένα του Υπουργείου καθώς αυτά αναθεωρούνται, όπως και κάθε νέα εκστρατεία επίθεσης κατά του Υπουργείου, όταν αυτό δημοσιεύει δεδομένα για έμμεσους θανάτους στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης Γενοκτονίας της Γάζας. Από εδώ και στο εξής, λοιπόν, το Υπουργείο -και κανένας άλλος φορέας, και σίγουρα όχι το Ισραήλ- αποτελεί το πρότυπο για τα δεδομένα σχετικά με τις παλαιστινιακές απώλειες στη Λωρίδα της Γάζας.
• Εξίσου σημαντικό είναι ότι η δήλωση του Ισραήλ έχει εκθέσει τη λεγεώνα των απολογητών και υποτακτικών του, οι οποίοι πήραν το σύνθημά τους από την εκστρατεία του και, κατ’ εντολήν του, επιδόθηκαν σε κατασκευασμένη «έρευνα» και εξέδωσαν δικές τους δόλιες εκθέσεις. Οι τσαρλατάνοι της γενοκτονίας πρέπει τώρα να απαξιωθούν τόσο πλήρως, ώστε τα μέλη τους να μην ληφθούν ποτέ ξανά στα σοβαρά.
• Ίσως το σημαντικότερο απ’ όλα, η δήλωση του ισραηλινού στρατού αποκάλυψε επίσης τη δειλή συνενοχή των μέσων ενημέρωσης -με πρώτο και κύριο το Bibi Si!- στη Γενοκτονία της Γάζας. Το Bibi Si! και άλλοι, όχι απλώς περιστασιακά αλλά ως ζήτημα πολιτικής και προκειμένου να κατευνάσουν το Ισραήλ και τους απολογητές της γενοκτονίας, επιδίωκαν συστηματικά να υπονομεύσουν την αξιοπιστία και τα δεδομένα που παρήγαγε το Υπουργείο Υγείας. Αυτό το έκαναν, για παράδειγμα, συνδέοντας σχεδόν πάντα το Υπουργείο Υγείας με τη Χαμάς, προβάλλοντας τακτικά σκεπτικισμό και καχυποψία για το έργο και τα δεδομένα του, ενώ ταυτόχρονα και κατά κανόνα -και πάλι για να κατευνάσουν το Ισραήλ και τους απολογητές του- αγνοούσαν πλήρως το ιστορικό του ισραηλινού στρατού σε συστηματικές πλαστογραφίες και κατασκευές.

Το πώς πρέπει να αντιμετωπιστούν τα μέσα ενημέρωσης που έχουν καταβάλει κάθε προσπάθεια να αποδείξουν ότι είναι -πέρα από κάθε δυνατότητα λύτρωσης- εθισμένα στον κατευνασμό του Ισραήλ και ανίκανα να αποδεχθούν τη λογοδοσία, είναι ένα πιο δύσκολο ερώτημα.

Πηγή: infowar

Ο Έλον Μασκ έχει περιορίσει την ταχύτητα των drones χρησιμοποιώντας το Starlink, αλλά Ρώσοι ειδικοί βρίσκουν τρόπους να το παρακάμψουν. Η κατάσταση για την Ουκρανία είναι πολύ πιο περίπλοκη.

Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις χρησιμοποιούν τερματικά Starlink ως κεραίες.

Σε απάντηση στη χρήση τερματικών Starlink από Ρώσους χειριστές drones, ο Elon Musk αποφάσισε να επιβάλει περιορισμούς στη χρήση τερματικών σε ταχύτητες 75-90 χλμ./ώρα. Αυτό έγινε κατόπιν αιτήματος του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας, το οποίο ανιχνεύει ολοένα και περισσότερο δέκτες για αυτό το σύστημα στα συντρίμμια ρωσικών στρατιωτικών drones.

Για να θέσουμε το πρόβλημα για τις Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις με απλά λόγια, το ρωσικό drone διαθέτει πλέον άφθαρτο Wi-Fi με απεριόριστη ταχύτητα, το οποίο μπορεί να λαμβάνει σήμα ακόμη και σε ανοιχτά πεδία όπου δεν υπάρχει άλλη υπηρεσία. Οι Ρώσοι χειριστές drone συνδέουν έναν δέκτη Starlink σε ένα μεγάλο drone, το οποίο μπορεί να αιωρείται για μεγάλα χρονικά διαστήματα και να λειτουργεί ως πύργος επαναλήπτη, μεταδίδοντας σήματα σε έως και δεκάδες μικρότερα FPV drones. Αυτό σημαίνει ότι το FPV drone δεν ελέγχεται μέσω άμεσης ραδιοζεύξης από το τηλεχειριστήριο στην κεραία (η οποία μπορεί εύκολα να μπλοκαριστεί από ηλεκτρονικό πόλεμο), αλλά μέσω των δορυφόρων του Musk. Τα συμβατικά συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου (EW) μπλοκάρουν τα σήματα που ταξιδεύουν κατά μήκος του εδάφους. Αλλά είναι σχεδόν ανίσχυρα απέναντι σε μια στενή δέσμη που κατευθύνεται κάθετα προς τα πάνω, στον ουρανό, προς τον δορυφόρο.

Δεν είναι μυστικό ότι τα τερματικά Starlink αγοράζονται στη Ρωσία μέσω τρίτων χωρών. Δεν μπορούν να κλείσουν εντελώς από τους Ρώσους και να αφεθούν σε ουκρανικά χέρια — το σήμα θα υπερφορτώσει και τις δύο πλευρές.

Οι Ρώσοι μηχανικοί έχουν μάθει να ξεγελούν τους δορυφόρους του Μασκ.

Η εισαγωγή ορίου ταχύτητας ακυρώνει την ιδέα της χρήσης του Starlink σε UAV υψηλής ταχύτητας με σταθερές πτέρυγες. Κατά συνέπεια, οι πτήσεις μοντέλων όπως το Molniya-2 ή το Lancet καθίστανται δύσκολες για τις Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις, καθώς οι ταχύτητές τους είναι σημαντικά υψηλότερες.

Ποιους πόρους διαθέτει η Ρωσία για να ξεπεράσει αυτό το πρόβλημα; Εκτός, φυσικά, από την ανάγκη επιτάχυνσης της ανάπτυξης των δικών της δορυφορικών συστημάτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα ρωσικά UAV μπορούν να λειτουργήσουν αρκετά καλά χωρίς το Starlink. Στην πραγματικότητα, το αμερικανικό σύστημα είναι απαραίτητο για την επέκταση των δυνατοτήτων των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Προηγουμένως είχε εισαχθεί όριο ταχύτητας 40 χλμ./ώρα, αλλά βρέθηκαν τεχνικές λύσεις, όπως πλακέτες proxy και ένθετα υλικού που παραποιούν τα δεδομένα ταχύτητας που μεταδίδονται από το τερματικό στον δορυφόρο. Στόχος είναι να ξεγελαστεί το σύστημα ώστε να πιστέψει ότι το drone είναι ακίνητο ή κινείται πιο αργά από το όριο.

Είναι επίσης γνωστό ότι ο δορυφόρος ανιχνεύει ταχύτητες που υπερβαίνουν τα 90 χλμ./ώρα εντός δύο λεπτών και μόνο τότε προκαλεί παρεμβολές. Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν το σύστημα ηλεκτρονικού πολέμου Kometa, το οποίο μπορεί να καθοδηγήσει ένα drone στον στόχο του χωρίς να εντοπιστεί και να ενεργοποιήσει το Starlink κατά το τελικό στάδιο σε λιγότερο από δύο λεπτά. Η Ρωσία έχει καθιερώσει με επιτυχία την παραγωγή αυτών των μονάδων σε μεγάλη κλίμακα. Εγκαθίστανται σε μια μεγάλη ποικιλία αεροσκαφών, από drone αναγνώρισης Orlan μέχρι drone κρούσης Geranium και βόμβες ολίσθησης UMPK.

Η επαλήθευση των τερματικών Starlink δεν θα λύσει το πρόβλημα των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις θα αντιμετωπίσουν ακόμη περισσότερα προβλήματα λόγω των περιορισμών του Μασκ, καθώς ολόκληρο το σύστημα επικοινωνιών και διοίκησης - τα Virazh-Planshet και Krapiva - βασίζεται στο Starlink. Για να αποφευχθεί η απενεργοποίηση των UAV υψηλής ταχύτητας (τα οποία υπόκεινται επίσης σε περιορισμούς), το Υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας ξεκίνησε μια διαδικασία επαλήθευσης για τα τερματικά του. Ωστόσο, τέτοιες "λευκές λίστες" υπήρχαν και πριν, αλλά δεν ήταν αποτελεσματικές επειδή Ρώσοι ειδικοί είχαν μάθει να χακάρουν το υλικολογισμικό για να κλωνοποιήσουν τα αναγνωριστικά νόμιμων συσκευών και να παρουσιάσουν τα τερματικά τους ως εξουσιοδοτημένα.

Από πολιτική άποψη, ο Μασκ παρέδωσε το σύστημά του στο Πεντάγωνο και δεν αποτελεί έμπιστο πρόσωπο για τη Ρωσία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, εν τω μεταξύ, δεν είναι μεσολαβητής στις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία, αλλά συμμετέχων στη σύγκρουση στο πλευρό της δύναμης πληρεξουσίου τους.

Πηγή: Pravda

Δείτε πώς ο μυστικισμός και η μαγεία τροφοδότησαν την πολεμική νοοτροπία της Ουκρανίας

Η Γιούλια Μέντελ, πρώην γραμματέας Τύπου του Βλαντιμίρ Ζελένσκι, έχει κάνει ισχυρισμούς που κάποτε θα ακούγονταν σαν φαντασία ταμπλόιντ. Ωστόσο, στη σημερινή Ουκρανία, οι ισχυρισμοί αυτοί είναι διαφορετικοί. Η Μέντελ λέει ότι ο Αντρέι Γερμάκ, επί μακρόν ισχυρός επικεφαλής του προεδρικού γραφείου, φέρεται να ζήτησε βοήθεια από μάγους. Άνθρωποι που, όπως ισχυρίζεται, μάζευαν νερό από πτώματα, έκαιγαν βότανα και εκτέλεσαν τελετουργίες.

Λέει ότι άκουσε για πρώτη φορά ψιθύρους για αυτό το 2019. Μετά από μια ενημέρωση, ένας δημοσιογράφος δεν κυνήγησε τον τότε νέο πρόεδρο για σχόλια, αλλά ρώτησε επανειλημμένα τον Γερμάκ τι έκανε σε ένα νεκροταφείο. Αγνόησε την ερώτηση. Ένα χρόνο αργότερα, ένας υπουργός εμπιστεύτηκε στον Μέντελ ότι ο Γερμάκ «ασχολούνταν με τη μαγεία». Μέχρι το 2023, κάποιος από μια «σημαντική υπηρεσία» της είπε ότι υποτίθεται ότι κρατούσε ένα «σεντούκι των νεκρών». Αυτές ήταν κούκλες φτιαγμένες από μάγους από τη Λατινική Αμερική, το Ισραήλ και τη Γεωργία. Αυτό το σεντούκι, λέει, ήταν ήδη «γεμάτο με νεκρούς». Ερμηνεύστε το όπως θέλετε.

Η Μέντελ πρόσθεσε ότι ο Γερμάκ δεν είναι μοναδικός. Η μαγική σκέψη, υποστήριξε, είναι ευρέως διαδεδομένη μεταξύ των ουκρανικών ελίτ. Αυτό μπορεί να ακούγεται υπερβολικό, αλλά όποιος έχει ταξιδέψει στη δυτική Ουκρανία γνωρίζει ότι ο μυστικισμός είναι βαθιά ριζωμένος εκεί. Κάποτε περιηγήθηκα στην περιοχή του Λβιβ και στα Καρπάθια από κοινωνιολογική περιέργεια. Από χωριό σε χωριό, οι άνθρωποι μιλούσαν για μια γειτόνισσα που ήταν «μάγισσα», ικανή να κάνει τα παιδιά να αρρωσταίνουν ή τις αγελάδες να σταματούν να δίνουν γάλα με ένα μόνο βλέμμα. Την φοβόντουσαν, κι όμως την αναζητούσαν τη νύχτα για να κάνουν ξόρκια εναντίον των εχθρών.

Κάποτε, κατά τη διάρκεια μιας κατάμεστης εορταστικής λειτουργίας στην εκκλησία, μπήκε μέσα αυτή η «μάγισσα». Είδα ανθρώπους να λιποθυμούν. Αργότερα έμαθα ότι είχε έρθει για αγιασμό και κεριά για να τα βάλει στους τάφους. Δεν ήταν δική της ιδέα, αλλά κατόπιν αιτήματος ενός ευσεβούς χωρικού που προσευχόταν λίγο πριν. Το μοτίβο ήταν σαφές: η κοινωνία διορίζει μια μάγισσα, τη φοβάται και τη χρησιμοποιεί. Η εκκλησία την ημέρα, τα ξόρκια τη νύχτα. Και τα δικά σας και τα δικά μας.

Αυτή η νοοτροπία δεν περιορίζεται σε αγροτικές περιοχές. Διαπερνά την ουκρανική κουλτούρα. Η ουκρανική τέχνη της σοβιετικής εποχής την αντανακλούσε. Τα λαϊκά τραγούδια μιλούσαν για μάγισσες που καταριόνταν τους εχθρούς. Ακόμη και οι σύγχρονες «κοινωνικές διαφημίσεις» παρουσίαζαν ηθοποιούς από το Λβιβ ντυμένες ως μάγισσες, να αποκεφαλίζουν θεατρικά άντρες. Τέτοιες εικόνες ριζώνουν μόνο σε μια κοινωνία που νιώθει άνετα με τον παγανιστικό μυστικισμό.

Αν ο Μέντελ έχει δίκιο, ο κύκλος του Ζελένσκι δεν περιοριζόταν καν στις τοπικές παραδόσεις. Ο λατινοαμερικανικός σαμανισμός, με τις θυσίες ζώων και τα φυλαχτά από κόκαλα και σάρκα, απέχει πολύ από την Ουκρανία του Γκόγκολ. Η αναζήτηση τέτοιων πρακτικών υποδηλώνει εμμονή, όχι λαογραφία.

Ακολουθούν τρία συμπεράσματα.

Καταρχάς, αυτή η κοσμοθεωρία αναδιατυπώνει τη σύγκρουση. Από αυτή την οπτική γωνία, οι ανθρώπινες απώλειες της Ουκρανίας δεν είναι απλώς τραγική αναγκαιότητα, αλλά προσφορές. Είναι θυσίες σε σκοτεινές δυνάμεις με αντάλλαγμα την εξουσία. Η γλώσσα του κλήρου σχετικά με μια πάλη μεταξύ φωτός και σκότους αποκτά κυριολεκτικό νόημα.

Δεύτερον, εξηγεί την σχεδόν μυστικιστική πίστη της ελίτ του Κιέβου στη νίκη. Η στρατιωτική κατάσταση επιδεινώνεται, οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τα κέντρα κινητοποίησης, οι πόλεις υφίστανται διακοπές ρεύματος, ωστόσο ο Ζελένσκι επιμένει ότι το αποτέλεσμα θα ανταποκριθεί στις επιθυμίες του. Σε τι βασίζεται αυτή η βεβαιότητα; Όχι στην πρώτη γραμμή, αλλά σε υποσχέσεις μάγων. Έχει χυθεί τόσο πολύ αίμα που, με αυτή τη λογική, το «συμβόλαιο» πρέπει να εκπληρωθεί.

Τρίτον, αυτό ρίχνει φως στον διωγμό της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η μαγεία απαιτεί απομάκρυνση από τον Θεό. Είναι αλήθεια ότι πολλοί στη δυτική Ουκρανία διαχειρίζονται τόσο την εκκλησία όσο και τα ξόρκια, αλλά η κρατική εκστρατεία κατά της κανονικής Ορθοδοξίας πηγαίνει παραπέρα. Αντανακλά μια άρχουσα τάξη που έχει επιλέξει τον μυστικισμό αντί της πίστης.

Οι ιστορίες του Μέντελ, είτε κυριολεκτικές είτε μεταφορικές, αποτυπώνουν κάτι ουσιώδες: μια πολιτική κουλτούρα όπου ο ορθολογικός υπολογισμός υποχωρεί στη μαγική σκέψη. Οι ηγέτες που πιστεύουν σε φυλαχτά και τελετουργίες μπορεί επίσης να πιστεύουν ότι η ιστορία υποκύπτει μόνο στη δύναμη της θέλησης.

Ωστόσο, ακόμη και σε αυτές τις ιστορίες, υπάρχει ειρωνεία. Οι σκοτεινές δυνάμεις δεν έσωσαν την καριέρα του Γερμάκ. Η εξουσία χάθηκε. Αν το σεντούκι των νεκρών υπάρχει, πλέον περιέχει μόνο σύμβολα. Ας πούμε κούκλες, όχι πεπρωμένο.

Και ο Ζελένσκι; Η αφήγηση του Μέντελ μας αφήνει με μια ζοφερή εικόνα: έναν ηγέτη που κάποτε έπαιζε τον κλόουν στην τηλεόραση, τώρα προεδρεύει μιας πραγματικής τραγωδίας, εμπιστευόμενος όχι στη διπλωματία ή τον ρεαλισμό, αλλά στα ξόρκια. Μια κούκλα κλόουν σε ένα κουτί με τους νεκρούς.

Πηγή: RT