ενημέρωση 5:04, 22 July, 2026

CIA - Όταν οι πράκτορές της θύμιζαν Monty Python και όχι Τζέιμς Μποντ

Νέα ιστορική έρευνα αποκαλύπτει τον αδιανόητο ερασιτεχνισμό των πρώτων επιχειρήσεων της CIA στη γειτονιά μας τη δεκαετία του 1950 και προσφέρει ένα επίκαιρο δίδαγμα για τη σημερινή αμερικανική πολιτική απέναντι στο Ιράν.

Τι σχέση θα μπορούσε να έχουν το σημερινό Ιράν του Χαμενεΐ με την Αλβανία του Χότζα; Και οι δύο χώρες πέσαν θύμα των αμερικανικών υπηρεσιών. Ωστόσο, σύμφωνα με νέα στοιχεία, η απόδοση της CIA στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και τη δεκαετία του 1950 ήταν τόσο κωμικοτραγική που θα έπρεπε να αποτελεί μάθημα για σήμερα.

Ακόμα και οι φτωχές αλβανικές υπηρεσίες δεν προλάβαιναν να συλλαμβάνουν τους πράκτορές της.

Όταν ο Εμβέρ Χότζα κατέλαβε την εξουσία στις τελευταίες ημέρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στρεφόταν εναντίον φίλων και εχθρών αδιακρίτως.

Αυτό δημιούργησε την εντύπωση, τουλάχιστον στους εξωτερικούς παρατηρητές, ότι η Αλβανία ήταν μια «χώρα σε αναταραχή», η οποία περίμενε απλώς τη σωστή αλληλουχία γεγονότων για να καταρρεύσει η κυβέρνησή της.

Νέο βιβλίο του πολιτικού επιστήμονα Στίβεν Λονγκ, A Rich Harvest of Bitter Fruit, αποκαλύπτει ότι οι Δυτικοί δεν αποσκοπούσαν απαραίτητα στην ανατροπή του Χότζα, αλλά αντίθετα η στόχευαν στην εκτίμηση του πόσο εύθραυστο ήταν πραγματικά το καθεστώς του και στο να καθοριστεί τι θα έπρεπε να ακολουθήσει.

Γι’ αυτό και οι βρετανικές, γαλλικές και αμερικανικές υπηρεσίες οργάνωσαν την επιχείρηση Operation Valuable, το οποίο στα χαρτιά φαινόταν βέβαιο ότι θα πτύχει.

Στρατολόγησαν δεκάδες αλβανούς αντικαθεστωτικούς που βρίσκονταν διασκορπισμένοι σε προσφυγικούς καταυλισμούς της Ευρώπης και τους εκπαίδευσαν στη Μάλτα και τη Δυτική Γερμανία, από τη χρήση ελαφρού οπλισμού και την ανάγνωση χαρτών έως και τις δολοφονίες.

Οι Αμερικανοί οργάνωσαν αεροπορικές αποστολές με ένα C-47 μέσα στον αλβανικό εναέριο χώρο, από όπου οι πράκτορες έπεφταν με αλεξίπτωτο. Εκεί, οι αλβανικές αυτές ομάδες θα μετέδιδαν μέσω ασυρμάτου τις εκτιμήσεις τους, θα συγκέντρωναν υποστήριξη στο έδαφος και θα ανέμεναν περαιτέρω οδηγίες.

Μια σειρά από γκάφες

Eξαρχής, όμως, όπως δείχνει μέσα από την έρευνά του ο Λονγκ, σχεδόν τα πάντα πήγαν στραβά, με τους μισούς από τους Αλβανούς πράκτορες που επρόκειτο να πέσουν με αλεξίπτωτο να αποχωρούν λόγω «πολιτικών διαφωνιών» μεταξύ τους. Και πάλι όμως, η ρίψη ακυρώθηκε εξαιτίας έντονης βροχόπτωσης και χιονόπτωσης.

Περίπου μία εβδομάδα αργότερα, όταν οι Αμερικανοί επιχείρησαν ξανά την αποστολή, οι ίδιοι οι πράκτορες φορούσαν ρούχα τόσο λεπτά, «εντελώς ακατάλληλα για τις εξαιρετικά ψυχρές και υγρές χειμερινές καιρικές συνθήκες», σύμφωνα με τον Λονγκ, ώστε ορισμένοι «κατέφυγαν στο να κόψουν τα μικρά εφεδρικά αλεξίπτωτά τους και να τυλιχτούν με αυτά για επιπλέον ζεστασιά».

Τους έσωζε ότι έπεφταν σε λάθος σημείο!

Σε άλλο σημείο, ο Λογκ αναφέρει πως το αεροπλάνο άφηνε τους πράκτορες σε σημείο που απείχε μία ολόκληρη ημέρα πορείας από τον προβλεπόμενο τόπο προσγείωσης, ακυρώνοντας κάθε στοιχείο μυστικότητας. «Όλοι ήξεραν ότι είχαν προσγειωθεί αλεξιπτωτιστές, γιατί ο εξοπλισμός μας έπεσε σε ένα κοντινό χωριό» θα θυμόταν ένας πράκτορας.

Παραδόξως, αυτό το λάθος βγήκε σε καλό σε πολλούς πράκτορες, καθώς οι αλβανικές δυνάμεις ασφαλείας είχαν οργανώσει ενέδρα στο αρχικό σημείο ρίψης, που σημαίνει ότι γνώριζαν. Χωρίς εφόδια και χωρίς πλέον κανένα στοιχείο αιφνιδιασμού, οι πράκτορες εγκατέλειψαν πλήρως την αποστολή, διασχίζοντας με τα πόδια τα σύνορα προς τη Γιουγκοσλαβία.

Μεθυσμένος πράκτορας

Σύμφωνα με μαρτυρία ενός πράκτορα, σε κάποια αποστολή, η ομάδα του έχασε κατά κάποιον τρόπο τη ζώνη ρίψης κατά περίπου τριάμισι μίλια.

Μόλις προσγειώθηκαν, διαπίστωσαν ότι ο επικεφαλής της αποστολής ήταν «μεθυσμένος από το ουίσκι πριν από την αποστολή, το οποίο προοριζόταν να του ηρεμήσει τα νεύρα».

Περιπλανώμενοι προς το κοντινότερο χωριό, κρύφτηκαν και πάλι από τις δυνάμεις ασφαλείας, τρώγοντας για 15 μέρες μόνο ωμό καλαμπόκι. Έτσι η μοναδική τους ελπίδα ήταν να εγκαταλείψουν περνώντας τα σύνορα και διαφεύγοντας στην Ελλάδα.

Αλαζόνες οι πράκτορες της CIA

Οι ευθύνες της CIA είναι τρομακτικά μεγάλες. Όπως θυμόταν ένας αξιωματούχος της CIA, ορισμένοι συνάδελφοί του ήταν «τόσο επιδεικτικοί που ήταν σαν να προσπαθείς να παρουσιάσεις τον Καθεδρικό του Αγίου Πέτρου ως μυστική επιχείρηση».

«Οι αξιωματικοί της CIA που συμμετείχαν στην επιχείρηση απείχαν πολύ από το να αποτελούν υπόδειγμα επαγγελματισμού» όπως αναφέρει ο Κέισι Μισέλ, επικεφαλής του Προγράμματος Καταπολέμησης της Κλεπτοκρατίας του Ιδρύματος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

«Μια διάχυτη αλαζονεία διαπότιζε ολόκληρη την αποστολή, τυφλώνοντας τους αξιωματικούς της CIA απέναντι στο γεγονός ότι οι Αλβανοί αντίπαλοί τους τούς είχαν ξεπεράσει» λέει ο Μισέλ σε άρθρο του Foreign Policy αναλύοντας τα δεδομένα που φέρνει στο φως ο Λονγκ .

Σε μία περίπτωση, όταν μια αλβανική ομάδα απέτυχε επτά φορές να απαντήσει σωστά σε μια «δοκιμαστική πρόκληση ελέγχου» της CIA, οι χειριστές συνέχισαν σαν να μη συνέβαινε τίποτα, χωρίς να αντιληφθούν ότι οι πράκτορες είχαν ήδη συλληφθεί.

«Δυσκολεύονταν να αποδεχθούν ότι η πολυτιμότερη ομάδα πρακτόρων τους είχε πέσει στα χέρια του εχθρού», γράφει ο Λονγκ. Τελικά οι Αμερικανοί άρχισαν να υποψιάζονται τι είχε συμβεί. Όμως αντί να διακόψουν την επιχείρηση, συνέχισαν να ρίχνουν πράκτορες κατευθείαν στα σαγόνια των Αλβανών, μετατρέποντας μια «αρχική αναποδιά» σε «μια αμετάκλητη καταστροφή».

«Διαβάζοντας το βιβλίο του Λονγκ, αποκομίζει κανείς την εντύπωση ότι έμοιαζαν λιγότερο με τον Τζέιμς Μποντ και περισσότερο με τους Monty Python» αναφέρει ο Μισέλ.«Η προσέγγιση αυτή θα μπορούσε να ήταν κωμική, αν δεν είχε οδηγήσει σε τόσους πολλούς θανάτους και τόσο μεγάλη σπατάλη πόρων».

Δίδαγμα για σήμερα

Για τον Μισέλ, τα παραπάνω είναι δίδαγμα που οι αμερικανοί αξιωματούχοι θα έπρεπε να λάβουν σοβαρά υπόψη τους το 2026, ιδίως εν μέσω του πολέμου με το Ιράν.

«Άλλωστε, και το καθεστώς της Τεχεράνης έμοιαζε, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, έτοιμο να καταρρεύσει πριν από λίγους μήνες — μόνο που τελικά άντεξε και μάλιστα ενισχύθηκε στο διάστημα που ακολούθησε. Οι μουλάδες μπορεί να έχουν ελάχιστα κοινά με τον Χότζα, όμως και οι δύο κατέληξαν να παραμείνουν στην εξουσία πολύ περισσότερο απ’ όσο φανταζόταν η Ουάσιγκτον».

«Όπως και στην Αλβανία, η καταστροφή στο Ιράν δεν οφειλόταν σε εσωτερικούς προδότες ή ύπουλους εξωτερικούς παράγοντες. Οφειλόταν απλώς σε μια αμερικανική κυβέρνηση που είχε παγιδευτεί στη δική της αλαζονεία».

Στην κύρια φωτογραφία: Η Sigurimi, μυστικές υπηρεσίες της κομμουνιστικής Αλβανίας, με έναν συλληφθέντα πράκτορα της CIA (Πηγή: Sigurimi (Albanian Directorate of State Security) / Wikimedia Commons / CC BY-SA 4.0.)

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Δημοσκόπηση - «Πατάει γκάζι» η ΕΛΑΣ και μειώνει την απόσταση από τη ΝΔ – Οι πρόωρες εκλογές «κερδίζουν»

Κλείνει η ψαλίδα μεταξύ της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης και της Νέας Δημοκρατίας σύμφωνα με την τελευταία χρονικά δημοσκόπηση που βλέπει το φως της δημοσιότητας. Οριακή η άνοδος του κυβερνώντος κόμματος σε αντίθεση με την ΕΛΑΣ που «πατάει γκάζι» αλλά έχει δρόμο να διανύσει. Εκλογές μέσα στο 2026 θέλει το 46% των πολιτών. «Όχι» σε «τρίτη θητεία Μητσοτάκη» λένε 7 στους 10.

Δημοσκοπικά κέρδη καταγράφει η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη στην τελευταία χρονικά δημοσκόπηση που βλέπει το φως της δημοσιότητας. Η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα μειώνει την απόσταση από την πρώτη Νέα Δημοκρατία χωρίς, επί του παρόντος, να είναι σε θέση να αμφισβητήσει την κυριαρχία της.

Το κυβερνών κόμμα, στη δημοσκόπηση της Pulse για λογαριασμό του ΣΚΑΪ, εμφανίζει οριακή άνοδο στην πρόθεση ψήφου (+0,5) -σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση- την ίδια ώρα που η δεύτερη ΕΛΑΣ «πατάει το γκάζι» (+1,5) και κλείνει την ψαλίδα.

Πρόθεση ψήφου και εκτίμηση σε νέα δημοσκόπηση

Συγκεκριμένα, στην πρόθεση ψήφου  η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει 26%.  Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη με 15% και εδραιώνει τη θέση της ως δεύτερη πολιτική δύναμη.

Ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ  με 10%, χωρίς μεταβολή, ενώ η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» συγκεντρώνει 7,5% (-2,5%). Η Ελληνική Λύση εμφανίζεται ενισχυμένη, φτάνοντας στο 7% (+1,5%), ενώ το ΚΚΕ διατηρεί τις δυνάμεις του στο 6%. Στις επόμενες θέσεις βρίσκονται η Πλεύση Ελευθερίας με 4,5% και η Φωνή Λογικής με 3%, ποσοστά αμετάβλητα σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση.

Κάτω από το όριο του 3% βρίσκονται το ΜέΡΑ25 με 2,5%, ο ΣΥΡΙΖΑ με 2%, οι Δημοκράτες και η Νίκη με 1% έκαστος, ενώ η κατηγορία «Άλλο κόμμα» συγκεντρώνει 2,5%. Οι αναποφάσιστοι υποχωρούν από το 12 στο 11%.

 

Στην εκτίμηση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία διατηρεί καθαρό προβάδισμα, συγκεντρώνοντας 30%, ενώ στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) με 17%.

Τρίτη δύναμη αναδεικνύεται το ΠΑΣΟΚ με 11,5%, ενώ ακολουθεί η «Ελπίδα» με 8,5%. Στη συνέχεια καταγράφονται η Ελληνική Λύση με 8%, το ΚΚΕ με 7%, η Πλεύση Ελευθερίας με 5% και η Φωνή Λογικής με 3,5%. Το ΜέΡΑ25 μετριέται στο 3%.

Η πλειοψηφία θέλει εκλογές εντός του 2026

Με τα σενάρια για πρόωρες εκλογές να μην έχουν κοπάσει το 46% των ερωτηθέντων εκφράζει την επιθυμία να διεξαχθούν εθνικές εκλογές μέσα στο 2026. Το 33% επιθυμεί η κυβέρνηση να ολοκληρώσει την τετραετία και οι εκλογές να διεξαχθούν το 2027.

Μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, το 72% τάσσεται υπέρ της εξάντλησης της τετραετίας και της διεξαγωγής εκλογών μέσα στο 2027, ποσοστό που διαμορφώνεται στο 39%. Οι ψηφοφόροι της ΕΛΑΣ εμφανίζονται συντριπτικά υπέρ της προσφυγής στις κάλπες μέσα στο 2026 σε ποσοστό 78%, ενώ το ίδιο επιθυμεί το 64% των ψηφοφόρων του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού. Αντίστοιχα, το 60% των ψηφοφόρων της Ελληνικής Λύσης και το 48% των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ προκρίνουν εκλογές εντός του 2026.

Συνεργασίες ή αυτοδύναμη κυβέρνηση

Το 45% δηλώνει ότι προτιμά μια αυτοδύναμη κυβέρνηση, έναντι 38% που επιθυμεί κυβέρνηση συνεργασίας.

Το 91% των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας επιθυμεί αυτοδύναμη κυβέρνηση, ενώ μόλις το 5% προκρίνει κυβέρνηση συνεργασίας. Αντίθετα, στους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ το 56% τάσσεται υπέρ κυβερνήσεων συνεργασίας και το 34% υπέρ της αυτοδυναμίας. Στην ΕΛΑΣ, το 58% των ψηφοφόρων προτιμά κυβέρνηση συνεργασίας έναντι 32% που επιθυμεί αυτοδυναμία. Αντίστοιχα, στους ψηφοφόρους της «Ελπίδας» το 51% επιλέγει συνεργασίες και το 32% αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι απαντήσεις για τις πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες. Μεταξύ των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, το 52% θεωρεί ως πρώτη επιλογή μια συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ, ενώ το 32% δεν επιθυμεί καμία συνεργασία.

Από την πλευρά των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, το 20% προκρίνει συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, το 18% με την ΕΛΑΣ, ενώ το 29% δηλώνει ότι δεν επιθυμεί συνεργασία με κανένα κόμμα.

Οι «τάσεις» δείχνουν μονοψήφια διαφορά στην πρόθεση ψήφου

Στη δεύτερη δημοσκόπηση της ημέρας, στις εξαμηνιαίες «τάσεις» της MRB, η μεγάλη εικόνα παραμένει ίδια με τη Νέα Δημοκρατία να καταγράφει προβάδισμα στην πρόθεση ψήφου όμως με μονοψήφια διαφορά από τη δεύτερη ΕΛΑΣ. Η διαφορά βρίσκεται στις 9,4 μονάδες.

Συγκεκριμένα: ΝΔ 23,8%, ΕΛΑΣ 14,4%, ΠΑΣΟΚ 9,1%, Ελπίδα για τη Δημοκρατία 7,2%, Ελληνική Λύση 7,1%, ΚΚΕ 6%, Πλεύση Ελευθερίας 4,1%, Φωνή Λογικής 2,7%, ΜέΡΑ25 2,5%, Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο 1,7%, ΣΥΡΙΖΑ 1,2%, Νέα Αριστερά 0,9%

Άλλο Κόμμα 1,3%. Το ποσοστό της αδιευκρίνιστης ψήφου φτάνει το 18%.

Στην εκτίμηση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία φτάνει στο 29%, ενώ η ΕΛΑΣ καταγράφει ποσοστό 17,6%.

Ακολουθούν: ΠΑΣΟΚ: 11,1%, Ελπίδα για τη Δημοκρατία: 8,8%, Ελληνική Λύση: 8,7%, ΚΚΕ: 7,3%, Πλεύση Ελευθερίας: 5%, Φωνή Λογικής: 3,3%, ΜέΡΑ25: 3%, Δημοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο: 2,1%, ΣΥΡΙΖΑ: 1,5%, Νέα Αριστερά: 1,1%.

 

«Όχι» σε «τρίτη θητεία Μητσοτάκη»

Στο ερώτημα συνεργασία ή αυτοδυναμία οι ερωτηθέντες εμφανίζονται μοιρασμένοι. Το 45,1% θεωρεί πιθανότερη την επίτευξη αυτοδυναμίας, ενώ το 43,7% εκτιμά ότι θα προκύψει κυβέρνηση συνεργασίας. Απέναντι στο ερώτημα «τρίτη θητεία Μητσοτάκη ή κυβερνητική αλλαγή» το 69,5% δηλώνει πως θέλει κυβερνητική αλλαγή.

Ο εμπορικός πόλεμος ανάμεσα σε Κίνα και Ευρώπη είναι αναπόφευκτος – Για να διασωθεί η ευρωπαϊκή βιομηχανία

Οι Βρυξέλλες έχουν συνειδητοποιήσει ότι η Κίνα συνιστά πραγματική απειλή για τη βιομηχανική παραγωγή. Έπειτα από χρόνια αδράνειας, παρά τις εσωτερικές διαφωνίες, εξετάζει μέτρα. Που θα οδηγήσουν σε σύγκρουση

Πριν από περίπου ένα χρόνο, με την άνοδο του Ντόναλντ Τραμπ στην εξουσία και την ανακοίνωση για την επιβολή σαρωτικών δασμών στις εισαγωγές, η Κίνα στράφηκε στην Ευρώπη. Ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ προσέφερε χείρα εμπορικής φιλίας στις Βρυξέλλες, λέγοντας ότι πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους. Και να «υπεράσπισουν την πολυμέρεια, να διαφυλάξουν την δικαιοσύνη» και να «αντιταχθούν στη μονομερή προσέγγιση και τον εκφοβισμό». Αφορμή ο εμπορικός πόλεμος των ΗΠΑ.

Βεβαίως, όπως επισημαίνει και η ανάλυση του Foreign Affairs, το Πεκίνο δεν προσέφερε κάτι ουσιαστικό στους Ευρωπαίους. Οι ηγέτες της ΕΕ και η γραφειοκρατία των Βρυξελλών πιστεύουν ότι η ίδια η επιβίωση των βασικών βιομηχανιών της Ευρώπης απειλείται από την Κίνα. Και μάλιστα σε μια εποχή εξάρτησης από το Πεκίνο.

Από το «Κινεζικό σοκ» στην «Κινεζική ευκαιρία»

Και τα στοιχεία υπάρχουν. Το πρώτο σοκ ήταν η καταστροφή της αμερικανικής βιομηχανίας σε τομείς όπως τα έπιπλα, τα υφάσματα και τα μέταλλα στις αρχές της δεκαετίας του 2000, μετά την ένταξη της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Το νέο σοκ της Κίνας θα είναι διαφορετικό και θα πλήξει την Ευρώπη.

Η Ευρώπη πρέπει να πείσει την Κίνα να αλλάξει εμπορική πολιτική - διαφορετικά να πάει σε σύγκρουση

Η Ευρώπη πρέπει να πείσει την Κίνα να αλλάξει εμπορική πολιτική – διαφορετικά να πάει σε σύγκρουση / China Daily via REUTERS

Κυρίως γιατί θα καταστρέψει προηγμένους βιομηχανικούς τομείς, όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, τα μηχανήματα, τα χημικά και η πράσινη ενέργεια. Και οι συνέπειες θα είναι ορατές και από την τεράστια απώλεια θέσεων εργασίας.

Έτσι, οι Ευρωπαίοι ηγέτες βλέπουν ότι η ΕΕ πρέπει να προστατέψει τις βιομηχανίες της. Οι φωνές αυξάνονται διαρκώς, ενώ στο «κλαμπ» μπαίνουν και χώρες που πριν δεν ήταν τόσο σίγουρες ότι έπρεπε να δράσουν.

Η γαλλική κυβέρνηση πρότεινε «τη θέσπιση ενός επιπέδου προστασίας ισοδύναμου με έναν γενικό δασμό περίπου 30% έναντι της Κίνας». Η Γερμανία, που αρχικά δίσταζε, δήλωσε έτοιμη να δράσει για να αντιμετωπίσει τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές από το Πεκίνο. Και, πλην Ισπανία, όλοι οι ηγέτες των κρατών-μελών της ΕΕ κάλεσαν την Κομισιόν να προτείνει επιλογές.

Εμπορικός πόλεμος;

Η Ευρώπη είναι η μόνη μεγάλη αγορά με υψηλή αγοραστική δύναμη που είναι ανοιχτή στα κινεζικά προϊόντα. Και καθώς η εγχώρια ζήτηση στην Κίνα είναι αδύναμη, το Πεκίνο χρειάζεται απεγνωσμένα την ευρωπαϊκή αγορά. Συνεπώς, είναι πιθανό να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να την κρατήσει ανοιχτή.

Εδώ βρίσκεται η ευκαιρία για την ΕΕ, αν θέλει να έχει μια ευκαιρία στον επικείμενο εμπορικό πόλεμο. Αλλά θα απαιτηθεί η μέγιστη ενότητα των μελών και ευρεία συνεργασία. Αν και αυτό δεν είναι εύκολο, είναι απολύτως απαραίτητο εάν η Ευρώπη θέλει να διατηρήσει τη ζωτική βιομηχανική βάση της.

Αφύπνιση μετά τον βαθύ ύπνο

Όταν το 2015, το Πεκίνο δημοσίευσε τη στρατηγική του «Made in China 2025», θέτοντας ως στόχο να υπερκεράσει την ηγετική θέση της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, η Ευρώπη δεν το είδε. Οι Ευρωπαίοι βιομηχανικοί ηγέτες, με κυρίαρχες θέσεις παγκοσμίως, δεν πίστευαν ότι οι Κινέζοι ανταγωνιστές θα μπορούσαν να φτάσουν τα καινοτόμα προϊόντα τους. Και απέρριψαν και τη «διάγνωση» Τραμπ για μη βιώσιμο εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα. Τα επόμενα χρόνια, ανησύχησαν περισσότερο για τις επιδοτήσεις βιομηχανικής πολιτικής στον Νόμο για τη Μείωση του Πληθωρισμού των ΗΠΑ του Τζο Μπάιντεν, παρά για τον ανταγωνισμό με την Κίνα.

Αλλά το Πεκίνο έχτιζε μεθοδικά τη βιομηχανία του για να αντιμετωπίσει τους Ευρωπαίους ανταγωνιστές.

Η άνοδος της κινεζικής αυτοκινητοβιομηχανίες ήταν από τα πρώτα μεγάλα σημάδια για τους κινδύνους που ελλοχεύουν. Η ΕΕ επέβαλε δασμούς 17-35% στις κινεζικές εισαγωγές ηλεκτρικών οχημάτων στα τέλη του 2024. Και σχεδίαζε συνεργασία με τις ΗΠΑ, για να αντιμετωπίσει την Κίνα.

Αλλά εξελέγη ο Ντόναλντ Τραμπ. Ο οποίος κήρυξε εμπορικό πόλεμο σε όλους. Και στην Ευρώπη.

Καμπανάκια κινδύνου

Παρ’ όλα αυτά, η ευρωπαϊκή θέση για την Κίνα έχει σκληρύνει, καθώς τα καμπανάκια κινδύνου χτυπούν το ένα μετά το άλλο.

Το μερίδιο της Κίνας στην παγκόσμια μεταποίηση έχει αυξηθεί από 6%το 2000 σε περίπου 30%. Εν τω μεταξύ, το μερίδιο της ΕΕ έχει μειωθεί από 30% σε 17%. Από το 2015, η αξία των κινεζικών εξαγωγών προς την ΕΕ έχει αυξηθεί κατά 89%, τετραπλασιάζοντας το εμπορικό έλλειμμα. Πέρυσι, το εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας με την ΕΕ έφτασε περίπου τα 411 δισ. δολάρια. Φέτος, μόνο το εμπορικό έλλειμμα της Γερμανίας αναμένεται να φτάσει τα 114 δισ.

Όπως επισημαίνει το Foreign Affairs, o πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Εμπορικού Επιμελητητίου στην Κίνα, Γενς Έσκελουντ δίνει σαφή παρομοίωση των εμπορικών σχέσεων με την ΕΕ. Είναι σαν «γιγαντιαίο πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων μήκους 400 μέτρων φορτωμένο με 24.000 εμπορευματοκιβώτια που πηγαίνουν στην Ευρώπη και επιστρέφουν σχεδόν άδεια». Παράλληλα, η ευρωπαϊκή βιομηχανία χάνει μερίδιο σε αγορές όπως η Βραζιλία, η Ινδονησία και η Νότια Αφρική, τις οποίες κατακλύζουν κινεζικές εισαγωγές.

Όσο για τις επιπτώσεις; Η γερμανική βιομηχανία χάνει 10.000 θέσεις εργασίας το μήνα, για παράδειγμα.

Καινοτομία στην Κίνα και φθηνό γιουάν

Οι κινεζικές επιχειρήσεις επωφελούνται από ένα δυναμικό οικοσύστημα καινοτομίας και τις τεράστιες οικονομίες κλίμακας μιας προστατευμένης εγχώριας αγοράς.

Οι επιδοτήσεις είναι τεράστιες και το γιουάν είναι υποτιμημένο 16-30%. Επίσης, το Πεκίνο έχει μάθει να χρησιμοποιεί ως όπλο τις ευρωπαϊκές εξαρτήσεις. Η κινεζική κυβέρνηση διαθέτει πλέον ένα ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο για τους ελέγχους των εξαγωγών, σημαντική γραφειοκρατική ικανότητα και πληροφορίες σχετικά με τις ευρωπαϊκές εξαρτήσεις της αλυσίδας εφοδιασμού. Και χρησιμοποιεί αυτά τα μέσα για να αναγκάσει την ΕΕ να διατηρήσει την αγορά της ανοιχτή.

Όλα δείχνουν προς ένα παρατεταμένο και σοβαρό σοκ. Και θα πληγούν όλες οι βασικές ευρωπαϊκές βιομηχανίες θα πληγούν ταυτόχρονα, γιατί δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους Κινέζους ανταγωνιστές ως προς το κόστος. Ολόκληρες βιομηχανίες θα μπορούσαν να καταρρεύσουν. Η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας σε βασικές βιομηχανίες. Οταν αυτές οι βιομηχανίες εξαφανιστούν, θα είναι πολύ δαπανηρή η ανοικοδόμησή τους. Και θα δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος αυξημένων εξαρτήσεων. Αυτό η Κίνα θα μπορούσε στη συνέχεια να εκμεταλλευτεί ακόμη και πολιτικά.

Και αν σήμερα οι εισαγωγές από την Κίνα είναι φθηνές, αν εξουδετερωθεί ο τοπικός ανταγωνισμός, θα αυξηθούν.

Ώρα για δράση

Η Ευρώπη πρέπει να προετοιμαστεί. Παρά τις φωνές για το αντίθετο.

Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι πρέπει να τονίσουν ότι οι γραμμές επικοινωνίας με το Πεκίνο ήταν και παραμένουν ανοιχτές και ότι η προτιμώμενη πορεία δράσης παραμένει η επίτευξη μιας διαπραγματευτικής διευθέτησης. Και στη συνέχεια να πείσουν το Πεκίνο στην αναδιάρθρωση της οικονομίας του για να αυξήσει την εγχώρια ζήτηση, να τερματίσει τις αθέμιτες επιδοτήσεις και να επιτρέψει την ανατίμηση του κινεζικού νομίσματος.

Το εμπόδιο σε αυτή τη συμφωνία είναι η κινεζική ηγεσία. Και είναι κρίσιμο οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι να κατανοήσουν ότι οι Βρυξέλλες πρέπει να αναλάβουν δράση για να αναγκάσουν το Πεκίνο να ξεκινήσει σοβαρές διαπραγματεύσεις. Οι ψηφοφόροι πρέπει επίσης να κατανοήσουν ότι τα μέτρα εμπορικής άμυνας αποτελούν ζωτική οικονομική προσαρμογή σε ένα εχθρικό παγκόσμιο περιβάλλον.

Οι περιορισμοί θα εξασφάλιζαν στους Ευρωπαίους χρόνο για να εφαρμόσουν εκτεταμένες ατζέντες για τη μείωση του κόστους και της γραφειοκρατίας, την εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς, την ενίσχυση της καινοτομίας και την τοποθέτηση της ΕΕ ως ηγέτη στην βιομηχανική υιοθέτηση της ΑΙ. Το κοινό πρέπει να πειστεί ότι τίποτα από αυτά δεν μπορεί να γίνει χωρίς την προστασία της ευρωπαϊκής βιομηχανικής βάσης. Οι ηγέτες της ΕΕ πρέπει να τονίσουν ότι η εγχώρια μεταρρύθμιση και η προστασία από τον αθέμιτο ανταγωνισμό είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Η Κίνα έχει μάθει να μετατρέπει τις ευρωπαϊκές εξαρτήσεις σε όπλο. Η Ευρώπη πρέπει να συνασπιστεί με την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, τη Βραζιλία, τη Μαλαισία και την Τουρκία, που λαμβάνουν μέτρα κατά της πλημμύρας φθηνών κινεζικών εισαγωγών. Και να συντονιστούν.

Η «τέχνη του σμήνους»

Το Foreign Affairs προτείνει την εισαγωγή αυτού που ο Άντριου Σμολ έχει χαρακτηρίσει «τέχνη του σμήνους». Δηλαδή «διασφαλίσεις για τις αυξανόμενες εισαγωγές, μια ευρύτερη σειρά ερευνών για τις επιδοτήσεις, την ανάπτυξη μέσων προμηθειών σε όλους τους τομείς» και «ελέγχους ασφάλειας και προστασίας των προϊόντων που διεξάγονται συστηματικά».

Χρησιμοποιούμενα ως διασκορπισμένο σμήνος, αυτά τα μέτρα είναι πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν από το Πεκίνο και έχουν τη δυνατότητα να αμβλύνουν τον αντίκτυπο του σοκ. Θα επιβραδύνουν τις αυξήσεις των εισαγωγών και θα μειώσουν τις εξαρτήσεις. Η Ευρώπη μπορεί να ανοίξει την αγορά της σε εταίρους ελεύθερου εμπορίου βάσει αμοιβαιότητας, υπό την προϋπόθεση ότι οι συμμετέχοντες θα εφαρμόσουν συμφωνημένους περιορισμούς στις κινεζικές εισαγωγές. Και ταυτόχρονα, θα τους εξαιρέσει από τα μέτρα που εφαρμόζονται κατά των κινεζικών αυξήσεων εισαγωγών.

Η Κίνα θα φέρει αντίποινα

Τέλος, η Κομισιόν και τα κράτη μέλη πρέπει να προετοιμαστούν για τα κινεζικά αντίποινα. Τα κράτη μέλη πρέπει να δεσμευτούν για την ταχεία ενεργοποίηση του Εργαλείου κατά του Καταναγκασμού (το γνωστό και ως «μπαζούκα»), το οποίο επιτρέπει στην επιτροπή να επιλέγει μέσα για την αντιμετώπιση των κινεζικών μέτρων καταναγκασμού. Όταν της ζητηθεί, η ΕΕ πρέπει να είναι σε θέση να οπλίσει τις κινεζικές εξαρτήσεις από την Ευρώπη, για παράδειγμα αυστηροποιώντας τους περιορισμούς στην κατασκευή και την εξυπηρέτηση ημιαγωγών ή επιβάλλοντας ελέγχους εξαγωγών σε εξαρτήματα αεροσκαφών.

Η διακοπή της πρόσβασης στην ευρωπαϊκή αγορά θα είναι ένα ισχυρό εργαλείο, επειδή θα λειτουργήσει ως σημαντικό σοκ ζήτησης για τις εξαγωγικές βιομηχανίες της Κίνας, επιδεινώνοντας τα οικονομικά προβλήματα της Κίνας και επιταχύνοντας την αποπληθωριστική της σπείρα. Το Πεκίνο πιθανότατα θα προσπαθήσει να παίξει το παιχνίδι του «διαίρει και βασίλευε» πλήττοντας δυσανάλογα επιλεγμένα κράτη μέλη, με την ελπίδα να διασπάσει την ενότητα της ΕΕ. Η Κομισιόν ορθώς δημιουργεί επί του παρόντος έναν μηχανισμό αλληλεγγύης που θα βοηθήσει στη μερική αποζημίωση των χωρών και των τομέων που έχουν επιλεγεί για αντίποινα.

Πόλεμος με στροφή σε άλλες αγορές

Η Ευρώπη δεν εγκαταλείπει το παγκόσμιο εμπόριο. Υπέγραψε εμπορικές συμφωνίες με την Αυστραλία, την Ινδία και τη Mercosur. Η Ευρώπη φαίνεται ότι κατάλαβε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τον κινεζικό ανταγωνισμό διατηρώντας τις αγορές της ανοιχτές. Είναι ένα σημείο για το οποίο συμφωνεί με τις ΗΠΑ.

Και εδώ γίνεται σαφές ότι η Ουάσιγκτον, για να ανταγωνιστεί το σχέδιο της Κίνας, χρειάζεται τη συμμαχία της Ευρώπης. Σε τομείς όπως οι ειδικές χημικές ουσίες και τα ενδιάμεσα πολυμερή, οι Ευρωπαίοι κατασκευαστές προσφέρουν τη μόνη εναλλακτική λύση στους Κινέζους παραγωγούς. Η απώλεια αυτής της εναλλακτικής λύσης θα έβλαπτε τις ΗΠΑ, καθιστώντας τες εξαρτημένες από τα κινεζικά προϊόντα.

Η συμμετοχή των ΗΠΑ σε αυτή την προσπάθεια είναι επίσης σε μεγάλο βαθμό προς το συμφέρον των Βρυξελλών. Θα ενισχύσει τον συνασπισμό και θα απομακρύνει την απειλή ενός ολοκληρωτικού εμπορικού πολέμου με την Ουάσιγκτον. Μένει να καταλάβει και ο Ντόναλντ Τραμπ ότι χρειάζεται την Ευρώπη για να αντιμετωπίσει την κινεζική εμπορική ισχύ.

Μοναχικός δρόμος

Μια συμμαχία με τον Ντόναλντ Τραμπ δεν μπορεί να είναι βέβαιη. Και η ΕΕ πρέπει να δράσει. Η Κίνα φαίνεται να πιστεύει ότι οι Ευρωπαίοι τελικά θα υποχωρήσουν. Ως εκ τούτου, δεν προσφέρει σοβαρές παραχωρήσεις για να αντιμετωπίσει τις ευρωπαϊκές ανησυχίες.

Και η ΕΕ πρέπει να προετοιμαστεί και να συντονιστεί, για μια αντιπαράθεση. Η Κίνα θα μπορούσε να απαντήσει στους ευρωπαϊκούς δασμούς διακόπτοντας βασικές εισροές για τη βιομηχανική παραγωγή. Αυτό θα άφηνε την Ευρώπη απομονωμένη. Πιθανώς θα ανάγκαζε τους ψηφοφόρους της να πιέσουν τους ηγέτες τους να υποχωρήσουν. Υπάρχουν φωνές που ήδη υποστηρίζουν ότι οι Ευρωπαίοι πρέπει απλώς να υποταχθούν σε μια σινοκεντρική τάξη. Αλλά τίποτα δεν είναι προκαθορισμένο. Ο χρόνος είναι λίγος, αλλά η ΕΕ εξακολουθεί να μπορεί να δώσει μάχη.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η ηγέτης του AfD λέει ότι η γερμανική κυβέρνηση πρέπει να παραιτηθεί εν μέσω χαμηλών ποσοστών αποδοχής

Δεν έχει καμία απολύτως υποστήριξη, είπε η Άλις Βάιντελ

ΒΕΡΟΛΙΝΟ, 18 Ιουλίου. /TASS/. Η Άλις Βάιντελ, συμπρόεδρος του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), δήλωσε ότι η νυν γερμανική κυβέρνηση υπό τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς (CDU) θα πρέπει να παραιτηθεί εν μέσω χαμηλής λαϊκής υποστήριξης.

«Με ποσοστό αποδοχής 15%, μια τέτοια κατάσταση δεν έχει ξανασυμβεί. Αυτή η γερμανική κυβέρνηση θα ήταν καλύτερα να παραιτηθεί αύριο, επειδή δεν έχει καμία απολύτως υποστήριξη», δήλωσε η Βάιντελ, μιλώντας σε προεκλογική εκδήλωση του AfD στο Μαγδεμβούργο.

Ταυτόχρονα, τάχθηκε υπέρ της μεταρρύθμισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Πρέπει να δηλώσουμε ξεκάθαρα τι θέλουμε. Εμείς, ως Εναλλακτική για τη Γερμανία, θέλουμε να αποκαταστήσουμε την κυριαρχία των κρατών εντός της ένωσης», τόνισε η Βάιντελ. «Δεν θα επιτρέψουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση να μας επιβάλει τους κανόνες της, όπως την απαγόρευση των κινητήρων εσωτερικής καύσης, η οποία καταστρέφει αθόρυβα την αυτοκινητοβιομηχανία μας», εξήγησε. «Υποστηρίζουμε το γερμανικό ντίζελ και τη γερμανική βενζίνη. Και έχετε το δικαίωμα να επιλέξετε ποια αυτοκίνητα θα οδηγήσετε. Και οι κατασκευαστές έχουν το δικαίωμα να αποφασίσουν ποια αυτοκίνητα θα παράγουν», κατέληξε η ηγέτιδα του AfD.

Σε μια κατάταξη πολιτικών που καταρτίστηκε από το ινστιτούτο έρευνας κοινής γνώμης INSA στις αρχές Ιουνίου, ο Merz κατατάχθηκε τελευταίος. Σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις, η υποστήριξη προς το μπλοκ CDU/CSU έχει μειωθεί σημαντικά σε σύγκριση με τις τελευταίες εκλογές της Bundestag, στις οποίες το CDU και το CSU συγκέντρωσαν το 28,5% των ψήφων. Εν τω μεταξύ, το AfD (Εναλλακτική για τη Γερμανία) ήδη προηγείται σε ορισμένες κατατάξεις, καθιστώντας το πιο δημοφιλές κόμμα.