Το Πεκίνο θέλει οι μαθητές όλων των επιπέδων να μάθουν πώς να χρησιμοποιούν την τεχνητή νοημοσύνη, σύμφωνα με ένα νέο πενταετές εθνικό σχέδιο δράσης.

Η Κίνα θα εντάξει την τεχνητή νοημοσύνη στη σχολική εκπαίδευση, από τις τάξεις του δημοτικού έως το πανεπιστήμιο, βάσει ενός νέου πενταετούς σχεδίου που εξέδωσε το Κρατικό Συμβούλιο.

Το έγγραφο, που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα, ζητά τη διδασκαλία της Τεχνητής Νοημοσύνης «σε όλα τα εκπαιδευτικά στάδια» για την ενίσχυση της παιδείας των μαθητών σε θέματα Τεχνητής Νοημοσύνης και την εκμάθησή τους να κατανοούν την τεχνολογία και να τη χρησιμοποιούν για τον εντοπισμό και την επίλυση προβλημάτων.

Το σχέδιο παρουσιάζει την κίνηση ως μέρος μιας ευρύτερης ενημέρωσης του σχολικού συστήματος της Κίνας, με μεγαλύτερη έμφαση στην επιστήμη, την κριτική σκέψη, την καινοτομία και τους δεσμούς μεταξύ εκπαίδευσης, έρευνας και βιομηχανίας.

Ζητά επίσης τη χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης, των μεγάλων δεδομένων και άλλων ψηφιακών εργαλείων στις εξετάσεις, τις αξιολογήσεις και τη διαχείριση των σχολείων, ενισχύοντας παράλληλα τους κανόνες δεοντολογίας και την εποπτεία της ασφάλειας.

Ορισμένα κινεζικά σχολεία έχουν ήδη δοκιμάσει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η τεχνολογία στα καθημερινά μαθήματα και χρησιμοποιούν την Τεχνητή Νοημοσύνη για ανατροφοδότηση καλλιγραφίας, αξιολόγηση γραφής και εξάσκηση στη γλώσσα, καθώς και για να βοηθήσουν τους εκπαιδευτικούς να προετοιμάσουν μαθήματα, να αξιολογήσουν τους μαθητές και να δημιουργήσουν εξατομικευμένες εργασίες.

Η κίνηση της Κίνας έρχεται σε μια στιγμή που άλλες μεγάλες οικονομίες επιδιώκουν να ενσωματώσουν την Τεχνητή Νοημοσύνη στα εθνικά τους αναπτυξιακά σχέδια. Τον Απρίλιο, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έδωσε εντολή στην κυβέρνηση να καταρτίσει ένα εθνικό σχέδιο ανάπτυξης της Τεχνητής Νοημοσύνης για την ενσωμάτωση της τεχνολογίας σε όλους τους τομείς, από τη βιομηχανία και την εφοδιαστική έως την ενέργεια και την εκπαίδευση.

Ο Πούτιν σημείωσε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη αναδιαμορφώνει «ολόκληρη τη ζωή της χώρας» και τόνισε ότι η Ρωσία «πρέπει να διαθέτει τις πιο προηγμένες τεχνολογίες και να βασίζεται σε πλήρως κυρίαρχα εγχώρια προϊόντα», ιδίως για την άμυνα και την ασφάλεια.

Τα ρωσικά πανεπιστήμια έχουν επίσης επεκτείνει την εκπαίδευση που σχετίζεται με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Πέρυσι, το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας ξεκίνησε πρόσφατα μια ειδική σχολή Τεχνητής Νοημοσύνης με 36 θέσεις για πτυχίο και 36 για μεταπτυχιακό. Το Κρατικό Πανεπιστήμιο Τιουμέν πρότεινε επίσης πρόσφατα ένα μοντέλο στο οποίο η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να λειτουργήσει ως ειδικός σύμβουλος και «συνεργάτης» για τους φοιτητές, ενώ ο άνθρωπος-δάσκαλος παραμένει μέντορας.

Τον Μάιο, ο Πούτιν ανακοίνωσε επίσης σχέδια για τη δημιουργία μιας διεθνούς συμμαχίας τεχνητής νοημοσύνης, η οποία θα συγκεντρώνει επιστημονικές, ακαδημαϊκές και επιχειρηματικές κοινότητες από πολλές χώρες. Στόχος της συμμαχίας είναι η εμβάθυνση της διεθνούς συνεργασίας στην ανάπτυξη κυρίαρχων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης, στη δημιουργία διασυνδεδεμένων υποδομών πληροφορικής και ενέργειας και στην προσαρμογή των τεχνολογιών τεχνητής νοημοσύνης στις τοπικές ανάγκες, δήλωσε ο πρόεδρος.

Πηγή: RT

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

«Θα μας αρνηθείτε για τρίτη χρονιά;» διαμαρτυρήθηκε από το τηλέφωνο. «Τόσο πολυάσχολος είστε πια;».

Αισθάνθηκα ξάφνου τσιγγούνης με τον χρόνο μου. Ψηλομύτης. Ψωνάρα. Μετάνιωσα για τις δικαιολογίες που είχα προβάλει πέρυσι και πρόπερσι. Τι θα μου κόστιζε, στο κάτω – κάτω, να συμμετάσχω στην κριτική επιτροπή ενός διαγωνισμού μαθητικής ποίησης; Κέρδος θα είχα, ψυχικό, εάν έσκυβα πάνω από γραπτά των εφήβων, εάν κοίταζα κλεφτά μες στις καρδιές τους. Κι εγώ δεν έγραφα στίχους στο σχολείο – ασυναίσθητα μιμούμενος πότε τον Καβάφη, πότε τον Εμπειρίκο; Πώς θα μου φαινόταν τότε εάν μάθαινα πως κάποιος δεν καταδεχόταν να τους ρίξει μια ματιά; Οτι αντί να θεωρεί τιμή την επαφή του με τις ανησυχίες, με τις ευαισθησίες της νέας γενιάς, εννοούσε να διαβάζει καθιερωμένους αποκλειστικά λογοτέχνες; Απέκλειε το ενδεχόμενο να ανακαλύψει μια φρέσκια φωνή και επαινώντας την να την ενθαρρύνει να συνεχίσει; Πόση μιζέρια…

«Μα δεν αρνούμαι!» άλλαξα ακαριαία στάση. «Ισα – ίσα, ανυπομονώ να δω τα ποιήματα των παιδιών. Θα μου τα στείλετε με email;». «Δεν χρειάζεται να δείτε τίποτα προκαταβολικά. Θα έρθετε την πρώτη Παρασκευή στο πνευματικό κέντρο του δήμου μας. Θα ακούσετε τους μαθητές να απαγγέλλουν τις δημιουργίες τους. Θα συσκεφθείτε έπειτα με τους υπόλοιπους κριτές και θα βγάλετε την ετυμηγορία σας». «Ακόμα καλύτερα!» αναφώνησα. Ενα πρωινό θα διέθετα όλο κι όλο. Και –ποιος ξέρει– μπορεί να ανέτελε μπροστά στα μάτια μου ένα μεγάλο ταλέντο.

Τα «πνευματικά κέντρα» στην Ελλάδα μοιάζουν μεταξύ τους. Κτίρια με μάρμαρο στο χρώμα της μαρέγκας, στην αυλή η προτομή του τοπικού ήρωα ή ευεργέτη, το όνομά του χαραγμένο πάνω από τη γυάλινη πόρτα. Ενα φουαγιέ – στους τοίχους φωτογραφίες από παλιότερες εκδηλώσεις, όπου είχαν βραβευτεί η Κική Δημουλά ή ο Μανώλης Γλέζος. Στο βάθος μια δανειστική βιβλιοθήκη – «εμείς αγοράζουμε τις ποιοτικότερες εκδόσεις… έρχονται όμως κάποιες κότες που μόνο αισθηματικά μυθιστορήματα του συρμού μας ζητάνε…» παραπονέθηκε η βιβλιοθηκονόμος.

«Ελάτε, ξεκινάμε!» με έπιασε αγκαζέ η οργανωτική υπεύθυνη του διαγωνισμού. Με έβαλε στο θέατρο και με κάθισε στην πρώτη σειρά. Πλάι στους άλλους δύο κριτές. Μια ογδοντάχρονη, πολύ κοτσονάτη κυρία με κοκκινωπές αφέλειες και κολιέ από κοράλλια. Και έναν παπά. «Ο πατήρ Γεώργιος» μου ψιθύρισε «είναι ό,τι πιο προοδευτικό στην εκκλησία. Λειτουργεί, σκεφθείτε, στη δημοτική. Βάζει στο κατηχητικό τραγούδια του Σωκράτη Μάλαμα – και Αγγελάκα ακόμα – εκείνα δυστυχώς ακούνε ραπ τραπ, σκουπίδια, δηλητήρια, ποιο είναι το αντίδοτο;» με ρώτησε με γνήσιο καημό.

Οι διαγωνιζόμενοι δεν είχαν μολυνθεί από ραπ και τραπ. Ανέβαιναν στη σκηνή, στέκονταν τρακαρισμένοι μπροστά στο μικρόφωνο και απήγγελλαν ενώ οι γονείς τους απαθανάτιζαν με τα κινητά.

Υστερα από ένα εικοσάλεπτο, δεν είχα πλέον καμιά αμφιβολία. Οι στίχοι είχαν εγκριθεί, ενδεχομένως και λογοκριθεί, ίσως και υπαγορευθεί ακόμα από δασκάλους και μαμάδες. Το περιεχόμενό τους ταμάμ για να πείσει ότι ο έφηβος ποιητής ξεχειλίζει από κοινωνικές και οικολογικές ανησυχίες. Αγαπά την ειρήνη, μισεί τον πόλεμο, σιχαίνεται το μπούλινγκ, φρίττει όταν κακοποιούνται ζώα… Ενθουσιάζεται με τη φύση και όχι  –προς Θεού– με κινητά και πλέι στέισιον. Η γλώσσα; Εμπλεη καλολογικών στοιχείων. Αρρωστη από «λογοτεχνίτιδα», που –καθώς έλεγε ο Βασίλης Βασιλικός– είναι η κυτταρίτιδα των λέξεων. Ενιωθα όπως όταν ήμουν μικρός και μου φορούσαν σε βαφτίσια και σε γάμους κάτι μάλλινα παντελόνια που με φαγούριζαν. Οι διπλανοί μου αντιθέτως, η κοραλλιογενής κυρία και ο παπάς, έδειχναν ενθουσιασμένοι.

«Γιατί κακοποιείτε έτσι τα παιδιά;» ήθελα να φωνάξω. «Γιατί τους στερείτε τον αυθορμητισμό; Γιατί να μην εκφράσουν ό,τι αληθινά αισθάνονται; Να κοροϊδέψουν το σχολείο, να βρίσουν το σπίτι τους, να μιλήσουν για καβγάδες και για έρωτες; Γιατί τους παρουσιάζετε την τέχνη σαν το πιο νερόβραστο, το πιο πληκτικό πράγμα;».

Φωνή βοώντος εν τη ερήμω θα ήμουν. Ενώ οι υπόλοιποι χειροκροτούσαν, εγώ αντιστάθηκα σιγανομουρμουρίζοντας: «τριάντα χρόνια νύστα, χτύπα με σαν ρεύμα στην πίστα…».

Η αποδόμηση του κυβερνητικού αφηγήματος από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. «Τι έχει να μας πει η κυβέρνηση μετά από 7 χρόνια; Τίποτα καλό. Αλλά το προσπαθεί στα power point…».

Η απάντηση της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης στον απολογισμό της Νέας Δημοκρατίας, «προκάλεσε προφανώς αναστάτωση στην κυβέρνηση» σχολιάζει η εκπρόσωπος Τύπου της ΕΛΑΣ Θεώνη Κουφονικολάκου σε απάντηση στον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη για τον απολογισμό του έργου της κυβέρνησης.

Βολές κατά του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη εξαπολύει η ΕΛΑΣ, απαντώντας στον απολογισμό του κυβερνητικού έργου για την επταετία 2019-2026

«Μας δίνουν τη λαμπρή ευκαιρία να επαναλάβουμε αυτό, που όλοι ξέρουν, αλλά η Νέα Δημοκρατία κάνει πως δεν καταλαβαίνει» σημειώνει βγάζοντας στη «σέντρα» το Μαξίμου.

 Η ΕΛΑΣ, εξηγεί πως:

• Ο ρυθμός ανάπτυξης είναι ίδιος με το 2018
• Η ανταγωνιστικότητα της χώρας χειροτέρεψε
• Το εμπορικό έλλειμμα εκτοξεύθηκε
• Το υπερπλεόνασμα χτίστηκε πάνω στην ακρίβεια
• Το ονομαστικό δημόσιο χρέος αυξήθηκε.
• Η φτώχεια αυξήθηκε
• Η προστασία της πρώτης κατοικίας καταργήθηκε
• Τα κόκκινα δάνεια μεταφέρθηκαν σε funds και servicers
• Οι πλειστηριασμοί έγιναν μαζικό φαινόμενο
• Οι μισθοί αυξήθηκαν στα χαρτιά και όχι στην τσέπη, λόγω της χαμηλής αγοραστικής δύναμης.
•  Η λίστα των επιτυχιών αυτής της κυβέρνησης δεν έχει τέλος…
• Μισθός, Αντιμετώπιση ακρίβειας και φτώχειας, Στέγαση, Υγεία, Παιδεία,  Διαφάνεια.

 7 χρόνια κυβέρνηση Νέας Δγμοκρατίας

Η Θεώνη Κουφονικολάκου αναρωτιέται ρητορικά: «τι έχει να μας πει η κυβέρνηση μετά από 7 χρόνια;» και απαντά: «Τίποτα καλό. Αλλά το προσπαθεί στα power point…».

-Το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα είχε παραθέσει είκοσι σημεία, επιχειρώντας να αποδομήσει την οικονομική πολιτική της ΝΔ.