«Υπάρχει η αίσθηση ότι το δυτικό πολιτικό κατεστημένο θα προτιμούσε να δει τη Ρωσία να καίγεται παρά την Ουκρανία να σώζεται» υποστηρίζει η δημοσιογράφος Γιούλια Μέντελ, πρώην εκπρόσωπος Τύπου του ουκρανού προέδρου.

Υπήρξε η πρώτη εκπρόσωπος Τύπου του Προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι το διάστημα 2019-2021, προστατεύοντας τις επιλογές του και τον ίδιο. Σήμερα, όμως, υποστηρίζει ότι η Ουκρανία όχι μόνο δεν θα μπορέσει ποτέ να κερδίσει τον πόλεμο με τη Ρωσία, αλλά θέτει εν αμφιβόλω την ίδια τη βιωσιμότητα της πατρίδας της.

Με παρέμβασή της, η δημοσιογράφος Γιούλια Μέντελ εξηγεί ότι ο πρώην προϊστάμενός της Ζελένσκι ακολουθεί μια στρατηγική που αποτελεί «εθνική αυτοκτονία» σε μια χώρα που βρίσκεται σε συρρίκνωση σε όλους τους τομείς, όπως δείχνουν τα στοιχεία.

Εξ αυτών, συνεχίζει η ίδια, περίπου οι μισοί βρίσκονται σε ηλικία συνταξιοδότησης, ενώ το πολύ τέσσερα εκατομμύρια άνδρες βρίσκονται σε ηλικία στράτευσης. Αντίθετα, η Ρωσία μπορεί να αντλήσει στρατεύσιμους από μια δεξαμενή ανδρών μάχιμης ηλικίας περίπου δεκαπλάσια σε μέγεθος.

«Η διεξαγωγή ενός πολέμου φθοράς, επομένως, αποτελεί εθνική αυτοκτονία και όχι ανδρεία. Κι όμως, αυτή είναι η στρατηγική που ακολουθεί η κυβέρνηση Ζελένσκι».

Τα θλιβερά για την Ουκρανία δεδομένα

Η Ουκρανή δημοσιογράφος δεν έχει καμία αμφιβολία ότι τον πόλεμο τον ξεκίνησε η Ρωσία. «Οι δυνάμεις της έχουν βασανίσει, βιάσει, εκτοπίσει και σκοτώσει Ουκρανούς. Δεν υπάρχει ηθική εξίσωση μεταξύ Κιέβου και Κρεμλίνου». Ωστόσο, για την ίδια, ο ουκρανικός ηρωισμός του 2022 ανήκει πλέον στο παρελθόν και τα δεδομένα αναγκάζουν τους Ουκρανούς να προσέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Παρά τα αναρίθμητα πακέτα κυρώσεων, η Ρωσία εξακολουθεί να έχει έσοδα και διαθέτει πολύ ισχυρότερη δημοσιονομική θέση από τα περισσότερα κράτη της ΕΕ. Την ίδια ώρα, η Ουκρανία παραλύει από τον θάνατο των ανθρώπων της και την καταστροφή της παραγωγικής της βάσης, ενώ τα χρέη της συνεχίζουν να συσσωρεύονται.

«Μετά την “επιχείρηση επιρροής” αυτού του καλοκαιριού, περισσότερο από το 90% των ουκρανικών αποθηκών έχουν πληγεί, το ενεργειακό μας σύστημα έχει διαλυθεί και, μαζί με τα χιόνια του χειμώνα, θα έρθει μια ανθρωπιστική καταστροφή» υποστηρίζει η Μέντελ.

Η Μέντελ επικρίνει την κυβέρνηση που ζητάει από τους πολίτες περιοχών που έχουν πληγεί από τον πόλεμο να εγκαταλείψουν. «Στους ανθρώπους που ζουν στην πρώτη γραμμή, χωρίς χρήματα και χωρίς μέσα, λένε απλώς να πάνε κάπου αλλού».

«Κάθε μέρα η Ουκρανία χάνει περισσότερους από τους ανθρώπους της. Όσοι θέλουν τα παιδιά τους να έχουν αξιοπρεπή υγειονομική περίθαλψη και εκπαίδευση αναγκάζονται να μεταναστεύσουν. Ο αριθμός των ανθρώπων που πεθαίνουν στην Ουκρανία είναι περίπου τετραπλάσιος από τον αριθμό των γεννήσεων. Το έθνος αφανίζεται, κι όμως ο πόλεμος συνεχίζεται αμείλικτα». Πράγματι τα επίσημα στοιχεία επαληθεύουν τα δεδομένα που παραθέτει η Ουκρανή αναλύτρια.

Κατά της Δύσης

Η Μέντελ, όμως δεν αφήνει άμοιρη των ευθυνών και τη Δύση, που ωθεί την Ουκρανία στην συνέχιση ενός αδιέξοδου πολέμου. «Υπάρχει η αίσθηση ότι το δυτικό πολιτικό κατεστημένο θα προτιμούσε να δει τη Ρωσία να καίγεται παρά την Ουκρανία να σώζεται. Οι καθημερινές μας απώλειες αντιμετωπίζονται ως αποδεκτό τίμημα για την επίτευξη αυτού του σκοπού», λέει.

Η ίδια σημειώνει δε ότι από την αρχή του πολέμου το 2022, οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν καταβάλει στη Μόσχα πολύ περισσότερα από 230 δισεκ. δολ. για ορυκτά καύσιμα, περισσότερα από όσα έχουν δώσει στο Κίεβο σε κάθε μορφή βοήθειας.

Υπενθυμίζεται ότι η πρώην εκπρόσωπος του Ουκρανού προέδρου θα μιλούσε την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, λίγες ημέρες αφού της επιβλήθηκαν κυρώσεις από το Κίεβο, ωστόσο της απαγορεύτηκε η είσοδος.

Γινόμαστε Αφγανιστάν, αντί Φινλανδία

Για τη Μέντελ άξιο παράδειγμα προς μίμηση για την Ουκρανία θα ήταν η Φινλανδία, η οποία στο παρελθόν κατάφερε να διαφυλάξει το μέλλον της μετά τους καταστροφικούς πολέμους με την ΕΣΣΔ τη δεκαετία του 1930. Υπενθυμίζεται ότι η Φινλανδία, πράγματι, ακολούθησε μια ουδέτερη πολιτική στον Ψυχρό Πόλεμο, διατηρώντας αρμονικές σχέσεις με τη Μόσχα, καθώς δεν εντάχθηκε στο NATO.

Αντ’ αυτού όμως, η Ουκρανία φαίνεται να παίρνει τον δρόμο του Αφγανιστάν, σύμφωνα με την Ουκρανή δημοσιογράφο.

«Η Δύση πέρασε 20 χρόνια διοχετεύοντας τρισεκατομμύρια δολάρια σε εκείνη τη σύγκρουση. Το μόνο που πέτυχε ήταν η άνθηση της διαφθοράς, δεκαετίες θανάτου και, τελικά, η πτώση της Καμπούλ στους Ταλιμπάν. Όπως και στην Ουκρανία, υπήρχε έντονη λογοκρισία στα δυτικά ΜΜΕ. Οι περισσότεροι από όσους έκαναν ρεπορτάζ από την περιοχή υποστήριζαν χωρίς συμβιβασμούς τον αφγανικό κρατικό μηχανισμό και τον πόλεμο, ανεξαρτήτως συνθηκών».

Η Μέντελ βλέπει ίδιες αναλογίες με την πατρίδα της. «Είναι εντυπωσιακό ότι στις δημοσκοπήσεις, η διαφθορά συναγωνίζεται τον ίδιο τον πόλεμο ως το μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα. Υπάρχουν άνθρωποι στην ουκρανική κυβέρνηση που κερδίζουν εκατομμύρια δολάρια από αυτόν τον πόλεμο».

Δεν είναι απλά ήττα

Σχολιάζοντας ο ομότιμος καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, Τζον Μιρσχάιμερ την παρέμβαση της Μέντελ, σημειώνει πως πλέον το ζήτημα υπερβαίνει τη νίκη και την ήττα. «Μπορείς να χάσεις έναν πόλεμο και στη συνέχεια, με την πάροδο του χρόνου, να ανακάμψεις από αυτή την ήττα» αλλά η Μέντελ «μιλάει για κάτι πολύ διαφορετικό, κάτι πολύ πιο ανησυχητικό, κάτι βαθιά ανησυχητικό. Μιλάει για τον θάνατο της Ουκρανίας».

Εξετάζοντας τους αριθμούς, ο αμερικανός πολιτικός επιστήμονας βλέπει ότι «η Ουκρανία βρίσκεται σε μια δημογραφική καθοδική δίνη θανάτου. […] Ο πληθυσμός έχει μειωθεί στο μισό από τότε που η Ουκρανία απέκτησε την ανεξαρτησία της. Όσον αφορά το εδαφικό, ο Μιρσχάιμερ είναι βέβαιος ότι θα οι Ουκρανοί θα χάσουν ακόμη ένα τμήμα εδάφους, πέραν του 20% που πλέον ελέγχουν οι Ρώσοι, κινδυνεύοντας να καταλήξουν μια περίκλειστη χώρα χωρίς πρόσβαση στη θάλασσα.

«Οι Ρώσοι θα έχουν ισχυρά κίνητρα να διατηρήσουν αυτό το κράτος όσο το δυνατόν πιο δυσλειτουργικό για πάντα. Η οικονομία του έχει καταστραφεί. Πρόκειται για καταστροφή και είναι πολύ σημαντικό να το καταλάβουμε αυτό», καταλήγει ο Μιρσχάιμερ, επαναλαμβάνοντας πως «είναι πολύ περισσότερο από μια απλή ήττα στο πεδίο της μάχης. Είναι, όπως επισημαίνει η Μέντελ, εθνική αυτοκτονία».

«Οι εξυπνάδες τελειώνουν εκεί που αρχίζει η υπουργική ευθύνη. Αν δεν παραιτηθεί μόνος του ο κύριος Γεωργιάδης, ας τον αποπέμψει επιτέλους ο κύριος Μητσοτάκης ως μια ελάχιστη προσφορά σε αυτόν τον τόπο» αναφέρει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Αρβανίτης για τα «αστειάκια» on air του υπουργού Υγείας.

Να παραιτηθεί «ο υπουργός του μπάφου» ζητά ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην αντιπρόεδρος του ΚΕΘΕΑ, Κώστας Αρβανίτης, μετά την ανήκουστη φράση, εν είδει αστεϊσμού, του Άδωνι Γεωργιάδη προς δημοσιογράφο, όταν ρωτήθηκε στον τηλεοπτικό αέρα του Action24 εάν είχε «πάρει κάνα μπάφο», όταν η συζήτηση έφτασε στο ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία πρώτο κόμμα αλλά χωρίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην πρωθυπουργία.

«Είναι χυδαίο και προκλητικό ο υπουργός Υγείας να πετάει σε δημοσιογράφο, στον αέρα τηλεοπτικής εκπομπής, το ‘μήπως έχετε πάρει κάνα μπάφο;’» σχολιάζει ο Κώστας Αρβανίτης.  «Είναι απαράδεκτο η κυβέρνηση που με το ‘επιτελικό κράτος’ της διέλυσε το ΚΕΘΕΑ και 18 Άνω να κάνει αστειάκια που για χιλιάδες οικογένειες έχουν πολύ πόνο και θάνατο».

Σε έντονο ύφος ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει: «όταν ο υπουργός Υγείας κάνει χαβαλέ με τον ‘μπάφο’, η κοινωνία δικαιούται να ζητά λογαριασμό για κάθε συνταγή, κάθε έλεγχο, κάθε ευρώ και κάθε αλλαγή που έχει επιβάλει αυτή η κυβέρνηση στον χώρο των εξαρτήσεων και ανεβάζει ακόμα περισσότερα τα ντεσιμπέλ: «Οι εξυπνάδες τελειώνουν εκεί που αρχίζει η υπουργική ευθύνη. Αν δεν παραιτηθεί μόνος του ο κύριος Γεωργιάδης, ας τον αποπέμψει επιτέλους ο κύριος Μητσοτάκης ως μια ελάχιστη προσφορά σε αυτόν τον τόπο. Αλλά δεν μπορεί γιατί σε αυτήν την κυβέρνηση ο ένας κρατάει τον άλλο».

Το παράδειγμα του Βερολίνου δείχνει πώς μπορεί να δοθεί η απάντηση στον φασισμό που δεν μπορούν να δώσουν τα συστημικά κόμματα

Μέχρι τώρα τα συστημικά κόμματα στην Ευρώπη πίστευαν ότι είναι ένα κάστρο που δεν πέφτει και που αντιστέκεται στην επέλαση των «δύο άκρων», υπερασπιζόμενο τις αρχές και τις αξίες της φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Ωστόσο, είναι σαφές ότι τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά για το κάστρο.

Είναι σαφές ότι η στρατηγική που είχε επιλέξει, που ήταν πρακτικά να υιοθετήσει αρκετά δεξιότερες θέσεις και σκληρότερη ρητορική σε θέματα όπως το μεταναστευτικό, δεν απέδωσε απέναντι στο AfD, και αυτό φάνηκε σε όλες τις εκλογές που έγιναν σε γερμανικά κρατίδια. Ίσως γιατί μετατοπίζοντας την πολιτική συζήτηση προς τα δεξιά στην πραγματικότητα «προλείανε» το έδαφος για το AfD, καθώς το έκανε να φαίνεται ότι είχε ακόμη πιο «συνεπείς» θέσεις και ταυτόχρονα να φαντάζει «εκτός συστήματος».

Ωστόσο, θα ήταν λάθος να πιστέψουμε ότι ο κανόνας από εδώ και πέρα θα είναι να χάνουν τα συστημικά κόμματα και να ανεβαίνουν οι νεοφασίστες και τα ναζιστικά γκρουπούσκουλα.

Και αυτό γιατί οι εκλογές στο Βερολίνο έδειξαν ότι υπάρχει και μια άλλη πιθανότητα: απέναντι στο νεοφασισμό να σταθούν όχι παραλλαγές μιας κεντροδεξιάς που στην πραγματικότητα συμπληρώνει τον οικονομικό νεοφιλελευθερισμό – που είναι στην καρδιά της κοινωνικής δυσαρέσκειας – με αυταρχικές, αντιδημοκρατικές και ακροδεξιές θέσεις, αλλά μιας τοποθέτησης ριζοσπαστικής, προοδευτικής, δημοκρατικής. Μιας τοποθέτησης που έφερε στο προσκήνιο τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα, όπως είναι το στεγαστικό, που ήταν κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, που δεν είχε πρόβλημα να εγκαλέσει την γερμανική κυβέρνηση για τον τρόπο που έχει στηρίξει το Ισραήλ στη πολιτική του στη Γάζα. Μιας τοποθέτησης που απέναντι στο νεοφασισμό δεν δοκίμασε να πάει δεξιότερα για να «ενσωματώσει» τις απόψεις του, αλλά το ακριβώς αντίθετο: βγήκε με απόψεις που συγκρούονταν με τις πολιτικές που θεωρούνται «αυτονόητες» σε όλη την Ευρώπη, αλλά εξηγούν και γιατί οι ψηφοφόροι σήμερα γυρίζουν τις πλάτες τους στα επίσημα κόμματα.

Στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά. Αυτή τη στιγμή οι ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι βαθιά δυσαρεστημένες από τα κόμματα εξουσίας, πρωτίστως τα κεντροδεξιά. Τους «χρεώνουν» τις πολιτικές παρατεταμένης λιτότητας, την κρίση κόστους ζωής, την αποβιομηχάνιση και την υποκατάσταση καλοπληρωμένων βιομηχανικών εργασιών από κακοπληρωμένες θέσεις στις υπηρεσίες, την υπονόμευση του κοινωνικού κράτους, την εργασιακή επισφάλεια και την κακή κατάσταση των υποδομών. Γι’ αυτό και αναζητούν κάτι διαφορετικό.

Αυτό καταρχάς προσπαθούν να το εκμεταλλευτούν οι δυνάμεις του νεοφασισμού μαζί με διάφορους νοσταλγούς του ναζισμού. Παρουσιάζονται ως οι «εκπρόσωποι του λαού» και ως «αντισυστημικές δυνάμεις» και βέβαια προσπαθούν να «κατασκευάσουν εχθρούς» στοχοποιώντας τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, παρουσιάζοντας διάφορες θεωρίες συνωμοσίας για την «απειλή» που αποτελούν, ακόμη και σε περιοχές, όπως είναι μερικά ανατολικά κρατίδια της Γερμανίας, που έχουν πολύ μικρούς πραγματικούς αριθμούς μεταναστών.

Απέναντι σε αυτό είναι σαφές ότι οποιαδήποτε πολιτική πρόταση που πρακτικά ακούγεται στους ψηφοφόρους ως «βασικά τα πράγματα θα μείνουν ως έχουν, απλώς θα δείξουμε μεγαλύτερο ζήλο σε κάποια θέματα», λειτουργεί ως πιο αποτελεσματική διαφημιστική εκστρατεία του νεοφασισμού και αυτό το έχουμε ήδη δει και θα το δούμε ξανά και ξανά.

Αντιθέτως, μια πολιτική πρόταση που μιλάει για την κοινωνική κρίση που βιώνουν οι πολλοί (και όχι για τους οικονομικούς δείκτες που πάντα ευημερούν ακόμη και όταν οι άνθρωποι δυστυχούν), που μιλάει για αλληλεγγύη και για κοινή προσπάθεια ανθρώπων που μοιράζονται τα ίδια προβλήματα, και που δεν φοβάται να συγκρούεται με τα πραγματικά «μεγάλα συμφέροντα» μπορεί να έχει απήχηση.

Το πραγματικό πρόβλημα στην Ευρώπη, σε όλα τα επίπεδα από τις εθνικές κυβερνήσεις έως τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ότι οι κοινωνίες αισθάνονται, περισσότερο παρά ποτέ την ανάγκη πολιτικής αλλαγής. Ένα ολόκληρο κοινωνικό και πολιτικό μοντέλο αυτή τη στιγμή είναι σε κρίση και αδυνατεί να απαντήσει στις ανάγκες των κοινωνιών. Το χειρότερο είναι ότι το συστημικό πολιτικό προσωπικό είναι τόσο εθισμένο σε μια ορισμένη αντίληψη της πολιτικής που συχνά αδυνατεί όχι απλώς να κατανοήσει τους λόγους των κοινωνικών προβλημάτων, αλλά ακόμη και να αντιληφθεί ότι υπάρχει όντως πρόβλημα. Το μόνο που κάνει είναι να λέει διαρκώς στους ανθρώπους ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει και να είναι ευχαριστημένοι και με αυτά που έχουν. Γι’ αυτό και οι πολίτες γυρίζουν την πλάτη σε αυτό το πολιτικό προσωπικό και τα κόμματά του.

Αυτό σημαίνει ότι το μεγάλο ερώτημα είναι προς τα πού θα στραφούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι. Θα αφεθούν να παρασυρθούν από τις παραλλαγές του νεοφασισμού ή θα τους προσφερθεί μια πρόταση βαθιάς πολιτικής αλλαγής που θα φτιάχνει ξανά δημοκρατία, κοινωνικό κράτος και μια κοινωνία που να τους χωρά πραγματικά όλους;

Πηγή: in

Στο στόχαστρο των ελέγχων βρίσκονται τα κέντρα ευεξίας μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη στο Κολωνάκι

Πολλά φαίνεται πως είναι τα ιδιωτικά ιατρεία που υπόσχονται αναζωογόνηση και ευεξία επιστρατεύοντας αμφίβολες μεθόδους. Μάλιστα, ένα από αυτά είχε εγκαινιάσει πριν από λίγους μήνες ο ίδιος ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, χαρακτηρίζοντάς το ως «την πρώτη κλινική αντιγήρανσης στην Ελλάδα».

Την ώρα που οι Αρχές διεξάγουν εντατικούς ελέγχους σε κέντρα μακροζωίας και ευεξίας, μετά τον τραγικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη στο Κολωνάκι, ένα αντίστοιχο κέντρο στα νότια προάστια υπόσχεται έγκαιρη πρόληψη ασθενειών, ευεξία με ενέσιμες και ενδοφλέβιες θεραπείες, αλλά και χειρουργική μιας ημέρας, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του MEGA.

«Όσοι είστε ενεργοί στα social media, θα έχετε δει ότι έχω ήδη έρθει εδώ πέρα και το έχω διαφημίσει κιόλας», δήλωνε τον περασμένο Μάρτιο ο υπουργός Υγείας κόβοντας την κορδέλα και αποκαλώντας το «την πρώτη κλινική αντιγήρανσης και ευζωίας στην Ελλάδα».

Οι δηλώσεις για πλασμαφαίρεση και το νομικό πλαίσιο

Ωστόσο, ο επιστημονικός διευθυντής της εν λόγω κλινικής περιέγραφε σε Podcast πόσο ευεργετική είναι για υγιείς ανθρώπους η διαδικασία της κάθαρσης πλάσματος —μια πράξη παρόμοια με αυτή στην οποία υποβλήθηκε παρανόμως ο Γιώργος Μαζωνάκης στο ιατρείο της οδού Καρνεάδου.

«Πιο ειδικά, μπορούμε σήμερα να κάνουμε κάθαρση του πλάσματος. Συγκεκριμένο μηχάνημα, με ειδικά φίλτρα, τραβάει αίμα, το φιλτράρει και το επιστρέφει στο σώμα μας, ενώ τα υποπροϊόντα του φιλτραρίσματος παραμένουν σε έναν ξεχωριστό ασκό. Το εντυπωσιακό είναι ότι τόσο ο ασκός όσο και τα επίπεδα τοξινών στο αίμα μας μπορούν να μετρηθούν στο εργαστήριο, ώστε να δούμε πόσο ευεργετική ήταν η συνεδρία».

«Πλασμαφαίρεση γίνεται μόνο σε δημόσια νοσοκομεία και για πολύ συγκεκριμένες παθήσεις. Μόνο εκεί. Στην Αττική υπάρχουν μόλις πέντε δημόσια νοσοκομεία στα οποία επιτρέπεται να διενεργηθεί», ξεκαθαρίζει στο MEGA ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά, Νίκος Πλατανησιώτης.

«Πάγωσαν» τις υπηρεσίες μετά τις εξελίξεις

Όταν την περασμένη εβδομάδα, με αφορμή την υπόθεση του Κολωνακίου, ο Άδωνις Γεωργιάδης κλήθηκε να τοποθετηθεί για την παρουσία του στα εγκαίνια του κέντρου, έσπευσε να το υπερασπιστεί λέγοντας: «Δεν έχει καμία σχέση αυτή η κλινική με το ιατρείο του Κολωνακίου, μην κάψουμε μαζί με τα ξερά και τα χλωρά».

Ωστόσο, μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο προκαλεί εύλογα ερωτήματα. Στις παροχές του κέντρου περιλαμβάνονται και οι ενδοφλέβιες θεραπείες, όμως όταν ο χρήστης επιλέξει τη συγκεκριμένη κατηγορία στην επίσημη ιστοσελίδα, εμφανίζεται σφάλμα (error).

Σε τηλεφωνική επικοινωνία του MEGA  με το πολυϊατρείο, η απάντηση ήταν αποκαλυπτική:

— Δεν μπορώ να κάνω κάποια ενδοφλέβια θεραπεία αυτό το διάστημα;

— Έχουν ανασταλεί προς το παρόν, μέχρι να ξεκαθαρίσει το νομοθετικό πλαίσιο με όλα αυτά που έγιναν το τελευταίο διάστημα.

Οι εξελίξεις «πάγωσαν» την παροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών, ακόμη και αυτών που αφορούν την ενδοφλέβια χορήγηση βιταμινών. «Σίγουρα υπάρχουν σκευάσματα εγκεκριμένα από τον ΕΟΦ, αλλά από εκεί και πέρα είμαστε όλοι εν αναμονή όσον αφορά τα ενδοφλέβια», ανέφερε εκπρόσωπος του κέντρου.

Ερωτηθείς σχετικά εάν επιτρέπονται αυτές οι πράξεις σε τέτοιους χώρους ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά, Νίκος Πλατανησιώτης υπογραμμίζει: «Αν μιλάμε για θεραπείες αναζωογόνησης με ιχνοστοιχεία, βιταμίνες κ.λπ., δεν επιτρέπονται, διότι τέτοιου είδους σκευάσματα δεν διαθέτουν σχετική άδεια από τον ΕΟΦ».

Σε νεότερη επικοινωνία του MEGA με το κέντρο μακροζωίας, η διοίκηση ενημέρωσε ότι δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ πλασμαφαίρεση στις εγκαταστάσεις της.

Σημειώνεται πως ο υπουργός Υγείας, ο Άδωνις Γεωργιάδης με ανάρτησή του ανέφερε ότι η εταιρεία προτίθεται να κινηθεί νομικά.