Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Στο τέλος της ημέρας η πραγματικότητα πάντα είναι αδιαμφισβήτητη και οι αυταπάτες καταρρέουν με πάταγο. Η Δημοτική Σύμβουλος της παράταξης Θωμάκου, Καλλιόπη Πάστρα Μάγερ κατάφερε με τον πιο εμφατικό τρόπο να αποδείξει στον Γιώργο Θωμάκο ότι το νέο αφήγημα του, το νέο “θρησκευτικό success story” δεν απέδωσε τα αναμενόμενα, φλούδες ελπίδες.

Κατάφερε παράλληλα να καταδείξει ότι δεν είναι όλοι ίδιοι. Δεν καίγονται για μια καρέκλα ένα μισθό και αρπαχτές από παντού. Κατάφερε να καταδείξει ότι υπάρχουν Κηφισιώτες που πονάν την πόλη, που πολεμάνε για την πόλη και δεν τα βάζουν όλα σε ένα τσουβάλι. Η Καλλιόπη Πάστρα-Μάγερ απέδειξε με την σοβαρή στάση της ότι είναι πάνω από όλα αυτά τα μικρά, έχει βάλει σκοπό στη ζωή της να μπορέσει να διορθώσει όλα αυτά που τόσο μα τόσο μελάνι έχει ξοδευτεί. Δεν έβαλε νερό στο κρασί της, δεν δείλιασε, θεωρώ ότι πολέμησε με όλη της την δύναμη να αλλάξει τις όποιες παθογένειες υπήρχαν. Η παράταξη Θωμάκου ήταν νέα, άβγαλτη, αλλά στους πρώτους κιόλας μήνες τα δείγματα γραφής ήταν απογοητευτικά, έδειχνε κουρασμένη, η επαφή με τους πολίτες μηδαμινή και το ταμείο αρνητικό.   

Η στάση της κόλαφος για κάθε ρυπαρογράφο. Επίσης το ότι απέχει πια από την πολιτική και δεν κάνει κι αυτή για να μας σώσει όπως οι υπόλοιποι που θα αποχωρήσουν από την παράταξη χωρίς ούτε έναν λόγο αυτοκριτικής.

Η Καλλιόπη Πάστρα-Μάγερ αποδεικνύεται ότι δεν είναι ούτε αρχολίπαρη, ούτε εξουσιομανής.

Ο Γιώργος Θωμάκος μου ήταν ανέκαθεν αδιάφορος προς την συμπάθεια μου, ήταν όμως συγκαταβατικός για την μετριοπάθεια του. Τον αντιμετώπιζα σκωπτικά, ήξερα πρόσωπα και πράγματα πολλά για αυτόν. Αργότερα μου έγινε ακόμη πιο αντιπαθής για τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασε ως προς την πολιτική του, -ποια πολιτική, του μηδέν - που δέχτηκε. Ήταν προφανές ότι δεν τράβαγε, στις πρώτες δυσκολίες έδειξε τον ψυχρό-κακό εαυτό του, ότι ήταν ένα πράγμα με τον κυνισμό, τον τυχοδιωκτισμό, και τον λαϊκισμό του Βαγγέλη Αυ--τη –έχω και την απαγόρευσή- και των υπολοίπων.

Όλοι πρέπει να ξανασκεφτούμε τι μπορεί να είναι Δημαρχία σήμερα τι οφείλει να είναι χωρίς ιδεοληψίες ή δογματισμούς. Η Καλλιόπη Πάστρα παρουσιάζει μια στάση ευθύνης, θαρραλέα εκεί που όλοι οι άλλοι προβάλλουν εγωισμό και ωμό συμφέρον. Πείνα εξουσίας και κρεσέντο ίντριγκας.

Κατά τα άλλα υπήρξε και αυτή κομμάτι εκείνης της αλλόφρονος παράταξης που κόστισε στη πόλη και τον Πανελλήνιο ευτελισμό. Τουλάχιστον όμως αυτή είχε την παρρησία να διαχωρίσει από νωρίς την θέση της.

Η παράταξη Θωμάκου αποτέλεσε για την πόλη την τελευταία ευκαιρία για να αποκτήσει ουσιαστική και όχι θυμική-συμφεροντολογική σχέση με την πολιτική σκέψη και το πολιτικώς δραν. Δυστυχώς όμως πρόκειται για μαθήματα που πληρώνουμε ως σύνολο πολύ ακριβά. Και ακόμη δεν έχει έρθει ο τελικός λογαριασμός ….

Σήμερα στο Δήμο Κηφισιάς παίζουν παιχνίδι ποικίλοι αστέρες των Πατσαβουρέικων

Κατά την διάρκεια των εκλογών ακούμε από όλους τους εν δυνάμει υποψηφίους πολλά, ότι όλοι για το καλό της πόλης τρέχουν, μοχθούν. Λόγια του αέρα, χαρτοπόλεμος.

Ήθελε πολύ περηφάνεια, πολύ τσαγανό για να το κάνει, το τόλμησε. Η στάση της αυτή θα της βγει σε καλό, για τον εαυτό της, την οικογένειά της, τους ανθρώπους που την εμπιστεύτηκαν, για την πόλη.

Αυτό που μένει είναι ποιοι και πότε θα είναι οι επόμενοι. Και είναι πολλοί οι υποψήφιοι. Το πουλόβερ ξέφτισε, σκίστηκε, πιάστηκε στην πρόκα που ήταν ανάμεσα, παρατημένη, τελείωσε.

G. Thomakos - The game is over.-