Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Εάν ο Δήμαρχος Κηφισιάς Γ. Θωμάκος δεν προκαλούσε με την αψυχολόγητη ενέργεια του να γευματίσει με την συντροφιά του στο πιο ακριβό εστιατόριο της Κηφισιάς.

Εάν ο Αντιδήμαρχος Β. Αυλίτης δεν είχε προκαλέσει με την άπρεπη εν γένει στάση του μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας αλλά και συναδέλφων του.

Αναφέρομαι σε δυο περιπτώσεις όπου οι πολίτες ξέσπασαν και ίσως όχι αδίκως με απερίγραπτη χυδαιότητα εναντίον δύο ανθρώπων του Δήμου Κηφισιάς.

 Κατακρεουργούν τους «δύο ταγούς».

Ο όχλος -θα μου πείτε- για ετούτο ακριβώς αποκαλείται όχλος: Επειδή επιτίθεται στα τυφλά και ξεσκίζει με πρωτόγονη ηδονή όποιον έχει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, θεμιτό ή αθέμιτο ξεχωρίσει ή όποιον προβάλλει κάποια έστω ένσταση στις πεποιθήσεις και στις δοξασίες του. Από το «ωσανά εν τοις υψίστοις» στο «άρον-άρον, σταύρωσον αυτόν». Ο όχλος είναι εξ ορισμού ποτάμι φουσκωμένο, ανεξέλεγκτο, αυθόρμητο…

Αυθόρμητο; Θα εξιστορούσα, θα ξέσπαγα εδώ, εάν η πικρία μου το επέτρεπε.

Αυθόρμητη είναι η στοχοποίηση των παραπάνω δημόσιων προσώπων μετά και τις κωμικές , αστείες, αλλά και ανήθικες πράξεις εναντίον των πολιτών. Επιτίθενται με τέτοια λύσσα που όμοιά της δύσκολα έχουμε ξαναδεί στο δημοτικό βίο. Μόνο ακαθοδήγητη δεν είναι.

Αρκεί κανείς να προσπεράσει τις άναρθρες κραυγές στα social media και να φτάσει στις «συγκροτημένες, νηφάλιες απόψεις» που δημοσιεύονται υπό μορφήν άρθρων από «πληρωμένους δημοσιογράφους», για να το διαπιστώσει. Εκεί θα πληροφορηθεί (και αν είναι μακριά από όλα αυτά θα το πιστέψει) πως σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της Κηφισιάς -με ελάχιστες, φωτεινές εξαιρέσεις- διακρίνεται για τη μετριότητα του λόγου του. Ότι αποτελείται από βολεμένους οσφυοκάμπτες, από ανθρώπους-γάτες που γουργουρίζουν μακάρια στα σαλόνια της Εξουσίας και γλείφουν το Κατεστημένο, το οποίο τις ταΐζει. Πως τρέμει ο κόσμος της Κηφισιάς τη μεγάλη επαναστατική ανατροπή, που θα του στερήσει τα προνόμια και θα τον αποδώσει στην ανυπαρξία που του αρμόζει. 

Οι επιτυχίες ασφαλώς δεν υπάρχουν στο παλμαρέ της πόλης, για τη διοίκηση Θωμάκου δεν αποτελούν θέσφατο. Να το βράσεις και το πλέον ενδιαφέρον έργο, που περιορίζεται μόνο στους κόλπους της Εκκλησίας και το πιο αστραφτερό ταλέντο, εάν ο πολιτικός ζει αποκομμένος από τον λαό και τις ανάγκες του, κλεισμένος στους χρυσούς οντάδες της Εξουσίας.

Κάνουνε πράγματι οι Κηφισιώτες πολιτικοί -πόσο δε μάλλον οι Δήμαρχοι-Αντιδήμαρχοι- ζωή και κότα. Τους έχουν κόψει εξ απαλών ονύχων παχυλότατους μισθούς, τους στέλνουν διακοπές και σε περίεργους προορισμούς, τους προικίζει, πληρώνει προκαταβολικά -με χρήματα των φορολογουμένων- αγοράζουν όλες τις εκδόσεις των άχρηστων-απούλητων βιβλίων εκδοτών που το μόνο προσόν τους είναι το χαμαιλεοντί χρώμα του δέρματός τους. Και η τάση τους για κομψές-άκομψες κάμψεις.

Κούνια που σας κούναγε, κύριοι πολιτικοί της μιας και μοναδικής κοπής Ιδέα δεν έχετε τι σημαίνει κάποιος να αγωνίζεται να βιοποριστεί από τη τέχνη του τίποτα, του μηδέν, ιδίως σε μια κοινωνία που αγωνίζεται και αγωνιά. Ούτε στον ύπνο σας δεν έχετε δει την αγωνία των πολιτών, οι οποίοι υποθηκεύει τα σπίτια τους για να αποφύγουν δυσάρεστες εξελίξεις. Ούτε στους χειρότερους εφιάλτες σας το μεροδούλι-μεροφάι του πολίτη μεροκαματιάρη, του εργαζόμενου, του άτυχου που ωσάν κλέφτης ο Δημοτικός κορβανάς γεμίζει με τις όποιες αποταμιεύσεις έτυχε να υπάρχουν στις τράπεζες, για μια ανάγκη, μια αρρώστια. Και ορμάνε και τους τα παίρνουν, η «θρησκευτική-ηθική απάτη» διοίκηση Θωμάκου, για να πληρώσει τους παρατρεχάμενους, όχι για κάποιο έργο …

Υπάρχουν φυσικά και οι εξαιρέσεις: Ξεπλένουν ίσως παλιές αμαρτίες. Ή ίσως να εφαρμόζουν τον στίχο του Βάρναλη: «Φρόνιμα και τακτικά πάω με εκείνον που νικά»…

Εννοώ να παραμείνω ελεύθερος πολίτης σε μια ελεύθερη, ανεκτική, ανοιχτή κοινωνία.

Όποιος απαξιώνει συστηματικά και επί σκοπόν τον απλό κόσμο της πόλης -επειδή προφανώς δεν ανέχεται καμία ανεξαρτησία γνώμης, κανένα πνεύμα αντιλογίας στον μονόχορδο κόσμο του-, όποιος ντοπάρει τον λαό και τον μετατρέπει σε όχλο, θα βρει κι εμένα κι άλλους πάρα πολλούς σθεναρά απέναντι του. Ιδίως εάν, στη γνωστή παροιμία, επέχει τον ρόλο όχι του νοικοκύρη αλλά του κλέφτη.-

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Η αμετροέπεια των εκφραστών του παλαιού συστήματος- που αισθάνονταν ανίκητοι και διακρίθηκαν για τη συγκάλυψη σκανδάλων του «αντιπάλου αλλά και δικά τους»  είναι γνωστή σε όλους. Με ύφος που ξεχειλίζει αλαζονεία και μνήμη χρυσόψαρου για τον προσωπικό τους ρόλο στην πολιτική ιστορία της πόλης και για το ρόλο του εαυτού τους προεξάρχοντος, αλλά και των παρατάξεών τους, στις εξελίξεις της τελευταίας δεκαπενταετίας, υιοθετούν την πλέον λαϊκιστική εκδοχή της πολιτικής ρητορείας.

Έφθασαν δε στο σημείο να επικαλούνται τους φτωχούς και τα καταστήματα, την οικονομική κατάντια της πόλης. Τόσο η ρητορική τους όσο και το ύφος τους κινούνται σε ένα πρωτόγνωρο επίπεδο. Η κατάντια των πλέον ισχυρών εκπροσώπων –Χιωτάκη και Βάρσου- των δύο παρατάξεων στην Κηφισιώτικη πραγματικότητα είναι χαρακτηριστική.

Θα έλεγα ότι η τακτική αυτή είναι οργανωμένη αν πίστευα ότι υπάρχει περίπτωση οι δύο πρώην συνεργαζόμενες παρατάξεις να συνεννοηθούν για το καλό της πόλης. Και τούτο διότι διακρίνεται ένας λανθάνον ανταγωνισμός μεταξύ Χιωτάκη και Βάρσου... Με διάφορες αφορμές βλέπουμε την επιθετική ρητορική με σαφή στόχο να κερδίσουν τις εντυπώσεις μέσω της έντασης και του λαϊκισμού.

Είναι η περίοδος που μετά την πανωλεθρία αναζητούν διεξόδους - μέσα από μία προκλητική και περίσσια ρητορική - να συσπειρώσουν ψηφοφόρους (με την αμέριστη συμπαράσταση των τοπικών εφημερίδων) και να προβληθούν ως οι μόνοι εν δυνάμει αποτελεσματικοί –μετά την ένοχη απραξία Θωμάκου- για την Δημαρχία της Κηφισιάς.

Είναι οι ίδιοι που πιέζουν με κάθε τρόπο την νέα διοίκηση να συρθεί σε πλήρη υποχώρηση. Επενδύοντας στην βρωμερή-τρισάθλια καθαριότητα, στην καταστροφολογία και στην προηγούμενη «επιτυχία» της δικής τους Διοίκησης, του προγράμματός τους, δημιουργούν συνειδητά ένα εκδικητικά εύφλεκτο πολωτικό περιβάλλον. Και βέβαια οι δημοσιογράφοι δε φαίνονται να αντιδρούν, -γιατί άλλωστε, τα χρήματα και ο βήχας δεν κρύβονται, εύκολα τουλάχιστον- αλλά συντηρούν την τεχνητή πόλωση.

Αν προ μηνών η πόλωση ήταν κοινωνική, τούτη γεννιόταν από τα υπαρκτά κοινωνικά προβλήματα που έφερε η κρίση σε συνδυασμό με την μηδενική διοίκηση Θωμάκου και στηρίζονταν σε κινήματα αλληλεγγύης και συσπείρωσης με -ασυνείδητα συχνά- ταξικά χαρακτηριστικά. Σήμερα η προσπάθεια γίνεται σε ευτελές επίπεδο, απλά και μόνο για να διαμορφωθεί (μαζί με άλλα) ένα κίνημα μιας υπέρβασης.

Ποιας όμως, η εποχή του όλοι τρώνε κουτόχορτο, έχει περάσει ανεπιστρεπτί.

Αλλά δεν παύει να είναι ένα επικοινωνιακό κατασκεύασμα. Όλο και κάποιος θα πεισθεί…

Βέβαια οι δύο –πρώην- παρατάξεις δεν μπορούν να υποστηρίξουν υποθετικά κινήματα ενάντια στην Διοίκηση Θωμάκου. Όχι μόνο είναι ενάντια σε κάθε ιδεολογική τους υπόσταση, αφού θα χάσουν το ρόλο του εκλεκτού - άριστου και θα εκχωρήσουν δικαιώματα σε αντιπάλους, αλλά και επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να συσπειρώσουν αντίπαλες ομάδες πολιτών που καλώς «καιροφυλακτούν», παρά μόνο λίγες δεκάδες στελεχών μελών τους.

Και επειδή αυτό το γνωρίζουν, επιλέγουν το γνώριμο δρόμο της επιθετικής φλυαρίας με το ύφος του παντογνώστη. Επενδύουν στην ένταση και την καταστροφολογία, επειδή ακριβώς αδυνατούν να παραδεχτούν ότι η πολιτική τους είχε ταξικά χαρακτηριστικά και εξυπηρετούσε τα συμφέροντα εκείνου του «μοναχοφαικού συστήματος» που αύξησε τα πλούτη του μαζί με την όρεξή του και που θεωρούν ότι απλά τους προσπέρασε.

Ήταν μια "άτυχη συγκυρία", θεωρούν

Και η επιθετική ρητορεία σε συνδυασμό με την πρόκληση επεισοδίων, -κωμικών πολλές φορές-, εντός και εκτός του Δήμου, στόχο έχει ακριβώς να κρύψει τη συμμετοχή τους στο πλευρό των αντιπάλων στον ανηλεή πόλεμο που ξέσπασε προ λίγων μηνών. Είναι το τελευταίο μέσο που διαθέτουν προκειμένου να περισώσουν ότι μπορούν από την αξιοπρέπειά τους –αλήθεια υπάρχει αξιοπρέπεια σε αυτά τα ανθρωποειδή- όταν συνειδητά επέλεγαν το δρόμο της διάλυσης της Κηφισιώτικης κοινωνίας προκειμένου να ενισχυθούν οι τίποτα επιλογές-πράξεις τους, η δική τους «αστική τάξη».

Είναι η τακτική του «φωνάζει ο κλέφτης» προκειμένου να τρομάξουν οι πολίτες και να δημιουργηθεί ένταση, αποκρύπτοντας τις συνέπειες της δικής τους διοίκησης.-