Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Λοιπόν, πάει, τελείωσε. Αυτά τα πρόσωπα που βολεύονται αξίζουν τελικώς κάθε έπαινο, κάθε βραβείο, κάθε διάκριση. Και τον καθιστό ύμνο, που λέει ο λόγος. Διότι πριν καλά-καλά βρεθούν όρθιοι, τσουπ ξαναθρονιάζονται.

Επιπλέον, επιπλέουν σε συνθήκες παντός καιρού. Συντάσσουν επιστολές, αλλάζουν στολές, ασκούν συστολές, εξασκούν διαστολές, ελίσσονται, εξελίσσονται. Αλλά το στασίδι στο υπερώο του Δήμου, των δημοτικών οργανισμών και επιχειρήσεων, των τοπικών εφημερίδων, πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικό τους είναι.

Το θέμα είναι να τρουπώσεις, έλεγε ο Βουτσάς σε παλιά ελληνική ταινία. Ε, αυτοί και αυτές τρουπώνουν συνεχώς. Αλλάζουν διοικήσεις; Αυτοί εκεί. Αλλάζουν Δήμαρχοι; Αυτοί εκεί. Αλλάζουν κόμμωση, στρατόπεδο, ιδέες, μπλα-μπλα, αλλά μόνο ένα δεν αλλάζουν: Το ταλέντο τους στο κλέψιμο. Στο βόλεμα. Στο τρούπωμα.

Έτσι που ο ατρούπωτος λαός να τους θεωρεί κάτι σαν εκείνους τους αθάνατους της μυθολογίας. Αυτοί δεν χάνονται όποιος και να 'ναι στα πράγματα, είναι η επωδός που συνοδεύει κάθε τους βήμα.

Ε, με τη νέα –θρησκευτική- διοίκηση είπαμε όλοι ότι τελειώνουμε μ' αυτή τη νομενκλατούρα της αρπαχτής, της μετριότητας και της συμφοράς. Θα παίξουν οι δικοί μας τη φλογέρα του ήθους, της αξιοκρατίας, της συνέπειας και θα φουντάρουν τα ποντίκια με τον ήχο της να πνιγούν.

Αμ δε. Ξανά προς τη δόξα τραβούν κάποιοι αδιάβροχοι. Να και Δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι, πρόεδροι, να και πρόεδροι, να και αντιπρόεδροι, να και ο διάολος τον πατέρα τους. Και βγάζουν και γλώσσα από πάνω για το ανυπότακτο της διαδρομής τους. Και τον μπάρμπα στο Άγιο Όρος.

Καλά, βρε παιδιά της Κηφισιάς παιδιά, που σκληρά πολεμάτε: Στην εξουσία που σας έστειλε ο λαός, λεφτά δεν έχετε, εντάξει. Δίνετε τη μάχη σας στη ζούγκλα της Κηφισιάς, εντάξει. Παλεύετε με όλους τους διαβόλους και τους τριβόλους, εντάξει. Αλλά αυτούς τους εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσόντες τι τους βρίσκετε και τι τους θέλετε; Γιατί τους ενθρονίζετε πάλι σε θέσεις - κλειδιά και τους δίνετε τα ίδια κλειδιά με τα οποία άνοιγαν τα δημοτικά ταμεία κι έκλειναν σπίτια;

Ποιος Θεός και ποιος Μαρξ το θέλει αυτό; Δεν έχουν πείρα οι καινούργιοι, θα πείτε. Καλώς. Το θέμα είναι να αποκτήσουν τάχιστα πείρα, για να μη μυρίσουμε όλοι άσχημα. Διότι υπάρχει και ο απόλυτος πολιτικός κανόνας:

Κώλο είδες; Ακαθαρσίες να περιμένεις...

Τοιούτοι ημίν έπρεπεν αρχιερείς...