Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Θυμάμαι την δεκαετία του 80 τους «δημοκρατικούς» Δημάρχους να κηρύσσουν τους δήμους τους «αποπυρηνικοποιημένες ζώνες», λες και έτσι, εάν ξεσπούσε Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η άνω ή η κάτω ραχούλα θα προστατεύονταν από τις βόμβες νετρονίου.

Ή τον Δημήτρη Αβραμόπουλο, δήμαρχο τότε Αθηναίων, να κηρύσσει τη λήξη του Πελοποννησιακού Πολέμου και να συμφιλιώνεται με τον δήμαρχο Σπάρτης. Ή τον μακαριστό Χριστόδουλο να ανεμίζει στις λαοσυνάξεις το λάβαρο του 1821 για να μην παραλειφθεί η αναγραφή του θρησκεύματος από τις αστυνομικές ταυτότητες. Εμείς, εσείς κι εγώ, προφανώς καγχάζαμε με τα παραπάνω καμώματα. Κάποιοι άλλοι ωστόσο –περισσότεροι; λιγότεροι;- δεν μπορεί παρά να τα έπαιρναν στα σοβαρά...  

Την περασμένη εβδομάδα ο Δήμαρχος Γ. Θωμάκος εξέδωσε οδηγία και μέσω το Αντιδημάρχου Β. Αυλίτη, δήλωσε ότι οι 225 κεραίες κινητής τηλεφωνίας που υπάρχουν στον ενιαίο Δήμο Κηφισιάς, θα σταματήσουν να λειτουργούν. Οι κάτοικοι που ζουν στην πόλη αλλά και οι επισκέπτες θα μπορούν με άλλο τρόπο να κάνουν την δουλειά τους. Φανταστείτε, στα μακάβρια όνειρα σας, σε όλο τον κόσμο και στο απομακρυσμένο χωριό να λειτουργούν τα κινητά, πλην της Κηφισιάς και των θρησκόληπτων αρχόντων. Όλοι οι κάτοικοι ανεξαιρέτως θα τους πάρουν στο κυνήγι, θα τους ξεφωνήσουν. Και όχι αδίκως. 

Σε τι διαφέρει όμως η παρωδία από την τραγωδία; Η πρώτη παριστάνει τη δεύτερη δίχως όμως να αποδέχεται τις συνέπειές της. Δέκα γυναίκες που τραγουδώντας και χορεύοντας το «έχετε γεια βρυσούλες», ρίχνονται στον γκρεμό είναι τραγικές ηρωίδες. Δέκα γυναίκες, που με τον ίδιο τρόπο πηδάνε από ύψος είκοσι πόντων, συμμετέχουν σε μια παρωδία. Ή αλλιώς φάρσα.

Η όλη υπόθεση σαν πρώτη ανάγνωση είναι για γέλια.  

Ας δούμε την υπόθεση λίγο πιο κριτικά. Ναι, οι κεραίες είναι παράνομες, το κενό που έχει αφήσει ο νομοθέτης είναι μεγάλο, επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Η κατάσταση είναι γνωστή σε όλους, που κάνουμε την δουλειά μας με τα κινητά. Όπως γνωστή είναι η κατάσταση ανομίας, στα τόσα σκουλήκια που βγήκαν και εκβίαζαν τους ιδιοκτήτες κεραιών.

Στη Κηφισιά ειδικά τα λαμόγια, οι εκβιαστές του κοινού ποινικού δικαίου ανοιχτά προκαλούσαν με την στάση τους. Πρώτος και καλύτερος ο γνωστός τοις πάσει στην Κηφισιά, επαγγελματίας αρχιεκβιαστής, «ο εκδότης».

Ο Δήμαρχος Γ. Θωμάκος τα γνωρίζει καλά όλα αυτά τα «μπουμπούκια», με νοοτροπία φεουδάρχη και οίστρο νταβατζή, αφού ήταν νομικός τους σύμβουλος και υποστηρικτής, πριν γίνει Δήμαρχος.

Τι προσπαθεί να κάνει μέσω της ανακοίνωσης του τώρα. Να σταματήσει την λειτουργία όλων των κεραιών;,  είναι σαν κάποιος γελοίος, ανόητος να ισχυρίζεται, να υπολογίζει ότι αύριο το πρωί θα λάμψει το φεγγάρι.

Γιατί όμως τα κάνει, τι θέλει να προλάβει.

Τίποτα, το δρομολόγιο Θωμάκου έχει γράψει τέλος, δεν υπάρχει διέξοδος διαφυγής. Το μόνο που απομένει είναι μια ήττα, ή ενδεχομένως παραίτηση. Θέλει να συνταξιοδοτηθεί με εύσημο μνεία, δηλαδή να αποκατασταθεί. Οικονομικά.

Αυτός είναι ο απώτερος σκοπός αυτής που αστείας-παιδαριώδους ανακοίνωσης. Όπως θα έλεγε και ο ποιητής ότι φάμε ότι πιούμε και ότι αρπ@ξει ο κ@λος μας. Στην αναμπουμπούλα  ενδεχομένως να την πληρώσουν και 2-3, όπως την πλήρωσε στο πρόσφατο παρελθόν και η μακαρίτισσα Δημοτική Σύμβουλος, Μαίρη Κερασιώτη, έφυγε από τον καημό της, από την αδικία. Δεν υπέπεσε στη βορά των αδηφάγων εκβιαστών.

Πως γίνεται οι πολίτες οι οποίοι έχει τόσο καψαλιστεί, να ανέχεται να τους κοροϊδεύουν μες στα μούτρα τύποι που προφανώς ελάχιστα έχει ιδρώσει το αυτί τους από την κατάσταση που σήμερα βιώνουμε; Που ζούνε όπως πρώτα –με τα πούρα τους- και καλύτερα;

Πώς τα καταφέρνουν σαλντιμπάγκοι τελευταίας διαλογής να κερδίζουν, να μαγνητίζουν, να κατευθύνουν την κοινή γνώμη; «Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη...» θα έλεγε ο σκοπελίτης λόγιος του 18ου αιώνα, Καισάριος Δαπόντες. Ενδεχομένως πάλι, όταν πριν από την Κηφισιά έχει καταρρεύσει η παιδεία, και η πιο αυτοκτονική αφέλεια του κόσμου να είναι απολύτως εξηγήσιμη...