Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει λαϊκή σοφία

Ο Γιώργος Θωμάκος πέρασε από την Κηφισιά ως ο νέος άφθαρτος. Στον Γιώργο Θωμάκο η Κηφισιά εναπόθεσε τις ελπίδες για κάτι διαφορετικό, κάτι που θα αλλάξει την βαθιά, σάπια, αισχρή νοοτροπία των τελευταίων 20 χρόνων και, οριστικοποίησε πως η Κηφισιά θα είναι ίδια για πάντα.

Ουσιαστική αντίδραση δεν υπάρχει, αφού και τα άλλες παρατάξεις είναι ολόιδιες.

Η αντίδραση της παράταξης Κανακάκη, με κανένα έργο, καμία εναλλακτική, είναι στο πλαίσιο της παράδοσης και των τελετών της εκάστοτε παράταξης -κάτι σαν την περιφορά του Επιταφίου δηλαδή-, ενώ μόνο και μόνο η ύπαρξη της παράταξης Βάρσου-Χιωτάκη στη Κηφισιά είναι ένας πολύ καλός λόγος για να δικαιολογηθεί η πλήρης απραξία-αφασία.

Οι πολίτες δεν αντιδρούν, αφού είχαν εναποθέσει τις ελπίδες τους στη παράταξη Θωμάκου και στον σοβαρό-ηθικό-θρησκευόμενο Γιώργο Θωμάκο.

Όσοι είχαν απομείνει να ελπίζουν τουλάχιστον, γιατί, στις τελευταίες εκλογές, σχεδόν ο ένας στους δυο Κηφισιώτες δεν πήγε στις κάλπες. Κάτι ήξερε αυτός ο ένας στους δυο.

Αυτό που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο είναι πως η Διοίκηση Θωμάκου ξέπλυνε τις Διοικήσεις Βάρσου και Χιωτάκη.

Εξαπατώντας τους ψηφοφόρους του, αγνοώντας το αποτέλεσμα της επιλογής των πολιτών, ο Γιώργος Θωμάκος έβγαλε καθαρούς όσους Διοίκησαν πριν από αυτόν.

Η όποιες συζητήσεις, αναφορές, δικαστικές εμπλοκές για το τεράστιο χρέος, τα τόσα χρήματα που για ένα περίεργο λόγω έκαναν φτερά, χάθηκαν στη σκόνη, ενώ είναι γνωστό πως, όταν γίνεται μια τέτοιου είδους συζήτηση ο σκοπός είναι να μπει η υπόθεση στο ράφι.

Δηλαδή, η Κηφισιά χρεοκόπησε αλλά ποτέ δεν θα αποδοθούν ευθύνες για την χρεοκοπία της πόλης

Δια της ενοχής όλων των Διοικήσεων, αθωώνονται όλες οι Διοικήσεις.

Όλοι ένοχοι, όλοι αθώοι.

Ουσιαστικά, «δικαιώθηκε» -στην πράξη και εκ του αποτελέσματος- το «Μαζί τα φάγαμε» του Θεόδωρου Πάγκαλου, που τόσες αντιδράσεις είχε προκαλέσει.

Βέβαια, οι Κηφισιώτες ποτέ δεν έκαναν κεντρικό αίτημα την απονομή Δικαιοσύνης για την χρεοκοπία της πόλης τους. Αυτό το έκαναν άλλοι πολίτες για την δική τους πόλη.

Οι Κηφισιώτες, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, θα έπρεπε να είναι σήμερα πάρα πολύ θυμωμένοι με τους πολιτικούς που επέλεξαν, όσο και με τους εαυτούς τους.

Δεν είναι.

Είναι αξιοσημείωτο πως δύο χρόνια μετά την αλλαγή της Διοίκησης, οι Κηφισιώτες περιορίζονται στο να μισούν ο ένας τον άλλον.

Το μίσος είναι πια το κοινό χαρακτηριστικό των Ελλήνων. Το μίσος που στρέφεται προς τον άλλο Έλληνα και όχι προς την εξουσία.

Το «Αγάπη μόνο» τελείωσε.

Δυστυχώς, περιφρόνηση, μίσος μόνο.-