Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Ποιά είναι η "Πυρίκαυστος Ελλάδα"; Δεν θα σάς παρεξηγήσω εάν το έχετε λησμονήσει ή εάν δεν το πληροφορηθήκατε ποτέ. Η "Πυρίκαυστος Ελλάδα" αποτελεί κίνημα το οποίο ίδρυσαν τον Ιούνιο του 2012 πολίτες οι οποίοι αποσκίρτησαν από τη "Σπίθα" του Μίκη Θεοδωράκη. Πρόεδρος της ο εκ Καβάλας οικονομολόγος Γεώργιος Καλεάδης, συγγραφέας βιβλίου γιά το μάνατζμεντ αλλά και για τον Άγιο Παϊσιο. Στόχο της "Πυρικαύστου" αποτελεί η κατάληψη της εξουσίας. "Οτι λιγότερο από αυτό θα ήταν γελοίο..." είχε σχολιάσει ο Γ. Θωμάκος.

Σας θυμίζουν τα παραπάνω τον κατά φαντασίαν εθνάρχη Αρμάνδο Δελαπατρίδη; Ενδεχομένως και την κωμικοτραγική Μαρίκα Παλαίστη, υψίφωνον εκ Σαμψούντος, η οποία πραγματοποιούσε μεταπολεμικά συγκεντρώσεις στο κέντρο των Αθηνών και συνεδύαζε προεκλογικά συνθήματα με άριες, με το πλήθος να παραληρεί και να κραυγάζει "Οι Νεκροί Θέλουν Μαρίκα" και "Τα Θυρωρεία στις Ταράτσες";

Σφάλλετε σφάλμα μέγα. "Η Πυρίκαυστος Ελλάδα" κατέκτησε πράγματι, διά του ηγέτη της, την εξουσία. Ο Γ. Θωμάκος εντάχθηκε στους κόλπους του Άγιου Όρους, ανεδείχθη Δήμαρχος Κηφισιά -με την "σωματοψυχή" του- στον Βαγγέλη Αυλίτη. Στη σωματοψυχή του Γ. Θωμάκου θα χρωστάμε την παράταση του βίου της διοίκησης Θωμάκου .

Διαπρέπουν τα τελευταία χρόνια στον δημόσιο χώρο μας οι Μη Γελοιογραφήσιμοι. Πολιτευόμενοι άνδρες και γυναίκες που τα βιογραφικά σημειώματα και τα καθημερινά τους καμώματα είναι τόσο ευτράπελα ώστε βγάζουν νοκ-άουτ τους γελοιογράφους. Πώς να σατιρίσει και ο οξυδερκέστερος καλλιτέχνης τον κύριο Βαγγέλη Αυλίτη, όταν ο ίδιος σκηνοθετεί εξ'αρχής τη διαδρομή του σαν πικρή κωμωδία του παλιού ιταλικού κινηματογράφου; Τι πινελιά να προσθέσει κανείς στην εικόνα της κυρίας Μαρίας Σαλματάνη, η οποία αγγαρεύει τους αστυνομικούς για πάσης φύσεως ιδιοτελή συμφέροντα και φωτογραφίζεται ανάμεσά τους πανευτυχής; Ποιό σχόλιο αρμόζει στη -με σοβαρότατο ύφος- δήλωση τού κύριου Νίκου Χιωτάκη ότι ο ιδιοκτήτης βουλκανιζατέρ Στάθης Κύρλος υπήρξε άριστος αντιδήμαρχος;

Για αυτό ίσως και η τέχνη της επιθεώρησης στην Κηφισιά έχει πεθάνει. Αρκεί να αναμεταδίδεις αυτούσια τα όσα εκστομίζουν οι Μη Γελοιογραφήσιμοι για να προκαλείς ποταμούς κλαυσίγελου στο κοινό σου.

Συμπρωταγωνιστές των Μη Γελοιογραφήσιμων στο έργο που εκτυλίσσεται μπροστά στα πονεμένα μάτια μας, στα βουίζοντα αυτιά μας, είναι οι Αχαλίνωτα Ψευδόμενοι. Εκείνοι μάλιστα κατέχουν τα ύπατα αξιώματα. Δεν πρόκειται για ανόητους - το αντίθετο! Ούτε για ντενεκέδες ξεγάνωτους. Και ισχυρή γοητεία διαθέτουν μερικοί εξ'αυτών και ηγετικές ικανότητες. Το μέγιστο ωστόσο χάρισμά τους είναι ότι μπορούν να στέκουν ενώπιον των ψηφοφόρων και να παραχαράσσουν, να αντιστρέφουν ανενδοίαστα, ανερυθρίαστα και τις πιο στοιχειώδεις αλήθειες.

"Η καθαριότητα είναι το μεγάλο ατού της διοίκησής μου!" καυχήθηκε πολύ πρόσφατα ο κύριος Δήμαρχος. "Παραλάβαμε την Κηφισιά στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και την επαναφέραμε στον δρόμο της ανάπτυξης!" συμπλήρωσε ενώπιον των απανταχού γελοίων. "Εγγυόμαστε τη διαρκή βελτίωση στη καθημερινότητα των Κηφισιάς!" υποσχέθηκε. "Θα ξανακάνουμε τη πόλη μας μοχλό των εξελίξεων!"

Ειλικρινά απορώ. Ποντάρει στο ότι το ακροατήριο του έχει ξεγράψει το εφιαλτικό παρελθόν του; Τον Αυλίτη, τη Πόλυ Αστερίου, την αγαστή συμπόρευση με το πάνω Μπύθουλα"; Πιστεύει πως τα προσκυνήματα δεν έρχονται σε θλιβερή αντίθεση με τους θερμότατους σημερινούς του εναγκαλισμούς με την -κατά δήλωσίν του- "πιο επικίνδυνους αρπάχτες της Κηφισιάς"; Φαντάζεται πως η εμφάνισή-παρουσία του στο Δήμο αποδεδειγμένα γελοία κι εκείνος συμπεριφερόταν σαν ανεύθυνος περαστικός) έχει σβηστεί από τη μνήμη μας;

Προφανώς ναι. Ενδεχομένως δε να μην έχει άδικο. Ίσως ο ορυμαγδός της πληροφορίας, που ακατάπαυστα μάς καταιγίζει, να μάς αποβλακώνει. Προτού προφτάσουμε να επεξεργαστούμε τα δεδομένα, πριν διαμορφώσουμε στέρεα άποψη, προστίθενται νέα στοιχεία που κλονίζουν την κρίση μας. Πασχίζουμε -δίχως ιδιαίτερη- επιτυχία να επιπλεύσουμε σε μια κινούμενη άμμο από αντιφατικές ειδήσεις, θραύσματα αλήθειας και "fake news". Αποτελούμε, οι άνθρωποι του 21ου αιώνα, το πιο χειραγωγήσιμο κοινό εδώ και αιώνες.

Την εβδομάδα που ξημερώνει θα παρακολουθήσουμε την ιλαροτραγωδία "Παροχή Ψήφου Εμπιστοσύνης". Η διοίκηση Θωμάκου -σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις- δεν θα εξασφαλίσει τη πλειοψηφία. Ο Γ. Θωμάκος θα εισέλθει στην τελική ευθεία προς την «αποκαθήλωση του Όσιου» επιχειρώντας ένα κεντρο-θρησκευτικό αφήγημα- ρετούς, εντάσσοντας στους κόλπους του μερικούς ασύγγνωστα αφελείς και κάποιους άλλους, κοντόθωρα αριβίστες. Ο Γ. Θωμάκος θα επιδιώξει να αλλάξει την ατζέντα, να πραγματοποιήσει καινούργια αρχή. Ίσως το μόνο στο οποίο είναι ειλικρινής, η πρόθεση του να εξαντλήσει τη θητεία του...

Μας αξίζει όλο αυτό;