Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Βλέπουμε τις Ελληνικές ταινίες και ευτυχώς διασκεδάζουμε, με όλα αυτά –τα κωμικά- που συμβαίνουν σε αυτές.

Από την άλλη είναι καλό που υπάρχουν –οι ταινίες- και μας θυμίζουν σε τι πόλη ζούμε. Σε τι παλαιολιθικής, θεο-δημοτικής εποχής, από άποψη ήθους των διοικούντων και πραγματικής, σε αληθινό χρόνο, εποχή ζούμε.

Ο λόγος που κάνω αυτό τον πρόλογο είναι ένας. Το προφανές, το πραγματικό, ζούμε μια εποχή με όλες τις δυσκολίες της, αλλά ζούμε και σε μια πόλη του παραλόγου. Της έντονης παρακμής, θρησκευτικής σήψης .

Εδώ και περίπου 2-3 μήνες ο εμπνευσμένος γελοιογράφος Τάσος Χαλάς, συνεργάτης  του  αναφέρει με τις τόσο δεικτικές γελοιογραφίες του την παρακμή από τους ιθύνοντες για την κατάσταση σε πολλές παιδικές χαρές και όχι μόνο.

Το αυτί των υπεύθυνων πέρα βρέχει, εκκωφαντική η απουσία τους, το ίδιο και οι διαθέσεις τους, προκλητικά απαράδεκτες.

Το ατύχημα δυστυχώς δεν περίμενε από τις ορέξεις τους και, μικρό παιδάκι χτύπησε σοβαρά με αποτέλεσμα να το πάνε στο νοσοκομείο για πολλά ράμματα. Δεν πήγε σε ένα εχθρικό περιβάλλον, δεν ήταν σε «πολεμικό σημείο», στην παιδική χαρά της Νέας Ερυθραίας «τα στρουμφάκια»

Μετά την ολιγοήμερη παύση της λειτουργίας του παιδικοί σταθμού πήγαμε να την δούμε.

Αυτό που βλέπουμε είναι μετά λύπης μας η κατάσταση που παρουσιάζει στα παιδιά της γειτονιάς η Διοίκηση Θωμάκου. Οι εικόνες είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας της πλήρους-εγκληματικής εγκατάλειψης. Αυτή είναι όπως μαρτυρούν οι εικόνες η φιλοσοφία της –βαθειά θρησκευόμενης- Διοίκησης Θωμάκου.

Μιλήσαμε με αρκετούς γείτονες-κατοίκους, που πάνε στην «παιδική χαρά» τα παιδιά τους. Η απαξίωση, χλεύη, αποτρόπαιός σχολιασμός από πλευράς την νέας, «ηθικής, θρησκευόμενης» Δημοτικής αρχής είναι κάτι που δεν περιγράφετε. Οι κάτοικοι απαξιώνονται, οι ιθύνοντες κωφεύουν στις εκκλήσεις, δεν ασχολείται κανείς. Αισθάνονται ότι είναι πολίτες 2^ης κατηγορίας.

Επειδή τα λόγια περιττεύουν σκέφτομαι τι μπορεί να έχουν στο μυαλό τους οι Δημοτικοί Άρχοντες. Και ειλικρινά δεν μπορώ να σκεφθώ τι είναι αυτό που κάνει μια Διοίκηση τόσο ανάλγητη, τόσο αποκρουστική.   

Το μόνο που μπορεί να δικαιολογήσει ενδεχομένως αυτή την αγοραία αντιμετώπιση είναι ότι οι κάτοικοι την Ν. Ερυθραίας προτίμησαν με την ψήφο τους τον πρώην Δήμαρχο και όχι τον σημερινό, τον Γ. Θωμάκο. Και ίσως αυτός τους το κράτησε Μανιάτικό. Τους τιμωρεί.

Ειλικρινά, δεν πάει αλλού το μυαλό των ανθρώπων. Δυστυχώς.-      

ΥΓ. Η επίσκεψη μας έγινε προχθές το πρωί 10.30. Η παιδική χαρά ήταν κλειστή. Η πρώτη μας σκέψη ήταν ότι υπάρχει η Εκκλησιαστική λειτουργία. Δεν πρέπει να απασχολούνται οι «υπήκοοι» της θεο-δημοτικής Διοίκησης με άλλα, δεύτερα πράγματα πλην της Εκκλησιαστικής Λειτουργίας. Μετά συνειδητοποιήσαμε ότι δεν ήταν Κυριακή, ήταν Σάββατο, δεν συνέπιπτε με τη ώρα της θείας λειτουργίας.