Ένα οικείο πορτρέτο της φεμινιστικής τέχνης που δεν έπαψε να πιέζει τα όρια για πάνω από επτά δεκαετίες

Η πολυεπιστημονική καλλιτέχνης Carolee Schneemann δεν ήταν ξένη προς τη διαμάχη. Δημιουργώντας ενεργά δουλειά από τα τέλη της δεκαετίας του '50, έσκασε τον κόσμο της τέχνης με την ταινία της Meat Joy του 1964, μια σπλαχνική γιορτή που χαρακτηρίζει τους μισο γυμνούς χορευτές που κινούνται με οργιαστικό ύπνο με ωμό κρέας και ψάρι.

"Η δουλειά μου είναι να εξάγω οτιδήποτε είναι σταθερό και να δεχτώ ό, τι δεν θα ήταν η επιθυμία μου".

Έκτοτε ο ντόπιος της Πενσυλβανίας συνέχισε να σπάει νέους δρόμους σε όλο τον κλάδο, τόσο συγκλονιστικό όσο και ενθουσιώδες κοινό με την εντυπωσιακά αξιοσημείωτη και οπτικά επιτακτική του απόδοση, τη φωτογραφία, την εγκατάσταση και την τέχνη βίντεο. Δεν θα ξεχαστεί σύντομα η στιγμή το 1979, όταν κατά τη διάρκεια της εκπομπής Scroll, η Schneemann έσυρε ένα κείμενο από τον κόλπο της και άρχισε να το διαβάσει δυνατά.

Όπως με όλα τα έργα της, τα έργα της, τα οποία συνέχισε αργότερα στη ζωή της, είναι μια κακοφωνική και πολύχρωμη έκφραση των θεμάτων της ελευθερίας, της επιθυμίας, του κοσμικού γέλιου και της δύναμης της δημιουργικής παραβατικότητας. πολλοί κρεμούν ή χαλάνε τις επιφάνειες της αγροικίας του 18ου αιώνα όπου ζούσε. Αυτό είναι και το σημείο όπου δημιουργήθηκαν ή δημιουργήθηκαν μερικά από τα πιο προκλητικά έργα της, συμπεριλαμβανομένων των Fuses (1967), μιας ταινίας που πυροβόλησε από την ίδια και από το σύντροφό της που έκαναν σεξ με το άγρυπνο μάτι της γάτας της Kitch.

"Είμαστε υπερήφανοι για την παρουσίαση της τελευταίας ηχογραφημένης συνέντευξής της, αυτό το οικείο προφίλ της σκηνοθέτιδας Clara Cullen"

Με την πάροδο του χρόνου η εξοχική κατοικία της στο Upstate New York ενήργησε ως μια μουσειά του είδους για την Schneemann, ενημερώνοντας το έργο της καθώς επίσης και παρέχοντας ένα σημείο για να την εννοιολογεί και να δημιουργεί. Εμπνευσμένη από το συνεχώς μεταβαλλόμενο φως, τις εποχές και το τοπίο γύρω της, εξηγεί: "Η δουλειά μου είναι να αποσπάσω οτιδήποτε είναι σταθερό και να δεχτώ ό, τι δεν θα μπορούσε να είναι η επιθυμία μου".

Στο πλαίσιο της πρωτοποριακής ομάδας φεμινιστών καλλιτεχνών που περιελάμβανε την Judy Chicago και τη Rachel Rosenthal, η κληρονομιά της Schneemann είναι ευρύτατη και έχει εμπνεύσει τους Cindy Sherman, Helen Chadwick, Marina Abramović, Cosey Fanni Tutti, Matthew Barney και Lady Gaga. Αλλάζοντας για πάντα τις αντιλήψεις του γυναικείου σώματος και της πολιτικής για το φύλο, ο Schneemann έσπευσε ένα μονοπάτι πάνω από το τοπίο της τέχνης που κυριαρχούσε στα αρσενικά, χωρίς να ζητάει άδεια για να περάσει.

Το βραβείο Golden Lion στο Μπιενάλε της Βενετίας το 2017, η Schneemann θυμάται πολύ αυτή την εβδομάδα, καθώς ο σπουδαίος καλλιτέχνης έχει περάσει στην ηλικία των 79 ετών. Είμαστε περήφανοι που παρουσιάσαμε την τελευταία ηχογραφημένη συνέντευξη, αυτό το οικείο προφίλ του σκηνοθέτη Clara Η Cullen πραγματοποίησε νωρίτερα αυτό το έτος, στο πλαίσιο της σειράς των πρώτων υλών μας και ανέθεσε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, η οποία δείχνει τον πραγματικό θρύλο της τέχνης που συζητά τη διαδικασία και την έμπνευση πίσω από το έργο της.

Ananda Pellerin, Ανώτερος Εκδότης, Nowness