Kαμιά φορά, στο πολιτικό μας μενού τα αλμυρά, με σάλτσα κουτσομπολιού, κάνουν μεγαλύτερη ζημιά στους μαγείρους από τις γενικόλογες καταγγελίες.

Έτσι έγινε και με τον ηλικιωμένο διοικητή νοσοκομείου. Διότι άλλο να φωνάζεις για ρουσφέτια και συναλλαγές κι άλλο να ξετρυπώνεις τον Πατέρα όλων των αισχών.

Κράτησε τον λόγο του... Την ίδια στιγμή βέβαια έδινε τον λόγο του διά του Παπαχελά στους πολίτες: Δεν θα ανεχτώ πολιτευτές στα νοσοκομεία! Κι αν νομίζετε ότι αυτό, άλλα να λέει δημόσια, κι άλλα να συμφωνεί στο παρασκήνιο, περιγράφει το πολιτικό ήθος του, πέφτετε έξω.

Για να έχουμε έγχρωμο και τρισδιάστατο αυτό το ήθος, πρέπει να προσθέσουμε δύο στοιχεία ακόμα.

Πρώτον, το Μαξίμου, μετά τον σαματά, όχι μόνο υποχρέωσε τον διοικητή σε εσπευσμένη και ταπεινωτική παραίτηση, αλλά και τον πέταξε στα σκυλιά. Φάγετε εξ αυτού πάντες!

Λοιπόν, έχουμε και λέμε.

Ο Μητσοτάκης του έταξε, ο Μητσοτάκης τον ενέταξε, ο Μητσοτάκης τον πέταξε. Κι από όλα αυτά ομολογεί και διαφημίζει -για το πορτρέτο του φυσικά- μόνο ότι τον πέταξε. Που πάει να πει, ότι δεν έχει ο άνθρωπος ούτε ιερό ούτε όσιο. Πάει να πει όμως κι ότι δεν έχει καταλάβει τη μοίρα όσων διαπράττουν μαϊμουδιές στη ζωή - και κυρίως στην πολιτική. Τη μοίρα κάθε μαϊμούς.

Όσο πιο ψηλά ανεβαίνει, τόσο πιο καθαρά φαίνονται, για να το πούμε σεμνά, τα οπίσθιά της. Κι όσο κι αν ο Κυριάκος και το προπαγανδιστικό σύμπαν του Γεραπετρίτη, του Άδωνι, και των φιλικών ΜΜΕ προσπαθούν να τα κρύψουν, αυτά ακριβώς είδαμε όλοι με τους διορισμούς των Πατέρων. Και είναι άσχημα, πανάθεμά τα…

Πηγή: Η Αυγή