Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

ΤΟ ΚΟΡΟΪΔΟ...

Οι παρατάξεις βράζουν - όχι από την προσπάθειά τους να... βοηθήσουν τη πόλη αλλά από την αγωνία τους για το τι τους επιφυλάσσει το μέλλον. Όλες οι παρατάξεις, «αρχαιότερες» ή νεότερες, αντιμετωπίζουν προβλήματα προσωπικά, των στελεχών τους κατά κανόνα. Περί ιδεών και μάχης ούτε λόγος.

Την ίδια ώρα τα προβλήματα από τις εξελίξεις στο εσωτερικό, προβλήματα δηλαδή της καθημερινότητας, αναζητούν λύσεις που προϋποθέτουν κατά κανόνα τολμηρές αποφάσεις. Η Κηφισιά με Δήμαρχο τον Γ. Θωμάκο με την ασαφή πολιτική της «επέτυχε» να δυσαρεστεί τους φίλους της αλλά και τη πόλη της Κηφισιάς γενικότερα.

Η Κηφισιά απλώς δεν μετέχει... Έτσι ούτε με τους φίλους είμαστε ούτε εναντίον τους. Αυτή η ουδετερότητα προφανώς έχει ως συνέπεια να πληρώνει η πόλη μας την αξιοπιστία της, αν υπήρχε τέτοια ποτέ.

Στον σημερινό κόσμο οι αδυναμίες αυτές δεν συγχωρούνται. Διότι, κατά τη γνωστή λαϊκή ρήση, «αν δεν είσαι στο τραπέζι, είσαι στο μενού».  

Η εσωστρέφεια μας οδηγεί σε καταστάσεις όπως η σημερινή: την ώρα που γύρω από την Κηφισιά εντείνονται οι γκρίνιες - πολιτικές, και οικονομικές - εμείς ασχολούμεθα με το ποιος θα εκλεγεί Δήμαρχος στην Κηφισιά.

Μία θέση βέβαια εξαιρετικά τιμητική αλλά άνευ ουσίας.

Τέλος, εκείνοι που εμφανίζονται ως πολιτικοί αρχηγοί ή αρχηγίσκοι ας μάθουν, αν δεν ξέρουν, ότι:

όταν παίζεις σε ένα τραπέζι μαζί με άλλους και διερωτάσαι ποιος είναι το κορόιδο της παρέας και δεν μπορείς να απαντήσεις, τότε το κορόιδο της παρέας είσαι εσύ...

Στην πρωινή τηλεοπτική εκπομπή όλα κυλούσαν ήσυχα. Μέχρι που κάποιος είπε κάτι για τη μείωση στο πετρέλαιο θέρμανσης, που τη βρίσκει μικρή. Τότε πήρε φωτιά ο Άδωνις.

«Είστε ψεύτες», «είστε λαϊκιστές», «οι δημοσιογράφοι καταστρέψατε τη χώρα», «το μόνο που σας ενδιαφέρει είναι τα νούμερα τηλεθέασης», «φτάνει πια».

Κάτι πήγαν να ψελλίσουν οι δημοσιογράφοι, ότι «οι πολιτικοί κατέστρεψαν τη χώρα», αντάλλαξαν και μερικές ατάκες του τύπου «πρόσεχε πώς μου μιλάς εμένα» και όλα καλά. Γνωστοί ήταν όλοι μεταξύ τους, σχεδόν φιλαράκια και όλα τέλειωσαν καλά.

Τότε γιατί το σχολιάζουμε; Μα γιατί είναι ένα ακόμη δείγμα της υποκρισίας, που μαστίζει τον δημόσιο λόγο και δη τον τηλεοπτικό. Καλούν τον Άδωνι Γεωργιάδη στις εκπομπές τους, προφανώς γιατί «πουλάει». Είναι μουράτος και φασαριόζος. Εκείνος τους προσβάλλει σκαιότατα, μιλώντας τους στη δική τους γλώσσα, την οποία άλλωστε γνωρίζει καλά («νούμερα τηλεθέασης» κ.λπ.). Και αντί να του απαντήσουν καταλλήλως, περιορίζονται σε κάτι ανώδυνα του τύπου «ε, όχι και ψεύτες», συνοδευόμενα από ψιλογελάκια.

Θρίαμβος του Γεωργιάδη, λοιπόν. Φαινομενικά ναι. Στα περισσότερα απ’ όσα είπε έχει δίκιο. Και ξέρει καλά το παιχνίδι αυτό. Το παίζει κάθε μέρα. Ξέρει ότι «κάνει νούμερα», άρα τον έχουν ανάγκη όσοι τον καλούν. Γι’ αυτό θα συνεχίσουν να τον καλούν, ενώ μετά τα χτεσινά θα του έπρεπε ένα εμπάργκο διαρκείας μέχρι να… σκάσει (πόσο να αντέχει, άραγε, χωρίς τηλεπαράθυρο;).

Αλλά δεν θα συμβεί αυτό. Στη χώρα του «έλα μωρέ, δεν έγινε και τίποτα», ακόμη και τα πιο σοβαρά γίνονται σκετσάκια. Ο Άδωνις -δεν είναι ο μόνος, αλλά είναι το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα- έχει γίνει πολλές φορές νούμερο, προσφέροντας νούμερα στα κανάλια. Το έκανε και χτες καταγγέλλοντας τα νούμερα. Αλλά όχι τον εαυτό του. Κάποια μέρα θα το κάνει κι αυτό.

Ένα δείγμα των χτεσινών. Για όσους θέλουν να ευθυμήσουν λιγάκι.

Πηγή : protagon