Η διαπλοκή θέλει δυο... για tango

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Λέγεται ότι όλοι σχεδόν οι Κηφισιώτες κρύβουμε μέσα μας χαρακτήρες πολύ ισχυρούς, τους οποίους εμφανίζουμε στον καθ' ημέραν βίον κατά τρόπον ενοχλητικόν για τους άλλους. Κατ' όναρ... «στρατηγοί», «δήμαρχοι», «χωροφύλακες», είτε ακόμη και... θυρωροί σε γήπεδα, ευκαιρίας δοθείσης εξουσία χρώμεθα.

Τα τελευταία χρόνια, τείνει να γίνει του συρμού η εξουσία του Δημάρχου. Γίνεται χρήση επικίνδυνη ακόμη και του πλέον ευαίσθητου από τα θεσμικά λειτουργήματα. Στις αντιδημαρχίες, οργανισμούς, ακόμη και στο Δ.Σ, συγκροτούνται ποικιλώνυμες επιτροπές από κατά κανόνα ασχέτους που διεκδικούν ρόλο εκπροσώπου του Δήμου.

Αυτά τα καραγκιοζιλίκια θα ήταν απλώς διασκεδαστικά αν δεν ήταν επικίνδυνα για την κοινωνία.

Ακόμη χειρότερα είναι τα φαινόμενα αυτά όταν ο ρόλος του Δημάρχου που δεν έχει προέλευση. Κατά καιρούς εμφανίζονται επιτροπές οι οποίες αναλαμβάνουν π.χ. να διερευνήσουν υποψίες σκανδάλων για να καταλήξουν σε μεταξύ τους εντελώς συγκρουόμενες θέσεις.

Άχρηστες αυτές οι διερευνήσεις σκανδάλων, πραγματικών ή κατασκευαζομένων, ευτυχώς δίνουν την ευκαιρία να επισημανθεί μία διαχρονική αλήθεια. Ότι αυτό που αποκαλείται διαπλεκόμενα συμφέροντα απαιτεί τη συνέργεια της Δημοτικής εξουσίας.

Κάθε μέρα ο Δημοτικός βίος διδάσκει ότι διαπλεκόμενα συμφέροντα δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν αν στο κομπολόι της ανομίας δεν μετείχαν πρωτίστως φορείς της Δημοτικής εξουσίας.

Το πρόβλημα αυτών των ανθρώπων ξεκινάει -κατά τη γνώμη μου- από την αγραμματοσύνη τους.

Δεν έχουν διαβάσει ούτε Όμηρο ούτε Μπαλζάκ ούτε Παπαδιαμάντη ούτε Κάφκα.

Δεν έχουν ακούσει ούτε Μότσαρτ ούτε Στόουνς ούτε καν Βαμβακάρη.

Δεν έχουν δει ούτε Κιούμπρικ ούτε Γούντυ Άλλεν ούτε Γκοντάρ.

Ο ορίζοντάς τους είναι κλειστός, ο κόσμος τους μονόχορδος.

Έτσι και Δημαρχεύουν.

Ακόμη και τώρα που συμβαίνουν όλα αυτά τα αποκαλυπτικά, συνεχίζουν να μην λένε κουβέντα, για την ταμπακιέρα, μπερδεύοντας όπως συνηθίζουν το πορτοφόλι με το λιβανιστήρι και το θυμιατό.

Οποία γελοιότης.-