Του κανενός ο πόλεμος…
Ησύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα τον Ιούλιο θα είναι η πρώτη επί του πεδίου αξιολόγηση της κατάστασης πραγμάτων στη διατλαντική σχέση μετά την επίθεση των ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν.
Το 2025 η χρονιά έκλεισε με τον Τραμπ να επαναλαμβάνει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν είναι ο δικός του πόλεμος.
Το πρώτο ερώτημα που τίθεται είναι αν, μετά τη διαπίστωση ότι η χειραφέτηση της Ευρώπης είναι μονόδρομος, έχουν ωριμάσει οι συνθήκες για τη χειραφέτηση της Γηραιάς Ηπείρου.
Είναι, για παράδειγμα, το Βερολίνο έτοιμο να αποδεχτεί την πρωτοκαθεδρία της Γαλλίας στην άμυνα με τον ίδιο τρόπο που σήμερα η Γερμανία ασκεί τη διοίκηση της ευρωζώνης;
Είναι έτοιμη η Γερμανία, στο όνομα του κινδύνου από την Ανατολή τον οποίο επικαλείται η Γαλλία, να αποδεχτεί το τέλος της σκληρής και άκαμπτης δημοσιονομικής λιτότητας που νομοθετήθηκε την εποχή του Σόιμπλε;
Με τα σημερινά δεδομένα η στρατηγική χειραφέτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ δεν μπορεί παρά να έχει τη μορφή μιας διακρατικής συνεργασίας ενός συνασπισμού προθύμων.
Υπερεθνικά σχήματα που να προϋποθέτουν πολιτική εμβάθυνση ανοιχτή σε μελλοντική ομοσπονδιακή μετεξέλιξη είναι, με τα σημερινά δεδομένα, ασκήσεις επί χάρτου εκτός τόπου και χρόνου.
Το θέμα της συγκρότησης ομοσπονδιακού ευρωπαϊκού στρατού ετέθη στις αρχές της δεκαετίας του ’50 ως παράκαμψη του επανεξοπλισμού της Δυτικής Γερμανίας που είχε απαγορευτικό πολιτικό κόστος. Το σχήμα ονομάστηκε Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα και απορρίφθηκε στη Βουλή της Γαλλίας.
Ενα από τα πιο ακανθώδη σημεία στην πορεία για την αμυντική χειραφέτηση της Ευρώπης είναι τα πυρηνικά όπλα και η συμμετοχή στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Παρά την προθυμία του Μακρόν να προστατεύσει με πυρηνική ομπρέλα την Ευρώπη, η πρότασή του θα σήμαινε ηγεμονικό προβάδισμα της Γαλλίας έναντι της Βρετανίας και της Γερμανίας.
Τέλος, ακόμα και στην απίθανη για το ορατό μέλλον ολική επαναφορά του Γαλλογερμανικού Αξονα, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πολωνία θα διεκδικήσουν ηγετικό ρόλο στην άμυνα της Γηραιάς Ηπείρου.
Οταν κατακαθίσει ο κουρνιαχτός, θα μπορέσουμε να διαπιστώσουμε εάν ο πόλεμος ΗΠΑ–Ιράν έδωσε τη χαριστική βολή στη διατλαντική σχέση ή αν επιβεβαίωσε για ακόμα μια φορά τη διαχρονική αντοχή της συμμαχίας ΗΠΑ-Ευρώπης.
Μέχρι στιγμής αθροιστικά η άρνηση της υιοθέτησης και των δύο πολέμων από τις δύο ακτές του Ατλαντικού αποδυναμώνει την παρεμβατική-αποτρεπτική αξιοπιστία της διατλαντικής σχέσης.
Πηγή: efsyn