Σκέψεις

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Ο βαθύτερος λόγος για τον οποίον ο κύριος Θωμάκος σήμερα καταρρέει είναι ότι ποτέ δεν συνειδητοποίησε πως είναι Δήμαρχος της Κηφισιάςς.

Ποτέ, πέρα από τα στομφώδη λόγια και τους "επαναστατικούς" του θεατρινισμούς, δεν αντιλήφθηκε πόσο απ τα κόκκαλα βγαλμένο είναι αυτό το αξίωμα.

Πόσο μεγάλη αγάπη έχουμε για την πόλη μας οι Κηφισιώτες.

Ότι Δήμαρχος της Κηφισιάς σημαίνει να ηγείσαι πολιτών που του έλαχε η γλώσσα του Όμηρου και τη διατήρησε ζωντανή και σφριγηλή με τα δημοτικά τραγούδια, τον Σολωμό και τον Καβάφη, με τον Δροσίνη, το Κεφαλάρι, το «θηρίο», τα νερά και με τις υπέροχες βόλτες στην εξοχή.

Πολιτών που τίμησαν τη μνήμη της Κηφισιάς.

Πολιτών που έφτυσαν αίμα -κυριολεκτικά- για να επιβιώσουν και για να μάθουν στα παιδιά τους γράμματα, πότε στη πόλη πότε σε Αμερικές και Γερμανίες και πότε πάνω-κάτω Αθήνα, στα φροντιστήρια....

Ενός λαού που υπερέβαινε τα εμφύλια πάθη του στα γλέντια και στα καφενεία - "κάφτε τον φάκελο του τάδε είναι καλό και έξυπνο παιδί, του αξίζει να σπουδάσει" είπε συγγενής μου για τον διάφορους το 1950....

Βαυκαλιζόταν ο κύριος Θωμάκος ότι πήγαινε για να παράγει έργο για τον Δήμο Κηφισιάς με όλα τα έξοδα πληρωμένα στην Διονύσου και Μυρσίνης.

Του ενίσχυσαν την εντύπωση αυτή και διάφορες καρακάξες ανεμόμυλοι...

Ιδού ένας Δήμαρχος της Κηφισιάς, κύριε Θωμάκο.-