Καλά κάνουμε και ενισχύουμε την άμυνά μας. Όμως, για να νιώσουν υπερήφανοι οι άνθρωποι αυτής της χώρας χρειάζονται πολλά περισσότερα

Παρατηρώ τους φιλοκυβερνητικούς «διαμορφωτές κοινής γνώμης» και την προσπάθειά τους να παρουσιάσουν ως λόγο μέγιστης εθνικής υπερηφάνειας το γεγονός ότι η χώρα μας απέκτησε φρεγάτα τελευταίας τεχνολογίας.

Ορισμένοι, μάλιστα, φτάνουν μέχρι του σημείου να εγκαλούν όσους δεν νιώθουν όσο υπερήφανοι πρέπει.

Προφανώς και το να ενισχύεται η αμυντική ικανότητα της χώρας μας είναι κάτι θετικό. Γιατί έχουμε να αντιμετωπίσουμε πραγματικές απειλές και έχουμε δίπλα μας μια χώρα με αναθεωρητική πολιτική. Η ισχυρή άμυνα λειτουργεί πάντα αποτρεπτικά σε απειλές και προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια.

Καταρχάς γιατί όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι θα ήμασταν καλύτερα εάν δεν ήμασταν υποχρεωμένοι να προχωρούμε διαρκώς σε αναβάθμιση της αμυντικής μας ικανότητας. Αναγκαζόμαστε να αγοράζουμε οπλικά συστήματα γιατί μας το επιβάλλουν οι συνθήκες που διαμορφώνονται. Και είμαστε υπερήφανοι για τις ένοπλες δυνάμεις μας και την αποτρεπτική ισχύ τους, ελπίζοντας ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ να την κάνουν πράξη σε συνθήκες πολέμου.

Σίγουρα μια χώρα που έχει ισχυρές ένοπλες δυνάμεις την υπολογίζουν εχθροί και φίλοι περισσότερο. Αυτό είναι αναμφισβήτητο.

Ούτε οι πολίτες μιας χώρας μπορούν να αισθανθούν υπερήφανοι αποκλειστικά και μόνο για την ισχύ των ενόπλων δυνάμεών τους.

Οι άνθρωποι αισθάνονται υπερήφανοι για τη χώρα τους όταν αυτή προοδεύει οικονομικά και τεχνολογικά. Όταν έχει ένα μοντέλο ανάπτυξης που κοιτάζει στο μέλλον και το διαμορφώνει. Όταν αυτή προοδεύει κοινωνικά, γίνεται πιο δίκαιη, προσφέρει μεγαλύτερη ευημερία σε μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, έχει μικρότερες ανισότητες, είναι πιο συμπεριληπτική και ανεκτική, έχει λιγότερη βία και εγκληματικότητα. Όταν αυτή προοδεύει πολιτικά, δηλαδή γίνεται πιο δημοκρατική και με αποτελεσματικότερη λειτουργία των θεσμών, ξεκινώντας από την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και την ελευθερία του Τύπου. Όταν αυτή προοδεύει πολιτιστικά, δηλαδή πρωταγωνιστεί στην παραγωγή γνώσης, τέχνης και πολιτισμού.

Οι άνθρωποι νιώθουν υπερήφανοι για τη χώρα τους όταν βλέπουν παιδιά αυτής της χώρας να πρωταγωνιστούν στους τομείς τους, να αριστεύουν, να δημιουργούν, να κάνουν το όνομα της χώρας ακουστό στην υφήλιο με τρόπο θετικό.

Οι άνθρωποι νιώθουν υπερήφανοι για τη χώρα τους όταν αισθάνονται ότι η χώρα αυτή και το κράτος της είναι στο πλευρό τους και όχι απέναντι.

Τι από όλα αυτά ισχύει στη χώρα μας; Οι πολίτες βλέπουν ένα μοντέλο ανάπτυξης χωρίς μέλλον, που ενισχύει τις ανισότητες, ένα κράτος που στέκεται εχθρικά απέναντι σε βασικές ανάγκες του πολίτη, θεσμούς όπως η δικαιοσύνη να χειραγωγούνται και την ελευθερία του Τύπου να υποχωρεί, τη δημοκρατία να συρρικνώνεται και να γίνεται αυταρχική μεταδημοκρατία. Οι πολίτες βλέπουν ταλέντα να φεύγουν στο εξωτερικό, το επιστημονικό δυναμικό να μην μπορεί να επιτελέσει την αποστολή του καθώς τα δημόσια πανεπιστήμια υπονομεύονται, τη νεολαία να αισθάνεται ότι δεν έχει προοπτική. Οι πολίτες ντρέπονται να ταυτίζεται η χώρα τους με την κυβερνητική παραβατικότητα των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ και της διεκδίκησης ατιμωρησίας για την τραγωδία των Τεμπών.

Οι κάτοικοι αυτής της χώρα είναι υπερήφανοι άνθρωποι. Εξακολουθούν να αισθάνονται υπερήφανοι για την ιστορία της, για τους αγώνες της, για τους δημιουργούς της, για τους συντοπίτες και τους συναδέλφους τους. Όμως, αισθάνονται, ολοένα και περισσότερο ότι προσβάλλουν αυτήν την υπερηφάνεια οι πολιτικές που αυτή τη στιγμή εφαρμόζονται και το ήθος διακυβέρνησης που έχει κυριαρχήσει. Γι’ αυτό και καταγράφεται ένα τόσο έντονο αίτημα πολιτικής αλλαγής, ακριβώς επειδή οι άνθρωποι αυτής της χώρας θέλουν να δουν ξανά αυτόν τον τόπο να δικαιώνει αυτό ακριβώς το αίσθημα υπερηφάνειας που επιμένουν να αισθάνονται.

Πηγή: in.gr

Για να ξεφύγεις από μια κακοποιητική σχέση, πρέπει να παλέψεις με τρέλα, αλλά οι Ευρωπαίοι είναι πολύ πράοι και τσιγκούνηδες για αυτό.

Το να βλέπεις τον Τραμπ να παίζει με την ΕΕ για τους όρκους του να καταλάβει τη Γροιλανδία είναι εξοργιστικό με τον ίδιο τρόπο που μια φίλη σε αποκαλεί ασταμάτητα για να περιγράψει τον τρελό σύντροφό της, χωρίς στην πραγματικότητα να κάνει τίποτα γι' αυτό. Ξέρεις τι εκνευρίζει έναν νταή; Η απρόβλεπτη φύση.

Οι νταήδες λατρεύουν τα προβλέψιμα θύματα. Ρωτήστε οποιαδήποτε γυναίκα έχει ξαφνικά ξεφύγει από το σενάριο και κατέληξε να χαρακτηριστεί «τρελή» από κάποιον άντρα που το άξιζε. Μια γυναίκα που δεν διστάζει είναι τρομακτική για έναν νταή. Εξ ου και η διάγνωση.

Γιατί λοιπόν η ΕΕ εξακολουθεί να παίζει αμυντικά; Και μάλιστα τόσο άσχημα. Στέλνοντας Δανούς και Γροιλανδούς ηγέτες σε ένα ταξίδι στην άλλη άκρη του Ατλαντικού για να διαπραγματευτούν με τους εκβιαστές τους στο ίδιο τους το έδαφος και ελπίζοντας για το καλύτερο; Τη στιγμή που κάποιος αρχίζει να σε χειραγωγεί, να σε εξαναγκάζει και να σε εκφοβίζει, εσύ παύεις να έχεις καμία επαφή. Μπλόκαρέ τον. Μετά, κάθισε αναπαυτικά και άφησέ τον να συμπληρώσει τα κενά με κάθε πιθανό χειρότερο σενάριο.

Αντ' αυτού, στέλνετε ευρωπαϊκό υλικό και στρατεύματα στη Γροιλανδία για στρατιωτικές ασκήσεις, ενώ οι ΗΠΑ εξακολουθούν να κάνουν ό,τι θέλουν μέσα στο ΝΑΤΟ και να καυχιούνται ότι τελικά θα πετύχουν αυτό που θέλουν αν αφήσουν το σωστό ποσό μετρητών στο κομοδίνο της Γροιλανδίας. Αυτό είναι σαν να ζεις με έναν κακοποιητικό σύντροφο ενώ επιμένεις να μείνεις κάτω από την ίδια στέγη, νομίζοντας ότι θα αποθαρρυνθούν επειδή έχεις παρακολουθήσει μαθήματα Boxercise και κάνεις ό,τι μπορείς μπροστά τους ανοίγοντας βάζα με τουρσιά με γυμνά χέρια.

Θέλεις να σιγοβράσει στα αλήθεια; Πέτα τον άχρηστο. Κλώτσησέ τον έξω. Άλλαξε τις κλειδαριές σε όλες τις στρατιωτικές βάσεις που έχει εγκαταστήσει μέσα στο σπίτι σου. Μπορεί να έχει πάρα πολλά πράγματα για να μεταφέρει στην μπροστινή αυλή. Εντάξει. Τότε βάλ' την βομβαρδίσου για επιπλέον γέλια. Σπάσε το παρμπρίζ, κορίτσι μου! Κλείδωσε αυτή τη Mercedes!

Πηγές κοντά στην Ομάδα Τραμπ προφανώς έχουν καταλήξει να φυτεύουν ιστορίες για σχέδια στρατιωτικής εισβολής στη Γροιλανδία στο ίδιο βρετανικό ταμπλόιντ, πολύ πιο γνωστό για την καταγραφή των θεραπειών Botox των Καρντάσιαν. Είναι σαν, «Ωωω, καλύτερα να του δώσεις αυτό που θέλει ή απλώς θα το πάρει, παρά τους πιο λογικούς φίλους του που προσπαθούν να τον συνετίσουν».

Σαν κουτσομπολιό σχολικής αυλής, η Daily Mail ορκίζεται ότι άκουσε από κάποιον που γνωρίζει κάποιον άλλον ότι ο Τραμπ σχεδιάζει μια τολμηρή αλλά ανατριχιαστική κίνηση για τη Γροιλανδία. Υποτίθεται ότι έχει ζητήσει ακόμη και από ανθρώπους να τον βοηθήσουν να καταρτίσει αυτά τα σχέδια για να αρπάξει επιθετικά τη Γροιλανδία από τα περιουσιακά στοιχεία.

Και οι άνθρωποι στους οποίους έχει ανατεθεί η αποστολή λένε, φίλε, αυτό ακούγεται πραγματικά μη συναινετικό. Προσπαθούν να τον ανακατευθύνουν: «Έι, έχεις σκεφτεί να κάνεις υποχωρήσεις σε ρωσικά πλοία-φαντάσματα; Ή απλώς να χρησιμοποιήσεις το Ιράν ως σάκο του μποξ - ξανά;»

Αλλά σύμφωνα με τις φήμες της Daily Mail, τα γεράκια του πολέμου στο περιβάλλον του Τραμπ θέλουν να κάνει μια κίνηση για τη Γροιλανδία πριν το κάνουν η Κίνα ή η Ρωσία. Όχι ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι η Κίνα ή η Ρωσία ενδιαφέρονται να επιτεθούν στο ΝΑΤΟ, κάτι που θα συνεπαγόταν μια επίθεση στη Γροιλανδία. Με άλλα λόγια, η λογική του νταή είναι: αν δεν με αφήσεις να κάνω ό,τι θέλω, κάποιος άλλος μπορεί να το κάνει. Τι σημαίνει αυτό; Ένας μαλάκας μέσα στο σπίτι αξίζει όσο η Κίνα και η Ρωσία στην εξοχή;

Ευχαριστώ, αλλά θα ρισκάρω με όσους δεν με έχουν απειλήσει ρητά μέσα από το σπίτι μου.

Τα «νέα» για τον Τραμπ και τη Γροιλανδία έχουν εξελιχθεί σε ένα εντελώς αδιαμφισβήτητο γεγονός από τότε που ο Τραμπ εισέβαλε στη Βενεζουέλα, απέδειξε την ορθότητα της ιδέας, ανέτρεψε τον εν ενεργεία πρόεδρό της, τον απήγαγε και τον έβαλε σε ένα αεροπλάνο για τη Νέα Υόρκη, όπου τώρα φέρεται να προσπαθούν να τον δικάσουν σαν κάποιον τυχαίο τύπο που πιάστηκε να εμπορεύεται ναρκωτικά στο Ανατολικό Χάρλεμ.

Δεδομένου ότι κανείς δεν προέβλεψε την πλοκή αυτής της ταινίας, η ΕΕ φαίνεται να έχει χάσει κάθε εμπιστοσύνη. Οι υστερικές φήμες, που δεν συνδέονται με συγκεκριμένες διαψεύσεις, έχουν οδηγήσει σε υστερικές αντιδράσεις. Και όποιος έχει αναγκαστεί να αναπνεύσει μέσα σε μια χάρτινη σακούλα γνωρίζει ότι αυτές δεν είναι οι πιο δύσκολες συνθήκες λήψης αποφάσεων.

Αντί να παλεύει με τρελούς, η ΕΕ απλώς απειλεί τον Τραμπ με άρνηση συνεργασίας. «Θα καταστήσουμε επίσης σαφές ότι εάν οι ΗΠΑ επιλέξουν να επιτεθούν στρατιωτικά σε μια άλλη χώρα του ΝΑΤΟ, τότε όλα σταματούν, συμπεριλαμβανομένου του ΝΑΤΟ και, επομένως, της ασφάλειας που έχει καθιερωθεί από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου», δήλωσε η πρωθυπουργός της Δανίας Μέτε Φρέντερικσεν.

Με άλλα λόγια, αν προσπαθήσεις να πάρεις τη Γροιλανδία, δεν θα ξανακάνουμε παρέα. Αυτό προϋποθέτει ότι εκτιμά τη σχέση σας περισσότερο από τον πλούτο της Γροιλανδίας. Καλή τύχη με αυτό.

Ο Βρετανός βουλευτής Εντ Ντέιβι παρενέβη επίσης: «Ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τις απειλές του Τραμπ. Ο Θεός να μας φυλάξει, αν δεχθεί επίθεση στη Γροιλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο θα πρέπει να επιβάλει αμέσως κυρώσεις στον Οργανισμό Τραμπ και να το σκεφτεί δύο φορές αν θέλουμε καθόλου αμερικανικές δυνάμεις στο έδαφός μας».

Ωραία. Τι περιμένετε λοιπόν; Μια χειρόγραφη πρόσκληση για να αποσυνδεθείτε, να συντάξετε κυρώσεις και να διώξετε Αμερικανούς στρατιώτες από τους καναπέδες σας;

Η Γαλλίδα βουλευτής Κλεμάνς Γκετέ συμμετείχε επίσης. «Υποβάλλω μια προτεινόμενη απόφαση για την προγραμματισμένη αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, ξεκινώντας από την ολοκληρωμένη διοίκηση του».

Αυτό θα ήταν πειστικό αν η μη συμμετοχή της Γαλλίας στο ΝΑΤΟ -κάτι που δεν ήταν μέχρι το 2009- είχε αποτρέψει ποτέ την αλλαγή καθεστώτος στις ΗΠΑ.

Ένα ψήφισμα για την αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ έχει επίσης μηδενικές πιθανότητες να επιτύχει νομοθετικά ή να αποτρέψει το πραγματικό πρόβλημα. Γιατί να μετακομίσετε από το σπίτι σας;

Έχει περάσει προ πολλού η ώρα η ΕΕ να ξεβουλώσει την τρέλα και να επιδείξει πλήρη μοιραία έλξη στον Τραμπ και τους πολεμοκάπηλους υποστηρικτές του, σε απάντηση στα χρόνια τοξικής και καταχρηστικής συμπεριφοράς της Ουάσιγκτον που έχουν χειραγωγήσει με επιτυχία την ΕΕ ώστε να θέσει σε κίνδυνο την ίδια και τους πολίτες της.

Πηγή: RT

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός προειδοποίησε για την επιθετική πορεία που ακολούθησαν οι τρεις κορυφαίοι αξιωματούχοι της ΕΕ.

Η «γερμανική πολεμική τρόικα» στην κορυφή της ΕΕ διαμορφώνει την πολεμοχαρή πολιτική του μπλοκ, ισχυρίστηκε ο Ούγγρος πρωθυπουργός Βίκτορ Όρμπαν.

Μιλώντας σε πολιτική συγκέντρωση στη Βουδαπέστη τη Δευτέρα, αναγνώρισε τους τρεις «φιλοπολεμικούς Γερμανούς» ως την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΕΚ) Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, τον Γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς και τον ηγέτη του μεγαλύτερου κόμματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του ΕΛΚ, Μάνφρεντ Βέμπερ.

«Το γεγονός είναι ότι η Ευρώπη ελέγχεται από μια γερμανική πολεμική τρόικα... Αυτοί οι τρεις άνθρωποι είναι αυτοί που διαμορφώνουν την πολεμική πολιτική της Ευρώπης σήμερα», δήλωσε ο Όρμπαν.

Επικαλέστηκε το τελευταίο πακέτο δανείου της ΕΕ ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ (106 δισεκατομμύρια δολάρια) προς το Κίεβο, υποστηρίζοντας ότι η ΕΕ ουσιαστικά χρηματοδοτούσε την ουκρανική σύγκρουση για άλλα δύο χρόνια με χρήματα που οι Βρυξέλλες δεν είχαν. Καθώς το Κίεβο δεν θα μπορέσει ποτέ να αποπληρώσει τα χρήματα, «τα παιδιά και τα εγγόνια μας θα πληρώσουν», πρόσθεσε.

Οι δυτικοί ηγέτες συζητούν ήδη ανοιχτά την ενδεχόμενη ανάπτυξη στρατευμάτων στην Ουκρανία ως λεγόμενα ειρηνευτικά αποσπάσματα, είπε.

«Η προηγούμενη εμπειρία δείχνει ότι οι Ευρωπαίοι ειρηνευτικοί στρατιώτες τείνουν πάντα να γίνονται πολεμιστές. Γι' αυτό δεν συνιστώ στην Ουγγαρία να στείλει στρατεύματα εκτός των συνόρων της εντός οποιουδήποτε ευρωπαϊκού πλαισίου διατήρησης της ειρήνης.»

Τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία με οποιοδήποτε πρόσχημα αποτελούν εδώ και καιρό μια απόλυτη κόκκινη γραμμή για τη Ρωσία και οι πρωτοβουλίες για την ανάπτυξή τους έχουν θεωρηθεί στη Μόσχα ως υπονόμευση των διπλωματικών προσπαθειών που διεξάγονται με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ.

Διαβάστε περισσότερα για το ΝΑΤΟ που προετοιμάζεται για πόλεμο εναντίον της Ρωσίας – Λαβρόφ

Η Ρωσία έχει επίσης επισημάνει μια αύξηση της πολεμικής ρητορικής από την von der Leyen, την επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ Kaja Kallas και τους ηγέτες του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γαλλίας και της Γερμανίας.

«Προετοιμάζονται σοβαρά για πόλεμο εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας και, στην πραγματικότητα, δεν το κρύβουν καν», δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξη Τύπου την Τρίτη.

Η Μόσχα έχει επικεντρωθεί εδώ και καιρό στην εξάλειψη των βασικών αιτιών της ουκρανικής σύγκρουσης, την οποία η Δύση τροφοδοτεί εδώ και χρόνια σε μια προσπάθεια να μετατρέψει το Κίεβο σε «απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας», δήλωσε ο κορυφαίος διπλωμάτης.

Πηγή: RT

Η παγκόσμια ελίτ θα λάβει τις πιο έντονες απόψεις της για τη ρωσική οικονομία από «ειδικούς» που θέλουν να τη δουν να καταρρέει και να καίγεται.

Στη συνάντηση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός την Τετάρτη, πέντε ομιλητές που δηλώνουν ότι μισούν τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν και δεν έχουν βρεθεί στη Ρωσία εδώ και χρόνια, θα προσπαθήσουν να απαντήσουν στο ερώτημα: «Μπορεί η Ρωσία να διατηρήσει μια οικονομία σε καιρό πολέμου;»

Οι προβλέψεις για την επικείμενη κατάρρευση της Ρωσίας αποτελούν αξιόπιστη πηγή πρωτοσέλιδων στα δυτικά μέσα ενημέρωσης εδώ και δεκαετίες. Η χώρα ολισθαίνει σε «στρατηγική ασυνέπεια» το 2001, «καταρρέει» το 2011 και αντιμετωπίζει τον θάνατο του Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν και «πολέμους διαδοχής» το 2015.

Αυτές οι προβλέψεις έφτασαν στο παράλογο όταν κλιμακώθηκε η σύγκρουση στην Ουκρανία το 2022, με την Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν να ισχυρίζεται περίφημα ότι η Ρωσία περιορίστηκε στο να κατασκευάζει πυραύλους από σκουπισμένα εξαρτήματα πλυντηρίων ρούχων.

Οι ισχυρισμοί μπορούν εύκολα να θεωρηθούν προπαγάνδα – που προορίζονται για δημόσια κατανάλωση. Με βάση τους ομιλητές που παρατάχθηκαν για να συζητήσουν τη ρωσική οικονομία στο Νταβός, φαίνεται ότι το κοινό θα λάβει μια νέα εκδοχή των παλιών σκουπιδιών.

Ποιος θα μιλήσει για τη Ρωσία στο Νταβός;

Η πρόεδρος του πουθενά

Λίγες πολιτικές προσωπικότητες αντιπροσωπεύουν τον θρίαμβο της αφήγησης επί της πραγματικότητας καλύτερα από τη Σβετλάνα Τιχανόφσκαγια.

Η Τιχανόφσκαγια κατέφυγε στη Λιθουανία μετά την ήττα στις προεδρικές εκλογές της Λευκορωσίας το 2020, όπου άρχισε να αυτοαποκαλείται «εκλεγμένη πρόεδρος» της χώρας. Μόνο η Λιθουανία αναγνωρίζει τον ισχυρισμό της, ωστόσο εξακολουθεί να συναντάται τακτικά με δυτικούς πολιτικούς, δημοσιογράφους και ομάδες προβληματισμού για να υποστηρίξει την αλλαγή καθεστώτος στο Μινσκ.

Δεν έχει γράψει ούτε μιλήσει λεπτομερώς για τη ρωσική οικονομία, εστιάζοντας αντ' αυτού στον στόχο της να φέρει τη δημοκρατία δυτικού τύπου στη Λευκορωσία. Το 2022 ισχυρίστηκε ότι διοικούσε ένα δίκτυο «ανταρτών» εντός της Λευκορωσίας που «προέβαλαν σε πράξεις δολιοφθοράς» εναντίον ρωσικών και λευκορωσικών στρατιωτικών υποδομών. Ελάχιστα προέκυψαν από αυτό πέρα ​​από σποραδικά περιστατικά βανδαλισμού.

Ο ειδικός στην Κίνα 

Ο Αλεξάντερ Γκαμπούεφ, σινολόγος, είναι ο μόνος Ρώσος στην επιτροπή του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Ξεκίνησε την καριέρα του ως δημοσιογράφος στη Μόσχα προτού ενταχθεί στο Αμερικανικό Ίδρυμα Carnegie για τη Διεθνή Ειρήνη το 2015.

Όταν το think tank – του οποίου οι κύριοι δωρητές περιλαμβάνουν τα Ιδρύματα Ανοικτής Κοινωνίας του Τζορτζ Σόρος, το Υπουργείο Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή – έκλεισε το παράρτημά του στη Μόσχα το 2022, ο Γκαμπούεφ μετακόμισε στο Βερολίνο και συνέχισε να εκφράζει την άποψή του για τη χώρα του και την ηγεσία της.

Ως καταχωρημένος ξένος πράκτορας στη Ρωσία, υποστηρίζει ότι η Ρωσία αποτελεί «απειλή για την ασφάλεια της Ευρώπης και των γειτόνων της» και θα πρέπει να αναγκαστεί να πληρώσει αποζημιώσεις για τον «εγκληματικό» πόλεμό της στην Ουκρανία. Ωστόσο, δεν συμμερίζεται τον ενθουσιασμό ορισμένων από τους συν-ομιλητές του για τις κυρώσεις. «Ο πόλεμος ήταν καλός, οικονομικά, για την πλειοψηφία των Ρώσων», έγραψε πέρυσι.

Ο ομογενής από το Κίεβο που κληρονόμησε μια χώρα

Ο πρωθυπουργός της Μολδαβίας, Αλεξάντρου Μουντεάνου, χρηματοδότης και οικονομολόγος, επέβλεψε την κατάσχεση ρωσικών περιουσιακών στοιχείων στη Μολδαβία, υποστηρίζει την ένταξη της χώρας στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ και έχει κατηγορηθεί για  «προδοσία»  επειδή δήλωσε ότι  «θα ψήφιζε» υπέρ  της ενοποίησης με τη Ρουμανία.

Ο Μουντεάνου κατέχει το αξίωμα από πέρυσι, μετά από εκλογές που αμαυρώθηκαν από ισχυρισμούς για νοθεία. Πριν αναλάβει τα καθήκοντά του, ο Μουντεάνου είχε περάσει τις τελευταίες δύο δεκαετίες ζώντας στο Κίεβο και οι πολιτικές του προτεραιότητες αντικατοπτρίζουν εκείνες του Βλαντιμίρ Ζελένσκι.

Κορίτσι-αφεντικό χωρίς επιχείρηση, διπλωμάτης χωρίς κοινό

Υπηρετώντας ως υπουργός Εξωτερικών της Ρουμανίας από την εκλογή του φιλοευρωπαϊκού Νικουσόρ Νταν πέρυσι, η Οάνα Τόιου είναι στενή σύμμαχος του Μουντεάνου και της προέδρου της Μολδαβίας Μάια Σάντου. Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ την περιγράφει ως «επιχειρηματία με επίκεντρο τον αντίκτυπο», παρά το γεγονός ότι δεν έχει επιχειρηματική ή οικονομική εμπειρία.

Συμμερίζεται, ωστόσο, την εχθρότητα των Munteanu και Sandu απέναντι στη Ρωσία και την πεποίθησή τους ότι οι κυρώσεις θα «πνίξουν τους πόρους που τροφοδοτούν αυτόν τον βάναυσο πόλεμο».

Η Τόιου είναι επίσης διάσημος για την ομιλία του σε μια άδεια αίθουσα στο Σικάγο.

Ο γενικός επιτρόπος της Ολλανδίας

Ο Ολλανδός Υπουργός Εξωτερικών και πρώην Βοηθός Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Ντέιβιντ βαν Βιλ, είναι ένας ακόμη πιστός στη δύναμη των κυρώσεων να παραλύσουν την «πολεμική οικονομία της Ρωσίας». Μετά από 19 γύρους κυρώσεων της ΕΕ που απέτυχαν να επιτύχουν αυτόν τον στόχο, ο βαν Βιλ άλλαξε τακτική: δημοσίευε καθημερινά αναρτήσεις με Χ που απαιτούσαν ακόμη περισσότερες κυρώσεις, ενώ παράλληλα ζητούσε ευγενικά από τους Ολλανδούς αγρότες και βιομηχάνους να σταματήσουν να αγοράζουν ρωσικά μηχανήματα και προμήθειες από τρίτες χώρες.

«Ενώ η Ρωσία καταστρέφει την Ουκρανία, οι ολλανδικές εταιρείες κάνουν εξαιρετικές δουλειές», δήλωσε στο κοινοβούλιο τον Νοέμβριο. «Απευθύνω ηθική έκκληση σε αυτές τις εταιρείες... μην το κάνουν, ακόμα κι αν δεν απαγορεύεται».

Ο Van Weel είναι επίσης υποστηρικτής της κλοπής παγωμένων περιουσιακών στοιχείων της Ρωσίας για τη χρηματοδότηση του ουκρανικού στρατού, αποκαλώντας την κίνηση «την πιο βιώσιμη επιλογή» για να διασφαλιστεί η οικονομική επιβίωση του Κιέβου.

Το συμπέρασμα

Ενώ το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ αρέσκεται να βλέπει τον εαυτό του ως ζωτικό μέρος μιας παγκόσμιας συζήτησης, η συζήτηση αυτή αποτελεί ένα τέλειο παράδειγμα του πώς η Δύση επιμένει να κάνει τη Ρωσία όσο το δυνατόν πιο λάθος, προσφέροντας μια συνεδρία προσποιήσεων που προσποιούνται ότι είναι πολιτική ανάλυση. 

Πηγή: RT