Εννέα καινούργιες ταινίες κυκλοφορούν στις Αίθουσες τη νέα Κινηματογραφική Εβδομάδα, σε μία καλή σοδειά για το Σινεμά. Ξεχωρίζει το κύκνειο άσμα του Αντρέι Βάιντα, «Afterimage» σχετικά με τη ζωή και το έργο του αντισυμβατικού καλλιτέχνη, Βλάντισλαβ Στρεμίνσκι, καθώς και το νέο φιλμ του Μάρκο Μπελόκιο, «Αίμα από το Αίμα μου».

Αξιόλογες προτάσεις αποτελούν επίσης οι ταινίες: «Μια Βόλτα στη Γαλλία» του Ρασίντ Τζαϊντανί, με τον βετεράνο Ζεράρ Ντεπαρντιέ και τον πρωτοεμφανιζόμενο στον κινηματογράφο δημοφιλή μουσικό Σαντέκ, οι «Ηνωμένες Πολιτείες της Αγάπης» του Τόμας Βασιλέφσκι, «Ο Κύριος Τίποτα» του Τζόζεφ Σίνταρ με τον Ρίτσαρντ Γκιρ και για τους λάτρεις της επιστημονικής φαντασίας, προτείνουμε το φιλμ, «Life» του Ντανιέλ Εσπινόζα, με τους: Τζέικ Γκίλενχαλ, Ράιαν Ρέινολντς και Ρεμπέκα Φέργκιουσον. Αναλυτικά:

Στην μεταπολεμική Πολωνία, ο πρωτοποριακός ζωγράφος Βλάντισλαβ Στρεμίνσκι δουλεύει ως καθηγητής στην Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών. Ένας μεγάλος καλλιτέχνης και συν-δημιουργός της θεωρίας του Unism, ο Στρεμίνσκι έγινε διάσημος πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι μαθητές του ακόμα τον αντιμετωπίζουν σαν τον «Μεσσία της μοντέρνας ζωγραφικής», αλλά οι αρχές του Πανεπιστημίου και το Υπουργείο Πολιτισμού έχουν διαφορετική άποψη. Ο Στρεμίνσκι δεν διαπραγματεύεται τη τέχνη του και αρνείται να συμμορφωθεί στους κανονισμούς του κόμματος. Σταδιακά αποβάλλεται από το πανεπιστήμιο και την ένωση των καλλιτεχνών. Αλλά οι μαθητές του εξακολουθούν να τον στηρίζουν και να τον επισκέπτονται για ιδιωτικά μαθήματα.

Στο τελευταίο του αριστούργημα, ο σπουδαίος Πολωνός σκηνοθέτης που έφυγε από τη ζωή στις 9 Οκτωβρίου του 2016, αφήνοντας πίσω του 56 ταινίες - μεταξύ των οποίων: «Κανάλ», «Στάχτες και Διαμάντια», «Χωρίς Αναισθητικό» - αποδεικνύει για ακόμα μια φορά το σπάνιο ταλέντο του και την οξύτητα του να παρατηρεί και να καταγράφει τις ιστορικό-κοινωνικές αλλαγές και τους μηχανισμούς τους. Στο «Afterimage» θέτει κρίσιμα ερωτήματα για την ευθύνη μας, στο πλαίσιο μίας ρευστής μεταμοντέρνας πραγματικότητας, πηγαίνοντας πίσω στη μεταπολεμική εποχή της Πολωνίας και επιλέγοντας ως πρωταγωνιστή έναν καλλιτέχνη που η πολιτική κατάσταση της Πολωνίας τον κατέστρεψε. Ο στόχος του, να μας θυμίσει το μάθημα από τις παλιότερες εμπειρίες μας. Το κύκνειο άσμα του Αντρέι Βάιντα, αποτέλεσε και την επίσημη πρόταση της Πολωνίας για το Όσκαρ Kαλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

«Αίμα από το Αίμα μου» (Sangue del mio sangue / Blood of My Blood - 2015) του Μάρκο Μπελόκιο (Ιταλία)

Ο Φεντερίκο, ένας νεαρός ιερέας τον 17ο αιώνα, καλείται από την Ιερά Εξέταση στη φυλακή σε ένα μοναστήρι του χωριού Bobbio. Η αποστολή του είναι να εξαναγκάσει την αδελφή Benedetta να ομολογήσει ότι έχει παρασυρθεί και να οδηγηθεί σε θάνατο ο προηγούμενος ομολογητής της, ο αδελφός του Φεντερίκο. Η Benedetta πρέπει να υποβληθεί σε τρεις δοκιμές - νερό, φωτιά και δάκρυα - για να αποδείξει την αθωότητά της, αν δεν ομολογήσει. Ο Φεντερίκο, ωστόσο, «παρασύρεται» από την Benedetta. Στο σήμερα, η φυλακή του Bobbio κλείνει και εγκαταλείπεται. Ο εφοριακός Φεντερίκο βοηθά έναν Ρώσο εκατομμυριούχο να αγοράσει αυτό το παλιό ερείπιο. Αλλά ένας μυστήριος γέρος έχει ζήσει εκεί για χρόνια. Μπορεί κανείς να τον δει περιστασιακά μόνο τη νύχτα, και αναφέρεται ως «The Count». Ο Φεντερίκο πρέπει να αποδείξει ότι ο άνθρωπος αυτός είναι μια απάτη ώστε να κλείσει τη μεγάλη πώληση.

Πενήντα χρόνια πριν, ο Μάρκο Μπελόκιο γύρισε το περίφημο κινηματογραφικό του ντεμπούτο «Οι Γροθιές Στην Τσέπη» στη βορειοιταλική πόλη Bobbio και σαν φάντασμα που στοιχειώνει έναν τόπο, επιστρέφει εκεί για να αφηγηθεί τις ιστορίες του «Αίμα από το αίμα μου», του οποίου η πλοκή απλώνεται σε δύο διαφορετικά χρονικά φάσματα με φόντο το ίδιο μοναστήρι της Santa Chiara. Η ταινία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της τον Σεπτέμβριο του 2015, στο 72ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπου και απέσπασε το Bραβείο FIPRESCI. Στην Ελλάδα είχαμε την ευκαιρία να το παρακολουθήσουμε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, καθώς αποτέλεσε την Ταινία Έναρξης του 28ου Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.

«Μια Βόλτα στη Γαλλία» (Tour De France - 2016) του Ρασίντ Τζαϊντανί (Γαλλία)

Ο Φαρούκ είναι ένας εικοσάχρονος ράπερ από τα προάστια του Παρισιού. Εξαιτίας μιας διαμάχης με έναν άλλο μουσικό, κινδυνεύει και πρέπει να φύγει μακριά από την πρωτεύουσα. Ο φίλος του Μπιλάλ του προτείνει να πάρει τη θέση του και να συνοδεύσει σε ένα ταξίδι στα λιμάνια της Γαλλίας τον πατέρα του Σερζ, ο οποίος ακολουθώντας τα βήματα του κλασικού ζωγράφου Ζοζέφ Βερνέ θέλει να ζωγραφίσει εκ νέου τα έργα του. Παρά το χάσμα γενεών και κουλτούρας, μια αναπάντεχη φιλία γεννιέται ανάμεσα σε αυτόν τον πολλά υποσχόμενο, αντικομφορμιστή νέο και σε αυτό τον παραδοσιακό, συντηρητικό Γάλλο από τα Βόρεια κατά τη διάρκεια του ταξιδιού που τους οδηγεί στη Μασσαλία για μια τελευταία συναυλία. Το ταξίδι του αχτύπητου δίδυμου μετατρέπεται σε μια μοναδικά επίκαιρη περιήγηση στην καρδιά της σημερινής Γαλλίας (και ίσως της ίδιας της Ευρώπης) που διχάζεται ανάμεσα σε ένα νοσταλγικό παρελθόν και μια σύγχρονη δυναμική όσο και εύθραυστη πολυπολιτισμική ταυτότητα.

Τρία χρόνια μετά το ντεμπούτο του «Rengaine» που έκανε επίσης πρεμιέρα στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών στις Κάννες, ο Γάλλος σεναριογράφος και σκηνοθέτης, Ρασίντ Τζαϊντανί επιστρέφει με το φιλμ «Μια Βόλτα στη Γαλλία». Πρόκειται για μία ευπρόσδεκτα ευχάριστη ταινία δρόμου που δίνει τους ρόλους αυτών των δύο αταίριαστων συνοδοιπόρων στον βετεράνο Ζεράρ Ντεπαρντιέ και στον πρωτοεμφανιζόμενο στον κινηματογράφο δημοφιλή μουσικό Σαντέκ. Στην Ελλάδα η ταινία πραγματοποίησε την πρεμιέρα της στο διαγωνιστικό πρόγραμμα του 18ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου όπου και τιμήθηκε με το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής.

«Ηνωμένες Πολιτείες της Αγάπης» (United States of Love / Zjednoczone Stany Milosci - 2016) του Τόμας Βασιλέφσκι (Πολωνία, Σουηδία)

Πολωνία, 1990. Το πρώτο χαρούμενο έτος ελευθερίας, αλλά και αβεβαιότητας για το μέλλον. Τέσσερις φαινομενικά ευτυχισμένες γυναίκες, διαφορετικών ηλικιών αποφασίζουν ότι έχει έρθει η στιγμή να αλλάξουν τις ζωές τους και να εκπληρώσουν τις επιθυμίες τους. Η Αγκάτα είναι μια νεαρή μητέρα, παγιδευμένη σε ένα δυστυχισμένο γάμο, η οποία ψάχνει καταφύγιο σε μια ακόμη αδιέξοδη σχέση. Η Ρενάτα είναι μια μεγαλύτερη σε ηλικία δασκάλα, η οποία παρακολουθεί γοητευμένη την γειτόνισσα της, Μαρζένα. Η τελευταία είναι μια παλιά νικήτρια καλλιστείων και νυν δασκάλα αερόμπικ, της οποίας ο σύζυγος εργάζεται στη Γερμανία. Τέλος, η Ίζα είναι διευθύντρια σχολείου και ερωτευμένη με τον πατέρα μιας μαθήτριάς της.

Η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του Πολωνού σκηνοθέτη Τόμας Βασιλέφσκι (Floating Scyscrapers), πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου το 2016, όπου και απέσπασε την Αργυρή Άρκτο Καλύτερου Σεναρίου. Ο δημιουργός συνθέτει τα πορτρέτα τεσσάρων γυναικών, μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, στην αποδεσμευμένη από τον κομουνιστικό έλεγχο Πολωνία. Πρωταγωνιστούν: Τζούλια Κιτζόφσκα, Μαγκνταλένα Τσιελέτσκα, Ντορότα Κόλακ, Μάρτα Νιεράντκιεβιτζ, Αντρζέι Χίρα. Τον Σεπτέμβριο του 2016, στο 22ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας, είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε και τις τρεις μεγάλου μήκους ταινίες του Τόμας Βασιλέφσκι, παρουσία του δημιουργού.

«Ο Κύριος Τίποτα» (Norman: The Moderate Rise and Tragic Fall of a New York Fixer - 2016) του Τζόζεφ Σίνταρ (Η.Π.Α., Ισραήλ)

Ο Νόρμαν Όπενχαϊμερ (Ρίτσαρντ Γκιρ) ζει μια μοναχική ζωή στο περιθώριο της δύναμης και του χρήματος που υπόσχεται η Νέα Υόρκη. Είναι φιλόδοξος και διαρκώς εμπνέεται οικονομικά σχήματα που όμως, δεν αποδίδουν ποτέ καρπούς. Μη έχοντας ουσιαστικά να προσφέρει κάτι, ο Νόρμαν πασχίζει να γίνει φίλος με τους πάντες, αλλά το διαρκές networking τον οδηγεί στο απόλυτο πουθενά. Επιζητώντας την προσοχή κάποιου, ο Νόρμαν εστιάζει στον Μίσα Έσελ (Λίορ Ασκενάζι), έναν χαρισματικό Ισραηλινό πολιτικό που επαγγελματικά έχει πάρει την κάτω βόλτα και ζει απομονωμένος στη Νέα Υόρκη. Διαισθανόμενος ότι ο Έσελ είναι σε δύσκολη θέση, ο Νόρμαν τον προσεγγίζει δωρίζοντάς του ένα ζευγάρι πανάκριβα παπούτσια - μια κίνηση που συγκινεί βαθύτατα τον Έσελ, και την οποία θα θυμηθεί, όταν τρία χρόνια αργότερα γίνει Πρωθυπουργός του Ισραήλ!

Ο Νόρμαν πλέον νιώθει ότι είναι κοντά στην επιτυχία που πάντα επιζητούσε. Κατακλυσμένος από ένα μοναδικό αίσθημα επιτυχίας, προσπαθεί να χρησιμοποιήσει το όνομα του Έσελ για να κλείσει τη μεγαλύτερη δουλειά της ζωής του. Πρόκειται ουσιαστικά για μια σειρά quid pro quo συναλλαγών μεταξύ του Πρωθυπουργού και του ανιψιού του Νόρμαν (Μάικλ Σιν), ενός ραβίνου (Στιβ Μπουσέμι), ενός μεγιστάνα (Χάρις Γιούλιν), του βοηθού του (Νταν Στίβενς) κι ενός υπαλλήλου του υπουργείου οικονομικών της Ακτής Ελεφαντοστού. Το καλειδοσκοπικό σχέδιο του Νόρμαν όμως, πολύ σύντομα θα αρχίσει να πηγαίνει πολύ στραβά, δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες για διεθνές διπλωματικό επεισόδιο. Ο Νόρμαν τώρα, πρέπει να κάνει το παν για να το αποτρέψει, ενώ το παρελθόν του χτυπά την πόρτα με τη μορφή της Άλεξ (Σαρλότ Γκενσμπούργκ).

Η νέα ταινία του υποψήφιου για Όσκαρ σκηνοθέτη, Τζόσεφ Σένταρ (Footnote - 2011) μας διηγείται με κωμικοτραγικό τρόπο και πολλή ευαισθησία, την ιστορία ενός ανθρωπάκου του οποίου η «πτώση» οφείλεται στην ανθρώπινη ανάγκη να νιώσει ότι αξίζει κάτι. Περίπλοκο αλλά ενδιαφέρον σενάριο, με εξαιρετικό καστ ηθοποιών, εκ των οποίων ξεχωρίζει ο Ρίτσαρντ Γκιρ, σε μία αξιόλογη ερμηνεία. Πρωταγωνιστούν: Ρίτσαρντ Γκιρ, Σαρλότ Γκενσμπούργκ, Μάικλ Σιν, Λιό Ασκενάζι, Νταν Στίβενς.

«Life» (2017) του Ντανιέλ Εσπινόζα (Η.Π.Α.)

Η εξαμελής ομάδα του διεθνή διαστημικού σταθμού ISS έχει ως αποστολή να ανακαλύψει σημάδια ζωής στον πλανήτη Άρη. Είναι όλοι ενθουσιασμένοι, αφού η αποστολή τους έχει στεφθεί με επιτυχία. Ο ενθουσιασμός αρχίζει να φθίνει, όταν διαπιστώνουν ότι το νέο είδος ζωής που ανακάλυψαν όχι μόνο αναπτύσσεται ταχύτατα, αλλά υπήρξε η αιτία αφανισμού κάθε ζωντανού οργανισμού στον πλανήτη του. Τώρα, απειλεί τα μέλη του πληρώματος που πρέπει να φροντίσουν να μην το μεταφέρουν μαζί τους πίσω στη Γη, αφού κάτι τέτοιο θα είχε ολέθριες επιπτώσεις για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Το «Life»  αφηγείται την ιστορία των έξι μελών του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού που βρίσκεται μπροστά σε μια από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις στην ιστορία του ανθρώπου: την ύπαρξη εξωγήινης ζωής στον Άρη. Όσο το πλήρωμα ερευνά, τόσο οι μέθοδοί τους καταλήγουν να έχουν απρόβλεπτες συνέπειες και η ξένη μορφή ζωής αποδεικνύεται πιο έξυπνη απ’ όσο θα περίμενε κανείς. Η ταινία διαδραματίζεται σε έναν διεθνή διαστημικό σταθμό επανδρωμένο με τους: Τζέικ Γκίλενχαλ (Southpaw, Nightcrawler), Ράιαν Ρέινολντς (Deadpool), Ρεμπέκα Φέργκιουσον (The Girl on the Train), Χιρογιούκι Σανάντα (The Wolverine), Ariyon Bakare (The Dark Knight) και Olga Dihovichnaya (Twilight Portrait). Ένα αξιόλογο, κλειστοφοβικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, το οποίο βαδίζει με επιτυχία στον δρόμο που άνοιξε ο Ρίντλεϊ Σκοτ το 1979, με το φιλμ «Άλιεν: Ο Επιβάτης του Διαστήματος» (Alien).

«Θα Πέσει η Νύχτα» (Night Will Fall - 2014) του Αντρέ Σίνγκερ (Ηνωμένο Βασίλειο)

Ερευνητές ανακαλύπτουν κινηματογραφικό υλικό από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που αποδεικνύεται ότι είναι ένα χαμένο ντοκιμαντέρ γυρισμένο από τον Άλφρεντ Χίτσκοκ και τον Σίντνεϊ Μπερνστάιν το 1945 για τα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αφήγηση: Έλενα Μπόναμ Κάρτερ.

«Ares: Κίνδυνος στο Παρίσι» (Arès - 2016) του Ζαν Πατρίκ Μπενέ (Γαλλία)

Το έτος είναι 2035 και η παγκόσμια τάξη έχει υποστεί δραματικές αλλαγές. Η Γαλλία, με 10 εκατομμύρια άνεργους κατοίκους, αποτελεί μία από τις νέες χώρες κάτω από το όριο της φτώχειας. Ο ταλανισμένος από τα προβλήματα πληθυσμός, αμφιταλαντεύεται μεταξύ του να επαναστατήσει και του να παραιτηθεί, μέχρι που βρίσκει «καταφύγιο» σε ένα νέο τηλεοπτικό πρόγραμμα: τις υπέρ-βίαιες μάχες μέχρι θανάτου.
Ο Ρέντα, γνωστός ως «Άρες», είναι ένας βετεράνος μαχητής που βγάζει τα προς το ζην κάνοντας μικροδουλειές για την αστυνομία. Όταν η αδερφή του κατηγορείται για οπλοκατοχή, θα διακινδυνέψει τα πάντα ώστε να καταφέρει να σώσει αυτήν και τις κόρες της.

Μία δυστοπική ματιά στο μέλλον της Γαλλίας, όπου κυριαρχεί η βία, ενώ οι ηθικές αρχές έχουν καταλυθεί και το πιο δημοφιλές τηλεοπτικό πρόγραμμα είναι οι μάχες μέχρι θανάτου. Πρωταγωνιστούν: Όλα Ράπας, Μίσα Λεσκό, Τιερί Ανσίς, Ελέν Φιγιέ, Ρουθ Βέγκα Φερνάντεζ, Εύα Λαλιέ, Λουί Ντο ντε Λενκεσένγκ, Ελίνα Σόλομον, Ιβόμν Μαρτέν, Πιέρ Περιέ.

Το «Ares: Κίνδυνος στο Παρίσι», αποτελεί την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ζαν Πατρίκ Μπενέ, ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η κρίση που ξέσπασε σε Ελλάδα και Ισπανία. Υπήρξαν φωνές που προειδοποίησαν πως μπορεί να έρθει και στη Γαλλία. Σε ακόμα χειρότερη μορφή. Οπότε, ρώτησα τον εαυτό μου ‘Τι θα γινόταν αν η Γαλλία γινόταν μία φτωχή χώρα;’. Η προσμονή είναι ένα είδος σινεμά, που σου επιτρέπει να καταπιαστείς με το παρόν. Αποφασίσαμε να εμβαθύνουμε στα προβλήματα: ανεργία, διαφθορά, υπέρτατος νεοφιλελευθερισμός. Η εικόνα μίας χρεοκοπημένης χώρας, με 10 εκατομμύρια ανέργους, με χαοτική αστικοποίηση, με πολυεθνικές να κάνουν κουμάντο και, στην ουσία, να βρίσκονται στην εξουσία έχοντας τη δύναμη να αλλάζουν νόμους κατά το δοκούν».

«Τα Μυστήρια του Ιερώνυμου Μπος» (El Bosco. El jardín de los sueños / The garden of dreams - 2016) του Χοσέ Λουίς Λόπεθ Λινάρες (Γαλλία, Ισπανία)

Ο πίνακας "ο Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων" είναι ο πιο διάσημος και ελκυστικός του Ιερώνυμου Μπος. Το 2016 γιορτάστηκαν τα 500 χρόνια από την γέννηση του ζωγράφου. Μέσα από μοναδικές εικόνες που δίνει η αποκλειστική πρόσβαση στο Μούσειο Πράδο της Μαδρίτης - σαν κάποιος να γίνεται μάρτυρας της ακτινογράφησης της ζωγραφιάς και της αποκατάστασής της - το έργο διερευνά και ζητά την αποκάλυψη όλων εκείνων των αναπάντητων ερωτημάτων γύρω από τον ίδιο τον ζωγράφο και εξηγεί την έμπνευση που μετέδωσε σε συγγραφείς, ζωγράφους και μουσικούς από όλο τον κόσμο. Με τους: Σαλμάν Ρούσντι, Ορχάν Παμούκ, Μισέλ Ονφρέ, Λουντοβίκο Εϊνάουντι, Ουίλιαμ Κρίστι, Κέες Νόοτεμποομ.

Πηγή: tvxs

Πλούσια σε ποσότητα αλλά και ποιότητα η νέα κινηματογραφική εβδομάδα, καθώς μας υποδέχεται με δέκα καινούργιες ταινίες να πραγματοποιούν την εμφάνισή τους στις Αίθουσες, με έξι τουλάχιστον εκ των οποίων να αξίζουν της προσοχής μας. Ταινία της εβδομάδας δεν θα μπορούσε παρά να είναι η μεταφορά στην μεγάλη οθόνη του θρυλικού manga του Σίρο Μασαμούνε, «Το Φάντασμα στο Κέλυφος» (Ghost in the Shell), με πρωταγωνίστρια την εντυπωσιακή Σκάρλετ Τζόχανσον.

Αξιόλογες προτάσεις αποτελούν επίσης, «Ο Επιφανής Πολίτης» των Γκαστόν Ντουπρά και Μαριάνο Κον, από την Αργεντινή, το φιλμ «Σε Τέσσερις Χρόνους» του Αρνό ντε Παγιέ, με τη νέα μούσα των αδερφών Νταρντέν, Αντέλ Ενέλ και την Αντέλ Εξαρχόπουλος, η «Δαλιδά» της Λίζα Αζουέλος, οι «Παράνομες Ζωές» του Άνταμ Σμιθ, με τους χαρισματικούς Μάικλ Φασμπέντερ και Μπρένταν Γκλίζον, καθώς και το πρωτότυπο θριλεράκι από τη Γαλλία, «Raw» της Ζουλιά Ντουκουρνό. Αναλυτικά:

«Το Φάντασμα στο Κέλυφος» (Ghost in the Shell - 2017) του Ρούπερτ Σάντερς (Η.Π.Α.) 3D

Η ιερή Βίβλος των manga, το θρυλικό «Ghost in the Shell» του Σίρο Μασαμούνε, μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη από τον Ρούπερτ Σάντερς (Η Χιονάτη και ο Κυνηγός - 2012). Μεταξύ τεχνολογίας και κυβερνοχώρου, η Ταγματάρχης (Σκάρλετ Τζόχανσον) - που της έχουν γνωστοποιήσει ότι την έσωσαν από βέβαιο θάνατο σε ατύχημα προκειμένου να σώζει, καθώς είναι πλέον άτρωτη, άλλους ανθρώπους - προσπαθεί πλέον να ανακαλύψει το παρελθόν της, αλλά και τον λόγο που την μετέτρεψαν σ' ένα ρομπότ με ανθρώπινη μορφή, αλλά χωρίς αισθήματα...

Με σεβασμό απέναντι στο θρυλικό manga, αλλά και τις ταινίες animation που έχουν κυκλοφορήσει, το φιλμ του Ρούπερτ Σάντερς στέκεται επάξια και αποτελεί μία αξιόλογη και προσεγμένη ταινία επιστημονικής φαντασίας, με καλή χρήση της τεχνολογίας του 3D. Εξαιρετική η Σκάρλετ Τζόχανσον στον πρωταγωνιστικό ρόλο, πλαισιώνεται ιδανικά από σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως η Ζιλιέτ Μπινός και ο Τακέσι Κιτάνο. Τη μουσική υπογράφει ο Κλιντ Μάνσελ και τα ειδικά εφέ ο βραβευμένος με πέντε Όσκαρ, Σερ Ρίτσαρντ Τέιλορ και η ομάδα του.

«Ο Ρούπερτ κι εγώ συζητήσαμε εκτενώς για την αναζήτηση ταυτότητας της πρωταγωνίστριας και την ανάγκη της να μάθει από πού έρχεται. Ο χαρακτήρας πιστεύει πως έχει μια ζωή που της έδωσαν και άλλη μία που επιλέγει. Αυτός είναι και ο λόγος που θέλησα να κάνω αυτήν την ταινία. Η αναζήτηση της αληθινής ταυτότητας, το αίσθημα απομόνωσης που συνιστά κομμάτι της ανθρώπινης εμπειρίας, όπως και η σχέση που μας ενώνει όλους… Όλα αυτά είναι πολύ παρεμφερή θέματα [...] Δεν είναι απλά ένας φόρος τιμής στο συγκεκριμένο είδος. Υπάρχει μια φρέσκια ματιά. Η ανθρωπότητα παρομοιάζεται με φίδι που τρώει την ουρά του. Πόλεις χτίζονται πάνω σε άλλες πόλεις, άνθρωποι φτιάχνονται από άλλους ανθρώπους και υπολογιστές.» - Σκάρλετ Τζόχανσον

«Ο Επιφανής Πολίτης» (The Distinguished Citizen / El ciudadano ilustre - 2016) των Γκαστόν Ντουπρά και Μαριάνο Κον (Αργεντινή, Ισπανία)

Ο Αργεντίνος συγγραφέας Ντανιέλ Μαντοβάνι που ζει στην Ευρώπη εδώ και τριάντα χρόνια αγγίζει το αποκορύφωμα της καριέρας του κερδίζοντας το Νόμπελ Λογοτεχνίας αλλά περνά τη δική του κρίση, έμπνευσης και ηλικίας. Τα πολυδιαβασμένα βιβλία του περιστρέφονται πάντα γύρω από τη ζωή στο Σάλας, το χωριό όπου γεννήθηκε και δεν έχει επισκεφθεί από τότε που ήταν νέος. Όλα θα αλλάξουν όταν δέχεται την πρόσκληση του δήμαρχου του Σάλας να επισκεφτεί τη γενέτειρά του προκειμένου να του απονεμηθεί μετάλλιο και να ανακηρυχτεί Επίτιμος Πολίτης. Όταν όμως φτάνει εκεί, ο Ντανιέλ θα διαπιστώσει σταδιακά ότι η σχέση του με τη γενέθλια γη και τους κατοίκους της δεν είναι ακριβώς αυτή που φαντάζεται.

Η νέα ταινία των Γκαστόν Ντουπρά και Μαριάνο Κον, «Ο Επιφανής Πολίτης», πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βενετίας όπου ο πρωταγωνιστής Όσκαρ Μαρτίνεζ (Ιστορίες για Αγρίους - 2014) κέρδισε το Βραβείο Ανδρικής Ερμηνείας. Η ελληνική της πρεμιέρα έγινε στο 57ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, όπου και απέσπασε το Βραβείο Κοινού. Αποτέλεσε την επίσημη πρόταση της Αργεντινής για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.

«Η αίσθηση μας για την κωμωδία είναι απόλυτα συνδεδεμένη με τις αποφάσεις που παίρνουμε σε επίπεδο φόρμας, στην σκηνοθεσία. Γι’ αυτό και αναλαμβάνουμε οι ίδιοι και τη διεύθυνση φωτογραφίας και το μοντάζ. Προτιμούμε μια πιο λιτή οπτική προσέγγιση ώστε να εστιάζουμε στη δουλειά των ηθοποιών και στο περιεχόμενο με ένα τρόπο που δεν θα μπορούσαμε να πετύχουμε αν διαλέγαμε πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες και θέσεις της κάμερας. Ο «Επιφανής Πολίτης» δεν είναι μια ταινία που μπορείς να δεις παθητικά. Σε ωθεί να πάρεις το μέρος του ενός ή του άλλου, δίνοντας σου επιλογές να επιλέξεις διαφορετικούς χαρακτήρες και όχι πάντα τον πρωταγωνιστή συγγραφέα που ερμηνεύει ο Όσκαρ Μαρτίνεζ. Δίνουμε στους χαρακτήρες τη δυνατότητα να λένε ελεύθερα αυτό που πιστεύουν. Αυτό έχει να κάνει πολύ με την αργεντίνικη ιδιοσυγκρασία. Οι άνθρωποι μιλούν πολύ και λένε τι σκέφτονται.» - Γκαστόν Ντουπρά και Μαριάνο Κον

«Σε Τέσσερις Χρόνους» (Orphan / Orpheline - 2016) του Αρνό ντε Παγιέ (Γαλλία)

Τέσσερις στιγμές στη ζωή τεσσάρων γυναικείων χαρακτήρων: Ένα μικρό κορίτσι από την επαρχία, παίζει ένα κρυφτό που μετατρέπεται σε τραγωδία. Μία έφηβη εγκλωβισμένη σε μια ατελείωτη διαδοχή φυγής, ανδρών και ατυχιών, γιατί οτιδήποτε άλλο είναι καλύτερο από την οικογένειά της. Μια νεαρή γυναίκα που μετακομίζει στο Παρίσι και έχει τάση προς την καταστροφή. Μια ενήλικη γυναίκα, που νόμιζε πως βρήκε ασφαλές καταφύγιο μακριά από το παρελθόν της. Σταδιακά, οι χαρακτήρες συναντιούνται για να σχηματίσουν μία ενιαία ηρωίδα.

Στη νέα του ταινία, ο Αρνό ντε Παγιέ, ρίχνει μία όμορφη ματιά στη ματιά, στη ζωή μίας δυναμικής γυναικάς, που αναζητά την απόλυτη ελευθερία. Τέσσερις στιγμές, τέσσερις γυναίκες, μία ζωή. Πρωταγωνιστούν: η Αντέλ Ενέλ (Το Άγνωστο Κορίτσι), η Αντέλ Εξαρχόπουλος (Η Ζωή της Αντέλ), η Τζέμα Άρτερτον (Η Άλλη Μποβαρί) και ο Σέρζι Λόπεθ (Ο Λαβύρινθος του Πάνα).

«Το «Orphan» έρχεται από την επιθυμία μου να βγω έξω από τον εαυτό μου. Ήθελα να κάνω τον θεατή να νιώσει τον αγώνα μιας γυναίκας για τη ζωή και την ελευθερία της. Κάνω ταινίες ώστε να νιώσω τις ζωές των άλλων. Φτάνοντας σε μια ηλικία, μπορεί κανείς να γυρίσει πίσω και να δει πως όλα γύρω του έχουν αλλάξει. Η ζωή μας είναι φτιαγμένη από πολλές ζωές. Η ύπαρξη μας από πολλές υπάρξεις. Η κεντρική φιγούρα μιας βιογραφικής ταινίας δεν μπορεί να είναι η ίδια και για αυτό φανταστήκαμε μια ταινία χωρισμένη σε τέσσερις περιόδους: παιδική ηλικία, εφηβεία, νεότητα, ενηλικίωση (....) Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που αγωνίζεται για τη ζωή και την ελευθερία της.» - Αρνό ντε Παγιέ

 «Δαλιδά» (Dalida - 2016) της Λίζα Αζουέλος (Γαλλία)

Με την Dalida, τη διάσημη τραγουδίστρια και ηθοποιό, που λάτρεψε και αποθέωσε το κοινό στη Γαλλία ασχολείται η ομώνυμη βιογραφική ταινία της Λίζα Αζουέλος. Η ζωή της ήταν επεισοδιακή. Παρά την τεράστια επαγγελματική επιτυχία της (έχει πουλήσει πάνω από 130 εκατομμύρια δίσκους), η προσωπική της ζωή ήταν μια καταστροφή. Αποτυχημένες σχέσεις, αυτοκτονίες εραστών και πρώην συζύγων, απόπειρα αυτοκτονίας από την ίδια το 1967, κάνοντας χρήση ηρεμιστικών και αλκοόλ. Θα αυτοκτονήσει τελικά το 1987 στο διαμέρισμά της στην Μονμάρτρη. Το φιλμ αποτυπώνει τη διαδρομή της από τα παιδικά της χρόνια μέχρι και το θάνατό της. Πρωταγωνιστούν: Σβέβα Αλβίτι, Ρικάρντο Σκαμάρτσιο, Ζαν Πολ Ρουβέ, Νικολά Ντιβοσεγιέ, Αλεσάντρο Μπόργκι, Βαλεντίνα Κάρλι.

Η μεγάλη κυρία της ευρωπαϊκής μουσικής και μια από τις διασημότερες σταρ που έχει βγάλει ποτέ η Ευρώπη, έρχεται στη μεγάλη οθόνη για να ξεδιπλώσει την εκρηκτική ιστορία της ζωής της, που ήταν γεμάτη επιτυχία, δόξα και αποθέωση, αλλά και τραγικές στιγμές, στην πορεία της 30χρονης καριέρας της. Από τη γέννησή της στο Κάιρο το 1933 ως την πρώτη συναυλία της στο θέατρο Olympia στο Παρίσι το 1956, από τον γάμο της με τον Λουσιέν Μορίς μέχρι το απόγειο της ντίσκο σκηνής, από το αποκαλυπτικό της ταξίδι στην Ινδία μέχρι τη διεθνή επιτυχία του «Gigi L’ Amoroso». Η ταινία εξιστορεί την ταραχώδη ζωή της, μέσα από ένα συγκινητικό, τραγικό πορτρέτο μιας συναισθηματικά περίπλοκης κι αντισυμβατικής γυναίκας που έζησε σε μια συμβατική εποχή, μιας γυναίκας που γεννήθηκε για να γίνει σταρ.

«Ήξερα ότι δεν θα είναι μια feelgood ταινία ακριβώς, αλλά ήξερα επίσης ότι υπήρχαν δύο πλευρές στο χαρακτήρα της: από τη μία ήταν μια πολύ μοναχική γυναίκα, αλλά από την άλλη, όταν τραγουδούσε, έλαμπε. Γι’ αυτό επέλεξα να πω την ιστορία της μέσα από τους άνδρες που αγάπησε και τα τραγούδια που είπε.» - Λίζα Αζουέλο

«Παράνομες Ζωές» (Trespass Against Us - 2016) του Άνταμ Σμιθ (Ηνωμένο Βασίλειο)

Τρεις γενιές της διαβόητης οικογένειας Cutler ζουν παράνομα στην καταπράσινη και ειδυλλιακή εξοχή του Gloucestershire της Αγγλίας. Ο καιρός περνάει κυνηγώντας, κλέβοντας και περιπαίζοντας την αστυνομία στην καρδιά της πιο ακριβής περιοχής της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Chad (Μάικλ Φασμπέντερ) βρίσκεται διχασμένος ανάμεσα στον σεβασμό για τον πατέρα του, τον Coldy (Μπρένταν Γκλίζον) και την επιθυμία να εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή για τη γυναίκα του, την Kelly (Λίντσεϊ Μάρσαλ) και τα παιδιά του. Όταν ο Coldy καταστρώνει σχέδιο να ληστέψει ένα αρχοντικό που βρίθει από θησαυρούς, ο Chad βρίσκεται αντιμέτωπος με μια επιλογή που μπορεί να αλλάξει τη ζωή του για πάντα.

Οι χαρισματικοί Μάικλ Φασμπέντερ (The Light Between Oceans) και Μπρένταν Γκλίζον (The Guard) πρωταγωνιστούν ως πατέρας και γιος μιας οικογένειας που κινείται στο περιθώριο της κοινωνίας. Τοποθετημένη στην ειδυλλιακή εξοχή της Αγγλίας, η ταινία λειτουργεί σε πλήρη αντίθεση καθώς διαδραματίζεται στα πλαίσια μιας περιπλανώμενης κοινότητας εγκληματιών που έχουν τους δικούς τους κανόνες, ακόμα και τη δική τους διάλεκτο. Ρεαλιστική και ανθρωποκεντρική η ιστορία επικεντρώνεται στον αιώνιο ανταγωνισμό μεταξύ πατέρα και γιου, στο διαχρονικό θέμα της ελεύθερης βούλησης αλλά και των προκαταλήψεων. Πρωταγωνιστούν: Μάικλ Φασμπέντερ, Μπρένταν Γκλίζον, Λίντσεϊ Μάρσαλ, Κίλιαν Σκοτ, Ρόρι Κίνεαρ, Σον Χάρις.

«Raw» (Grave - 2016) της Ζουλιά Ντουκουρνό (Γαλλία, Βέλγιο)

Οταν η Ζιστίν, μία σκληροπυρηνική χορτοφάγος, υποβάλλεται παρά τη θέλησή της σ' ένα τελετουργικό μύησης πρωτοετών που συνδυάζει ωμοφαγία και κανιβαλισμό μέσα σ' ένα λουτρό αίματος, αντιλαμβάνεται πως μερικά πράγματα καλό είναι να μην τα δοκιμάζεις ποτέ, γιατί μπορεί να εθιστείς. Πρωταγωνιστούν: Γκαράνς Μαριγιέ, Έλα Ρουμπφ, Ραχάλ Ναΐτ Ουφέγια, Λοράν Λουκάς, Μπουί Λανέρ. Το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Ζουλιά Ντουκουρνό, περιγράφει την ιδιόρρυθμη ιστορία μιας νεαρής φοιτήτριας της κτηνιατρικής, που δοκιμάζει έναν απαγορευμένο καρπό, ως μια παραβολή σχετικά με το ξύπνημα της (ωμής) σάρκας της. Βραβείο FIPRESCI στην Εβδομάδα Κριτικής του  Φεστιβάλ Καννών 2016.

«Η Μεγάλη Ουτοπία (The Great Utopia - 2017) του Φώτου Λαμπρινού (Ελλάδα)

Ο Φώτος Λαμπρινός αφηγείται την πρώτη κρίσιμη διαδρομή (1917-1934) ενός οράματος για τη δημιουργία του πρώτου εργατικού κράτους στην ιστορία του ανθρώπου. Παγκόσμια πρεμιέρα στο 19ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Μιμούμενο την αισθητική, τον ρυθμό, το μοντάζ και τη φόρμα του κλασικού, βωβού σοβιετικού σινεμά της εποχής, το ντοκιμαντέρ απο­βλέπει στην αναπαράσταση μίας ιστορικής περιόδου, που σημάδεψε με τραγικές συνέπειες ολόκληρο τον εικοστό αιώνα. Για τον λόγο αυτό, επικεντρώνει το ενδιαφέρον της αφήγησης στην τραγική αντίφαση ανάμεσα στο όραμα και στην πραγματικότητα, στην επιμονή εκείνων που πίστεψαν στην ουτοπία μιας αταξικής κοινωνίας και σε εκείνους που αντιστάθηκαν, προκειμένου να διασώσουν τους καρπούς του μόχθου τους, τις παραδόσεις τους, τη θρησκευτική τους πίστη, την εθνική τους ανεξαρτησία (Ου­κρανία) και τέλος, τον δικό τους τρόπο ζωής.

«Το Δέλεαρ του Διαβόλου» (The Devil’s Candy - 2015) του Σον Μπερν (Η.Π.Α.)

Ο Τζέσι, ένας αγωνιζόμενος καλλιτέχνης, η νεαρή σύζυγός του, η Άστριντ και η κόρη τους Ζόι, αγοράζουν το σπίτι των ονείρων τους, όταν η αξία του τελευταίου πέφτει κατακόρυφα εξαιτίας της σκοτεινής ιστορίας που κουβαλάει. Οι ζωές όλων αρχίζουν να περιπλέκονται, όταν ο Τζέσι γίνεται φερέφωνο της φωνής του Σατανά και όταν εμφανίζεται ξαφνικά ο Ρέι, ο ιδιόρρυθμος γιος της οικογένειας που έμενε στο σπίτι πριν, απαιτώντας να επιστρέψει εκεί και παθαίνοντας εμμονή με την Ζόι. Σύντομα, γίνεται ξεκάθαρο πως ο Ρέι και ο Τζέσι επηρεάζονται από τις ίδιες σκοτεινές δυνάμεις, οι οποίες αποτελούν θανάσιμο κίνδυνο για την οικογένεια. Πρωταγωνιστούν: Ίθαν Έμπρι, Σίρι Άπλμπι, Προύτ Τέιλορ Βινς, Κιάρα Γκλάσκο.

«Αναζητώντας Την Αλήθεια» (The Shack - 2016) του Στιούαρτ Χεϊζελντάιν (Η.Π.Α.)

Μετά από μια οικογενειακή τραγωδία, ο Μακ Φίλιπς πέφτει σε βαθιά κατάθλιψη, που τον κάνει να αμφισβητεί ό,τι πιστεύει. Ενώ αντιμετωπίζει αυτήν την κρίση συνείδησης, λαμβάνει μία μυστηριώδη επιστολή που τον προτρέπει να πάει σε μια εγκαταλελειμμένη καλύβα βαθιά στην ερημιά του Όρεγκον. Παρά τις αμφιβολίες του, ο Μακ ταξιδεύει ως την καλύβα και συναντά τρεις αινιγματικούς ξένους. Μέσα από αυτήν την συνάντηση, ο Μακ μαθαίνει σημαντικές αλήθειες που θα μεταμορφώσουν το πώς κατανοεί την τραγωδία του και θα αλλάξουν την ζωή του για πάντα.

Ο Σαμ Ουόρθινγκτον και η βραβευμένη με Όσκαρ, Οκτάβια Σπένσερ, στο συγκινητικό ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης, μετά από μία οικογενειακή τραγωδία. Βασισμένο στο best-seller των New York Times, το φιλμ «Αναζητώντας την Αλήθεια» παρουσιάζει μία εμψυχωτική ιστορία με την ματιά ενός πατέρα. Πρωταγωνιστούν: Οκτάβια Σπένσερ, Σαμ Γουόρθινγκτον, Ράτζα Μίτσελ, Τιμ Μαγκρόου. Το βιβλίο «Η Καλύβα» κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Κέδρος.

«Στρουμφάκια: Το Χαμένο Χωριό» (Smurfs: The Lost Village - 2017) του Κέλι Άσμπερι (Η.Π.Α.)

Τα θρυλικά μπλε πλασματάκια εμφανίζονται στην πρώτη αποκλειστικά κινουμένων σχεδίων ταινία, βασισμένη στο κλασικό έργο του δημιουργού τους Peyo για να περιπλανηθούν σε ολοκαίνουριους κόσμους και να βρουν αναπάντεχους συμμάχους που θα τους αλλάξουν τη ζωή για πάντα. Ένα απολαυστικό ταξίδι για τους μεγάλους, που θα συγκινηθούν με τις αναφορές στην κουλτούρα των Στρουμφ, αλλά και για τους μικρούς που θα παρασυρθούν από την ανεπιτήδευτη και αξιαγάπητη φύση των κατοίκων του Στρουμφοχωριού. Η ταινία κινουμένων σχεδίων κυκλοφορεί μεταγλωττισμένη, με υπότιτλους και σε 3D.

Πηγή: tvxs

Η καινούργια κινηματογραφική εβδομάδα μας υποδέχεται με έντεκα νέες ταινίες (συν μία επανέκδοση), να πραγματοποιούν την εμφάνιση τους στις Αίθουσες. Ξεχωρίζουν τα φιλμ «Ο Βασιλιάς Μου» της Μαϊβέν, με την Εμανουέλ Μπερκό και τον Βενσάν Κασέλ, καθώς και το υπέροχο μουσικό road movie, «Έρωτας Χωρίς Αύριο» του Όλε Κρίστιαν Μάντσεν. Επίσης αξιόλογες επιλογές αποτελούν, «Ο Εκλεκτός της Νύχτας» του Τζεφ Νίκολς, το Υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας «Ο Λύκος της Ερήμου» και ο «Ψεύτης Ήλιος 2: Η Έξοδος» του Νικίτα Μιχάλκοφ. Σε επανέκδοση κυκλοφορεί το αριστούργημα του Αλεξάντερ Σοκούροφ, «Ρωσική Κιβωτός».

Ο Τζόρτζιο είναι ένας γοητευτικός πλούσιος άντρας. Η Τόνι είναι μια δικηγόρος που τον θυμάται από παλιότερη γνωριμία τους και αποφασίζει να τον προσεγγίσει όπως ίσως θα την προσέγγιζε εκείνος. Μοιραία λοιπόν ερωτεύονται κεραυνοβόλα και ζουν ένα τρελό έρωτα γεμάτο ανατροπές και μια θυελλώδη σχέση που αρνείται να ξεθωριάσει. Η κατάληξη; Εκείνος που ποτέ δεν ήθελε δεσμεύσεις και παιδιά, τώρα να το σκέφτεται. Έτσι ξεκινά μια σειρά από προβλήματα. Η Τόνι "τρελαίνεται" από τις ορμόνες της εγκυμοσύνης, τη στιγμή που ο Τζόρζιο αντί να την στηρίξει συναισθηματικά και ψυχολογικά, απλά αποφασίζει να λείπει όσο εκείνη θα χρειάζεται μια παρηγορητική αγκαλιά.

Η Γαλλίδα ηθοποιός και σκηνοθέτις Μαϊβέν, επιστρέφει τέσσερα χρόνια μετά το επίσης βραβευμένο στις Κάννες αποκαλυπτικό «Polisse». Αυτή τη φοράδιεισδύει στο βάθος μιας ερωτικής σχέσης, αποσπώντας δύο προσεγμένες ερμηνείες από το πρωταγωνιστικό δίδυμο των Μπερκό και Κασέλ, των οποίων η άψογη χημεία, καθώς και το καλογραμμένο σενάριο, είναι ο βασικός λόγος επιτυχίας της συγκεκριμένης ταινίας. Η κάμερα εστιάζει στη δεκαετή προβληματική σχέση ενός ζευγαριού και στο πώς ο άνδρας ελέγχει τη ζωή της γυναίκας, προκαλώντας συνεχώς νέα προβλήματα, λόγω του ιδιόρρυθμου χαρακτήρα του. Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στην εξαιρετική Εμανουέλ Μπερκό στο Φεστιβάλ των Καννών το 2015 και οκτώ (8) υποψηφιότητες στα Βραβεία César 2016, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερης Ταινίας, Ά Γυναικείου και Ά Αντρικού Ρόλου. Πρωταγωνιστούν: Εμανουέλ Μπερκό, Βενσάν Κασέλ, Λουίς Γκαρέλ. Ο «Βασιλιάς Μου», αποτέλεσε την ταινία έναρξης του 17ου Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου.

«Ο Εκλεκτός της Νύχτας» (Midnight Special - 2016) του Τζεφ Νίκολς (Η.Π.Α.)

Ένας πατέρας (Μάικλ Σάνον), αναγκάζεται να ζήσει σαν φυγάς, προκειμένου να προστατέψει τον γιο του, Άλτον (Τζέιντεν Λίμπερερ) και να αποκαλύψει την αλήθεια πίσω από τις ειδικές δυνάμεις του μικρού. Αυτό που θα ξεκινήσει σαν δίωξη, με τους θρησκόληπτους από την μια πλευρά και την τοπική αστυνομία από την άλλη, θα κλιμακωθεί σε ανθρωποκυνηγητό με την εμπλοκή των ανώτατων κυβερνητικών κλιμακίων. Τελικά όμως, ο πατέρας ρισκάροντας τα πάντα, θα προστατέψει τον Άλτον και θα τον βοηθήσει να εκπληρώσει το πεπρωμένο του. Ένα πεπρωμένο που θα αλλάξει τον κόσμο για πάντα.

Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο υποψήφιος για Όσκαρ, Μάικλ Σάνον (Revolutionary Road), ο Τζόελ Έντζερτον(Black Mass, The Great Gatsby, Zero Dark Thirty), ηΚίρστεν Ντανστ (Melancholia, the Spider-Man movies), ο Άνταμ Ντράιβερ (Star Wars: The Force Awakens, Inside Llewyn Davis, Girls), ο Τζέιντεν Λίμπερερ (St. Vincent de Van Nuys) και ο υποψήφιος για Όσκαρ, Σαμ Σέπαρντ(The Right Stuff). Το καστ συμπληρώνουν ο Μπιλ Καμπ (12 Years a Slave, Lincoln), ο Σκοτ Χέιζ (Child of God, As I Lay Dying) και ο Πολ Σπαρκς (Boardwalk Empire, Mud). Ο Τζεφ Νίκολς (Mud, Take Shelter) υπογράφει τη σκηνοθεσία και το σενάριο, σε αυτό το θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, που έχει στο επίκεντρό του την αγάπη και την εμπιστοσύνη που χτίζεται στις σχέσεις μεταξύ γονιών και παιδιών, δίνοντας παράλληλα ιδιαίτερο βάρος στο θέμα των υπερβατικών οικογενειακών δεσμών. Η διεύθυνση φωτογραφίας είναι του ο Άνταμ Στόουν (Mud, Take Shelter) και η μουσική του Ντέιβιντ Γουίνγκο (Mud, Take Shelter). Η ταινία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της τον Φεβρουάριο στο 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνο, συμμετέχοντας στο διαγωνιστικό τμήμα.

Το 1916, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στην οθωμανική επαρχία της Χιτζάζ, ο Τεέμπ, ένας μικρός βεδουίνος αποφασίζει να συνοδεύσει έναν Βρετανό στρατιώτη. Το ταξίδι είναι επικίνδυνο. Η έρημος είναι γεμάτη μισθοφόρους και επαναστατικές ομάδες. Για να επιβιώσει, ο μικρός μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του πρέπει να πάρει δύσκολες αποφάσεις και να ξεχάσει την παιδική του ηλικία.

Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Νάτζι Αμπού Νουάρ, είναι μια περιπέτεια, μια ιστορία εκδίκησης και επιβίωσης στην ιορδανική έρημο. Η δράση εξελίσσεται γύρω από ένα παιδί που η περιέργειά του τον προδίδει με αποτέλεσμα να μπλέξει στον σκληρό κόσμο των ενηλίκων. Ο σκηνοθέτης έζησε αρκετούς μήνες σ' ένα χωριό της ερήμου της Ιορδανίας για να μπορέσει να μελετήσει την κουλτούρα των Βεδουίνων. Ήταν μια περίοδος κατάδυσης που αντανακλάται στη σκληρή ομορφιά των εικόνων, η οποία ζωντανεύει στην μεγάλη οθόνη. Ο «Λύκος της Ερήμου» κέρδισε το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ της Βενετίας, ενώ ήταν και Υποψήφια για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας για το 2016, εκπροσωπώντας την Ιορδανία.

1941. Πέντε χρόνια έχουν περάσει από τότε που οι ζωές και οι μοίρες του Στρατηγού Κοτόβ, της συζύγου του Μαρούσια, της κόρης τους Νάντια, άλλαξαν για πάντα. Πέντε χρόνια εγκλεισμού για τον Κοτόβ, πρώην ήρωα της επανάστασης, πέντε χρόνια τρόμου για τη Μαρούσια, που πιστεύει τον άντρα της νεκρό, πέντε χρόνια παρανομίας για τη Νάντια, πάντα περήφανη για τον πατέρα της, πέντε χρόνια και για τον σύντροφο Στάλιν, που για ν' αποκρούσει την επίθεση του Χίτλερ, είναι αναγκασμένος να ανασύρει απ' τα στρατόπεδα συγκέντρωσης όλη την φιμωμένη ελίτ και να κινητοποιήσει τον ρώσικο λαό απέναντι στην απειλή του φασισμού.

Το 1994, ο «Ψεύτης Ήλιος» απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, καθώς και το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών. Ο σπουδαίος Ρώσος σκηνοθέτης, Νικίτα Μιχάλκοφ, επιστρέφει στο σύμπαν και στους χαρακτήρες της αριστουργηματικής ταινίας που δημιούργησε, μ' ένα νέο, επικών διαστάσεων δίπτυχο ταινιών (Η Έξοδος, Το Οχυρό), που ακολουθεί τη μοίρα των ηρώων του στην ταραγμένη Ρωσία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μια Ρωσία που κινδυνεύει εξίσου, τόσο από τις καταπιεστικές πρακτικές του Στάλιν, όσο και από τη ναζιστική εισβολή.

«To Exodus δεν μιλά απλά για τη νίκη του σοβιετικού στρατού κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ταινία δείχνει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κερδήθηκε αυτή η νίκη. Είναι μια απόπειρα να ξυπνήσει τις συνειδήσεις των νέων, να τους κάνει να φανταστούν πώς ήταν να ζεις στα παγωμένα χαρακώματα, έστω και για μια στιγμή. Γι’ αυτό και υπάρχει μια ελαφρώς πικρή γεύση - αλλά το να ξεχάσουμε το τίμημα που έπρεπε να πληρώσουμε για αυτήν τη νίκη, θα ήταν εγκληματικό.» - Νικίτα Μιχάλκοφ

Ένα ταξίδι περιπλάνησης με οδηγό την αγάπη, αλλά κι ένα μαγευτικό road movie, σκηνοθετημένο, από έναν ταλαντούχο και χαρισματικό δημιουργό. Βρισκόμαστε στο 1962. Η νέα γενιά επαναστατεί κόντρα στο κατεστημένο. Ο ακτιβιστής της ειρήνης Έικ Σκάλοε γνωρίζει την Ίμπεν και την ερωτεύεται παράφορα. Αλλά η Ίμπεν αρνείται να δεσμευτεί μ’ έναν και μόνο άνδρα. Ο Έικ, προσπαθώντας απεγνωσμένα να την κατακτήσει, μεταμορφώνεται από ποιητή σε συγγραφέα, νομάδα και τελικά τραγουδιστή στο ροκ συγκρότημα Steppeulvene, που έμελλε να μείνει στην ιστορία. Η ταινία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ του Τορόντο, ενώ στην Ελλάδα είχαμε την ευκαιρία να την παρακολουθήσουμε και στο 55ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Πρωταγωνιστούν: Όλα Ράπας, Θουρ Λίντχαρτ, Τζούλια Ράγκναρσον, Γιοχάνες Νιμάρ.

Ο σκηνοθέτης Όλε Κρίστιαν Μάντσεν, γεννήθηκε το 1966 στη Δανία. Το 1993 έλαβε πτυχίο σκηνοθεσίας από την Εθνική Σχολή Κινηματογράφου της Δανίας με τη βραβευμένη σπουδαστική ταινία Happy Jim. To 2001 έγραψε και σκηνοθέτησε τη βραβευμένη δραματική ταινία «Κίρα» - μια ιστορία αγάπης σύμφωνα με τους κανόνες του Δόγματος 95. Στη συνέχεια μετέφερε στην μεγάλη οθόνη το βραβευμένο μπεστσέλερ στη Δανία, «Nordkraft» (Άγγελοι σε ελεύθερη πτώση). Οι «Μέρες θυμού», ένα δράμα για τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με κεντρικούς ήρωες δύο Δανούς αντιστασιακούς, διανεμήθηκε σε 50 χώρες και υπήρξε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στη Δανία το 2008. To 2011, σκηνοθέτησε την πρώτη του κωμωδία, το «Superclasico» (Μπουένος Άϊρες Σ' αγαπώ), του οποίου υπήρξε και βασικός σεναριογράφος.

Ο Georg Elser θα μπορούσε να έχει αλλάξει τον κόσμο και να σώσει εκατομμύρια ζωές. Φτάνει να είχε στη διάθεση του 13 παραπάνω λεπτά. Μέσα σε αυτά τα 13 λεπτά η βόμβα που συναρμολόγησε ο ίδιος θα σκότωνε τον Αδόλφο Χίτλερ και τα πρωτοπαλίκαρα του. Αλλά αυτό δεν ήταν γραφτό να συμβεί καθώς στις 8 Νοεμβρίου του 1939 ο Χίτλερ έφυγε από το σημείο, όπου είχε σχεδιαστεί η δολοφονία του, νωρίτερα από το αναμενόμενο, οδηγώντας τον Elser στην απόλυτη καταστροφή. Τι ήταν αυτό που είδε και το οποίο οι Γερμανοί δεν είδαν ή δεν ήθελαν να δουν; Ποιος ήταν αυτός ο άντρας που είπε ευθαρσώς στους βασανιστές του ότι θέλησε να αποτρέψει την αιματοχυσία του παγκόσμιου πολέμου που ακολούθησε;

Ο σκηνοθέτης της «Πτώσης», Όλιβερ Χιρσμπίγκελ, επιστρέφει με μια ταινία που αναφέρεται και πάλι στον Χίτλερ και στην περίοδο του ναζισμού. Στα «13 Λεπτά που δεν Άλλαξαν την Ιστορία», καταπιάνεται με την αληθινή ιστορία ενός απλού ξυλουργού, του Γκέοργκ Έλζερ που αποφασίζει να εκτελέσει ένα παράτολμο σχέδιο. Να δολοφονήσει τον Χίτλερ αλλά και άλλα υψηλόβαθμα στελέχη των Ναζί σε μια συνεδρίαση του κόμματος, στο Μόναχο το 1939. Η ταινία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της τον Φεβρουάριο του 2015, στο 65ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Βερολίνου. Ενώ με την ερμηνεία του, ο πρωταγωνιστής Κρίστιαν Φρίντελ, ήταν Υποψήφιος στην Κατηγορία Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου στα Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

«Ο Άνθρωπος που Ταπείνωσε τον Χίτλερ» (Race - 2016) του Στίβεν Χόπκινς (Γαλλία, Γερμανία, Καναδάς)

Το 1936 οι Ολυμπιακοί Αγώνες διοργανώθηκαν στο Βερολίνο. Στόχος της Ναζί κυβέρνησης της Γερμανίας ήταν να χρησιμοποιηθούν οι Αγώνες ως ευκαιρία ανάδειξης των απόψεων του Χίτλερ σχετικά με την ανωτερότητα της Άριας φυλής. Αυτό το όνειρο γκρεμίστηκε από έναν μαύρο Αμερικανό αθλητή, τον σπουδαίο Τζέσι Όουενς. Έχοντας και ο ίδιος βιώσει τον ρατσισμό στην πορεία του προς την κορυφή, ο Όουενς έγινε διάσημος καταρρίπτοντας κάθε ρεκόρ που έβρισκε στον δρόμο του, χάρη και στη βοήθεια του προπονητή του, Λάρι Σνάιντερ. Παρά το δίλημμα της συμμετοχής ή όχι στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Όουενς τελικά αποφασίζει να πάρει μέρος, θεωρώντας ότι η καλύτερη εκδίκηση ενάντια στην ναζιστική προπαγάνδα θα ήταν ένας δικός του θρίαμβος μέσα στο στάδιο.

Βασισμένο στην απίστευτη πραγματική ιστορία ενός θρύλου των Ολυμπιακών Αγώνων, το «Race» είναι μία ταινία για το κουράγιο, την αποφασιστικότητα και τη φιλία κι ένα συγκινητικό δράμα για το πώς ένας άνδρας πολέμησε ενάντια στην Ιστορία και κέρδισε. Στην καρέκλα του σκηνοθέτη κάθεται ο Στίβεν Χόπκινς (Predator 2 - 1990, Βασικός Ύποπτος για Φόνο - 2000) και πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Κάρις Βαν Χάουτεν, Αμάντα Κριου, Τζέρεμι Άιρονς, Τζέισον Σουντέκις, Τζιάκομο Τζιανότι, Γουίλιαμ Χαρτ.

Γυρισμένη εξολοκλήρου σε στούντιο από τον σκηνοθέτη,Τζον Φαβρό (Chef, Iron Man, Elf) - με τον Νιλ Σέτι και τις φωνές των Σκάρλετ Γιόχανσον, Ίντρισ Έλμπα, Μπιλ Μάρεϊ, Μπεν Κίνγκσλεϊ, Κρίστοφερ Γουόκεν, Τζιανκάρλο Εσπόζιτο, Λουπίτα Νιόνγκο - η διαχρονική ιστορία ακολουθεί ένα ορφανό αγόρι, τον Μόγλη, που μεγαλώνει στη ζούγκλα με τη βοήθεια μιας αγέλης λύκων, μιας αρκούδας, και ενός μαύρου πάνθηρα, στην προσπάθεια ενσωμάτωσής του στον πολιτισμό. Το κλασσικό βιβλίο του Ρούντιγιαρντ Κίπλινγκ επιστρέφει ξανά στη οθόνη ως live action, βασισμένο όμως στη συνταγή της Ντίσνεϊ, που το 1967 το μετέτρεψε σε πετυχημένο κινούμενο σχέδιο. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο πρωτοεμφανιζόμενος δεκάχρονος Νεοϋρκέζος Νιλ Σέτι, ο μόνος ηθοποιός, σ' έναν ψηφιακό κόσμο οπτικών εφέ.

Η Ρούμπι μόλις ξεκίνησε τις σπουδές της ως μπαλαρίνα σε μια περίφημη σχολή χορού της Νέας Υόρκης. Σχεδόν αμέσως, η Ρούμπι συγκρούεται με τον Βρετανό βιολιστή Τζόνι, που παίζει σε διαδρόμους του μετρό για να βγάλει χαρτζιλίκι. Ενώ σιγά-σιγά η αρχική αντιπάθεια εξελίσσεται σε δυνατό έρωτα, το ζευγάρι πρέπει να αντιμετωπίσει το οικονομικό πρόβλημα του Τζόνι, ο οποίος χρειάζεται επίσης και άδεια παραμονής. Όταν η Ρούμπι μαθαίνει για έναν διαγωνισμό με έπαθλο 25 χιλιάδες δολάρια και πράσινη κάρτα παραμονής στη χώρα, οι δυο τους αρχίζουν να προετοιμάζονται για τη μεγάλη βραδιά, που μπορεί να τους αλλάξει τη ζωή.

Η  Ελλάδα  των νεόπτωχων - των ανέργων που ανεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά,  κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Η ταινία ακολουθεί τις ιστορίες αρκετών πολιτών, προβάλλοντας  την κοινωνική ανισότητα και την αδικία. Το φαινόμενο των αστέγων, τα συσσίτια, τα αυξανώμενα ποσοστά ανεργίας και η κατάπτωση μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων στην κατηγορία των νεόπτωχων, έχουν μετατρέψει το όνειρο της ευημερίας σ' έναν κοινωνικό-οικονομικό εφιάλτη. Το ντοκιμαντέρ αυτό είναι σκληρό  και αποδομημένο - όσο σκληρή  και αδιέξοδη είναι πολλές φορές  η ίδια  ζωή - επίκαιρο όμως  και αναγκαίο για την κοινωνική αλληλεγγύη, την πολιτισμική συνείδηση ​​και την ανάγκη για διάλογο.

Εικόνες εξαθλίωσης όπως αποτυπώνονται στις ζωές των θυμάτων της κρίσης παρουσιάζει η ταινία του Τάκη Μπαρδάκου. Η κρίση οδήγησε σε αδιέξοδα, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις πυροδότησε και νέους τρόπους αντίδρασης σε αυτή. Στόχος του φιλμ είναι να συνεισφέρει στην οικοδόμηση  μιας μεγάλης και ποικιλόμορφης κοινότητας ανθρώπων, που να νοιάζονται βαθιά για τα θέματα ανθρωπισμού και κοινωνικής αλληλεγγύης, που θα ενωθούν και θα είναι η αρχή μιας πλατιάς ανθρωπιστικής κίνησης. Το έργο προβλήθηκε και τον Μάρτιο, στο 18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Ο Άρης, 30άρης πρώην ασκούμενος δικηγόρος που πάντα βρισκόταν στην σκιά του μεγαλοδικηγόρου πατέρα του, προσπαθεί να επανέλθει στο χώρο της νομικής. Αναγκάζεται να εργαστεί ως κούριερ για τα προς το ζην και μια μέρα, κατά τη μεταφορά ενός δέματος σ' ένα εγκαταλελειμμένο αρχοντικό, δέχεται επίθεση από έναν άγνωστο και αναισθητοποιείται. Όταν συνέρχεται, βρίσκεται ζωσμένος μ' έναν εκρηκτικό μηχανισμό που μετράει αντίστροφα, ενώ η φωνή ενός άγνωστου ηχεί από ένα ακουστικό. Αναγκασμένος να ακολουθήσει τις οδηγίες του, πρέπει να πετύχει στις δοκιμασίες που του αναθέτει, οι οποίες όμως θα τον ωθήσουν στην αναθεώρηση των επιλογών του και όλων όσα γνωρίζει για το παρελθόν του.

Μέσα σε λίγες ώρες, ο ήρωας θα βρεθεί σε μια αιματηρή μάχη για επιβίωση, έχοντας να αντιμετωπίσει αστυνόμους, εγκληματίες και τον ίδιο τον χρόνο, του οποίου η αντίστροφη μέτρηση χρησιμεύει στο δίδυμο των πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθετών ως κύριο δραματουργικό εργαλείο για τη δόμηση ενός θρίλερ δράσης και απροόπτων. Μία ελληνική περιπέτεια, με γνωστούς ηθοποιούς, δράση και γρήγορο ρυθμό, που όμως δεν καταφέρνει να συγκινήσει τον θεατή. Καταδικασμένη εξ αρχής στην μετριότητά της, τόσο σε τεχνικό, όσο και σε αισθητικό επίπεδο. Η ταινία είχε προβληθεί κι ως Work in Progress, τον Σεπτέμβριο στο 21ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας. Πρωταγωνιστούν: Αποστόλης Τότσικας, Ευγενία Δημητροπούλου, Τάσος Νούσιας, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Θοδωρής Αθερίδης και Γιώργος Καραμίχος.

«Ρώσικη Κιβωτός» (Russian Ark / Russkiy Kovcheg - 2002) του Αλεξάντερ Σοκούροφ (Ρωσία, Γερμανία, Ιαπωνία, Καναδάς, Φιλανδία, Δανία)

Ένας αφηγητής, τον οποίο δεν βλέπουμε ποτέ, συναντιέται κατά παράδοξο τρόπο μ' έναν Γάλλο διπλωμάτη του 18ου αιώνα και διασχίζουν μαζί το Μουσείο του Ερμιτάζ, δηλαδή τα πάλαι ποτέ Χειμερινά Ανάκτορα της Πετρούπολης, στις αίθουσες του οποίου αναβιώνουν 300 χρόνια Ρωσικής Ιστορίας. Από τον Μέγα Πέτρο μέχρι την πτώση της δυναστείας των Ρομανόφ.

Γυρισμένη εξ ολοκλήρου σ' ένα μονοπλάνο με ψηφιακή κάμερα, ο Σοκουρόφ χρησιμοποίησε 867 ηθοποιούς, περισσότερους από 1000 κομπάρσους, αναρίθμητα κοστούμια και περούκες της εποχής, όπως και τρεις συμφωνικές ορχήστρες, μέσα σ' ένα από τα μεγαλύτερα παλάτια του κόσμου, το σημερινό μουσείο του Ερμιτάζ. Χρειάστηκαν μήνες προετοιμασίας και προβών, καθώς το φιλμ γυρίστηκε σε μία και μοναδική ημέρα, με μία και μοναδική λήψη! Η ένταση είναι απίστευτη...

Με High Definition κάμερα, αποθηκευμένη απ’ ευθείας και χωρίς συμπίεση σ' ένα φορητό σύστημα σκληρών δίσκων, η ταινία αποτελεί μία απόλυτα ψηφιακή δημιουργία, παραμένοντας παράλληλα, ένα πανέμορφο ευρωπαϊκό φιλμ. Πραγματικά η «Ρώσικη Κιβωτός» είναι μία ταινία που εξερευνά τα όρια του κινηματογράφου.

Πηγή: tvxs

Η καινούργια κινηματογραφική εβδομάδα μας υποδέχεται με δέκα νέες ταινίες να πραγματοποιούν την εμφάνιση τους στις Αίθουσες. Ξεχωρίζει το φιλμ «Ορκισμένη Παρθένα» της Λάουρα Μπισμπούρι, με την υπέροχη ερμηνεία της Άλμπα Ρορβάκερ. Επίσης αξιόλογες επιλογές αποτελούν, το «Δώρο των Θεών» του Όλιβερ Χάφνερ με τον Αδάμ Μπουσδούκο, το «Αλίας Μαρία» του Χοσέ Λουίς Ρουγέλες, το «Ηφαίστειο» του Χάιρο Μπουσταμάντε, καθώς και το βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Λεωνίδα Βαρδαρού, «Ludlow, οι Έλληνες στους πολέμους του Άνθρακα». Ενώ σε επανέκδοση κυκλοφορεί η επίκαιρη ταινία, «Μέρα Νύχτα Μέρα Νύχτα» της Τζούλια Λόκτεβ.

Η Χάνα Ντόντα, κορίτσι ακόμα, ξεφεύγει από το πεπρωμένο της να γίνει σύζυγος και υπηρέτρια - ένα μέλλον που επιβάλλεται σε όλες τις γυναίκες στα απομακρυσμένα χωριά της Αλβανίας. Με τη βοήθεια και την καθοδήγηση του θείου της, η Χάνα επικαλείται τον παλιό εθιμικό νόμο Κανούν και δίνει όρκο αιώνιας παρθενίας για να μπορέσει να κρατήσει όπλο και να ζήσει ελεύθερα όπως οι άνδρες. Για τους χωρικούς, η Χάνα γίνεται «ορκισμένη παρθένα» και παίρνει το όνομα Μαρκ. Ωστόσο, μια ανησυχία υπάρχει πάντα κάτω από την ανδρική της περιβολή. Χρόνια αργότερα, τα δυσθεώρητα αλβανικά βουνά και η επιλογή της μοιάζουν πλέον με φυλακή. Ο Μαρκ αποφασίζει να ξεκινήσει για ένα ταξίδι που ανέβαλλε εδώ και χρόνια. Ταξιδεύει στην Ιταλία, διασχίζοντας τα σύνορα πολλών διαφορετικών κόσμων: αυτά που χωρίζουν την Αλβανία από την Ιταλία, το παρελθόν από το παρόν, το αρσενικό από το θηλυκό. Ο Μαρκ θα ξεκινήσει σταδιακά να νιώθει τον ίλιγγο τού να ανακαλύπτεις το σώμα σου, του να αγγίζεις άλλα σώματα. Βρίσκει στοργικούς, τρυφερούς ανθρώπους που η ζωή τής είχε στερήσει, και αφήνεται στην απρόσμενη προοπτική ενός έρωτα που το Κανούν της είχε αρνηθεί.

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Λάουρα Μπισμπούρι, «Ορκισμένη Παρθένα», είναι μία προσεγμένη και αξιόλογη δημιουργία, η οποία διακατέχεται από την σπουδαία ερμηνεία της βραβευμένης Ιταλίδας ηθοποιού, Άλμπα Ρορβάκερ(Είμαι ο Έρωτας - 2009, Η Ωραία Κοιμωμένη - 2012). Η ταινία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα στο περσινό διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Βερολίνου, ενώ τον Νοέμβριο είχαμε την ευκαιρία να την παρακολουθήσουμε και στο 56ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης.

*Από το Σάββατο 9 Απριλίου

Η 36χρονη Άννα (Katharina Marie Schubert) δεν μπορεί να καταλάβει πως το θέατρο όπου έπαιζε χρόνια ολόκληρα την πέταξε στον δρόμο. Κι ενώ στεκόταν ακόμα στο σανίδι που ήταν για κείνη ο κόσμος όλος, προσγειώνεται στο τοπικό κέντρο εύρεσης εργασίας. Εκεί και εντελώς αναπάντεχα βρίσκει γρήγορα μια νέα απασχόληση. Η παθιασμένη με το θέατρο διευθύντρια του εν λόγω κέντρου της αναθέτει να διευθύνει ένα τμήμα υποκριτικής με οκτώ μακροχρόνιους άνεργους. Μεταξύ αυτών και ο Έλληνας Δημήτρης (Αδάμ Μπουσδούκος), ένας ιδεαλιστής, άνθρωπος της δράσης, αλλά και "μάγκας". Όταν η Άννα αποφασίζει να σκηνοθετήσει μαζί τους την αρχαία τραγωδία «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, ο Δημήτρης είναι ο μόνος που φαίνεται να του αρέσει αυτό το «εκπαιδευτικό πρόγραμμα» - στο κάτω κάτω είναι αυτός που πρόκειται να παίξει τον ρόλο του βασιλιά Κρέοντα: «Μέσα από μένα μιλάει η ιστορία της χώρας μου!»

Το «Δώρο των Θεών» τιμήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μονάχου το 2014 με τοΒραβείο Κοινού, αλλά και με το Βραβείο της Καλύτερης Παραγωγής. Γυρισμένη εν μέρει και στην Ελλάδα, με τους Katharina Marie Schubert - ήταν υποψήφια για το Γερμανικό Βραβείο Καλύτερης Ερμηνείας Α’ Γυναικείου Ρόλου 2015 - και τον Αδάμ Μπουσδούκο - το υποκριτικό alter ego και προσωπικός φίλος, του σκηνοθέτη Φατίχ Ακίν - στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το «Δώρο των Θεών» θα προβάλλεται στον Κινηματογράφο Δαναός: Σάββατο και Κυριακή στις 15:00. Στα Γερμανικά με ελληνικούς υπότιτλους. Εισιτήριο: 6 ευρώ.

«Αλίας Μαρία» (Alias María - 2015) του Χοσέ Λουίς Ρουγέλες (Κολομβία, Αργεντινή, Γαλλία)

Μέσα από τα μάτια της Μαρία, βιώνουμε τα ολέθρια αποτελέσματα των ένοπλων συγκρούσεων στην Κολομβία. Ολόκληρες πόλεις ερημώνονται, χωρικοί παγιδεύονται στη γραμμή του πυρός, ενώ γονείς χάνουν τα παιδιά τους, καθώς τα παιδιά προσπαθούν να μεγαλώσουν φυσιολογικά και να επιβιώσουν μέσα στο χάος. Χάρη σ' ένα νέο ένστικτο που γεννιέται μέσα της, η Μαρία θα βρει τη δύναμη να αναζητήσει μια καινούργια ζωή. Στη δεύτερη μόλις μεγάλου μήκους ταινία του, ο Κολομβιανός Χοσέ Λουίς Ρουγέλες σκιαγραφεί με σπάνια ωμή δύναμη το σκληρό, ρεαλιστικό πορτρέτο μιας νεαρής γυναίκας και μιας ολόκληρης χώρας που πασχίζει να βρει την ανθρωπιά της και να ξεφύγει από τον κύκλο της βίας και του μίσους. Η ταινία είχε επίσημη συμμετοχή στο τμήμα «Ένα Κάποιο Βλέμμα» του Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών, που διεξήχθη πέρσι τον Μάιο του 2015.

Γυρισμένο με μια νεορεαλιστική ματιά και με ερασιτέχνες ηθοποιούς, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν βιώσει αντίστοιχες καταστάσεις, το «Alias María» είναι μια αγωνιώδης και ατμοσφαιρική εμπειρία που αξιοποιεί με δεξιοτεχνικό τρόπο το αφιλόξενο περιβάλλον της τροπικής ζούγκλας, βυθίζοντας το κοινό στην άγρια πραγματικότητα των χαρακτήρων του. Αντλώντας την έμπνευσή του από τις μαρτυρίες εκατοντάδων γυναικών και παιδιών που συμμετείχαν σε ένοπλες δυνάμεις της Κολομβίας, ο Χοσέ Λουίς Ρουχέλες παραδίδει ένα συγκλονιστικό, ειλικρινές πορτρέτο αφιερωμένο σε όλες τις ανώνυμες γυναίκες που αποφασίζουν να αντισταθούν και να αγωνιστούν, προσφέροντας μια αχτίδα ελπίδας και αισιοδοξίας για το μέλλον.

«Δεν θέλαμε να γυρίσουμε μια ταινία δράσης ή μια πολεμική ταινία. Δεν θέλαμε να δείξουμε τη βία, αλλά αυτά που αφήνει πίσω της, από τη θηλυκή πλευρά της ματιάς ενός κοριτσιού, μιας μητέρας που παλεύει για το μέλλον της.» - Χοσέ Λουίς Ρουχέλες

Οι Έλληνες ανθρακωρύχοι, ξεριζωμένοι από τον τόπο τους από την σκληρή πραγματικότητα μιας χρεωκοπημένης Ελλάδας και με τις ψεύτικες υποσχέσεις των δουλεμπόρων της εποχής, είχαν καταλήξει στο μακρινό Κολοράντο να δουλεύουν κάτω από απάνθρωπες συνθήκες στα ορυχεία του Ροκφέλερ και του συναφιού του. Οι εταιρείες είχαν στη δούλεψή τους ιδιωτικούς στρατούς από εγκληματικά στοιχεία και τον πολιτειακό στρατό (εθνοφρουρά ή πολιτοφυλακή) που είχε σαν μοναδικό καθήκον την καταστολή απεργιών. Η Ένωση Ανθρακωρύχων είχε μόνο τους απεργούς. Η βία που από την αρχή χαρακτήρισε αυτή την ταξική αναμέτρηση, κορυφώθηκε με τη Σφαγή του Λάντλοου στις 20 Απριλίου του 14 - τη δολοφονία 20 γυναικόπαιδων και την εν ψυχρώ εκτέλεση από την εθνοφρουρά τριών συνδικαλιστών μεταξύ των οποίων και ο Κρητικός Λούης Τίκας, ηγέτης των Ελλήνων απεργών.

Το αξιόλογο ντοκιμαντέρ του Λεωνίδα Βαρδαρού αφηγείται την ιστορία της σύγκρουσης του 1913-14 μεταξύ της Ένωσης Ανθρακωρύχων Αμερικής (United Mine Workers of America) και των εταιρειών άνθρακα κάτω από την ηγεσία του Ροκφέλερ. Μια ιστορία ξεχασμένη, φυλαγμένη ωστόσο στη μνήμη των παιδιών και των εγγονών τους που μας την μεταφέρουν με συγκίνηση, γεμάτοι υπερηφάνεια για τους δικούς τους και θυμό για τις αδικίες που αντιμετώπισαν. Το ντοκιμαντέρ προβλήθηκε και στο 18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, όπου και τιμήθηκε με το Βραβείο της Βουλής των Ελλήνων «Ανθρώπινες Αξίες».

«Το Ηφαίστειο» (Ixcanul - 2015) του Χάιρο Μπουσταμάντε (Γουατεμάλα, Γαλλία)

H 17χρονη Μαρία ζει στους πρόποδες ενός ενεργού ηφαιστείου στη Γουατεμάλα. Ο γάμος της είναι προκαθορισμένος. Η Μαρία πάντα ονειρευόταν να δει την πόλη, αλλά η ιθαγένεια της δε της το επιτρέπει. Αποπλανεί έναν άντρα που θέλει να αποδράσει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Όταν ο άντρας αυτός την αφήνει πίσω, θα ανακαλύψει τον μαγικό αυτό τόπο από την αρχή.

Η ταινία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο διαγωνιστικό τμήμα του 65ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ του Βερολίνου, όπου και απέσπασε το Βραβείο Alfred Bauer. Τον Νοέμβριο είχαμε τη δυνατότητα να την παρακολουθήσουμε και στο56ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Η ταινία αποτέλεσε την επίσημη Υποψηφιότητα της Γουατεμάλα για τα Βραβεία Όσκαρ.

Ο πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης Χάιρο Μπουσταμάντε μεγάλωσε στη Γουατεμάλα και επέστρεψε εκεί για την δημιουργία της ταινίας. Ζητώντας από τους αυτόχθονες να καταθέσουν τις προσωπικές τους ιστορίες κατάφερε να εξετάσει από πολύ κοντά τις τρέχουσες συνθήκες διαβίωσης των Μάγια. Με τον τρόπο αυτό έμαθε για τον ιδιαίτερο δεσμό των γυναικών με τις τελετουργίες των μητέρων και των γιαγιάδων. Η πλοκή ξεδιπλώνεται από τον ρυθμό μιας ζωής καθορισμένης από προγονικές πεποιθήσεις και παραδόσεις. Μια ασυνήθιστη καθημερινότητα περιμένει το κοινό, μακριά από τον κόσμο της παγκοσμιοποίησης. Το «Ηφαίστειο» (Ixcanul) δεν είναι μια ταινία για τον αυτόχθονα πολιτισμό, αλλά για αυτόν που αναπτύχθηκε μέσα από αυτόν.

Δεν γνωρίζουμε ποιον αντιπροσωπεύει ή σε τι πιστεύει, αλλά ξέρουμε σίγουρα ότι το πιστεύει βαθιά. Η ταινία εστιάζει σε μικροσκοπικές κινήσεις, τις μικρότερες χειρονομίες, διαχειριζόμενη με αριστοτεχνικό τρόπο τις πιο κοινότυπες λεπτομέρειες. Η ταινία είναι χωρισμένη σε δύο οπτικά και ακουστικά τμήματα. Της Προετοιμασίας και της Δράσης. Ακολουθούμε το κορίτσι βήμα βήμα μέσα από τη μέρα και τη νύχτα πριν τη σχεδιασμένη πράξη. Την βλέπουμε να πλένει τις κάλτσες της, να ντύνεται, να βάζει την τσάντα της, να περιμένει. Τώρα ξεκινάει η δράση, τώρα βρίσκεται μόνη της, στην Times Square, για πρώτη φορά, μόνη. Τώρα το έργο μεταμορφώνεται σε μια σειρά από δοκιμασίες, πισωπατήματα και αναποδιές.

«Η ιστορία θα μπορούσε να εκτυλίσσεται σε οποιαδήποτε πόλη σήμερα. Επέλεξα τη Νέα Υόρκη γιατί είναι η πόλη στην οποία ζω και γνωρίζω και αγαπώ περισσότερο από κάθε άλλη πόλη στον κόσμο. Η Times Square δεν ανήκει στην Αμερική: ανήκει σ’ όλον τον κόσμο. Για την ηχητική επένδυση ήθελα να συλλέξω τον παλμό από τις γλώσσες που μπορείς ν’ ακούσεις εκεί. Δεν χρειάστηκα παρά δύο μέρες για να συγκεντρώσω πάνω από 30 διαφορετικές γλώσσες...» - Τζούλια Λόκτεβ

Η ιστορία θα μπορούσε να εκτυλίσσεται σε οποιαδήποτε πόλη σήμερα. Το πλαίσιο και οι ψυχολογικές προεκτάσεις της ταινίας, βασίζονται σ' ένα ισχυρό πορτραίτο μιας νεαρής εκπαιδευόμενης καμικάζι που ετοιμάζεται να ανατινάξει τον εαυτό της στην καρδιά της Νέας Υόρκης, στην πλατεία Times Square. Η ταινία προβλήθηκε και βραβεύτηκε το 2006 στο Φεστιβάλ Καννών. Στην Ελλάδα παρουσιάστηκε το 2006 στο Διαγωνιστικό Τμήμα του 47ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και στις Κινηματογραφικές Αίθουσες κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2008. Επίκαιρο όσο ποτέ, το φιλμ «Μέρα Νύχτα Μέρα Νύχτα» (Day Night Day Night) της Τζούλια Λόκτεβ, παρουσιάζεται σε επανέκδοση από την Πέμπτη 7 Απριλίου, στον Κινηματογράφο Τριανόν.

«Hardcore Henry» (2015) του Ίλια Ναϊσούλερ (Ρωσία, Η.Π.Α.)

Μία ταινία γυρισμένη σε προοπτική πρώτο προσώπου. Δεν θυμάσαι τίποτα. Η γυναίκα σου (Χέιλι Μπένετ) σε έσωσε τελευταία στιγμή από τον θάνατο, ενώ πρακτικά ήσουν ήδη νεκρός. Σου είπε ότι το όνομά σου είναι Χένρι και μόλις πέντε λεπτά αργότερα σε πυροβόλησαν και την απήγαγαν, οπότε εσύ τώρα θα πρέπει να τη βρεις και να την πάρεις πίσω. Ποιος την απήγαγε; Το όνομά του είναι Ακάν. Είναι ένας πανίσχυρος πολέμαρχος με μεγάλο στρατό μισθοφόρων και βλέψεις για παγκόσμια κυριαρχία. Επίσης, βρίσκεσαι σε μια περιοχή της Μόσχας, όπου όλοι θέλουν να σε σκοτώσουν. Όλοι, εκτός από έναν περίεργο Βρετανό ονόματι Τζίμι (Σάρλτο Κόπλι), ο οποίος μπορεί να είναι και με το μέρος σου, αλλά δυστυχώς δε μπορείς να είσαι σίγουρος. Αν καταφέρεις να επιβιώσεις και να λύσεις το μυστήριο, τότε ίσως καταφέρεις να αποκαλύψεις και την αλήθεια που κρύβεται πίσω από την άγνωστη ταυτότητά σου.

Η ζωή μέσα από τις πιο ενδιαφέρουσες περιπέτειες μιας ασυνήθιστης ηρωίδας. Βασισμένη στη διάσημη ιστορία του Johanna Spyri. Σκηνοθεσία: Άλεν Γκσπόνερ. Ηθοποιοί: Ανούκ Στέφεν, Μπρούνο Γκανζ, Καταρίνα Σίτλερ, Πίτερ Λομάγιερ.

Αφού μεγάλωσαν με χίλια δυο βάσανα την ατίθαση έφηβη κόρη τους, η Τούλα (Νία Βαρντάλος) και ο Ίαν (Τζον Κόρμπετ) τώρα, αντιμετωπίζουν προβλήματα στον γάμο τους, ενώ έχουν επίσης να τα βγάλουν πέρα μ' έναν ακόμη Ελληνικό γάμο... Συνέχεια της ταινίας του 2002 που ήταν υποψήφια για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου

Η Τζέσι (Κέιτ Μπόσγουορθ) και ο Μαρκ (ΤόμαςΤζέιν) αποφασίζουν να υιοθετήσουν ένα 8χρονο παιδί, τον Κόντι (Τζέικομπ Τρέμπλεϊ - «Το Δωμάτιο» - 2015). Χωρίς να το γνωρίζουν, ο Κόντι φοβάται να πέσει για ύπνο. Στην αρχή υποθέτουν πως ο φόβος του είναι ψυχολογικός και προέρχεται από το ασταθές περιβάλλον των προηγούμενων οικογενειών με τις οποίες διέμενε. Σύντομα όμως θα ανακαλύψουν την πραγματική αιτία: τα όνειρα του Κόντι γίνονται πραγματικότητα, ενόσω ο ίδιος κοιμάται. Τη μια στιγμή βλέπουν την εντυπωσιακή φαντασία των ονείρων του να γίνεται πράξη και την επόμενη την τρομακτική φύση των εφιαλτών του. Για να σώσει τη νέα του οικογένεια, το ζευγάρι θα ξεκινήσει έρευνα προκειμένου να ανακαλύψει την αλήθεια πίσω από τους εφιάλτες του Κόντι. Το θρίλερ «Somnia» ο Μάικ Φλάναγκαν, σκηνοθέτης των ταινιών «Ocullus» and «Absentia».

Πηγή: tvxs

Η καινούργια κινηματογραφική εβδομάδα μας υποδέχεται με δέκα νέες ταινίες να πραγματοποιούν την εμφάνιση τους στις Αίθουσες. Ξεχωρίζει το «Ταξί στην Τεχεράνη» του σπουδαίου Ιρανού σκηνοθέτη, Τζαφάρ Παναχί, το οποίο βραβεύτηκε με την Χρυσή Άρκτο στο περσινό Φεστιβάλ του Βερολίνου. Επίσης αξιόλογες επιλογές αποτελούν, το «Ένα Τραγούδι για το Ηλιοβασίλεμα» του Τέρενς Ντέιβις, το «Φελίξ και Μεϊρά» του Μαξίμ Ζιρού - αποτέλεσε την πρόταση του Καναδά για το Ξενόγλωσσο Όσκαρ - καθώς και η «Μικρή Άρκτος» της Ελισάβετ Χρονοπούλου. Μία καλή επιλογή αποτελεί και το νέο ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ: «Που να Κάνετε την Επόμενη Εισβολή».

Άντρες και γυναίκες, νέοι και γέροι, φτωχοί και πλούσιοι, παλαιών αρχών και αντισυμβατικοί, πωλητές παράνομων βίντεο, αλλά και υποστηρικτές των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όλοι τους είναι συνεπιβάτες ενός άπειρου οδηγού ταξί που ακούει στο όνομα Mr. Panahi. Η ταινία είναι χωρισμένη σε άτυπα κεφάλαια και εξερευνά τον ρόλο του βίντεο και της καταγραφής της εικόνας στην Ιρανική κοινωνία. Ο σκηνοθέτης, με τα ελάχιστα μέσα που διαθέτει, σκιαγραφεί ένα αριστοτεχνικό πορτρέτο ενός πολύπλοκου κόσμου. Η ταινία τιμήθηκε με τηνΧρυσή Άρκτο της 65ης Μπερλινάλε.

Το φιλμ γυρίστηκε στην Τεχεράνη, με κρυφές κάμερες που καταγράφουν τις διαδρομές που διασχίζει ο σκηνοθέτης οδηγώντας διάφορους ανθρώπους σε διαφορετικούς προορισμούς. Συγκινητικό και αστείο, κατατοπιστικό για την κατάσταση στο Ιράν και ευρηματικό από τη φύση του, το «Ταξί» είναι μία απολαυστική κινηματογραφική εμπειρία. Κάθε άντρας, γυναίκα και παιδί εκφράζουν τη δική τους άποψη για τον κόσμο, ενώ ο περίεργος και ευγενικός οδηγός - σκηνοθέτης, τους παίρνει μια άτυπη συνέντευξη. Η κάμερα του Παναχί, που είναι τοποθετημένη στο ταμπλό του κινούμενου κινηματογραφικού του στούντιο, αιχμαλωτίζει αυτή την εμπνευσμένη όψη της ιρανικής κοινωνίας, ενώ ταυτόχρονα επαναπροσδιορίζει τα όρια ανάμεσα στην κωμωδία, το δράμα και το σινεμά.

«Είμαι κινηματογραφιστής. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο πέρα από ταινίες. Το σινεμά είναι η έκφραση μου και το νόημα της ζωής μου. Τίποτα δεν μπορεί να με εμποδίσει από το να κάνω ταινίες. Γιατί όταν απομονώνομαι τότε συνδέομαι με τον εσωτερικό μου κόσμο. Και σε αυτόν τον προσωπικό χώρο, παρ' όλους τους περιορισμούς, η αναγκαιότητα να δημιουργήσω γίνεται ακόμα πιο επιτακτική. Το σινεμά ως τέχνη αναδεικνύεται ως η κύρια ενασχόληση μου. Γι' αυτόπρέπει να συνεχίσω να κάνω ταινίες υπό οποιεσδήποτε συνθήκες για να αποτίσω φόρο τιμής και να αισθάνομαι ζωντανός.» - Τζαφάρ Παναχί

«Ένα Τραγούδι για το Ηλιοβασίλεμα» (Sunset Song - 2015) του Τέρενς Ντέιβις (Ηνωμένο Βασίλειο, Λουξεμβούργο)

Η πανέμορφη Κρις μεγαλώνει σε μια σκληρή, παραδοσιακή, αγροτική κοινότητα γεμάτη πάθος για τη ζωή, για τον ανήσυχο Γιούαν, αλλά και την αγέρωχη όσο και σκληρή σκωτσέζικη γη στην οποία έχει αποφασίσει να μείνει παρά τις δυσκολίες. Ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος πλησιάζει αθόρυβα, και ο μοντέρνος κόσμος κυκλώνει σταδιακά την παραδοσιακή κοινότητα με τον πιο ασφυκτικό τρόπο. Η στωική ηρωίδα αντέχει και προσαρμόζεται σε όλες τις μεγάλες αλλαγές που τις επιφύλαξε η ζωή, απεικονίζοντας μια γυναίκα απίστευτης δύναμης που μπορεί και αντλεί κουράγιο από τη γη και τη φύση και τελικά ατενίζει το μέλλον με ελπίδα και προσμονή.

Πρόκειται για μία βαθιά προσωπική και ρομαντική στη βάση της ταινία, μέσα από την μοναδική ποιητική όσο και ρεαλιστική ματιά του Τέρενς Ντέιβις. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλες οι εξωτερικές σκηνές της ταινίας γυρίστηκαν σε 65mm δίνοντας στα τοπία μια απίστευτη ομορφιά και ζωγραφική λεπτομέρεια. Ο σκηνοθέτης ολοκληρώνει εδώ ένα έργο ζωής, την κινηματογραφική μεταφορά ενός αγαπημένου του κλασικού σκωτσέζικου μυθιστορήματος του Λιούις Γκράσικ Γκίμπον, με τον δικό του σκληρό ποιητικό ρεαλισμό και έναν μεγαλοπρεπή ζωγραφικό καμβά. Η ιστορία διαδραματίζεται στα καταλυτικά πρώτα χρόνια του εικοστού αιώνα, διατρέχοντας τις αποφάσεις που πρέπει να πάρει μια νέα γυναίκα που πασχίζει για την προσωπική της ελευθερία και ευτυχία σ' ένα ανδροκρατούμενο περιβάλλον, αντικατοπτρίζοντας παράλληλα τη διαμάχη ανάμεσα στην παράδοση και την αλλαγή, μιας σύγκρουσης που συνεχίζει να μας αφορά διαχρονικά.

Ο Βρετανός δημιουργός επιστρέφει μετά από τις κλασσικές πια ταινίες του «Distant Voices Still Lives», «The Long Day Closes», αλλά και τις πιο πρόσφατες «Το Βαθύ Μπλε του Έρωτα» (Deep Blue Sea) και «To Τίμημα της Αγάπης» (House of Mirth). Στο «Ένα Τραγούδι για το Ηλιοβασίλεμα» πρωταγωνιστεί η ανερχόμενη Άγκνες Ντέιν, ενώ την πλαισιώνουν επάξια ο Πίτερ Μούλαν και ο Κέβιν Γκάθρι.

Σε ξενοδοχείο ημιδιαμονής, ένας νέος άντρας συλλαμβάνεται, ενώ το αναίσθητο σώμα μιας κοπέλας μεταφέρεται στο ασθενοφόρο. Μέσα στο περιπολικό που διασχίζει την πολύβουη Αθήνα, ο άντρας ανακαλεί το διάστημα των τελευταίων μηνών, προσπαθώντας να καταλάβει τί πήγε λάθος. Πώς έφτασε στην ακραία βία αυτός που πάντα την απεχθανόταν; Πώς κατέληξε να γίνει ο ίδιος το "κακό" απ' το οποίο είχε ταχθεί να την προστατεύσει;  

Η ταινία διηγείται την ιστορία του Δημήτρη (Γιάννης Κοκιασμένος) και της Όλγας (Σοφία Γεωργοβασίλη), δυο ανθρώπων, ψυχικά τραυματισμένων, που προσπαθούν ν' αγαπηθούν. Η Όλγα κρύβει ένα μυστικό που το φοβάται και το μισεί.  Ο Δημήτρης βυθίζεται στην εμμονή να μάθει τα πάντα για το μυστικό της. Αυτή αντιστέκεται προσπαθώντας  να προστατέψει την σκοτεινή πλευρά του ψυχισμού της, αυτήν που ούτε η ίδια καταλαβαίνει. Η σχέση τους είναι ταυτόχρονα ένα εξοντωτικό κυνηγητό που τους δηλητηριάζει, αλλά κι ένα ζεστό καταφύγιο που τους προστατεύει από τον έξω κόσμο. Τα όρια της ιδιωτικότητας σπάνε και μία σειρά από υποκειμενικά μονοπλάνα, σ' έναν πειραματισμό της κινηματογραφικής γλώσσας, αποκαλύπτουν μία ερωτική ιστορία βασισμένη στα μυστικά, ώσπου η αλήθεια καταστρέφει τα πάντα.

Η «Μικρή Άρκτος» αποτελεί την τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της Ελισάβετ Χρονοπούλου, μετά το «Ένα Τραγούδι δεν Φτάνει» (2003) και το «Ο Αννίβας Προ των Πυλών» (2011). Το σενάριο της ταινίας έχει βασιστεί στη συλλογή διηγημάτων της σκηνοθέτιδας,«Φοράει Κοστούμι» (Εκδόσεις Πόλις, 2013). Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας, ενώ έχει προβληθεί και στο 56ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Στο Hellas Film Box στο Βερολίνο απέσπασε το 1ο βραβείο στο Τμήμα “Νέες Ματιές”, ενώ συμμετείχε και στο 39ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ. 

Η Μέιρα είναι μια νεαρή Εβραία που πλήττει μέσα στο βάλτο της συζυγικής της ζωής και ο Φελίξ ένας μποέμ μεσήλικας που σπαταλά την οικογενειακή του κληρονομιά. Η γνωριμία τους θα αλλάξει τη ζωή και των δύο. Η ταινία «Φελίξ και Μεϊρά», αποτελεί την τρίτη μεγάλου μήκους δημιουργία του Μαξίμ Ζιρού και αποτέλεσε την επίσημη πρόταση του Καναδά για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 2016. Μία ιστορία για την αγάπη, την ελευθερία, αλλά και την θρησκευτική ταυτότητα του ανθρώπου.

Έχοντας πραγματοποιήσει την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ του Τορόντο και με παρουσία στην 66η Μπερλινάλε, το νέο ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ, «Που να Κάνετε την Επόμενη Εισβολή» (Where to Invade Next - 2015), έρχεται και στις ελληνικές Κινηματογραφικές Αίθουσες. Ο πάντα προκλητικός Αμερικανός σκηνοθέτης, βραβευμένος με Όσκαρ για τον «Ακήρυχτο Πόλεμο» και με Χρυσό Φοίνικα για το «Farenheit 9/11», επιστρέφει μεμια ακόμη ιδιαίτερη και ενδιαφέρουσα πολιτική ταινία, η οποία μας προτρέπει να δούμε τα πράγματα αλλιώς...

«Στην πραγματικότητα το πρότζεκτ ξεκίνησε όταν ήμουν 19 χρονών. Είχα μόλις φύγει από το πανεπιστήμιο, αγόρασα μια κάρτα Eurail και πέρασα δύο μήνες ταξιδεύοντας την Ευρώπη. Ήμουν στη Σουηδία και έσπασα το δάχτυλο του ποδιού μου, και κάποιος με έστειλε σε μια κλινική. Όταν πήγα να πληρώσω το λογαριασμό, μου είπαν ότι δεν υπήρχε χρέωση. Και αυτό δεν το καταλάβαινα. Σοβαρά, δεν είχα ποτέ ξανακούσει κάτι τέτοιο. Και έτσι μου εξήγησαν πώς δουλεύει το σύστημα υγείας. Γενικά, όπου κι αν πήγαινα στην Ευρώπη, μάθαινα τέτοια πράγματα και σκεφτόμουν: «Αυτό είναι τόσο καλή ιδέα! Γιατί δεν το κάνουμε κι εμείς;».» - Μάικλ Μουρ

«Το Μυστικό Του Δικαστή» (L' Hermine - 2015) του Κριστιάν Βενσάν (Γαλλία)

Ο Ξαβιέ Ρασίν (Φαμπρίς Λουκινί) είναι ένας δικαστής κακουργιοδικείου που εμπνέει ταυτόχρονα φόβο και σεβασμό - το παρατσούκλι του, μάλιστα, είναι ο «Διψήφιος Δικαστής», γιατί πάντα επιβάλλει ποινές τουλάχιστον δέκα ετών. Τα πάντα, όμως, αλλάζουν τη μέρα που ο Ρασίν συναντά την Μπιρζίτ Λόρενσεν-Κοτερέ (Σίντσε Μπαμπέτ Κνούδσεν), όταν εκείνη είναι ένορκος σε μια δίκη ενός άνδρα που κατηγορείται για φόνο. Έξι χρόνια πριν, ο Ρασίν είχε ερωτευτεί την Μπιρζίτ, σχεδόν μυστικά. Ήταν ίσως η μόνη γυναίκα που αγάπησε ποτέ...

Η νέα ταινία του Κριστιάν Βενσάν (La séparation - 1994), είναι μια ιστορία αγάπης, που ξετυλίγεται σταδιακά καθώς μια δικαστική υπόθεση περιπλέκεται με τον πιο απρόβλεπτο τρόπο. Ένα ερωτικό δράμα με πρωταγωνιστή τον σπουδαίο Γάλλο ηθοποιό Φαμπρίς Λουκινί, ο οποίος βραβεύτηκε για την συγκεκριμένη ερμηνεία του, στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας. Η συμπρωταγωνίστρια του Σίντσε Μπαμπέτ Κνούδσεν, τιμήθηκε με το Βραβείο Σεζάρ Β’ Γυναικείου Ρόλου.

«Η Τριλογία της Απόκλισης: Αφοσίωση» (The Divergent Series: Allegiant - 2016) του Ρόμπερτ Σβέντκε (Η.Π.Α.)

Βασισμένο στο τρίτο βιβλίο της μπεστ σέλερ λογοτεχνικής σειράς «Η Τριλογία της Απόκλισης», η «Αφοσίωση» βρίσκει το Σικάγο στα όρια του εμφύλιου πολέμου και την Τρις με τους συντρόφους της να ξεγλιστρούν από τα τείχη της πόλης, κυνηγημένοι από τους στρατιώτες της Έβελιν. Έξω από το Σικάγο για πρώτη φορά στη ζωή τους, οι πέντε ήρωες συναντούν τον Ντέιβιντ, επικεφαλής του Γραφείου για την Γενετική Υγεία, ο οποίος ξεχωρίζει την Τρις ως «γενετικά αγνή» και της ζητά να τον βοηθήσει στα μυστηριώδη πλάνα του. Ενώ η Τρις δέχεται ειδική μεταχείριση, συμπεριλαμβανομένης μιας ειδικής τεχνολογίας που της επιτρέπει να ξαναζήσει την ιστορία της οικογένειάς της, ανακαλύπτει ότι ο Ντέιβιντ σκοπεύει να χρησιμοποιήσει την εξελιγμένη τεχνολογία που έχει στη διάθεσή του για απάνθρωπες πράξεις. Για να επιβιώσει, η Τρις θα έρθει αντιμέτωπη με αποφάσεις θάρρους, αφοσίωσης, θυσίας και αγάπης.

Πρόκειται για το τρίτο κεφάλαιο της σειράς ταινιών «Η Τριλογία της Απόκλισης». Οι παραγωγοί αποφάσισαν να μεταφέρουν το τρίτο και τελευταίο βιβλίο της σειράς σε δύο ταινίες - το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός - με τη δεύτερη να κυκλοφορεί τον Ιούνιο του 2017. Στην καρέκλα του σκηνοθέτη συναντάμε τον Ρόμπερτ Σβέντκε (RED - 2010), ενώ πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Σεϊλίν Γούντλεϊ, Τέο Τζέιμς, Οκτάβια Σπένσερ, Μάιλς Τέλερ, Ναόμι Ουότς, Ζόι Κράιβιτς, Ρέι Στίβενσον, Άνσελ Έλγκορτ, Τζεφ Ντάνιελς.

Ένας δημόσιος υπάλληλος (Γιώργος Κωνσταντίνου) αποφασίζει να παντρευτεί την κοπέλα (Μάρω Κοντού), με την οποία συζεί και την καταπιέζει για μια δεκαετία. Εκείνη αποφασίζει να διεκδικήσει αυτά που της έχει στερήσει όλα αυτά τα χρόνια. Η ταινία απέσπασε τοΒραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σικάγο, το 1965. Ο Κινηματογραφικός Οργανισμός Καραγιάννης - Καρατζόπουλος γιορτάζει τα 50 χρόνια παρουσίας του στον Κινηματογράφο και παρουσιάζει την κλασσική ταινία «Η Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα» του Γιώργου Τζαβέλλα, έγχρωμη! Ο επιχρωματισμός της ταινίας πραγματοποιήθηκε από την εταιρία West Wing Digital Studios Inc. στην Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο επιχρωματισμός έγινε καρέ - καρέ (ψηφιοποίηση σε High-definition) υπό την εποπτεία του Αντώνη Καρατζόπουλου, ώστε τα χρώματα να είναι όσο το δυνατόν πιο πιστά στην εποχή της ταινίας.

Την τελευταία φορά που είχαμε δει τα μοντέλα Ντέρεκ (Μπεν Στίλερ) και Χάνσελ (Όουεν Ουίλσον) απασχολούνταν στο "Κέντρο του Ντέρεκ Ζουλάντερ για Παιδιά που Δεν Διαβάζουν Καλά και Θέλουν να Μάθουν να Κάνουν Κι Άλλα Πράγματα Εξίσου Καλά", ενώ ο Μουγκάτου (Γουίλ Φέρελ) ήταν φυλακή. Μια απρόσμενη καταστροφή πλήττει το Κέντρο και το ντουέτο εξαναγκάζεται να ζήσει όσο πιο αθόρυβα γίνεται... Δεκαπέντε καθοριστικά χρόνια μετά βρίσκουμε έναν ακόμα ντροπιασμένο Ντέρεκ και τον Χάνσελ να ζουν απομονωμένοι, ακόμα κι ο ένας από τον άλλον, μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο. Όταν καθένας τους λαμβάνει μια ειδική πρόσκληση ώστε να πρωταγωνιστήσουν στο μεγαλύτερο ντεφιλέ μόδας που θα λάβει χώρα στην αρχαία και μυστήρια πόλη της Ρώμης, δεν μπορούν να αντισταθούν στην πρόκληση της παλιάς τους λάμψης κι έτσι τους ξαναβρίσκουμε πίσω στον πολιτισμένο κόσμο. Φτάνοντας, ο Ντέρεκ και ο Χάνσελ γνωρίζουν τους παράξενους κι εκκεντρικούς σχεδιαστές της νέας αυτοκρατορίας της μόδας. Γρήγορα συνειδητοποιούν πως ο κόσμος της μόδας, όπως τον γνώριζαν, δεν υπάρχει πλέον και την ίδια στιγμή βρίσκουν τους εαυτούς τους και πάλι στο επίκεντρο. Ενώ προσπαθούν να μάθουν τον νέο κόσμο του blogging, vlogging και της αντι-μόδας, καλούνται να σταματήσουν μια θανάσιμη πλεκτάνη καταστροφής της όποιας πιθανότητας ο κόσμος της μόδας να αποκτήσει την παλιά του αίγλη. Στο πλευρό τους βρίσκεται και η Πενέλοπε Κρουζ...

Ο Κάι (Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ) είναι ένας μυστηριώδης άνδρας, ο οποίος φαίνεται να έχει περάσει μια ολόκληρη ζωή στη ζούγκλα. Μια μέρα, όπως περπατάει στο φυσικό του περιβάλλον συναντά ένα μικρό ράντσο καπνού. Εκεί γνωρίζει τον ιδιοκτήτη του Ζουάο και την πανέμορφη κόρη του Βάνια (Άλις Μπράγκα). Την ίδια νύχτα, γίνεται επίθεση στο ράντσο. Οι εισβολείς σκοτώνουν  τον Ζουάο και απαγάγουν βίαια την κόρη του. Η Βάνια είναι απελπισμένη, αδυνατώντας να ξεπεράσει την άγρια δολοφονία του πατέρα της. Ο Κάι παραμένει κρυμμένος και βάζει στόχο να βρει τους απαγωγείς και να σώσει τη Βάνια.

Η τρίτη ταινία του σκηνοθέτη Πάμπλο Φέντρικ διαδραματίζεται στη ζούγκλα γύρω από τον ποταμό Παρανά της Αργεντινής. Μια ιστορία αγάπης αλλά και εκδίκησης, βασισμένη στην πάλη του ανθρώπου με την φύση. Ο ίδιος ο σκηνοθέτης έχει δηλώσει ότι του αρέσει να σκέφτεται την ταινία σαν ένα γουέστερν μέσα στη ζούγκλα. Τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Κάι έχει ο πολυβραβευμένος δημοφιλής ηθοποιός Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ (No, Amores Perros). Επίσημη Συμμετοχή (Ειδική προβολή) στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών 2014.

Πηγή:tvxs