Η καινούργια κινηματογραφική εβδομάδα μας υποδέχεται με επτά νέες ταινίες - εκ των οποίων οι τρεις είναι ντοκιμαντέρ - να πραγματοποιούν την εμφάνισή τους στις Αίθουσες. Το «Χρονικό Μιας Αθωότητας» του Μισέλ Φράγκο, με την σπουδαία ερμηνεία του Τιμ Ροθ είναι η πρόταση της εβδομάδας. Ξεχωρίζουν επίσης, ο «Άνθρωπος που Γνώριζε το Άπειρο» με τον Τζέρεμι Άιρονς, η νέα ταινία του Ατόμ Εγκογιάν «Γράμμα από το Παρελθόν», με τον σπουδαίο Κρίστοφερ Πλάμερ, αλλά και το αξιόλογο και επίκαιρο ντοκιμαντέρ του Άρη Χατζηστεφάνου, «This Is Not A Coup» (Just another day in the EU).

«Το Χρονικό Μιας Αθωότητας» (Chronic - 2015) του Μισέλ Φράγκο (Μεξικό, Γαλλία)

Ο Ντέιβιντ είναι νοσηλευτής που φροντίζει ασθενείς στο τελικό στάδιο της νόσου τους. Αποδοτικός και αφοσιωμένος στο επάγγελμά του, αναπτύσσει ισχυρούς δεσμούς με κάθε ασθενή που φροντίζει. Ωστόσο, εκτός του χώρου εργασίας του, ο Ντέιβιντ είναι αναποτελεσματικός, αμήχανος, εσωστρεφής. Είναι φανερό πως χρειάζεται καθέναν από τους ασθενείς του όσο τον χρειάζονται κι αυτοί. Μία από τις καλύτερες ταινίες που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τον Νοέμβριο του 2015, στο 56ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, όπου και προβλήθηκε στο τμήμα «Ανοιχτοί Ορίζοντες».

Τρία χρόνια μετά την συγκλονιστική του ταινία «Μετά τη Λουσία» (2012), ο ταλαντούχος Μεξικανός σκηνοθέτης Μισέλ Φράγκο, επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία. Το «Χρονικό Μιας Αθωότητας», είναι μία δραματική και κάπως αργή σε εξέλιξη ταινία, αλλά που αξίζει την υπομονή και την εμπιστοσύνη του θεατή. Το φιλμ πραγματεύεται το αμφιλεγόμενο ζήτημα της ευθανασίας, με τον Βρετανό ηθοποιό Τιμ Ροθ, να μας χαρίζει απλόχερα μία σπουδαία ερμηνεία. Το «Chronic», πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα του, τον Μάιο του 2015 στο 68ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών. Το φιλμ συμμετείχε στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα, όπου και τιμήθηκε με το Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου (Μισέλ Φράνκο), με τον Τιμ Ροθ, να δηλώνει χαρακτηριστικά στη συνέντευξη τύπου:

«Είμαι υπέρ της νομιμοποίησης της ευθανασίας. Αλλά γνωρίζω πως είναι ένα πολύ μπερδεμένο θέμα για μερικές κυβερνήσεις. Το γεγονός πως η ευθανασία είναι ακόμη παράνομη στην Μ. Βρετανία είναι κάτι το τρελό. Όσο μεγαλύτερη έρευνα έκανα πάνω στο θέμα τόσο άρχισα να αντιλαμβάνομαι πως ο νόμος αυτός είναι άκαμπτος. Όταν αρχίζεις να ρωτάς για συγκεκριμένες περιπτώσεις, μαθαίνεις πως είναι κάτι που γίνεται συνέχεια.»

 «Γράμμα από το Παρελθόν» (Remember - 2015) του Ατόμ Εγκογιάν (Καναδάς, Γερμανία)

Ένας ηλικιωμένος άνδρας, ο Zev  (Κρίστοφερ Πλάμερ), μετά τον θάνατο της συζύγου του, αποφασίζει να φύγει από  το γηροκομείο και να αναζητήσει τον υπεύθυνο στρατιωτικό για την εκτέλεση της οικογένειας του στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς,  πριν από 70 ολόκληρα χρόνια. Στόχος του είναι να τον σκοτώσει. Γνωρίζει το όνομα αυτού που αναζητά αλλά για να είναι σίγουρος  θα πρέπει  να ελέγξει από κοντά τέσσερις διαφορετικούς ανθρώπους που έχουν το ίδιο όνομα.

Το «Γράμμα από το Παρελθόν» αποτελεί τη νέα δημιουργία του δύο φορές υποψήφιου για Όσκαρ σκηνοθέτη, Ατόμ Εγκογιάν (The Sweet Hereafter - 1997). O Κρίστοφερ Πλάμερ στέκεται αξιοπρεπώς σε ένα φιλμ που προσπαθεί να επιβιώσει μέσα από ένα σενάριο με ανατροπές, αλλά που σκηνοθετικά παραμένει ανεκμετάλλευτο από τον Εγκογιάν, ο οποίος βασίζεται περισσότερο από ότι πρέπει, στους σπουδαίους βετεράνους ηθοποιούς του. Η ταινία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της, πέρσι τον Σεπτέμβριο στο επίσημο διαγωνιστικό τμήμα του 72ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της Βενετίας, όπου και απέσπασε το Βραβείο, Vittorio Veneto Film Festival Award. Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Κρίστοφερ Πλάμερ, Ντιν Νόρις, Μάρτιν Λαντάου, Πίτερ ΝταΚούνια, Μπρούνο Γκάνζ.

«Ο Άνθρωπος που Γνώριζε το Άπειρο» (The Man Who Knew Infinity - 2015) του Ματ Μπράουν (Ηνωμένο Βασίλειο)

Το 1913 στην Ινδία, ένας 25χρονος ιδιωτικός υπάλληλος με τρομακτική ευφυΐα, που όμως απέτυχε να ολοκληρώσει τις σπουδές του εξαιτίας της σχεδόν εμμονικής, μοναχικής μελέτης του πάνω στην επιστήμη των Μαθηματικών, αποφασίζει να εμπιστευτεί το πάθος του και να στείλει ένα γράμμα στον Τζι Έιτς Χάρντι, έναν επιφανή καθηγητή μαθηματικών του Trinity College του πανεπιστημίου Κέιμπριτζ. Το όνομά του ήταν Σρινιβάσα Ραμανουτζάν και έμελλε να γίνει ο αυτοδίδακτος «πρίγκιπας της μαθηματικής διαίσθησης». Ο άνθρωπος που θα αναστάτωνε την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα με τον πιο ρομαντικό τρόπο.

Εξαιρετικός ο Τζέρεμι Άιρονς, καταφέρνει ακόμα και να δώσει νόημα σε μία ταινία με προβλέψιμο σενάριο, καθώς βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και που θα γοητεύσει ιδιαίτερα όσους αγαπούν τη γλώσσα των μαθηματικών. Η ταινία «Ο Άνθρωπος που Γνώριζε το Άπειρο» καταγράφει την επαναστατική επιρροή μιας ακατέργαστης ιδιοφυΐας που έφερε την επανάσταση στο πεδίο των μαθηματικών, ξεπερνώντας τις αγκυλώσεις της άκαμπτης ακαδημαϊκής κοινότητας και αφήνοντας πίσω μια μυθική κληρονομιά, τα μυστικά της οποίας οι επιστήμονες πάσχιζαν να αποκρυπτογραφήσουν για τον επόμενο αιώνα...Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Τζέρεμι Άιρονς, Ντεβ Πάτελ, Τόμπι Τζόουνς, Στίβεν Φράι.

«This Is Not A Coup» (Just another day in the EU - 2016) του Άρη Χατζηστεφάνου (Ελλάδα)

Δύο χρόνια μετά το αξιόλογο και πάντα επίκαιρο ντοκιμαντέρ «Φασισμός Α.Ε.», ο Άρης Χατζηστεφάνου επιστρέφει δυναμικά με τη νέα του δημιουργία «This is Not a Coup» και επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε μία σειρά δύσκολων ερωτημάτων: Ποιες τράπεζες επέβαλαν τη δημιουργία του ευρώ; Ποιος διέταξε την ανατροπή εκλεγμένων πρωθυπουργών και πώς οδηγηθήκαμε στο κλείσιμο των τραπεζών; Μπορεί να μεταρρυθμιστεί ένα σύστημα που δημιουργήθηκε για να εξυπηρετεί τις ισχυρότερες οικονομίες της Ευρώπης;

Οι δημιουργοί των ντοκιμαντέρ «Debtocracy»,«Catastroika» και «Fascism Inc», παρακολουθούν τις «πραξικοπηματικές» παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) σε χώρες, όπως η Ιταλία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Κύπρος και η Ελλάδα και συνομιλούν με πρώην αρχηγούς κρατών και πολιτικούς που καθόρισαν τις εξελίξεις μπροστά, αλλά και πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας.

Το «This is Not a Coup» αποτελεί ένα σύγχρονο ντοκουμέντο. Μία προσεγμένη παραγωγή σε κάθε της λεπτομέρεια, που μας ταξιδεύει στην Ευρώπη αναζητώντας απαντήσεις σε δύσκολα ερωτήματα. Το ντοκιμαντέρ δεν χαρίζει εύκολες λύσεις, αλλά προσφέρει πληροφορίες και θέτει προβληματισμούς προς σκέψη και συζήτηση από και προς τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.). Πόσο ανεξάρτητη είναι τελικά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ); Ποιος την ελέγχει και ποιον εξυπηρετεί; Πως ο ELA (Emergency Liquidity Assistance), από μηχανισμός στήριξης και βοήθειας εξελίχθηκε σε όπλο εκβιασμού δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων;Καθώς η ιστορία επαναλαμβάνεται, το «This is Not a Coup» θέτει τις βάσεις ενός γόνιμου διαλόγου.

«Angry Birds: Η Ταινία» (The Angry Birds Movie - 2016) των Κλέι Κέιτις και Φέργκαλ Ράιλι (Η.Π.Α.)

Η ταινία μας πηγαίνει σ' ένα νησί που κατοικείται από χαρούμενα, μα ανίκανα να πετάξουν, πουλιά. Σε αυτό τον επίγειο παράδεισο, ο Ρεντ (Τζέισον Σουντέκις), ένα πουλί με προβλήματα διαχείρισης θυμού, ο γρήγορος Τσακ (Τζος Γκαντ) και ο ζωηρός Μπομπ (Danny McBride) υπήρξαν για μια ζωή επαναστάτες, μα αόρατοι. Όταν όμως το νησί γεμίζει από μυστηριώδη πράσινα γουρούνια, έρχεται η ώρα για τους τρεις ήρωες να αποδείξουν για τι είναι ικανοί. Στην 3D κωμωδία κινουμένων σχεδίων, ανακαλύπτουμε επιτέλους τον λόγο που τα πουλιά είναι τόσο θυμωμένα... Το σενάριο υπογράφει ο Jon Vitti, από μια ιστορία βασισμένη σε ιδέα των Mikael Hed, Mikko Pöllä και John Cohen. Στις ελληνικές φωνές των Angry Birds ακούγονται οι: Γιώργος Πυρπασόπουλος - Ρεντ (Red), Γιάννης Ζουγανέλης - Σούπερ Αετός (Mighty Eagle), Μαίρη Συνατσάκη - Στέλλα (Stella), Γιώργος Μαργαρίτης - Μπαμπλς (Bubbles). Κυκλοφορεί: μεταγλωττισμένο, με υπότιτλους και σε 3D.

«Free to Run» (2016) του Πιέρ Μόρα (Βέλγιο, Γαλλία, Ελβετία)

Το ντοκιμαντέρ «Free to Run», αφηγείται την άγνωστη ιστορία του κινήματος του τρεξίματος, κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε δεκαετιών. Εξετάζει τις ιδεαλιστικές απαρχές του τζόκινγκ στις αρχές της δεκαετίας του ’60, τον αγώνα για το δικαίωμα στο να τρέχουν οι άνθρωποι - ειδικά οι γυναίκες - ενάντια στον συντηρητισμό των επίσημων αθλητικών σωματείων, και την έκρηξη της επιθυμίας των ανθρώπων να συμμετάσχουν σε αγώνες δρόμου και μαραθώνιους. Από τους δρόμους της Νέας Υόρκης μέχρι τα μονοπάτια ανάμεσα στα δέντρα των Ελβετικών Άλπεων, άνδρες και γυναίκες, πρωταθλητές ή άνθρωποι της διπλανής πόρτας, γίνονται πρωταγωνιστές της ανείπωτης, μέχρι σήμερα, ιστορίας του τρεξίματος. Είναι το μανιφέστο για το δικαίωμα του καθένα μας να τρέχει ελεύθερος...

«Το Μέσα Φως» (2015) του Σταύρου Ψυλλάκη (Ελλάδα)

Στο ντοκιμαντέρ «Το Μέσα Φως», ο Γιώργης Μαρκάκης, 86 χρονών, οφθαλμίατρος και ιδρυτής του Μουσείου Παραδοσιακής Ζωής Κρήτης (Λυχνοστάτης), μας ξεναγεί στην κιβωτό των αναμνήσεών του, σε όσα «τρύγησε με τα μάτια του και τα ΄χει κλείσει εντός του». Θυμάται, τον παππού Μηλιωτογιάννη, «τον πρώτο και μεγαλύτερο ίσως δάσκαλο της ζωής του», την αυλή του πατρικού στη Σητεία, εκεί όπου γνώρισε «τη στενή σχέση ζωής και θανάτου, του θρήνου και του πανηγυριού» και πολλά άλλα για να καταλήξει, πως «το κάθε πράγμα στον κόσμο ετούτο αξίζει τόσο, όσο το αγάπησες». Το ντοκιμαντέρ πραγματοποίησε την πρεμιέρα του, τον Μάρτιο, στο 18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Πηγή:tvxs

Η καινούργια κινηματογραφική εβδομάδα μας υποδέχεται με έξι νέες ταινίες να πραγματοποιούν την εμφάνιση τους στις Αίθουσες. Ξεχωρίζει το «Κορίτσι Από Τη Δανία» του Τομ Χούπερ, με τους υπέροχους Έντι Ρεντμέιν και Αλίσια Βικάντερ, αλλά και το επίκαιρο «Mediterranea» του Τζόνας Καρπινιάνο, για την μεταναστευτική κρίση. Από το Βέλγιο μας έρχεται η απολαυστική, σουρεαλιστική κωμωδία «Η Ολοκαίνουργια... Καινή Διαθήκη!», με την Κατρίν Ντενέβ, ενώ κυκλοφορεί και η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Ζώη, το «Interruption».

Πρόκειται για την κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Ντέιβιντ Έμπερσχοφ, που αφηγείται μια εκδοχή της ιστορίας του Άιναρ Βέγκενερ (γνωστού ως Λίλι Έλμπε) την περίοδο που αποφάσισε να κάνει εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου, σοκάροντας τους ανθρώπους της εποχής του. Ως Άιναρ (Έντι Ρεντμέιν), ήταν παντρεμένος με τη ζωγράφο Γκέρντα Βέγκενερ (Αλίσια Βικάντερ) που στα έργα της τον συμπεριλάμβανε, αρχικά, ως μυστήρια, μελαχρινή κοπέλα με όμορφα πόδια. Έτσι ανακάλυψε τα θέματα σεξουαλικής ταυτότητας που είχε, αποφασίζοντας να προχωρήσει σε εγχείρηση αλλαγής φύλου και να αυτοπραγματωθεί.

Δύο από τους πιο ταλαντούχους νέους ηθοποιούς της εποχής μας, ο βραβευμένος με Όσκαρ Βρετανός, Έντι Ρέντμεϊν (The Theory of Everything - Η Θεωρία των Πάντων) και η εκπληκτική για ακόμα μία φορά Σουηδέζα ηθοποιός, Αλίσια Βικάντερ - «Από Μηχανής» (Ex Machina), «Κωδικό Όνομα U.N.C.L.E»(The Man From U.N.C.L.E - 2015) - δίνουν ζωή και νόημα στη νέα ταινία, που υπογράφει ο «ζωγράφος» της μεγάλης οθόνης ,Τομ Χούπερ (Les Miserables - Οι Άθλιοι, King’s Speech - Ο Λόγος του Βασιλιά). Η ταινία έχει αποσπάσει τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και στις κατηγορίες του Ά Ανδρικού Ρόλου και 'Β Γυναικείου Ρόλου, για τους δύο υπέροχους πρωταγωνιστές του.

Σε αυτή την υπέροχη σουρεαλιστική κωμωδία, ο Θεός είναι ένα υπαρκτό, καθημερινό πρόσωπο σαν όλα τα άλλα και ζει στο Βέλγιο. Στη γη ωστόσο ο Θεός δεν είναι τίποτα άλλο από ένας μικρόψυχος δειλός, αντιπαθής ακόμα και στην ίδια του την οικογένεια. Από την άλλη, η κόρη του Εά πλήττει αφόρητα και «πνίγεται» που είναι κλειδωμένη σ' ένα μικρό διαμέρισμα, στις Βρυξέλλες. Μέχρι που μια μέρα η Εά επαναστατεί ενάντια στον πατέρα της, χακεύει τον υπολογιστή του και διαρρέει σε όλον τον κόσμο την ημερομηνία που πρόκειται ο καθένας να πεθάνει. Σύντομα όλοι θα πρέπει να σκεφτούν τι θα κάνουν με τις ημέρες, μήνες, χρόνια που τους έχουν απομείνει.

Ο πολυβραβευμένος Βέλγος δημιουργός Ζακό Βαν Ντορμέλ - Toto the Hero (1991), The Eighth Day (1996), Mr. Nobody (2009) - επιστρέφει στην πατρίδα του για αυτή τη σουρεαλιστική, μαύρη κωμωδία. Στο σύμπαν του αιρετικού σκηνοθέτη, όπου ο Θεός είναι υπαρκτό πρόσωπο και πατέρας μιας δεκάχρονης κόρης, η παιδικότητα και η ουσιαστική αγάπη βρίσκονται στο επίκεντρο. Η ταινία διαθέτει ένα πρωτότυπο και έξυπνο σενάριο, καθώς κι ένα εντυπωσιακό καστ ηθοποιών, όπου πρωταγωνιστούν οι: Μπενουά Πελβούρντ, Κατρίν Ντενέβ, Φρανσουά Ντεμιέν, Γιολάντ Μορό, Πίλι Γκρουν. Επίσημη Συμμετοχή στο Δεκαπενθήμερο των Σκηνοθετών, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών τον Μάιο του 2015. Επίσημη Υποψηφιότητα του Βελγίου για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 2016. Βραβείο Ευρωπαϊκού Καλλιτεχνικού Διευθυντή (Σιλβί Ολιβέ), στα Ευρωπαϊκά Βραβεία του 2015 και Υποψήφια Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία, στις Χρυσές Σφαίρες 2016. Η ελληνική πρεμιέρα, πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο στην Ημέρα Γαλλοφωνίας - TV5 Monde, για το 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας.

Ο Αγίβα άφησε πρόσφατα το σπίτι του στην Μπουρκίνα Φάσο, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή κι έναν τρόπο να συντηρήσει την αδελφή του και την κόρη του. Προκειμένου να το καταφέρει, θα εκμεταλλευτεί τη συμμετοχή του σε μια παράνομη επιχείρηση εισαγωγής μεταναστών και θα κατορθώσει να φύγει από την Αφρική, μαζί με τον καλύτερό του φίλο, Αμπάς. Ο Αγίβα προσαρμόζεται στη ζωή στην Ιταλία, αλλά όταν εντάσεις αναπτύσσονται στην τοπική κοινότητα, τα πράγματα γίνονται σταδιακά εξαιρετικά επικίνδυνα. Αποφασισμένος να διατηρήσει τη νέα του ζωή, θα επιχειρήσει να ξεπεράσει τις δυσκολίες, όχι όμως χωρίς προσωπικό κόστος.

Ένα τραγικά επίκαιρο φιλμ, με αξιόλογη και ρεαλιστική κινηματογράφηση. Εμπνευσμένος από αληθινά γεγονότα και αποσπώντας εκπληκτικές ερμηνείες από ένα καστ ως επί το πλείστον μη επαγγελματιών ηθοποιών, ο Καρπινιάνο σκηνοθετεί εντυπωσιακά το επικίνδυνο, επικών διαστάσεων ταξίδι των δύο φίλων που διασχίζουν τη Σαχάρα και τη Μεσόγειο, με προορισμό την Ιταλία, ενώ ταυτόχρονα πλάθει ένα απόλυτα ειλικρινές και πειστικό πορτρέτο, μιας Ευρώπης ως απατηλής Γης της Επαγγελίας.

Βραβευμένος στις Κάννες και στη Βενετία για τις μικρού μήκους ταινίες του, ο Τζόνας Καρπινιάνο πραγματοποιεί το μεγάλου μήκους ντεμπούτο του μ' ένα εξαιρετικά επίκαιρο φιλμ που αποτυπώνει και αναδεικνύει με καθηλωτικό τρόπο ένα από τα φλέγοντα κοινωνικά ζητήματα της εποχής μας. Η ταινία προβλήθηκε στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ Καννών, στο Φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι και του Λονδίνου. Στην χώρα μας είχαμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε και τον Νοέμβριο στο 56ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, όντας μία από τις τρεις ταινίες - φιναλίστ, για το Βραβείο Lux του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Οι τελευταίοι θεατές παίρνουν τις θέσεις τους. Η παράσταση της «Ορέστειας» ξεκινάει. Ξαφνικά, τα φώτα σβήνουν και η σκηνή βυθίζεται στο σκοτάδι. Μια ομάδα αγοριών και κοριτσιών, με όπλα στα χέρια, ανεβαίνουν στη σκηνή. Ζητάνε συγνώμη για τη διακοπή και προσκαλούν όσους θεατές επιθυμούν να ανέβουν στη σκηνή μαζί τους. Η παράσταση συνεχίζεται κανονικά με μια μόνο διαφορά: η ζωή μιμείται την τέχνη και όχι το αντίστροφο.

Έχοντας πραγματοποιήσει την παγκόσμια της πρεμιέρας της στο Φεστιβάλ Βενετίας, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Ζώη, διαθέτει ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών. Από τους καταξιωμένους, Χρήστο Στέργιογλου (Κυνόδοντας, Η Αιώνια Επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά) και Μαρία Καλλιμάνη (Στο Σπίτι,Νοτιάς), μέχρι τους νεότερους και ταλαντούχους ηθοποιούς, όπως η Σοφία Κόκκαλη (Μικρά Αγγλία,Electra) και η Δάφνη Ιωκακειμίδου Πατακιά (Το Ξύπνημα της Άνοιξης). Μοιραία κάποια έχουν δυσανάλογα μικρό ρόλο, αλλά ο σκηνοθέτης καταφέρνει να συναρμολογήσει το ψηφιδωτό των χαρακτήρων στο ιδιαίτερο αυτό ψυχόδραμα, όπου ο χώρος και ο χρόνος είναι έννοιες σχετικές.

«Το «Interruption» είναι μια ιστορία που εκτυλίσσεται μέσα σε ένα θέατρο. Το θέατρο προέρχεται από τη λέξη "θέατρον" που σημαίνει το μέρος όπου πάμε για να δούμε.Το «Interruption» είναι μια ταινία για την ίδια την θέαση. Στις 23 Οκτώβρη 2002, πενήντα οπλισμένοι Τσετσένοι εισβάλλουν σε κεντρικό θέατρο της Μόσχας. Στα πρώτα λεπτά της εισβολής, το κοινό γοητευμένο από την απρόσμενη εξέλιξη, δεν καταλαβαίνει αν όλο αυτό είναι μέρος της παράστασης ή όχι. Σε αυτά τα κρίσιμα λεπτά, μυθοπλασία και πραγματικότητα, αλήθεια και ψέμα, λογική και παράλογο ταυτίστηκαν. Η ταινία είναι η διαστολή αυτών των πρώτων λεπτών αμφισημίας.» - Γιώργος Ζώης

«Κριντ: Η Γέννηση Ενός Θρύλου» (Creed - 2015) του Ράιαν Κούγκλερ (Η.Π.Α.)

Ο Άδωνης Τζονσον (Μάικλ Μπ.  Τζόρνταν) δε γνώρισε ποτέ τον διάσημο πατέρα του, τον παγκόσμιο πρωταθλητή Βαρέων Βαρών, Απόλο Κριντ, ο οποίος και απεβίωσε πριν τη γέννηση του. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει αμφιβολία πως το μποξ τρέχει στις φλέβες του. Έτσι ο Άδωνις αποφασίζει να πάει στη Φιλαδέλφεια, τόπο του θρυλικού αγώνα του Απόλο Κριντ με τον σκληρό, πρωτοεμφανιζόμενο μποξέρ, Ρόκι Μπαλμπόα. Με το που φτάνει στην Πόλη της Αδελφικής Αγάπης, ο Άδωνης εντοπίζει τον Ρόκι (Σιλβέστερ Σταλόνε) και του ζητά να γίνει ο προπονητής του. Παρά την επιμονή του δευτέρου πως έχει αποσυρθεί από τον χώρο, ο Ρόκι θα δει στον Άδωνη τη δύναμη και την αποφασιστικότητα που είχε γνωρίσει στον Απόλο - τον σημαντικότερο αντίπαλο του - ο οποίος κατέληξε να γίνει ο στενότερος φίλος του. Συμφωνεί να τον αναλάβει και να τον προπονεί, έχοντας ο ίδιος να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο, πιο θανάσιμο από οποιονδήποτε αντιμετώπισε στο ρινγκ. Με τον Ρόκι στο πλευρό του, πολύ σύντομα ο Άδωνης θα έχει τη δική του ευκαιρία στην κατάκτηση του τίτλου. Μπορεί όμως να αποκτήσει όχι μόνο τη δύναμη, αλλά και την καρδιά ενός αληθινού μαχητή, την ώρα του μεγάλου αγώνα;

Υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Ράιαν Κούγκλερ(«Μια Στάση Πριν το Τέλος»), η ταινία «Κριντ: Η Γέννηση ενός Θρύλου» εξερευνά ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του «Rocky», με πρωταγωνιστή τον υποψήφιο για Όσκαρ, Σιλβέστερ Σταλόνε, στον θρυλικό ομώνυμο ρόλο. Η ταινία ξανασμίγει στη μεγάλη οθόνη τον Κούγκλερ με τον πρωταγωνιστή του, στο «Fruitvale Station», Μάικλ Μπ. Τζόρνταν, ο οποίος υποδύεται τον γιο του Απόλο Κριντ. Στην ταινία πρωταγωνιστεί επίσης ηΤέσα Τόμσον («Selma», «Dear White People»), ως η Μπιάνκα, μια νεαρή τραγουδίστρια, με την οποία βγαίνει ο Άδωνις, η Φιλίσια Ρασάντ («Steel Magnolias», «The Cosby Show») ως η Μέρι Αν Κριντ, η χήρα του Απόλο και ο Άγγλος επαγγελματίας μποξέρ, πρωταθλητής Βαρέων Βαρών, Άντονι Μπελιού, ως ο πρωταθλητής μποξέρ «Pretty» Ρίκι Κόνλαν. Μία ταινία που απευθύνεται αποκλειστικά στους λάτρεις του συγκεκριμένου κινηματογραφικού είδους, με τον Σταλόνε να κερδίζει με την "ερμηνεία" του, τη Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού Ρόλου, ενώ είναι υποψήφιος και Όσκαρ, γεγονός υπερβολικό αν όχι προσβλητικό για τους υπόλοιπους συνυποψηφίους του: Κρίστιαν Μπέιλ (The Big Short), Μαρκ Ράφαλο (Spotlight), Μαρκ Ράιλανς (Η Γέφυρα των Κατασκόπων), Τομ Χάρντι (Η Επιστροφή)...

Θέλοντας να ξεφύγει από το σκοτεινό παρελθόν της, η νεαρή Σάρα βρίσκει δουλειά ως νταντά σ' ένα μικρό απομακρυσμένο αγγλικό χωριό. Όταν φτάνει για να αναλάβει τα καθήκοντά της, ανακαλύπτει σοκαρισμένη ότι το οκτάχρονο αγόρι που θα πρέπει να φροντίσει είναι στην πραγματικότητα μια μεγάλη πορσελάνινη κούκλα. Ωστόσο οι γονείς του φέρονται σαν να είναι πραγματικό παιδί, στην προσπάθειά τους να ξεπεράσουν τον χαμό του γιου τους. Το ηλικιωμένο ζευγάρι της δίνει μία λίστα κανόνων που πρέπει να ακολουθεί αυστηρά και αναχωρεί για σύντομες διακοπές. Έχοντας μείνει εντελώς μόνη στο σπίτι, η Γκρέτα παρατηρεί ότι κάθε φορά που δεν τηρεί κάποιον κανόνα, κάτι περίεργο συμβαίνει στο σπίτι και η κούκλα αλλάζει θέση και στάση. Θέλοντας να αποκαλύψει το μυστήριο γύρω από τον Μπραμς, η Γκρέτα αναζητά την βοήθεια ενός ντόπιου, ο οποίος της μιλάει για το ανατριχιαστικό παρελθόν της οικογένειας. Ξέροντας πια τι έχει συμβεί, η Γκρέτα μπλέκει ολοένα περισσότερο σ' ένα τρομακτικό μυστήριο και αρχίζει να αναρωτιέται αν η κούκλα είναι όντως ζωντανή. Πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Λόρεν Κόαν, Τζιμ Νόρτον, Νταϊάνα Χαρντκάστλ, Μπεν Ρόμπσον.

Πηγή:tvxs

Η νέα κινηματογραφική εβδομάδα μας υποδέχεται με τέσσερις καινούργιες ταινίες στις αίθουσες, όπου κάθε μία τους αποτελεί και μία ιδιαίτερα ελκυστική πρόταση. Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία, «Ένας Άλλος Κόσμος». Από την Ιταλία μας έρχεται «Ο Διαιτητής» σε ασπρόμαυρο φόντο, από τη Ρωσία ο «Ηλίθιος» του Γιούρι Μπίκοφ, ενώ και το γαλλικό σινεμά, αντιπροσωπεύεται επάξια με την ταινία έναρξης του φετινού Φεστιβάλ Καννών, «Με το Κεφάλι Ψηλά» της Εμμανουέλ Μπερκό, με την Κατρίν Ντενέβ.

Η Ατλέτικο Παραμπίλε είναι η χειρότερη ποδοσφαιρική ομάδα στο χειρότερο παράρτημα της Ιταλίας: την τρίτη κατηγορία της Σαρδηνίας. Οι παίκτες της είναι ατάλαντοι, υπέρβαροι ή ανήλικοι και ο προπονητής τους τυφλός! Ελάχιστοι παρακολουθούν τους αγώνες τους, με τις κατσίκες συχνά να υπερτερούν των θεατών στις κερκίδες. Όμως η τύχη της ομάδας μοιάζει να αλλάζει με την επιστροφή ενός νεαρού ντόπιου παίκτη, που επαναπατρίζεται έπειτα από μια σύντομη περιπέτεια στα γήπεδα της Αργεντινής. Καθώς η ομάδα αρχίζει να κερδίζει τον έναν αγώνα μετά τον άλλο, ακόμα και οι πρωταθλητές της κατηγορίας και μεγαλύτεροί εχθροί τους, Μοντεκράστου, αρχίζουν να ανησυχούν. Η μοίρα θέλει τον μεγάλο τους αγώνα να τελείται υπό τη διαιτησία του Κρουσιάνι, ενός αστέρα που κατέληξε ανάμεσα στους τελευταίους των τελευταίων, όταν ένα σκάνδαλο διαφθοράς τερμάτισε άδοξα τη διεθνή του καριέρα.

Με εντυπωσιακή ασπρόμαυρη φωτογραφία και μια εικονοκλαστική σκηνοθεσία, γεμάτη βιβλικές αναφορές και απροσδόκητες γουέστερν επιρροές. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Πάολο Ζούκα, «Ο Διαιτητής» είναι μία διαχρονική ιστορία για τη στρογγυλή θεά, τον έρωτα, αλλά και το πεπρωμένο, με φόντο την κλασσική παράδοση της ιταλικής κωμωδίας. Ένα όμορφο φιλμ, με ιδιαίτερο χιούμορ κι ένα υπέροχο μουσικό σκορ να το συνοδεύει.

«Ο Ηλίθιος» (Durak - 2014) του Γιούρι Μπίκοφ (Ρωσία)

Ένας υδραυλικός, ο αθώος και ιδεαλιστής Ντίμα (Αρτέμ Μπιστρόφ) αφιερώνει τον ελεύθερο χρόνο του μελετώντας για να γίνει μηχανικός. Ένα βράδυ πηγαίνοντας σε μια εργατική πολυκατοικία για μια διαρροή αντιλαμβάνεται ότι το πολυώροφο κτίριο όπου στοιβάζονται δεκάδες οικογένειες πρέπει να εκκενωθεί, γιατί υπάρχει άμεσος κίνδυνος να καταρρεύσει. Τρέχει να ειδοποιήσει τη δήμαρχο και τις δημοτικές αρχές, όμως καταλαβαίνει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Ο Ντίμα περνάει όλη τη νύχτα κυνηγώντας τους διεφθαρμένους τοπικούς αξιωματούχους σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να σώσει εκείνους που η καλή κοινωνία έχει αποφασίσει να ξεχάσει.

Εκεί που σταματάει το υπέροχο «Λεβιάθαν» (Leviathan) του Αντρέι Ζβιαγκνίτσεφ, ξεκινάει ο «Ηλίθιος» (Durak) του Γιούρι Μπίκοφ. Πρόκειται για τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Ρώσου σκηνοθέτη. Ένα σκληρό δράμα με πολιτικές αιχμές, γεμάτο ανατροπές που καθηλώνουν μέχρι το τελευταίο λεπτό. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρόλο που η ταινία έχει εν μέρει χρηματοδοτηθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ρωσίας ο σκηνοθέτης δεν κάνει κανένα συμβιβασμό ως προς την απεικόνιση της πατρίδας του. Βγαλμένο λες μέσα από τις υπέροχες ιστορίες του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, ο «Ηλίθιος» στηλιτεύει τη γραφειοκρατία και την ακόρεστη δίψα για εύκολο και γρήγορο κέρδος, συμπτώματα που παρουσιάζονται τόσο στη σύγχρονη Ρωσία, όσο και γενικότερα, καθιστώντας τοφιλμ ταυτόχρονα επίκαιρο, αλλά και διαχρονικό.

«Είχα αυτή την ξεκάθαρη ιδέα να κάνω μια ταινία για έναν απλό υδραυλικό, έναν συνηθισμένο άνθρωπο ενάντια σε όλο το σύστημα της γραφειοκρατίας. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου: οι ζωές 800 ανθρώπων, οι οποίοι ζουν σε μια παλιά εργατική πολυκατοικία που ενδέχεται να καταρρεύσει μέσα σε μια νύχτα, κινδυνεύουν. Ο τίτλος της ταινίας «Ο Ηλίθιος» αναφέρεται στην άποψη που έχουν οι άλλοι για τον πρωταγωνιστή και τις πράξεις του και όχι φυσικά για τις ικανότητες του. Είναι ένας απόλυτα λογικός και σοβαρός άνθρωπος σ' έναν παράλογο κόσμο. Όταν η «μάχη» ξεκινάει οι περισσότεροι ήρωες αντιδρούν σύμφωνα με τα φυσικά τους ένστικτα: να μείνουν ζωντανοί, να διατηρήσουν την ησυχία τους και τον τρόπο ζωής τους. Ξαφνικά σε αυτή τη μάχη εμφανίζεται ένας στρατιώτης μ' ένα συγκεκριμένο κώδικα, την συνείδηση του. Τέτοιοι άνθρωποι είναι σπάνιοι σήμερα. Τους αποκαλούμε ρομαντικούς, αλτρουιστές, ιδεαλιστές ή απλά ανόητους και «ηλίθιους» για να δείξουμε ότι δεν συμπεριφέρονται νορμάλ, σε μια εποχή που ο κυνισμός, ο φόβος και η αδιαφορία κυριαρχούν. Τέτοιοι «ηλίθιοι» υπάρχουν ακόμα στη χώρα μου και αυτό μου δίνει ελπίδα.» - Γιούρι Μπίκοφ

«Με το Κεφάλι Ψηλά» (Standing Tall / La Tête Ηaute - 2015) της Εμμανουέλ Μπερκό (Γαλλία)

Έχοντας εγκαταλειφθεί από τη μητέρα του σε ηλικία 6 ετών, ο Μαλόνι (Ροντ Παραντό) βρίσκεται συχνά πυκνά στα δικαστήρια ανηλίκων. Η Φλοράνς (Κατρίν Ντενέβ), δικαστικός ανηλίκων που πλησιάζει στη συνταξιοδότηση και ο Γιαν (Μπενουά Μαζιμέλ), σύμβουλος ανηλίκων που και ο ίδιος πέρασε πολύ δύσκολη παιδική ηλικία, αναλαμβάνουν την επιτήρησή του σε μια κοινή προσπάθεια να τον σώσουν. Όταν η συμπεριφορά του χειροτερεύει, ο Μαλόνι, θα οδηγηθεί σ' ένα αυστηρότερο εκπαιδευτικό κέντρο, όπου εκεί θα συναντήσει την Τες, μια πολύ ιδιαίτερη νεαρή κοπέλα, που θα του δείξει ότι υπάρχουν λόγοι για να ελπίζει για το αύριο.

Δύο χρόνια μετά την ταινία της «Elle s'en va» (On My Way - 2013) - επίσης με πρωταγωνίστρια την Κατρίν Ντενέβ - η ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης, Εμμανουέλ Μπερκό, επιστρέφει εντυπωσιακά με την τέταρτη μεγάλου μήκους ταινία της. Ένα υπέροχο δράμα ενηλικίωσης, με έξυπνες δόσεις χιούμορ και μία εντυπωσιακή ερμηνεία από τον νεαρό Ροντ Παραντό, στο κινηματογραφικό του ντεμπούτο. Δίπλα του, στέκονται επίσης θετικά, ο αξιόλογος Γάλλος ηθοποιός, Μπενουά Μαζιμέλ και η πάντα εντυπωσιακή, Κατρίν Ντενέβ. Πρόκειται για την Ταινία Έναρξης του 68ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ των Καννών - μόλις η δεύτερη φορά στην ιστορία του Φεστιβάλ, που γυναίκα σκηνοθέτης άνοιξε την αυλαία της διοργάνωσης - η οποία πραγματοποίησε την ελληνική της πρεμιέρα τον Σεπτέμβριο, στο 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας και πλέον προβάλλεται στις Κινηματογραφικές Αίθουσες της χώρας.

«Ένας Άλλος Κόσμος» (2015) του Χριστόφορου Παπακαλιάτη (Ελλάδα)

Τρεις συναντήσεις ανάμεσα σε ζευγάρια που φαινομενικά δεν έχουν τίποτα κοινό. Όμως η ζωή τους θα αποκτήσει πάλι νόημα. Θα δουν τον κόσμο διαφορετικά, θα αναθεωρήσουν, θα πιστέψουν, θα μάθουν, θα ξαναζήσουν, αναζητώντας την ελπίδα και τον Έρωτα. ΟJ..K.Simmons με τη Μαρία Καβογιάννη, οΧριστόφορος Παπακαλιάτης με την Andrea Osvart, ο Tawfeek Barhom με τη Νίκη Βακάλη και ο Μηνάς Χατζησάββας ως συνδεκτικός κρίκος των τριών ιστοριών, αλλά και δραματικός καταλύτης των εξελίξεων.

Οικονομική κρίση, εργασιακό, απολύσεις, μεταναστευτικό, φασισμός, είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία με τα οποία οι ήρωες θα παλέψουν, προκειμένου να υπερασπιστούν των έρωτα τους, πιστεύοντας πως έχουν τη δύναμη να αλλάξουν τον κόσμο. Τρεις ιστορίες αγάπης ανάμεσα σε Έλληνες και ξένους υπηκόους με φόντο μία χώρα που αλλάζει ραγδαία. Επτά πρωταγωνιστές από τρεις διαφορετικές χώρες συναντήθηκαν στην Ελλάδα, προκειμένου να λάβουν μέρος σε μία εντυπωσιακή ελληνική παραγωγή.

Τρία χρόνια μετά το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το φιλμ «Αν...» (2012), ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης επιστρέφει εντυπωσιακά, με τη δεύτερη μεγάλου μήκους δημιουργία του: «Ένας Άλλος Κόσμος» (2015). Μία ερωτική τριλογία με κοινό φινάλε και μία ταινία που στέκεται τίμια απέναντι στον θεατή, τον διασκεδάζει ενώ παράλληλα τον ψυχαγωγεί. Με πρωταγωνιστές, τον Οσκαρικό J.K. Simmons, τον σπουδαίο Μηνά Χατζησάββα στον τελευταίο κινηματογραφικό του ρόλο, αλλά και την συγκλονιστική Μαρία Καβογιάννη να μας χαρίζει την καλύτερη γυναικεία ερμηνεία που είδαμε σε ελληνική ταινία κατά την τρέχουσα κινηματογραφική σεζόν.

Η νέα κινηματογραφική εβδομάδα μας φέρνει πέντε καινούργιες δημιουργίες στις αίθουσες. Ξεχωρίζουν τα φιλμ «99 Σπίτια» του Ραμίν Μπαχράνι και η νέα δημιουργία της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη, «Chevalier». Αξιόλογες προτάσεις αποτελούν τόσο «Η Γέφυρα των Κατασκόπων» του Στίβεν Σπίλμπεργκ, όσο και η «Άσφαλτος» του Σαμουέλ Μπενσετρίτ. Η εβδομάδα διαθέτει και blockbuster με την Τζένιφερ Λόρενς να επιστρέφει για την ολοκλήρωση της τετραλογίας των «Αγώνων Πείνας»...

Στην επίκαιρη νέα ταινία του Ραμίν Μπαχράνι(«ChopShop», «Άντρας Σπρώχνει Καρότσι», «Αντίο Σόλο»), ο χαρισματικός και αδίστακτος επιχειρηματίας, Ρικ Κάρβερ (Μάικλ Σάνον) κερδίζει περιουσίες, επανακτώντας σπίτια και τζογάροντας στην αγορά ακινήτων και το Χρηματιστήριο. Όταν θα κάνει έξωση στον Ντένις Νας (Άντριου Γκάρφιλντ), έναν μόνο πατέρα που προσπαθεί να φροντίσει την μητέρα (Λόρα Ντερν) και τον μικρό του γιο (Νόα Λόμαξ), ο Νας είναι τόσο απεγνωσμένος να βρει μια λύση, για να παρέχει τα απαραίτητα στην οικογένεια του, που πιάνει δουλειά για τον Κάρβερ - τον άνθρωπο που τον εκδίωξε από το σπίτι του.

Ο Κάρβερ υπόσχεται στον Νας ένα τρόπο για να ξανακερδίσει το σπίτι του και να μπορέσει να παρέχει ασφάλεια στην οικογένεια του, σταδιακά όμως τον παρασύρει σε ένα lifestyle πλούτου και γκλαμ. Είναι μια συμφωνία με τον διάβολο που έρχεται με υψηλό τίμημα. Υπό τις εντολές του Κάρβερ, ο Νας υποχρεώνεται να κάνει έξωση σε οικογένειες από τα σπίτια τους. Καθώς ο Νας πέφτει όλο και βαθύτερα στον ιστό του Κάρβερ, αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι η κατάσταση γίνεται ολοένα και πιο βίαιη και επικίνδυνη από ότι μπορούσε αρχικά να φανταστεί.

Η ταινία - που προβλήθηκε πέρυσι στο 55ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης, παρουσία του δημιουργού - έχει κερδίσει Εύφημο Μνεία του Βραβείου SIGNIS και το Βραβείο Επιτροπής Νέων στοΦεστιβάλ Βενετίας το 2014. Στο «99 Homes» πρωταγωνιστούν ο υποψήφιος για Όσκαρ, Μάικλ Σάνον, ο υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα, Άντριου Γκάρφιλντ, η υποψήφια για Όσκαρ, Λόρα Ντερν, και ο πρωτοεμφανιζόμενος, Νόα Λόμαξ. Η σκηνοθεσία είναι του Ραμίν Μπαχράνι, ο οποίος έχει κερδίσει πολυάριθμα βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο FIPRESCIκαλύτερης ταινίας στη Βενετία («Αντίο Σόλο», 2009).

Τράπεζες, πλειστηριασμοί και κατασχέσεις... στην αξιόλογη και τραγικά επίκαιρη, καινούργια δημιουργία του αξιόλογου Αμερικανού σκηνοθέτη, Ραμίν Μπαχράνι. Ο Μάικλ Σάνον (My Son, My Son, What Have Ye Done - 2009, Take Shelter - 2011) είναι για ακόμη μία φορά εξαιρετικός στον ρόλο του, ενώ και ο Άντριου Γκάρφιλντ (The Amazing Spider-Man - 2012), αφήνει για λίγο στην άκρη τα blockbuster και εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για να μας δείξει το υποκριτικό του ταλέντο. Σε δεύτερο ρόλο, έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε και την αγαπημένη Λόρα Ντερν (Wild at Heart - 1990, Inland Empire - 2006).

Στο «Chevalier», μία παρέα αντρών επιστρέφει από χειμερινή εκδρομή ψαρέματος σ' ένα γιοτ. Όταν μια μηχανική βλάβη τους εγκλωβίζει στο σκάφος, κάπου στον Σαρωνικό, θα αναλώσουν την ώρα τους μ' ένα αυτοσχέδιο παιχνίδι που ονομάζεται Chevalier.  To Chevalier είναι τόσο διασκεδαστικό, όσο και βαθιά ανταγωνιστικό. Κανείς δεν θα κατέβει από το σκάφος, αν δεν ανακηρυχτεί ο νικητής. Το «Chevalier» αργά αλλά μεθοδικά, αποκαλύπτει και αποκωδικοποιεί με χιούμορ, όσα λένε οι άντρες μεταξύ τους...

Έχοντας κερδίσει το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Λονδίνου, το «Chevalier» της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη κυκλοφορεί στις Κινηματογραφικές Αίθουσες της χώρας. Η ελληνική πρεμιέρα του φιλμ πραγματοποιήθηκε στο 56ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Στην τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της, η σκηνοθέτης μας παρουσιάζει μία από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες της κινηματογραφικής σεζόν. Η Ελληνίδα δημιουργός, καταφέρνει να απεικονίσει έξυπνα και με πρωτότυπο τρόπο, τον τρελό αλλά και ανταγωνιστικό κόσμο των αντρών.Όσα λένε οι άντρες μεταξύ τους... οι οποίοι αρνούνται πεισματικά να ωριμάσουν, μένοντας για πάντα παιδιά, με τις ανάλογες κάθε φορά, συνέπειες.

«Στην ουσία το «Chevalier» είναι η φυσική συνέχεια του «The Capsule», η οποία ήταν μία ταινία που έκανα αποκλειστικά με γυναικείο καστ, επίσης πάνω στο θέμα της δύναμης, της υπερίσχυσης, του ελέγχου, της πειθαρχίας, της αντιζηλίας και σκέφτηκα ότι θα ήταν ενδιαφέρον να συνεχίσω αυτό το πείραμα με αντρικό καστ. Ήταν σημαντικό να είναι αρκετά ετερόκλητο και επίσης να είναι όλοι τους πολύ ισχυρές προσωπικότητες αλλά και συμπληρωματικές μεταξύ τους. Συνήθως λειτουργώ βάσει ενστίκτου και συζητήσεων με τους ηθοποιούς, παρά με οντισιόν...» - Αθηνά Ραχήλ Τσαγγάρη

«Η Γέφυρα των Κατασκόπων» (Bridge of Spies - 2015) του Στίβεν Σπίλμπεργκ (Η.Π.Α.)

Μεταφερόμαστε στη δεκαετία του ’50, στα πρώτα στάδια του Ψυχρού Πολέμου. Οι σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Σοβιετικής Ένωσης είναι ήδη τεταμένες, αλλά η κατάσταση χειροτερεύει όταν το FBI συλλαμβάνει τον Ρούντολφ Έιμπελ (Μαρκ Ράιλανς), έναν Σοβιετικό πράκτορα που ζει στη Νέα Υόρκη. Η κυβέρνηση, στην προσπάθειά της να βρει έναν ανεξάρτητο δικηγόρο για την υπεράσπιση του Έιμπελ, πλησιάζει τον Τζέιμς Ντόνοβαν (Τομ Χανκς), έναν δικηγόρο από το Μπρούκλιν που ειδικεύεται στα ασφαλιστικά. Παρά την σχετική απειρία του, ο Ντόνοβαν δέχεται και επιδιώκει να εξασφαλίσει στον πελάτη του μια δίκαιη δίκη.

Η νέα συνεργασία του τρις βραβευμένου με Όσκαρ, Στίβεν Σπίλμπεργκ - «Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν» (Saving Private Ryan, 1998), «Η Λίστα του Σίντλερ» (Schindler's List, 1993) - και του δις βραβευμένου με Όσκαρ, Τομ Χανκς - «Φόρεστ Γκαμπ» (Forrest Gump, 1994), «Φιλαδέλφεια» (Philadelphia, 1993) - με τίτλο «Η Γέφυρα των Κατασκόπων», είναι ένα γεμάτο σασπένς δράμα, με φόντο μια σειρά ιστορικών γεγονότων. Οι σεναριογράφοι Ματ Σάρμαν και Ίθαν και Τζόελ Κοέν(βραβευμένοι τέσσερις φορές με Όσκαρ), έχουν εντάξει την απίστευτη εμπειρία του Ντόνοβαν σε μια ιστορία για έναν άνδρα που ρίσκαρε τα πάντα. Την μουσική της ταινίας έγραψε ο δώδεκα φορές υποψήφιος για Όσκαρ, Τόμας Νιούμαν.

Ένα αξιοπρόσεκτο ψυχροπολεμικό δράμα με την υπογραφή του σπουδαίου Στίβεν Σπίλμπεργκ. Ο καταξιωμένος Αμερικανός σκηνοθέτης, έχοντας στα χέρια του ένα προσεγμένο σενάριο - είναι εμφανής η επιρροή των αδερφών Κοέν - που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, καταφέρνει να παρουσιάσει μία προσεκτικά δομημένη ταινία, που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή και που ευτυχώς αποφεύγει να υποπέσει στα κλισέ που ελλοχεύουν σε δημιουργίες του συγκεκριμένου κινηματογραφικού είδους. Ο Τομ Χανκς είναι καλός στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο αξιόλογος Γερμανός ηθοποιός Σεμπάστιαν Κοχ (The Lives of Others - 2006), εμφανίζεται δυστυχώς σε μικρό ρόλο, ενώ τις εντυπώσεις κερδίζει ο Βρετανός ηθοποιός Μαρκ Ράιλανς (Intimacy  - 2001, The Government Inspector - 2005).

«Άσφαλτος» (Asphalte - 2015) του Σαμουέλ Μπενσετρίτ (Γαλλία)

Μια εργατική πολυκατοικία στο Παρίσι. Ένας ανελκυστήρας εκτός λειτουργίας. Τρεις τυχαίες συναντήσεις. Έξι αλλόκοτοι χαρακτήρες. Θα μπορέσει ο Στέρνκοβιτς να αφήσει το αναπηρικό του καροτσάκι και να βρει τον έρωτα στο πρόσωπο της νυχτερινής νοσοκόμας; Θα καταφέρει ο μοναχικός έφηβος Τσάρλι να βοηθήσει τη διάσημη ηθοποιό των ’80s, Ζαν Μεγιέρ, να βρει ρόλο σε μια ταινία; Και τι θα απογίνει τελικά με τον Τζον ΜακΚένζι, τον αστροναύτη που έπεσε από τον ουρανό και βρέθηκε υπό την προστασία της κυρίας Χαμιντά;

Έχοντας πραγματοποιήσει την παγκόσμια πρεμιέρα της, τον Μάιο στο 68 Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών, η ταινία του Σαμουέλ Μπενσετρίτ, είναι ένα αισιόδοξο και τρυφερό φιλμ για τη μοναξιά, την αιώνια ανάγκη για επικοινωνία, αλλά και τον χρόνο που περνά. Το φιλμ διαθέτει ένα αξιοζήλευτο καστ ηθοποιών, με τους:Ιζαμπέλ Ιπέρ, Βαλέρια Μπρούνι-Τεντέσκι, Μάικλ Πιτ. Ο Μπενσετρίτ κινείται δεξιοτεχνικά ανάμεσα στον σουρεαλισμό και την τρυφερότητα, αφηγείται με χιούμορ ένα σύγχρονο αστικό παραμύθι που ενώνει τρία απρόσμενα ζευγάρια και μας δείχνει ότι οι άνθρωποι χρειάζεται απλώς να πλησιάσουν ο ένας τον άλλο για να μετατρέψουν την αδιαφορία σε καλοσύνη, την αποξένωση σε αλληλεγγύη και την απογοήτευση σε δίψα για ζωή.

«The Hunger Games: Η Επανάσταση - Μέρος 2» (The Hunger Games: Mockingjay - Part 2 / 2015) του Φράνσις Λόρενς (Η.Π.Α.)

Με το έθνος του Πάνεμ να βρίσκεται σε ολοκληρωτικό πόλεμο, η Κατνίς ετοιμάζεται για την τελική αναμέτρηση με τον πρόεδρο Σνόου. Κοντά στους πιστότερους φίλους της, ξεκινάει την αποστολή με την Επαρχία 13 για ένα παράτολμο σχέδιο δολοφονίας του προέδρου της Κάπιταλ, ο οποίος έχει πλέον παθιαστεί με τον αφανισμό της. Πρωταγωνιστούν: Τζένιφερ Λόρενς, Τζος Χάτσερσον, Λίαμ Χέμσγουορθ, Γούντι Χάρελσον,Ελίζαμπεθ Μπανκς, Τζούλιαν Μουρ, Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, Τζέφρι Ράιτ, Στάνλεϊ Τούτσι, Ντόναλντ Σάδερλαντ, Τόμπι Τζόουνς, Γουίλοου Σιλντς, Σαμ Κλάφλιν, Τζένα Μαλόουν.

Πρόκειται για το δεύτερο μέρος της Επανάστασης και το τελευταίο της τετραλογίας των Αγώνων Πείνας, βασισμένη στα μπεστ σέλερ μυθιστορήματα της Σούζαν Κόλινς. Αξίζει τέλος να σημειώσουμε ότι στη δημοσιογραφική προβολή είχαμε την ευκαιρία να δούμε το φιλμ με την τεχνολογία Dolby Atmos, αφήνοντας θετικές εντυπώσεις.

Πηγή:tvxs

Με λίγες αλλά καλές ταινίες μας υποδέχεται Κινηματογραφικά ο Νοέμβριος. Ξεχωρίζει η «Μυστική Λέσχη» του Πάμπλο Λαραΐν, ενώ αξιόλογη πρόταση αποτελεί και η «Μαργκερίτ» του Ξαβιέ Τζιανολί. Κυκλοφορούν επίσης οι «Δίδυμοι Θρύλοι» με τον Τομ Χάρντι, ενώ Τόνι Κολέτ και Ντρου Μπάριμορ, πρωταγωνιστούν στο φιλμ, «Μου Λείπεις Ήδη». Σ' επανέκδοση κυκλοφορεί η «Ευρώπη '51» του Ρομπέρτο Ροσελίνι, με την Ίνγκριντ Μπέργκμαν. Από αύριο (Παρασκευή 06/11) η καρδιά της Έβδομης Τέχνης χτυπά στη Θεσσαλονίκη με την έναρξη του 56ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου να δίνει και φέτος το παρών.

Μεταφερόμαστε στο 1921, καθώς βρισκόμαστε στο ξεκίνημα της Χρυσής Δεκαετίας του ’20. Όχι πολύ μακριά από το Παρίσι, είναι μέρα γιορτής στο κάστρο της Μαργκερίτ Ντιμόν (Κατρίν Φρο). Όπως κάθε χρόνο, οι καθωσπρέπει εραστές της μουσικής συγκεντρώνονται στο πολυτελές σπίτι της ιδιοκτήτριας. Κανείς δεν ξέρει πολλά για αυτή τη γυναίκα, εκτός από το γεγονός ότι είναι πλούσια και ότι ολόκληρη η ζωή της είναι αφιερωμένη στο πάθος της: τη μουσική. Η Μαργκερίτ τραγουδά. Τραγουδά με την καρδιά της, αλλά τραγουδά φρικτά παράφωνα. Η Μαργκερίτ ζούσε το πάθος της κλεισμένη σε μια γυάλα, και το υποκριτικό κοινό που έρχεται για να γελάσει μαζί της τής συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται για τη ντίβα, που εκείνη όντως θεωρεί ότι είναι. Όταν ένας προβοκάτορας νεαρός δημοσιογράφος αποφασίζει να γράψει ένα διθυραμβικό άρθρο για την τελευταία της ερμηνεία, η Μαργκερίτ αρχίζει να πιστεύει ακόμα περισσότερο στο ταλέντο της. Αυτό της δίνει το κουράγιο που χρειάζεται για να ακολουθήσει το όνειρό της. Παρά τους δισταγμούς του συζύγου της (Αντρέ Μαρσόν) και με τη βοήθεια μιας βιτριολικής πάλαι ποτέ φίρμας της όπερας, αποφασίζει να ξεκινήσει σκληρή εκπαίδευση για να δώσει το πρώτο της πραγματικό ρεσιτάλ μπροστά σ' ένα πλήθος αγνώστων.

Ο καταξιωμένος Γάλλος σκηνοθέτης Ξαβιέ Τζιανολί - δύο φορές υποψήφιος για Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών, με τα φιλμ του: «Quand j'étais chanteur» και «À l'origine» -  έκλεψε τις εντυπώσεις φέτος στο Διαγωνιστικό Τμήμα του 72ου Φεστιβάλ Βενετίας, όπου και απέσπασε το Βραβείο Nazareno Taddei Award. Η «Μαργκερίτ» («Marguerite»), αποτελεί μία απολαυστική, αντισυμβατική βιογραφία της χειρότερης σοπράνο στον κόσμο, εμπνευσμένη ελεύθερα από την αληθινή ιστορία της κακόφωνης τραγουδίστριας της όπερας, Φλόρενς Φόστερ Τζένκινς. Το φιλμ διακατέχεται από την έξοχη ερμηνεία της Κατρίν Φρο («Υψηλή Μαγειρική», «Το Κορίτσι Που Γυρίζει τις Σελίδες»). Ισορροπώντας δεξιοτεχνικά ανάμεσα στην κωμωδία και το δράμα, η νέα δημιουργία του Ξαβιέ Τζιανολί είναι μια απολαυστική σάτιρα για την υποκρισία της υψηλής κοινωνίας και ταυτόχρονα, διηγείται την ξεκαρδιστική όσο και συγκινητική ιστορία μιας γυναίκας αποφασισμένης να κυνηγήσει με πάθος το πιο εξωφρενικό της όνειρο.

Σε μία παράκτια πόλη της Χιλής, διαφόρων ηλικιών ιερείς διαβιώνουν ασκητικά σ' ένα σπίτι υπό το άγρυπνο βλέμμα μιας καλόγριας, προσπαθώντας να εξιλεωθούν για παλιές τους αμαρτίες. Μια καθημερινότητα αθόρυβη, που όμως θα ανατραπεί αιφνίδια από την άφιξη ενός νεαρού ιερέα. Μαζί του, ο επισκέπτης φέρνει το γεμάτο λάθη και ενοχές παρελθόν που ο καθένας θεωρούσε ότι έχει αφήσει πίσω.

Τρία χρόνια με το εντυπωσιακό «No» (2012), με πρωταγωνιστή τον Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ - Βραβείο Κοινού στο 53ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και Υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας - ο Πάμπλο Λαραΐν, επέστρεψε τον Φλεβάρη στην Μπερλινάλε με τη νέα του δημιουργία, αποσπώντας την Αργυρή Άρκτος, Μεγάλο Βραβείο Επιτροπής, στο 65ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Ο Πάμπλο Λαραΐν, γεννήθηκε στη Χιλή το 1976. Αφού σπούδασε σκηνοθεσία, ίδρυσε την εταιρεία Fabula, για την ανάπτυξη οπτικοακουστικών και επικοινωνιακών έργων. Το 2005 ανέλαβε την παραγωγή και σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μυθοπλασίας, με τίτλο Fuga, που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2006. Την ίδια χρονιά ανέλαβε την παραγωγή Life Kills Me, σε σκηνοθεσία του Σεμπαστιάν Σίλβα. Το 2007 ολοκλήρωσε τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, το "Τόνι Μανέρο". Η  «Μυστική Λέσχη» αποτελεί την πέμπτη μεγάλου μήκους δημιουργία του.

Μία από τις καλύτερες ταινίες που είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τον Σεπτέμβριο στο 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας, η νέα δημιουργία του Πάμπλο Λαραΐν, αποτελεί παράλληλα και την Επίσημη Υποψηφιότητα της Χιλής για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Με καυστικό χιούμορ και τολμηρό σενάριο ο σκηνοθέτης παρουσιάζει την υποκρισία και διαφθορά της Καθολικής Εκκλησίας. Η ατμοσφαιρική αλλά και γεμάτη ένταση ταινία συστήνει μια διαφορετική «Λέσχη» και με ρεαλισμό και ευθύτητα πραγματοποιεί ένα πολιτικό, κοινωνικό και θρησκευτικό σχόλιο. Μία όμορφη ταινία, από έναν δημιουργό που ουδέποτε επέλεξε το εύκολο μονοπάτι στην αξιόλογη φιλμογραφία του. Κατά τη διάρκεια της βράβευσής του στο Βερολίνο ο Λαραΐν αναφέρθηκε στον φανατισμό γύρω από την ιδέα της θρησκείας που κάνει ανθρώπους ακόμα και να σκοτώνονται γι’ αυτήν, ελπίζοντας πως κάτι τέτοιο θα σταματήσει.

«Δίδυμοι Θρύλοι» (Legend - 2015) του Μπράιαν Χέλγκελαντ (Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία)

Η ιστορία των πιο διάσημων μαφιόζων της Βρετανίας, του Ρέτζι και του Ρόνι Κρέι, που μεσουράνησαν στο Λονδίνο της δεκαετίας του ’60. Ο Ρόνι μόλις αποφυλακίστηκε και τα δύο αδέρφια βρίσκονται αντιμέτωπα με τον Τσάρλι Ρίτσαρντσον και τη συμμορία του για να εδραιώσουν την κυριαρχία τους. Ο κόσμος τους αντιμετωπίζει ως εξέχουσες προσωπικότητες, κινούνται στα σαλόνια των ανώτερων κοινωνικών τάξεων, ενώ η επιρροή τους φτάνει μέχρι τα ανώτερα κλιμάκια του Βρετανικού κατεστημένου. Τίποτα δεν τους σταματά...

Με καλή ατμόσφαιρα εποχής και προσεγμένο καστ ηθοποιών, οι «Δίδυμοι Θρύλοι» αποτελούν την πέμπτη μεγάλους μήκους δημιουργία του του Μπράιαν Χέλγκελαντ (Payback - 1999). Ο Τομ Χάρντι εξελίσσεται προσεκτικά και μεθοδικά, μέσα από τους ρόλους τους. Μετά το φιλμ «Σε Λάθος Χρόνο» (Locke - 2013) του Στίβεν Νάιτ και τη «Συγκάλυψη» (The Drop) του Μίκαελ Ρόσκαμ, ο χαρισματικός ηθοποιός είναι απολαυστικός και η ερμηνεία του, τόσο ως Ρέτζι, όσο και ως Ρόνι Κρέι, είναι ο κύριος λόγος θέασης της συγκεκριμένης ταινίας.

Η Μίλι (Τόνι Κολέτ) και η Τζες (Ντρου Μπάριμορ) ήταν κολλητές από τότε που θυμούνται τους εαυτούς τους. Έχουν μοιραστεί τα πάντα: μυστικά, ρούχα, γέλια, ουσίες, φίλους... και τώρα προσπαθούν να συνηθίσουν στην ενήλικη ζωή. Η Μίλη έχει μια απαιτητική δουλειά και ζει με την οικογένειά της σ' ένα όμορφο σπίτι, ενώ η Τζες ζει με τον φίλο της σ' ένα πλωτό σπίτι στο Λονδίνο. Η φιλία τους μοιάζει ακλόνητη ώσπου η Τζες συναντά δυσκολίες στο να αποκτήσει το δικό της παιδί και η Μίλι ανακαλύπτει ότι έχει καρκίνο. Πώς το μοιράζεσαι αυτό;

Έχοντας πραγματοποιήσει την ελληνική της πρεμιέρα στο πλαίσιο του 21ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ της ΑΘήνας - Νύχτες Πρεμιέρας, η νέα ταινία της Κάθριν Χάρντγουικ («Twilight», «Thirteen»), κυκλοφορεί στις Αίθουσες. Η Ντρου Μπάριμορ και η Τόνι Κολέτ πρωταγωνιστούν σε μία προσεγμένη δραματική κομεντί. Παρά το πολλά κλισέ που συναντάμε σε ταινίες του συγκεκριμένου είδους, το «Μου Λείπεις Ήδη» αποτελείτο συγκινητικό ταξίδι δύο γυναικών, που μιλά με χιούμορ και ειλικρίνεια για την απώλεια, τη φιλία και τελικά, την αγάπη που λυτρώνει.

«Ευρώπη '51» (Europe '51 - 1952) του Ρομπέρτο Ροσελίνι (Ιταλία)

Μια σειρά από τραγικά γεγονότα, αναγκάζουν την Ιρένε Τζέραρντ(Ίνγκριντ Μπέργκμαν) να εγκαταλείψει τον εύπορο σύζυγό της και να εισχωρήσει στον κόσμο των φτωχών. Αρχίζει να συναναστρέφεται ανύπαντρες μητέρες, που με δυσκολία βγάζουν τα προς το ζην και ξεκινάει να επανεκτιμά τη ζωή της. Στις φτωχογειτονιές της Ρώμης, η Ιρένε συνειδητοποιεί ότι η προηγούμενη ζωή της υπήρξε μία ψευδαίσθηση γιατί στην πραγματικότητα ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε για τους φίλους της και τα συναισθήματά τους. Κυριευμένη από ενοχές, ξεκινάει να αναλογίζεται την σημασία της εμπιστοσύνης.

Η Ίνγκριντ Μπέργκμαν μας προσφέρει μία από τις συγκλονιστικότερες ερμηνείες της καριέρας της -Βραβείο Καλύτερης Ερμηνείας στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας, το 1952- ενώ και ο σπουδαίος Ρομπέρτο Ροσελίνι, θα τιμηθεί για την συγκεκριμένη δημιουργία του, με το Βραβείο Σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Βενετίας. Πρόκειται για τη δεύτερη ταινία που γυρίζουν μαζί η Μπέργκμαν και ο Ροσελίνι. Είχε προηγηθεί το «Στρόμπολι Γη του Θεού» (Stromboli - 1950), ενώ ακολούθησαν ακόμα τρία φιλμ:

• Journey to Italy (1954)
• Fear (1954)
• Giovanna d'Arco al rogo (1954)
• Πηγή:tvxs

Λίγες αλλά καλές ταινίες μας επιφυλάσσει η νέα κινηματογραφική εβδομάδα, με τέσσερις αξιόλογες δημιουργίες, να κάνουν την εμφάνιση τους στις Αίθουσες. Το καινούργιο φιλμ του Φρανσουά Οζόν, «Η Καινούργια Φιλενάδα», πραγματεύεται το δικαίωμα στην επιλογή της σεξουαλικότητας. Από την Ιταλία μας έρχονται «Τα Δικά Μας Παιδιά» του Ιβάνο Ντε Ματέο, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Herman Koch, «Tο Δείπνο». Το «Child 44» του Ντανιέλ Εσπινόζα, με εντυπωσιακό καστ: Τομ Χάρντι, Νούμι Ράπας, Γκάρι Όλντμαν, Βενσάν Κασέλ. Ενώ ταινίας της εβδομάδας, είναι τα υπέροχα «Κορίτσια» της Σελίν Σιαμά, που επεξεργάζεται με ρεαλισμό επίκαιρα θέματα, όπως ο κοινωνικός αποκλεισμός, ο ρατσισμός και το bullying...

«Η Καινούργια Φιλενάδα» (Une Nouvelle Amie) του Φρανσουά Οζόν (Γαλλία - 2014)

Μετά τον θάνατο της καλύτερης της φίλης, η Κλαιρ (Αναΐς Ντεμπουστιέ) πέφτει σε βαθιά κατάθλιψη. Τη λύση έρχεται να δώσει ο άντρας της φίλης της David (Ρομέν Ντιρί), που περιβάλλεται όμως από ένα εντελώς ασυνήθιστο μυστικό. Η νέα αυτή σχέση την οδηγεί σε πολλές αναπάντεχες ανακαλύψεις που ενώ αρχικά την σοκάρουν, ταυτόχρονα της ανοίγουν νέους ορίζοντες και τελικά την οδηγούν στο να ξαναβρεί το κέφι της για ζωή μέσα από μια νέα και ανανεωμένη προσωπικότητα.

Ο αξιόλογος σκηνοθέτης Φρανσουά Οζόν, μετά το υπέροχο φιλμ «Το Αγόρι στο Τελευταίο Θρανίο» του 2012 και το ανήσυχο «Nέα και Όμορφη» του 2013,επιστρέφει με τη νέα του ταινία: «Η Καινούργια Φιλενάδα». Ο Γάλλος δημιουργός έχοντας στο καστ τους δύο ταλαντούχους ηθοποιούς, τον Ρομέν Ντιρί και την Αναΐς Ντεμπουστιέ, μας παρουσιάζει μία ιδιόρρυθμη ερωτική ιστορία, γεμάτη σασπένς και έντονα συναισθήματα. Το έργο διακατέχεται εξ ολοκλήρου από ένα αγαπημένο παραδοσιακά θέμα παρουσίασης του Οζόν, το δικαίωμα στην επιλογή της σεξουαλικότητας του κάθε ανθρώπου.

Καταπιεσμένη από το οικογενειακό της περιβάλλον, τις αδιέξοδες προοπτικές του σχολείου και τον «νόμο» που έχουν επιβάλει τα αγόρια στη γειτονιά, η Μαριέμ (Καριτζά Τουρέ) ξεκινά μια νέα ζωή μετά τη συνάντηση της με μια ομάδα από τρία κορίτσια με ελεύθερο πνεύμα. Αλλάζει το όνομά της, κώδικα ντυσίματος και παρατάει το σχολείο για να γίνει αποδεκτή στη συμμορία. Ελπίζει ότι με τον τρόπο αυτό θα βρει τον δρόμο για την ελευθερία της. Ένας δρόμος όμως που θα την οδηγήσει έξω από το γκέτο και σε επικίνδυνα μονοπάτια...

Η Σελίν Σιαμά, τρία χρόνια μετά το υπέροχο φιλμ «Αγοροκόριτσο» (Tomboy - 2011) επιστρέφει με τη νέα της δημιουργία: «Τα Κορίτσια» (Bande de Filles / Girlhood - 2014). Αυτή τη φορά, η Γαλλίδα σκηνοθέτης ασχολείται με την συγκρότηση της γυναικείας ταυτότητας μέσα σ' ένα ασφυκτικό πλαίσιο κοινωνικής πίεσης, περιορισμών και ταμπού. Κοινωνικός αποκλεισμός, ρατσισμός και bullying, είναι μερικά μόνο από τα ενδιαφέροντα και επίκαιρα θέματα, τα οποία πραγματεύεται με ευαισθησία και ρεαλισμό η καλλιτέχνης, βασιζόμενη σ' ένα υπέροχο καστ που απαρτίζεται από ερασιτέχνες ηθοποιούς.

Ο Λέο Ντεμίντοφ (Τομ Χάρντι), είναι ένας μυστικός πράκτορας στη Σοβιετική Ρωσία, που βιώνει μία αναπάντεχη κρίση συνείδησης. Χάνει την κοινωνική του θέση, την εξουσία και το σπίτι του, αρνούμενος να αποκηρύξει την ίδια του τη γυναίκα, Ραΐσα (Νούμι Ραπάς), που κατηγορείται για την υποτιθέμενη συμμετοχή της σε συνωμοσία εναντίον της πατρίδας. Εξόριστοι από τη Μόσχα σ' ένα θλιβερό επαρχιακό φυλάκιο, ο Λέο και η Ραΐσα συνεργάζονται πλέον με τον τοπικό Αρχηγό της Αστυνομίας, Μιχαήλ Νέστεροφ (Γκάρι Όλντμαν) για να εντοπίσουν τον κατά συρροή δολοφόνο που κυνηγά νεαρά αγόρια. Αυτή τους η έρευνα για δικαιοσύνη απειλεί μία τεράστια καθεστωτική επιχείρηση συγκάλυψης, ενορχηστρωμένη από τον εμμονικό αντίπαλο του Λέο, Βασίλι (Τζόελ Κίναμαν) και τον ανώτερο τους, τον ταγματάρχη Κουζμίν (Βενσάν Κασέλ). Ο Βασίλι πρεσβεύει την επίσημη κυβερνητική θέση ότι «Δεν υπάρχει έγκλημα στον Παράδεισο» και πως η δολοφονία είναι μία  καπιταλιστική πράξη που δεν συνάδει με τη σοβιετική κοινωνία. Όμως οι αποκαλυπτικές και απρόβλεπτες εξελίξεις που ανακαλύπτει ο Λέο, ανατρέπουν το σκηνικό...

Βασισμένο στο προτεινόμενο για Booker Prize, ομώνυμο μπεστ-σέλερ μυθιστόρημα, το «Child 44» μας μεταφέρει στο πολιτικά φορτισμένο περιβάλλον της Σοβιετικής Ρωσίας, πίσω στο 1953, όπως το αναδημιούργησε η κοφτερή πένα του συγγραφέα Τομ Ρομπ Σμιθ. Η ταινία φέρνει στο νου εικόνες από το θρυλικό «Citizen X» του 1995, με τους Stephen Rea, Donald Sutherland & Max von Sydow, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Robert Cullen. Ένα δραματικό θρίλερ, που διαπράττει όμως το μοιραίο λάθος να βασίζεται περισσότερο στις σκηνές δράσεις, παρά στο σενάριο και στο χτίσιμο των χαρακτήρων. Παρ' όλα αυτά, είναι το εντυπωσιακό καστ και η χημεία μεταξύ του Τομ Χάρντι και της Νούμι Ραπάς - τους είχαμε απολαύσει μαζί και στο «The Drop» (2014) του Michaël R. Roskam - που κερδίζουν το ενδιαφέρον του θεατή, ο οποίος αγωνιά για τη λύση του μυστηρίου μέχρι το τέλος.

Δύο εντελώς ετερόκλητα μεταξύ τους αδέρφια, με διαφορετικές επιλογές ζωής, ο Μάσιμο (Αλεσάντρο Γκάσμαν) ένας μοντέρνος δικηγόρος και ο Πάολο (Λουίτζι Λο Κάσκιο) ένας παιδίατρος, είναι συνεχώς σε σύγκρουση. Παρόλα αυτά, προς σεβασμό στην παράδοση, μια φορά το μήνα συναντιούνται σ' ένα πολυτελές εστιατόριο, μαζί με τις γυναίκες τους. Οι συζητήσεις τους είναι πάντα αδιάφορες: το φρουτώδες άρωμα του κρασιού, η πιο πρόσφατη γαλλική ταινία που βγήκε στους κινηματογράφους, οι διεφθαρμένοι πολιτικοί και οτιδήποτε είναι στην επικαιρότητα. Η εύθραυστη ισορροπία κλονίζεται όταν υποψιάζονται ότι τα παιδιά τους έχουν εμπλακεί σ' ένα θανατηφόρο ατύχημα. Πώς οι δύο άνδρες και οι δύο διαφορετικές οικογένειες, θα αντιμετωπίσουν το τραγικό γεγονός που τους εμπλέκει;

Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Herman Koch, «Tο Δείπνο» (στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη), η ταινία καταγράφει την αθέατη πλευρά της σύγχρονης αστικής οικογενειακής ζωής και θέτει τα ερωτήματα σε όλους μας. Μία αξιόλογη ιταλική δημιουργία, η οποία πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της πέρσι τον Σεπτέμβριο στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας, όπου και απέσπασε συνολικά τέσσερα Βραβεία, μεταξύ των οποίων και το Βραβείο Καλύτερης Ευρωπαϊκής Ταινίας από τα Europa Cinemas. Έχοντας αξιόλογες ερμηνείες το φιλμ πραγματεύεται μ' ένα πέπλο μυστηρίου, θέματα όπως η βία, η αποξένωση και η ατομική ευθύνη. Σύγχρονοι προβληματισμοί, οι οποίοι αντικατοπτρίζονται μέσα από τους έξι δυνατούς χαρακτήρες της ιστορίας. Η σκηνοθεσία του Ιβάνο Ντε Ματέο χτίζει δεξιοτεχνικά μια αγωνιώδη ταινία που δεν υποκύπτει σε εύκολες απαντήσεις, αλλά ασκεί μια σύνθετη κριτική στην σύγχρονη κοινωνία.