Η συνονόματή μου η Κατερίνα είναι από τα πλέον κατάλληλα άτομα να μιλήσουν για τη νηστεία της Σαρακοστής και βέβαια όλες τις άλλες. Μέσα στην παράδοση αλλά και με γκουρμέ διαθέσεις έχει κάνει τη νηστεία επιστήμη· πάντα κάτι καινούργιο έχει να μας τρατάρει. Αυτή τη φορά το κέρασμα ήταν κάτι παραπάνω από τέλειο: λαχταριστή σοκολατόπιτα με πορτοκάλι και καρύδια.

Υλικά

Για την επικάλυψη θα χρειαστείτε:

Για να υπολογίσετε τα υλικά, χρησιμοποιήστε φλιτζάνι μεγαλύτερο από του τσαγιού. Μετρήστε τα με την κούπα που συνήθως χρησιμοποιούμε για τον στιγμιαίο καφέ.

Σε μια λεκάνη ανακατεύουμε όλα τα στερεά υλικά καλά εκτός από τη ζάχαρη και τη σόδα. Σε μια άλλη λέκανη ανακατεύουμε το αραβοσιτέλαιο, το ξύδι, τον χυμό πορτοκάλι ανακατεμένο με τη σόδα (προσοχή, φουσκώνει λίγο), ρίχνουμε μέσα τη ζάχαρη και ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει σχεδόν. Τέλος προσθέτουμε τα υλικά που έχουμε στην πρώτη λεκάνη. Ανακατεύουμε ώστε να ενωθούν καλά όλα τα υλικά και στρώνουμε το μείγμα μας σε ταψάκι στρογγυλό (Νο28) ή τετράγωνο, αφού προηγουμένως το έχουμε λαδώσει ελαφρά και πασπαλίσει με λίγο αλεύρι για να μη μας κολλήσει το γλυκό.

Ψήνουμε το γλυκό σε προθερμασμένο φούρνο στους 170 βαθμούς γιά 50-60 λεπτά περίπου. Στο μεταξύ σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε το νερό (το κατεβάζουμε από τη φωτιά λίγο πριν αρχίσει να βράζει) και ρίχνουμε μέσα τη σοκολάτα ανακατεύοντας μέχρι να λιώσει και να γίνει ένα μείγμα γυαλιστερό καί ομοιόμορφο. Τέλος προσθέτουμε το κονιάκ. Βγάζουμε την πίτα μας από το φούρνο, αφήνουμε να κρυώσει για 5-10 λεπτά, την περιχύνουμε με τη ζεστή σοκολάτα και πασπαλίζουμε, προαιρετικά, με τα καρύδια. Τρώγεται ζεστή αλλά και κρύα.

Πειράζοντας την κλασική εκδοχή της σοκολατόπιτας, μπορείτε να την κόψετε αν θέλετε σε τετράγωνα κομμάτια (πριν της ρίξετε τη σοκολάτα) και στη συνέχεια να κόψετε και αυτά οριζόντια, στη μέση, ώστε να δημιουργήσετε μικρά σοκολατένια σάντουιτς με γέμιση μαρμελάδας. Της πάει πολύ το πορτοκάλι αλλά και το βερίκοκο. Στη συνέχεια περιχύνετε τα σαντουιτσάκια με τη σοκολάτα και ποσθέτετε τα καρύδια. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να χρειαστείτε λίγη σοκολάτα επιπλέον (για κάθε 125 γρ. σοκολάτας χρειάζονται περίπου 75γρ. ζεστό νερό) και σίγουρα τη μαρμελάδα της αρεσκείας σας (νομίζω ότι 250 γρ. θα είναι αρκετά).

Γράφει η Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη

Όταν η θερμοκρασία του περιβάλλοντος είναι χαμηλή κινητοποιούνται τα υποθαλαμικά θερμορυθμιστικά κέντρα, αυτόνομες νευρικές οδοί και ειδικές ορμόνες όπως η θυρεοειδοτρόπος ορμόνη, έτσι ώστε να αυξηθεί ο μυϊκός τόνος, να παραχθεί ρίγος, να αυξηθεί ο μεταβολικός ρυθμός και να γίνουν αλλαγές συμπεριφοράς (επί παραδείγματι το άτομο νοιώθει ότι κρυώνει και ντύνεται ζεστά) που βοηθούν το σώμα να εξοικονομήσει την απαιτούμενη θερμότητα. Στην διαδικασία προσαρμογής στο κρύο συμμετέχουν σύνθετοι νευρικοί αγγειακοί και ορμονικοί παράγοντες.

Όταν η προσαρμογή στις χαμηλές θερμοκρασίες είναι ατελής προκύπτει το αίσθημα των κρύων άκρων ή η δυσανεξία στο κρύο. Σε ορισμένες περιπτώσεις η δυσανεξία στο κρύο είναι τόσο ισχυρή που  υπάρχει μεταβολή του χρώματος της περιοχής του σώματος που εκτίθεται στο κρύο. Ενίοτε υπάρχει αγγειοσυσπαστική διαταραχή, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε ωχρότητα κατά την έκθεση σε κρύο περιβάλλον με προοδευτική ανάπτυξη κυάνωσης, λόγω κακής αιμάτωσης (σύνδρομο ρεινό). Η σοβαρή δυσανεξία στο κρύο σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να οδηγήσει σε γάγγραινα δακτύλων, λόγω κακής αιμάτωσης.

 Η αιτιολογία μπορεί να είναι ιδιοσυγκρασιακή ή δευτεροπαθής λόγω υποκείμενου παράγοντα ή νοσήματος.

Οι γυναίκες λόγω των έντονων ορμονικών αλλαγών κατά την διάρκεια του εμμηνορυσιακού κύκλου παρουσιάζουν μεγαλύτερη θερμορυθμιστική αστάθεια και συχνότερα κρύα άκρα ή ευαισθησία στο κρύο. Άλλες ομάδες υψηλού κινδύνου είναι:

· Οι ηλικιωμένοι

· Οι εργαζόμενοι σε ψυχρό περιβάλλον (π.χ. ναύτες)

· Οι ασχολούμενοι με ορισμένα αθλήματα (π.χ. σκιέρ, ορειβάτες)

· Τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Οι πιο κοινοί υποκείμενοι παράγοντες και νοσήματα που δύνανται να προκαλέσουν ευαισθησία στο ψύχος είναι η αναιμία, ο υποσιτισμός, η υπόταση, το σύνδρομο θωρακικής εξόδου, το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα, οι λοιμώξεις, διαβήτης, οι διαταραχές ενδοκρινών αδένων, τα νευρολογικά νοσήματα ( π.χ. εγκεφαλικά επεισόδια, νόσος Parkinson), η ηπατική ανεπάρκεια, η νεφρική ανεπάρκεια. Τα δερματικά νοσήματα (π.χ. ψωρίαση), οι παθήσεις αγγείων, τα καρδιακά νοσήματα, αυτοάνοσα νοσήματα, τα εγκαύματα, φάρμακα (π.χ. βενζοδιαζεπίνες, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, κατάχρηση αλκοόλ).

Τι πρέπει να γνωρίζετε εάν έχετε δυσανεξία στο κρύο:

• 1.Η συστηματική άσκηση βοηθάει τον μηχανισμό της φυσικής θερμογένεσης.
• 2.Ακολουθήστε  καλή διατροφή που να περιλαμβάνει φρούτα λαχανικά όσπρια άπαχα κρέατα και γαλακτοκομικά προϊόντα και αποφύγετε την υπερκατανάλωση αλκοόλ και καπνού. Οι στερητικές δίαιτες αυξάνουν την θερμορυθμιστική αστάθεια και επιδεινώνουν τα συμπτώματα.
• 3.Συνιστώνται ζεστές κάλτσες και χρήση φανέλας.
• 4.Η καλή ψυχολογία αμβλύνει τα συμπτώματα. Συνιστώνται τεχνικές χαλάρωσης.
• 5.Η σωστή ιατρική αιτιολογική θεραπεία μετά από άμεση και σοβαρή ιατρική εξέταση, είναι επιβεβλημένη για την χορήγηση σωστής αιτιολογικής θεραπείας.

• https://www.youtube.com/channel/UCraKRIyTq0qW8eMtKnmr3hw 

  Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΕ VIDEO

με την οπτική του έξοχου Τάσου Χαλά

Για τον Βασίλη Βάρσο έχω κατά καιρούς εκφραστεί θετικά. Αν εξαιρέσεις τις «παραστάσεις του», οι οποίες δεν μ' αρέσουν για διάφορους λόγους, θεωρώ τον ίδιο ταλαντούχο παλιάς κοπής. Όταν του δόθηκε το τιμόνι της πόλης, επίσης το θεώρησα θετικό. Είπα, επιτέλους, ένας κωμικός σε πρώτο ρόλο καθημερινό, δεν μπορεί, όλο και κάτι καλό θα βγει απ' αυτό.

Κοιτάξτε όμως να δείτε τι γίνεται τώρα. Ο Βάρσος παρουσιάζει το ίδιο σκηνικό χρόνια τώρα, τον έχεις δηλαδή σχεδόν καθημερινά στην ζωή σου. Επειδή θεωρούν –άραγε ποιοι- ότι τώρα πουλάει, προβάλλουν κάθε τρεις και λίγο και τις «θεατρικές παραστάσεις του». Και σαν να μην έφταναν αυτά, ξεκινάει και «επικύνδυνα σόου». Μ' άλλα λόγια, όποια πέτρα κι αν σηκώσεις εκεί στα καφενεία ή στην ταβέρνες, θα δεις από πάνω τον Βάρσο. Πρωί, μεσημέρι, βράδυ, σαν συνταγή γιατρού ένα πράμα.

Καταλαβαίνω ότι ένα μηχανισμός θέλει να αξιοποιήσει όσο μπορεί τα βαριά χαρτιά του, αλλά και τόση «αξιοποίηση» πια καταντάει υπερβολή. Πόσο να ξεζουμίσεις ένα πρόσωπο; Πόσα να δώσει και πόσο παραγωγικός να είναι κάποιος όταν εργάζεται σε τόσα πόστα; Που τα «παίρνει» από τόσα πόστα. Το θεωρώ και χαζομάρα εκ μέρους των υπευθύνων –άραγε δεν έχουν όνομα και επόνυμο- να υπερ-χρησιμοποιούν την ακριβή επένδυσή τους, δεν την προστατεύουν έτσι.

Απορώ και με τα ίδια τα πρόσωπα, δεν το καταλαβαίνουν ότι κινδυνεύουν να καούν απ' την υπερβολική χρήση; Ή είναι τόσο άπληστοι και δεν τους νοιάζει; Για να μην πω, τέλος, για τον έρμο πολίτη, πόσο Βάρσο μπορεί να καταναλώσει πια κι αυτός;

Το γύρισε λίγο το «τροπάριο της Κασιανής» μέρες που είναι έτσι θυμίθηκε τον εαυτό του στα νιάτα του, τον αριστερό, τον αντιστασιακό. Είναι βλέπεις της εποχής. Ξέχασε -για τον κόσμο- τις αστικές συνήθειες, τις κάτω και πάνω, από το τραπέζι κονομισιές.

Το Βάρσος-overdose μου θυμίζει την αθάνατη ελληνίδα γιαγιά. Θεωρώντας ότι το αντέχεις και το χρειάζεσαι, σε μπουκώνει παραπάνω φαγητό. Ώσπου κάποια στιγμή, όταν το σύστημά σου τα έχει δει όλα απ' την υπερφόρτωση, δίνεις μια και ξερνάς το περιττό φορτίο.

Σ' αυτό το σημείο είμαστε τώρα: ξερνάμε Βασίλη Βάρσο. Γκώσαμε.

Υ.Γ : Είπαν της γριάς να χέσει κι εκείνη ξεκωλώθηκε / Βρήκαμε παπά, να θάψουμε πέντ-έξι / Το πολύ το κυρ' ελέησον το βαριέται κι ο παπάς (άμα ξέρετε κι εσείς καμιά σχετική παροιμία υπερβολής, γράψτε την κάτω στα σχόλια).