ενημέρωση 2:08, 12 September, 2026

Kέικ μήλου

Το κέικ θεωρείται ένα εύκολο γλυκό. Ρίχνεις όλα τα υλικά στο μίξερ, αναδεύονται μέχρι να ομογενοποιηθούν, ρίχνεις το μείγμα στη φόρμα, αμέσως στον φούρνο κι αυτό είναι όλο. Παρόλα αυτά εγώ και τα κέικ δεν έχουμε καλή χημεία. Τις περισσότερες φορές αποτυγχάνω. Δεν έχω ανακαλύψει την αιτία αλλά είτε δεν ψήνονται καλά, είτε καίγονται από έξω, είτε φουσκώνουν άνισα, είτε ξεφορμάρονται και θρυμματίζονται. Αυτό το τέλειο κέικ με μήλα μου πετυχαίνει πάντα. Ίσως γιατί έχει την επικάλυψη από πάνω, ίσως γιατί στην καρδιά του τα μήλα είναι σε κύβους. Ίσως να είναι το κάρμα του μια που το βασικό στοιχείο του, το μήλο δηλαδή, είναι το «οικόσημο» της οικογένειάς μου η οποία ονομάζεται Μηλιά.

Υλικά

  • 200 γραμμ. βούτυρο
  • 1 ½ φλιτζάνι ζάχαρη
  • 3 αυγά
  • ½ φλιτζάνι του τσαγιού γάλα
  • 1/3 του φλιτζανιού του τσαγιού κονιάκ
  • 2 φλιτζάνια αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • ½ κουταλάκι του γλυκού μπέικιν πάουντερ
  • 1 κουταλιά της σούπας κανέλα σκόνη
  • 4 μήλα

Για την επικάλυψη

  • 1 ½ φλιτζάνι του τσαγιού ζάχαρη καστανή
  • 2/3 του φλιτζανιού του τσαγιού αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 2/3 του φλιτζανιού του τσαγιού βούτυρο
  • 2 κουταλιές του γλυκού κανέλα σκόνη
  • 1 φλιτζάνι χοντροκομμένα καρύδια
  • 2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη άχνη

Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με τη ζάχαρη. Προσθέτουμε ένα-ένα τα αυγά, το γάλα, το κονιάκ και τέλος το αλεύρι, στο οποίο έχουμε προηγουμένως ανακατέψει το μπέικιν πάουντερ.

Καθαρίζουμε τα μήλα και τα κόβουμε σε κύβους.

Τα ανακατεύουμε με την κανέλα και στη συνέχεια τα ρίχνουμε μέσα στο μπολ του μίξερ. Ανακατεύουμε με το χέρι και ρίχνουμε το μείγμα σε καλά λαδωμένη φόρμα του κέικ.

Ετοιμάζουμε την επικάλυψη:
Σε ξεχωριστό μπολ ρίχνουμε την καστανή ζάχαρη, το αλεύρι, το βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου, την κανέλα και τα καρύδια. Ανακατεύουμε με τα χέρια μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα.

Απλώνουμε την επικάλυψη πάνω στο μείγμα με τα μήλα και πατάμε με τα χέρια μας απαλά ώστε να ενσωματωθούν.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 ºC για 15' και στους 180 ºC για άλλα 50'. Αφού αφήσουμε το κέικ να κρυώσει λίγο, κανένα δεκάλεπτο περίπου, το βγάζουμε από τη φόρμα, το αναποδογυρίζουμε, ώστε η επικάλυψη να είναι από πάνω και πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη.

Απ' την Ισπανία στην Κηφισιά: στραπατσάδα πράσινη

Αντικατέστησα τα ντελικάτα πράσινα σπαράγγια της συνταγής του David Tanis στην ισπανική ομελέτα με σπαράγγια, με φρέσκα κουκιά από τον κήπο μου - το αποτέλεσμα είναι ένα ταπεινό μεν αλλά απίστευτα γευστικό πιάτο με αυγά - ομελέτα, κουκιά και σκόρδο.

Οι εφευρετικοί μάγειρες της Μεσογείου χρησιμοποιούν κάθε εποχικό λαχανικό, μυρωδικά ή χορταρικά και τα συνδυάζουν με αυγά για να φτιάξουν φριτάτα ή φρουτάλια - την ελληνική της εκδοχή. Ενθουσιάστηκα όταν ανακάλυψα το revueltos, την απλή ισπανική ομελέτα με λαχανικά, όμοια με αυτό που στην Ελλάδα ονομάζουμε στραπατσάδα, από το ιταλικό uove strapazzate (αυγά ομελέτα).

Η στραπατσάδα μας συνήθως γίνεται με αυγά και ντομάτα και δεν είχα σκεφτεί να επεκτείνω τη βασική της ιδέα προσθέτοντας και άλλα εποχιακά λαχανικά, ώσπου διάβασα την υπέροχη ομελέτα με σπαράγγια του David Tanis - ήταν μια αληθινή αποκάλυψη! Μου άρεσε ιδιαιτέρως η ιδέα του τηγανισμένου ψωμιού σε κύβους και αμέσως απόφάσισα να φτιάξω το πιάτο με τα άφθονα φρέσκα κουκιά μου - ούτως ή άλλως φρέσκα σπαράγγια σπανίως φτάνουν στην αγορά του νησιού μας. Το καλοκαίρι τα φρέσκα φασολάκια είναι ιδανικά, μια και τα κουκιά είναι της άνοιξης.

Πρόσθεσα και παστά λεμόνια ψιλοκομμένα για νοστιμιά - το βασικό συστατικό σε όλα μου τα μαγειρέματα με λαχανικά - και παρέλειψα το λουκάνικο ή τον πασπαλά, κάτι που θα μπορούσε να αποτελεί την τζιώτικη παραλλαγή στην ισπανική συνταγή. Απλώς πασπαλίσαμε το πιάτο με τριμμένη φέτα και ήταν υπέροχο!

Ομελέτα-στραπατσάδα με φρέσκα κουκιά (ή φασολάκια) και σκόρδο
Εμπνευσμένη από την ισπανική ομελέτα με σπαράγγια του David Tanis

  • ελαιόλαδο
  • 2 σκελίδες σκόρδο ξεφλουδισμένες και κομμένες σε φέτες, και αν έχετε 3 - 4 χλωρά σκόρδα, το λευκό και το περισσότερο από το χλωροπράσινο μέρος τους, κομμένα σε λεπτές φέτες ή επιπλέον ½ κουταλάκι του γλυκού ψιλοκομμένο σκόρδο
  • 2 φλιτζ. κύβους από μπαγιάτικο ψωμί ολικής άλεσης
  • 2 -3 κουταλιές της σούπας πασπαλά ή τσορίζο -- το ισπανικό, καυτερό λουκάνικο (προαιρετικό - δείτε τη σημείωση στο τέλος)
  • 500 γραμμ. τρυφερά κουκιά ή φασολάκια, με κομμένες τις άκρες τους, κομμένα σε κομμάτια 5 εκατοστών, ή κουκιά ξεσπυρισμένα ή φρέσκα φασόλια (χάντρες) ξεσπυρισμένα 
  • ¼ φλιτζ. παστά λεμόνια ψιλοκομμένα (προαιρετικά)
  • αλάτι (ελάχιστο αν χρησιμοποιήσετε τα παστά λεμόνια)
  • 1 ματσάκι φρέσκα κρεμμύδια, το λευκό και το περισσότερο χλωροπράσινο μέρος τους, ψιλοκομμένα
  • 6 - 8 μεγάλα αυγά χτυπημένα
  • 1 πρέζα κοκκινοπίπερο maras ή μπούκοβο
  • ½ κ.γ. πάπρικα καπνιστή ισπανική (pimenton)
  • αλάτι
  • 4 κ.σ. χοντροκομμένο κόλιανδρο

Βάλτε 4 κουταλιές ελαιόλαδο σε βαθύ μαντεμένιο τηγάνι ή σε καταρόλα ρηχή με χοντρό πάτο να κάψει και προσθέτετε τις φέτες σκόρδου. Αφήστε να μόλις ώσπου να ροδίσουν και πετάξτε τες. Προσθέστε στο λάδι τους κύβους του ψωμιού, χαμηλώστε τη θερμοκρασία και σιγοτηγανίστε, ανακατεύοντας συχνά, μέχρι να πάρουν καστανό χρώμα και να γίνουν τραγανοί. Μετεφέρετε σε πιάτο στρωμένο με χαρτί κουζίνας και αφήστε κατά μέρος να κρυώσουν.

Προσθέστε τον πασπαλά ή το λουκάνικο, αν τα χρησιμοποιήσετε, και τηγανίστε τα για λίγο. Προσθέστε τα κουκιά ή τα φασολάκια, τα παστά λεμόνια, ή αλάτι για τη γεύση, και τηγανίστε μέχρι να μαραθούν και ν' αρχίσουν να μαλακώνουν, 5 λεπτά ή περισσότερο. Προσθέστε τα φρέσκα κρεμμύδια και το χλωρό ή λιωμένο σκόρδο και μαγειρέψετε ανακατεύοντας συχνά για 1 με 2 λεπτά, μέχρι να μαραθούν.

Αλατίστε ελαφρώς τα αυγά (με φειδώ αν έχετε χρησιμοποιήσει παστά λεμόνια), προσθέστε πιπέρι και την πάπρικα και ρίξτε τα στο τηγάνι. Μαγειρέψετε, ανακατεύοντας με ξύλινη σπάτουλα ή με ένα μεγάλο κουτάλι, μέχρι τα αυγά να μαλακώσουν και να μείνουν κρεμώδη - για 2 με 3 λεπτά.

Προσθέστε τον κόλιανδρο και σερβίρετε αμέσως, προσθέτοντας τους κύβους του ψωμιού από πάνω.

Σημείωση:
Μπορείτε να προσθέσετε λίγη τριμμένη φέτα μαζί με το ψωμί στο τέλος.

SUV απο την Rolls-Royce η τελειότητα

Το όνομα Cullinan θα υιοθετήσει το υπερπολυτελές και πρώτο SUV της Rolls-Royce, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες από στελέχη του ομίλου BMW όπου και ανήκει η βρετανική φίρμα. 

Για όσους ήδη αναρωτιούνται από πού προήλθε η έμπνευση για τη συγκεκριμένη ονομασία, Cullinan ονομάζεται το μεγαλύτερο διαμάντι που έχει ανακαλυφθεί ποτέ στον κόσμο, με καθαρό βάρος 3.106,75 καράτια (άκοπο). 

Το διαμάντι ανακαλύφθηκε το 1905 στην Νότιο Αφρική και κόπηκε σε μικρότερα εκ των οποίων το μεγαλύτερο, γνωστό και ως Cullinan I ή Μεγάλο Αστέρι της Αφρικής κοσμεί το σκήπτρο των Κοσμημάτων του Στέμματος τα οποία φυλάσσονται στον Πύργο του Λονδίνου. 

Σε ό,τι αφορά τα υπόλοιπα στοιχεία του SUV, όπως αναφέρει ο Ian Robertson, επικεφαλής πωλήσεων και marketing του ομίλου BMW και πρώην επικεφαλής της Rolls-Royce, o οποίος αποκάλυψε και την ονομασία του νέου μοντέλου, η Rolls-Royce Cullinan θα τοποθετηθεί κάτω από την Phantom στην γκάμα. 

«Η Phantom είναι και θα είναι πάντα το κορυφαίο ορόσημο της γκάμας», δήλωσε χαρακτηριστικά το στέλεχος της BMW. 

Παράλληλα, όπως είναι ήδη γνωστό από πληροφορίες ο Ian Robertson επιβεβαίωσε ότι η Cullinan θα έχει ως αφετηρία την ίδια πλατφόρμα με την νέα Phantom και θα αξιοποιήσει το ίδιο αλουμινένιο χωροδικτύωμα. 

Αυτό συνεπάγεται επίσης ότι η Cullinan θα μοιράζεται και τους ίδιους κινητήρες με την νέα Phantom η οποία, όπως έχει δηλώσει ο επικεφαλής της Rolls-Royce, θα καταφύγει –και- στην plug-in υβριδική τεχνολογία.

Σε ό,τι αφορά τις προσδοκίες της Rolls-Royce για το νέο SUV, ο Ian Robertson επανέλαβε για ακόμα μία φόρα ότι προτεραιότητα για την Rolls-Royce αποτελεί η αίσθηση αποκλειστικότητας που πρέπει να δημιουργούν τα προϊόντα της στους ιδιοκτήτες τους. 

«Θα το διαθέσουμε σε πολύ μικρούς αριθμού», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Βρετανός.

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

Μόριο βάζει «φρένο» στην εμφάνιση της Αλτσχάιμερ

Η ουσία που υπάρχει με φυσικό τρόπο στον οργανισμό σταματά μια καταστροφική αλυσιδωτή αντίδραση στον εγκέφαλο που οδηγεί στη νόσο
 
Μόριο βάζει «φρένο» στην εμφάνιση της Αλτσχάιμερ
Η νέα μελέτη μαρτυρεί ότι μπορεί να μπλοκαριστεί η καταστροφική αλυσιδωτή αντίδραση γεγονότων στον εγκέφαλο που οδηγεί στην άνοια
 
Φρένο στην εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ μπορεί να βάλει ένα μόριο το οποίο υπάρχει με φυσικό τρόπο στον ανθρώπινο οργανισμό, σύμφωνα με νέα μελέτη.
 
Μόριο-«καθαριστής»

Η μελέτη που διεξήχθη σε ποντίκια έδειξε ότι το μόριο-«καθαριστής» σταματά μια διαδικασία που λαμβάνει χώρα στον εγκέφαλο και η οποία οδηγεί στην πιο κοινή μορφή άνοιας.

Η ουσία αυτή δρα επιβραδύνοντας την εμφάνιση συσσωματώσεων της πρωτεΐνης β-αμυλοειδές στον εγκέφαλο - η συσσώρευση του β-αμυλοειδούς συνήθως λαμβάνει χώρα χρόνια προτού παρουσιαστούν συμπτώματα όπως η απώλεια της μνήμης στους ασθενείς.
Παρότι το μόριο που εντόπισαν οι ειδικοί του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ στους οποίους ανήκει η νέα μελέτη θα ήταν δύσκολο να μετατραπεί σε φάρμακο για χρήση στον άνθρωπο, τα νέα ευρήματα, κατά τους ερευνητές, αποδεικνύουν ότι ο κύκλος που οδηγεί στην καταστροφική επίδραση της Αλτσχάιμερ στη μνήμη και στην προσωπικότητα μπορεί να «σπάσει».
Ο Σάμιουελ Κοέν, επικεφαλής της μελέτης, σημείωσε ότι «το μεγάλο πλεονέκτημα είναι πως δεν βρήκαμε απλώς ένα φάρμακο χωρίς να κατανοούμε τι ακριβώς λαμβάνει χώρα στον εγκέφαλο όπου παρεμβαίνει το φάρμακο, βρήκαμε μια γενική στρατηγική που μπορεί να έχει αποτέλεσμα».

Οι «κλωστές»

Στα πρώτα στάδια της Αλτσχάιμερ - πολύ προτού κάνει την εμφάνισή του οποιοδήποτε σύμπτωμα - πρωτεΐνες β-αμυλοειδούς αρχίζουν να «διπλώνονται» σε λάθος σχήμα στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να κολλούν μεταξύ τους και να δημιουργούν συσσωματώσεις. Αυτές οι συσσωματώσεις σταδιακά μεγαλώνουν και εξελίσσονται στις μακριές «κλωστές», τα χαρακτηριστικά νημάτια της Αλτσχάιμερ που εξαπλώνονται σε ολόκληρο τον εγκέφαλο.

Παρότι ο εγκέφαλος διαθέτει μηχανισμούς εξουδετέρωσης των «κακών», ελαττωματικών πρωτεϊνών, η διαδικασία του... νοικοκυριού σταματά κάποια στιγμή να είναι αποτελεσματική καθώς τα νημάτια δρουν ως καταλύτες για τον σχηματισμό ακόμη περισσότερων συσσωματώσεων. «Αρχικώς η διαδικασία είναι πολύ αργή, μετατρέπεται όμως σταδιακά σε μια ταχεία αλυσιδωτή αντίδραση» σημειώνει ο δρ Κοέν.

Το μόριο σταματά την αλυσιδωτή αντίδραση της καταστροφής

Σύμφωνα με δημοσίευση του ίδιου και της ομάδας του στην επιθεώρηση «Nature Structural & Molecular Biology», το μόριο του ανθρώπινου οργανισμού που ονομάζεται Brichos κολλά στα νημάτια του β-αμυλοειδούς και καλύπτοντας το εξωτερικό τους τα αποτρέπει από το να επιταχύνουν τον σχηματισμό περισσότερων συσσωματώσεων. «Δεν σταματά τον αρχικό σχηματισμό, σταματά όμως το να μετατραπεί αυτός σε αλυσιδωτή αντίδραση» αναφέρει ο ειδικός.

Οι επιστήμονες μελέτησαν το μόριο σε ποντίκια στον εγκέφαλο των οποίων είχε γίνει έγχυση β-αμυλοειδούς. Η συσσώρευση β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο οδηγεί υπό φυσιολογικές συνθήκες σε μείωση της ηλεκτρικής δραστηριότητας - συγκεκριμένα των αποκαλούμενων κυμάτων γ -, γεγονός που αποτελεί δείκτη της τοξικής επίδρασης της πρωτεΐνης στον εγκέφαλο. Ωστόσο, όταν στα ποντίκια εγχύθηκε β-αμυλοειδές σε συνδυασμό με το μόριο Brichos, ο εγκέφαλός τους φάνηκε να προστατεύεται και η δραστηριότητα των κυμάτων γ ήταν ίδια με εκείνη της ομάδας των υγιών ποντικών.
 
Σε αναζήτηση παρόμοιων μορίων

Το Βrichos δεν είναι πιθανόν να αποδειχθεί χρήσιμο ως φάρμακο επειδή θα απορροφάται από το σώμα προτού φθάσει στον εγκέφαλο για να δράσει. «Μια καλή τακτική είναι τώρα να αναζητήσουμε άλλα μόρια που έχουν την ίδια στοχευμένη επίδραση και να δούμε αν μπορούν να αποτελέσουν μια βάση για την ανάπτυξη μελλοντικής θεραπείας» κατέληξε ο δρ Κοέν.

Σχολιάζοντας τα νέα ευρήματα η δρ Λόρα Φίλιπς από το Alzheimer's Research UK ανέφερε ότι «η λεπτομερής αυτή μελέτη αποκάλυψε έναν πιθανό τρόπο πρόληψης της συσσώρευσης β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο και έδειξε έναν καινούργιο δρόμο έρευνας νέων θεραπειών για τη νόσο Αλτσχάιμερ. Οι ερευνητές δουλεύουν σκληρά ώστε να εντοπίσουν τις μοριακές διαδικασίες που είναι πιο τοξικές στα νευρικά κύτταρα των ασθενών με Αλτσχάιμερ και αυτή η τεχνικώς δύσκολη μελέτη δίνει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με το πώς μπορεί να μπλοκαριστεί μια ζωτικής σημασίας αλυσιδωτή αντίδραση γεγονότων που συνδέονται με την εμφάνιση της νόσου».