Ανδρική Ανικανότητα
ΑΝΔΡΙΚΗ ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ-ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΓΗΡΑΝΣΗ ΚΑΙ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ
Γράφει η Δρ. Αναστασία Μοσχοβάκη
Η σεξουαλική δυσλειτουργία προσβάλλει τον άνδρα σε αυξανόμενα ποσοστά στον Δυτικό Κόσμο.
Σύμφωνα με μελέτες ο μισός ανδρικός πληθυσμός ηλικίας 40-70 ετών, παρουσιάζει κάποιου βαθμού στυτική δυσλειτουργία ενώ στις μικρότερες ηλικίες το 10%, παρουσιάζει σημαντικά προβλήματα, ποσοστό που βαίνει αυξανόμενο.
Έχει καταναλωθεί πολύ μελάνι από τους ψυχολόγους, όσο και από τους ουρολόγους, για τα ψυχολογικά και τα τοπικά ουρολογικά αίτια που ενέχονται στην στυτική δυσλειτουργία και στην ανδρική ανικανότητα. Δεν έχουν όμως αναδειχθεί επαρκώς, σε άρθρα που απευθύνονται στο ευρύ κοινό, τόσο τα συστηματικά νοσήματα, όσο και οι παθολογικές καταστάσεις που εμπλέκονται στις διαταραχές αυτές. Επίσης δεν έχει γίνει επαρκής ενημέρωση για την σχέση της ανδρικής δυσλειτουργίας με το φαινόμενο της παθολογικής βιολογικής γήρανσης και τους τρόπους αναστολής του φαινομένου. Σε αυτές τις διαταραχές, η αποκατάσταση των οποίων αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μέριμνες της μαχόμενης παθολογίας θα αναφερθούμε στο παρόν άρθρο.
Η μελέτη των παθολογικών νοσημάτων και καταστάσεων που εμπλέκονται στην σεξουαλική ανικανότητα του άνδρα από την Ιατρική Επιστήμη, είναι σχετικά πρόσφατη. Η καθυστερημένη σχεδίαση καλά οργανωμένων επιστημονικών κλινικών ερευνών οφείλεται τόσο σε διαπλεκόμενα με μέλη του ιατρικού κατεστημένου συμφέροντα της βιομηχανίας(π.χ. καπνοβιομηχανίες που ανέκαθεν προσπαθούσαν να συνδέσουν τον ανδρισμό με το τσιγάρο επιλέγοντας ως target group, τις νεαρές ηλικίες αποκρυστάλλωσης της φυλετικής ταυτότητας), όσο και σε κοινωνικές προκαταλήψεις που συνδέονταν με στερεότυπα ανδρισμού, σύμφωνα με τα οποία για κάθε σεξουαλική δυσλειτουργία του άνδρα έφταιγε πάντα η γυναίκα και η αρνητική ψυχολογική επίδραση που περιστασιακά είχε σε ένα κατά τα άλλα δυνατό και βιονικό στυτικό σύστημα. Οι άνδρες που εμφάνιζαν συχνότερα σεξουαλικές δυσλειτουργίες δεν θεωρούνταν άνδρες.
- ΣΤΥΣΗ ΚΑΙ ΓΗΡΑΝΣΗ
Η φυσιολογική σεξουαλική λειτουργία του άνδρα προϋποθέτει ακέραιη libido, ικανότητα στύσης και διατήρησης της στύσης, ικανότητα φυσιολογικής εκσπερμάτισης και ομαλής υποχώρησης της στύσης μετά την συνουσία.
O όρος libido υπονοεί την σεξουαλική επιθυμία και έχει άμεση σχέση με τα ανδρογόνα κυρίως την τεστοστερόνη. Προκαλεί σεξουαλικές σκέψεις, επηρεάζεται από οπτικά, οσφρητικά, απτικά, ηχητικά, φανταστικά, ψυχολογικά ερεθίσματα και αποτελεί κινητήρια δύναμη στην διαδικασία ανεύρεσης σεξουαλικής συντρόφου. Τα ανδρογόνα είναι υπεύθυνα για την κανονική και αυξημένη libido στον φυσιολογικό άνδρα, αλλά μελέτες σε ευνουχισμένους άνδρες έχουν δείξει ότι δεν είναι τόσο σημαντικά, για την απρόσκοπτη λειτουργία του στυτικού φαινομένου, που ανησυχεί κυρίως τον σύγχρονο άνδρα. Με την πάροδο της ηλικίας, τα επίπεδα της τεστοστερόνης μειώνονται, φαινόμενο που μπορεί να επιφέρει πτώση της libido, σπάνια όμως τα ορμονικά επίπεδα της ανδρόπαυσης είναι τόσο χαμηλά, ώστε να επιβάλλεται φαρμακευτική ορμονική ενίσχυση.
H στύση πραγματοποιείται λόγω αύξησης της ροής του αίματος στους σχισμοειδείς χώρους του γεννητικού συστήματος, μετά από χάλαση των λείων μυϊκών ινών που υπάρχουν στην περιοχή. Το φαινόμενο της στύσης προκαλείται από νευρικά αντανακλαστικά, που κινητοποιούνται μετά από την επίδραση ποικιλίας ψυχογενών και ορμονικών παραγόντων. Έτσι η στύση πραγματοποιείται σε τρεις φάσεις: Η πρώτη φάση, η έναρξη της στύσης, προϋποθέτει κυρίως άθικτη ψυχική σφαίρα, ομαλή ορμονική λειτουργία, καλά νευρολογικά αντανακλαστικά και περιφερικά ερεθίσματα. Η δεύτερη και η τρίτη φάση, που αντίστοιχα χαρακτηρίζονται από πλήρωση των αρτηριών του πέους και αποθήκευση επαρκούς όγκου αίματος στο δίκτυο των σηράγγων, προϋποθέτουν κυρίως άθικτη τοπική ανατομία και καλό αγγειακό σύστημα, όπου ρέει το αίμα.
Με την πάροδο της ηλικίας κατά την γήρανση του σώματος, το αγγειακό σύστημα παθαίνει φθορές, κυρίως λόγω του φαινομένου της αθηρωμάτωσης, με συνέπεια την ελάττωση της ροής του αίματος στους σχισμοειδείς χώρους και την διαταραχή της δεύτερης και τρίτης φάσης του στυτικού φαινομένου. Επιπρόσθετα, τα σηραγγώδη σώματα του πέους παθαίνουν δομικές μεταβολές και κατά την διαδικασία της γήρανσης μειώνεται η ενδοτικότητα και η ικανότητα συμπίεσης των αγγείων του πέους, γεγονός που επηρεάζει περαιτέρω κυρίως την δεύτερη και τρίτη φάση του στυτικού φαινομένου.
Στην αθηρωμάτωση, το τοίχωμα των αρτηριών αποφράσσεται από τα λιπίδια, τα οποία υφίστανται δομικές τροποποιήσεις, ενώ παράλληλα συρρέουν λευκοκύτταρα από το αίμα και φλεγμονώδεις παράγοντες. Προοδευτικώς, αναπτύσσονται ινώδεις αλλοιώσεις και το τοίχωμα της αρτηρίας γίνεται πιο σκληρό, αναπτύσσεται δηλαδή αθηροσκλήρυνση. Η αθηρωμάτωση, προσβάλλει διάφορες περιοχές του αρτηριακού συστήματος και διαταραχή στην αιμάτωση του οργάνου, το οποίο αυτές αρδεύουν, φαινόμενο που συχνά γίνεται σιωπηλά, χωρίς συμπτώματα. Η λειτουργία του οργάνου, που φέρει τα προσβεβλημένα αγγεία, διαταράσσεται, διότι δεν τροφοδοτείται με επαρκή ζωτικά στοιχεία αίματος, που είναι απαραίτητα για την απρόσκοπτη λειτουργία του. Η αθηρωμάτωση στην περιοχή των καρδιακών αγγείων οδηγεί σε στεφανιαία καρδιακή νόσο και έμφραγμα, στην περιοχή του εγκεφάλου σε εγκεφαλική ανεπάρκεια, στην περιοχή του γεννητικού συστήματος σε στυτική δυσλειτουργία. Συγκεκριμένα, όταν η αθηρωμάτωση προσβάλλει το γεννητικό σύστημα, ενώ μπορεί να υπάρχει στύση, λόγω ομαλής λειτουργίας της πρώτης φάσης, υπάρχει μειωμένη σκληρότητα και καθυστέρηση πλήρους στύσης, λόγω κακής λειτουργίας της αγγειακής φάσης.
Ο χρόνος προκαλεί κόπωση των αμυντικών βιολογικών συστημάτων, με συνέπεια οι φθορές στις αρτηρίες και η εναπόθεση λιπιδίων να καθίστανται προοδευτικά αναπόφευκτες και η αθηρωμάτωση να είναι βασικό χαρακτηριστικό της γήρανσης. Η χρονολογική ηλικία όμως που αναπτύσσεται το φαινόμενο διαφέρει από άτομο σε άτομο. Η καλή ποιότητα του αιμοφόρου αγγείου, που αιματώνει επαρκώς τα ζωτικά όργανα, αποτελεί ένα βασικό συστατικό χαρακτηριστικό αρκετών ακμαίων υπεραιωνόβιων. Στον φυσιολογικό άνδρα η νεαρή βιολογική ηλικία και η αντοχή του αγγείου στην επέλευση της αθηρωμάτωσης, οφείλεται τόσο στην κληρονομικότητα, όσο και σε περιβαλλοντικούς και διατροφικούς παράγοντες.
Ο σημαντικότερος παράγοντας του περιβάλλοντος που επιταχύνει την αθηρωμάτωση είναι το κάπνισμα. Oι τοξικές συνέπειες του καπνού, είναι σημαντικές λόγω της προοδευτικής και συσσωρευτικής τοξικής επίδρασης του καπνού σε όλο το αγγειακό σύστημα με συνέπεια στυτική δυσλειτουργία, ανεπάρκεια καρδιακών αγγείων, κακή κυκλοφορία αίματος στα άκρα. Οι καπνιστές άνδρες παρουσιάζουν σε νεαρότερες ηλικίες ανδρική ανικανότητα. Άλλοι παράγοντες που ενέχονται στην αθηρωμάτωση και σχετίζονται με παράγοντες διατροφής και καθημερινότητας, είναι η παχυσαρκία, που συνοδεύεται από δείκτη μάζας σώματος μεγαλύτερο από 29kg/m2 ( ΒΜΙ: το πηλίκο του βάρους διά του τετραγώνου του ύψους), η έλλειψη άσκησης, οι διαταραχές της γλυκόζης νηστείας, η διατροφή πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά, όπως αυτά που περιέχονται στο βούτυρο, στα παχιά κρέατα, στα σκληρά τυριά. Η πλήρης διακοπή του καπνού, η άσκηση, η απώλεια περιττών κιλών, η πλούσια σε φρούτα λαχανικά και χαμηλή σε ζωικά λιπαρά διατροφή είναι σημαντικά μέτρα, για την εξασφάλιση νεαρής βιολογικής ηλικίας, στο φυσιολογικό άτομο.
Η λειτουργία και το περιεχόμενο της εκσπερμάτισης, μεταβάλλεται με την πάροδο της ηλικίας, λόγω τοπικών μεταβολών και παραγόντων που σχετίζονται με τον προστάτη, σπάνια όμως εμφανίζονται σχετικές νόσοι με ανάλογη οργανική βάση στον φυσιολογικό ώριμο άνδρα.
Ψυχολογικοί παράγοντες που δεν έχουν διευθετηθεί, όπως τα άγχη, η κατάθλιψη, η συναισθηματική σύγκρουση, η έλλειψη έλξης, οι σεξουαλικές αναστολές, η σύγκρουση σχετικά με τις σεξουαλικές προτιμήσεις, οι φόβοι, πολλές φορές δρουν συσσωρευτικά με την πάροδο του χρόνου, με συνέπεια να πρωτοεμφανίζονται δυσλειτουργίες σε φαινομενικά επικοινωνιακές σεξουαλικές σχέσεις υγιών ατόμων, που αφορούν και τις τρεις βασικές συνιστώσες της ομαλής σεξουαλικής λειτουργίας δηλαδή την libido, την διαδικασία της στύσης, την φυσιολογική εκσπερμάτιση.
Ιατρικές στατιστικές μελέτες αποδεικνύουν ότι η καλή σεξουαλική ζωή είναι βασικό συστατικό στοιχείο της ζωής ακμαίων ατόμων μεγάλης, χρονολογικά, ηλικίας.
2.ΣΤΥΣΗ ΚΑΙ ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ
Παθολογικά οργανικά νοσήματα και καταστάσεις που διαταράσσουν την ομαλή σεξουαλική λειτουργία είναι νοσήματα και καταστάσεις που προκαλούν διαταραχές με τρεις βασικούς μηχανισμούς:
· Εξαιρετικά μειωμένη libido ή αδυναμία έναρξης της στύσης. Τα νοσήματα αυτά επηρεάζουν κυρίως το νευρογενές ή ενδοκρινικό στοιχείο της στύσης. Εδώ συγκαταλέγονται παθήσεις και καταστάσεις όπως ορισμένες ορμονικές και μεταβολικές διαταραχές, η σκλήρυνση κατά πλάκας, ορισμένες παθήσεις νεύρων και του νωτιαίου μυελού, ορισμένα φάρμακα, η κατάχρηση αλκοόλ και άλλες. Η κατάχρηση αλκοόλ, αρκετά διαδεδομένη στην Ελλάδα, προκαλεί βλάβες των νεύρων και επηρεάζει τα στυτικά αντανακλαστικά. Το πρόβλημα της χρήσης αλκοόλ σπανίως συνειδητοποιείται από τους συστηματικούς πότες, αλλά και από το περιβάλλον τους. Σύμφωνα με μελέτες το 10% περίπου του πληθυσμού είναι προβληματικοί πότες, χωρίς να αναγνωρίζεται, φαινόμενο προοδευτικώς επιδεινούμενο. Εάν σας αρέσει το αλκοόλ, καλό είναι να μην πίνετε πάνω από τρεις φορές την εβδομάδα και πάνω από δύο ποτήρια τη φορά, χαμηλής, σχετικώς περιεκτικότητας σε αλκοόλη, όπως η μπύρα ή κρασί.
· Αδυναμία πλήρωσης και αποθήκευσης επαρκούς ποσότητας αίματος στα αγγεία του γεννητικού συστήματος. Είναι η πιο συχνή οργανική αιτία. Εδώ συγκαταλέγονται, νοσήματα και καταστάσεις, ο ανεπαρκής εντοπισμός και θεραπεία των οποίων προάγουν την αθηρωμάτωση όπως η άνοδος της χοληστερόλης (¨χοληστερίνης¨) του αίματος, η υπέρταση, το μεταβολικό σύνδρομο, ορισμένες παθολογικές αιματολογικές διαταραχές, η άνοδος του σακχάρου του αίματος( ¨ζάχαρο¨). Τα νοσήματα αυτά τις περισσότερες φορές είναι σιωπηλά, δεν έχουν δηλαδή συμπτώματα, δρουν ύπουλα σε βάθος χρόνου, σήμερα όμως εντοπίζονται πρώιμα με την προληπτική παθολογική εξέταση στο ιατρείο, η οποία πρέπει να πραγματοποιείται τουλάχιστον σε ετήσια βάση. Δρουν συνεργικά με το κάπνισμα. Αυτό σημαίνει ότι η τοξική επίδραση των νοσημάτων αυτών στα αγγεία του γεννητικού συστήματος είναι αυξημένη στους καπνιστές. Οι παθήσεις και οι διαταραχές αυτές είναι εξαιρετικά διαδεδομένες, σήμερα όμως υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία.
Σπανιότερα, ορισμένα φάρμακα, τοπικά τραύματα και άλλες παθήσεις διαταράσσουν την ομαλή αιμάτωση της γεννητικής περιοχής.
· Διαταραχές εκσπερμάτισης. Ορισμένα οργανικά νοσήματα ενδέχεται να προκαλέσουν διαταραχές αμιγώς στην λειτουργία και την ποσότητα της εκσπερμάτισης, όπως τοπικές αλλοιώσεις στον αυχένα της ουροδόχου κύστης και ορισμένα προστατικά σύνδρομα.
Ορισμένα νοσήματα όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, προκαλούν συχνά διαταραχές, σε περισσότερους από έναν από τους μηχανισμούς που προαναφέρθηκαν.
Τι πρέπει να γνωρίζουν επιπροσθέτως όλοι οι άνδρες:
- Η πρόωρη εκσπερμάτιση έχει συνήθως ψυχολογικά αίτια όταν η libido και οι στύσεις βαίνουν καλώς και παρατηρείται συχνά σε αγχώδη άτομα.
- Όταν οι αυτόματες στύσεις κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, οι νυχτερινές στύσεις, η στύση και η εκσπερμάτιση σε πιθανή αυτοϊκανοποίηση είναι ομαλές, η πιθανότητα οργανικής στυτικής δυσλειτουργίας είναι ελάχιστη.
- Ο οργανικός και ο ψυχικός παράγοντας συνυπάρχουν σε πολλές περιπτώσεις σεξουαλικής δυσλειτουργίας.
- Σήμερα η Επιστήμη της Ιατρικής έχει στην φαρέτρα της αποτελεσματικές εξετάσεις διερεύνησης της οργανικής σεξουαλικής δυσλειτουργίας, αποτελεσματικές μεθόδους πρόληψης και θεραπείας της διαταραχής. Είναι σημαντική όμως η πρώιμη παρέμβαση.
https://www.youtube.com/channel/UCraKRIyTq0qW8eMtKnmr3hw
Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΕ VIDEO
