Εκείνος ήξερε καλά τι έπρεπε να κάνει. Να βρει μια θέση μέσα στο bar για να τη χαζεύει να περνάει ωραία. Να γελάει, να μιλάει, να καταπίνει τις τεκίλες και να ζαλίζεται αλλά να στέκεται όρθια με ώμους χαλαρωμένους. Σαν να την απολάμβανε περισσότερο έτσι... Αυτή ήταν μια παράσταση που η Λίζα έδινε μόνο για εκείνον. Από απόσταση ασφαλείας και όλα καλά.

Έτσι κι αλλιώς εκείνη ήταν κτητική σε πράγματα παράλογα. Στα μη μετρήσιμα. Και αυτός το ήξερε. Δεν τον ήθελε για τον εαυτό της, ήθελε όμως απ’ το μενού του το ένα πιάτο να ψήνεται μόνο για εκείνη. Και φυσικά αυτό δεν ήταν το σεξ αλλά ένας τρόπος στο σεξ, κάτι λίγο, μια στάση, μια αντίσταση. Ένα σημείο αναφοράς σε εκείνη. Κάτι που θα το έκανε μόνο μαζί της. Ένα «ως εκεί». Όριο και όχι σύνορο με κάτι άλλο που θα έδινε συνέχεια.

Έφυγαν σαν ξένοι μα με το ίδιο όχημα. Και ό,τι ακολούθησε ήταν λαχανιασμένο και άβολο. Με λέξη μία: ακαταλόγιστο.

Πηγή:athensvoice

Το 2015 μας υπόσχεται χιλιάδες άλμπουμ, τα πρώτα έχουν ήδη αρχίσει να βγαίνουν κι απ’ αυτό το βουνό με τις επερχόμενες κυκλοφορίες, να τι είμαι πιο περίεργος να ακούσω...

Μετά από 5 χρόνια σιωπής και αποχής γενικότερα, οι Massive Attack έχουν μισοέτοιμο καινούργιο άλμπουμ στο οποίο θα συμμετέχει και ο Tricky με τον οποίο έχουν να συνεργαστούν από το θρυλικό «Protection» (1994).

Τώρα που η νεο-ψυχεδέλεια έχει γίνει κύμα στο οποίο σερφάρουν εκατοντάδες γκρουπ, τι έχουν να πουν οι Tame Impala μετά το «Lonerism» του 2012; Μήπως είναι έτοιμοι να μετακινηθούν ηχητικά;

Τι απωθημένο κι αυτό που κουβάλαγε το άτομο... Ο Bob Dylan ήθελε εδώ και 30 χρόνια να διασκευάσει τραγούδια που έγιναν γνωστά από τον Frank Sinatra. Άσχετο... ή μήπως όχι; Το άλμπουμ «Shadows in the night» κυκλοφορεί αυτές τις μέρες.

Ούτως ή άλλως είναι τέχνη από μόνη της γι’ αυτό και το MoMA της ετοιμάζει ρετροσπεκτίβα, η ίδια όμως ετοίμασε καινούργιο δίσκο. Το «Vulnicura» της Bjork φιλοξενεί τον Antony κι έγινε με τη βοήθεια του Arca από τη Βενεζουέλα, που είναι το next big thing στη μουσική γενικώς.

O Antony, τώρα, βαρέθηκε να κάνει μόνο guest εμφανίσεις σε δίσκους άλλων κι αποφάσισε να κάνει καινούργιο δίσκο μετά από 5 χρόνια αλλά με ένα live album ενδιάμεσα, ένα τραγούδια για την όπερα που αφορούσε στη Marina Abramovic κι το φιλμ «Turning». Τι άραγε εννοεί όταν λέει ότι «το άλμπουμ θα είναι έντονα πολιτικό, ηλεκτρονικό και με σκληρά χορευτικά beats;»

Ο γερόλυκος της italo disco Giorgio Moroder, που έχει να βγάλει δίσκο από τότε που φοράγαμε βάτες και γκέτες, πιστώνεται (και δικαίως) μέρος της τεράστιας επιτυχίας του «Random Access Memories» των Daft Punk και τώρα θα την εξαργυρώσει. Κόσμος και κοσμάκης έχει σπεύσει να του «συμπαρασταθεί».

Πώς μπορεί να ακούγεται ένα άλμπουμ που έγινε μπροστά στα μάτια του κοινού και σε μία γκαλερί ως «ηχητικό γλυπτό;». Η PJ Harvey αποφάσισε να μετατρέψει τη διαδικασία ηχογράφησης του καινούργιου της δίσκου σε καλλιτεχνικό έκθεμα κι αναρωτιέμαι αν η αύρα αυτών που κοιτούσαν εμπεριέχεται στο δίσκο.

Κάτι σαν εμμονή… Τα τελευταία 5 χρόνια βγάζει άλμπουμ κάθε χρόνο και είναι και καλό. Μόνο πέρσι δεν έβγαλε, αλλά το 2013 το «Yeezus» ήταν από τα άλμπουμ της χρονιάς. Έχει ακόμη καύσιμα ο Kanye West;

Μετά το «The King of Limbs» του 2011 οι Radiohead σκορπίσανε στους τέσσερις ανέμους. Ο Thom York έκανε δίσκο με τους Atom for Peace αλλά και σόλο άλμπουμ, οι αδελφοί Greenwood έκαναν τα δικά τους και μας πέρασε απ’ το μυαλό πως ήρθε το τέλος, όμως τώρα είναι και πάλι όλοι μαζί στο στούντιο. Με ποια προοπτική;

Οι Arcade Fire στα εξ ων συνετέθησαν. Πέρσι ο Richard Reed Parry έκανε το πολύ ενδιαφέρον «Music for heart and breath», φέτος ο έτερος πολυοργανίστας Will Butler (αδελφός του τραγουδιστή Win Butler) κάνει το σόλο ντεμπούτο του με το «Policy».

Τι έχουν να πουν ο Tom Rolands και ο Ed Simons μετά από 5 χρόνια σιωπής και με τον τελευταίο τους δίσκο να έχει περάσει –σχεδόν– απαρατήρητος; Πάντως οι Chemical Brothers επιστρέφουν.

Αφού ανακοίνωσαν ότι διαλύονται, βγάζουν διαρκώς δίσκους. Οι Death Grips μπορεί να μην έχουν πια μέλλον μαζί, φαίνεται όμως πως έχουν υλικό. Το κύκνειο άσμα τους «The Powers That B» θα κυκλοφορήσει μέσα στη χρονιά, αφού είχε προηγηθεί το instrumental «Fashion Week» που μοίρασαν δωρεάν.

Ο ντράμερ Joshua Tillman έγινε τραγουδοποιός και κυκλοφορούσε ευαίσθητα folk άλμπουμ ως J. Tillman, ανέλαβε για λίγο τα τύμπανα των Fleet Foxes και το 2012 επέστρεψε στην τραγουδοποιία του αλλά πλέον ως Father John Misty και με αυτό το όνομα θα κυκλοφορήσει το «I Love You, Honeybeat».

Όπως δήλωσε, επιστρέφει στις folk ρίζες του και πολύ καλά κάνει γιατί σε αυτό το πεδίο μάς πρόσφερε εξαιρετικά άλμπουμ στο παρελθόν και πριν αρχίσει να αναζητά άλλες μουσικές διεξόδους. Ο λόγος για τον Sufjan Stevens και τον καινούργιο του δίσκο«Carrie & Lowell» (τίτλο εμπνευσμένο από τα ονόματα των γονιών του).

Πάντα το 2ο άλμπουμ είναι πολύ «επικίνδυνο» για τα next big thing συγκροτήματα όπως οι Savages, που το 2013 κέρδισαν τις εντυπώσεις με το«Silence Yourself». Για να δούμε αν το ’χουν τα κορίτσια.

Ένα 3πλό άλμπουμ στις μέρες μας είναι άλμα στο κενό. Το 2010 η Joanna Newsom το τόλμησε με το«Have One On Me» και δικαιώθηκε. Μετά παντρεύτηκε, εμφανίστηκε στο «Portlandia» και στο «Inherent Vice» του Paul Thomas Anderson και τώρα είναι πάλι στο στούντιο.

Με το ντεμπούτο τους «Impersonator» το 2013, οι Καναδοί Majical Cloudz, o Davon Welsh (γιος του ηθοποιού Kenneth Welsh που τον ξέρουμε από το«Twin Peaks») και ο Matthew Otto κέρδισαν τις εντυπώσεις και δικαίως. Για να δούμε αν μπορούν να το ξανακάνουν.

Εμφανίστηκε πολύ δυναμικά με τον πρώτο της δίσκο (την είδαμε και στο Synch τότε), κέρδισε το στοίχημα της Αμερικής, αλλά ο δεύτερος δίσκος της Florance (και των The Machine) άφησε ανάμεικτα συναισθήματα και τώρα, μετά από 4 χρόνια σιωπής, επανέρχεται με καινούργιο άλμπουμ που θα καθορίσει το μέλλον.

Με 20χρονη ιστορία και μόνο 5 άλμπουμ στο ενεργητικό τους, πολλές αλλαγές και ανακατατάξεις στη σύνθεσή τους αλλά πάντα με μία δημιουργική μουσική αξιοπρέπεια, οι Modest Mouse θα κυκλοφορήσουν φέτος το «Strangers to Ourselves».