Πρωταγωνίστρια στα mail , που έφερε στη δημοσιότητα το περιοδικό Hot Doc,  είναι η γενική γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Άννα Στρατινάκη, η οποία, παραγκωνίζοντας τον ίδιο τον υπουργό Γιάννη Βρούτση, γίνεται προνομιακός συνομιλητής του Αντώνη Σαμαρά. 

Για τις ομαδικές απολύσεις

Στην ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ Στρατινάκη και Σαμαρά το μεγαλύτερο μέρος αφορά στις ομαδικές απολύσεις. Η Στρατινάκη προτείνει στον Σαμαρά χειρισμούς για να βγάλουν την κυβέρνηση από το αδιέξοδο των ομαδικών απολύσεων, που ζητάει η τρόικα. Δηλαδή, προτείνει κινήσεις, ώστε το θέμα να μην κριθεί στο Κοινοβούλιο, αλλά το τελευταίο να παρακαμφθεί. Προτείνει, μάλιστα, στον πρωθυπουργό το "αφήγημα" που θα χρησιμοποιηθεί ώστε να παραπλανηθεί η κοινή γνώμη. Για το θέμα των απολύσεων υπάρχει και σχετικό mail του Ματίας Μορς, του επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην τρόικα, στις 12 Δεκεμβρίου 2013, ο οποίος δίνει οδηγίες για τον τρόπο που θα ρυθμιστεί το θέμα.

Νωρίτερα στις 27 Νοεμβρίου του 2013, σύμφωνα πάντα με το Hot Doc, η Άννα Στρατινάκη στέλνει στο πρωθυπουργικό γραφείο ένα έγγραφο «ΑΚΡΩΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΑΠΟ ΣΤΡΑΤΙΝΑΚΗ». Παραλήπτες στο γραφείο του πρωθυπουργού είναι η γραμματέας του πρωθυπουργού, Κατερίνα Σινάνογλου, και ο σύμβουλός του, Σταύρος Παπασταύρου. Στο κείμενο, που επισυνάπτεται στο mail, η Στρατινάκη προτείνει, μετά από συνάντηση με την τρόικα, τρόπο για να περάσουν οι ομαδικές απολύσεις χωρίς να εμφανιστούν ως τέτοιες. Στόχος της πρότασης είναι να μην μπει το θέμα ως νόμος στο Κοινοβούλιο, αλλά να κρυφτεί, ώστε απ’ ό,τι φαίνεται να ικανοποιηθεί η τρόικα. Γράφει συγκεκριμένα: «Δεν θα ήταν συνεπές να προκληθεί κοινοβουλευτική ανωμαλία, όταν μπορούμε να προτείνουμε και να εφαρμόσουμε λύσεις που μας δίνουν το επιδιωκόμενο. Η έκδοση εγκυκλίου, που μπορεί να γίνει άμεσα ερμηνεύοντας το άρθρο 3 του νόμου 1387/1983, όπως ισχύει, μας κλείνει το κενό που υπάρχει».

Λίγο παρακάτω στο κείμενο, σημειώνει η γενική γραμματέας πώς μπορεί να παρακαμφθεί το δικαίωμα αρνησικυρίας που έχει ο υπουργός, δηλαδή το δικαίωμά του να μην υπογράφει τις ομαδικές απολύσεις. «Σύμφωνα με το νόμο, “ο εργοδότης μπορεί να πραγματοποιήσει ομαδικές απολύσεις στην έκταση που καθορίζει η απόφαση του Νομάρχη ή του Υπουργού Εργασίας”. Σε κάθε περίπτωση, αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία του νόμου για έκδοση Υπουργικής Απόφασης, τότε ενεργοποιείται το επόμενο εδάφιο της διάταξης σύμφωνα με το οποίο “εάν δεν εκδοθεί τέτοια απόφαση μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες, οι ομαδικές απολύσεις πραγματοποιούνται στην έκταση που δέχθηκε ο εργοδότης κατά τις διαβουλεύσεις”, δηλαδή με ό,τι αυτός είχε προτείνει εξ αρχής. Συνεπώς, ένα θέμα που μπορεί άμεσα να επιλυθεί, γιατί να του δώσουμε άλλη διάσταση;». Στη συνέχεια, η Στρατινάκη προτείνει να δημιουργηθεί ένας μηχανισμός εξεταζόμενων όρων για τις αιτήσεις ομαδικών απολύσεων, ένα νέο δηλαδή Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας, η σύνθεση του οποίου δημιουργεί συσχετισμούς των απολύσεων.

Στις 12 Δεκεμβρίου ο Ματιάς Μορς στέλνει ένα ακόμη mail προς τους Στουρνάρα και Βρούτση για τις ομαδικές απολύσεις. Προτείνει να «πειραχτεί» το υπάρχον νομικό πλαίσιο (όπως πρότεινε η Στρατινάκη). Στις 26 Φεβρουαρίου, με υπουργική απόφαση, η αρμοδιότητα για τις ομαδικές απολύσεις μεταφέρεται στον γενικό γραμματέα του υπουργείου Εργασίας, δηλαδή στην Στρατινάκη. Δύο ημέρες αργότερα ακολουθεί ένα ακόμη mail από την Στρατινάκη προς τον πρωθυπουργό στο οποίο προτείνεται ο τρόπο για να εμφανιστεί στην κοινή γνώμη η απαίτηση της τρόικας ως απόφαση της κυβέρνησης:

Όπως αναφέρεται στο mail, που δημοσιεύει το Hot Doc: «Επειδή τις σκέψεις μου με πάσα ειλικρίνεια Σας τις καταθέτω, πιστεύω ότι ως κύρια βάση κατά την διαπραγμάτευση δεν πρέπει να παρατήσουμε, αλλά να υποστηρίξουμε με σθένος την “κατασκευή” μας, απαιτώντας αναλογούντα χρόνο για crash test (τουλάχιστον 6μηνο) και να κριθούμε εκ των αποτελεσμάτων μας, αλλά επικουρικώς σε περίπτωση που πρέπει να νομοθετήσουμε με το στοιχείο του κατεπείγοντος, και δεν καταφέρουμε στη διαπραγμάτευση να πάρουμε χρόνο, ώστε η δράση να μετατεθεί, ως προς την αξιολόγησή της χρονικά πιο κάτω, κατά την άποψή μου το “αφήγημα” μπορεί να λέει το εξής:

-ΔΕΝ ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΜΕ ΕΠΕΙΔΗ ΜΑΣ ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ Η ΤΡΟΪΚΑ
-ΕΜΕΙΣ ΚΑΤΟΧΥΡΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΝΟΜΟ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, ΤΟΥ, ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ, ΩΡΙΜΟΥ ΤΡΙΜΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ».

«Δηλώνω παρούσα σε κάθε δυσκολία, δεν κιοτεύω, σκέφτομαι, αγωνίζομαι και μάχομαι αγόγγυστα, όπως όλη Σας η ομάδα, όπως Εσείς που μας δίνεται το παράδειγμα. Υ.Σ. (Τώρα συνειδητοποιώ και εγώ με τη σειρά μου πόσους νόμους, υπουργικές αποφάσεις, εγκυκλίους και επικαιροποιήσεις έχω φτιάξει όλα αυτά τα χρόνια στα εργασιακά)», κλείνει το mail της Στρατινάκη.

Η “ειδική αποστολή” σε ΑΓΕΤ και Χαλυβουργία

Όπως προκύπτει από τα mail η Στρατινάκη είχε αναλάβει και την ειδική αποστολή να έρθει σε επαφή με τους ιδιοκτήτες της ΑΓΕΤ και της Χαλυβουργίας, για το θέμα των ομαδικών απολύσεων. Το Hot Doc γράφει: “Η ΑΓΕΤ είχε ζητήσει να γίνουν ομαδικές απολύσεις, αλλά το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας δεν τις είχε εγκρίνει. Η Στρατινάκη, όπως περιγράφει στο mail της στον πρωθυπουργό, επικοινωνεί με τους βιομηχάνους και τους καθοδηγεί στο τι να κάνουν.” Σκοπός των επαφών είναι να ικανοποιηθεί η τρόικα με την ενεργοποίηση των ομαδικών απολύσεων.

«Ήρθα σε επικοινωνία με τους νομικούς συμβούλους της ΑΓΕΤ, που τους ενημέρωσα για την ομόφωνη απόφαση του Ανωτάτου Συμβουλίου Εργασίας, την οποία μάλιστα αγνοούσαν πλήρως. Μετά τη νομική συζήτηση φάνηκε να συμφωνούν στο να προτείνουν στον πελάτη τους μια αίτηση θεραπείας επί της παλιάς απορριπτικής απόφασης του Υπουργού Εργασίας στο αίτημά τους για ομαδικές απολύσεις, μια και κατάλαβαν ότι η απόφαση του ΑΣΕ δημιουργεί νέα πραγματικά δεδομένα, τα οποία δεν υπήρχαν πριν από ένα χρόνο, πράγμα που όπως υποστήριξα, επιτρέπει στη διοίκηση μετά από ενεργοποίηση του αντίστοιχου ένδικου μέσου να “ξανακρίνει”, υπό νέους όρους πλέον το αίτημά τους. Συνεπώς  αναμένω εξέλιξη. Ο λόγος που πρότεινα το ένδικο βοήθημα της αίτησης θεραπείας, ήταν διότι ήθελα να μην χάσουν χρόνο με 20ήμερη επαναληπτική διαβούλευση, με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν εντάσεις και καθυστερήσεις», γράφει σε mail της για την επαφή της με την ΑΓΕΤ.

Για την επαφή της με τη βιομηχανία «Χαλυβουργία» του Μάνεση, η Στρατινάκη γράφει στον πρωθυπουργό: «Σήμερα, 18 Φεβρουαρίου 2014, επικοινώνησα με τον κ. Μάνεση της Χαλυβουργίας, που επίσης του εξήγησα τη νέα απόφαση του ΑΣΕ την οποία τη γνώριζε, όπως μου είπε, και με πληροφόρησε ότι εντός της ημέρας θα καταθέσει αίτημα ομαδικών απολύσεων για να ξεκινήσει η 20ήμερη εκ του νόμου περίοδος διαβουλεύσεων με τους εργαζόμενους».

Στην ίδια ηλεκτρονική επιστολή, όπως γράφει το Hot Doc, η Στρατινάκη προτείνει στον Σαμαρά να μετατεθεί στην ίδια, ως γενική γραμματέα και πρόεδρο του ΑΣΕ, η αρμοδιότητα εγκρίσεων των απολύσεων. Πράγμα που ο πρωθυπουργός κάνει. Έτσι, όταν η Χαλυβουργία του Μάνεση καταθέτει αίτηση ομαδικών απολύσεων, μετά την προτροπή της Στρατινάκη, το ΑΣΕ, με πρόεδρο τη Στρατινάκη, εγκρίνει τις απολύσεις. Η κυρία Στρατινάκη, όπως χαρακτηριστικά γράφουν οι εφημερίδες εκείνες τις μέρες, «επείσθη από την επιχειρηματολογία της εταιρίας για την ανάγκη ομαδικών απολύσεων».

* Φωτογραφία από το HOT DOC: Η Άννα Στρατινάκη διασκεδάζει με τον Πολ Τόμσεν της Τρόικας, με μπύρες και σουβλάκια, την ημέρα που η Τρόικα αποχωρούσε από την Ελλάδα. Η φωτογραφία εστάλη με e-mail στις 16 Μαρτίου 2014 από τη Δάφνη Μομφεράτου στην Άννα Στρατινάκη.

Ο Edgar Allan Poe γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1809 στην πόλη της Βοστόνης, στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ, το δεύτερο από τα τρία παιδιά των ηθοποιών γονιών του. Ένα χρόνο μετά τη γέννησή του, ο πατέρας του, David, εγκαταλείπει την οικογένεια. Η μητέρα σου σύντομα πεθαίνει από φυματίωση και ο μικρός Edgar χωρίζεται από τα αδέρφια του, αφού τον αναλαμβάνει η οικογένεια Allan στο Ρίτσμοντ της Βιρτζίνια.

Η οικογένεια Allan ήταν αρκετά εύπορη και ο Edgar έζησε μια καλή ζωή μαζί τους, σύμφωνα με ορισμένους βιογράφους του. Ως ένδειξη σεβασμού και εκτίμησης προς τη θετή του οικογένεια προσέθεσε το Allan στο επώνυμό του. Ωστόσο, οι σχέσεις μεταξύ του Edgar και του θετού του πατέρα John Allan επιδεινώθηκαν με το χρόνο. Το 1815 η οικογένεια Allan μετακόμισε στην Αγγλία, όπου ο Edgar άρχισε σχολείο, αρχικά στο Irvine της Σκωτίας και αργότερα οικότροφος στο Chelsea. Οι Allan ήταν αρκετά ευκατάστατοι, αλλά ο John Allan ήταν ιδιαίτερα σφιχτοχέρης με το επίδομα του Edgar, κατά τη διάρκεια των σπουδών του.

Ο νεαρός Edgar στράφηκε στο τζόγο για να βγάλει επιπλέον χρήματα αλλά αντ’ αυτού δημιούργησε χρέη που έγιναν αιτία για περαιτέρω επιδείνωση της σχέσης του με τον θετό πατέρα του. Το 1826 μπήκε στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια το οποίο όμως εγκατέλειψε μέσα σε ένα χρόνο. Ταξίδεψε στη Βοστώνη το 1827 όπου επιχείρησε να συντηρηθεί κάνοντας διάφορες εργασίες όπως υπάλληλος γραφείου και συντάκτης εφημερίδας. Κάποια στιγμή ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο Henri Le Rennet.

Το Μάιο του 1827 μπήκε στον Αμερικανικό Στρατό, σε μια προσπάθεια να επιβιώσει. Δήλωσε όνομα «Edgar A. Perry» και ηλικία 22 ετών (ενώ ήταν 18). Υπηρέτησε ως οπλίτης με μισθό 5 δολαρίων το μήνα και μετά από δυο χρόνια κίνησε τις διαδικασίες για να απαλλαγεί από το υπόλοιπο της θητείας του.

Πατέρας της λογοτεχνίας μυστηρίου και άρχοντας του μακάβριου

Η λογοτεχνική καριέρα του Poe ξεκίνησε όταν ήταν ακόμα στο στρατό, με την έκδοση μιας συλλογής ποιημάτων με τον τίτλο «Ταμερλάνος και άλλα ποιήματα», το 1827, χωρίς το όνομά του, αποδίδοντας το έργο σε «έναν Βοστονέζο» («A Bostonian»). Στη συνέχεια στράφηκε στην πρόζα και για αρκετά χρόνια εργάστηκε σε λογοτεχνικά περιοδικά, αποκτώντας όνομα για το προσωπικό ύφος της λογοτεχνικής κριτικής του. Συνεχίζει να εκδίδει έργα του με την οικονομική βοήθεια φίλων.

Από το 1831 επιδιώκει πλέον να ζει αποκλειστικά από τη συγγραφή. Ήταν από τους πρώτους Αμερικανούς συγγραφείς που επιχείρησαν να ζήσουν μοναχά από το έργο τους και η έλλειψη διεθνούς νομοθετικού πλαισίου για τα πνευματικά δικαιώματα δυσκόλευε την κατάσταση, αφού οι εκδότες προτιμούσαν να «κλέβουν» έργα Ευρωπαίων συγγραφέων παρά να πληρώσουν νέους Αμερικανούς. Σε ολόκληρη τη ζωή του θα αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα.

Το 1835 παντρεύτηκε την 13χρονη ξαδέρφη του Virginia Clemm. Δημοσιεύει έργα του σε περιοδικά και επιθεωρήσεις ενώ γράφει και λογοτεχνικές κριτικές. Το 1845 δημοσιεύει το «Κοράκι» που σημειώνει άμεσα μεγάλη επιτυχία. Η σύζυγός του πεθαίνει μετά από δυο χρόνια, από φυματίωση, γεγονός που ρίχνει στο ποτό ακόμα περισσότερο τον συγγραφέα. Ο Poe σχεδιάζει να εκδώσει δικό του λογοτεχνικό περιοδικό, κάτι που όμως δεν προφταίνει να υλοποιήσει αφού, στις 7 Οκτωβρίου του 1849, σε ηλικία 40, πεθαίνει στη Βαλτιμόρη, υπό συνθήκες που δημιούργησαν πολλά ερωτηματικά.

Η αιτία θανάτου του είναι άγνωστη. Κατά καιρούς έχουν ακουστεί θεωρίες για κατάχρηση αλκοόλ, εγκεφαλική συμφόρηση, χολέρα, ναρκωτικά, καρδιοπάθεια, λύσσα, φυματίωση έως και αυτοκτονία. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε βιαστικά και με ελάχιστα άτομα, αφού δεν υπήρξε κανονική ανακοίνωση του γεγονότος.

Το έργο του Poe επηρέασε τη λογοτεχνία στις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και ολόκληρο τον κόσμο, ενώ συνέβαλε και σε ειδικά πεδία όπως αυτό της κρυπτογραφίας και της κοσμολογίας. Ο Μπωντλαίρ ήταν από τους πρώτους μελετητές του έργου του, μεταφράζοντας το σύνολό του στα γαλλικά. Θαυμαστές του έργου του ήταν οι Χ.Φ. Λάβκραφτ, ο Γουώλτ Ουίτμαν, ο Ιούλιος Βέρν, ο Όσκαρ Γουάλντ, ο Ουίλλιαμ Φώκνερ και ο Τ.Σ. Έλιοτ, ο οποίος ήταν αυστηρός απέναντί του αλλά εκτιμούσε το κριτικό του έργο.

             Το Κοράκι