ενημέρωση 4:06, 15 August, 2026
Η Ελλάδα στο Ισραήλ για να ψωνίσει drones που έχουν “δοκιμαστεί” στη Γάζα

Η Ελλάδα στο Ισραήλ για να ψωνίσει drones που έχουν “δοκιμαστεί” στη Γάζα

Στο Ισραήλ ο υπουργός Βασίλης Κικίλιας συζητάει την αγορά μη επανδρωμένων αεροσκαφών για την παρακολούθηση της μετανάστευσης αλλά και εσωτερικών στόχων. Αυτό που όμως δεν ομολογείται είναι πως τα συγκεκριμένα drones περιλαμβάνουν τεχνολογία “δοκιμασμένη” στη Γάζα
 
 
Του Αποστόλη Φωτιάδη

Η απόκτηση ‘μη επανδρωμένων αεροσκαφων’ (UAV), γνωστότερων ως drones, από την Ελληνική Αστυνομία (ΕΛΑΣ) θα είναι βασικό θέμα στην ατζέντα της επίσκεψης του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Βασίλη Κικίλια στο Ισραήλ την Τετάρτη 26/11.

Σε ρεπορτάζ του το Κυριακάτικο Βήμα αποκαλύπτει ότι κατά την επίσκεψη θα εξεταστούν οι λεπτομέρειες του «Σχεδίου Κικίλια» για τηνδημιουργία δικτύου ‘μη επανδρωμένων’, χωρίς όμως να παρουσιάζονται ιδιαίτερες λεπτομέρειες ούτε να αποσαφηνίζεται πόσο έχει προχωρήσει η συμφωνία. Η χρήση του νέου εξοπλισμού προορίζεται τόσο για τον έλεγχο των συνόρων οσο και για παρακολουθήσεις στόχων στο εσωτερικό της χώρας, που σχετίζονται με τρομοκρατία ή ιδιαίτερα σκληρά ποινικά εγκλήματα.

Ωστόσο ο παρωχημένος τρόπος με τον οποίο ερμηνεύονται οι αντι-τρομοκρατικές διατάξεις, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε πολλές άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, δημιουργεί ευλόγως ερωτηματικά για το ποιοι και πόσοι στόχοι θα παρακολουθούνται από τα αεροσκάφη όταν αυτά αναπτυχθούν. Η σχετική προμήθεια πάντως είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ολοκληρωθεί μέσα στο 2015.  

Σε κάθε περίπτωση αυτή εμφανίζεται ως ‘Σχέδιο Κικίλια’ καθαρά για λόγους επικαιρότητας αφού η απόκτηση ‘μη επανδρωμένων’ από Ισραηλινή εταιρεία έχει ενταχθεί στο σχεδιασμό της ΕΛΑΣ πολύ πριν ο κ. Κικίλας γίνει υπουργός ΠροΠο. Η ιδέα μάλιστα φέρεται να έχει γεννηθεί πριν από χρόνια σε παρουσίαση ‘μη επανδρωμένων’ που οργάνωσε η Frontex στο Άκτιο μεταξύ 17 και 21 Οκτωβρίου του 2011.

Μάλιστα για το συγκεκριμένο γεγονός είχε προκληθεί αίσθηση όταν αργότερα δημοσιεύτηκε ότι ο Ευρωπαϊκός οργανισμός ουσιαστικά πλήρωνε τα έξοδα των εταιρειών που συμμετείχαν (Israel Aerospace Industries, Lockheed Martin, FAST Protect AG, L-3 Communications, FLIR Systems, SCOTTY Group Austria, Diamond Airborne Sensing, Inmarsat, Thales, AeroVision, AeroVironment, Altus, BlueBird) για να μεταφέρουν και να παρουσιάσουν τους εξοπλισμούς τους μεταξύ άλλων και σε αξιωματούχους Ευρωπαϊκών αστυνομικών δυνάμεων, εν δυνάμει δηλαδή αγοραστές.

Τότε η Frontex είχε δηλώσει ότι οι εταιρείες είχαν λάβει από 10.000 έως 198.000 ευρώ για τη συμμετοχή τους. Μάλιστα στελέχη του οργανισμού δεν διαπίστωναν καμία παρατυπία στην προώθηση προϊόντων αφού θεωρούσαν ότι αυτή καλύπτεται από την εντολή τους για την προώθηση της έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα της ασφάλειας.

Παρόμοια ήταν και η θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Στο Άκτιο συμμετείχαν με δικά τους αεροσκάφη και δυο Ισραηλινές εταιρείες, η Israel Aerospace Industries (IAI) με το μοντέλο Heron και μια σύμπραξη της Ισραηλινής ‘BlueBird’ με την Ελληνική εταιρία ‘Altus LSA’ που παρουσίασαν το ‘Spylite’.

Σε αυτή την παρουσίαση όπως έχει αναφέρει και σε δημοσίευμα της η εφημερίδα ‘Καθημερινη’, φαίνεται να εκδηλώνεται για πρώτη φορά το ενδιαφέρον για τη συγκεκριμένη προμήθεια. Μάλιστα το ρεπορτάζ στο οποίο η ημερομηνία της παρουσίασης αναφέρεται ως Φλεβάρης του 2012, πιθανότατα γιατί τότε ανεβάζει στο διαδικτυακό της τόπο με εντυπωσιακά μεγάλη καθυστέρηση η ΙΑΙ το δελτίο τύπου για την συμμετοχή της, αναφέρει ότι «η ιδέα για την αγορά μη επανδρωμένων αεροσκαφών γεννήθηκε την περίοδο των μεγάλων συγκεντρώσεων των ‘Αγανακτισμένων’ στην πλατεία Συντάγματος», μερικούς δηλαδή μήνες πριν την συνάντηση.

Ενώ στο ρεπορτάζ της ‘Κ’ τον περασμένο Ιούλιο φαίνεται ότι το ενδιαφέρον της ΕΛΑΣ αφορά τα Heron της IAI (μεγάλο αεροσκάφος που απογειώνεται και προσγειώνεται σε αεροδιάδρομο), τα τεχνικά χαρακτηριστικά που αναφέρει το κυριακάτικο δημοσίευμα του Βήματος, χωρίς να κατονομάζει το μοντέλο («μήκος από 1 έως 4 μέτρα, ακτίνα πτήσης από 30 έως 300 χιλιόμετρα”, “ταχύτητα μεγαλύτερη από 40 χιλιόμετρατην ώρα, έχοντας τη δυνατότητα κατόπτευσης κύκλων ακτίνας ενός τουλάχιστον χιλιομέτρου», τα οποία μπορούν να μεταφέρονται μαζί με τον σταθμό βάσης και ειδικούς εκτοξευτήρες για την απογείωσή τους), προσομοιάζουν στις προδιαγραφές του μοντέλου Spylite της Bluebird, όπως και ακόμα δύο άλλων παρόμοιων μοντέλων mini-UAV της Bluebird.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει ότι το δημοσίευμα του Βήματος συνοδεύεται από φωτογραφία ‘εναέριου στοχου’ ο οποίος απογειώνεται από εκτοξευτήρα, στην παραγωγή του οποίου συμμετέχει η Altus LSA. Ο εναέριος στόχος, αρκετές φωτογραφίες του οποίου βρίσκονται και στο site της εταιρείας, χρησιμοποιείται για δοκιμές επίγειων και εναέριων οπλικών συστημάτων αλλά δεν πρόκειται για μη επανδρωμένο αεροσκάφος - ‘UAV’.

Σύμφωνα με έγραφα της ΕΕ η ίδια εταιρεία εμφανίζεται να είναι συνέργατις και της ΕΛΑΣ στο σχεδιασμό για την απόκτηση μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Στις 28 και 29 Απριλίου του 2014 έλαβε χώρα στην Αθήνα, υπό την Ελληνική τότε Προεδρία, συνάντηση του European Network of Law Enforcement Technology Services (ENLETS).

Στα πρακτικά της συνάντησης αναφέρεται ρητά ότι «παρουσιάστηκε στα μέλη του ENLETS το ‘Πιλοτικό πρόγραμμα μη επανδρωμένων αεροσκαφών για την επιτήρηση των συνόρων’ από την Ελληνική Αστυνομία και την εταιρία Altus-LSA». Μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει επίσημη ενημέρωση ή δημοσιογραφικές αναφορές για την ύπαρξη αυτού του προγράμματος το οποίο είναι χαρακτηρισμένο ως διαβαθμισμένο.

Η απόκτηση UAV από την Ελληνική κυβέρνηση από Ισραηλινή εταιρεία ενέχει τον κίνδυνο να αποκτηθούν εξοπλισμοί η τεχνολογία των οποίων έχει δοκιμαστεί κατ’επανάληψη σε επιχειρήσεις στη Γάζα. Και στις δυο εκδοχές που έχουν παρουσιαστεί στους αξιωματικούς της ΕΛΑΣ προκύπτει τέτοιο θέμα. Έχει τεκμηριωθεί ότι ένα πιο ενισχυμένο μοντέλο Heron, το Heron TP-Eitan, το οποίο έχει ουσιαστικά σχεδιαστεί ως βομβαρδιστικό, έχει επιχειρήσει παλαιότερα στην περιοχή. 

Παρομοίως όλα τα μοντέλα mini-UAV της Bluebird στελεχώνονται από τεχνολογία ‘δοκιμασμένη σε συνθήκες μάχης’ (combat proven) σύμφωνα με την εταιρεία. Όπως έχει γράψει στο παρελθόν ο ερευνητής David Cronin με αυτό τον όρο αναφέρουν συνήθως οι εταιρείες τη συμμετοχή των εξοπλισμών τους σε επιχειρήσεις του Ισραηλινού στρατού.

Τα Ηνωμένα Έθνη, η Διεθνής Αμνηστία και πλήθος άλλων οργανώσεων έχουν κατηγορήσει ή προειδοποιήσει το Ισραήλ ότι οι επιχείρησεις του στην Γάζα μπορεί να αποτελούν έγκλημα πολέμου. 

Το ηθικό ζήτημα που προκύπτει δεν αφορά αποκλειστικά την Ελληνική κυβέρνηση αλλά ακομα περισσοτερο τις Ευρωπαϊκές Αρχές. Η ολοκλήρωση του έργου η οποία θα ανέρχεται σε πολλές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ θα συγχρηματοδοτηθεί στο μεγαλύτερο μέρος της, ίσως και πάνω από 80%, από το νέο ‘Ευρωπαϊκο Ταμείο Ασφάλειας’ το οποίο προβλέπει συνολικά 1,4 δισ. ευρώ για παρόμοια προγράμματα. Άλλωστε η εφαρμογή εξοπλισμών επιτήρησης στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης είναι στρατηγικός στόχος της Ένωσης ο οποίος προωθείται διεξοδικά σε συνεργασία με τα Κράτη Μέλη της ΕΕ.

Πηγή:the press project

Κρούγκμαν: Δεν φταίει η Ελλάδα, φταίει η Γερμανία

Λάθος Πολιτικές

 
  
Την προηγούμενη εβδομάδα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή «επέπληξε» τη Γαλλία, την Ιταλία και το Βέλγιο για τα στοιχεία των προϋπολογισμών τους ζητώντας αλλαγές στην πολιτική τους για να μειωθεί το έλλειμμα, αλλιώς προειδοποίησε με κυρώσεις. Ο νομπελίστας οικονομολόγος, Πωλ Κρούγκμαν, με αφορμή την επίπληξη της Κομισιόν, επισημαίνει σε άρθρο του στους New York Times τον πραγματικό υπεύθυνο της κρίσης που βιώνει η Ευρώπη. «Το πρόβλημα δεν προέρχεται από την Ελλάδα, την Ιταλία ή την Γαλλία. Το πρόβλημα προέρχεται από τη Γερμανία και την εμμονή μιας ευρωπαϊκής ελίτ στις αποπληθωριστικές πολιτικές», υπογραμμίζει.
 

«Οι ΗΠΑ φαίνεται να βγαίνουν τελικά από την δύσκολη θέση που είχαν βρεθεί κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Δυστυχώς για την Ευρώπη, που επίσης βρέθηκε στο επίκεντρο αυτής της κρίσης, δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο. Η ανεργία στην ευρωζώνη βρίσκεται στο διπλάσιο επίπεδο σε σχέση με τις ΗΠΑ, ενώ και το επίπεδο του πληθωρισμού αναδεικνύεται σε έναν διαφαινόμενο κίνδυνο», την παράλληλα «οι αγορές αναμένουν από την Ευρώπη τη δική της χαμένη δεκαετία» γράφει ο νομπελίστας οικονομολόγος και απαντώντας στο ερώτημα «Γιατί η Ευρώπη βρίσκεται σε τόσο δύσκολη θέση» επισημαίνει:

Η κυρίαρχη άποψη των επικεφαλής των ευρωπαϊκών φορέων χάραξης πολιτικής είναι πως αναζητούν την απάντηση στο θέμα της «ανευθυνότητας». Σε ορισμένες κυβερνήσεις αποδίδεται πως απέτυχαν να λειτουργήσουν με τη σύνεση που απατεί το κοινό νόμισμα, επιλέγοντας αντ’ αυτού να προσελκύσουν ψηφοφόρους και παρέμειναν προσκολλημένες σε αποτυχημένες οικονομικές θεωρίες. «Αυτή δεν είναι παρά μια λάθος προσέγγιση», υπογραμμίζει.

Όπως επισημαίνει το πρόβλημα που καταστρέφει σταδιακά τον πυρήνα της Ευρώπης δεν προέρχεται από την Ελλάδα, την Ιταλία ή την Γαλλία.  Προέρχεται από τη Γερμανία. «Αν προσπαθήσετε να εντοπίσετε τις χώρες των οποίων οι πολιτικές ήταν εκτός γραμμής πριν από την κρίση, έπληξαν την Ευρώπη κατά τη διάρκεια της κρίσης και αρνούνται να μάθουν από την εμπειρία, τότε  θα καταλήξετε πως η Γερμανία είναι ο χειρότερος παράγοντας», τονίζει, αποδεχόμενος πως τα προβλήματα σε Ελλάδα και Ιταλία είναι υπαρκτά αλλά όχι ικανά για να δημιουργήσουν το πρόβλημα στην Ευρώπη.

Ο Πωλ Κρούγκμαν παραθέτει ορισμένα συγκριτικά στοιχεία για τη Γαλλία και τη Γερμανία επιβεβαιώνοντας τον ρόλο της Γερμανίας. Όπως αναφέρει στη Γαλλία στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκεται η απώλεια της ανταγωνιστικότητας. Όμως μια τέτοια συζήτηση, σημειώνει, απέχει από την πραγματικότητα: «Η Γαλλία έχει ένα μικρό έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο. Στο βαθμό που υπάρχει θα πρέπει να δούμε από που προέρχεται. Έχει διαβρωθεί η γαλλική ανταγωνιστικότητα από την αύξηση του κόστους και των τιμών; Όχι καθόλου. Από το 1999, όταν και υιοθετήθηκε το ευρώ, η ετήσια αύξηση της μέσης τιμής προϊόντων και υπηρεσιών είναι 1,7%, ενώ το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος αυξάνεται κατά 1,9%. Και τα δύο μεγέθη είναι εντός στόχου της ΕΚΤ και αντίστοιχα με αυτά των ΗΠΑ. Από την άλλη η Γερμανία είναι εκτός γραμμής, με την αύξηση στην τιμή και στο κόστος εργασίας στο 1% και 0,5% αντίστοιχα.

Το ίδιο συνέβη και στην Ισπανία, όπου επίσης αυξήθηκε το κόστος και οι τιμές κατά τη διάρκεια της στεγαστικής φούσκας, αλλά σήμερα αυτό το φαινόμενο περιορίζεται λόγω της ανεργίας και της μείωσης των μισθών. Στην Ιταλία τα μεγέθη είναι σίγουρα υψηλότερα, αλλά όχι σε τόσο μεγάλη απόκλιση από τους στόχους, όπως είναι της Γερμανίας από την αντίπερα όχθη. Με άλλα λόγια αν κάποιος προκαλεί πρόβλημα ανταγωνιστικότητας στην Ευρώπη είναι από τη Γερμανία, που έχει αποκτήσει εξαγωγική ισχύ σε σύγκριση με τους γείτονές της».

Σχετικά με το ζήτημα του χρέους που μετατρέπεται σε πρόβλημα δανεισμού, ο Πωλ Κρούγκμαν υπογραμμίζει πως αυτό είναι ένα θέμα που σχετίζεται μόνο με την Ελλάδα και με κανέναν άλλον.

«Οι ευρωπαίοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής φαίνονται αποφασισμένοι να κατηγορήσουν τις λάθος και τις λανθασμένες πολιτικές για τα δεινά τους. Είναι αλήθεια πως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει παρουσιάσει ένα σχέδιο για την τόνωση της οικονομίας με δημόσιες επενδύσεις, ωστόσο το ποσό που έχει ανακοινωθεί πως θα χορηγηθεί είναι τόσο μικρό συγκριτικά με το πρόβλημα που το σχέδιο μοιάζει σχεδόν αστείο. Και εν τω μεταξύ η Επιτροπή προειδοποιεί τη Γαλλία, η οποία έχει το χαμηλότερο κόστος δανεισμού στην ιστορία της, με κυρώσεις σε περίπτωση που δεν περιορίσει περαιτέρω το έλλειμμα της. Τι γίνεται όμως με την επίλυση του χαμηλού πληθωρισμού στη Γερμανία; Μια επιθετική νομισματική πολιτική θα μπορούσε να λύσει το ζήτημα, ωστόσο οι Γερμανοί υπεύθυνοι για τις νομισματικές πολιτικές, προειδοποιούν για μια τέτοια κίνηση», αναφέρει και καταλήγει:

«Αυτό που βλέπουμ λοιπόν είναι εξαιρετικά καταστροφική δύναμη των λάθος ιδεών. Δεν είναι εξ ολοκλήρου σφάλμα της Γερμανίας, η Γερμανία είναι ένας μεγάλος παίκτης στην Ευρώπη, όμως είναι σε θέση να επιβάλλει τις αποπληθωριστικές πολιτικές επειδή ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ελίτ συνηγορεί στην ίδια ψευδή αφήγηση. Και θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Ποιο θα πρέπει να είναι το κόστος για την επιστροφή στην πραγματικότητα».

Πηγή:tvxs

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0
Πάλι καλά, που δεν ζήτησαν γυναίκες και παιδιά.

Πάλι καλά, που δεν ζήτησαν γυναίκες και παιδιά.

Γράφει ο Στέλιος Κούλογλου

Ούτε το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι δεν μπορεί να περιγράψει την κατάσταση. Με μια σειρά παιδαριώδη, εγκληματικά λάθη από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση μετέτρεψε την τρόικα σε απόλυτη ρυθμιστή του ελληνικού πολιτικού παιχνιδιού. Στις συζητήσεις την προηγούμενη εβδομάδα στο Παρίσι, οι δανειστές προσήλθαν μετά από παρακάλια και γνώριζαν πολύ καλά ότι κρατούσαν την τύχη της κυβέρνησης στα χέρια τους. Οι αποικιοκρατικού τύπου παρατηρήσεις τους ήταν του τύπου «έτσι γουστάρουμε» ενώ δεν άργησαν να κάνουν την κίνηση ματ: «αν δεν κάνετε όλα όσα ζητάμε», είπαν στην ελληνική αντιπροσωπεία, «το υπάρχον μνημόνιο θα παραταθεί για 6 μήνες».

Το success story, η έξοδος από το μνημόνιο, η προληπτική γραμμή χρηματοδότησης και όλη η κυβερνητική αφήγηση θα κατέρρεαν αυτομάτως. Οι Χαρδούβελης και σία γύρισαν στην Αθήνα, όπου οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος δεν χρειάστηκε να σκεφτούν πολύ: αφού πρόκειται για την παραμονή τους στην εξουσία, θα πάρουν και εκείνα τα μέτρα για τα οποία μέχρι τώρα δίσταζαν, μόνο και μόνο επειδή είναι τόσο επαχθή που θα μετατρέψουν την κυβέρνηση από αντιδημοφιλή σε μισητή.

 
Την άτακτη υποχώρηση ανέλαβε να ανακοινώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός με ένα σουρεαλιστικό, ψυχολογικού τύπου άρθρο με τον τίτλο: «Το πιο πυκνό σκοτάδι είναι λίγο πριν χαράξει».Tα πιστεύει άραγε ο ίδιος; Του τα λένε οι σύμβουλοι στο Μαξίμου για να του δώσουν θάρρος μέσα στην μαύρη μαυρίλα; Θέλει ο ποιητής να αποφύγει να αναφερθεί στις νέες περικοπές μισθών και τις μειώσεις στις συντάξεις που αποδέχθηκε, στην αύξηση του ΦΠΑ ή στο ΔΝΤ που θα συμμετέχει περήφανο και στην νέα συμφωνία; To βέβαιο είναι ότι στα παγκόσμια χρονικά πρωθυπουργικής αρθρογραφίας δεν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο  στο οποίο πολιτικός να εκφράζεται με αυτόν τον τρόπο και με αυτό το περιεχόμενο: να παραδέχεται δηλαδή ότι, αντί να προοδεύει όπως μέχρι τώρα διαλαλούσε, η χώρα βρίσκεται σήμερα στο πιο πυκνό σκοτάδι!
 
Την συνέχεια την ξέρουμε, αφού πρόκειται για επανάληψη του έργου που επαναλαμβάνεται μονότονα από το 2010: για να... σωθεί η χώρα θα πρέπει οι βουλευτές των κυβερνώντων κομμάτων να ψηφίσουν και αυτά τα μέτρα, όπως ψήφισαν μέχρι τώρα τα διαδοχικά μνημόνια, μεσοπρόθεσμα, πολυνομοσχέδια και άλλα νομοθετικά τερατουργήματα που έφεραν την χώρα «στο πιο πυκνό σκοτάδι».
 
Όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι η τρόικα θα αρκεστεί στις νέες και πολύ γενναίες παραχωρήσεις της ελληνικής πλευράς και θα αποδεχθεί τις νέες προτάσεις που έστειλε χθες η κυβέρνηση. Αν δηλαδή οι δανειστές απλώς εκμεταλλεύτηκαν τα παιδαριώδη λάθη των αδίστακτων ερασιτεχνών που μας κυβερνούν για να αποσπάσουν περισσότερα νεοφιλελεύθερα μέτρα ή δεν θέλουν σε καμιά περίπτωση συμφωνία, παρά μόνο αφού ξεκαθαρίσουν τα πράγματα με την προεδρική εκλογή. Αν έχουν αποφασίσει δηλαδή να μην εκταμιεύσουν σε καμιά περίπτωση την δόση των 7 δις, ώστε τον Μάρτιο να μπορούν να εκβιάζουν μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή, πριν ξεκινήσουν καν οι διαπραγματεύσεις που ζητάει ο Τσίπρας για το χρέος. Να του στήσουν δηλαδή αμέσως μια κρίση, όπως την ελληνοτουρκική με τα Ίμια το 1996, αλλά οικονομική αυτή τη φορά.
 
Ο κ. Σαμαράς έχει πάντως σίγουρη την συμφωνία γιατί στο άρθρο του ψέγει την αξιωματική αντιπολίτευση επειδή... είχε προβλέψει την αποτυχία των «διαπραγματεύσεων», τις οποίες περιέργως θεωρεί τελειωμένες: «πόνταραν – γράφει - στο «ναυάγιο» της προσπάθειας για ολοκλήρωση του προγράμματος και διαψεύστηκαν επίσης»! Αν πάντως δεν είναι το γνωστό θέατρο των πιέσεων και δήθεν διαπραγματεύσεων όπου στο τέλος υποχωρεί η ελληνική κυβέρνηση, η τρόικα θα δυσκολευθεί να αποφύγει την συμφωνία. Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος έχουν αποφασίσει να δώσουν τα πάντα. Ευτυχώς που οι δανειστές δεν ζήτησαν τις γυναίκες και τα παιδιά. Ακόμη.

Πηγή:tvxs

Μπορεί αυτό το αυτοκίνητο να τρέξει πιο γρήγορα από αεροπλάνο;

Γιατί μηχανικοί και οδηγοί ταχύτητας προσπαθούν να σπάσουν το φράγμα των 1.000 μιλίων την ώρα;
 
Μπορεί αυτό το αυτοκίνητο να τρέξει πιο γρήγορα από αεροπλάνο;
Το φουτουριστικό Βloodhound SSC επιζητεί να σπάσει το φράγμα των 1.609 χλμ./ώρα
 
Tην 25η Σεπτεμβρίου του 1997 στην έρημο Μπλακ Ροκ της Νεβάδας τα πράγματα δεν βαίνουν καλώς για τον Αντι Γκριν, έναν μάχιμο πιλότο της RAF. To υπερηχητικό αυτοκίνητο Thrust SSC που οδηγεί έχει φτάσει τα 950 χλμ./ώρα και δεν τον υπακούει - ξεφεύγει από την πορεία του και στρέφεται προς τα αριστερά. Εκείνος ενστικτωδώς στρίβει το τιμόνι 90 μοίρες προς τα δεξιά και το αυτοκίνητο πραγματοποιεί ένα τρελό drift εκτός προκαθορισμένης πορείας. Οι οδηγίες που έχει λάβει είναι σαφείς: αν φτάσει σε ένα τέτοιο σημείο, πρέπει να εγκαταλείψει το εγχείρημά του, που δεν είναι άλλο από το να γίνει δηλαδή ο πρώτος άνθρωπος που θα σπάσει το φράγμα του ήχου.

Για περίπου ένα δευτερόλεπτο σκέφτεται να εγκαταλείψει τον αγώνα, όταν ξαφνικά το τιμόνι αρχίζει να ανταποκρίνεται. Ενας εκκωφαντικός ήχος - σαν μεγάλη έκρηξη - απλώνεται στην έρημο. Το Thrust SSC έχει φτάσει στα 1.228 χλμ./ώρα. Το φράγμα του ήχου - υπολογίζεται σε 1.225 χλμ./ώρα, ανάλογα με το υψόμετρο και τη θερμοκρασία - έχει σπάσει. Ο Αντι Γκριν και το Thrust SSC έχουν περάσει στην Ιστορία.

Ακολουθούν ανακοινώσεις, αφιερώματα, συνεντεύξεις και καθώς οι μήνες κυλούν οι πρωταγωνιστές του εγχειρήματος επιστρέφουν στην καθημερινότητα. Το ιστορικό υπερηχητικό όχημα Thrust SSC παίρνει τη θέση που του αρμόζει στο Μουσείο Συγκοινωνιών του Κόβεντρι, ο πιλότος Αντι Γκριν επιστρέφει στη RAF και ο διευθυντής του πρότζεκτ και πρώην ρέκορντμαν της ταχύτητας εδάφους Ρίτσαρντ Νομπλ αποφασίζει να ξεκινήσει μια επιχείρηση με μικρά αεροσκάφη. Μέσα του όμως ακόμη αναρωτιέται: «Θα μπορούσαμε άραγε να πάμε ένα βήμα πιο μακριά;».
 
Το ερώτημά του δεν έχει λάβει απάντηση ακόμη, 17 ολόκληρα χρόνια μετά. Είναι όμως πολύ πιθανόν ο γρίφος να λυθεί μέσα στο 2016. Γιατί ο Ρίτσαρντ Νομπλ, αυτός ο ασυνήθιστος άνθρωπος, ο οποίος δεν σπούδασε ποτέ μηχανικός αλλά αφιέρωσε τη ζωή του στην αναζήτηση των ορίων της ταχύτητας εδάφους, συναντήθηκε ξανά το 2006 με τον πιλότο Αντι Γκριν και αποφάσισαν να φτάσουν ως το «τέρμα» της ταχύτητας. Η αφορμή της επανασύνδεσής τους; Η είδηση ότι ο Αμερικανός Στιβ Φόσετ - σκοτώθηκε τελικά σε αεροπορικό δυστύχημα το 2007 - ήθελε να ξεπεράσει το ρεκόρ τους. Σήκωσαν τα μανίκια τους και ένα νέο αυτοκίνητο ξεκίνησε να σχεδιάζεται. Το όνομα αυτού Βloodhound SSC και στόχος του να σπάσει το φράγμα των 1.000 μιλίων την ώρα (1.609 χλμ.).
 
Δύσκολο ναι, ακατόρθωτο όχι. Η απόφαση μπορεί βέβαια να είχε ληφθεί, τα πράγματα όμως μόνο εύκολα δεν ήταν, με τη χρηματοδότηση να παραμένει το βασικό αγκάθι. Αρχικά προέκυψε το πρόβλημα της αγοράς της μηχανής. Οι σχεδιαστές του αυτοκινήτου είχαν βάλει στο μάτι τη Rolls-Royce EJ 200, η οποία χρησιμοποιείται στην κατασκευή των Eurofighter Typhoon της RAF. Η αγορά όμως έμοιαζε μάλλον απίθανη, καθώς θα κόστιζε περίπου 5,69 εκατ. ευρώ.

Επρεπε να σκεφθούν κάτι άλλο. Πλησίασαν τον Λορντ Ντρέισον, τον τότε υπεύθυνο για τις προμήθειες του υπουργείου Αμυνας της Βρετανίας, και του μίλησαν για το σχέδιό τους. Ο Ντρέισον τους άκουσε αλλά ευγενικά απέκλεισε την περίπτωση να τους χορηγήσουν τη μηχανή. Λίγο προτού διαβούν όμως το κατώφλι του γραφείου του, ο ισχυρός άνδρας έκανε μια δεύτερη σκέψη βασιζόμενος στον εξής συλλογισμό: αν τους έδινε τη μηχανή και εκείνοι συμφωνούσαν να κοινοποιήσουν το εγχείρημά τους στα βρετανικά σχολεία, ίσως περισσότερα παιδιά θα στρέφονταν προς τη μηχανολογία και τις επιστήμες γενικότερα. Η συμφωνία έκλεισε και εκείνη τη στιγμή ο πολυμήχανος Ρίτσαρντ Νομπλ μάλλον θυμήθηκε τα δικά του παιδικά χρόνια, όταν σε ηλικία έξι ετών σε μια οικογενειακή εκδρομή στη λίμνη του Λοχ Νες είδε τον τότε κάτοχο του παγκόσμιου ρεκόρ ταχύτητας στην ξηρά, Τζον Κομπ, να τεστάρει τη βάρκα του στη λίμνη, μια βάρκα η οποία μπορούσε να πιάσει τα 322 χλμ./ώρα στο νερό.

Σήμερα 5.670 γυμνάσια της Βρετανίας συμμετέχουν στο εκπαιδευτικό πρότζεκτ που αφορά το εγχείρημα. Την ίδια στιγμή τα σχέδια του οχήματος είναι διαθέσιμα στο κοινό και ο καθένας μπορεί να τα «κατεβάσει» από το Διαδίκτυο και να τα κριτικάρει. Μάλιστα, μέσα στο 2015 και στο 2016, οπότε θα ξεκινήσουν οι προσπάθειες, 12 κάμερες αλλά και περισσότεροι από 300 αισθητήρες θα μεταδίδουν live τα δεδομένα της προσπάθειας.
 
Τελικώς η δύναμη του κινητήρα του Eurofighter δεν έφτανε για να πιαστεί το όριο των 1.609 χλμ./ώρα. Για την κίνηση  λοιπόν κατέληξαν σε ένα υβριδικό σύστημα που θα συνδυάζει τον κινητήρα jet με ένα σύστημα εκτόξευσης πυραύλου. Σημειωτέον, η συνδυαζόμενη ισχύς του κινητήρα του τζετ και του πυραύλου είναι ισοδύναμη με εκείνη 180 αυτοκινήτων της Formula 1. Φυσικά, το τιμόνι του από τιτάνιο, φτιαγμένο από τρισδιάστατο εκτυπωτή, έχει σχεδιαστεί ώστε να εφαρμόζει απόλυτα στα χέρια του Γκριν.

Ωστόσο το ερώτημα παρέμενε: Η ταχύτητα των 1.609 χλμ. την ώρα είναι εφικτή ακόμη και για ένα όχημα με τέτοιες δυνατότητες; Καθώς δεν ήταν δυνατόν να γίνει προσομοίωση σε αεροδυναμική σήραγγα σε συνεργασία με τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Swansea η ομάδα του Βloodhound SSC προχώρησε σε προσομοίωση μέσω λογισμικού. Ναι, ήταν δύσκολο, αλλά εφικτό, ήταν η τελική απάντηση.

Σήμερα λοιπόν έχει επιλεγεί και η τοποθεσία όπου θα λάβει χώρα το μεγαλεπήβολο εγχείρημα, μια ξεραμένη λίμνη στη Νότια Αφρική. Μάλιστα, η περιφερειακή κυβέρνηση έχει προσλάβει τους κατοίκους της περιοχής ώστε να βοηθήσουν να καθαριστεί η ζώνη από τις πέτρες. Υπολογίζεται ότι 6.000 τόνοι πετρών θα απομακρυνθούν με τα χέρια, γιατί αν το Bloodhound με τις ταχύτητες που αναπτύσσει προσκρούσει σε μία από αυτές θα είναι σαν να το πετυχαίνει σφαίρα. Οι πρώτες δοκιμές αναμένεται να ξεκινήσουν τους πρώτους μήνες του 2015 στη Βρετανία - προτού η ομάδα ταξιδέψει τον Αύγουστο στη Νότια Αφρική.

Φυσικά υπάρχει και ο ανταγωνισμός. Μια ομάδα Αμερικανών προσπαθεί επίσης να σπάσει το προηγούμενο ρεκόρ με το αυτοκίνητο Νorth American Eagle, αλλά και ένας Αυστραλός, ο οδηγός Ρόσκο Μακ Γκλάσαν. Στο παιχνίδι έχει μπει ξανά και ο Αμερικανός Κρεγκ Μπρίντλοβ, ένας παλιός γνώριμος του Αντι Γκριν και του Ρίτσαρντ Νομπλ. Ο Μπρίντλοβ έφτασε το 1996 - έναν χρόνο δηλαδή πριν από εκείνους - κοντά στο να σπάσει το φράγμα του ήχου. Ετσι, παρά τα 77 του χρόνια, ο Μπρίντλοβ παραμένει ως σήμερα ένας υπολογίσιμος αντίπαλος.

Το κόστος της δημιουργίας του Bloodhound SSC είναι σίγουρα δυσθεώρητο. Mόνο για το 2014 άγγιξε τα 7,58 εκατ. ευρώ, ενώ το συνολικό κόστος του πρότζεκτ αναμένεται να φτάσει τα 51,83 εκατ. ευρώ. Οι δημιουργοί ωστόσο του Bloodhood SSC επιμένουν ότι αυτά τα χρήματα δεν είναι τίποτε μπροστά σε αυτά που δαπανούνται για τη Formula 1 ή για την κατασκευή αεροσκαφών.

Θα καταφέρει λοιπόν το Bloodhound SSC να πετύχει τον στόχο του; Ο Ρίτσαρντ Νομπλ θέλει να είναι ειλικρινής. «Υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν ξέρουμε. Η πραγματική διασκέδαση ξεκινά με τον νέο χρόνο, γιατί τότε θα ανακαλύψουμε τα προβλήματα που θα έχουμε σε πραγματικές συνθήκες. Και αυτό θα είναι το σημείο που η καινοτομία ξεκινά, γιατί δεν υπάρχει δυνατότητα να μπορέσουμε να κατασκευάσουμε άλλο ένα τέτοιο αυτοκίνητο». 
  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0