ενημέρωση 7:12, 13 August, 2026

Τείχος του Βερολίνου: Σπάνιες φωτογραφίες από την κατασκευή του

 

Όλοι θυμούνται τις εικόνες από την πτώση του τείχους του Βερολίνου, σαν σήμερα - 9 Νοεμβρίου του 1989. Ποιός θυμάται όμως την οικοδόμηση του; Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, οι φωτογράφοι του περιοδικού LIFE αποθανάτισαν την κατασκευή του Τείχους του Βερολίνου και την επίδρασή του στους κατοίκους που ζούσαν πια σε μια πόλη που μόλις είχε διχοτομηθεί.

 

Οι Σοβιετικοί και οι Ανατολικογερμανοί έχτισαν το Τείχος εν μέρει για να σταματήσουν τη φυγή πολιτών από το Ανατολικό Μπλοκ που χρησιμοποιούσαν συχνά το Βερολίνο ως το σημείο από όπου προσπαθούσαν να διαφύγουν προς τη Δύση. Μέχρι να χτιστεί το Τείχος, εκτιμάται ότι περίπου 20% του πληθυσμού της Ανατολικής Γερμανίας είχε τραπεί σε φυγή.

Στο τεύχος του της 8ης Σεπτεμβρίου1961 το περιοδικό LIFE έγραφε ότι το νεόδμητο τείχος «ύψους άνω των 20 μέτρων και φέροντας σκληρά θραύσματα γυαλιού, αποτελεί τώρα ένα σχεδόν μόνιμο εμπόδιο μεταξύ των άτυχων ανθρώπων και στις δύο πλευρές (του διχοτομημένου Βερολίνου)… Η κομμουνιστική απανθρωπιά σπάνια έχει δείξει χειρότερο και πιο σκληρό πρόσωπο από την περίπτωση του Τείχους του Βερολίνου – και η αγωνία και η ταπείνωση αυξάνεται στους κατοίκους, νέους και γέρους, Ανατολικούς και Δυτικούς».

Με την τοποθέτηση αυτού του αποκρουστικού προπυργίου, το ιδεολογικό χάσμα ανάμεσα στις δύο υπερδυνάμεις, τη Δυτική και την Ανατολική, έγινε πιο έντονο, πιο τρομακτικό και (φαινομενικά) πιο δυσεπίλυτο.


Ένα χέρι πάνω από την καλυμμένη με σπασμένα γυαλιά κορυφή του τείχους. Αύγουστος 1961. 


Ένας άντρας από τη Δυτική Γερμανία σηκώνει ψηλά τον γιο του για να του δείξει τη θέα από την άλλη πλευρά του τείχους. 1961.


Μία γυναίκα που είχε δραπετεύσει επιτυχώς στο Δυτικό Βερολίνο, μιλάει στη μητέρα της που βρίσκεται ακόμη στο Ανατολικό Βερολίνο, Αύγουστος 1961.


Αμερικανικές δυνάμεις απέναντι από Ανατολικογερμανικές, 1961.


Ομάδα κατοίκων του Δυτικού Βερολίνου παρακολουθούν ενώ ένας Ανατολικογερμανός αστυνομικός κάνει περιπολίες στο τείχος τον Αύγουστο του 1961.


Ένας Ανατολικογερμανός οικοδόμος χτίζει ένα νέο τμήμα του τείχους. Αύγουστος 1961.


Διαμαρτυρία κατοίκων του Δυτικού Βερολίνου εναντίον της κατασκευής του Τείχους του Βερολίνου. Αύγουστος 1961.


Ένας 17χρονος ορφανός Ανατολικογερμανός γλιστρά επιτυχώς ανάμεσα στα συρματοπλέγματα πάνω από το τείχος. Οκτώβριος 1961.


Ένα κορίτσι κοιτάζει το τείχος μέσα από το παγωμένο παράθυρο που αντανακλά τα συρματοπλέγματα. Δεκέμβριος 1962


Σκιές Δυτικών Γερμανών πάνω στο τείχος. Χαιρετούν τους συγγενείς τους στην ανατολική πλευρά του τείχους. Δεκέμβριος 1962.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ο Αδόλφος Χίτλερ... επέστρεψε στη Γερμανία!

 
 
<br><br><br><br>

 
Ο Αδόλφος Χίτλερ, ίσως ο πιο διαβόητος άνθρωπος στην Ιστορία, έφυγε από τη ζωή στις 30 Απριλίου του 1945.

Κι όμως, εθεάθη ξανά στη Γερμανία το 2014!

Τις προηγούμενες ημέρες πολλοί Γερμανοί έμειναν έκπληκτοι - και άλλοι αγανάκτησαν - στη θέα ενός ανθρώπου που ήταν φτυστός ο Φύρερ, ο οποίος οδηγούσε ένα αυτοκίνητο σε διάφορες πόλεις της χώρας ή βολτάριζε πεζός στους δρόμους.

Οχι, ο Χίτλερ δεν αναστήθηκε. Πρόκειται, απλώς, για μια ενέργεια μάρκετινγκ, με σκοπό την προώθηση της κινηματογραφικής ταινίας «Look Who’s Back» («Κοίτα ποιος γύρισε»), η οποία βασίζεται σε ένα σατιρικό μυθιστόρημα που θέλει τον Χίτλερ να ξυπνά στο Βερολίνο 67 χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Στο βιβλίο του Τιμούρ Φερμέρ, ο Αδόλφος Χίτλερ δεν θυμάται τίποτε από όσα συνέβησαν μετά το 1945 και βλέπει τα πάντα υπό το πρίσμα του ναζισμού.

Οσοι έρχονται σε επαφή μαζί του αρνούνται να πιστέψουν ότι είναι πράγματι ο Χίτλερ, ο οποίος τελικά γίνεται διάσημος χάρη στις υποκριτικές του ικανότητες.

Το μυθιστόρημα πούλησε περισσότερα από 1,4 εκατ. αντίτυπα μόνο στη Γερμανία και έχει τυπωθεί σε 40 χώρες.

Ο πρωταγωνιστής της ταινίας Ολιβερ Μασούκι παρίστανε τον Χίτλερ και στην πραγματικότητα, κυκλοφορώντας στους δρόμους της Γερμανίας με μουστάκι και καμπαρντίνα, με σκοπό την προώθηση του φιλμ.

Σύμφωνα με διάφορες αναφορές γερμανικών ΜΜΕ, πολλοί ταράχτηκαν αντικρίζοντας τον «Χίτλερ» να γεμίζει το αυτοκίνητό του με βενζίνη και να αγοράζει καφέ σε ένα βενζινάδικο.

Μάλιστα, φέρεται ότι συμμετείχε και σε ένα συλλαλητήριο της γερμανικής Δεξιάς, όπου χλεύασε τους διαδηλωτές από ένα μπαλκόνι, αποκαλώντας τους «λαπάδες»!

Οι αντιδράσεις του ανυποψίαστου κόσμου κινηματογραφήθηκαν από κρυφό συνεργείο.

Τα γυρίσματα του «Look Who’s Back» θα αρχίσουν την Κυριακή, ενώ η κυκλοφορία της ταινίας στις αίθουσες αναμένεται τον Οκτώβριο του 2015.

 

 

Ντοκιμαντέρ για τους Doors, 46 χρόνια μετά

Το «Feast of friends» που, γυρίστηκε το 1968 από το ίδιο το συγκρότημα και ποτέ δεν πέρασε τα όρια ενός ανεπίσημου δικτύου διανομής, διατίθεται για πρώτη φορά, σε DVD. 

Δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Στις λίγες περιπτώσεις που τα σαράντα λεπτά του προβλήθηκαν σε μικρά φεστιβάλ, τα σχόλια δεν ήταν ακριβώς θετικά. Χώρια που, σχολιάζοντάς το πρόσφατα, ο ντράμερ των Doors, Τζον Ντέσμορ, έλεγε ότι «δεν είναι δα και κανένα αριστούργημα». 

Έστω κι έτσι, το «Feast of friends» είναι ένα φιλμ που η αμερικανική μπάντα γύρισε μόνη της, καταγράφοντας κατά κάποιο τρόπο τον εαυτό της. Με ίδια έξοδα, ξεκινώντας από την καλοκαιρινή της περιοδεία του 1968 -πριν δηλαδή κάνουν κάτι παρόμοιο οι Beatles με το Let it Be και οι Rolling Stones με το Gimme Shelter. 

Περιγράφοντάς το, σαν ένα «μυθοπλαστικό ντοκιμαντέρ» όπως εμφανίζεται να λέει ο Τζιμ Μόρισον στο σχετικό τρέιλερ. «Δεν μπορώ να πω πολλά για αυτό», συνεχίζει μπερδεύοντας τα πράγματα περισσότερο, «γιατί στην πραγματικότητα δεν το κάνουμε εμείς. Κατά κάποιο τρόπο, φτιάχνεται μόνο του». 

Σκηνοθέτης ήταν ο Πολ Φεράρα, συμφοιτητής του Μόρισον και του Ρέι Μανζάρεκ στο τμήμα κινηματογράφου του UCLΑ και υπεύθυνος για την πειραματική ταινία «HWY: An American Pastoral», στην οποία ο τραγουδιστής των Doors υποδύεται ένα περιπλανώμενο ταξιδιώτη. 

Πάλι σύμφωνα με το Ντέσμορ, το εγχείρημα του ντοκιμαντέρ δεν ήταν και πολύ αυστηρά οργανωμένο: «απλώς σκεφτήκαμε να καταγράψουμε αυτό που κάναμε, γιατί θα είχε πλάκα και ίσως θα φαινόταν χρήσιμο στο μέλλον» έλεγε σχετικά σε συνέντευξή του. Έτσι, περιλήφθηκαν αποσπάσματα από συναυλίες, στιγμές χαλάρωσης στα παρασκήνια (όπου οι Doors δεν ήταν και τόσο φασαριόζοι), μίνι συνεντεύξεις φυσικά ή ένα ταξίδι με ιστιοπλοϊκό. 

Θα υπήρχαν κι άλλα, το συγκρότημα όμως σταμάτησε να βάζει το χέρι στην τσέπη την άνοιξη του 1969, έπειτα από μια επεισοδιακή συναυλία στο Μαϊάμι. Ο Μόρισον, συνελήφθη τότε για προσβολή της δημόσιας αιδούς. 

Ίσως για αυτό η προγραμματισμένη για τις 11 Νοεμβρίου, αποκατεστημένη έκδοση της Eagle Rock, κυκλοφορεί συμπληρωμένη με μερικά καλούδια. 

Επιπλέον υλικό ας πούμε, που προοριζόταν για τη βασική ταινία και περιλαμβάνει ένα παιχνίδι πόκερ, αυτοσχεδιασμούς του Μόρισον στο πιάνο, ένα καβγαδάκι με τον φωτογράφο Ρίτσαρντ Άβεντον ή μια ηχογράφηση του τραγουδιού Wild Child· μια εξίσου ραφιναρισμένη βερσιόν του βρετανικού ντοκιμαντέρ The Doors Are Open, που αιχμαλώτισε τη συναυλία της μπάντας στο Roundhouse του Λονδίνου και «αν και ασπρόμαυρη, είναι η καλύτερη εμφάνισή μας που έχει μαγνητοσκοπηθεί» κατά τη γνώμη του Ντέσμορ· μια εκτέλεση του The End επίσης, που έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 1967 στο Τορόντο. 

Πράγματα πάντως, που οι πρώτοι θεατές του «Feast of friends», δεν χρειάζονταν για του δώσουν μυθικές διαστάσεις. Σύμφωνα με μια εκδοχή, το είχαν δει στις αρχές της δεκαετίας του ’70, από μια κόπια που ο Μόρισον φέρεται να κουβαλούσε συνεχώς μαζί του σε μια χαρτοσακούλα, τον καιρό που είχε αποτραβηχτεί στο Παρίσι. Μια μέρα την ξέχασε στο σπίτι ενός φίλου και λίγες μέρες μετά, πέθανε. 

 
 
 

Αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου του παχέος εντέρου σε νεαρά άτομα

Νέα Υόρκη
Επιστημονική ανησυχία προκαλεί η αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα 20-49 ετών, σύμφωνα με στοιχεία από πρόσφατη αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο JAMA Surgery. Πάντως, η συγκεκριμένη μορφή καρκίνου εμφανίζει σταδιακή μείωση στα άτομα άνω των 50 ετών. 

Οι ερευνητές του Αντικαρκινικού Κέντρου MD Anderson του Πανεπιστημίου του Τέξας, στο Χιούστον, με επικεφαλής την Δρ Κριστίνα Μπέιλι, εκτιμούν ότι τα επόμενα 15 χρόνια πάνω από ένας στους δέκα καρκίνους στο κόλον, το κεντρικό τμήμα του παχέος εντέρου, και σχεδόν ένας στους τέσσερις καρκίνους στον ορθόν, το τελευταίο τμήμα του παχέος εντέρου πριν τον πρωκτό, θα διαγνωστούν σε ασθενείς κάτω των 50 ετών.

Αν και οι συχνές προληπτικές εξετάσεις, ιδίως η κολονοσκόπηση, έχουν συμβάλει σημαντικά τα τελευταία χρόνια στη σταδιακή μείωση των περιστατικών ορθοκολικού καρκίνου (με ρυθμό περίπου 1% ετησίως μετά το 1975), ωστόσο ο προληπτικς έλεγχος δεν θεωρείται σήμερα αναγκαίος στα άτομα πριν τηνηλικία των 50 ετών. Αυτό έχει συντελέσει σε μια αύξηση των περιστατικών στις νεότερες ηλικίες και μάλιστα τα περιστατικά περιλαμβάνουν συνήθως καρκίνους σε πιο προχωρημένη μορφή και άρα πιο δύσκολα αντιμετωπίσιμους. Η ετήσια αύξηση των περιστατικών είναι της τάξης του 2% για τα άτομα 20 έως 34 ετών και 0,40% για τους ανθρώπους 35 έως 49 ετών.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι η τρίτη συχνότερη μορφή καρκίνου μεταξύ των ανδρών και των γυναικών και η τρίτη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι έως το 2020 και το 2030 στις ΗΠΑ θα υπάρξει μια μείωση κατά 23% και 41% των περιστατικών αντίστοιχα για τα άτομα άνω των 50 ετών, ενώ αντίθετα μια αύξηση κατά 38% και 90% αντίστοιχα μεταξύ των ατόμων 20 έως 34 ετών.

Πρόκειται για μια «ανησυχητική τάση» που υποχρεώνει τους επιστήμονες να ερευνήσουν σε βάθος τις αιτίες που τα νεαρά άτομα είναι όλο και πιο επιρρεπή στον καρκίνο του εντέρου. Και ενδεχομένως μελλοντικά να αλλάξουν και οι σημερινές κατευθυντήριες οδηγίες για την προληπτική κολονοσκόπηση από την ηλικία των 50 ετών και έπειτα. 

Πάντως, οι γιατροί υπενθυμίζουν ότι, η παχυσαρκία, η έλλειψη σωματικής άσκησης και μια διατροφή πλούσια σε κόκκινο κατεργασμένο κρέας, αποτελούν παράγοντες κινδύνου για εκδήλωση καρκίνου του παχέος εντέρου ανεξαρτήτως ηλικίας. 

  • Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
  • 0