ενημέρωση 3:11, 12 August, 2026
Ως μοριακή κουζίνα θα ονομαστούν πλέον τα σουβλατζίδικα στο Δήμο Κηφισιάς, για να ξεπεράσουν τα προβλήματα της τσίκνας

Ως μοριακή κουζίνα θα ονομαστούν πλέον τα σουβλατζίδικα στο Δήμο Κηφισιάς, για να ξεπεράσουν τα προβλήματα της τσίκνας

Με μια αποφασιστική κίνηση στρατηγικής, η νέα δημοτική αρχή, φιλοδοξεί να υπερβεί την έλλειψη τεχνογνωσίας και την απουσία χρηματοδότησης, ώστε να μην σταματήσουν να λειτουργούν τα σουβλατζίδικα, θα λέγονται στο εξής ειδική μοριακή υψηλή τεχνική!

Με τη νέα εμφάνιση, τα σουβλατζίδικα αναμένεται να προσελκύσει σαφώς περισσότερους αγοραστές που θα συνδυάζουν την εθνική υπερηφάνεια μα το όνειρο γεύματος όρθιου-πρόχειρου gourme

Για πρώτη ακόμα φορά, η «Εντολή Θωμάκου», χάρη στην οποία  ξεπεράστηκαν τα πρώτα εμπόδια για την επανεκίνηση της γραμμής παραγωγής του νέου μοριακού γευστικού προχωρημένου γρήγορου φαγητού, έρχεται να δώσει λύση προκειμένου να ξαναζωντανέψει το «όνειρο». Ένα όνειρο που πάγωσε προσωρινά, όταν έγινε γνωστό ότι εκτός από εντολές και πανηγυρικά δημοσιεύματα, για να παραχθεί το παραδοσιακό σουβλάκι, χρειάζονται επίσης τεχνογνωσία και χρήματα!

Όμως η λύση, χάρη στη σιδερένια πολιτική βούληση της νέας διοίκησης (και του δημάρχου Γ. Θωμάκου, προσωπικά) βρέθηκε! Το νέο πρωτοποριακό event, θα κατασκευάζεται ως ελληνικό, στη Γαλλία και μάλιστα θα γράφει καθαρά στην ούγια «Made in Kifisia»! Όλοι, αφεντικά και υπάλληλοι θα είναι ντυμένοι με τις τελευταίες προσταγές της μόδας. Επιπλέον, θα φέρει το λογότυπο της McDonalds, Lacoste, LouisVuitton, προκειμένου οι Κηφισιώτες καταναλωτές, λόγω ιδιαίτερης εξοικείωσης με το σήμα, να το νιώθουν πραγματικά σαν δικό τους.

Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες, ο δήμαρχος κ. Θωμάκος κατέληξε σε αυτή τη λύση, έπειτα από αλλεπάλληλες αποτυχημένες προσπάθειες να δημιουργήσει δική του τεχνογνωσία, παρόλο με «Εντολή Χιωτάκη» όλα δείχνουν μέχρι στιγμής, τραγικά ίδια. Όσο για το πρόβλημα της χρηματοδότησης, ήταν και αυτό ανυπέρβλητο, καθώς οι τράπεζες δίνουν προτεραιότητα στη δανειοδότηση των παραδοσιακών σουβλατζίδικων και των υποστηρικτών τύπου «τα παίρνω από παντού», τα οποία προφανώς προέχουν, γιατί χωρίς αυτά (χαλόου...!) κανείς δεν θα μάθαινε τις «εντολές Θωμάκου» για το ξεπέρασμα του προβλήματος!

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι όλο προϊόν φαντασίας με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορείτε να το καταναλώσετε άφοβα.

Η ουσία των αμερικανικών εκλογών

Η ουσία των αμερικανικών εκλογών

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης

Η σαρωτική νίκη των Ρεπουμπλικανών θεμελιώθηκε στην οργή της πλειοψηφίας των λευκών της πολύπαθης αμερικανικής εργατικής τάξης, ιδίως όσων στερούνται τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και στοιχειώδους κοινωνικής μέριμνας. Αυτή η κοινωνική ομάδα ψήφισε μαζικά εναντίον των Δημοκρατικών και έδωσε στους Ρεπουμπλικάνους τη νίκη.

Πρόκειται για κοινωνική ομάδα που, τις τελευταίες δεκαετίες, έχει χάσει την ιδιωτική της ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (καθώς οι εργοδότες δεν έχουν πλέον νομική υποχρέωση να τους την προσφέρουν), έχουν δει τους μισθούς τους να καθηλώνονται στο ίδιο τραγικό επίπεδο τριάντα χρόνια τώρα, έχουν χάσει μεγάλο μέρος των συντάξεών τους (καθώς με την κρίση του 2008 τα ταμεία τους έχασαν μεγάλο μέρος των επενδυμένων εισφορών), έχουν χάσει το σπίτι τους (καθώς τα στεγαστικά τους δάνεια κοκκίνησαν και τα εγκατέλειψαν) αναγκαζόμενοι να μένουν σε κακές κατοικίες στο νοίκι, κ.ο.κ.

Οι λευκοί ανειδίκευτοι εργαζόμενοι είναι, για αυτούς τους λόγους, έξαλλοι με την εξουσία, την οποία στο φαντασιακό τους εκπροσωπεί ο Πρόεδρος, η κυβέρνηση, οι απόφοιτοι του Χάρβαρντ και του Γέιλ, και γενικά το κράτος. Αυτό που δεν εξηγούν είναι τον λόγο για τον οποίο στρέφονται υπέρ Ρεπουμπλικανών υποψηφίων που, και αυτοί, στα ίδια πανεπιστήμια έχουν πάει με τους Δημοκρατικούς αντιπάλους τους, από την ίδια ανώτατη κοινωνικο-οικονομική τάξη προέρχονται, στα ίδια club ανήκουν. Ο λόγος είναι απλός:

Οι λευκοί εργαζόμενοι των ΗΠΑ έχουν χάσει κάθε ελπίδα. «Είμαστε χρεοκοπημένοι», λένε όταν τους ρωτάς. Αποδέχονται πλέον μοιρολατρικά ότι δεν θα δουν τους μισθούς τους να ανεβαίνουν ξανά, ότι κανονικό συμβόλαιο έργου, με ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και μια αξιοπρεπή σύνταξη στα 65, δεν θα τους προσφέρει κανείς. Αντί όμως να ρωτούν γιατί έχουν χάσει αυτά τα βασικά συστατικά μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης, τα οποία η αμερικανική εργατική τάξη λάμβανε ως δεδομένα προηγουμένως, αναρωτιούνται πώς, γιατί και με ποιο δικαίωμα οι εργαζόμενοι στις δημόσιες υπηρεσίες (στην εφορία, στους δήμους, στο ταχυδρομείο κ.λπ.) εξακολουθούν να απολαμβάνουν όλη αυτήν τη μέριμνα (περίθαλψη, συντάξεις κ.λπ).

Και τότε είναι που έρχονται οι Ρεπουμπλικανοί υποψήφιοι με τις υποσχέσεις τους για μείωση του κράτους, για κατάργηση των «προνομίων» των δημοσίων υπαλλήλων, για αποδόμηση σε ό,τι έμεινε από το κράτος πρόνοιας που είχε στήσει αρχικά ο Ρούσβελτ και κατόπιν ο Λίντον Τζόνσον, για «επιστροφή» στην εξατομίκευση του ατόμου. Οι απογοητευμένοι λευκοί εργαζόμενοι (και άνεργοι) δεν μασάνε κουτόχορτο βέβαια. Καταλαβαίνουν ότι κι αυτοί οι υποψήφιοι (του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος) είναι το ίδιο συνάφι με τους Δημοκρατικούς – ότι κυλάνε στον πλούτο και στην χλυδή λόγω ενός διεφθαρμένου συστήματος όπου το ανώτατο 0,1% εκμαιεύει από την υπόλοιπη κοινωνία ένα χυδαία τεράστιο ποσοστό του εθνικού πλούτου – ότι πρεσβεύουν λιγότερο κράτος για να πληρώνουν λιγότερους φόρους από τις τεράστιες περιουσίες τους.

Όμως τους ψηφίζουν επειδή το Ρεπουμπλικανικό μήνυμα εναντίον του κράτους, εναντίον των δημοσίων υπαλλήλων, τους ικανοποιεί το πικρό συναίσθημα ότι, τώρα που η δική τους αγελάδα ψόφησε, τουλάχιστον να ψοφήσει και εκείνη του γείτονα ο οποίος έχει καταφέρει να κρατήσει την (πολύ άσχημα πληρωμένη) θέση του στο δημόσιο, διατηρώντας όμως κάποια βασικά «αγαθά» που ο κοινός λευκός, ανειδίκευτος εργαζόμενος έχει χάσει από παλιά – και που δεν ελπίζει να αποκτήσει ποτέ ξανά.

Αυτή είναι η ουσία των εκλογών: Όταν η ελπίδα χάνεται, εκείνος που την δημιούργησε (ο κ. Ομπάμα) μαυρίζεται από θυμωμένους-ξεχασμένους-αδύναμους πολίτες που σκέφτονται ότι το μόνο που μπορεί να πετύχει η ψήφος τους είναι τη διάδοση της δικής τους δυστυχίας παντού.

Πηγή:protagon

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Αφιέρωμα στον Γιάννη Σκαρίμπα στο θέατρο «Βυρσοδεψείο»

Στις 7-9 Νοεμβρίου με αφορμή τα 40 χρόνια από τον θάνατό του
 
Αφιέρωμα στον Γιάννη Σκαρίμπα στο θέατρο «Βυρσοδεψείο»
 
Ανατρεπτικός, ειρωνικός, ρηξικέλευθος, καυστικός, παράλογος, αντικομφορμιστής, ανυπότακτος, μανιώδης καραγκιοζοπαίχτης και θυμόσοφος, ο Γιάννης Σκαρίμπας (1893-1984), αυτή η ιδιαίτερη συγγραφική φωνή του Μεσοπολέμου, δεν έχει πάψει να διαβάζεται και να προκαλεί με τις απόψεις του, με την αιρετική εξαρθρωμένη γλώσσα του, με την πρωτοποριακή αφηγηματική τεχνική του. Στο περιθώριο της γενιάς του 1930, αυτός ο sui generis ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας και εκδότης, συνδέθηκε αμετάκλητα με τη Χαλκίδα, όπου πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, και με τις πιο ριζοσπαστικές όψεις του ελληνικού λογοτεχνικού μοντερνισμού.
 
Με την αφορμή της συμπλήρωσης εφέτος σαράντα χρόνων από τον θάνατό του, οι εκδόσεις Νεφέλη, που εκδίδουν τα Άπαντά του, προγραμματίζουν σειρά αφιερωματικών εκδηλώσεων.
 
Η αρχή έγινε με την ημερίδα «Γιάννης Σκαρίμπας, ένας ιθαγενής του μοντερνισμού», που πραγματοποιήθηκε στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών, στις 4 Νοεμβρίου, με σκοπό να διερευνηθεί η σχέση του Σκαρίμπα με τη μοντερνιστική γραφή μέσα από τη χρήση των λεκτικών παιχνιδιών, του στοιχείου του γκροτέσκου, του παραλόγου και της ειρωνείας.
 
«Τα γυρίζω ανάποδα για να σταθούνε όρθια»
 
Γεννημένος στην Αγία Ευθυμία Παρνασίδας, ο Σκαρίμπας εγκαταστάθηκε στη Χαλκίδα το 1919, μετά τον γάμο του με την Ελένη Κεφαληνίτη, όπου άνοιξε τελωνειακό γραφείο, απέκτησε πέντε παιδιά και δημιούργησε ένα πολυσχιδές έργο σουρεαλιστικής ποιότητας που αποτυπώνεται στη φράση του «Τα γυρίζω ανάποδα για να σταθούνε όρθια».
 
Τολμηρός, ρηξικέλευθος, επιδίδεται σε μια ποίηση που παραμορφώνει μόνιμα τη γλώσσα και περιφρονεί τη φόρμα και σε μια πεζογραφία που ανατρέπει τους όρους της αφήγησης και αδιαφορεί για τις επιταγές του ρεαλισμού αξιοποιώντας λογοτεχνικά τη γόνιμη φλέβα της λαϊκής γλώσσας.
 
Ο Γιάννης Σκαρίμπας πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα σε νεαρή ηλικία, με ποιήματά του στην εφημερίδα Εύβοια το 1914. Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1929, απέσπασε, με πεζό του κείμενο, το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό διηγήματος του περιοδικού Ελληνικά Γράμματα.
 
Το έργο του, ποικίλο, περιλαμβάνει τις συλλογές διηγημάτων Καϋμοί στο Γριπονήσι (1930),Τυφλοβδομάδα στη Χαλκίδα (1973), Τρεις άδειες καρέκλες (1976), τις νουβέλες Το θείο τραγί(1933) και Η μαθητευόμενη των τακουνιών (1961), τα μυθιστορήματα Μαριάμπας (1935), Το σόλο του Φίγκαρω (1938), Το Βατερλώ δύο γελοίων (1959), Φυγή προς τα εμπρός (1976), τα θεατρικά Ο ήχος του κώδωνος (1950), Αντικαραγκιόζης, ο μέγας (1977), Τα καγκουρώ (1979),Η κυρία του τραίνου (1980), τις ποιητικές συλλογές Ουλαλούμ (1936), Οι εαυτούληδες (1950),Βοϊδάγγελοι (1968) κ.ά. Εξέδωσε ακόμη τέσσερις τόμους για την Ιστορία του 1821, ένα χρονικό του Α΄ Παγκόσμιου πολέμου κ.ά. Τα Άπαντά του κυκλοφορούν σε επιμέλεια της νεοελληνίστριας Κατερίνας Κωστίου.
 
Ο Σκαρίμπας στο «Βυρσοδεψείο»
 
Το αφιέρωμα στον Σκαρίμπα των εκδόσεων Νεφέλη συνεχίζεται στην Αθήνα, στο θέατρο «Βυρσοδεψείο» (Ορφέως 174) με θεατρικές παραστάσεις, προβολή ντοκιμαντέρ, εκθέσεις και μουσικά δρώμενα με ελεύθερη είσοδο.
 
Η θεατρική παράσταση «Το θείο τραγί» (σκηνοθεσία, δραματουργική επεξεργασία, ερμηνείαΤάσος Δαρδαγάνης, Μάρια Φλωράτου) θα παρασταθεί την Παρασκευή 7, το Σάββατο 8 και την Κυριακή 9 Νοεμβρίου, στις 8.30 μ.μ.
 
Στον ίδιο χώρο θα γίνει προβολή του ντοκιμαντέρ «Το σόλο του Γιάννη Σκαρίμπα» τουΔημήτρη Γκουζιώτη, την Παρασκευή και το Σάββατο στις 7.00 μ.μ. και την Κυριακή στις 7.00 μ.μ. και στις 10.15 μ.μ.
 
Τις θεατρικές εκδηλώσεις συνοδεύει η έκθεση «Τα χαρτονόμουτρα», με αυθεντικές φιγούρες Καραγκιόζη, φτιαγμένες από τον Γιάννη Σκαρίμπα, η οποία θα είναι ανοιχτή κάθε μέρα από τις 6.00 μ.μ., ενώ παράλληλα στον χώρο του «Βυρσοδεψείου» θα λειτουργεί έκθεση βιβλίου και bazaar με επιλογές από τον κατάλογο της Νεφέλης.
 
Τη θεατρική παράσταση πλαισιώνει μουσική στο φουαγέ του θεάτρου με τη συμμετοχή των μουσικών Παναγιώτη Σχοινά (πιάνο), Μαριβάσιας Κολλιοπούλου (μαντολίνο) καιΜαρίας Παναγοπούλου (φωνή).

 

Η πρώτη φωτογραφική μηχανή στο Διάστημα

Η Hasselblad που τράβηξε φωτογραφίες της Γης σε αποστολή της NASA πωλείται σε πλειστηριασμό
 
Η πρώτη φωτογραφική μηχανή στο Διάστημα
Μία από τις φωτογραφίες που τράβηκε ο Γουόλι Σίρα κατά τη διάρκεια της αποστολής Mercury - Atlas 8 το 1962
 
Μία από τις φωτογραφίες που τράβηκε ο Γουόλι Σίρα κατά τη διάρκεια της αποστολής Mercury - Atlas 8 το 1962Ο Γουόλι Σίρα (στο κέντρο) δοκιμάζει τη μηχανή στα εργαστήρια της NASAΗ ιδιόχειρη επιστολή του Γκόρντον ΚούπερΦωτογραφία του Γκόρντον Κούπερ από την αποστολή Mercury - Atlas 9 to 1963Μια Hasselblad 500c, η πρώτη μηχανή που χρησιμοποιήθηκε από αστροναύτες της NASA για να τραβήξουν φωτογραφίες της Γης από το Διάστημα στις αρχές της δεκαετίας του 1960, πωλείται σε πλειστηριασμό

Μια Hasselblad 500c, το θρυλικό μοντέλο που αποτέλεσε το «σήμα κατατεθέν» της σουηδικής εταιρείας από το 1957 και για τα επόμενα 60 χρόνια, είναι οπωσδήποτε συλλεκτική. Oταν όμως η συγκεκριμένη φωτογραφική μηχανή είναι επιπλέον η πρώτη που «ανέβηκε» στο Διάστημα με μια αποστολή της NASA εγκαινιάζοντας την πενηντάχρονη συνεργασία της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας με τη Hasselblad και την Zeiss, όπως είναι φυσικό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία. Για τον λόγο αυτόν η πώλησή της σε πλειστηριασμό την ερχόμενη εβδομάδα έχει προκαλέσει ενδιαφέρον όχι μόνο στους λάτρεις των διαστημικών ταξιδιών και της φωτογραφίας αλλά και στους απανταχού συλλέκτες.

Η καλύτερη μηχανή της εποχής της

Η ιστορία του «δεσμού» της NASA με την ευρωπαϊκή οπτική τεχνολογία ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1960 χάρη στο μεράκι ενός αστροναύτη. Ο Γουόλι Σίρα, ενθουσιώδης ερασιτέχνης της φωτογραφίας ο οποίος θα πετούσε με τη Mercury-Atlas 8 (ΜΑ-8), την πέμπτη επανδρωμένη αμερικανική αποστολή, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1962, ήθελε να απαθανατίσει την εμπειρία του με την καλύτερη φωτογραφική μηχανή της εποχής. Αφού συζήτησε το θέμα με επαγγελματίες φωτογράφους και ειδικούς, η επιλογή στην οποία κατέληξε ήταν η Hasselblad 500c με φακό Zeiss 80 mm. Την αγόρασε, όπως είχε δηλώσει όταν ήταν ακόμη εν ζωή, από ένα κατάστημα φωτογραφικών ειδών στο Χιούστον λίγους μήνες νωρίτερα και την πήγε κατευθείαν στα εργαστήρια της NASA ώστε να προσαρμοστεί κατάλληλα για την αποστολή.

Οι τεχνικοί της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας εργάστηκαν σε συνεργασία με τον Σίρα και τον συνάδελφό του αστροναύτη Γκόρντον Κούπερ κάνοντας μια σειρά από προσαρμογές: πρόσθεσαν μια θήκη για φιλμ των 100 ASA και ένα σκόπευτρο που τοποθετήθηκε πλευρικά, ενώ έκαναν διάφορες τροποποιήσεις στην επιφάνεια της μηχανής - μία από αυτές ήταν να βάψουν το μέταλλο στην μπροστινή της πλευρά με μαύρο ματ χρώμα για να ελαχιστοποιήσουν την ανάκλαση του φωτός. Εξοπλισμένος με την «πειραγμένη» Hasselblad 500c ο Σίρα τράβηξε τις πρώτες «πραγματικές» φωτογραφίες της Γης από το Διάστημα που είδαν τα γήινα μάτια.

Φωτογραφίες για πειράματα

Η επιτυχία ήταν τέτοια ώστε στην επόμενη αποστολή, τη Mercury-Atlas 9 (MA-9), η οποία «πέταξε» τον Μάιο του 1963, ο Γκόρντον Κούπερ πήρε μαζί του μια Hasselblad (σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις την ίδια που είχε χρησιμοποιήσει ο Σίρα), εξοπλισμένη με τον ίδιο φακό Zeiss (η «ταυτότητα» του φακού πιστοποιείται από τα σχετικά αρχεία). Σε αυτό το διαστημικό ταξίδι, όπως έχει περιγράψει ο κ. Κούπερ, εκτός του ότι τράβηξε «γενικές» φωτογραφίες η μηχανή χρησιμοποιήθηκε για τη διεξαγωγή μιας σειράς πειραμάτων. Ενα εξ αυτών ήταν το Πείραμα Προσδιορισμού του Ορίζοντα, το οποίο είχε ως στόχο να προσδιορίσει κατά πόσον το φωτισμένο από τον Ηλιο τμήμα της Γης μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «σημάδι» πλοήγησης κατά την τελική φάση των προωθημένων διαστημικών πτήσεων (τα δεδομένα του χρησιμοποιήθηκαν από τα Εργαστήρια Draper του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης - ΜΙΤ - για την ανάπτυξη του συστήματος καθοδήγησης και πλοήγησης των αποστολών Apollo).

Αλλα πειράματα για τα οποία χρησιμοποιήθηκε η Hasselblad αφορούσαν μετεωρολογικές φωτογραφίσεις με στόχο τη συλλογή πληροφοριών για τη μετεωρολογία και συγκεκριμένων δεδομένων για την ανάπτυξη προωθημένων μετεωρολογικών δορυφορικών συστημάτων καθώς και φωτογραφίσεις πεδίου της Γης με στόχο τη σύσταση καταλόγων με διαστημικές φωτογραφίες από διάφορα γεωλογικά στοιχεία (πτυχωσιγενή όρη, ζώνες ρηγμάτων ή ηφαιστειακά πεδία) και τη συλλογή τοπογραφικών πληροφοριών για την επιφάνεια της Γης.

Αυθεντικό κειμήλιο

Η ιστορική φωτογραφική μηχανή βγαίνει σε πλειστηριασμό τη Δευτέρα 13 Νοεμβρίου από την RR Auctions στη Βοστώνη, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο οίκος πλειστηριασμών ζήτησε από τη NASA να διεξαγάγει ειδική έρευνα προκειμένου να πιστοποιήσει ότι πρόκειται για την ίδια κάμερα που είχε χρησιμοποιήσει ο Γκόρντον Κούπερ (και πιθανότατα ο Γουόλι Σίρα). Η μηχανή συνοδεύεται επίσης από μια ιδιόχειρη επιστολή του κ. Κούπερ, η οποία χρονολογείται γύρω στο 1995, είναι γραμμένη σε ένα φύλλο χαρτί από το προσωπικό του μπλοκ αλληλογραφίας και γράφει: «Αυτή η φωτογραφική μηχανή Hasselblad πέταξε στην MA-9 και χρησιμοποιήθηκε από εμένα για να πάρω αρκετές καλές εικόνες της Γης». Επιπλέον υπάρχει και μια δεύτερη, έντυπη επιστολή αυθεντικότητας του αστροναύτη, στην οποία δηλώνει τον σειριακό αριθμό της μηχανής, του φακού και της «έξτρα» θήκης του φιλμ που είχε μαζί του στην πτήση.

Επιλέγοντας τη Hasselblad 500c με δική του πρωτοβουλία ο Γουόλι Σίρα ξεκίνησε χωρίς να το θέλει μια μακρά παράδοση. Μετά και την επιτυχημένη χρήση τους από τον Γκόρντον Κούπερ από το 1964, με την έναρξη του Project Gemini, οι μηχανές Hasselblad και οι φακοί Zeiss έγιναν ανεπίσημα ο αποκλειστικός  φωτογραφικός εξοπλισμός της NASA σε όλες τις επόμενες επανδρωμένες αποστολές (ήταν επίσης το πρώτο γήινο φωτογραφικό «δίδυμο» που «πάτησε»  τη Σελήνη συνοδεύοντας τους αστροναύτες της Apollo 11) και εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται και σήμερα από την αμερικανική διαστημική υπηρεσία.

 

 
  • Κατηγορία ART-DISING
  • 0