Ένα υπέρλαμπρο ξέφωτο στον εθνικό μας διχασμό

Γράφει ο Χρήστος Χωμενίδης

Το «Όχι» δεν το είπε ο Μεταξάς αλλά ο ελληνικός λαός. Η παραπάνω φράση, που επαναλαμβάνεται σε κάθε 28η Οκτωβρίου από εκείνους που αρνούνται να πιστώσουν το Έπος του '40 σε έναν δικτάτορα, είναι ψευδής. Και αληθής.

Ψευδής εφόσον εάν ο Ιωάννης Μεταξάς αντί να αποκρούσει ακαριαία το τελεσίγραφο της Ιταλίας, το ικανοποιούσε εν μέρει, συνομολογούσε κάποια «ειδική σχέση» μαζί της, προσδοκώντας για την Ελλάδα τον ρόλο του «επιτήδειου ουδέτερου» στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο -ρόλο που έπαιξε η Τουρκία- δεν θα ανατρεπόταν προφανώς από λαϊκή εξέγερση. Οι Έλληνες θα τον (παρ)ακολουθούσαν στους διπλωματικούς του χειρισμούς.

Αληθής αφού οι Έλληνες στήριξαν ολόψυχα, αταλάντευτα το «Όχι» και το δικαίωσαν στα πεδία της μάχης από την πρώτη κιόλας μέρα. Δίχως το πάθος και του τελευταίου φαντάρου που έσπευσε στο μέτωπο σαν σε γιορτή, το Έπος της Αλβανίας δεν θα μπορούσε να συμβεί. Η 28η Οκτωβρίου αποτελεί πάνω από όλα μια σπάνια στιγμή Εθνικής και Λαϊκής Ενότητας. Την σημαντικότερη στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας.  

Ακόμα και στους μεγαλύτερους θριάμβους, ακόμα και στις χειρότερες πανωλεθρίες της Επανάστασης του 1821, οι Έλληνες δεν έπαψαν να σπαράσσονται. Στρατιωτικοί εναντίον πολιτικών, Μωραϊτες εναντίον Ρουμελιωτών, Ελλαδίτες εναντίον Φαναριωτών...  

Το εμφύλιο πνεύμα σημάδεψε την πατρίδα από τις φασκιές της. Ο Καποδίστριας δολοφονήθηκε από εκείνους που αρνούνταν να εκχωρήσουν τα προνόμιά τους προς όφελος της γενικής υπόθεσης. Ο Όθωνας –που ικετέψαμε την Ευρώπη να μας τον στείλει, αφού τι χώρα θα ήμασταν, εάν δεν είχαμε έναν βασιλιά, έστω και ξένο, έστω και ελαφρώς μισερό;- βρισκόταν διαρκώς στο στόχαστρο όσων τον είχαν υποδεχθεί μετά βαϊων και κλάδων. Το πιό μελαγχολικό δε, σε ανθρώπινο επίπεδο, είναι ότι η οριστική του έξωση από την Ελλάδα δεν συνέβη τόσο επειδή ήταν διοικητικά ανίκανος ή τυραννικός αλλά γιατί δεν είχε αποκτήσει έναν απόγονο, ώστε να εγκαινιάσει δυναστεία. Τη δυναστεία που ξεκίνησε ο Γεώργιος ο Α΄ (γεννημένος ως πρίγκηπας Γουλιέλμος της Δανίας) και μας έκατσε στο σβέρκο επί έναν και πλέον αιώνα...

Κατά τον 19ο, τον 20ο και –από ό,τι φαίνεται- και τον 21ο αιώνα, οι Έλληνες παρέμειναν σταθερά διχασμένοι. Τρικουπικοί εναντίον Δηλιγιαννικών, Βενιζελικοί εναντίον Βασιλοφρόνων, Αριστεροί εναντίον Δεξιών και πρόσφατα Μνημονιακοί εναντίον Αντιμνημονιακών.

Το τι φρονούσαν οι εκάστοτε αντίπαλοι, το ποιος εκπροσωπούσε την πρόοδο και ποιος την αντίδραση, κάθε άλλο παρά είναι αυτονόητο. Στα «Ευαγγελικά», για παράδειγμα του 1901, οι φοιτητές τα έσπασαν στους δρόμους της Αθήνας κι άφησαν πίσω τους δέκα νεκρούς, αντέδρασαν με τον βιαιότερο τρόπο σε τι; Στη μετάφραση των Ευαγγελίων στη δημοτική γλώσσα! (Οι νεολάγνοι του σήμερα –τηλεοπτικοί κωμικοί και «ριζοσπάστες» πολιτικοί- θα στέκονταν, υποθέτω, στο πλευρό τους...)  

Δύο Έλληνες στρατιώτες σε θέση μάχης στα ελληνοαλβανικά σύνορα

Το 1920, οι Βασιλόφρονες κέρδισαν τις εκλογές επαγγελόμενοι την ειρήνευση στην Μικρά Ασία και -αντιθέτως- προέλασαν μέχρι το Αφιόν Καραχισάρ απεργαζόμενοι, εκόντες-άκοντες, την μεγάλη καταστροφή και το ξερίζωμα του Ελληνισμού της Ιωνίας...

Ο ελληνικός διχασμός -ο οποίος αλλάζοντας πρόσωπα κληρονομείται από γενιά σε γενιά- έχει αναλυθεί από επιστήμονες της Ιστορίας και έχει ξορκιστεί από ποιητές, με πρώτο και καλύτερο τον Διονύσιο Σολωμό. Ίσως να αφορμάται από μια βαθιά εσωτερική σύγκρουση. Από την αδυναμία ή και την άρνησή μας να αποφασίσουμε οριστικά ποιοι είμαστε και πού ανήκουμε: Στην Ανατολή; Στη Δύση; Στην οικουμένη ως λαός ταξιδευτών; Ή στο μικρό μας χερσοχώραφο, που το'χουμε ποτίσει με το αίμα μας και μας αρκεί και θα το υπερασπίσουμε μέχρι τελευταίας ρανίδας από κάθε ξένη επιβολή; Ομνύουμε στο αρχαιοελληνικό πνεύμα ή αποτελούμε την αιχμή του δόρατος της χριστιανικής ορθοδοξίας;

Απάντηση στα παραπάνω βασανιστικά ερωτήματα δεν έχει δοθεί ούτε και φαίνεται πως θα δοθεί στο ορατό μέλλον. Το «Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα!» του Ιωάννη Πολέμη αποτελεί πάντως την πλέον ατελέσφορη, μες στο ρομαντισμό της, στάση. Το να υποστηρίζεις κάτι και ταυτόχρονα το αντίθετό του δεν σε καθιστά σφαιρικό αλλά σχιζοφρενή...

Το μόνο σίγουρο είναι πως –μέσα στον διχασμό μας- ονειρευόμαστε την Εθνική και Λαϊκή Ενότητα. Δράττουμε κάθε ευκαιρία για να την βιώσουμε. Μεγαλοποιούμε και περιορισμένης ακόμα σημασίας γεγονότα που τη συμβολίζουν. Μια αθλητική νίκη πανηγυρίζεται σαν εθνική παλιγγενέσια. Μια προσωπική διάκριση, από βραβείο Νόμπελ μέχρι πρωτιά στη Γιουροβίζιον, μάς πλημμυρίζει όλους από περηφάνεια. Σάμπως όλοι μαζί να κρατούσαμε το χέρι του Οδυσσέα Ελύτη όταν έγραφε το «Άξιον Εστί» και όλοι να λικνιζόμαστε στο πλευρό της Έλενας Παπαρίζου στη σκηνή της πανευρωπαϊκής ποπ διοργάνωσης... Δεν παρατάσσω βλάσφημα τα ασύγκριτα. Επισημαίνω απλώς ότι τον κάθε συμπολίτη μας, που στην πτώση του τον κατασπαράζουμε και στην προσπάθεια του συχνά τον λοιδωρούμε, στον θριάμβο του τον αποθεώνουμε. Και αισθανόμαστε κι εμείς μικροί θεοί. Ανθρώπινο, πολύ ανθρώπινο...

Η 28η Οκτωβρίου, χάρη σε μια σπάνια γενναιοδωρία της Ιστορίας, στάθηκε ένα υπέρλαμπρο ξέφωτο στον εθνικό μας διχασμό. Παλιοελλαδίτες και Μικρασιάτες (το επισημαίνει ο Γιώργος Θεοτοκάς) επιτέλους ομονόησαν. Αριστεροί και Δεξιοί πολέμησαν στο ίδιο χαράκωμα – ο αρχηγός του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης αναγνώρισε τον ηγετικό ρόλο του Ιωάννη Μεταξά. Η γενιά των Βαλκανικών Πολέμων, που θεωρούσε μέχρι τότε τους επόμενους της άκαπνους φλώρους, υποκλίθηκε μπροστά τους. Ατομικοί ηρωισμοί προσελήφθησαν όχι σαν φωτεινές εξαιρέσεις αλλά ως πτυχές του συνολικού αγώνα. Αδιαφιλονίκητος πρωταγωνιστής του Έπους της Αλβανίας δεν υπήρξε ούτε ο ιδιοφυής Χαράλαμπος Κατσιμήτρος ούτε ο πρώτος πεσών αξιωματικός Μαρδοχαίος Φριζής. Αλλά ο ανώνυμος Έλληνας, ανεξαρτήτου τοπικής ή κοινωνικής προέλευσης. Όλοι εκείνοι από τους οποίους προερχόμαστε όλοι εμείς.  

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου!

Πηγή: lifo

Πηγή:protagon

Με όπλα την «out of the ordinary» σχεδίαση, το υβριδικό του υπόβαθρο, την ποιότητα και τις hi-tech καινοτόμες λύσεις, το NX εισάγει τη Lexus στην κατηγορία των μεσαίων crossover ή SUV αν θέλετε.

Mε το 2013 να αποτελεί την καλύτερη χρονιά της Lexus και την τάση της αγοράς στην Ευρώπη να δείχνει τις πωλήσεις των premium crossover ολοένα και να αυξάνονται, η στρατηγική κίνηση αυτή της θυγατρικής της Toyota κρίνεται τουλάχιστον επιβεβλημένη. Και η ουσία της κρύβεται πίσω από την προσδοκία των ανθρώπων της ότι το 80% αυτών που θα επιλέξουν το νέο της μεσαίο SUV θα είναι νέοι για την εταιρία. Όχι νέοι ηλικιακά (ή τουλάχιστον όχι μόνο...), αλλά θα προέρχονται από άλλες εταιρίες. Και μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Μιλάμε κυρίως για το γερμανικό κατεστημένο των Audi Q5, BMW X3, Mercedes GLK και αν θέλετε και την πρόταση από την πλευρά των Σουηδών, το Volvo XC60.

Από την... Έκθεση, στο δρόμο

Η πρώτη ματιά, η πρώτη εντύπωση ή αν θέλετε το στυλ και η σχεδίαση διαδραματίζουν πλέον πολύ σημαντικό ρόλο για την πορεία του οποιουδήποτε προϊόντος και τα αυτοκίνητα δεν αποτελούν καμία εξαίρεση. Είναι βεβαίως δύσκολο στις μέρες μας με τα περιορισμένα budget και τις κατακόρυφες μειώσεις του κόστους παραγωγής, να βλέπεις εταιρίες να δημιουργούν τετράτροχα εκτός της πεπατημένης, αλλά σε κάθε περίπτωση υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Και σίγουρα το NX είναι μία από αυτές. Οι σχεδιαστές θέλησαν να… σμιλέψουν ένα αμάξωμα το οποίο δεν θα είχε το στυλ ενός συμβατικού crossover που συνήθως μοιάζουν σαν υπερυψωμένα station με «σκληροτράχηλες» λεπτομέρειες. Όπερ και εγένετο! Έντονες ακμές και γωνίες, τεράστια μάσκα και επιθετικό ρύγχος αλά LFA, φωτιστικά σώματα τοποθετημένα σε τρία επίπεδα, με τα κυρίως φώτα ψηλά και ακριβώς από κάτω LED ημέρας σε σχήμα L και στο κατώτερο μέρος του προφυλακτήρα οι προβολείς ομίχλης. Στα πλαϊνά οι έντονες ακμές από άκρη σε άκρη, οι φουσκωμένοι θόλοι και οι ακροβολισμένοι τροχοί (17 ή 18 ιντσών) κλέβουν την παράσταση. Τα πίσω φωτιστικά σώματα τεχνολογίας LED, ενισχύουν την hi-tech και premium εικόνα του ΝΧ.

Δεν θα σας πούμε αν είναι εντυπωσιακό ή όχι (που κατά την ταπεινή μας άποψη είναι), ή αν κατά ορισμένους είναι «παραφορτωμένο» σε επίπεδο… επιστημονικής φαντασίας. Αυτά που οφείλουμε να σας πούμε είναι τα εξής: πίσω από τις έντονες ακμές και γωνίες κρύβεται και πολύ δουλειά από τους αεροδυναμιστές με τον συντελεστή οπισθέλκουσας να είναι ο χαμηλότερος της κατηγορίας μαζί με το Audi Q5 (Cd 0,32), ενώ παράλληλα κρύβεται και τεχνηέντως ο όγκος του αμαξώματος των 4,63 μέτρων μήκους (πλάτος 1,85 και ύψος 1,65). Επίσης οφείλουμε να δώσουμε τα εύσημα στη Lexus που τόλμησε το πρωτότυπο LF-NX του 2013 να το περάσει από τη γραμμή παραγωγής σχεδόν… απαραβίαστο. Είναι πολύ θετικό να τολμάς στις μέρες μας…

Ξεχωριστό, πολυτελές, hi-tech

Η Lexus τόλμησε και στο εσωτερικό του νέου NX με την κεντρική κονσόλα να προσομοιώνει τη σχεδίαση της εμπρός μάσκας. Αυτό που παρατηρείς όμως πριν μπεις στην καμπίνα του Lexus ΝΧ είναι η έλλειψη ορατών κλειδαριών στις πόρτες κάτι που αποτελεί πρωτιά, ενώ η χειρολαβή φωτίζεται από ένα LED, όταν πλησιάζει ο οδηγός. Η υψηλή ποιότητα, η στιβαρή συναρμογή και η προηγμένη τεχνολογία κλέβουν την παράσταση σε αυτό το σημείο, με τους χώρους για πέντε επιβάτες να είναι πολύ καλοί με βάση τα δεδομένα της κατηγορίας και τον χώρο αποσκευών να αγγίζει τα 555 λίτρα (580 λίτρα στις εκδόσεις με τον δίλιτρο βενζίνης). Στο Lexus NX, για πρώτη φορά στην κατηγορία των μεσαίων crossover, τα πίσω καθίσματα έχουν την δυνατότητα ηλεκτρικά υποβοηθούμενης αναδίπλωσης κατά 40:60. Η αναδίπλωση μπορεί να γίνει ακόμα και από τα χειριστήρια στην κεντρική κονσόλα.

Η εντυπωσιακή κεντρική κονσόλα απαιτεί χρόνο εξοικείωσης καθώς είναι… φορτωμένη, με διακόπτες και gadget, ενώ στο ανώτερο σημείο της υπάρχει οθόνη 6,2 ιντσών. Highlight αποτελεί το Human Machine Interface (HMI) με το αλά «mouse pad» χειριστήριο, που επιτρέπει το χειρισμό όλων των διακοπτών και χειριστηρίων, ώστε να μην αποσπάται η προσοχή του οδηγού από το δρόμο. Από Head-Up Display, μέχρι αισθητήρες για την καταγραφή των δυνάμεων G, ακόμα και διακόπτες αφής για τον εσωτερικό φωτισμό (περνάς το δάκτυλό σου πάνω από τα φωτιστικά και ανάβουν), περιλαμβάνει το μενού στα τεχνολογικά highlight. Τι άλλο έχουμε; Από Lexus Wi-fi hotspot για να είναι όλοι οι επιβάτες σε επαφή με το διαδίκτυο μέχρι και βάση ασύρματης παρακαλώ φόρτισης για smartphones, αλλά κι ένα ηχοσύστημα της Mark Levinson (με νέα τενολογία Clari Fi για ιδανική αποσυμπίεση αρχείων) που πολύ θα το ήθελες για το σαλόνι του σπιτιού σου. Και σαν… κερασάκι στην τούρτα έρχονται και οι «hand made» επενδύσεις από ειδικό ξύλο «Shimamoku» η επίστρωση του οποίου αποτρέπει τις γυαλάδες από τον ήλιο για να συμπληρώσουν την εικόνα ενός luxury περιβάλλοντος εργασίας.

Μόνο υβριδικό

Το NX είναι χτισμένο σε μια κατά 90% ολοκαίνουργια πλατφόρμα και διατίθεται με τρεις κινητήρες σε δικίνητες, αλλά και τετρακίνητες εκδόσεις. Η έκδοση NX 200 έχει κάτω από το καπό έναν ατμοσφαιρικό δίλιτρο κινητήρα, ο οποίος μπορεί να συνδυαστεί με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων Multidrive, αλλά θα διατίθεται μόνο στην αγορά της Ρωσίας. Ακόμα δεν έχει αποφασιστεί αν θα διατεθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη η έκδοση NX 200t που χρησιμοποιεί έναν νέο δίλιτρο turbo κινητήρα βενζίνης, ο οποίος αποδίδει 235 ίππους στις 5.600 σ.α.λ. και 360 Nm ροπής από τις 1.650 σ.α.λ. Το συγκεκριμένο μοτέρ έχει ήδη ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο χιλιόμετρα εξαντλητικών δοκιμών.

Η έκδοση που μας ενδιαφέρει και είναι και άμεσα διαθέσιμη και στην ελληνική αγορά είναι η υβριδική NX 300h. Το υβριδικό σύστημα κίνησης στοιχειοθετούν ένας κινητήρας βενζίνης 2,5 λίτρων που λειτουργεί σε κύκλο Atkinson με τρεις ηλεκτροκινητήρες (δύο στο προσθιοκίνητο), με τη συνδυαστική ισχύ να αγγίζει τους 197 ίππους και τη ροπή του βενζινοκινητήρα τα 210 Nm. Σύμφωνα με τη Lexus είτε μιλάμε για τη δικίνητη είτε για την τετρακίνητη έκδοση (και στις δύο περιπτώσεις ο συνδυασμός γίνεται με κιβώτιο CVT 6 σχέσεων), το κλασικό 0-100 χλμ./ώρα πραγματοποιείται σε 9,2'' και η τελική αγγίζει τα 180 χλμ./ώρα. Το σημαντικότερο όλων όμως είναι ότι η μέση κατανάλωση στην πρώτη περίπτωση είναι 5,0 λίτρα/100 χλμ. και στη δεύτερη 5,1 με τις εκπομπές CO2 να αγγίζουν μόνο τα 116 γρ./χλμ. (117 στην τετρακίνητη). Την τετρακίνητη υβριδική έκδοση είχαμε τη δυνατότητα να οδηγήσουμε και στην Αυστρία.

Στην πράξη το αρχοντικό «πάτημα» και η εξαιρετική ποιότητα κύλισης που προσφέρει η ανάρτηση (γόνατα εμπρός με διπλά ψαλίδια πίσω) κλέβουν πραγματικά την παράσταση από τα πρώρα χιλιόμετρα. Το πλαίσιο είναι εξαιρετικά στιβαρό και ο ανοιχτός αυτοκινητόδρομος είναι το… βούτυρο στο ψωμί του NX. Οι 197 ίπποι κινούν ικανοποιητικά το φουτουριστικό αμάξωμα, με τα χιλιόμετρα στο κοντέρ να ανεβαίνουν αρκετά γρήγορα. Σε περίπτωση έντονης επιτάχυνσης βέβαια ο ήχος παραμένει έντονος από το αυτόματο κιβώτιο (όπως σε κάθε CVT), αλλά κατά το 90% των περιπτώσεων οι επιβάτες της καμπίνας είναι σχεδόν αποκομμένοι από το περιβάλλον. Το σύστημα διεύθυνσης προσφέρει την απαιτούμενη πληροφόρηση, αλλά δεν είναι και από τα κορυφαία της κατηγορίας στον… επικοινωνιακό τομέα, ενώ και τα φρένα να είναι αρκετά δυνατά και αποτελεσματικά. Η ελάχιστη τιμή των 6,2 λίτρων/100 χλμ. που είδαμε στον υπολογιστή ταξιδιού ήρθε με προσοχή στο δεξί πεντάλ στον αυτοκινητόδρομο, ενώ ακόμα και υπό πίεση η μέση κατανάλωση δεν ξεπέρασε κατά πολύ τα 9 λίτρα/100 χλμ.

Συγκριτικά με το μεγαλύτερο RX, το NX μπορεί να χαρακτηριστεί έως και σπορ με πιο άκαμπτο πλαίσιο και πιο επιθετική ρύθμιση στην ανάρτηση, αλλά δεν είναι σίγουρα και ότι πιο σπορ έχουμε οδηγήσει στην κατηγορία. Στις κλειστές διαδρομές το εμπρός μέρος ανοίγει δύσκολα την τροχιά του και σε αυτό βοηθάει το νέο «προφορτισμένο» διαφορικό για καλύτερη πρόσφυση στις στροφές. Υπάρχει βεβαίως και η έκδοση F Sport με πιο σφιχτή ανάρτηση, καθώς και η επιλογή των ηλεκτρονικά ελεγχόμενων αμορτισέρ που λειτουργούν σε συμφωνία με το Driving Mode Select. Οι επιλογές του οδηγού είναι: Normal, Eco, Sport και Sport+ (δεν υπάρχει στην έκδοση Luxury), καθώς επίσης και την αμιγώς ηλεκτρική λειτουργία EV για χαμηλή ταχύτητα και αυτονομία έως δύο χιλιόμετρα.

Στην Ελλάδα η διάθεση του NX έχει ξεκινήσει με τις τιμές να ξεκινάνε από τα 44.700 ευρώ για τη δικίνητη υβριδική έκδοση (46.700 για την τετρακίνητη) και να φτάνουν τα 70.500 στην έκδοση F-Sport.

Safety tech

Από ενεργό cruise control (ACC) που φρενάρει από οποιαδήποτε ταχύτητα, εξελιγμένο σύστημα Pre-Crash (PCS), σύστημα ελέγχου ευστάθειας (VSC), ελέγχου ακούσιας εγκατάλειψης λωρίδας (LKA), σύστημα ελέγχου του τυφλού σημείο του καθρέπτη (BSM), σύστημα αυτόματης μεγάλης σκάλας φώτων (Automatic High Beam), σύστημα Rear Cross Traffic Alert που προειδοποιεί για κινούμενα οχήματα (αντικείμενα) σε περίπτωση που κινείσαι με την όπισθεν, μέχρι και 8 αερόσακους συμπεριλαμβανομένων των γονάτων του οδηγού και αντιολίσθησης στο έδρανο του καθίσματος του συνοδηγού περιλαμβάνονται στα συστήματα ασφαλείας του Lexus NX.

Εντυπωσιακός είναι και ο πανοραμικός έλεγχος 360 μοιρών. Με 4 μικροκάμερες (δυο κάτω από τους πλευρικούς καθρέπτες και από μια εμπρός και πίσω), ο οδηγός βλέπει το Lexus του... αφ υψηλού και έχει τον πλήρη περιμετρικό έλεγχο του οχήματος από την κεντρική οθόνη.

Στο Ανώτατο Δικαστήριο της Μ. Βρετανίας οδηγείται τη Δευτέρα η δικαστική διαμάχη για έναν πίνακα του διάσημου ζωγράφου, Μικελάντζελο Καραβάτζιο, ο οποίος αγοράστηκε πριν από περίπου 50 χρόνια για έναντι μόλις 42.000 στερλίνες, με την πραγματική του αξία, ωστόσο, να υπερβαίνει τις 10 εκατ. στερλίνες. 

Ο πίνακας πουλήθηκε το 2006 μέσω δημοπρασίας από έναν απόγονο χειρουργού του Βασιλικού Ναυτικού, ο οποίος τον είχε αποκτήσει πρώτος το 1962. Ο Σερ Ντένις Μάχον, Βρετανός συλλέκτης, κατοχύρωσε τον πίνακα, καταβάλλοντας στον οίκο Sotheby’s μόλις 42.000 στερλίνες, αλλά αργότερα δήλωσε ότι το έργο ήταν γνήσιο, με την αξία του να αποτιμάται στα 10 εκατ. στερλίνες.

Ο αρχικός πωλητής του πίνακα, Λάνσελοτ Θουέιτς, υποστηρίζει ότι ο οίκος δημοπρασιών δεν συμβουλεύτηκε αρκετούς ειδήμονες ή ότι δεν εξέτασε επαρκώς τον πίνακα πριν την πώλησή του.

Δύο πίνακες με ίδιο όνομα; Τι υποστηρίζει ο οίκος  Sotheby’s

Εκείνο που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι το γεγονός ότι ο πίνακας είναι σχεδόν πανομοιότυπος με έναν άλλον που φέρει το ίδιο όνομα και εκτίθεται ήδη στο Μουσείο Τέχνης Κίμπελ στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών. Και οι δύο πίνακες αναπαριστούν ένα νεαρό άνδρα, ευγενικής καταγωγής, ο οποίος πέφτει θύμα ενός ζευγαριού χαρτοκλεφτών κατά τη διάρκεια μιας παρτίδας με τράπουλα.

Από την άλλη πλευρά, ο οίκος Sotheby’s αντικρούει τις αιτιάσεις του Θουέιτς, υποστηρίζοντας ότι η έκδοση του πίνακα που πούλησε στον Σερ Ντένις Μάχον είναι κατώτερος σε ποιότητα σε σύγκριση με τον πρωτότυπο πίνακα που βρίσκεται στη συλλογή του Τέξας. Σε κατάλογο πωλήσεων του 2006, ο Sotheby’s είχε τοποθετήσει το συγκεκριμένο πίνακα ως “δημιουργία ενός μαθητή του Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζιο”.

Ο Μικελάντζελο Καραβάτζιο γεννήθηκε στο Μιλάνο στις 29 Σεπτεμβρίου 1571 και πέθανε στην Τοσκάνη στις 18 Ιουλίου 1610, σφραγίζοντας με το έργο του τη σχολή Μπαρόκ στη ζωγραφική.