Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Πόσο συμβατή είναι με την πολιτική ηθική του συστήματος η πρόταση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου να καταργηθεί από τη Βουλή αυτή τη φορά το μπόνους των 50 εδρών στο πρώτο κόμμα, με μοναδική αιτιολογία να μην τις πάρει ο... ΣΥΡΙΖΑ; Απολύτως συμβατή! Κατάπτυστη είναι η «ηθική» των εκλογικών νόμων στη χώρα μας, οπότε όσο εξόφθαλμα αισχρά ιδιοτελής και να είναι οποιαδήποτε πρόταση εκλογικού νόμου, είναι αδύνατον να βγει εκτός των ανεκτών ορίων της ηθικής του συστήματος στον τομέα αυτόν.

Υπενθυμίζουμε ότι ακριβώς το ΠΑΣΟΚ εισήγαγε το μπόνους των 40 εδρών στο πρώτο κόμμα και η ΝΔ αύξησε το μπόνους αυτό στις 50 έδρες! Οταν το εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ, κυβέρνηση σχημάτισε φυσικά το ΠΑΣΟΚ. Οταν το αύξησε η ΝΔ, κυβέρνηση έκανε η ΝΔ! Τώρα που ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε η ΝΔ μπορούν να κατακτήσουν την πρώτη θέση και να φτιάξουν κυβέρνηση, ανόητοι είναι -κατά τη δική τους οπτική γωνία- να δώσουν και πενήντα έδρες επιπλέον στον ΣΥΡΙΖΑ που θα βγει πρώτος; Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να μην παριστάνουμε τους εμβρόντητους από την ανηθικότητα των σημερινών πολιτικών ηγετών, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι οι παλαιότεροι και δήθεν «θρυλικοί» πολιτικοί ηγέτες ήταν πολύ, πολύ... χειρότεροι!

Μεγαλύτερος πολιτικός απατεώνας σε σχέση με τις εκλογές ήταν ο... «εθνάρχης» Κωνσταντίνος Καραμανλής! Δεν φτάνει που πρωθυπουργός διορίστηκε από το παλάτι εντελώς πραξικοπηματικά, χωρίς εκλογές, μετά τον θάνατο του νόμιμου πρωθυπουργού Αλέξανδρου Παπάγου στις 4 Οκτωβρίου του 1955. Προσέθεσε αμέσως στην καριέρα του το μεγαλύτερο εκλογικό πραξικόπημα του ελληνικού κράτους! Στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 1956, το κόμμα του Καραμανλή, η Εθνική Ριζοσπαστική Ενωσις (ΕΡΕ), ήρθε δεύτερο με 47,38% των ψήφων. Πρώτη ήρθε η Δημοκρατική Ενωσις, ένας συνασπισμός κεντρώων και αριστερών κομμάτων με 48,15 των ψήφων. Ε, λοιπόν, ο Καραμανλής είχε στήσει έναν τόσο αισχρό εκλογικό νόμο που το πρώτο κόμμα πήρε μόνο 132 από τις 300 έδρες και το δικό του κόμμα που ήρθε δεύτερο πήρε... 165 έδρες!!!

Το ξαναγράφουμε, πήρε 132 το πρώτο κόμμα και... 165 έδρες το δεύτερο! Νέο καλπονοθευτικό νόμο έστησε ο Καραμανλής στις εκλογές του Μαΐου του 1958. Ο νόμος θα ευνοούσε το πρώτο κόμμα και θα «έθαβε» το τρίτο, που υπολόγιζε ο «εθνάρχης» ότι θα ήταν η αριστερή ΕΔΑ. Την πάτησε όμως γιατί η ΕΔΑ, εντελώς απροσδόκητα, ξεπέρασε κατά τέσσερις εκατοστιαίες μονάδες το κεντρώο κόμμα των Φιλελεύθερων (24,42% έναντι 20,67%)! Οπότε η ΕΡΕ με 41,16% πήρε 171 έδρες και οι Φιλελεύθεροι με τις μισές ψήφους (20,67%) πήραν μόνο... 36 έδρες!!!

Στις εκλογές του Οκτωβρίου του 1961, με πρωθυπουργό φυσικά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, το κράτος της Δεξιάς οργάνωσε τις διαβόητες εκλογές «βίας και νοθείας» όπως πέρασαν στην Ιστορία, αλλοιώνοντας τα αποτελέσματά τους! Νέα νίκη του «εθνάρχη». Δεν ήταν όμως μόνο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής εφευρέτης καλπονοθευτικών εκλογικών νόμων. Τι να πούμε τότε για τον Αλέξανδρο Παπάγο, ο οποίος στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1952 με οριακά λιγότερες από τις μισές ψήφους (ποσοστό 49,22%) παίρνει το... 82,33% (!!!) των εδρών του κοινοβουλίου - τις 247 από τις 300! Ο συνασπισμός των κεντρώων κομμάτων με 34,22% των ψήφων παίρνει το ένα... πέμπτο των εδρών του Παπάγου, μόνο 51, ενώ η ΕΔΑ με 9,55% δεν πήρε απολύτως καμία έδρα!!!

Οσο για την απλή αναλογική που ενδεχομένως μας προκύψει, αν τελικά υποβληθεί στη Βουλή τέτοια πρόταση, πράγμα για το οποίο έχουμε ισχυρότατες αμφιβολίες αν τελικά θα γίνει (μόνο για κατάργηση του μπόνους των 50 εδρών έχει μιλήσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, όχι για απλή αναλογική!), πρέπει να υπενθυμίσουμε στους ηλικιωμένους και να πληροφορήσουμε τους νεότερους ότι έχει ισχύσει στη χώρα μας μόνο δύο φορές, χαμένες στα βάθη των δεκαετιών του παρελθόντος.

Η πρώτη ήταν στις βουλευτικές εκλογές του Μαρτίου του 1950, αμέσως μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου. Η δεύτερη ήταν ενάμιση χρόνο αργότερα, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 1951, όταν πρωθυπουργός ανέλαβε ο Νικόλαος Πλαστήρας. Πέντε περίπου μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, η κυβέρνηση Πλαστήρα εκτέλεσε τον «άνθρωπο με το γαρίφαλο» του ΚΚΕ, τον Νίκο Μπελογιάννη. Στις εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου 1951 εξελέγησαν βουλευτές και τα στελέχη του ΚΚΕ Μανώλης Γλέζος, Στέφανος Σαράφης, Αντώνης Αμπατιέλος, Ηλίας Ηλιού, Γιάννης Ιμβριώτης μεταξύ άλλων οι οποίοι ήταν κρατούμενοι στο στρατόπεδο του Αϊ-Στράτη. Στις 9 Νοεμβρίου αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι για να ορκιστούν βουλευτές, αλλά στις 12 Δεκεμβρίου, έναν μήνα αργότερα, ακύρωσε το εκλογοδικείο την εκλογή τους και τους ξαναέστειλαν εξορία. Η κυβέρνηση Πλαστήρα, με αυτά τα πεπραγμένα, ήταν η τελευταία κυβέρνηση απλής αναλογικής στην Ελλάδα...

Πηγή : Έθνος

 

Πηγή : the press project

«Δεν είμαι σίγουρος ότι θα ζήσω για να γίνω 28» φέρεται να είχε πει σε φίλους του ο Hendrix. Επαναλάμβανε συνέχεια ότι επρόκειτο να πεθάνει πριν κλείσει τα 30, θυμάται η φίλη του Colette Mimram. Φεύγοντας από τη Νέα Υόρκη, τον Αύγουστο του 1970, ο Hendrix είχε πει: «Η Νέα Υόρκη με σκοτώνει αυτή τη στιγμή». Αιτία αποτελούσε και το γεγονός ότι είχε βρεθεί στη μέση της διαμάχης του μάνατζέρ του που είχε σχέσεις με τη Μαφία και των σωματοφυλάκων του που ανήκαν στους «Μαύρους πάνθηρες». Ένα χρόνο νωρίτερα, αμέσως μετά την εμφάνισή του στο Φεστιβάλ του Woodstock, έπεσε θύμα απαγωγής υπό την απειλή όπλου και έμεινε όμηρος για τρεις μέρες.

Ο μπασίστας Billy Cox πανικοβλήθηκε, πίστεψε ότι θα επέστρεφαν σπίτι τους σε μέσα σε σακούλες για πτώματα.«Θα πεθάνουμε!» έκλαιγε υστερικά ο Cox στο αεροπλάνο προς το Αμβούργο και ο Hendrix τον καθησύχαζε:«Κανείς δεν πρόκειται να πεθάνει». Με την άφιξη του στο Λονδίνο όμως, εκεί όπου ξεκίνησε την καριέρα του τρία χρόνια νωρίτερα, είπε σε ένα φίλο του «Είμαι περικυκλωμένος από λύκους».
 
Περικυκλωμένος από πρώην ερωμένες, δικηγόρους με μηνύσεις για πνευματικά δικαιώματα, μουσικούς παραγωγούς που προσπαθούν να αποσπάσουν ό,τι μπορούσαν από τον κιθαρίστα, και κυρίως τον ίδιο τον μάνατζέρ του, Mike Jeffery - «ένα γνήσιο αρπακτικό» που επρόκειτο να απολυθεί για κακοδιαχείριση και κατάχρηση εκατομμυρίων.
 
Ο Mike Jeffery φέρεται να είχε ακονίσει τα δόντια του ως συνεργάτης με τη βρετανική μυστική υπηρεσία, την ΜΙ5 αλλά και το οργανωμένο έγκλημα της Ευρώπης. Στη συνέχεια, έγινε ο μαθητευόμενος του γνωστότερου μουσικού μάνατζερ της ροκ σκηνής, Don Arden, ο οποίος είχε το προσωνύμιο «Εγγλέζος Νονός» για τις παράνομες επιχειρηματικές τακτικές του. Ο Mike Jeffery αποδείχτηκε επιμελής μαθητής και μόλις ανεξαρτητοποιήθηκε, «έκλεψε» την κότα που έκανε το χρυσό αυγό για τον Arden, το συγκρότημα The Animals.
 
Στη συνέχεια, φέρεται να αγόρασε ροκ κλαμπ, να τα έκαψε για να εισπράξει την ασφάλεια και στη θέση τους να έχτισε μεγαλύτερα, ενώ ταυτόχρονα χρεοκόπησε τους Animals και άνοιξε δεκάδες λογαριασμούς στη Μαγιόρκα και στα νησιά Κέιμαν. Εν τέλει, σφετερίστηκε το μανατζάρισμα του Jimi Hendrix από τον μπασίστα των Animals, Chas Chandler.
 
Μετά από δυο χρόνια στο δρόμο με τους The Hendrix Experience, ο πρώην κατάσκοπος ήταν πλέον πολυεκατομμυριούχος. Ο Hendrix, αντίθετα παρέμεινε σχετικά φτωχός, με μόνα αποκτήματα τις κιθάρες Stratocaster, τις Corvettes και τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών.
 
Λίγο πριν το θάνατό του, ο Jimi πήγε σε ένα κλαμπ στο Λονδίνο. Ο φίλος του και τραγουδιστής των Animals, Eric Burdon, είπε ότι ένιωσε «συντετριμμένος» όταν είδε την κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο Hendrix. «O Jimi ήταν χάλια, βρώμικος, τόσο εκτός ελέγχου όσο δεν τον είχα δει ποτέ. Είχε πάρει πολύ από κάτι – ηρωίνη, παραισθησιογόνα ή γερμανικά υπνωτικά χάπια». Όταν ο Hendrix έφυγε από το κλαμπ, μουρμούρισε «είμαι σχεδόν χαμένος».
 
Δυο μέρες αργότερα, το πτώμα του κιθαρίστα βρισκόταν παγωμένο στο νεκροτομείο του νοσοκομείου St. Mary. Τα ρούχα και τα μαλλιά του έσταζαν κόκκινο κρασί που δεν ήπιε ποτέ, όπως έδειξαν και τα χαμηλά επίπεδα αλκοόλ στο αίμα του. Ο χειρούργος, δρ. Bannister που είχε βάρδια εκείνο το βράδυ είπε ότι υπήρχαν τεράστιες ποσότητες κόκκινου κρασιού στο στομάχι και τους πνεύμονές του. «Κάποιος προφανώς έριξε όλο αυτό το κρασί μέσα στο λαιμό του Jimi με σκοπό να προκαλέσει ασφυξία», δήλωσε χρόνια αργότερα.
 
O Δρ. Bannister κατέληξε ότι ο θάνατος του Hendrix προήλθε από «ασφυξία που προκλήθηκε από αναρρόφηση εμετού» που ήταν κυρίως κόκκινο κρασί, και συμπληρώνει στη συνέχεια: «Δηλητηρίαση από βαρβιτουρικά. Ανεπαρκή στοιχεία από τις συνθήκες. Ανοιχτή ετυμηγορία». Ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2009 o James Wright, θαυμαστής του Hendrix και των Animals που ακολουθούσε στις περιοδείες, γράφει ότι ο Mike Jeffery του εξομολογήθηκε, το 1971, ότι ο ίδιος σκότωσε τον καλλιτέχνη, γιατί επρόκειτο να τον απολύσει.

Ο Jimi Hendrix είχε πει κάποτε ότι «στόχος μου είναι το να γίνω ένα με τη μουσική. Αφιερώνω όλη μου τη ζωή σε αυτή την Τέχνη». Λίγοι αμφιβάλουν σήμερα ότι πράγματι πέτυχε τη φιλοδοξία του μέσα στη σύντομη ζωή του. Πλέον θεωρείται αν όχι ο σημαντικότερος, ο δεύτερος σημαντικότερος κιθαρίστας ηλεκτρικής κιθάρας, μετά τον Charlie Christian. Πέθανε σαν σήμερα 18 Σεπτεμβρίου το 1970. 

Πηγή : tvxs