ενημέρωση 3:32, 2 August, 2026

Θιβετιανό Μαστίφ, το ακριβότερο είδος σκύλου!

Το Θιβετιανό Μαστίφ είναι μια αρχαία ράτσα σκύλου που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής ανάμεσα στουςς πλούσιους Κινέζους με τιμές που μορεί να φτάσουν και το ένα εκατομμύριο ευρώ.

Perierga.gr - Θιβετιανό Μαστίφ

Ο θρύλος λέει ότι ο Μάρκο Πόλο εντόπισε το είδος στα ταξίδια του και περιέγραψε το θιβετιανό Μαστίφ σαν «ψηλό όσο ένα γαϊδουράκι και με φωνή τόσο ισχυρή όσο αυτή ενός λιονταριού».

Perierga.gr - Θιβετιανό Μαστίφ

Perierga.gr - Θιβετιανό Μαστίφ

 

Perierga.gr - Θιβετιανό Μαστίφ

Perierga.gr - Θιβετιανό Μαστίφ

 

 

Google: ετοιμάζει κουτάλι για ασθενείς με πάρκινσον video

Η Google, στα πλαίσια της προσπάθειας διεύρυνσης των δραστηριοτήτων του εργαστηρίου έρευνας και καινοτομίας, Google X, στρέφεται και πάλι στο χώρο της υγείας, εξαγοράζοντας την εταιρεία Lift Labs, που παράγει πειραματικά το έξυπνο, δονούμενο κουτάλι. Μια συσκευή που βοηθά τους ανθρώπους που πάσχουν από πάρκινσον, να απολαμβάνουν το φαγητό τους, διευκολύνοντας τις κινήσεις τους.  

Η εταιρεία πρόκειται να ενταχθεί στο τμήμα της Google X', ονόματι Life Science division, που βρίσκεται πίσω από φιλόδοξα project όπως τους ειδικούς "έξυπνους" φακούς επαφής για διαβητικούς που αναλύουν τα επίδεδα σακχάρου στον οργανισμό μέσω των δακρύων και την ανάπτυξη φαρμάκων που επιμηκύνουν το προσδόκιμο ζωής. Το αντικραδασμικό σύστημα μειώνει το τρέμουλο των χεριών κατά τη διάρκεια του φαγητού, έως και 70%

Σε δημοσίευμά του, το BBC αναφέρει ότι το κουτάλι (που μπορεί να λάβει προεκτάσεις όπως πηρούνι, μπρελόκ κλπ.) που έχει αναπτύξει η Lift Labs, είναι εξοπλισμένο με σένσορες που αντιλαμβάνονται την κίνηση των τρεμάμενων χεριών και μπορούν να την μειώσουν έως 70% μέσω ενός συστήματος σταθεροποίησης που χρησιμοποιείται και σε φωτογραφικούς φακούς υψηλών προδιαγραφών.  

Δείτε το βίντεο παρουσίασης της συσκευής, της εταιρείας Lift Labs:

Πηγή: lifo

  • Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
  • 0

Σκελετοί (με πλαστά πτυχία) στην ντουλάπα

Γράφει ο Χρήστος Χωμενίδης

Με αφορμή τον σύζυγο της βουλευτού Μαρίας Γιαννακάκη, πιάσαμε χθες σε μια βεράντα -συνοδεία κρασιού, παξιμαδιών και τυριών- μεγάλη κουβέντα.

Όλοι οι συνδαιτημόνες ήμασταν άνθρωποι που δεν έχουμε πλαστογραφήσει πτυχία, διαβατήρια ή ταυτότητες, δεν έχουμε κομπάσει για τίτλους τούς οποίους δεν κατέχουμε ούτε για ανδραγαθήματα που δεν έχουμε καταγάγει. Διαθέτουμε αυτό που λένε καθαρό κούτελο. Χάρη στην κοινωνική μας ωστόσο εμπειρία, γνωρίζουμε αρκετές περιπτώσεις μπαγαπόντηδων – τύπων που θριαμβεύουν ή έστω επιπλέουν, κρύβοντας επί δεκαετίες σκελετούς στην ντουλάπα τους.

Το γαϊτανάκι ξεκίνησε ο Θοδωρής μιλώντας μας για έναν αστυφύλακα, φτωχό παιδί της γειτονιάς, που για να μπει στο Σώμα, προσεκόμισε πλαστό lower. «Όχι μονάχα θα τον αποτάξουν μα και θα τους ζητήσουν όλους τους μισθούς πίσω! Πού θα τα βρει;» «Λυπηρό... Μα όποιος κάνει τέτοια ζαβολιά, ξέρει ότι παίρνει και το ρίσκο!» είπε ο Μάρκος. Και θυμήθηκε την περίπτωση Κοσκωτά.

«Ο Γιώργος Κοσκωτάς, παιδί μεταναστών στην Αστόρια, ξεκίνησε την αξιόποινη καριέρα του εξαπατώντας τα αμερικάνικα ασφαλιστικά ταμεία: Δήλωνε επικεφαλής συνεργείων καθαρισμού με δέκα-δεκαπέντε εργαζόμενους-φαντάσματα και κατά κάποιο τρόπο αποσπούσε βοηθήματα ή εισφορές - δεν θυμάμαι τη συγκεκριμένη τρύπα του συστήματος... Όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, για να προσληφθεί στην Τράπεζα Κρήτης, παρουσίασε πλαστό πτυχίο από αμερικάνικο πανεπιστήμιο. Και όταν αγόρασε την Τράπεζα Κρήτης με τα δικά της λεφτά και ξεκίνησε την ιλιγγιώδη άνοδο του –τραπεζίτης, μεγαλοεκδότης, πρόεδρος ομάδας- προέταξε στο όνομά του κι ένα ανύπαρκτο διδακτορικό. Δόκτωρ Γεώργιος Κοσκωτάς...»

«Ο Κοσκωτάς τουλάχιστον πιάστηκε» παρενέβη η Κατερίνα. «Εγώ ξέρω καμιά ντουζίνα ανθρώπους που τα κλεμμένα ή αγορασμένα διδακτορικά τους δεν έγιναν ποτέ μπούμερανγκ. Έναν που διαπρέπει στη δικηγορία, προσφάτως δε και στην πολιτική, έναν που επί δεκαετίες περνιόταν για λαμπρός διανοούμενος, μία κυράτσα που διδάσκει στο πανεπιστήμιο...»  

«Ε καιρός να τελειώνουμε με όλους αυτούς! Να ξεμασκαρευτούν ένας-ένας!» είπε ο Στέφανος.  

Γνωρίζουμε αρκετές περιπτώσεις μπαγαπόντηδων – τύπων που θριαμβεύουν ή έστω επιπλέουν, κρύβοντας επί δεκαετίες σκελετούς στην ντουλάπα τους...

«Μακάρι να ήταν μόνο τέτοιοι επιφανείς καραγκιόζηδες...» ξαναπήρε το λόγο ο Θοδωρής, γέννημα-θρέμμα των δυτικών προαστίων, άριστος γνώστης της σκοτεινής πλευράς της σελήνης. «Ξέρετε πόσοι οδηγοί λεωφορείων δεν έχουν στην πραγματικότητα επαγγελματικό δίπλωμα;»  

«Βάζουν δηλαδή σε κίνδυνο τη ζωή του κάθε επιβάτη;»  

«Συνήθως ξέρουν μια χαρά να κουμαντάρουν το όχημα. Μπορεί όμως ο διαγωνισμός για την προσληψή τους να ανακοινώθηκε δημόσια έναν μήνα πριν από τη διεξαγωγή του. Σε έναν μήνα μέσα, δεν προλαβαίνεις να βγάλεις επαγγελματικό δίπλωμα. Μες στην πρεμούρα σου, πιθανόν να το πλαστογραφήσεις...»

«Κι αυτό εσένα σού φαίνεται αποδεκτό;» εξανέστη η Αθηνά.

Με την αυτοπεποίθηση του ανθρώπου που διαθέτει δύο πτυχία, ο Θοδωρής χαμογέλασε σαρδόνια και αποφάσισε να δημιουργήσει στη βεράντα ατμόσφαιρα «Δέκα Μικρών Νέγρων» της Άγκαθα Κρίστι. «Ένας απ'την παρέα μας κινείται από τα είκοσι του χωρίς δίπλωμα. Τις ελάχιστες φορές που τον έχουν ελέγξει, λέει στον τροχονόμο πως το ξέχασε σπίτι. Ξέρει όμως πολύ καλά ότι αν εμπλακεί σε ατύχημα, την πάτησε. Για αυτό οδηγεί ιδιαίτερα προσεκτικά...»

«Ε τότε να καταργηθεί το δίπλωμα οδήγησης για να οδηγούμε όλοι πιο προσεκτικά!» "Δεν είπα αυτό". Συνεχίζω: Δύο από την ευρεία οικογένειά μου έχουν απαλλαγεί από το στρατό προσκομίζοντας τρελλόχαρτα. Σας βεβαιώνω πως δεν πάσχουν από καμιά απολύτως ψυχική νόσο. Ήταν ιδεολογικά αντίθετοι με τη θητεία. Ή απλώς τη θεωρούσαν χάσιμο χρόνου. Κάποιοι ιδιώτες γιατροί –θες επειδή είχαν τις ίδιες ιδέες, θες επειδή πληρώθηκαν- τους εφοδιάσαν με πιστοποιητικό ψυχασθένειας...»

«Εντάξει! Τον στρατό σκαπούλαραν. Δεν κράτησαν τιμόνι μεταφέροντας ανθρώπους ούτε και σταδιοδρόμησαν με ανύπαρκτα προσόντα...» «Εκείνος που αποφεύγει τεχνηέντως τη θητεία δεν επιβαρύνει θεωρητικά όσους υπηρετούν;»

«Πολύ θεωρητικά όμως!» ήρθε η ώρα μου να καγχάσω. «Δεν θυμάσαι τι μπουρδέλο ήταν ο στρατός; Πώς όλοι οι μόνιμοι, από τον διοικητή του στρατοπέδου μέχρι τον λοχία, ξόδευαν χρόνο και ενέργεια "φτιάχνοντας" στρατεύσιμους; Πώς μόλις τέλειωσε η βασική εκπαίδευση, ο γιός του Μ. –σειρά μας- εξαφανίστηκε και εμφανίστηκε ύστερα από δυό χρόνια για να πάρει το απολυτήριο;»

«Ανάλογα χαμαιτυπία –κι ακόμα χειρότερα- υπήρξαν αρκετές εφορίες, πολεοδομίες, δήμοι και υπουργεία...» είπε ο Θοδωρής. «Ο άντρας της βουλευτίνας δεν είναι, φευ!, περιθωριακή περίπτωση. Αυτό δεν συνομολογούμε εξάλλου τόση ώρα;»  

Εάν μην τι άλλο όταν έχεις τη φωλιά σου τόσο λερωμένη, δεν προκαλείς εκτιθέμενος ούτε εσύ ούτε η σύζυγος σου στην ψήφο των συμπολιτών σας. Και εκείνη βέβαια πρέπει να τιμωρηθεί εισπράττοντας την αποδοκιμασία του κόσμου.

«Και είναι λόγος να πέσει στα μαλακά;»

«Ασφαλώς και όχι. Πρέπει να τιμωρηθεί παραδειγματικότατα. Εάν μην τι άλλο όταν έχεις τη φωλιά σου τόσο λερωμένη, δεν προκαλείς εκτιθέμενος ούτε εσύ ούτε η σύζυγος σου στην ψήφο των συμπολιτών σας. Και εκείνη βέβαια πρέπει να τιμωρηθεί εισπράττοντας την αποδοκιμασία του κόσμου.»

«Γιατί;»

«Διότι εάν μεν ήξερε και επί τόσα χρόνια τον κάλυπτε, είναι απολύτως συνενοχή του και τώρα τον πουλάει ψυχρά για να περισώσει τη δική της καριέρα. Εάν πάλι δεν ήξερε, εάν παντρεύτηκε και τεκνοποίησε με έναν άνθρωπο που την κορόιδευε τόσο χοντρά, τότε δεν διαθέτει το ελάχιστο κριτήριο για να είναι στην Βουλή και να νομοθετεί.»

«Πού είναι τότε η ένστασή σου;» «Φοβάμαι πώς –όπως το συνηθίζουμε από γενέσεως ελληνικού έθνους- θα αρχίσουμε να αλληλοκαρφωνόμαστε. Να βγάζει ο ένας τα άπλυτα του άλλου στα φόρα. Να διαπομπεύουμε όποιον εκμεταλλεύθηκε τις τρύπες ή την ανοχή του συστήματος για να βολευτεί κατά τον έναν ή τον άλλον τρόπο...»

«Ετσι όμως δεν εξυγιαίνονται οι κοινωνίες;»

«Όχι τρώγοντας τα συκώτια τους. Ας χαράξουμε μια κόκκινη γραμμή. Ας πούμε "όποιος έκανε στραβή μέχρι τότε, αμνηστεύεται. Όποιος όμως κάνει στραβή από τότε και στο εξής, θα μετανοιώσει τη στιγμή που γεννήθηκε!" Οι σκελετοί δεν πρέπει να κρύβονται στις ντουλάπες. Αλλά ούτε και να περιφέρονται στους δρόμους, σε ένα ακόμα πανηγύρι μισαλλοδοξίας. Πρέπει να θάβονται. Και να ξεχνιούνται.» .  

Πηγή: lifo

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Φουλάρια που σου «δίνουν» φτερά

Τα φουλάρια είναι αγαπημένο κομμάτι της γυναικείας γκαρνταρόμπας και απαραίτητο αξεσουάρ κυρίως το φθινόπωρο ή το χειμώνα. Τα φορέσαμε σε φλοράλ, σε animal print, σε μονόχρωμο, σε ριγέ και σε εμπριμέ. Σα να τα βαρεθήκαμε λιγάκι όμως και τώρα που άρχισαν τα πρωτοβρόχια και τα δροσερά αεράκια, είπαμε να ψάξουμε για κάποιο σχέδιο που θα εμνεύσει τις φθινοπωρινές μας εμφανίσεις. Και να που βρήκαμε τα φουλάρια της Ρόζα Καμίτοβα.

Η fashion designer από το Καζακστάν, η οποία έχει την έδρα της στη Μελβούρνη, δημιούργησε μια σειρά που χρησιμοποιεί το μοτίβο «πτηνά» με έναν ιδιαίτερα δημιουργικό τρόπο. Κάθε φουλάρι, όταν φοριέται ως εσάρπα, δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι το άτομο που το φοράει έχει τεράστια, όμορφα φτερά πουλιού.

Τα σχέδια που χρησιμοποιούνται σε αυτά τα ψηφιακά τυπωμένα φουλάρια είναι ζωγραφισμένα στο χέρι από την Ρόζα, ενώ τα υλικά που χρησιμοποεί (κυρίως βαμβάκι) είναι ανακυκλώσιμα, μη τοξικά και δεν προκαλούν φαγούρα.

Τα περισσότερα από τα έργα της διατίθενται σε ποικιλία χρωμάτων και μπορούμε να τα παραγγείλουμε στοetsy.com

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

Πηγή : athens voice