Δεν είναι συμβατά με την τάση του ηλεκτρικού δικτύου του ελληνικού σιδηροδρόμου, καθώς κατασκευάστηκαν για τις ιταλικές γραμμές

Δεν έχουν τελειωμό τα επικοινωνιακά παιχνίδια της κυβέρνησης με τον σιδηρόδρομο, καθώς τα δύο πρώτα νέα τρένα της Hellenic Train, που διαφήμισε με βιντεάκι στα κοινωνικά δίκτυα στις αρχές της εβδομάδας ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αποδεικνύονται λειψά, διότι δεν είναι συμβατά με το ηλεκτρικό δίκτυο του ελληνικού σιδηροδρόμου!

Μπανανία η Ελλάς; Απεγνωσμένο προεκλογικό τερτίπι; Όπως και να το δει κανείς, προκαλεί αγανάκτηση το γεγονός ότι τα δύο νέα τρένα που διαφημίζει η κυβέρνηση ως τον καρπό της περσινής συμφωνίας με το ιταλικό κράτος δεν έχουν τη βασική λειτουργία τροφοδοσίας με ηλεκτροκίνηση διαθέσιμη, καθώς τα τρένα κατασκευάστηκαν για τις ανάγκες του ιταλικού δικτύου σε περιοχές με συνεχές ρεύμα 3.000 Volt, που είναι ασύμβατο με την τάση των εναέριων καλωδίων τροφοδοσίας του ελληνικού σιδηροδρομικού δικτύου, τα οποία είναι στα 25.000 Volt εναλλασσόμενου ρεύματος.

 

Εξού και, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Hellenic Train, η λειτουργία των νέων συρμών θα γίνεται με ντιζελομηχανές και μπαταρίες έλξης (λειτουργία DEMU - Diesel-Electric Multiple Unit), χωρίς όμως να αναφέρει ότι δεν θα έχει τη δυνατότητα σύνδεσης με τα κλασικά εναέρια καλώδια της ηλεκτροκίνησης.

Δεν αναφέρει δηλαδή ότι έχουν απενεργοποιημένη τη μία αλλά βασικότερη από τις τρεις εργοστασιακά διαθέσιμες πηγές τροφοδοσίας με ηλεκτρικό ρεύμα (λειτουργία EMU), κάνοντας τα τρένα λιγότερο… υβριδικά από όσο τα διαφημίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Αποκαλυπτικό το εγχειρίδιο της Hitachi

Η μη διαθεσιμότητα της παραπάνω λειτουργίας, που απέκρυψε φυσικά η κυβέρνηση, αποκαλύπτεται από την ανάγνωση της αναλυτικής τεχνικής περιγραφής του συγκεκριμένου τύπου «HTR 412 Blues IC» της κατασκευάστριας εταιρείας Hitachi Rail (πρώην Ansaldo), θυγατρικής της ιαπωνικής Hitachi. 

Στο τεχνικό εγχειρίδιο περιγράφεται ότι οι HTR 412 συνδυάζουν ταυτόχρονα τρεις διαφορετικές πηγές ενέργειας: ηλεκτροδότηση από την εναέρια γραμμή συνεχούς ρεύματος 3.000 Volt, πετρελαιοκινητήρες και μπαταρίες έλξης. Το σύστημα διαχείρισης ενέργειας επιλέγει την καταλληλότερη πηγή ισχύος ανάλογα με το σιδηροδρομικό τμήμα, ενώ οι μπαταρίες μπορούν να υποστηρίζουν τους πετρελαιοκινητήρες ή να λειτουργούν αποκλειστικά σε σημεία, όπως κατά την είσοδο σε σταθμούς, και να φορτίζονται είτε από το ηλεκτρικό δίκτυο είτε μέσω ανάκτησης ενέργειας κατά την πέδηση.

Τρένα των γραμμών Καλαβρίας και Τοσκάνης

Η εμπορική λειτουργία των HTR 412 στην Ιταλία ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2022 σε περιφέρειες όπως η Καλαβρία, η Σαρδηνία, η Σικελία, το Λάτσιο ή η Τοσκάνη. Οι συρμοί κατασκευάστηκαν από την Hitachi Rail στο πλαίσιο σύμβασης με την ιταλική σιδηροδρομική εταιρεία Trenitalia S.p.A., τον βασικό πάροχο επιβατικών σιδηροδρομικών μεταφορών στην Ιταλία και θυγατρική του κρατικού ομίλου Ferrovie dello Stato Italiane (FS Italiane). Στην τελευταία ανήκει και η Hellenic Train, εξού και τα δύο νέα τρένα διατίθενται στην Hellenic Train μέσω σύμβασης με την FS.

Η σύμβαση της Trenitalia με τη Hitachi, συνολικής αξίας 1,6 δισ. ευρώ, προέβλεπε αρχικά την προμήθεια 43 συρμών, με δυνατότητα αύξησης του αριθμού των τρένων έως τουλάχιστον τους 70 και πρόβλεψη για μέγιστη προμήθεια έως τους 135 συρμούς, ανάλογα με τις παραγγελίες των επιμέρους περιφερειακών διευθύνσεων της Trenitalia.

 Κατά συνέπεια, όπως φαίνεται, δύο εξ αυτών που προορίζονταν για τις ιταλικές γραμμές περίσσεψαν και εστάλησαν στην Ελλάδα εμβαλωματικά, και ας μην είναι συμβατές όλες οι λειτουργίες τους.

Έτσι, προκύπτει αυθόρμητα το ερώτημα: Γιατί η ιταλική εταιρεία φέρνει δύο από τα τρένα της τα οποία δεν έχουν διαθέσιμες όλες τις λειτουργίες τους;

Πάλι εγκαινιάζονται μακέτες

Πρόκειται μάλλον για την επανάληψη της μέχρι σήμερα πρακτικής να εγκαινιάζονται μακέτες στον σιδηρόδρομο, καθώς -εκτός όλων των παραπάνω- τα δύο τρένα θα τεθούν σε κυκλοφορία 5 μήνες μετά, στο τέλος του 2026, όπως περιγράφει η σχετική ανακοίνωση της Hellenic Train, καθώς απαιτούνται πολλαπλές δοκιμές και πιστοποιήσεις.

Εξάλλου, ακόμη πιο μακρινή προβλέπεται η ημερομηνία έλευσης των 23 νέων τρένων Coradia Stream, που περιλαμβάνονται στην αναθεωρημένη σύμβαση με το Ελληνικό Δημόσιο, η οποία υπογράφηκε στα τέλη Δεκεμβρίου 2025. Οι συρμοί που κατασκευάζονται από τη γαλλική Alstom αναμένεται να αρχίσουν να έρχονται το δεύτερο εξάμηνο του 2027, ενώ ο CEO της Hellenic Train Ρομπέρτο Ρινάουντο (Roberto Rinaudo) είχε αναφέρει σε συνάντηση με δημοσιογράφους πως η ολοκλήρωση θα γίνει εντός του 2028, παρότι η σύμβαση αναφέρει ημερομηνία ολοκλήρωσης παράδοσης την 31η Δεκεμβρίου 2027.

Το φιάσκο με τα παρκαρισμένα ETR 470 

Πάντως, δεν μπορεί να λησμονηθεί το προηγούμενο φιάσκο με την ταμπέλα της «ανανέωσης» του τροχαίου υλικού από την Hellenic Train, όταν και μετέφερε στην Ελλάδα πέντε μεταχειρισμένους συρμούς ETR 470 Pendolino, οι οποίοι είχαν προηγουμένως υπηρετήσει στις γραμμές της Ελβετίας και της Ιταλίας. Μετά την έναρξη των δρομολογίων στην Ελλάδα, τον Μάιο του 2022, εμφάνισαν επανειλημμένες τεχνικές βλάβες και αποσύρονταν συχνά για επισκευές, χωρίς να μπορούν να εκτελούν τον βασικό κορμό των δρομολογίων Αθήνας-Θεσσαλονίκης.

Μετά το δυστύχημα των Τεμπών η αξιοποίησή τους περιορίστηκε ακόμη περισσότερο. Τον Νοέμβριο του 2024 οι μηχανοδηγοί της Hellenic Train κατήγγειλαν ότι οι περισσότεροι συρμοί ETR 470 ήταν καθηλωμένοι λόγω τεχνικών προβλημάτων, θέτοντας ερωτήματα για την αξιοπιστία και τη σκοπιμότητα της επένδυσης.

Σήμερα οι πέντε συρμοί παραμένουν παροπλισμένοι στο μηχανοστάσιο της Θεσσαλονίκης, ενώ η σύμβαση με το Ελληνικό Δημόσιο προβλέπει την ανάταξή τους με 19 εκατ. ευρώ έως τις 31/12/2029.

Πηγή: Αυγή

Οι Αμερικανοί διοικητές αρνούνται τους ισχυρισμούς και υποστηρίζουν ότι η στρατιωτική εγκατάσταση προστατεύτηκε επαρκώς, ανέφερε η Washington Post.

ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, 13 Ιουλίου. /TASS/. Αμερικανοί στρατιώτες που επέζησαν από ιρανική επιδρομή σε αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Κουβέιτ κατηγόρησαν τους διοικητές τους ότι υποτίμησαν την απειλή για την ασφάλεια στο λιμάνι Σουβάικ, ανέφερε την Πέμπτη η Washington Post , επικαλούμενη στρατιωτικούς αξιωματούχους.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, ανώτεροι αξιωματικοί αγνόησαν τις προειδοποιήσεις των μυστικών υπηρεσιών ότι το Shuwaikh ήταν ένας από τους στόχους προτεραιότητας για μια ιρανική επίθεση. Παρά τις εκτιμήσεις ότι η εγκατάσταση δεν διέθετε επαρκή προστασία, οι Αμερικανοί διοικητές αποφάσισαν να αναπτύξουν τακτικά στρατεύματα εκεί ούτως ή άλλως, ωθώντας ορισμένους στρατιώτες να εργαστούν για τη βελτίωση της άμυνας αφού αντιλήφθηκαν τα κενά ασφαλείας. Το έργο τελικά εγκαταλείφθηκε λόγω έλλειψης πόρων.

Τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων δήλωσαν επίσης στην Washington Post ότι ανώτεροι αξιωματικοί στις εγκαταστάσεις φέρονται να άσκησαν πιέσεις στους στρατιώτες σε αρκετές περιπτώσεις να εγκαταλείψουν τα καταφύγια και να επιστρέψουν στην εργασία τους, παρά τις ενεργές προειδοποιήσεις για αεροπορικές επιδρομές.

Μια εσωτερική έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη δεν προβλέπει πειθαρχικά μέτρα εναντίον κανενός, επειδή, σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η εφημερίδα, το λιμάνι φέρεται να διέθετε ένα πολυεπίπεδο αμυντικό σύστημα κατά των drones και των πυραύλων. Οι Αμερικανοί διοικητές, ωστόσο, αρνούνται τους ισχυρισμούς και υποστηρίζουν ότι η στρατιωτική εγκατάσταση προστατεύονταν επαρκώς.

Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός Τίλντα Σουίντον (Tilda Swinton) επιστρέφει στο θέατρο Royal Court ύστερα από σχεδόν τέσσερις δεκαετίες για να πρωταγωνιστήσει στο έργο «Man to Man» με το οποίο συστήθηκε στο βρετανικό κοινό.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα West End Theatre, η συγκεκριμένη παραγωγή αποτελεί την κεντρική επιλογή στο επετειακό ρεπερτόριο του ιστορικού θεάτρου για τα 70 χρόνια λειτουργίας του, μια σεζόν που έχει σχεδιαστεί για να τιμήσει το παρελθόν, να γιορτάσει το παρόν και να ανοίξει νέους δρόμους για το μέλλον.  

  Από τις πλέον αναγνωρίσιμες φιγούρες του αμερικάνικου σινεμά, ο Χάρι Ντιν Στάντον, διέτρεξε τη μακρά πορεία του ως εξαίρετος ρολίστας και χρειάστηκε να φτάσει κοντά στα 60 του χρόνια, για να έρθει ένας Γερμανός, ο Βιμ Βέντερς, να του δώσει την ευκαιρία για έναν πρωταγωνιστικό ρόλο, στο εμβληματικό «Παρίσι - Τέξας». Περνώντας αρχικά πολλά χρόνια στην αφάνεια, με μικρούς ρόλους, συνολικά ο ίδιος εκτιμά ότι ξεπερνά τις 200 εμφανίσεις σε ταινίες, ο Ντιν Στάντον κατάφερε με την ιδιότυπη ερμηνευτική του εκφραστικότητα και τη μοναχικότητά του, να γίνει ένας από τους πιο αγαπημένους ηθοποιούς του ανεξάρτητου αμερικάνικου σινεμά, παρότι τον αγνόησε επιδεικτικά η Αμερικάνικη Ακαδημία στα Όσκαρ αν και είχε δυνατές συμμετοχές και σε χολιγουντιανές παραγωγές.

   Το τραχύ του πρόσωπο, με τα ατημέλητα μαλλιά, το μεγάλο στόμα, πάντα με ένα τσιγάρο, έγραφε στην κάμερα, ενώ το σχεδόν σκελετωμένο κορμί του, ακολουθούσε ασθμαίνοντας τη σκιά του. Η ματιά του ήταν διαπεραστική, μελαγχολική, με μία μικρή τρέλα, όποτε χρειαζόταν. Η εξωτερική του εμφάνιση ερχόταν σε αντίθεση με τη βαθιά βελούδινη φωνή του, που δάνεισε τόσο στη μουσική, ερμηνεύοντας κυρίως κάντρι τραγούδια, όσο και σε πολλά animation.

   Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση του, αξίζει να θυμηθούμε τη μοναχική αλλά ξεχωριστή πορεία του Χάρι Ντιν Στάντον, για τον οποίο ο πιο ονομαστός Αμερικάνος κριτικός κινηματογράφου Ρότζερ Έμπερτ είχε δηλώσει ότι «καμία ταινία με τον Χάρι Ντιν Στάντον σε δευτερεύοντα ρόλο δεν μπορεί να είναι εντελώς κακή».

   Από τον βαθύ νότο στη μάχη της Οκινάουα

   Ο Χάρι Στάντον, το Ντιν το πρόσθεσε όταν έγινε πλέον ηθοποιός, για να μην τον μπερδεύουν με συνονόματο συνάδελφο, γεννήθηκε στα βάθη του αμερικάνικου νότου, στο Γουέστ Ιρβάιν, του Κεντάκι, στις 14 Ιουλίου του 1926. Μεγάλωσε στη φτώχεια του μεγάλου οικονομικού Κραχ, από πατέρα κουρέα και καλλιεργητή καπνού και μητέρα μαγείρισσα. Μεγαλύτερος από τα τρία παιδιά της οικογενείας, ο μικρός Χάρι μεγάλωσε μέσα σε μεγάλες δυσκολίες, κυρίως, όμως λόγω των τσακωμών που είχαν οι γονείς του, οι οποίοι χώρισαν όταν ήταν έφηβος και ξαναπαντρεύτηκαν μετά από δυο χρόνια. Από μικρός είχε το όνειρο να γίνει ηθοποιός και ως φοιτητής δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Λέξινγκτον εμφανίστηκε στο θέατρο Γκινόλ. Με έφεση στο τραγούδι, αποφάσισε να γίνει ηθοποιός, όπου θα μπορούσε και να τραγουδάει, μετά και την παρότρυνση του σκηνοθέτη Γουάλας Μπριγκς. Έτσι, παρατάει το Πανεπιστήμιο και σπουδάζει υποκριτική στο Pasadena Playhouse της Καλιφόρνιας, όπου έγινε φίλος με τον μετέπειτα σταρ Ντέινα Άντριους. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στο Ναυτικό και μάλιστα σε ένα αποβατικό πλοίο, κατά τη διάρκεια της περίφημης μάχης της Οκινάουα.

   Δίπλα σε θρύλους

   Με το τέλος του πολέμου, μετακόμισε στο Λος Άντζελες και σιγά σιγά μπήκε στην τηλεόραση και έκανε μικρά ρολάκια σε ταινίες. Η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση ήταν το 1954, ενώ το 1962 έπαιξε ένα πολύ μικρό ρόλο στο επικό γουέστερν «Πώς Κατακτήθηκε η Δύση», βλέποντας από κοντά θρύλους όπως Τζον Γουέιν, Τζίμι Στιούαρτ, Χένρι Φόντα και Γκρέκορι Πεκ. Άλλωστε δεν ήταν λίγες οι φορές που ο Ντιν Στάντον, μέχρι να βγει από την αφάνεια και να γίνει ένας ρολίστας, εμφανίστηκε δίπλα σε θρύλους και σπουδαίες ταινίες, όπως «Ο Μεγάλος Δραπέτης», «Ήρωες με Βρώμικα Χέρια», «Η Μεγάλη Μονομαχία» και «Ντίλινγκερ» ή ακόμη και σε κλασικές ταινίες σαν τον «Νονό» ή το «Άλιεν».

   Η συμβουλή του Τζακ Νίκολσον

   Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη του Ντιν Στάντον έπαιξε ο κολλητός του φίλος από παλιά και μετέπειτα κουμπάρος του Τζακ Νίκολσον, όταν μία δεκαετία μετά την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο τού έγραψε έναν ρόλο - του αρχηγού μιας συμμορίας - στο γουέστερν «Καλπάζοντας στον Άνεμο» και του είπε στα γυρίσματα: «Άσε την γκαρνταρόμπα να κάνει την υποκριτική και εσύ παίξε τον εαυτό σου». Μια συμβουλή που ακολούθησε μέχρι το τέλος της καριέρας του.

   Από την Κριστίν στο «Repo Man»

   Από τους πρώτους ρόλους του ως καρατερίστας και σημαντικός για την προοπτική των ταινιών ήταν το δραματικό «Wise Blood», του Τζον Χιούστον, η περιπέτεια «Απόδραση από τη Νέα Υόρκη» και το αγαπημένο θρίλερ «Κριστίν», του Κάρπεντερ και οι δύο, καθώς και το καλτ σήμερα «Repo Man». Επίσης, είχε παίξει στο παράξενο γουέστερν (η απομυθοποίησή του) «Οι Φυγάδες του Μισούρι», του Άρθουρ Πεν, στο οποίο συναντήθηκαν για πρώτη και τελευταία φορά, δυο ιερά τέρατα του κινηματογράφου, ο Μάρλον Μπράντο και ο Τζακ Νίκολσον.

   Παρίσι - Τέξας

   Έπρεπε να φτάσει στα 58 του, για να βρεθεί πρωταγωνιστής και μάλιστα σε μία αριστουργηματική ταινία, όπως ήταν το «Παρίσι - Τέξας» του Βιμ Βέντερς. Αδιαμφισβήτητα η ταινία που καθόρισε το μέλλον του, παρότι ο Ντιν Στάντον είχε μια εμφανή αμηχανία, ως πρωταγωνιστής για πρώτη φορά. Ακόμη όμως, και αυτή η αμφισημία της ερμηνείας του ήταν γοητευτική και δικαίωσε τον Βέντερς, που αρχικά δεν τον ήθελε για πρωταγωνιστή λόγω ηλικίας, αλλά όταν τον γνώρισε, σε ένα μπαρ της Σάντα Φε, πρόσεξε την ευαισθησία του και κατάλαβε ότι μπορεί να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του.

   Η εκτίμηση του Ντέιβιντ Λιντς

   Το 1988 υποδύθηκε τον Απόστολο Παύλο στον πολύκροτο «Τελευταίο Πειρασμό» του Σκορσέζε, ενώ δυο χρόνια μετά, παίρνει έναν αξιοσημείωτο ρόλο από τον Ντέιβιντ Λιντς στο έξοχο «Ατίθαση Καρδιά» και στην κλασική τηλεοπτική σειρά «Ο Ύποπτος Κόσμος του Τουίν Πικς». Κάνει ένα μικρό διάλειμμα με χολιγουντιανές ταινίες, μεταξύ των οποίων και το μπλοκμπάστερ «Το Πράσινο Μίλι», ενώ στη συνέχεια ξανασυνεργάζεται με τον Λιντς, που τον εκτίμησε όσο κανείς για την ερμηνευτική του αξία, στην κινηματογραφική έκδοση του «Τουίν Πικς», στην άνιση ταινία τρόμου «Inland Empire» και στο βιογραφικό δράμα «The Straight Story».

   Βλέποντας το Σκοτάδι

   Το κύκνειο άσμα του το παραδίδει σε ηλικία 91 ετών στο αξιόλογο δράμα «Lucky» του Τζον Κάρολ Λιντς, λίγους μήνες πριν από τις 15 Σεπτεμβρίου του 2017, που θα αφήσει την τελευταία του πνοή. Αποκαμωμένος και πάντα αποστεωμένος, υποδύεται μοναδικά έναν μοναχικό ηλικιωμένο στη μέση του πουθενά, σε μία από τις συγκινητικότερες ερμηνείες του, σε μια χαμηλότονη, βαθιά φιλοσοφημένη δραματική κομεντί, πάνω στο νόημα της ζωής και του θανάτου.

   Μία ταινία απόλυτα ταιριαστή με τον χαρακτήρα του Ντιν Στάντον, που σε μια χαρακτηριστική σκηνή οδεύει χαμογελαστός προς το τέλος υπό τις μελωδίες του τραγουδιού του Τζόνι Κας «Βλέπω ένα σκοτάδι».

   Πέντε λεπτά

   Ο Χάρι Ντιν Στάντον, που δεν παντρεύτηκε, ευτυχώς κατά τον ίδιο, ποτέ, αλλά κάποιες απ’ τις σχέσεις του τού είπαν ότι έχει αποκτήσει... παιδί, ήταν για πάντα ένας μοναχικός περιπατητής της αγαπημένης του αμερικάνικης ενδοχώρας, μια ευαίσθητη και ευγενική φυσιογνωμία που κόσμησε το αμερικάνικο σινεμά ακόμη και όταν πέρναγε για πέντε λεπτά από τη μεγάλη οθόνη.