Η Μόσχα συμφώνησε κατ' αρχήν σε νέες συνομιλίες με την Ουάσινγκτον και το Κίεβο, οι οποίες αναμένονται στα ΗΑΕ τον Νοέμβριο

Η Μαρία Λεπενιώτη συνδέει την απόρριψη της προσφυγής για την πενταετή ανανέωση της θητείας τριών Ευρωπαίων εισαγγελέων στην Ελλάδα με τις καταγγελίες της Λάουρα Κοβέσι περί απόπειρας εκφοβισμού

Την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για την ανανέωση της θητείας τριών Ελλήνων εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων σχολιάζει η τομεάρχης Δικαιοσύνης της ΕΛ.Α.Σ., Μαρία Λεπενιώτη, με αφορμή τις δηλώσεις της επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, Λάουρα Κοβέσι, περί απόπειρας εκφοβισμού εισαγγελέων στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τη δήλωση της Μαρίας Λεπενιώτη, το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Αρείου Πάγου είχε αποφασίσει την ανανέωση της θητείας των τριών εισαγγελέων για δύο χρόνια. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) προσέφυγε κατά της απόφασης, ζητώντας η ανανέωση να είναι πενταετής, όπως είχε αποφασιστεί από το Κολλέγιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο Λουξεμβούργο για τους Ευρωπαίους εισαγγελείς.

Η Διοικητική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου απέρριψε την προσφυγή με ψήφους 72 υπέρ και 10 κατά, κρίνοντάς την απαράδεκτη. Όπως αναφέρει η τομεάρχης Δικαιοσύνης της ΕΛ.Α.Σ., το σκεπτικό της απόφασης βασίστηκε στην ελληνική νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία δικαίωμα προσφυγής στην Ολομέλεια για ζητήματα υπηρεσιακής κατάστασης δικαστικών λειτουργών έχουν μόνο οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι.

«Υπονομεύεται το έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας»

Η Μαρία Λεπενιώτη υποστηρίζει ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη η υπεροχή του ενωσιακού δικαίου, καθώς και η απόφαση του Κολλεγίου της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για πενταετή ανανέωση της θητείας.

Κατά την ίδια, η μη αποδοχή του αιτήματος για πενταετή ανανέωση δημιουργεί εμπόδια στο έργο της EPPO, η οποία έχει ως αποστολή τη διερεύνηση υποθέσεων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της, με στόχο την αναζήτηση της αλήθειας.

Η τομεάρχης Δικαιοσύνης της ΕΛ.Α.Σ. εκτιμά, μάλιστα, ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη υπονομεύει το έργο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και συνδέει την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου με την αποφυγή διερεύνησης σκανδάλων που πλήττουν τη χώρα.

Αναφερόμενη στη δήλωση της Λάουρα Κοβέσι, η οποία χαρακτήρισε την υπόθεση στην Ελλάδα ως την «πιο κραυγαλέα» απόπειρα εκφοβισμού εισαγγελέων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η Μαρία Λεπενιώτη υποστηρίζει ότι η τοποθέτηση αυτή επιβεβαιώνει τις ανησυχίες της για τις συνέπειες της απόφασης του Αρείου Πάγου.

Η δήλωση της τομεάρχη Δικαιοσύνης της ΕΛ.Α.Σ. επαναφέρει στο προσκήνιο τη διαφωνία γύρω από τη διάρκεια της θητείας των τριών Ελλήνων εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων και τη σχέση της εθνικής νομοθεσίας με το ευρωπαϊκό πλαίσιο λειτουργίας της EPPO.

Η 28η Οκτωβρίου, ημέρα που ξεκίνησε το έπος του '40, και ο αντιφασιστικός αγώνας που ακολούθησε, αποδεικνύουν ότι όταν χρειαστεί, οι λαοί είναι αυτοί που κάνουν τη διαφορά

Από τις 28 Οκτωβρίου η χώρα μας επί της ουσίας δεν βρέθηκε απλώς να πολεμάει τους Ιταλούς εισβολείς. Βρέθηκε να πολεμάει τον φασισμό και τον ναζισμό, όπως τον εκπροσωπούσαν οι δυνάμεις του Άξονα. Η επίθεση της Ιταλίας δεν ήταν απλώς μια επιθετική ιμπεριαλιστική ενέργεια. Ήταν και τμήμα της προσπάθειας των φασιστικών δυνάμεων να φτιάξουν μια Ευρώπη και έναν κόσμο όπως τον ήθελαν: ολοκληρωτικό, αυταρχικό, ρατσιστικό, κατά των Εβραίων, των Ρομά, όλων των «κατώτερων λαών», αλλά και των κομμουνιστών και όσων ήθελαν δημοκρατία και ελευθερία. Αυτή η ιδεολογία οδηγούσε στην εδαφική επεκτατικότητα, αυτή οδήγησε τον Χίτλερ στο να επιτεθεί στην Πολωνία και να βάλει σε κίνηση τη μηχανή του πολέμου, αυτή έκανε τον Μουσολίνι να επιτεθεί στην Ελλάδα.

Δεν είναι μόνο ότι ο ελληνικός λαός έβαλε απέναντί του τον φασισμό. Ο ίδιος ο τρόπος που αγωνίστηκε, ο ενθουσιασμός που έδειξε, τα όνειρα που έκανε για το τι θα σήμαινε η νίκη, πήγαιναν πολύ πέρα από τα πεδία των μαχών και αφορούσαν το όραμα μιας χώρας με δημοκρατία και δικαιοσύνη. Γι’ αυτό αγωνίστηκαν και όχι γιατί τους ενέπνευσε η κυβέρνηση Μεταξά, μια στυγνή δικτατορία που στην πραγματικότητα οραματιζόταν μια ελληνική εκδοχή φασισμού.

Στις μέρες μας ο φασισμός σηκώνει κεφάλι ξανά. Με διάφορες μορφές αλλά το ίδιο επικίνδυνος, αντιδραστικός και αποκρουστικός. Ακόμη χειρότερα: σε αρκετές περιπτώσεις τον δρόμο για την επιστροφή του τον στρώνουν «συστημικές» ακόμη και «κεντρώες» δυνάμεις. Και μπορεί οι σημερινοί φασίστες να φοράνε κουστούμι και να μην αρέσκονται να περπατάνε με «βήμα χήνας», όμως δεν είναι λιγότερο επικίνδυνοι.

Και όπως έδειξε το έπος του 1940, αλλά και η εποποιία της Εθνικής Αντίστασης που ακολούθησε, η αποτελεσματικότερη απάντηση στον φασισμό είναι αυτή που έρχεται από τον ίδιο τον λαό, τη δική του κινητοποίηση. Αυτή ήταν που έκανε τη διαφορά στην Αλβανία, απέναντι σε έναν ισχυρό στρατό, αυτή ήταν που στη διάρκεια της Κατοχής έκανε τον λαό να αντέξει στην πείνα και να αντισταθεί πολύμορφα στις δυνάμεις κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες τους.

Αυτό το πνεύμα της αντίστασης, της συλλογικότητας και της ελπίδας καταγράφηκε ξανά αρκετές φορές: στη «Χαμένη Άνοιξη» των αγώνων της δεκαετίας του 1960, στο Πολυτεχνείο του 1973, στους αγώνες της Μεταπολίτευσης, στην αλληλεγγύη και τη διαμαρτυρία ενάντια στα Μνημόνια. Αρκετές άλλες στιγμές φαινόταν να υποχωρεί, οι άνθρωποι να είναι κουρασμένοι, να κυριαρχεί ο ατομισμός. Όμως, την κρίσιμη στιγμή, εμφανιζόταν ξανά.

Οι άνθρωποι τότε δεν ήταν υπεράνθρωποι. Την ησυχία τους ήθελαν, τις μικρές απολαύσεις της ζωής, την ασφάλεια και τη σιγουριά έψαχναν. Όμως, έτρεξαν στο μέτωπο όπως και μετά μπήκαν στην αντίσταση και βγήκαν στα βουνά παρά τους θανάσιμους κινδύνους.

Η πραγματική αντίσταση και οι βαθιές σημαντικές αλλαγές δεν ξεκινούν από «υπεράνθρωπους», αλλά από καθημερινούς  απλούς πολίτες όταν το επιβάλλουν οι συνθήκες και τους μιλά αλλιώς η ιστορία. Γι’ αυτό και σήμερα όταν χρειαστεί, θα αποδείξουν ότι μπορούν να φέρουν την αλλαγή.

Το μπλοκ έχει αυξήσει το κόστος ενέργειας και έχει ζημιές στις βιομηχανίες του εγκαταλείποντας το ρωσικό φυσικό αέριο, δήλωσε ο πρόεδρος