ενημέρωση 2:19, 28 July, 2026

Να ξαναμπεί η χώρα στον παγκόσμιο χάρτη

Η χώρα χρειάζεται μια εξωτερική πολιτική που να αναβαθμίζει πραγματικά τη θέση της

Εάν κανείς κοιτάξει τον απολογισμό της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ δεν θα αποφύγει τη μελαγχολική σκέψη ότι για άλλη μια φορά η βασική «συνεισφορά» της χώρας μας ήταν να κάνει μια υπόμνηση, κάπως σαν τον μαθητή από τη «γαλαρία» της τάξης που προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή της δασκάλας, ότι υπάρχει και το πάγιο πρόβλημα με το casus belli από τη μεριά της Τουρκίας.

Σαφώς η Ελλάδα πρέπει διαρκώς να υπενθυμίζει ότι υπάρχει μια άλλη χώρα μέλος της ίδιας συμμαχίας που έχει ψηφισμένη πάγια θέση ότι εάν η χώρα μας ασκήσει ένα αναγνωρισμένο από το διεθνές δίκαιο δικαίωμα, αυτό θα είναι αιτία κήρυξης πολέμου.

Όμως, όπως και να το δει κανείς θέλω να πιστεύω ότι η χώρα μου στο διεθνές τοπίο διεκδικεί να αναγνωρίζεται ως κάτι παραπάνω από το «οι Έλληνες και το πρόβλημά τους με τους Τούρκους». Όχι γιατί υποτιμώ τη σημασία που έχει μια πραγματική διακηρυγμένη απειλή για την εδαφική ακεραιότητά της, αλλά γιατί οι χώρες κατοχυρώνονται στη διεθνή σκηνή με άλλους τρόπους και όχι απλώς με υπενθυμίσεις του τύπου «κάντε κάτι με το πρόβλημά μας».

Και αυτό μας φέρνει στο πραγματικό ερώτημα: ποια είναι η θέση της χώρας μας στο διεθνές τοπίο αυτή τη στιγμή και ποια εικόνα έχουν πραγματικά σύμμαχοι και δυνητικοί αντίπαλοι.

Γνωρίζω πολύ καλά την κυβερνητική ρητορική πάνω στο θέμα. Άλλωστε την επαναλαμβάνουν πολύ συχνά τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ. «Η χώρα μας είναι πλέον ταυτισμένη με τη σταθερότητα και την οικονομική ανάπτυξη και έχει μια αναβαθμισμένη παρουσία στην περιοχή, αλλά και μέσα στις συμμαχίες της, γιατί είναι με τη “σωστή πλευρά της ιστορίας”».

Βεβαίως, μια πιο προσεκτική ματιά δείχνει μια κάπως διαφορετική εικόνα. Η χώρα όντως έχει σταθερότητα, αλλά αυτή την έχει εδώ και αρκετό καιρό και δεν κινδύνευσε ποτέ πραγματικά από αποσταθεροποίηση, ακόμη και το 2015 πλέον γνωρίζουμε καλά πόσο αβάσιμα ήταν όσα «τρομοκρατικά» γράφονταν εκείνο το καλοκαίρι για το πόσο «κινδυνεύαμε». Μόνο που ως προς την ανάπτυξη η χώρα μας έχει μεν ονομαστικούς ρυθμούς ανάπτυξης, όμως ως προς τη σύγκλιση με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες εξελίσσεται σε ουραγό, κατρακυλώντας στις κατατάξεις όταν προσθέτουμε στις επιδόσεις της την καθοριστική παράμετρο «σε ισοτιμίες αγοραστικής δύναμης».

Έπειτα ως προς την αναβαθμισμένη παρουσία στην περιοχή δύσκολα θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει τη χώρα πρωταγωνιστή των εξελίξεων. Ακόμη και στην βαλκανική «πίσω αυλή μας» κοντόθωροι ψηφοθηρικοί λόγοι δεν οδήγησαν καν στην πλήρη αξιοποίηση της Συμφωνίας των Πρεσπών. Δεν έχουμε κάποια παρουσία στις πολιτικές διεργασίες γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία, πέραν της αναπόφευκτης ανάληψης του κόστους των κυρώσεων, την ώρα που η Τουρκία είναι τμήμα των διαδικασιών, δεν έχουμε πάρει κάποια πρωτοβουλία ούτε συμμετέχουμε σε κάποια πρωτοβουλία σε σχέση με το Παλαιστινιακό, αντιθέτως έχουμε καταγραφεί ως χώρα που μονομερώς στηρίζουμε μέχρι τέλους την ακροδεξιά κυβέρνηση Νετανιάχου και τη γενοκτονική πολιτική της, διατηρούμε καλές σχέσεις με την Αίγυπτο, χωρίς αυτό να αποτρέπει την υπαρκτή και σημαντική αναβάθμιση των σχέσεων Αιγύπτου και Τουρκίας το τελευταίο διάστημα και στη Λιβύη παραμένουμε θεατές των εξελίξεων. Πέραν αυτών δεν έχουμε κάποια ιδιαίτερη παρουσία στις διεργασίες για το μέλλον της ΕΕ και ο κύριος τρόπος που η χώρα μας ακούγεται στην ΕΕ είναι μέσω των αλλεπάλληλων παρεμβάσεων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε βάρος κυβερνητικών και κρατικών αξιωματούχων. Επιδιδόμαστε σε μια μάλλον ακριβή «εξοπλιστική διπλωματία» αλλά στρατηγική για το μέλλον και τον ρόλο του ΝΑΤΟ σε μια εποχή μεγάλων ανακατατάξεων δεν έχουμε, με τον πρωθυπουργό πρωτίστως να επιδιώκει να δείξει ότι συζητάει με άλλους ηγέτες στις διάφορες συναντήσεις.

Ακόμη και στη σχέση με τις ΗΠΑ περισσότερο βλέπουμε τον πρωθυπουργό να τρέχει – και ενίοτε να μην φτάνει… – να επανορθώσει τον τρόπο που κατά καιρούς μίλησε αρνητικά για τον Ντόναλντ Τραμπ παρά να επιδεικνύουμε τον συνδυασμό αποφασιστικότητας και ξεκάθαρης διαπραγματευτικής γραμμής που ταιριάζει στη συζήτηση με έναν Αμερικανό Πρόεδρο που κατεξοχήν σκέφτεται ως επιχειρηματίας, που προσπαθεί να κλείσει συμφέρουσες συμφωνίες.

Όσο για την επιδίωξη προσέλκυσης επενδύσεων και ανάδειξης της χώρας σε οικονομικά στρατηγικό κόμβο, στην πραγματικότητα λίγα έχουν γίνει, διάφορες εξαγγελίες δεν έχουν προχωρήσει, η χώρα έχει μείνει εκτός μεγάλων κυμάτων επενδύσεων στην Ευρώπη (αναφέρω ενδεικτικά οτιδήποτε έχει να κάνει με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα) και την ίδια ώρα η μεγάλη αναπτυξιακή ευκαιρία που δόθηκε με το Ταμείο Ανάκαμψης, που θα μπορούσε να οδηγήσει και σε προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων μέσα από τη διαμόρφωση υποδομών, στην πραγματικότητα πήγε χαμένη.

Την ίδια ώρα τομείς που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην αναβάθμιση της θέσης της χώρας όπως είναι η δημόσια πανεπιστημιακή εκπαίδευση και η έρευνα τυγχάνουν συστηματικής παραμέλησης από μια κυβέρνηση που εκτός όλων των άλλων κατάφερε να μην προχωρήσει τα σχέδια που η ίδια προώθησε για την ενίσχυση της έρευνας και την προσέλκυση επιστημονικού ταλέντου μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης.

Γιατί δυστυχώς καμιά χώρα δεν αναβαθμίζεται στη διεθνή σκηνή επειδή χορηγεί πολλές Golden Visa. Γιατί τόσο οι επενδυτές όσο και άλλες χώρες σέβονται ένα κράτος-«παίκτη», όχι μια χώρα-οικόπεδο.

Αυτό σημαίνει ότι οι προκλήσεις που είναι μπροστά μας είναι με έναν τρόπο υπαρξιακές. Δεν αφορούν τη μια ή την άλλη επιλογή μέτρων. Αφορούν το μέλλον και τη θέση της χώρας. Την ικανότητα να κερδίσει ξανά την υπερηφάνεια της, τη «χαμένη μαγκιά της». Και αυτό δεν αφορά απλώς μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που να μην προσκολλάται μονόπλευρα σε συμμαχίες, να διευρύνει τις συνεργασίες και να κερδίσει τον σεβασμό με την αποφασιστικότητα στη διεκδίκηση και όχι την ετοιμότητα για μια ακόμη παραχώρηση.

Αφορά πρώτα από όλα – και ίσως πάνω από όλα…- την εσωτερική ανασυγκρότηση της χώρας. Την ικανότητά της να παράγει περισσότερα και καλύτερα. Τη δυνατότητα της να κρατάει εδώ το επιστημονικό δυναμικό της. Τη λειτουργία ξανά ενός κράτους που να είναι όντως επιτελικό και όχι συνώνυμο με την ενδημική διαφθορά και τη διασπάθιση δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων. Την κυβερνητική λειτουργία που να στηρίζεται σε ένα σχέδιο και όχι απλώς σε έναν κατάλογο συμφερόντων προς εξυπηρέτηση. Τη δημοκρατία ως μαζική συμμετοχή και κινητοποίηση που κάνει μια χώρα να κάνει άλματα σε αντίθεση με τον καταστροφικό σημερινό συνδυασμό εξατομίκευσης, παραίτησης και αποκαρδίωσης.

Κοντολογίς την επιστροφή της ελπίδας, όχι ως μακρινού – και άπιαστου – οράματος, αλλά ως πραγματικού πολιτικού προτάγματος, με σχέδιο και βηματισμό.

Πηγή: in

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Πώς ένα μικρό, βελγικό μπισκότο έγινε φαινόμενο στα κοινωνικά δίκτυα

Οι συνταγές με βάση τα μπισκότα Biscoff έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο – από τσιζκέικ και μιλκσέικ μέχρι πιάτα με γαρίδες και σαλάτες. Μερικοί παραδοσιακοί απολαμβάνουν μάλιστα τα μπισκότα αυτά και μόνα τους. Τι κρύβεται πίσω από αυτή τη γλυκιά ιστορία επιτυχίας;

Πριν από περίπου 15 χρόνια, η δημιουργός περιεχομένου Άσλεϊ Μαρκλ εισήχθη αιφνιδίως σε έναν μυστικό κόσμο και γνώρισε τους θησαυρούς μιας αποκλειστικής αλυσίδας εφοδιασμού. Έμενε στο σπίτι της θείας της και, ένα πρωί, όταν η θεία της έφτιαξε καφέ, έβαλε δίπλα ένα μικρό μπισκότο Biscoff τυλιγμένο σε πλαστικό. «Δεν το είχα ξαναδεί ποτέ», λέει η Μάρκλ. Το δάγκωσε: «Ήταν μια ζεστή γεύση που δεν είχα δοκιμάσει ποτέ σε μπισκότο. Σκέφτηκα: “Τι είναι αυτό;”».

Η θεία της είχε ανακαλύψει τα μικρά, ελαφρώς αρωματισμένα μπισκότα Biscoff ως σνακ σε αεροπορική πτήση. Της άρεσαν τόσο πολύ που επικοινώνησε με τον κατασκευαστή, τη βελγική εταιρεία Lotus, και τους ζήτησε να της στείλουν ένα κουτί στις ΗΠΑ. Εκείνη την εποχή, λέει η Μαρκλ, «νομίζω ότι ήταν η μόνη που τα είχε πραγματικά στο σπίτι της».

Όμως, όπως όλοι γνωρίζουμε, ο κόσμος αλλάζει ραγδαία. Πέρυσι, η Biscoff ήταν η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μάρκα μπισκότων στις ΗΠΑ.

 
Biscoff

Από το 1932 / Wikimedia Commons

«Εμμονή της Γενιάς Ζ»

Το μπισκότο με καραμέλα και μπαχαρικά, που δημιουργήθηκε το 1932, έχει χαρακτηριστεί από την εφημερίδα Times ως «εμμονή της Γενιάς Ζ», ενώ τα γλυκά της μάρκας Biscoff, ή τα προϊόντα «καραμελωμένων μπισκότων» ανταγωνιστικών εταιρειών, φαίνεται να βρίσκονται παντού.

Κατά την τελευταία δεκαετία, παρατηρούνται «κορυφώσεις» δημοτικότητας των Biscoff. Το 2014, η αλειφώδης εκδοχή του περιγραφόταν ως «ναρκωτικό σε βάζο». Το 2016, το Biscoff εντάχθηκε στην τάση των freakshakes.

Μέχρι το 2021, τροφοδοτούμενη από την έκρηξη της οικιακής ζαχαροπλαστικής λόγω των περιορισμών του Covid, η μάρκα είχε απογειωθεί στα κοινωνικά δίκτυα, ενώ ο σεφ Jon Watts παρουσίασε τρεις συνταγές με Biscoff σε λιγότερο από επτά λεπτά στην πρωινή τηλεοπτική εκπομπή «This Morning». «Αυτή ήταν η χειρότερη τηλεοπτική μου εμφάνιση», λέει γελώντας.

Κατά την τελευταία δεκαετία, παρατηρούνται «κορυφώσεις» δημοτικότητας των Biscoff. Το 2014, η αλειφώδης εκδοχή του περιγραφόταν ως «ναρκωτικό σε βάζο»

Wikimedia Commons

«Φαινόμενο λατρείας»

Τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, τα Biscoff γνώρισαν νέα άνθηση, με χρήστες στο TikTok και το Instagram να έχουν εμμονή με ένα «ιαπωνικό τσιζκέικ» που έγινε viral, το οποίο ονομάστηκε έτσι επειδή ξεκίνησε από Ιάπωνες δημιουργούς που βύθιζαν μπισκότα σε ένα δοχείο γιαούρτι και τα άφηναν όλη τη νύχτα.

Η Μαρκλ δημοσιεύει καθημερινά συνταγές για σνακ στα κανάλια της. Κάθε φορά που ανεβάζει μια ανάρτηση με Biscoff -όπως μιλκσέικ- τα βίντεό της γίνονται αμέσως viral, ενώ η απόπειρά της να φτιάξει τσιζκέικ τον Ιανουάριο έχει συγκεντρώσει πάνω από 4 εκατομμύρια προβολές στο TikTok, ενώ τα μπισκότα Biscoff με δύο συστατικά που δημοσίευσε το περασμένο καλοκαίρι έχουν φτάσει τα 5,6 εκατομμύρια.

«Νομίζω ότι έχει φτάσει σε σημείο να μοιάζει με φαινόμενο λατρείας» λέει.

Το Biscoff είναι μια σύγχρονη εκδοχή του παραδοσιακού βελγικού speculoos, μπισκότων με μπαχαρικά που υπάρχουν από τον Μεσαίωνα, όταν τα έτρωγαν για να γιορτάσουν τη γιορτή του Αγίου Νικολάου τον Δεκέμβριο

YouTube thumbnail

«Τα έφαγα όλα»

«Ο φίλος μου ο Ρατζ, που είναι δάσκαλος, απέκτησε άποψη για τα Biscoff γύρω στο 2014, αφού έκλεψε ένα από μία συνάδελφο» γράφει η Emine Saner στον Guardian και συνεχίζει: «Της αγόρασε ένα πακέτο για να την αποζημιώσει, καθώς και 10 ακόμα πακέτα για τον εαυτό του (έκανε την παραγγελία online, κατά λάθος αγόρασε 10 κουτιά γεμάτα πολυπακέτα, με αποτέλεσμα να καταλήξει με ένα τεράστιο απόθεμα).

»Στο σχολείο του, ένας συνάδελφος κρατάει ένα πακέτο Biscoff ως κίνητρο για τους μαθητές της 11ης τάξης να εμφανίζονται στα εξωσχολικά μαθήματα. “Τα έφαγα όλα. Από το συρτάρι του” ομολογεί ο Ρατζ. “Του αγόρασα και ένα πακέτο για να τον αποζημιώσω. Αν μπορούσα, θα τα κάπνιζα τα Biscoff”».

Τι κάνει μια γαστρονομική τάση να γίνει viral;

Οι παραγωγοί θέλουν απεγνωσμένα να το μάθουν. Η Λίζα Χάρις, συνιδρύτρια της εταιρείας συμβούλων τροφίμων και ποτών Harris and Hayes, λέει ότι το Biscoff δεν αποτελεί από μόνο του μια μεμονωμένη τάση, αλλά μάλλον μια «έκφραση διαφόρων τάσεων που συγκλίνουν».

Το πρώτο στοιχείο είναι η νοσταλγία. Το Biscoff είναι μια σύγχρονη εκδοχή του παραδοσιακού βελγικού speculoos, μπισκότων με μπαχαρικά που υπάρχουν από τον Μεσαίωνα, όταν τα έτρωγαν για να γιορτάσουν τη γιορτή του Αγίου Νικολάου τον Δεκέμβριο.

 «Παλαιομοδίτικο»

Για τους καταναλωτές στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ, αυτή η «προυστιανή-μαντλενική» ανάμνηση αποτελεί ένα πιο πρόσφατο φαινόμενο -ένα ψευδοπολυτελές μπισκότο με ατομική συσκευασία και εξωτική ευρωπαϊκή αίσθηση, το είδος του μπισκότου που θα σερβίρονταν με τον καφέ σε μια πτήση τη δεκαετία του ’80 ή στο κομμωτήριο τη δεκαετία του ’90.

«Είναι μια αρκετά παλιομοδίτικη γεύση», λέει η Χάρις. «Συνδέεται με τη συνοδεία ενός φλιτζανιού τσάι. Έχει νοσταλγική σημασία».

Μια άλλη τάση, λέει, είναι η «προσιτή απόλαυση, εντός του οικονομικού πλαισίου των περισσότερων ανθρώπων. Με το κόστος ζωής, οι άνθρωποι αναζητούν απλούς τρόπους για να νιώσουν σαν να έχουν κάνει κάτι ξεχωριστό».

Οι δημιουργοί περιεχομένου ορίζουν την τάση

Η ευελιξία του Biscoff, λέει η Χάρις είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία: «Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ροφήματα, παγωτά, επιδόρπια, ζεστή σοκολάτα».

Και οι συνεργασίες του Biscoff με άλλες μάρκες – ένα παράδειγμα της σύγχρονης «κουλτούρας των συνεργασιών» αποτελούν μια άλλη μεγάλη τάση.

Συχνά, προϊόντα με χαρακτηριστική ή έντονη γεύση, όπως το Marmite, η Nutella, η Guinness και το Biscoff, αποκτούν δική τους ζωή μεταξύ των καταναλωτών. «Οι θαυμαστές το υιοθετούν και νιώθουν σαν να έχουν την ίδια κυριότητα πάνω στο προϊόν όσο και η ίδια η μάρκα» εξηγεί η Χάρις.

Αυτό εκδηλώνεται στα κοινωνικά μέσα. «Λόγω της δημοκρατικοποίησης της δημιουργίας περιεχομένου, θα είναι οι θαυμαστές που θα δημιουργούν αυτές τις τάσεις, περισσότερο από τις μάρκες –αν και είμαι σίγουρη ότι οι υπεύθυνοι μάρκας τρίβουν τα χέρια τους από χαρά».

«Το ενεργό συστατικό, η σπίθα, είναι στην πραγματικότητα το γεγονός ότι πρόκειται για μια συνταγή που ξεκίνησε από τα κοινωνικά μέσα»

Ο κύκλος των προβολών

Η επιτυχία του Biscoff παρατηρεί η Χάρις «είναι μια σύγκλιση αυτών των ευρύτερων τάσεων. Το ενεργό συστατικό, η σπίθα, είναι στην πραγματικότητα το γεγονός ότι πρόκειται για μια συνταγή που ξεκίνησε από τα κοινωνικά μέσα».

Πρόκειται για μια αυτοσυντηρούμενη σχέση  οι δημιουργοί περιεχομένου στα κοινωνικά μέσα γνωρίζουν ότι το να ακολουθήσουν τη μόδα του Biscoff είναι ένας εύκολος τρόπος για να κερδίσουν προβολές και ακόλουθους.

Η Νίαμ Λέοναρντ-Μπέντγουελ συντάκτρια για τα προϊόντα ταχείας κατανάλωσης του ειδικού περιοδικού «The Grocer», παρακολουθεί την άνοδο των Biscoff. Αναφέρει ότι οι κατασκευαστές δεν έχουν δραστηριοποιηθεί ιδιαίτερα στην προώθηση τάσεων στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά ανταποκρίνονται σε αυτές, αναρτώντας βίντεο πελατών και influencers στα δικά τους κανάλια.

Επίσης, βρίσκονται στη διαδικασία αφαίρεσης της ανάγλυφης επιγραφής «Lotus» από τα ίδια τα μπισκότα, αντικαθιστώντας την με τη λέξη «Biscoff».

Επίδραση στις πωλήσεις

«Υποθέτω ότι αυτό έγινε ως απάντηση στη δημοτικότητα που παρατηρούσαν στα κοινωνικά δίκτυα. Ενημέρωσαν την εταιρική τους ταυτότητα ώστε να προσελκύει περισσότερο τους νεότερους καταναλωτές».

Η τάση για το ιαπωνικό cheesecake, λέει η Λέοναρντ-Μπέντγουελ «είχε πραγματική επίδραση στις πωλήσεις. Από την αρχή του έτους έως τις 17 Ιανουαρίου, ο όγκος των πωλήσεών τους αυξήθηκε κατά 30% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο πέρυσι».

Στα ετήσια αποτελέσματα του 2025, που δημοσιεύθηκαν τον περασμένο μήνα, η Lotus ανακοίνωσε αύξηση των εσόδων κατά 10%, με περισσότερο από το ήμισυ αυτών των εσόδων να προέρχεται από τη μάρκα Biscoff (η Lotus διαθέτει επίσης άλλα προϊόντα, όπως τις μάρκες σνακ Trek και Bear, καθώς και τα κράκερ με προζύμι Peter’s Yard).

Τα μπισκότα Biscoff περιέχουν φοινικέλαιο –το ίδιο ισχύει και για την έκδοση σε μορφή μπισκότου-σάντουιτς και για την πάστα – καθώς και έναν γαλακτωματοποιητή

To ειδικό βίγκαν γεύμα «VGML» στις διεθνείς πτήσεις της Delta Air Lines: τέσσερα πακέτα μπισκότων Biscoff / Public Domain

«Θέλουμε να κατακτήσουμε τον κόσμο»

Πέρυσι, άνοιξε ένα εργοστάσιο στην Ταϊλάνδη για να επεκταθεί στην αγορά της Ασίας-Ειρηνικού (αφού είχε εγκαινιάσει ένα στις ΗΠΑ, το πρώτο εκτός Βελγίου, το 2019).

Η εταιρεία εξακολουθεί να ανήκει στην οικογένεια Boone, τους ιδρυτές της (μαζί με μια άλλη βελγική δυναστεία αρτοποιών), και σήμερα διευθύνεται από τον εγγονό του ιδρυτή – και ομώνυμό του – Jan Boone, ο οποίος λέγεται ότι είναι ένας από τους μόλις πέντε ανθρώπους που γνωρίζουν τη μυστική συνταγή των Biscoff. Πέρυσι, δήλωσε στην εφημερίδα Times: «Θέλουμε να κατακτήσουμε τον κόσμο».

Τα αλμυρά Biscoff

Υπάρχουν ενδείξεις ότι η Biscoff έχει βάλει στο στόχαστρό της κάτι περισσότερο από τα γλυκά – μπορεί να στοχεύει και στα κύρια πιάτα μας. Σε ένα διαφημιστικό βιβλίο μαγειρικής δικής της δημιουργίας, η Lotus συμπεριέλαβε μερικές «εκπληκτικά αλμυρές» συνταγές – με τη λέξη «εκπληκτικά» να παίζει καθοριστικό ρόλο – όπως γαρίδες με σάλτσα Biscoff, κρεμώδες στήθος πάπιας με Biscoff και ζεστή σαλάτα με κατσικίσιο τυρί και Biscoff.

Ο Watts, με το βιβλίο στο χέρι, λέει ότι δεν μπορεί να φανταστεί ότι αυτό θα πιάσει, ακόμα κι αν το προϊόν αποτελεί πλέον βασικό στοιχείο των απογευματινών λιχουδιών και των επιδορπίων. (Ο ίδιος αγαπά τη «πολύ χαρακτηριστική, καραμελένια γεύση» και το τελευταίο του βιβλίο μαγειρικής περιλαμβάνει μια συνταγή για τσιζκέικ Biscoff.)

Ο Watts άρχισε να χρησιμοποιεί τα Biscoff κατά τη διάρκεια της πανδημίας, στην μορφή του ως άλειμμα σε βάζο. «Είναι πολύ εύκολο να το χρησιμοποιήσεις σε επιδόρπια: σε brownies, blondies, cheesecakes, αυτά τα γλυκά που δεν χρειάζονται ψήσιμο ή τα απλά ψημένα που έφτιαχνε ο καθένας εκείνη την εποχή» λέει.

Η απλότητα των συνταγών ταιριάζει απόλυτα στα κοινωνικά δίκτυα του Watts -ένα κέικ φτιάχνεται μόνο με ένα ολόκληρο βάζο Biscoff, αυγά και μαγειρική σόδα. Όποτε δημοσίευε μια συνταγή με Biscoff, λέει στον Guardian «γινόταν viral».

Photo: Unsplash

Περιέχουν φοινικέλαιο

Θα επιβιώσει η Biscoff από την τάση για υγιεινή διατροφή; Ή από την αυξανόμενη ανησυχία των καταναλωτών για τα υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα; Τα μπισκότα Biscoff περιέχουν φοινικέλαιο –το ίδιο ισχύει και για την έκδοση σε μορφή μπισκότου-σάντουιτς και για την πάστα – καθώς και έναν γαλακτωματοποιητή.

«Αυτό που διαπιστώνουμε από την έρευνα που διεξάγουμε στους καταναλωτές είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μια νοοτροπία μετριοπάθειας» λέει η Kiti Soininen, διευθύντρια κατηγορίας για την έρευνα τροφίμων και ποτών στη Mintel.

H (λάθος) διαίσθηση

«Υπάρχει ένα πολύ μικρό ποσοστό ανθρώπων που προσπαθούν να τρώνε υγιεινά απολύτως πάντα. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που προσπαθούν να τρώνε υγιεινά τις περισσότερες φορές και που πιστεύουν ότι δεν πειράζει να απολαύσουν ένα γλυκό πού και πού». Η τάση για το ιαπωνικό τσιζκέικ έγινε δημοφιλής, λέει, εν μέρει λόγω των οφελών του γιαουρτιού για την υγεία – «αλλά υπάρχει και αυτό το στοιχείο της απόλαυσης».

Υπάρχει ένα χάσμα, λέει η Soininen, μεταξύ του πώς θα ταξινομηθεί πραγματικά ένα προϊόν «και της διαίσθησης όπου λέει: “Λοιπόν, αν η γιαγιά μου μπορούσε να το αγοράσει, τότε δεν μπορεί να είναι πραγματικά υπερ-επεξεργασμένο”».

*Με στοιχεία από theguardian.com

Ο Τραμπ εξελέγη κάνοντας εκστρατεία κατά των πολέμων – Αυτών που τον βοήθησαν να αυξήσει το χαρτοφυλάκιό του

Το 2025, έναν χρόνο πριν από τον πόλεμο στο Ιράν, ο Τραμπ αγόρασε μετοχές κατασκευαστών όπλων και εργολάβων του Πενταγώνου αξίας σχεδόν 24,3 εκατ. δολαρίων. Και τετραπλασίασε το εισόδημά του.

Το μετοχικό χαρτοφυλάκιο του Ντόναλντ Τραμπ έχει επωφεληθεί άμεσα από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις που έχει κάνει κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους της θητείας του. Τα στοιχεία των τεράστιων κερδών που έχει αποκομίσει ο Αμερικανός πρόεδρος προέρχονται από την ενημέρωσή των οικονομικών του στοιχείων που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τον ίδιο.

Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο ενημερωτικό ιστότοπο truthout.org, οι διαχειριστές μετοχών που εκπροσωπούν τον Ντόναλντ Τραμπ αγόρασαν μετοχές αξίας μεταξύ 9,7 εκατομμυρίων δολαρίων και 24,3 εκατομμυρίων δολαρίων από δώδεκα κατασκευαστές όπλων και άλλους εργολάβους του Πενταγώνου το 2025. Μεταξύ των μετοχών που αγοράστηκαν βρίσκονται αυτές εταιρειών όπως οι Palantir, Lockheed Martin και General Dynamics.

Και η αποκάλυψη αυτή έχει τη σημασία της, καθώς η αμερικανική κυβέρνηση έχει αποδυθεί σε προσπάθεια να αυξήσει τα αποθέματα οπλικών συστημάτων των ΗΠΑ. Επίσης, ζητά από το Κογκρέσο να εγκρίνει έναν αμυντικό προϋπολογισμό 1,5 τρισ. δολαρίων. Και παράλληλα οι ΗΠΑ εξαπολύουν νέο γύρο επιθέσεων στο Ιράν. Όλα τα παραπάνω θα ωφελήσουν πολλές από τις εταιρείες στις οποίες έχει επενδύσει ο Ντόναλντ Τραμπ.

Τετραπλασιασμός εισοδήματος

Οι χρηματιστηριακές εταιρείες του Τραμπ απαγορεύεται να δέχονται εμπορικά αιτήματα από τον πρόεδρο και την οικογένειά του. Ωστόσο, καθώς οι μετοχές του δεν βρίσκονται σε λεγόμενο «τυφλό καταπίστευμα», θα μπορούσε να γνωρίζει ποιες μετοχές κατέχει. Και κατά συνέπεια, να επηρεάζει την πολιτική προς όφελος αυτών των εταιρειών. Τα στοιχεία δείχνουν ότι το εισόδημά του τετραπλασιάστηκε από το 2024 έως το 2025, τον πρώτο χρόνο του στην εξουσία.


REUTERS/Yves Herman

Από τα επίσημα στοιχεία διαπιστώνεται ότι οι διαχειριστές του Τραμπ αγόρασαν μετοχές αξίας μεταξύ 1,6 και 3,9 εκατομμυρίων δολαρίων από την Palantir. Την εταιρεία τεχνολογίας επιτήρησης, δηλαδή, που ανέπτυξε το Maven Smart System, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που χρησιμοποιήθηκε για να χτυπήσει 1.000 στόχους στο Ιράν τις πρώτες 24 ώρες του πολέμου. Η Palantir υπήρξε βασικός ωφελούμενος από την υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης από την κυβέρνηση Τραμπ. Το 2025 κέρδισε συμβόλαιο 10 δισ. δολαρίων για τη διαχείριση των «αναγκών λογισμικού και δεδομένων» του Στρατού στο άμεσο μέλλον.

Ο πρόεδρος απέκτησε επίσης μετοχές αξίας έως και 3 εκατομμυρίων δολαρίων από την GE Aerospace. Η εταιρεία κατασκευάζει εξαρτήματα για μια μεγάλη ποικιλία αεροσκαφών που χρησιμοποιούνται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στις επιθέσεις τους στο Ιράν. Αγόρασε έως και 1,4 εκατομμύρια δολάρια σε μετοχές από την Lockheed Martin, η οποία κατασκευάζει αεροσκάφη F-35 και F-22, που επιχειρούν στο Ιράν. Αλλά και 1 εκατομμύριο δολάρια σε μετοχές από την General Dynamics, που κατασκευάζει βαριές βόμβες και πυραύλους. Επίσης, μετοχές αξίας πάνω από 800.000 δολάρια από την RTX, η οποία κατασκευάζει τους πυραύλους Tomahawk. Εκείνων που χρησιμοποιήθηκαν στην επίθεση που σκότωσε περισσότερες από 120 μαθήτριες στο Ιράν.

 Κρατικοί εργολάβοι

Πολλές από αυτές τις εταιρείες έχουν λάβει μεγάλα συμβόλαια για την αναπλήρωση των αποθεμάτων όπλων που εξαντλήθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά του Ιράν.

Λίγες εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου, το Πεντάγωνο ζήτησε να μεταφέρει 373 εκατομμύρια δολάρια από προηγουμένως εγκεκριμένη χρηματοδότηση για την αγορά 23 νέων αναχαιτιστών Standard Missile-3 IB από την RTX. Αφού το Ιράν κατέστρεψε με επιτυχία πολλά συστήματα ραντάρ THAAD των ΗΠΑ σε όλη τη Μέση Ανατολή, η Lockheed Martin έλαβε συμβόλαιο 35 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τετραπλασιασμό της παραγωγής.

Ορισμένοι εργολάβοι στο επενδυτικό χαρτοφυλάκιο του Τραμπ συνεργάζονται επίσης απευθείας με το Ισραήλ. Όπως η Boeing, μετοχές αξίας άνω των 700.000 δολαρίων αγόρασε ο Τραμπ το 2025. Η αεροναυπηγική πούλησε αεροσκάφη F-15 αξίας 8,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο Ισραήλ λιγότερο από τρεις μήνες πριν από την κοινή επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν.

Υπερκέρδος 9.400% για μια μεταλλική καρφίτσα

Επίσης, αποκαλύφθηκε ότι οι διαχειριστές επενδύσεων του Τραμπ έβαλαν πάνω από 1,2 εκατ. δολάρια τόσο στην Kratos Defense όσο και στην Honeywell. Αλλά και περισσότερα από 200.000 δολάρια ανά μετοχή στην Howmet Aerospace και στην L3Harris. Ο Τραμπ απέκτησε επίσης μετοχές αξίας άνω των 800.000 δολαρίων στην TransDigm. Ο Γενικός Επιθεωρητής του Πενταγώνου, διαπίστωσε σε έρευνα για τις τιμές το 2021, ότι αυτή η εταιρεία κατασκευής αεροδιαστημικής έβγαλε υπερκέρδος 9.400% για μια μεταλλική καρφίτσα.

Σχεδόν όλες αυτές οι μετοχές σημείωσαν σημαντική άνοδο κατά το πρώτο έτος διακυβέρνησης Τραμπ.

Η μετοχή της Palantir ανέβηκε 135%, της Kratos 188%, της GE Aerospace 84% και της Raytheon 61% το 2025. Τον Απρίλιο, ο Τραμπ έκανε μια ανάρτηση για τη μετοχή της Palantir στο Truth Social. Και προκάλεσε αύξηση της τιμής της μετοχής κατά 3% μέσα σε λίγα λεπτά.

«Η Palantir Technologies (PLTR) έχει αποδείξει ότι διαθέτει εξαιρετικές δυνατότητες και εξοπλισμό μάχης. Απλώς ρωτήστε τους εχθρούς μας!!!» έγραψε ο Τραμπ.

Ο Τραμπ κέρδισε 2 δισεκατομμύρια δολάρια μέσω ιδιωτικών επιχειρήσεων πέρυσι, συμπεριλαμβανομένων περίπου 1,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων μέσω πωλήσεων κρυπτονομισμάτων.

Υπάρχει ξένη επιρροή;

Αλλά οι επενδύσεις του σε κρυπτονομίσματα εγείρουν υποψίες για ξένη επιρροή στην κυβέρνηση Τραμπ. Το 2025 κέρδισε 799 εκατομμύρια από την World Liberty Financial. Πρόκειται για κοινή επιχείρηση κρυπτονομισμάτων μεταξύ των οικογενειών του Τραμπ και του κορυφαίου απεσταλμένου του στη Μέση Ανατολή και τη Ρωσία/Ουκρανία, Στιβ Γουίτκοφ. Και υποστηρίζεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Ο σεΐχης Ταχούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχγιάν, αδελφός τόσο του προέδρου των Εμιράτων όσο και του υπουργού Εξωτερικών, επένδυσε 500 εκατομμύρια δολάρια στην World Liberty Financial λίγες μέρες πριν από την ορκωμοσία του Τραμπ το 2025. Αργότερα, την άνοιξη, οι εταιρείες του Ταχούν επένδυσαν 2 δισεκατομμύρια δολάρια στην πλατφόρμα κρυπτονομισμάτων Binance χρησιμοποιώντας το USD1, το νόμισμα που εκδόθηκε από την World Liberty Financial και το ιδιόκτητο κρυπτονόμισμα της οικογένειας Τραμπ.

Σε έκθεσή του, το Public Citizen επισημαίνει ότι η επένδυση των ΗΑΕ στο ταμείο Τραμπ «δημιουργεί μια τεράστια σύγκρουση συμφερόντων για την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ».

Τα ΗΑΕ έχουν επανειλημμένα ταχθεί ενάντια στη διπλωματικής επίλυση των προβλημάτων των ΗΠΑ με το Ιράν. Επίσης, συμμετείχαν σε δεκάδες επιθέσεις εναντίον του Ιράν, καθώς έρχονται όλο και πιο κοντά στο Ισραήλ.

Το truthout.org θυμίζει δημοσίευμα της Wall Street Journal. Σύμφωνα με αυτό, οι επενδύσεις της βασιλικής οικογένειας των Εμιράτων στην World Liberty Financial μπορεί να συνδέονται με την απόκτηση πρόσβασης σε πολύτιμα μικροτσίπ των ΗΠΑ.

«Όλοι κερδίζουμε»

Όταν ο Τραμπ ρωτήθηκε για τα στοιχεία που ήρθαν στο φως σχετικά με την οικονομική του κατάσταση, είπε: «Όλοι κερδίζουμε. Εγώ κερδίζω επειδή έχω πολλά χρήματα και πολλά μετρητά, και τα δίνω σε θεσμούς. Δεν ξέρω αν ξέρουν τι κάνουν ή όχι, αλλά αγοράζουν ένα τεράστιο φάσμα πραγμάτων».

Και βέβαια, δεν δείχνει να έχει δεύτερες σκέψεις για αυτό που κάνει. Πριν από έναν χρόνο, όταν δημοσιογράφος του Guardian ρώτησε αν αυτές οι ανταλλαγές αποτελούν σύγκρουση συμφερόντων, η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Άννα Κέλι δήλωσε: «Δεν υπάρχουν συγκρούσεις συμφερόντων».

Αλλά ο ίδιος ο Τραμπ, μιλώντας πρόσφατα στους New York Times, είπε: «Ανακάλυψα ότι κανείς δεν νοιάζεται».

Πηγή: truthout.org

Διακοπές στην Ευρώπη - Η μεγάλη σύγκριση τιμών σε 7 δημοφιλείς χώρες – Πού τοποθετείται η Ελλάδα;

Πού συμφέρει να κάνετε διακοπές το 2026; Οι τιμές σε Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Κροατία και Τουρκία

Ένα γεύμα δίπλα στη θάλασσα, ένα δωμάτιο ξενοδοχείου ή ένα ποτήρι κρασί μπορεί να κοστίζει εντελώς διαφορετικά ποσά, ανάλογα με το πού περνάτε τις καλοκαιρινές σας διακοπές.

Για να συγκρίνει τις τιμές σε επτά από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς διακοπών της Ευρώπης, το Euronews Business ανέλυσε στοιχεία της Eurostat σχετικά με τα επίπεδα τιμών για μια σειρά αγαθών και υπηρεσιών.

Τα στοιχεία αυτά δεν δείχνουν με ακρίβεια το κόστος των διακοπών, αλλά αντανακλούν τους εθνικούς μέσους όρους. Οι τιμές σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς μπορεί να είναι σημαντικά υψηλότερες.

Ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στην Αθήνα και ένα στην Κω, για παράδειγμα, θα έχουν διαφορετική τιμή, αλλά και τα δύο συνεισφέρουν στον εθνικό μέσο όρο της Ελλάδας.

Η σύγκριση καλύπτει επτά χώρες.

Συνολικά επίπεδα τιμών

Διάφοροι δείκτες επιπέδου τιμών συγκρίνουν το κόστος διαφόρων αγαθών και υπηρεσιών, όπως τρόφιμα, ποτά, ρούχα και ξενοδοχεία. Ο δείκτης επιπέδου τιμών των τελικών καταναλωτικών δαπανών των νοικοκυριών (HFCE) αντικατοπτρίζει το συνολικό επίπεδο τιμών των καταναλωτικών αγαθών και υπηρεσιών.

 

Με απλά λόγια, αν το ίδιο καλάθι αγαθών και υπηρεσιών κοστίζει κατά μέσο όρο 100 ευρώ σε ολόκληρη την ΕΕ, πόσο θα κόστιζε σε κάθε χώρα;

Η Τουρκία είναι η φθηνότερη χώρα συνολικά, με βάση περισσότερα από 2.000 αγαθά και υπηρεσίες. Ένα καλάθι που κοστίζει 100 ευρώ στην ΕΕ κοστίζει μόλις 59,6 ευρώ στην Τουρκία, πράγμα που σημαίνει ότι είναι 40,4% φθηνότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Η Γαλλία είναι η πιο ακριβή μεταξύ των επτά χωρών με 100,3 €, λίγο πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Και οι πέντε άλλες χώρες βρίσκονται κάτω από αυτόν: Ιταλία (97,1 €), Ισπανία (91,6 €), Ελλάδα (87,4 €), Πορτογαλία (86,6 €) και Κροατία (78,4 €).

Πηγή: Eurostat • Αν το ίδιο καλάθι αγαθών και υπηρεσιών κοστίζει κατά μέσο όρο 100 ευρώ στην ΕΕ, πόσο θα κόστιζε σε κάθε χώρα; *Δαπάνες τελικής κατανάλωσης των νοικοκυριών (HFCE)

Πού είναι φθηνότερα τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια;

Η κατηγορία τιμών «εστιατόρια και ξενοδοχεία» της Eurostat συγκρίνει το κόστος του φαγητού εκτός σπιτιού και της διαμονής σε καταλύματα. Αυτό αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά μεγέθη για τους ταξιδιώτες.

Η Γαλλία είναι η πιο ακριβή μεταξύ των επτά χωρών, με δείκτη τιμών 116, ακολουθούμενη από την Ιταλία με 110,8. Με άλλα λόγια, αν ο μέσος όρος της ΕΕ για αυτή την κατηγορία οριστεί στα 100 €, το αντίστοιχο καλάθι υπηρεσιών εστίασης και διαμονής θα κόστιζε 116 € στη Γαλλία και 110,8 € στην Ιταλία.

Η Πορτογαλία είναι η φθηνότερη, με το καλάθι να κοστίζει 73,6 €. Αυτό σημαίνει ότι οι τιμές είναι 26,4% χαμηλότερες από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η Τουρκία επίσης βρίσκεται κάτω από το 80, με δείκτη τιμών 78,3.

Η Κροατία (89,6) είναι ελαφρώς πιο ακριβή από την Ελλάδα (86,1) και την Ισπανία (85,4).

Οι τιμές των τροφίμων είναι αρκετά παρόμοιες στις επτά χώρες, με μία σαφή εξαίρεση: την Τουρκία.

Η Γαλλία είναι η πιο ακριβή, αν και οι τιμές είναι μόνο 7,9% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Ένα καλάθι τροφίμων που κοστίζει 100 € σε ολόκληρη την ΕΕ θα κόστιζε 107,9 € στη Γαλλία.

Στην Τουρκία, το ίδιο καλάθι θα κόστιζε μόλις 75,6 €. Η Ισπανία είναι η μόνη άλλη χώρα κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, στα 94,6 €, ενώ οι τιμές στις υπόλοιπες χώρες είναι ελαφρώς υψηλότερες.

Το αλκοόλ κοστίζει πάνω από το διπλάσιο του μέσου όρου της ΕΕ στην Τουρκία

Το αλκοόλ παρουσιάζει μία από τις πιο έντονες διαφορές τιμών στη σύγκριση.

Η Τουρκία ξεχωρίζει ως ο μακράν πιο ακριβός προορισμός: τα αλκοολούχα ποτά κοστίζουν πάνω από το διπλάσιο του μέσου όρου της ΕΕ, με δείκτη τιμών 210,2. Η Ελλάδα βρίσκεται σε μεγάλη απόσταση στη δεύτερη θέση με 154, ακολουθούμενη από την Κροατία με 133,9.

Στο αντίθετο άκρο της κλίμακας, η Ιταλία είναι η φθηνότερη με δείκτη 81,9, ενώ η Ισπανία παραμένει επίσης κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ με δείκτη 90,1. Οι τιμές στη Γαλλία και την Πορτογαλία είναι πολύ πιο κοντά στο ευρωπαϊκό σημείο αναφοράς, στα 100,9 και 107,1 αντίστοιχα.

Η εικόνα είναι λιγότερο ακραία για τα μη αλκοολούχα ποτά, αν και οι διαφορές παραμένουν. Οι τιμές κυμαίνονται από 81,8 στην Ιταλία έως 133,5 στην Κροατία.

Τι γίνεται με τον καπνό;

Τα επίπεδα των τιμών του καπνού διαφέρουν τεράστια, κυμαίνονται από 25,4 € στην Τουρκία έως 191,1 € στη Γαλλία. Όλες οι άλλες χώρες βρίσκονται επίσης κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ, αλλά καμία δεν πλησιάζει την Τουρκία. Η δεύτερη χαμηλότερη είναι η Κροατία με 64,6 €, που εξακολουθεί να είναι πολύ πιο ακριβή από την Τουρκία.

Για όσους ταξιδεύουν με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, η Τουρκία είναι η φθηνότερη με 68,3 €, σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ΕΕ που είναι 100 €. Μόνο η Γαλλία υπερβαίνει τον μέσο όρο της ΕΕ με 112,8 €.

Η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Κροατία κυμαίνονται γύρω στα 80 €, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται λίγο κάτω από τον μέσο όρο της ΕΕ.

Οι τιμές των θαλασσινών

Για τους λάτρεις των θαλασσινών που ταξιδεύουν στη νότια Ευρώπη, οι διαφορές στις τιμές είναι σχετικά μικρές, κυμαίνονται από 95,4 € στην Πορτογαλία έως 112,7 € στην Ελλάδα.

Τα ατομικά ή οικογενειακά εισοδήματα δεν περιλαμβάνονται σε αυτές τις συγκρίσεις.

Ως αποτέλεσμα, για άτομα από χώρες με υψηλότερα εισοδήματα, οι διαφορές στις τιμές ενδέχεται να μην φαίνονται τόσο σημαντικές όσο για ταξιδιώτες από χώρες με χαμηλότερα εισοδήματα.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0