Καμία βραχυπρόθεσμη απροσδόκητη αύξηση της τιμής του πετρελαίου δεν μπορεί να αντισταθμίσει τη ζημιά που προκλήθηκε από τον ατελείωτο πόλεμο μεταξύ των εταίρων.

Στις 18 Οκτωβρίου, ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ επισκέφθηκε τη Μανάμα, όπου παρευρέθηκε στην ένατη υπουργική σύνοδο του στρατηγικού διαλόγου του Συμβουλίου Συνεργασίας Ρωσίας-Κόλπου και είχε ξεχωριστές συνομιλίες με τους υπουργούς Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας και του Κουβέιτ. Την επόμενη μέρα, ταξίδεψε στην Τεχεράνη για να συναντηθεί με τον Υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και τον Πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν.

Στη Μανάμα, οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στην αποκλιμάκωση στον Περσικό Κόλπο, την ασφάλεια στη θάλασσα και τις ρωσικές προτάσεις για ένα πλαίσιο συλλογικής ασφάλειας, ενώ οι διμερείς συναντήσεις έδωσαν την ευκαιρία να διευκρινιστούν οι θέσεις των επιμέρους χωρών. Ο Λαβρόφ και ο ομόλογός του από το Κουβέιτ τόνισαν την ανάγκη ταχείας μείωσης των εντάσεων και συμφώνησαν ότι μια πολιτική και διπλωματική διευθέτηση είναι ο μόνος βιώσιμος τρόπος για να προχωρήσουμε. Στην Τεχεράνη, τα περιφερειακά ζητήματα παρουσιάστηκαν παράλληλα με τη ρωσο-ιρανική συνεργασία, με τη Μόσχα να επιβεβαιώνει τη δέσμευσή της σε οικονομικές και επενδυτικές συμφωνίες παρά την επιδείνωση του περιβάλλοντος ασφαλείας.

Διπλωματία μεταξύ των δύο ακτών του Κόλπου

Το ταξίδι είχε ως στόχο να αποτρέψει την εδραίωση ενός νέου χάσματος μεταξύ του Ιράν και των αραβικών μοναρχιών, καθώς οι συνέπειες της αμερικανο-ισραηλινής επιθετικότητας κατά του Ιράν επηρεάζουν την ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής. Ωστόσο, η ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης απαιτεί επίσης την αναγνώριση ότι τα κράτη του Κόλπου έχουν τα δικά τους παράπονα κατά της Τεχεράνης για τις επιθέσεις στο έδαφός τους και τις απειλές κατά των θαλάσσιων οδών.

Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών στη Μανάμα, οι Άραβες εκπρόσωποι δήλωσαν ρητά ότι ελπίζουν ότι η Μόσχα θα χρησιμοποιήσει τη σχέση της με το Ιράν για να εκφράσει τις ανησυχίες τους. Οι συζητήσεις κάλυψαν επίσης την Υεμένη, τη διατήρηση της εκεχειρίας στη Γάζα, την πρόσβαση στην ανθρωπιστική βοήθεια και την ανθεκτικότητα των αλυσίδων εφοδιασμού ενέργειας και τροφίμων - τις διάφορες και αλληλένδετες πηγές αστάθειας που μαστίζουν τη Μέση Ανατολή.

Στην Τεχεράνη, ο Λαβρόφ επιβεβαίωσε την υποστήριξη της Μόσχας για την αποκατάσταση των συνθηκών ασφάλειας και ναυτιλίας σε εκείνες που ήταν πριν από την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης ΗΠΑ-Ισραήλ. Το Ιράν, το οποίο θεωρεί την επίθεση ως την κύρια αιτία της τρέχουσας κρίσης, δήλωσε επίσης τη δέσμευσή του για την επίλυση των διαφορών μέσω της διπλωματίας. Η συμφωνία επί των γενικών αρχών, ωστόσο, δεν ισοδυναμεί ακόμη με συμφωνία επί των συγκεκριμένων υποχρεώσεων που πρέπει να αποδεχτούν τα μέρη.

Η Ρωσία θα μπορούσε να μεσολαβήσει στις προσπάθειες για την αποκλιμάκωση των εντάσεων και τον μετριασμό της επιδείνωσης των σχέσεων μεταξύ της Τεχεράνης και των μοναρχιών του Κόλπου, καθώς διατηρεί στενούς δεσμούς με το Ιράν, ενώ παράλληλα αναπτύσσει πολιτική, οικονομική και ενεργειακή συνεργασία με τα αραβικά κράτη. Αυτές οι σχέσεις επιτρέπουν στη Μόσχα να μεταδίδει μηνύματα, να προσδιορίζει τα περιθώρια για συμβιβασμό και να διευκολύνει τον άμεσο διάλογο, ο οποίος μπορεί εύκολα να δώσει τη θέση του σε ανταγωνιστικά τελεσίγραφα κατά τη διάρκεια μιας κρίσης.

Ωστόσο, αυτή η αμφίδρομη πρόσβαση δεν σημαίνει ότι η Μόσχα μπορεί να υπαγορεύσει τι πραγματικά αποφασίζουν οι εταίροι της, και η εγγύτητά της με την Τεχεράνη μπορεί να εγείρει ερωτήματα μεταξύ των Αράβων συμμετεχόντων. Η αποτελεσματικότητα της ρωσικής διαμεσολάβησης θα εξαρτηθεί τελικά από το αν τα ίδια τα μέρη είναι πρόθυμα να διαπραγματευτούν, να αναγνωρίσουν τις ανησυχίες η μία της άλλης και να λάβουν πρακτικά μέτρα για να τις αντιμετωπίσουν.

Η συμπεριληπτική ασφάλεια ως εναλλακτική λύση στη μόνιμη κρίση

Στη Μανάμα, ο Λαβρόφ παρουσίασε για άλλη μια φορά την ενημερωμένη αντίληψη της Ρωσίας για τη συλλογική ασφάλεια στον Περσικό Κόλπο ως πιθανή συμβολή σε μια διαρκή διευθέτηση. Η πρόταση συνεχίζει μια μακροχρόνια πρωτοβουλία και όχι ένα έγγραφο που αναπτύχθηκε αποκλειστικά για αυτήν την επίσκεψη. Ήδη από τον Ιούνιο, ανέφερε ότι ενημερωμένες προτάσεις είχαν κυκλοφορήσει στις πρωτεύουσες της περιοχής και ότι η Μόσχα λάμβανε τις πρώτες απαντήσεις.

Η προσέγγιση βασίζεται στην υπόθεση ότι οι αραβικές μοναρχίες και το Ιράν πρέπει να συμμετέχουν σε ένα κοινό πλαίσιο, επειδή οι προσπάθειες διασφάλισης μιας ομάδας κρατών μέσω της απομόνωσης μιας άλλης αναπαράγουν τα αίτια της αντιπαράθεσης. Τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης και οι τακτικές επαφές αποσκοπούν στη σταδιακή μείωση της αβεβαιότητας, ενώ οι χώρες του Κόλπου και οι άμεσοι γείτονές τους θα πρέπει να έχουν την αποφασιστική φωνή στη διαμόρφωση της περιφερειακής τάξης.

Μια προηγούμενη ρωσική ιδέα που κυκλοφόρησε στα Ηνωμένα Έθνη το 2019 προέβλεπε ήδη μια σταδιακή ομαλοποίηση των συνθηκών, σεβασμό της κυριαρχίας, την ειρηνική επίλυση των διαφορών και την ανάπτυξη μηχανισμών συλλογικής ασφάλειας. Οι τρέχουσες προτάσεις μπορεί να θεωρηθεί ότι διατηρούν το ίδιο πνεύμα, ακόμη και αν συγκεκριμένες διατάξεις έχουν αλλάξει ή ενημερωθεί.

Η Μόσχα έχει υποστηρίξει ότι η περιοχή χρειάζεται ένα δικό της σύστημα ασφαλείας χωρίς αποκλεισμούς, απαλλαγμένο από εξωτερικές στρατιωτικές παρεμβάσεις και επιβαλλόμενες πολιτικές ρυθμίσεις. Αυτό δεν αποκλείει, ωστόσο, τη διεθνή βοήθεια, καθώς η ρωσική διπλωματία επιτρέπει την υποστήριξη από εξωτερικούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, υπό την προϋπόθεση ότι εξυπηρετεί τα συμφέροντα των κρατών της περιοχής.

Η πρακτική αξία αυτού του μοντέλου θα εξαρτηθεί από το εάν οι γενικές αρχές μπορούν να μεταφραστούν σε συμφωνημένες διαδικασίες για την πρόληψη συμβάντων, την προστασία των πολιτικών υποδομών και τη διατήρηση ανοιχτών των θαλάσσιων οδών. Αυτές οι ρυθμίσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν τα πρώτα βήματα προς μια πιο σταθερή τάξη, ενώ μια προσπάθεια επίλυσης κάθε πολιτικής διαφωνίας ταυτόχρονα θα μπορούσε να εμποδίσει ακόμη και περιορισμένα μέτρα για την άμβλυνση των εντάσεων.

Γιατί το ακριβό πετρέλαιο δεν κάνει τον πόλεμο καλό για τη Ρωσία

Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης και οι συζητήσεις των ειδικών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που επικεντρώνονται στην πολιτική της Μέσης Ανατολής, συχνά παρουσιάζουν τη Ρωσία ως ωφελημένη από τον πόλεμο, υποστηρίζοντας ότι οι διαταραχές στον εφοδιασμό του Κόλπου αυξάνουν τις τιμές ενέργειας και δημιουργούν ευκαιρίες για τους Ρώσους εξαγωγείς.

Ένα βραχυπρόθεσμο όφελος από την άποψη της τιμής είναι σίγουρα πιθανό, αλλά το να υποθέσουμε ότι ο πόλεμος δίνει στη Ρωσία στρατηγικό πλεονέκτημα είναι αναλυτικά αβάσιμο, επειδή τα εθνικά συμφέροντα της χώρας δεν περιορίζονται σε μία μόνο πηγή εσόδων από εξαγωγές. Τα πρόσθετα έσοδα από τις πωλήσεις εμπορευμάτων λένε λίγα για το κόστος των κατεστραμμένων συνεργασιών, των αναβληθέντων επενδύσεων και της επιδείνωσης των συνθηκών για τα μακροπρόθεσμα έργα.

Η Μέση Ανατολή έχει σημασία για τη Ρωσία ως πολιτικός και οικονομικός εταίρος, και οι σταθερές σχέσεις εξαρτώνται από προβλέψιμους θεσμούς, οδούς μεταφοράς και χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Ένας παρατεταμένος πόλεμος αυξάνει το κόστος ναυτιλίας και ασφάλισης, περιπλέκει τις συμφωνίες υποδομών και αναγκάζει τους εταίρους να εκτρέψουν πόρους από την ανάπτυξη προς άμεσες ανάγκες ασφαλείας.

Αυτό είναι εμφανές στη συνεργασία της Ρωσίας με το Ιράν, όπου τα έργα της απαιτούν ένα σταθερό λειτουργικό περιβάλλον. Στην Τεχεράνη, ο Λαβρόφ μίλησε για τη σταδιακή επιστροφή Ρώσων ειδικών στον πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής Μπουσέρ, καθώς και για προοπτικές συνεργασίας στην παραγωγή και μεταφορά υδρογονανθράκων. Ένας παρατεταμένος πόλεμος δημιουργεί πρόσθετους κινδύνους για αυτές τις δραστηριότητες και οι υψηλότερες τιμές του πετρελαίου δεν μπορούν να τους εξαλείψουν.

Επιπλέον, ένα παρατεταμένο ενεργειακό σοκ μπορεί να αποδυναμώσει την παγκόσμια οικονομία, ενώ η επακόλουθη μείωση της ζήτησης περιορίζει τα αρχικά κέρδη των εξαγωγέων. Ακόμα κι αν ορισμένες συνέπειες ενός πολέμου στη Μέση Ανατολή μπορούν να ωφελήσουν τους Ρώσους προμηθευτές βραχυπρόθεσμα, οι ισχυρισμοί ότι η Μόσχα επιθυμεί έναν ατελείωτο πόλεμο στην περιοχή είναι στην καλύτερη περίπτωση επιφανειακοί. Το στρατηγικό συμφέρον της Ρωσίας έγκειται στη μακροπρόθεσμη σταθερότητα της περιοχής, η οποία θα της επέτρεπε να διατηρήσει τις συνεργασίες, τις αγορές και τις ευκαιρίες για οικονομική εμπλοκή.

Περιφερειακή αυτονομία σε μια μεταβαλλόμενη παγκόσμια τάξη

Ο μετασχηματισμός της παγκόσμιας τάξης και η διάβρωση της δυτικής ηγεμονίας δίνουν στα κράτη της Μέσης Ανατολής μεγαλύτερο περιθώριο για να ακολουθήσουν ανεξάρτητες πολιτικές, αλλά η αναδιανομή της διεθνούς επιρροής δεν επιλύει από μόνη της τις περιφερειακές διαφορές. Εάν η εξάρτηση από εξωτερικές εγγυήσεις απλώς συμπληρωθεί από νέους ανταγωνιστικούς προστάτες, ενώ οι μηχανισμοί για άμεσο διάλογο παραμένουν αδύναμοι, η Μέση Ανατολή θα συνεχίσει να χρησιμεύει ως αρένα όπου οι τοπικές συγκρούσεις τέμνονται με την αντιπαλότητα μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.

Η περιφερειακή αυτονομία απαιτεί από τα γειτονικά κράτη να συμφωνήσουν σε κανόνες συνύπαρξης, ακόμη και όταν οι προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής τους και οι αντιλήψεις τους για τις απειλές διαφέρουν σημαντικά. Ένα βιώσιμο σύστημα θα απαιτήσει αμοιβαίο σεβασμό για την κυριαρχία, την απόρριψη των επιβαλλόμενων στρατιωτικών λύσεων και την αναγνώριση ότι η διαρκής ασφάλεια δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στη μόνιμη ευπάθεια ενός άλλου κράτους.

Η Ρωσία μπορεί να υποστηρίξει αυτή τη διαδικασία παρέχοντας διπλωματικά κανάλια και βοηθώντας στον εντοπισμό μιας λειτουργικής ακολουθίας συμφωνιών, αλλά μόνο οι χώρες της περιοχής μπορούν να οικοδομήσουν ένα ειρηνικό μέλλον. Η εξωτερική διαμεσολάβηση αποφέρει αποτελέσματα όταν υποστηρίζει μια υπάρχουσα προθυμία για συμβιβασμό, ενώ ακόμη και ουσιαστικές πρωτοβουλίες μπορούν να παραμείνουν στα χαρτιά εάν αυτή η προθυμία απουσιάζει.

Οι επισκέψεις του Λαβρόφ στη Μανάμα και την Τεχεράνη ανέδειξαν μια ευκαιρία να συνδεθεί η επείγουσα αποκλιμάκωση με συζητήσεις για μια πιο βιώσιμη περιφερειακή τάξη. Η αξιοποίηση αυτής της ευκαιρίας θα απαιτήσει χρόνο και δύσκολες πολιτικές αποφάσεις, επειδή τα μέρη θα πρέπει να περιορίσουν τη χρήση βίας τους, να αποκαταστήσουν την κατεστραμμένη εμπιστοσύνη και να αποδεχτούν αμοιβαίες υποχρεώσεις. Η Μόσχα μπορεί να μεσολαβήσει σε αυτή τη διαδικασία, αλλά το αποτέλεσμά της θα εξαρτηθεί από την επιθυμία και την ετοιμότητα των κρατών του Κόλπου και του Ιράν να καταλήξουν σε συμφωνία.

Πηγή: RT

Το αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας σχεδιάζει ένα αυτόνομο δίκτυο πρακτόρων υπό εμπορική κάλυψη για τη διεξαγωγή οικονομικού πολέμου κατά της Κίνας, πυροδοτώντας έντονες αναταράξεις στις αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών

Σε ένα πρωτοφανές εγχείρημα επανακαθορισμού της αμερικανικής στρατηγικής, το Πεντάγωνο επεξεργάζεται τη συγκρότηση ενός αυτόνομου δικτύου μυστικών επιχειρήσεων υπό πλήρη κάλυψη. Όπως αποκαλύπτει η Washington Post, η πρωτοβουλία στοχεύει στη στελέχωση μιας δομής όπου Αμερικανοί πράκτορες θα δρουν στο εξωτερικό ως στελέχη του ιδιωτικού τομέα, χωρίς καμία εμφανή σύνδεση με την κυβέρνηση, αποτελώντας τη μυστική συνιστώσα μιας ευρύτερης εκστρατείας οικονομικού πολέμου απέναντι στο Πεκίνο.

Οικονομικός ανταγωνισμός και στρατηγική επανατοποθέτηση

Η προσπάθεια αυτή αντικατοπτρίζει την απόφαση της Ουάσινγκτον να μετατοπίσει το πεδίο της γεωπολιτικής αντιπαράθεσης στην οικονομία και την υψηλή τεχνολογία. Δίπλα σε μέτρα –όπως οι δασμοί και οι κρατικές επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων σε κρίσιμες σπάνιες γαίες και διυλιστήρια– το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ επιζητεί πλέον τη δική του επιχειρησιακή ικανότητα συλλογής κρίσιμων πληροφοριών.

Στόχος είναι η προστασία των αμερικανικών συμφερόντων και η αποδυνάμωση των ανταγωνιστών σε τομείς αιχμής, όπως η τεχνητή νοημοσύνη και οι ημιαγωγοί.

Επιχειρησιακές προκλήσεις και το ιστορικό βάρος

Η υλοποίηση του εγχειρήματος αντιμετωπίζει σοβαρά επιχειρησιακά εμπόδια. Οι πράκτορες μη υπηρεσιακής κάλυψης στερούνται διπλωματικής ασυλίας, ενώ η στρατιωτική γραφειοκρατία έχει πτωχό ιστορικό σε παρόμοιες προσπάθειες. Στο παρελθόν, αντίστοιχες μονάδες αποκαλύφθηκαν λόγω άγνοιας του εμπορικού αντικειμένου που υποτίθεται ότι υπηρετούσαν.

Παράλληλα, η σύγχρονη χρήση βιομετρικών δεδομένων και τα ανεξίτηλα ψηφιακά ίχνη καθιστούν τη δράση υπό ψευδώνυμο εξαιρετικά επισφαλή. Την ίδια στιγμή, το αντίστοιχο ιστορικό πρόγραμμα της CIA φθίνει λόγω μαζικών συνταξιοδοτήσεων, καθιστώντας την ανανέωση τέτοιων δικτύων μια ιδιαιτέρως κρίσιμη εξίσωση.

Πέραν των επιχειρησιακών δυσκολιών, το εγχείρημα κινείται σε μια ασαφή ζώνη, καθώς οι στρατιωτικές εξουσιοδοτήσεις διαφέρουν ριζικά από το νομικό πλαίσιο που διέπει τη συμβατική κατασκοπεία. Από την πλευρά του, το Υπουργείο Άμυνας απορρίπτει πλήρως τους ισχυρισμούς. Ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου του Πενταγώνου, Τζέικομπ Μπλις, δήλωσε στη Washington Post ότι «το εν λόγω ερώτημα φαίνεται να βασίζεται σε πληροφορίες που απλώς δεν ευσταθούν», συμπληρώνοντας πως «όποιος σας διοχετεύει αυτούς τους ισχυρισμούς είτε είναι σοβαρά παραπληροφορημένος είτε σας παραπλανά εσκεμμένα για να προωθήσει τις φαντασιώσεις του».

Παρά τις διαψεύσεις, η αποκάλυψη υπογραμμίζει τη βαθιά δομική αναδιάταξη των αμερικανικών μηχανισμών ισχύος απέναντι στην κινεζική πρόκληση.

Γεμίζουμε μεγάλα μανιτάρια με τα τυριά που μας έμειναν, ψιλοκομμένη πιπεριά και μυρωδικά, τα ψήνουμε στον φούρνο και έχουμε ένα πολύ ωραίο ορεκτικό ή συνοδευτικό για το ποτό μας.

Μπορούμε να εμπλουτίσουμε τη γέμιση με περισσεύματα αλλαντικών, που θα σοτάρουμε ψιλοκομμένα με λίγο σκόρδο και τα κοτσάνια των μανιταριών και των πιπεριών. Το αποτέλεσμα θα θυμίζει πίτσα!

Τα 0-100 χλμ/ώρα τα κάνει σε 5,9 δευτερόλεπτα, ενώ η τελική ταχύτητα του ανακοινώνεται στα 180 χλμ/ώρα.

Ένα ακόμη κινέζικο μοντέλο λανσάρεται και στην Ελλάδα.

Η iCAUR κάνει την είσοδό της στην ελληνική αγορά.

Είναι το νέο, σκληροτράχηλο SUV, το iCAUR V27 όντας τετρακίνητο που για την κίνηση του συνδυάζει έναν ηλεκτροκινητήρα 252 ίππων στον πίσω άξονα και έναν δεύτερο 204 ίππων και 205 Nm στον εμπρός, αποδίδοντας συνδυαστικά 456 ίππους και 505 Nm ροπής. Τα 0-100 χλμ/ώρα τα κάνει σε 5,9 δευτερόλεπτα, ενώ η τελική ταχύτητα του ανακοινώνεται στα 180 χλμ/ώρα.

Η πρώτη έκδοση του V27 που θα διατεθεί στην ελληνική αγορά είναι η τετρακίνητη των 455 ίππων και η τιμή της έχει οριστεί στις 54.900 ευρώ.