Οι κοινωνικές κινητοποιήσεις, τα κυβερνητικά σκάνδαλα και η φημολογούμενη ευρωπαϊκή «κατανόηση» συνθέτουν ένα εκρηκτικό πολιτικό σκηνικό, με φόντο τις επερχόμενες εκλογές.

Αγαπημένοι μου συγκάτοικοι στην τρέλα και στην παρακμή, αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι, τελικά δεν καταστράφηκε η Αθήνα όπως αρκετοί -κατά βάση κυβερνητικοί- πίστευαν. Το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο έδωσε θαρρώ το στίγμα του Χειμώνα που έρχεται, μιας εποχής με έντονες κινητοποιήσεις και με πολιτικό πρόσημο που έχει ως σημαία του τη διαμαρτυρία για τις ανισότητες και τις πολιτικές που τις τρέφουν. Κατά τα λοιπά έχει ενδιαφέρον το «μορατόριουμ» που φαίνεται πως υπάρχει από την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη στα ελληνικά ζητήματα, λόγω της προεκλογικής περιόδου. Δεν θέλω να πιστεύω πως ισχύουν όλα αυτά, καθώς αποτελούν βαρύ πλήγμα στους θεσμούς και την ανεξαρτησία τους.

Πρόβα τζενεράλε;

Χιλιάδες ήταν οι μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι και συνταξιούχοι που κατέβηκαν χθες στους δρόμους. Παρά την τρομοκρατία του συστήματος – «θα γίνουμε Γαλλία» και συναφή – εννοώντας τις καταστροφές φυσικά. Και θα έχει συνέχεια στο επόμενο διάστημα. Στη Γαλλία όμως η κοινωνική – και κατά συνέπεια η πολιτική – κατάσταση συνεχίζει να είναι έκρυθμη. Με τον στρατό στους δρόμους! Πρωτοφανές! Αυτό δεν είχε συμβεί ούτε στην εξέγερση – και την γενική απεργία των 10 εκατομμυρίων εργατών – τον Μάιο του 1968. Οι Γάλλοι όταν αποφασίζουν να βγουν στους δρόμους βγαίνουν! Μέχρι το AP είχε – ιστορικό – ρεπορτάζ για το τι σημαίνει κοινωνική κινητοποίηση στη Γαλλία.

Η Γαλλία αντέχει

Πάντως για τις επόμενες ημέρες υπάρχουν αρκετές κινητοποιήσεις – πχ των κίτρινων γιλέκων κι όχι μόνο – και γενική απεργία ενόψει. Δεν γνωρίζω πως θα τα καταφέρει ο Μακρόν να πάει μέχρι τον Απρίλιο του 2027 στις προεδρικές εκλογές – όταν η κοινωνία βρίσκεται σε κίνηση οι έξι μήνες είναι πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτό πάντως που έχει καταφέρει προς το παρόν ο Μακρόν και το κυβερνητικό σύστημα είναι να αναδείξουν τον Μελανσόν ως το αποκλειστικό αντίπαλο δέος της Λεπέν. Κι αν συνεχίζουν έτσι θα καταφέρουν η «Ανυπότακτη Γαλλία» να διαμεσολαβήσει πολιτικά όλο αυτό το κίνημα. Νομίζω πως είμαστε ακόμη στην αρχή….

Αν υπάρχει κατανόηση…

Σε ανύποπτο χρόνο τον περασμένο μήνα σας είχα μεταφέρει τι μου είχε πει κυβερνητική πηγή όταν την ρώτησα τι γίνεται με τις εν εξελίξει δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τότε μου είχε πει πως ο κρίσιμος μήνας είναι ο Οκτώβριος, αν δεν υπάρχει καμία εξέλιξη ή αναφορά, τότε σημαίνει ότι έχει υπάρξει διαχείριση εν τω παρασκηνίω, μέσα από διάφορα ευρωπαϊκά κανάλια. Τελικά επιβεβαιώθηκε! Όπως έχει διαρρεύσει το σύστημα υπήρξε «διευρωπαϊκή κατανόηση σε προεκλογικές περιόδους»! Δηλαδή το θέμα διευθετήθηκε ευρωπαϊκά, προκειμένου ο παράγοντας της διαφθοράς – «η κυβέρνηση του πρωθυπουργού κ. Κυριάκου Μητσοτάκη «έχει γίνει ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας» είχε πει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ κ. Αλέξης Τσίπρας – να περιοριστεί κατά το δυνατόν ως τις προσεχείς εκλογές. Το ‘να χέρι νίβει τ΄άλλο και τα δυο το πρόσωπο….Κρίμα.

Ενδο – οικογενειακές υποθέσεις

Επίσης μου έλεγαν πως το σκάνδαλο με τον «εθελοντή» διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού στη Βουλή κ. Μιχάλη Μπεκίρη είναι αρκετά σύνθετο. Κι έχει πολλές παραμέτρους. Είναι πραγματικό φυσικά σε κάθε περίπτωση. Αποδίδεται μάλιστα στο σύστημα του ανιψιού και έχει ισχυρές ενδο-οικογενειακές παραμέτρους. Και λένε ότι είναι χαρακτηριστική περίπτωση ενδο -κυβερνητικού «μαχαιρώματος». Όμως τρέχουν να το μαζέψουν και να το κλείσουν – δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουν τελικά και πόσο γρήγορα. Ωραία πράγματα και ενδιαφέροντα κι ελπίζω να έχουμε κι άλλα τέτοια….

Ξύνεται…

Παρά το γεγονός ότι το «τουρκο – λιβυκό μνημόνιο» δεν πουλάει και τόσο πολιτικά στην κεντροαριστερά, είναι ζημιά για την κυβέρνηση στα δεξιά της – εκείνη που κάνει … «απλωτές» ο πρώην πρωθυπουργός κ. Αντώνης Σαμαράς. Γι΄ αυτό και χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παύλος Μαρινάκης ήταν τόσο … σεμνός όταν αναφέρθηκε στις δηλώσεις του κ. Σαμαρά «υπάρχουν και όρια στη σκληρή αντιπολίτευση και σε τέτοια θέματα «πρέπει να φοράμε την φανέλα της Εθνικής Ελλάδος». Νομίζω πως ξύνεται στην γκλίτσα του τσοπάνη….

Κινδυνεύει ο κ. Χριστοδουλάκης;

Χθες επισημοποιήθηκε η μεταγραφή της κυρίας Μυρτώ Κοροβέση, που μετά από αρκετούς σταθμούς βρήκε κι «άραξε» στη Χαριλάου Τρικούπη. Ολοι αυτοί που πηγαίνουν στο ΠΑΣΟΚ ήθελα να’ ξερα ελπίζουν ότι θα επανεκλεγούν; Πάρτε για παράδειγμα την κυρία Κοροβέση, που θα είναι υποψήφια στο υπόλοιπο Αττικής. Εκεί το ΠΑΣΟΚ έχει μία έδρα – και δεν φαίνεται ότι μπορεί να πάρει και δεύτερη. Την έδρα την έχει ο κ. Μανώλης Χριστοδουλάκης φέρελπις δελφίνος του προέδρου του κόμματος κ. Νίκου Ανδρουλάκη, που ελέγχει φυσικά και την περιοχή του. Τι τύχη μπορεί να έχει η κυρία Κοροβέση; Θα μου πείτε ότι μπορεί να την στηρίξει ο πρόεδρος του κόμματος – το έκανε πχ στις προηγούμενες εκλογές με την κυρία Μιλένα Αποστολάκη στο Βόρειο Τομέα και «πέταξε» απ΄ έξω τον κ. Ανδρέα Λοβέρδο, που βρήκε και «κούρνια» στην αγκαλιά της Νέας Δημοκρατίας. Δεν γνωρίζω όμως ποια είναι τα περιθώρια του κ. Ανδρουλάκη στην συγκεκριμένη περιφέρεια.

Οι τυχεροί…

Ωστόσο εκτιμώ ότι μόνο τρεις περιπτώσεις μπορούν να ευελπιστούν για την επανεκλογή τους: η κυρία Νίνα Κασιμάτη στη Β΄ Πειραιά, η κυρία Θεοδώρα Τζάκρη στο νομό Πέλλας και ίσως η κυρία Ράνια Θρασκιά στην Α΄Θεσσαλονίκης διότι την έχει πάρει «πάνω του» ο δήμαρχος της πόλης κ. Στέλιος Αγγελούδης. Οι υπόλοιπες μεταγραφές όσο νάναι ένα προβληματάκι θα το αντιμετωπίσουν….Όλως τυχαίως βέβαια οι συγκεκριμένες περιπτώσεις προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ανταγωνισμός

Ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης την έλυσε την απορία τι εννοούσε όταν είπε πως «ο πρόεδρος του πρώτους κόμματος θα γίνει πρωθυπουργός μετά από τις εκλογές». Εννοούσε τον … εαυτό του φυσικά! Και το μυαλό όλων πήγε στο κακό – ότι είχε κατά νου τον κ. Μητσοτάκη! Αν είναι δυνατόν! Και δήλωσε πως δεν σκοπεύει να κάνει καμία συγκυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά ούτε και με πρόσωπο κοινής αποδοχής. Αργησε λίγο αλλά το είπε. Βέβαια προηγήθηκε η δήλωση του κ. Τσίπρα, ο οποίος απέκλεισε με κατηγορηματικό τρόπο οποιοδήποτε ενδεχόμενο συνεργασίας. Θα δούμε την συνέχεια….

Η γλώσσα προγραμματισμού PHP χρησιμοποιείται σε εκατομμύρια ιστότοπους. Τα κενά ασφάλειας που εντοπίστηκε με μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης θεωρούνται από τα σοβαρότερα που έχουν εντοπιστεί ποτέ.

Από κυβερνητικές υπηρεσίες στην Ευρώπη μέχρι τη Wikipedia, το BBC και το WordPress, χιλιάδες ιστοσελίδες έριξαν μαύρο την Τετάρτη καθώς οι διαχειριστές τους έσπευδαν να κλείσουν δύο κρίσιμα κενά ασφάλειας στη γλώσσα προγραμματισμού PHP, πάνω στην οποία εκτιμάται ότι βασίζεται το 70% του διαδικτύου.

Τα σφάλματα κρύβονταν στον κώδικα της PHP εδώ και μια δεκαετία, αποκαλύφθηκαν όμως από δύο εταιρείες κυβερνοασφάλειας που χρησιμοποίησαν μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης για να χτενίσουν το λογισμικό.

Η δεύτερη εταιρεία κυβερνοασφάλειας, η αμερικανική Calif, εντόπισε το πρόβλημα χρησιμοποιώντας μεταξύ άλλων το μοντέλο GPT 5.6 Sol της OpenAI, η οποία έκανε λόγο για «ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα ασφάλειας που έχουν έρθει στο φως τα τελευταία χρόνια».

Χάκερ σε όλο τον κόσμο προσπαθούν ήδη να αξιοποιήσουν τις δύο κερκόπορτες μετά την αποκάλυψή τους, προειδοποιούν εταιρείες κυβερνοασφάλειας.

Ο ιστότοπος της ολλανδικής κυβέρνησης ήταν ένας από τους χιλιάδες που τέθηκαν προληπτικά εκτός λειτουργίας (Reuters)

Αν και η PHP είναι μάλλον άγνωστη στο ευρύ κοινό, όλοι οι χρήστες του Διαδικτύου την χρησιμοποιούν καθημερινά με τον ένα ή το άλλο τρόπο.

Το πρόγραμμα ουσιαστικά συγκεντρώνει όλες τις πληροφορίες μιας ιστοσελίδας και προβάλλει στον χρήστη την τελική μορφή της.

«Όλοι οι διακομιστές που χρησιμοποιούν οποιαδήποτε έκδοση της PHP που κυκλοφόρησε τα τελευταία 20 χρόνια είναι ευάλωτοι» δήλωσε στο Reuters η Τίφανι Φάρις, προσωρινή διευθύνουσα σύμβουλος του Drupal Association.

«Το πρόβλημα επηρεάζει το μεγαλύτερο μέρος του Διαδικτύου» είπε.

Εκτός λειτουργίας

Υπηρεσίες κυβερνοασφάλειας σε όλο τον κόσμο κάλεσαν τους χρήστες της PHP να προχωρήσουν αμέσως σε ενημέρωση του λογισμικού τους ή να θέσουν τους ιστότοπούς τους εκτός λειτουργίας μέχρι να εγκατασταθούν οι απαραίτητες διορθώσεις ασφαλείας.

Η ίδια η ολλανδική υπηρεσία κυβερνοασφάλειας έθεσε προληπτικά τον ιστότοπό της εκτός λειτουργίας. Η διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια Wikipedia ανακοίνωσε ότι έθεσε εκτός λειτουργίας απροσδιόριστο αριθμό συστημάτων μέχρι να μπορέσουν να εγκατασταθούν με ασφάλεια οι ενημερώσεις ασφάλειας, ενώ το Internet Archive, η τεράστια διαδικτυακή βιβλιοθήκη, γνωστοποίησε ότι διέκοψε προσωρινά τη λειτουργία του.

Ακόμη μεγαλύτερης έκτασης ήταν η αναστάτωση στη Φινλανδία, όπου η κρατική εταιρεία παροχής υπηρεσιών πληροφορικής Valtori ανακοίνωσε ότι οι υπηρεσίες του δημόσιου κυβερνητικού δικτύου τέθηκαν εκτός λειτουργίας «για προληπτικούς λόγους».

Το υπουργείο Εσωτερικών της Γαλλίας ανακοίνωσε ότι έθεσε όλους τους ιστοτόπους του σε καθεστώς προληπτικής συντήρησης.

Όλοι πρακτικά οι διακομιστές που τρέχουν PHP χρειάζονται επειγόντως ενημέρωση ασφάλειας (Reuters)

Ακόμη και ορισμένοι ηγέτες κρατών τοποθετήθηκαν για το ζήτημα. Ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας Ρομπ Γέτεν δήλωσε ότι παρακολουθεί στενά την κατάσταση, ενώ η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σανάε Τακαΐτσι, με ανάρτησή της στην πλατφόρμα X, κάλεσε τους ιδιοκτήτες ιστοτόπων «να ελέγξουν αν χρησιμοποιεί PHP και να προετοιμαστούν για την εγκατάσταση της νέας διόρθωσης ασφαλείας».

Στις ΗΠΑ, η κυβέρνηση Τραμπ ανακοίνωσε ότι «παρακολουθεί την κατάσταση και συντονίζεται με τις ομοσπονδιακές υπηρεσίες και τα κορυφαία εργαστήρια υπερνοημοσύνης (SI), προκειμένου να επιταχυνθεί η διάθεση της ενημέρωσης ασφαλείας».

Ο όρος «υπερνοημοσύνη» είναι η ονομασία που προτιμά ο Τραμπ για την τεχνητή νοημοσύνη.

Ερευνητές της εταιρείας κυβερνοασφάλειας Calif, σε συνεργασία με την OpenAI, ανέφεραν την πρώτη ευπάθεια στους υπεύθυνους της PHP στις 11 Αυγούστου, ενώ η Wizεντόπισε ανεξάρτητα τις ευπάθειες και ανέφερε τη δεύτερη στις 24 Αυγούστου.

Σύμφωνα με την Wiz, τα κενά ασφάλειας υπήρχαν εδώ και δεκαετίες, ωστόσο για να αξιοποιηθούν από κακόβουλους παράγοντες απαιτείται μια αλληλουχία ενεργειών «στα όρια των ανθρώπινων δυνατοτήτων».

Ανασυγκρότηση της δημοκρατικής παράταξης σημαίνει μια κοινωνία σε κίνηση, διεκδίκηση και αναζήτηση συλλογικού οράματος και όχι παθητικούς ψηφοφόρους

Η χώρα χρειάζεται μια νέα δημοκρατική και προοδευτική παράταξη. Αυτό είναι κάτι που προκύπτει από όλες τις τελευταίες εξελίξεις και καταγράφεται σε όλες τις έρευνες κοινής γνώμης, ακόμη και σε αυτές που προσπαθούν να «φουσκώσουν» τεχνητά τα ποσοστά της κυβέρνησης.

Και αυτό γιατί είναι σαφές ότι σήμερα η Νέα Δημοκρατία εκπροσωπεί στην πραγματικότητα μια κοινωνική μειοψηφία που έχει όντως ευνοηθεί από την κυβερνητική πολιτική. Αυτό εξηγεί γιατί οι δημοσκοπήσεις σήμερα δείχνουν τη ΝΔ να έχει ταβάνι το 30% – και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι η εκλογική συμμετοχή παραμείνει χαμηλή, γιατί εάν υπάρξει αύξηση της συμμετοχής το εκλογικό ποσοστό της ΝΔ θα είναι ακόμη πιο χαμηλό.

Όλα αυτά τα αιτήματα και οι συλλογικές αξιώσεις παραπέμπουν ακριβώς σε μια νέα δημοκρατική προοδευτική παράταξη. Δηλαδή, σε έναν πολιτικό χώρο που να εκπροσωπεί καταρχάς την κοινωνική πλειοψηφία, δηλαδή τα λαϊκά στρώματα και τη μεσαία τάξη, αλλά και την υγιή επιχειρηματικότητα και τις δυνάμεις της γνώσης και του πολιτισμού και να έχει ένα κυβερνητικό πρόγραμμα που να απαντά στην κρίση κόστους ζωής, να έχει αναδιανεμητικό χαρακτήρα, να συνδέει την ανάπτυξη με την αναβάθμιση της εργασίας και την πράσινη μετάβαση με την κοινωνική προστασία.

Μόνο που η πορεία για να διαμορφωθεί μια τέτοια νέα δημοκρατική παράταξη – είτε πρόκειται για έναν πολιτικό χώρο που θα την εκφράσει είτε για μια συμμαχία ή συμπαράταξη πολιτικών ρευμάτων – δεν μπορεί να είναι άσχετη με την κατάσταση στην κοινωνία ούτε μπορεί να είναι αποκομμένη από τις διεργασίες στην κοινωνία.

Να το πω διαφορετικά: δεν μπορούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που όντως αναζητούν με αγωνία μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση απλώς να κάτσουν στον καναπέ και να παρακολουθούν διαφορετικές πολιτικές προτάσεις που τους απευθύνονται για να κρίνουν, σαν τους κριτές σε ένα talent show, ποια τους εκφράζει καλύτερα και να την ψηφίσουν.

Γιατί μόνο μια κοινωνία που κινητοποιείται και διεκδικεί, που έχει αυτοπεποίθηση και αλληλεγγύη, μπορεί να αρχίσει να σκέφτεται ως ένα συλλογικό υποκείμενο, ως μια συλλογικότητα, και να ξεπερνά τον κατακερματισμό και την εξατομίκευση, το «ο καθένας μόνος του», που πάντα καταλήγει στο τίποτα δεν γίνεται. Αντιθέτως, όταν διεκδικεί και αγωνίζεται, τότε είναι που πιο εύκολα πείθεται ότι υπάρχει εναλλακτική και τότε είναι που μπορεί να αισθανθεί ότι μια πολιτική πρόταση ή ένα κυβερνητικό πρόγραμμα προκύπτουν μέσα από τις δικές της ανάγκες και άρα την εκπροσωπούν πραγματικά.

Η πολιτική είναι πάντα μια υπόθεση που λειτουργεί και διαμορφώνεται και «από κάτω» και από «πάνω». Γιατί τα αιτήματα, οι διεκδικήσεις, οι αγωνίες, τα συλλογικά οράματα, ιδίως αυτά που δεν θέλουν να συμβιβάζονται με την υπάρχουσα τάξη πραγμάτων, διαμορφώνονται πρώτα και κύρια μέσα στην ίδια την κοινωνία και τις δυναμικές της. Αλλά και γιατί χρειάζεται η συνειδητή πολιτική παρέμβαση και εκπροσώπηση που παίρνει αυτές τις αγωνίες αυτά τα αιτήματα και τα μετασχηματίζει σε πολιτικές στοχεύσεις και πλευρές ενός κυβερνητικού προγράμματος, ενός εφικτού δρόμου ώστε τα πράγματα να πάνε όντως αλλιώς.

Αυτή τη στιγμή είναι ως τα πράγματα να κινούνται κυρίως στο «από τα πάνω». Στην κατοχύρωση μιας δημόσιας παρουσίας, στην εκφορά ενός πολιτικού λόγου, στη διατύπωση κάποιων προγραμματικών θέσεων, στην αύξηση της αναγνωρισιμότητας κάποιων σχηματισμών και προσώπων. Προφανώς και όλα αυτά διατηρούν τη σημασία τους μέσα σε οποιαδήποτε κοινοβουλευτική πολιτική παρέμβαση, όμως δεν αρκούν.

Χρειάζεται ταυτόχρονα και η προσπάθεια να υποδαυλιστεί το «από τα κάτω», να σηκωθεί η κοινωνία από τον καναπέ της απογοήτευσης και της ηττοπάθειας, να πιστέψει ότι μπορεί ξανά να διεκδικήσει, να απαιτήσει και, γιατί όχι, να ονειρευτεί. Γιατί τότε προκύπτουν άλλες δυναμικές και – το κυριότερο – αλλάζει κάπως και η ίδια η πολιτική τράπουλα.

Ας μην ξεχνάμε ότι αυτή τη στιγμή – όπως φάνηκε και από τη συμμετοχή στις πιο πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις – το μέρος της κοινωνίας που ενδιαφέρεται για τις πολιτικές εξελίξεις στο βαθμό που να θέλει να έχει και ενεργητική συμμετοχή, δηλαδή να πάει να ψηφίσει, ολοένα και μειώνεται. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει χάσει την εμπιστοσύνη του στη δυνατότητα να είναι η πολιτική, της ψήφου συμπεριλαμβανομένης, ο δρόμος για να κάνει τη ζωή του καλύτερη.

Όμως, αυτό το κομμάτι της κοινωνίας είναι που θα έπρεπε κατεξοχήν να ενδιαφέρει όσους αναφέρονται στη δημοκρατική και προοδευτική πολιτική. Γιατί είναι άνθρωποι που αισθάνονται ότι δέχονται πλήγματα, ότι η κοινωνία γίνεται πιο άδικη, ότι το κράτος και το πολιτικό σύστημα δεν έχει να προσφέρει κάτι για τις ανάγκες του απλού ανθρώπου. Τέτοιοι άνθρωποι είναι που θα έπρεπε να αποκτήσουν ξανά αυτοπεποίθηση ως προς τη δυνατότητά τους να αλλάζουν τα πράγματα με την πολιτική συμμετοχή τους. Και αυτοί δεν θα πειστούν απλώς με το να τους απευθυνθεί μια πολιτική πρόταση. Χρειάζεται να οικοδομηθεί μια πολιτική σχέση μαζί τους. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσα σε μια κοινωνία που είναι σε κίνηση και διεκδίκηση. Γιατί μόνο τότε όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι δύσπιστοι και οι απογοητευμένοι θα πιστέψουν ξανά στην πολιτική, θα πάνε να ψηφίσουν και θα διαμορφώσουν έναν νέο συσχετισμό.

Και αυτό σημαίνει ότι ο πολιτικός χώρος που θα μπορέσει πραγματικά να είναι ηγεμονικός και να μπορέσει να μετατρέψει τη διάχυτη δυσαρέσκεια και οργή και άρα να κάνει πράξη την πολιτική αλλαγή δεν θα είναι αυτός που απλώς θα πάρει καλύτερη βαθμολογία, από τους «ψηφοφόρος – κριτές», αλλά αυτός που θα μπορέσει να συναντηθεί καλύτερα με την κοινωνία, αυτός που θα κάνει λιγότερο πολιτικό μάρκετινγκ και περισσότερη «μαζική δουλειά» που λέγαν και οι παλιοί, αυτός που θα είναι λιγότερο αυτάρεσκος και περισσότερο έτοιμος να ακούσει τους κοινωνικούς κραδασμούς και την αγωνία της κοινωνίας. Αυτός τελικά που θα κάνει πολιτική από την κοινωνία, με την κοινωνία και για την κοινωνία.

Πηγή: in

H Yπηρεσία Υποστήριξης και Προμηθειών του ΝΑΤΟ (NSPA) ανοίγει τον δρόμο για νέες επιχειρηματικές «ευκαιρίες» στην ουκρανική πολεμική βιομηχανία, δίνοντας σε αμυντικές εταιρείες του Κιέβου πρόσβαση σε διαγωνισμούς της Συμμαχίας και τη δυνατότητα διεκδίκησης εξοπλιστικών συμβάσεων.

Το ΝΑΤΟ θα επιτρέψει στην Ουκρανία ν’ αγοράσει όπλα, πυρομαχικά και αμυντικό εξοπλισμό, μέσω του κεντρικού οργανισμού προμηθειών του, ειδικότερα, επιτρέποντας την ταχύτερη πρόσβαση του Κιέβου σε αμυντικές προμήθειες και σε πιο φθηνές τιμές, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Financial Times.

«Αυτό παρέχει στην Ουκρανία τη δυνατότητα να αξιοποιήσει, μέσα από ένα πιο οργανωμένο πλαίσιο, ένα ευρύ φάσμα δυνατοτήτων που προσφέρουμε: τεχνογνωσία στις προμήθειες, υπηρεσίες υποστήριξης και πρόσβαση σε μια καθιερωμένη βιομηχανική βάση», δήλωσε στην εφημερίδα η Ζακλίν Μπόρσμπουμ, διευθύντρια της Υπηρεσίας Υποστήριξης και Προμηθειών του ΝΑΤΟ (NSPA).

«Θα υπάρξουν οικονομίες κλίμακας», πρόσθεσε.

Η κίνηση αυτή πραγματοποιείται παρά την επιδείνωση των σχέσεων Κιέβου και Ουάσιγκτον, που έχουν φτάσει στο χαμηλότερο επίπεδο, ακόμα και μετά την περιβόητη αντιπαράθεση μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Οβάλ Γραφείο την περασμένη χρονιά, σημειώνουν οι FT.

Εξοπλιστικές μπίζνες μέσω ΝΑΤΟ