Πυρηνικός αντιπερισπασμός

Θέλει το Ιράν πάση θυσία να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, μια εμμονή η οποία δυσχεραίνει τη διαπραγμάτευση με τις ΗΠΑ; Στις παρατεταμένες διαπραγματεύσεις του Ομπάμα με τη θρησκευτική και πολιτική ηγεσία του Ιράν την περίοδο 2013-15 η αμερικανική αντιπροσωπεία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το πυρηνικό πρόγραμμα απέβλεπε εξ αρχής στην πίεση προς τις ΗΠΑ να αποδεχτούν τον ρόλο της Ισλαμικής Δημοκρατίας ως περιφερειακής δύναμης. Περιφερειακής δύναμης που δεν μπορούσε να αγνοηθεί και να παρακαμφθεί στην αναζήτηση νέων ισορροπιών στη Μέση Ανατολή και στην Αραβική Χερσόνησο.

Μέχρι τον πόλεμο των 12 ημερών πριν από περίπου έναν χρόνο το Ιράν -από τη Συρία και τον Λίβανο μέχρι την Υεμένη και το Ιράκ- είχε στήσει ένα δίκτυο συμμαχιών που του διασφάλιζε ένα άτυπο βέτο με βαρύνουσα ισχύ σε κάθε προσπάθεια ανάδειξης της Σαουδικής Αραβίας και των συμμάχων της στον Κόλπο σε κυρίαρχη περιφερειακή δύναμη. Με άλλα λόγια η Τεχεράνη είχε ως κύριο στόχο τη στρατηγική κυριαρχία στην περιοχή και ήταν εξ αρχής πρόθυμη να δεχτεί τους πιο αυστηρούς διεθνείς ελέγχους στο πυρηνικό της πρόγραμμα έναντι της επέκτασης της επιρροής της.

Με δεδομένα τα παραπάνω δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε συμπτωματικό που ο Τραμπ επιμένει να ισχυρίζεται ότι η καρδιά του προβλήματος στις διαπραγματεύσεις είναι το πυρηνικό πρόγραμμα. Το πυρηνικό πρόγραμμα που έχει πληγεί δύο φορές μέσα σε έναν χρόνο τόσο στις διαπραγματεύσεις με τον Ομπάμα όσο και στις σημερινές στο Ισλαμαμπάντ έχει και την αξία του αποτρεπτικού παραδείγματος. Τα πυρηνικά όπλα στην ευρύτερη περιοχή είναι παρόντα στο Ισραήλ και το Πακιστάν και ταυτόχρονα είναι γνωστό ότι η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να τα αποκτήσουν.

Ο Τραμπ εστιάζει στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν για να στήσει το σκηνικό ενός διαπραγματευτικού θριάμβου. Ενός θριάμβου χωρίς αντίκρισμα, που ακυρώνει τη βεβαιότητα των ΗΠΑ πριν από έναν χρόνο ότι καταστράφηκαν συνολικά οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Ετσι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε στην περίπτωση συμβιβασμού η Ουάσινγκτον να δεχτεί τη μεταφορά του εμπλουτισμένου ουρανίου του Ιράν στη Ρωσία.

Η Ρωσία έχει κάθε λόγο να ανησυχεί το ίδιο, αν όχι περισσότερο, από τις ΗΠΑ για τις πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν αλλά και για τη διασπορά των πυρηνικών όπλων. Η πρώην Σοβιετική Κεντρική Ασία, μουσουλμανική και τουρκόφωνη, συνορεύει με το Ιράν και έτσι κανείς δεν θα στοιχημάτιζε ότι η Μόσχα δεν θα αντιδρούσε στην είσοδο της Τεχεράνης στην πυρηνική λέσχη. Η υπερτίμηση των πυρηνικών δυνατοτήτων του Ιράν χτίζει από τώρα τον ρωμαϊκό θρίαμβο του Τραμπ επί μιας απειλής η οποία είτε δεν υπήρχε, είτε καταστράφηκε στον πόλεμο των 12 ημερών πέρσι τον Ιούνιο.

Πηγή: efsyn