Η Ελίφ Εράλπ, ή η Αριστερά ως απάντηση

Για την ώρα κρατάμε τα λόγια της: Εγώ είμαι η απάντηση στη Σαξονία-Ανχαλτ. Στην έφοδο της φαιάς πανούκλας δηλαδή

Έχει κάποια σημασία για μας εδώ στην Ελλάδα η νίκη του Die Linke και της Ελίφ Εράλπ στο Βερολίνο; Ή η δικαιολογημένη σκοτούρα μας για την ακρίβεια, τα σκάνδαλα, τη διαφθορά, που μαστίζουν την κοινωνία και τη χώρα μας, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια για να ασχολούμαστε με ξένες υποθέσεις; Κάποιοι θα πουν σκασίλα μας τι κάνουν στη Θουριγγία ή στο Βερολίνο, αλλά δεν θα έχουν δίκιο. Και βέβαια έχει σημασία. Γιατί κάθε ανυπακοή και αντίσταση στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, στην κοινωνική αδικία ως φυσική τάξη, στον προπαγανδιστικό οδοστρωτήρα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, στην ανοιχτή αμφισβήτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου, στην επέλαση εν τέλει της Ακρας Δεξιάς και του νεοφασισμού αφορά τους πολίτες όλου του κόσμου. Κι εμάς ανάμεσά τους.

Ναι, έχει σημασία και μπορεί να χαρίσει ένα χαμόγελο σ’ όλους, ειδικά σε όσους αισθάνονται και δηλώνουν προοδευτικοί και αριστεροί, ότι η γερμανική Αριστερά κατάφερε αυτή τη νίκη, κόντρα στα μεγάλα παραδοσιακά κόμματα και την Ακροδεξιά. Την κατάφερε στην ίδια την πρωτεύουσα της χώρας και μία από τις μητροπόλεις της Ευρώπης και του κόσμου. Την κατάφερε με ένα πρόγραμμα που ξεπερνούσε τα δήθεν αμετακίνητα πλαίσια, δημοσιονομικά και άλλα, και προτείνοντας λύσεις έξω από την ασφυξία τους. Οπως ας πούμε την κρατικοποίηση των μεγάλων εταιρειών που κατέχουν χιλιάδες σπίτια και κερδοσκοπούν με τα ενοίκια, κάνοντας αβίωτο τον βίο των κατοίκων. Και την κατάφερε, τέλος, χωρίς καμιά υπόκλιση στο αντιμεταναστευτικό κύμα, με μια υποψήφια τουρκικής καταγωγής.

Δεν είναι φυσικά ούτε το Βερολίνο της Εράλπ, ούτε η Νέα Υόρκη του Μαμντάνι το τέλος του θαυμαστού καινούργιου κόσμου που έχουν στήσει οι αυτοκράτορες του πλούτου, οι αυτοκρατορίες του κυνισμού και οι αυτουργοί του πολέμου. Είναι όμως μια αρχή, μια ένδειξη ότι υπάρχει ζωή στον πλανήτη, ότι δεν είναι δεδομένα όσα μας πλασάρουν ως δεδομένα, ότι μπορούν οι ενεργοί πολίτες, με τη συμμετοχή και την ψήφο τους, να βάλουν μπρος τον κινητήρα της αλλαγής. Να ορθώσουν φράγματα στην επέλαση του Τραμπ, του Νετανιάχου, της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς, του χιτλερισμού νέου τύπου. Να διασπάσουν την ανατριχιαστική μονοφωνία των δισεκατομμυριούχων και όσων τους εκπροσωπούν πολιτικά και τους υπηρετούν ιδεολογικά και ηθικά. Να αμφισβητήσουν στην πράξη την TINA τους.

Υπάρχουν βέβαια και ήδη διακινούνται οι επιφυλάξεις αν θα τα καταφέρει η Ελίφ να κάνει πράξη όσα υποσχέθηκε. Αν θα εξασφαλίσει τις αναγκαίες συνεργασίες, τα αναγκαία οικονομικά μέσα, την αναγκαία κοινωνική συναίνεση. Αν θα καταφέρει να αντιμετωπίσει την εχθρότητα και τις επιθέσεις από διάφορες πλευρές, που ξέρουμε καλά εδώ στην Ελλάδα. Θα δούμε. Για την ώρα κρατάμε τα λόγια της: Εγώ είμαι η απάντηση στη Σαξονία-Ανχαλτ. Στην έφοδο της φαιάς πανούκλας δηλαδή. Η Αριστερά, που αφαιρεί το χαλί της δημαγωγίας από την Ακρα Δεξιά και θέτει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων της κοινωνικής αδικίας μπορεί να πάψει να είναι ερώτηση. Και να γίνει απάντηση…

Πηγή: efsyn