Ο κ. Βαρτζόπουλος είναι γιατρός αλλά οι ιδέες του είναι άρρωστες
- Κατηγορία ΑΝΙΧΝΕΥΟΝΤΑΣ
- 0 σχόλια
Η κυβέρνησή μας έχει ξανά υπεύθυνο ψυχικής υγείας έναν υφυπουργό που πιστεύει ότι για να αντιμετωπίσουμε την «ανήλικη παραβατικότητα» πρέπει να βάλουμε τους επιθετικούς νέους να «σκοτώνουν τους εχθρούς της πατρίδας και της κοινωνίας».
Αν ο νέος — ξανά — υφυπουργός Υγείας είχε κρύψει τα πιστεύω του, θα υπήρχε τουλάχιστον μια δικαιολογία. Αλλά δεν τα έχει κρύψει.
Δεν αναφέρομαι μόνο στην πολύ γνωστή δήλωσή του ότι «σε όλη την πανίδα» τα αρσενικά είναι εκ φύσεως πιο επιθετικά, επειδή αναλαμβάνουν το κυνήγι της τροφής, ενώ «το θηλυκό είναι για άλλες δουλειές. Για να τίκτει».
Αλλά ο κ. Βαρτζόπουλος δεν ήθελε να κάνει επίδειξη γνώσεων βιολογίας. Μιλούσε σε δημοσιογραφική εκπομπή και απαντούσε σε ερωτήματα σχετικά με τις δολοφονίες γυναικών από συντρόφους τους, στον απόηχο της γυναικτονίας της Κυριακής Γρίβα, στους Αγίους Αναργύρους, τον Απρίλιο του 2024.
Και το συμπέρασμά του ήταν το εξής: «Άρα είναι η φύση των πραγμάτων το αρσενικό να είναι επιθετικό, κατά συνέπεια η έννοια της γυναικοκτονίας πραγματικά έχει μια βιολογική βάση».
Οι αντιδράσεις που είχαν ξεσπάσει τότε επικεντρώθηκαν κυρίως σε αυτή την αποστροφή του υφυπουργού κι είχαν στόχο τον χοντροκομμένο βιολογισμό του, που εκ των πραγμάτων δικαιολογούσε τις γυναικοκτονίες — και μάλιστα δύο μέρες αφότου μια γυναίκα είχε πέσει νεκρή από τις μαχαιριές του πρώην συντρόφου της, έξω από αστυνομικό τμήμα.
«Χε, όχι, όχι, χε» γέλασε ο κ. Βαρτζόπουλος. «Αυτό το οποίο λέτε δεν υφίσταται. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει στην ανθρώπινη φύση αυτό το οποίο λέτε. Δηλαδή να αισθάνομαι κάτι το οποίο είμαι και συγχρόνως να μην το θέλω. Αυτό δεν υπάρχει».
Δεν μπορώ να μην θέλω αυτό που είμαι. Είναι αδύνατον. Δεν υπάρχει στην ανθρώπινη φύση. Έτσι πιστεύει ο κ. Βαρτζόπουλος.
Μόνο που αν έψαχνε κανείς να συνοψίσει τις επιστήμες της ψυχιατρικής και της ψυχολογίας, υπάρχουν πολύ χειρότεροι ορισμοί από το «δεν θέλω αυτό που είμαι».
Τι άλλο αναζητά ο ψυχίατρος, δηλαδή, όταν μελετά μια ψυχική ασθένεια; Τι επιδιώκει ένας άνθρωπος σε μια διαδικασία ψυχοθεραπείας, αν όχι να αντιμετωπίσει «αυτό που είναι», που «δεν το θέλει»;
Ο κ. Βαρτζόπουλος είναι ψυχίατρος!
Ψυχίατρος που έχει την ευθύνη της ψυχικής υγείας για την κυβέρνηση της χώρας. Που ήταν υπεύθυνος για τη μεταρρύθμιση των φορέων αντιμετώπισης των εξαρτήσεων και για τη ρύθμιση του επαγγέλματος των ψυχολόγων — δύο κομβικούς τομείς του προνοιακού οικοσυστήματος.
Ο υπεύθυνος για τις εξαρτήσεις και για τους ψυχολόγους δεν πιστεύει ότι μπορείς να μην θέλεις αυτό που είσαι. Σαν να έχουμε υπεύθυνο του Αστεροσκοπείου έναν που πιστεύει ότι η Γη είναι επίπεδη — με την κρίσιμη διαφορά ότι αυτός δεν θα είχε την εξουσία να προκαλέσει τόσο κακό.
Αλλά δεν τελειώσαμε.
Μιλώντας και πάλι για την «ανήλικη παραβατικότητα», ο κ. Βαρτζόπουλος προέβη στην εξής πολιτική πρόταση:
«Εκείνο το οποίο μπορούμε να κάνουμε εμείς είναι, όταν διαπιστώνουμε σε πρώιμη φάση μια τέτοια επιθετικότητα, αυτή την επιθετικότητα να την βάλουμε μέσα σε κοινωνικά κανάλια, δηλαδή, αυτή η επιθετικότητα να εξυπηρετεί τους σκοπούς αυτής της κοινωνίας, δηλαδή να έχει ένα αξιακό σύστημα, το οποίο να εξυπηρετεί την κοινωνία. Δηλαδή, να μη σκοτώνεις ή να μην επιτίθεσαι για να κλέψεις, να επιτίθεσαι στους εχθρούς της πατρίδας, ή να επιτίθεσαι στον εχθρό της κοινωνίας».
Αναρωτιέμαι, δεν είναι προφανές ότι αν δίνουμε όπλα και εξουσία να σκοτώνουν σε ανθρώπους που ξέρουμε ότι είναι επιθετικοί, απλώς καταλήγουμε με περισσότερους που θα ξαμολάνε καμιά εικοσαριά σφαίρες πισώπλατα, σε κάποιον Θοδωρή, σε κάποιο Άργος;
Δεν είναι προφανές ότι ο τελευταίος που θα έπρεπε να έχει όπλο και εξουσία να σκοτώνει είναι κάποιος που ξέρουμε ότι είναι επιθετικός;
Αλλά τι αναρωτιέμαι; Τι ψάχνω, λογικά αντεπιχειρήματα;
Εδώ ο άνθρωπος θέλει να βάλουμε τους επιθετικούς που η βιολογία τους κάνει να σκοτώνουν τις γυναίκες τους, διότι τέτοιοι είναι και δεν αλλάζουν, να σκοτώνουν τους εχθρούς της πατρίδας και της κοινωνίας.
Ψάχναμε την «Ερμηνεία των ονείρων» και βρήκαμε το «Ο Αγών μου».
