Κι όμως είναι ταξικός

Οι τσάντες Birkin; Τα σούπερ γιοτ; Οχι. Το τελευταίο, πραγματικό status symbol είναι ένα πρόσωπο ξεκούραστο έπειτα από οκτώ ώρες ύπνο. Αυτό είναι το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει στον Guardian η Αρουά Μανταουί ξεφυλλίζοντας το τελευταίο βιβλίο της Αριάνας Χάφινγκτον. Η οποία τι λέει; Οτι «η έλλειψη ύπνου ήταν κάποτε κάτι που έπρεπε να επιδεικνύεις: έδειχνε στους άλλους ότι ήσουν τόσο σημαντικός ώστε δεν προλάβαινες να κοιμηθείς». Αλλά τώρα – γράφει η Χάφινγκτον – πρέπει να κοιμάσαι για να φτάσεις στην κορυφή.

Σε αυτό το σημείο, όμως, η δημοσιογράφος του Guardian βλέπει μόνο υποκρισία. Γιατί η ίδια η Χάφινγκτον προκειμένου να ξεκουράζεται όσο πρέπει για να «φτάσει στην κορυφή» έχει εννέα ολόκληρους βοηθούς. Με άλλα λόγια, ο ύπνος είναι πολυτέλεια. Και είναι κάτι που αποδεικνύεται από το τεράστιο χάσμα που παρατηρείται ανάμεσα στις τάξεις στην ποιότητα και την ποσότητα του ύπνου. Από αυτήν την άποψη, η «επανάσταση» για την οποία μιλάει η Χάφινγκτον δεν είναι παρά μια επιβεβαίωση του χάσματος που χωρίζει τις τάξεις.

Ο Μαρξ θα έβγαζε το καπέλο του.