Το τελευταίο πρόσωπο της φρίκης

Είναι το πρόσωπο μιας φρίκης που έως τώρα δεν γνωρίζαμε: τα τελευταία πέντε χρόνια το καθεστώς της Δαμασκού έχει δολοφονήσει, βομβαρδίσει ή βασανίσει τουλάχιστον 700 γιατρούς και νοσοκόμους.

Οπως αναφέρεται στο εξαιρετικό απ’ όλες τις απόψεις ρεπορτάζ του New Yorker, οι γιατροί μπήκαν στο στόχαστρο από την αρχή της εξέγερσης τον Μάρτιο του 2011. Ο Αλί αλ Μαχάμεντ, για παράδειγμα, πυροβολήθηκε στο στήθος και το κεφάλι ενώ προσέφερε τις πρώτες βοήθειες στους τραυματισμένους διαδηλωτές της Νταρ’α. Στην κηδεία του έσπευσαν εκατοντάδες άτομα, τα οποία επίσης μπήκαν στο στόχαστρο των στρατιωτών. Και όχι μόνο. Τη διετία που ακολούθησε, οι ελεύθεροι σκοπευτές ακροβολίζονταν στις στέγες των παρακείμενων κτιρίων και πυροβολούσαν όποιον επιχειρούσε να μπει στα νοσοκομεία για να προσφέρει η να δεχθεί ιατρικές υπηρεσίες.

Ο στόχος της Δαμασκού – γράφει το New Yorker – ήταν να χτυπήσει την αντιπολίτευση, η οποία είχε δώσει βάρος στην παροχή ιατρικών υπηρεσιών για να κερδίσει την εύνοια της κοινής γνώμης. Το ίδιο κάνει σήμερα και το ISIS. Απάγοντας και σκοτώνοντας εθελοντές και ειδικούς, η τρομοκρατική οργάνωση έχει κάνει ουσιαστικά αδύνατο το έργο των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Το αποτέλεσμα είναι ότι σε πολλές περιοχές της Συρίας, δεν υπάρχουν υποδομές και γιατροί για να απευθυνθούν οι άμαχοι. Ασθενείς και γιατροί καταφεύγουν στο Skype για να επικοινωνούν. Δεν είναι η τηλεϊατρική που εντυπωσιάζει. Αλλά ο ουμανισμός.